Jammerjoh

Er zijn uiteenlopende zéér belangrijke, urgente onderwerpen die *schreeuwen* om een resolutie. En dat is niet wat we nou aanmoeten met de ‘fatbikes’, of hoe het nou moet als de ‘eerste keeper’ van het Nederlands elftal niet op tijd fit is voor de wedstrijd van zondag. Dat is, op zijn best, ‘Klein Bier’ vergeleken bij zaken als immigratie, vrede en veiligheid, woningbouw, en de overdracht van onze soevereiniteit aan ‘Brussel’, om maar even de meest prangende kwesties te ‘tafelen’. 

Waar we, in ons land, en elders in Europa, getuige van zijn, is een onvoorstelbare ‘cultuuromslag’, waarbij kwesties die immer door de nationale regeringen werden opgelost nu uit handen wordt gegeven, of wordt afgenomen, door wat ik maar even ‘Brussel’ noem. We zijn getuige van de geboorte van een ‘Europese Superstaat’. Wat sommigen met grote blijdschap vervult, en anderen angst aanjaagt. Maar op basis van emoties je hakken in het zand zetten, of meezingen in het koor waarin je de Sint verwelkomt, en toeroept ‘kom maar binnen met je knecht!’, genereert alleen maar spanningen. 

Zelfs terwijl ik dit schrijf realiseer ik mij dat de verwijzing naar die ‘knecht’ door zekere opgewonden standjes al kan worden ‘geïnterpreteerd’ als een uiting van ‘racisme’. Zo onvoorstelbaar *ziek* is de hele discussie inmiddels. De vooroordelen vliegen in korte zinnen en ‘memes’ heen en weer, en bijna niemand neemt de tijd om na te denken, of om te luisteren naar iemand met een ander inzicht. Men neemt genoegen met preken voor eigen parochie, en het in ontvangst nemen van het applaus. Anderen trekken zich zelfs volledig terug op hun ‘veilige’ platform, waar ze alleen maar medestanders vinden, zodat ze niet eens meer *hoeven* na te denken. En de EU? Die staat op het punt om vlogs, blogs, en enig platform dat zich niet conformeert aan het goedgekeurde narratief te sluiten. Het zou *iedereen* in Nederland, ongeacht het eigen standpunt, de koude rillingen moeten bezorgen, maar dat is overduidelijk niet het geval. 

Probleem is, dat ook ik met de grootst mogelijke regelmaat ‘uitingen’ tegenkom waarvan ik, met goede argumenten ondersteund, meen dat ze met *kracht* bestreden dienen te worden. In mijn geval, bijvoorbeeld, de openlijke verheerlijking van Nazi’s die zulk ‘nuttig’ werk voor ‘ons’ verrichten in Oekraïne. We hebben het dan over mensen die zich in alle openheid tooien met de symbolen en namen van eenheden die tijdens de Tweede Wereldoorlog honderdduizenden Joden, Roma, Sinti en Polen ombrachten, op de meest *gruwelijke* wijze. Maar net zo goed over Israeli’s die zich *volledig* te buiten gaan aan bloedstollende misdaden tegen de menselijkheid, en menen dat ze in hun recht staan. Of de nog altijd groeiende schare mensen die ons *dwingt* om weg te kijken van barbaarse ontsporingen, zoals nu weer in Belfast, waar iemand op klaarlichte dag op straat de keel werd doorgesneden door een kersverse inwoner van het door de Britten bezet gehouden Noord Ierland. Althans, zo kijken de Ieren ernaar, waarbij die ‘Donbas’ ook nog eens niet aan het van Europa afgesplitste Verenigde Koninkrijk grenst. Maar laat dat even rusten. Daar kom ik hieronder, in de correcte context, nog op terug.

Drie ‘uitingen’ waarvan de pleitbezorgers van censuur, uitgaande van ‘Brussel’, menen dat ze moeten worden ‘weggemoffeld’, of ‘overgeschilderd’, uit angst voor ‘racisme’ of het verlies van nuttige steun voor onze Europese Superstaat. Je kunt met die mensen *niet* de dialoog aangaan over de vraag of je er goed aan doet openlijke Nazi’s, openlijke Moslim extremisten, of fanatieke zionisten de deur te wijzen. Hoe kan dat? Op welke manier ben *ik* een racist als ik naar dat soort lieden verwijs als types die ik buiten ons land wil zien te houden? 

Nog maar eens, en met de grootst mogelijke klem: Ik heb *niets* tegen mensen met een andere huidskleur, een andere religie, een andere ideologie, zolang ze niet de ambitie hebben om mij de mond te snoeren, hun cultuur op te dringen, hun oorlog binnen te trekken, of de keel door te snijden. Dat was in het Nederland waarin ik opgroeide de norm, ofschoon er altijd al Nederlanders waren die daar *volkomen* anders over dachten. Wat tijdens de Tweede Wereldoorlog resulteerde in rond de vijfentwintig duizend Nederlandse mannen die dienst namen bij de Waffen-SS, naast de grote aantallen die innig samenwerkten met de ‘bezetter’. Het Nederland waarin ik ‘jong volwassen’ was, was een gelukzalig anarchistisch zooitje, in die zin dat tal van bestaande wetten systematisch werden overtreden, in het bijzonder de wetten die gericht waren op wat ik maar, gemakshalve, de ‘zedelijkheidswetgeving’ noem, waaronder ik dan ook het gebruik van ‘geestverruimende middelen’ schaar. Geen rechtgeaarde Nederlander trok zich ook maar *iets* aan van een ‘Rood Licht’, en doet dat lopend of op de fiets ook nu nog steeds niet, en op zoek naar woonruimte werd er ‘gekraakt’ en ‘bezet’ dat het een lieve lust was. 

Maar wat in Nederland *niet* kon, dat was wat nu *wel* kan. Nazi’s verheerlijken, openlijke geweldpleging door religieuze of ideologische fanaten, pleiten voor vergaande censuur, en beleid waarvan iedereen met twee functionerende hersencellen begrijpt dat het een bestaande onwenselijke situatie alleen maar nóg erger maakt. Met andere woorden, Nederland was een tamelijk vrijgevochten land waar véél meer kon dan in heel veel andere landen, maar ons land was *soeverein*, en besliste *zelf*. Met een overheid ‘op afstand’ die veel overliet aan de eigen verantwoordelijkheid van de burger. 

Van mijn kant sta ik open voor kritiek op die tijd, in die zin dat het vertrouwen op de eigen verantwoordelijkheid van de burger overduidelijk *ook* tot ‘uitkomsten’ leidde waarvan je je kunt afvragen of we die onverantwoordelijke burger niet hadden moeten helpen? Denk aan drugsgebruik, liefdes-relaties met minderjarigen waar de ouders niks deden om dat te verhinderen, met de wereld van het ‘entertainment’ als een waar Sodom en Gomorrah, wat allerminst een geheim was. De wildgroei van abortussen, deels als gevolg van het voorgaande fenomeen. Met, daar tegenover, ouders die met ‘harde hand’ ingrepen als hun kinderen drugs gebruikten, of relaties aangingen die, in de ogen van de ouders, ongepast waren, of als hun kroost zich op gewelddadige wijze manifesteerde, of uit stelen gingen. 

Met terugwerkende kracht jagen op wat destijds niet vervolgd werd, is *principieel* onjuist. Maar onvermijdelijk als je je soevereiniteit verliest. Evenals het omgekeerde fenomeen, waar dat wat destijds te vuur en te zwaard werd bestreden, nu wordt opgedrongen als iets wat je moet gedenken als een positieve bijdrage. Die historische revisie, niet gebaseerd op revelaties van kwesties die eerder domweg niet bekend waren, maar op een afgedwongen herwaardering van, bijvoorbeeld, het fascisme, is kenmerkend voor een cultuuromslag. Iets wat we identificeren met bezette landen, waarbij de bezetter zich ten doel stelt de bestaande cultuur van een land uit te gummen, en te vervangen door een ‘narratief’ dat de bezetter prefereert. 

In kringen die we ‘nationalistisch’ noemen, omdat ze zich verzetten tegen het globalisme, en haar ambitie om het territorium uit te breiden, wat leidt tot spanningen, conflicten en oorlog met ‘multipolaire’ landen die hun cultuur willen behoeden voor die erosie, wordt heftig geprotesteerd tegen wat men daar soms ‘omvolking’ noemt. In het Engels ‘replacement’. Een nare term die uit Nazi-Duitsland is overgewaaid, maar daar *positief* werd gebruikt, en *niet* stond voor Joden, of Polen die de Germanen verdrongen, maar andersom. Hitler zette een programma op om Germanen over te halen zich in ‘Sudetenland’ te vestigen, om een excuus te hebben Tsjechië binnen te vallen, om de ‘gediscrimineerde Duitsers’ in die regio te bevrijden. In die vorm heeft het ‘Westen’ dat excuus al vele malen opgevoerd als motivatie voor militaire actie. En zou je ook kunnen verwijzen naar Poetin’s besluit om in 2022 in actie te komen om de cultureel Russische minderheid in dat getormenteerde Oekraïne te hulp te komen, zij het dat die Russische minderheid dáár aantoonbaar al vele eeuwen woonde, en niet geïmporteerd hoefde te worden. 

Die ‘nationalistische’ partijen en organisaties, veelal met de slogan ‘Nederland voor de Nederlanders’, of ‘Duitsland voor de Duitsers’, of ‘Oekraïne voor de Oekraïners’, ‘Polen voor de Polen’, en ga zo maar door, blaffen als regel tegen de verkeerde boom. Wat ze *willen*, is een land dat hun cultuur hoog houdt, wat óók kan met immigranten die die cultuur respecteren, en staan te popelen om zich die cultuur eigen te maken. Ik ken *vele* ‘allochtonen’ die ‘Nederlandser’ zijn dan menige ‘nationalist’, en dat geldt in het bijzonder voor ‘nationalisten’ die hun hart verpand hebben aan de staat Israël, als u begrijpt waar ik naartoe wil. Nederland is, terecht, traditioneel een land waar Joden welkom waren, en dat wil ik graag zo houden. Maar onder géén beding wil ik meewerken aan een cultuuromslag die van ons soevereine Nederland een verlengstuk maakt van het zionistische streven, en haar oorlogen. En ongeacht of dat afkomstig is van Joodse zionisten, of Christen-zionisten, voorzover het uitmondt in een raciale, gewelddadige staat die complete volkeren die al vele eeuwen in de regio leven, zonder blikken of blozen uitmoordt. 

Naast die belangrijke kanttekening, dat de focus moet liggen op *gedrag* en *intentie* als we kijken naar wie welkom is, en wie niet, wat een niet eenvoudige afweging is als je dat wilt achterhalen, zodat je al snel uitkomt bij een voorzichtige benadering, is er het ‘Vol is Vol’-argument. Dat is een *valide* argument als je ziet dat we de toestroom niet aankunnen. Als er elke dag mensen in de buitenlucht slapen, of in haastig ingerichte noodopvang moeten worden ondergebracht, waar ze menselijkerwijs niet enkele jaren kunnen worden vastgehouden tot er geschikte woonruimte vrijkomt. En vóórdat zij, als nieuwkomers, de vrijkomende woonruimte krijgen toegewezen, moet in de vraag van de Nederlanders zijn voorzien. Waarom bestaan er mensen die dat onredelijk vinden? In hoeverre zijn *die* mensen bereid hun eigen geriefelijke woning te verlaten, om plaats te maken voor ‘vluchtelingen’, waarvan de meesten economische vluchtelingen zijn? Leg uit waarom ik Rob Jetten, Jesse Klaver, en al die andere mensen met een ‘Groot Hart’ en een door de belastingbetaler bekostigde, of gesubsidieerde baan niet zou mogen vragen om hun goede werk verder vanuit een tent op het terrein van ‘Ter Apel’ voort te zetten, maar zij wél van anderen mogen eisen dat ze bij hun ouders blijven wonen tot die overlijden, om vervolgens uit de woning gezet te worden, omdat zij niet de ‘legitieme huurder’ zijn, en de woning beschikbaar moet komen voor vluchtelingen? En nee, daar gaat het *niet* aan om mij die solidariteit door de strot te drukken, en zelf lekker in je geriefelijke grachtenpand of idyllische buiten te blijven wonen. Oók niet als mijn woonsituatie beter is. 

De nagestreefde cultuuromslag die ons wordt opgedrongen vanuit de ‘bezetter’, is dat we onze nationale normen en waarden, mét haar tekortkomingen, vervangen door een van bovenaf door niet-verkozen, ongeïnteresseerde, machtsgeile regenten opgedrongen cultuur die geen ‘smoel’ heeft. De ‘Europese Cultuur’ is fictie. ‘Brussel’ heeft het oog laten vallen op verdere expansie, waarbij inmiddels zelfs de reeds zwaar geërodeerde voorwaarden voor lidmaatschap nu *volledig* aan de kant worden geschoven. Op onnavolgbare wijze staan onze benoemde regenten in landen ver van Nederland te bazelen over een gedeelde cultuur. Armenië, Moldova, Turkije, Georgië, Oekraïne. Gedeelde cultuur? Hoe dan? En geloof mij, ik ken die landen, ik kan genieten van wat hun cultuur heeft voortgebracht, en de veelal magistrale landschappelijke schoonheid, voorzover degenen die daar inmiddels aan de macht zijn die niet zelf met een voorhamer, en onder bedreiging met geweld slopen. Maar met de Nederlandse cultuur heeft het niet eens raakvlakken in veel gevallen. Anders dan door de via immigratie ingevoerde, opgedrongen wijzigingen. 

Als we ons vervolgens storten op de vraag wat dan de verbindende factor is binnen die door ‘Brussel’ nagestreefde cultuur, dan is dat *Haat*. De verbindende factor is dat Europeanen ‘Russen Haten’. Dat ze ‘Anti-Globalisten Haten’. Dat ze ‘Soevereinen Haten’. Dat ze hun eigen tradities, historie en cultuur ‘Haten’. Dat ze ‘Zichzelf Haten’. En dat ze *snakken* naar een ‘Führer’ (m/v) die hen bij de hand neemt op weg naar de paradijselijke staat van het identiteit-loze bestaan van de culturele huurling. Alles voor geld. En het geld voor alles. 

Negentig procent van onze bestuurders is ontoerekeningsvatbaar. Dat is een stevige stellingname die uiteraard enige onderbouwing vergt. Die stellingname is niet gebaseerd op jarenlang nauwgezet onderzoek, zoals u zult beseffen. Nog los van het gegeven dat de term ‘ontoerekeningsvatbaar’ niet dusdanig scherp is gedefinieerd dat je met jarenlang onderzoek iets opschiet. De term verwijst naar een conditie waardoor betrokkene niet verantwoordelijk gehouden kan worden voor zijn of haar daden. In extreme gevallen met de dood van onschuldigen tot gevolg. Maar ook bij minder opzichtige ontsporingen sterven er niet zelden mensen als gevolg van het beleid waar die politici voor ‘tekenden’, of hun inertie.

In de juridische praktijk worden daders die ontoerekeningsvatbaar zijn de hand boven het hoofd gehouden. Ze krijgen geen straf voor hun gruweldaden. Wel worden ze doorgaans toevertrouwd aan de zorg van gespecialiseerde instanties, die moeten proberen hen weer enig verantwoordelijkheidsbesef en realiteitszin bij te brengen. Wat niet altijd lukt. Dan komt een moordenaar op vrije voeten, en een dag later sterft een onschuldig kind. Aan het mes geregen door de man die niet voor niks ergens in een kliniek zat. Waarna de ‘instanties’ gaan schuiven met de ‘Zwarte Piet’. Allemaal niet hun schuld. En het eind van het liedje is dat er méér geld moet komen voor die gespecialiseerde zorg. 

Al zou je natuurlijk liever zien dat er minder ‘gekkies’ los rondlopen. Een lastige opdracht, omdat ieder mens zijn breekpunt heeft, waarop er iets knapt, en hij of zij de controle over zichzelf kwijtraakt. Dat vóór zijn is verre van eenvoudig, en er kleeft een gigantisch risico aan het jagen op mensen die in de ogen van angsthazen een gevaar zijn. Voor je het weet worden hele groepen verdacht gemaakt. Zoals bij de pogingen om ‘femicide’ terug te dringen. Ja, het zijn mannen die de vrouwelijke slachtoffers ombrengen. Maar niet elke man is daartoe in staat. Er zijn echter groepen mannen die van jongsaf geconditioneerd zijn in een denkrichting die het waarschijnlijker maakt dat ze zich aan een vrouw vergrijpen.

In DEZE video een gruwelijk verslag van een commissie die in het Verenigde Koninkrijk onderzoek deed naar de activiteiten van ‘gangs’ die zich schuldig maken aan massa-verkrachting van tienermeisjes en jonge vrouwen, geïnspireerd door hun cultuur. Het is daar een enorm schandaal, en als u die video bekijkt begrijpt u waarom mensen daar laaiend zijn. Besef daarbij dat de zittende premier ervan wordt beschuldigd van de hoed en de rand te weten, vanuit zijn vorige functie van openbaar aanklager, maar ‘zaken’ systematisch onder de tafel te hebben geschoven. Het is uiteraard *altijd* zaak om niet blind te varen op beschuldigingen, maar net als met dat ‘Epstein Netwerk’ meurt het op een wijze die je niet kunt veronachtzamen. Bedenk ook dat bepaalde beschuldigingen betrekking hebben op mensen die onderdeel zijn van de hulpverlening, en zelfs politieagenten. Analoog aan wat we zien in dat geval van het ‘Epstein Netwerk’, wat duidt op een organisatie die uit is op het verzamelen van ‘Kompromat’. 

Naast dat akkefietje waarin met de beschuldigende vinger naar Starmer wordt verwezen, is er nog een vreemd geval waarbij drie jeugdige Oekraïense ‘Lover Boys’ brand staken bij de woning van de premier, die zich inmiddels met de moed der wanhoop vastklampt aan zijn zetel, hoewel geen Brit nog vertrouwen in hem heeft. Het akkefietje rond Henry Nowak doet hem ook zeker geen goed.

Dan terug naar ons eigen land. Ik heb geen aanwijzingen dat het in ons land ook zo erg is, wat niet wegneemt dat ik vol ongeloof naar de debatten in de Tweede Kamer heb zitten kijken waarin het complete peloton zich vergrijpt aan Lidewij de Vos bij debatten over de onrust in Nederland bij ‘AZC’s’. De Vos zegt heel duidelijk dat ze afstand neemt van alle geweld, maar doof en blind hakken Jetten, Klaver, Bontenbal, en anderen, op haar in. Waarbij ze in woede ontsteken als ze hen voorhoudt dat ze wegkijken van de feiten, en het ongenoegen onder de bevolking over het al jaren opzichtig falende beleid. Alhoewel de Vos simpelweg heel verstandige dingen zegt, en feiten deelt met haar collega’s, en zelf heel rustig blijft. Het werkt als een rode lap op een oververhitte stier, en binnen de kortste keren klinken de beschuldigingen over het ‘fascistische’ karakter van Forum, wat het altijd goed doet als je inhoudelijk geen argumenten meer hebt, en de feiten je ongelijk aantonen. 

Nou aarzel ik zelf ook niet om bepaalde structuren in ons eigen Nederland, en in Europa, aan te merken als kenmerkend voor fascisme, maar daar heb ik dan wel goede argumenten voor. Zoals waar wij in Oekraïne openlijke Nazi’s steunen, waarvan iedereen in 2014 nog zei dat het Nazi’s waren. Maar nu is dat ‘wit gewassen’, en leveren we hen drones en ander wapentuig, naast miljarden die we in mijn optiek zéér binnenkort zelf *hard* nodig gaan hebben, want zwarte wolken pakken zich samen boven ons voorheen zo paradijselijke Nederland. Voordat de ‘gekkies’ zich meester maakten van de controle over de wet- en regelgeving. Ongetwijfeld mede het gevolg van een overdracht van de macht aan ‘Brussel’, waardoor mensen die graag iets voor ons land zouden doen op voorhand afhaken. En waar je dan mee blijft zitten, zijn ontoerekeningsvatbare pluche-klevers, en wanhopige politici die trachten nog iets van de zeggenschap terug te halen. Waarbij het opzichtig ondemocratische ‘Brussel’ volledig verkleefd is met de poging om Hitler’s excursie richting Moskou nog eens dunnetjes over te doen. Een nachtmerrie!

Die ontoerekeningsvatbare types hebben zo’n waas voor ogen, waardoor het hen domweg niet lukt om in gesprek te gaan met iemand die simpele feiten en waarheden-als-koeien met hen deelt. De Vos werd gevraagd of ze voor een ‘Blank Nederland’ was. Waarop ze inhoudelijk reageerde door te stellen dat de Nederlandse bevolking van oudsher overwegend blank was, en dat je door die bril bekeken zou kunnen stellen dat ze voor een ‘Blank Nederland’ is, ofschoon ze zelf ook meteen stelt dat in ons land door de eeuwen heen altijd al niet-blanken zich in ons kleine kikkerland hebben gevestigd, die overigens inmiddels volledig geassimileerd zijn. Ofschoon dat ook niet altijd zonder slag of stoot ging. Denk aan ‘Wijster’. Of aan de handel in drugs waar menige groep die opzichtig *niet* wenste te assimileren, opzichtig bij betrokken was. Maar ja, we hebben ook ‘Bolle Jos’, het duo ‘Spic en Span’, en Holleeder, en het gaat natuurlijk niet aan om alle verantwoordelijkheid af te schuiven op ‘allochtonen’. 

Eén kamerlid bestreed dat een ‘kersverse Nederlander’ die zojuist een paspoort had gekregen, niet meteen een Nederlander was. Mijn zoon is geëmigreerd naar een land in Azië, maar er is geen enkele lokale inwoner die hem voor ‘lokaal’ verslijt, noch pretendeert hij dat te zijn. Wel realiseert hij zich dat hij feitelijk ‘te gast’ is, en niet zijn eigen cultuur op moet dringen aan de mensen daar. Dat de Vos probeerde helder te maken wat het verschil was tussen de ‘juridische’ status, en hoe dat cultureel zat, was moedig, maar volstrekt zinloos. Die ‘Globalisten’ zijn er op uit alle verschillen uit te gummen, en tolerantie op te dringen, maar alleen waar het de ‘autochtone’ bevolking betreft, die ruimte moet maken voor die ‘gezellige’ nieuwkomers die ons land zo ‘kleurrijk’ maken, en die we hard nodig hebben om onze economie overeind te houden. In een wereld waarin over drie jaar geen werk meer is, omdat alles is overgenomen door robots, als we Elon Musk mogen geloven. Ook als die nieuwkomer een enthousiast aanhanger is van Al Qaeda, of de Azov-Nazi’s, is dat geen argument om hen buiten de deur te houden. Sterker nog, de ontoerekeningsvatbare bestuurders gaan eerder enthousiast het gesprek aan om te bezien of ze hen nog kunnen subsidiëren en bewapenen. 

Geheel los van de hele immigratiepolitiek, waarbij felle tegenstanders van de Vos haar voor de voeten wierpen dat ze doet alsof er in de Tweede Kamer nooit over die kwestie gesproken wordt, waarop zij droogjes reageerde met de opmerking dat ze zou willen dat het ‘gelul’ (mijn woorden) zou stoppen, en er nu eindelijk eens iets *gedaan* werd, zijn er veel, en véél meer kwesties die aantonen dat mijn stelling over ontoerekeningsvatbare volksvertegenwoordigers en bestuurders wel degelijk hout snijdt. Vanochtend in het nieuws dat Moerdijk wellicht *toch* kan blijven bestaan. Hoe lang willen ze die koe blijven melken? 

Het *wemelt* in ‘Den Haag’ van de ‘dossiers’ die eindeloos terug blijven komen. Nu is er weer een ‘COVID’-commissie, waarin de échte vragen niet eens aan bod komen. Dan hebben we nog de ‘Toeslagen-Affaire’. Ik geef u op een briefje dat we de ‘pensioenkwestie’ weer terug gaan zien als straks glashelder wordt dat het puur en alleen een poging was om onze ‘pensioenpotten’ te plunderen ten bate van ‘Brusselse’ hobbies en oorlogen. En met elke nieuwe dag raken we verder achterop. De stroperige wet- en regelgeving, waar geen mens nog iets van begrijpt, waardoor er constant aan rechters gevraagd moet worden om te doen wat de Volksvertegenwoordiging had *moeten* regelen, maakt dat het vertrouwen in ‘de politiek’ volledig door het ijs is gezakt. 

‘De politiek’ laat het niet slechts afweten, maar ze maken er ‘werk’ van om de chaos verder toe te doen nemen, terwijl meer en meer mensen zich in de praktijk ook al helemaal niks meer aantrekken van wat de overheid zegt te willen. Ze nemen het risico voor lief dat ze op enig moment een ‘boete’ krijgen, waarna ze gewoon verder gaan met wat ze daarvoor deden. Ik begon met een extreem schrijnend voorbeeld uit het Verenigde Koninkrijk, dat sinds de ‘Brexit’ méér immigranten toeliet dan in de jaren daarvoor, met de geschetste gevolgen, maar het is *overal* in Europa hetzelfde. In Duitsland had iemand de Bondskanselier verweten dat hij een leugenaar is. Open deur. Maar de rechter veroordeelde hem tot een boete van één maandsalaris. Met de moed der wanhoop trachten falende politici respect af te dwingen via de rechter, die daardoor zelf ook in een geur terechtkomt die mij het gevoel geeft dat het einde nabij is. En nee, niet de schuld van ‘Poetin’. Als we er niet in slagen de kwaliteit van het bestuur op een fatsoenlijk niveau te houden, ‘de politiek’ volkomen achter de feiten aanloopt, en moet wachten tot ‘Brussel’ een ei heeft gelegd, om daar vervolgens mee aan de slag te gaan, dan kun je op je klompen aan voelen komen dat dat gruwelijk spaak gaat lopen. 

‘Brussel’ heeft ook *totaal* geen oog voor de lidstaten, anders dan dat men daar *alles* uit de kast trekt om ‘Project Oekraïne’ van een zekere dood te redden, door lidstaten die zien waar dit toe leidt te straffen met sancties en boetes, terwijl ‘Brussel’ inmiddels zelfs Armenië gaat helpen met belastinggeld. Net als Oekraïne geen lid, en bovendien niet eens een Europees land, maar *dat*, die expansie, is de focus. En dat complete ontoerekeningsvatbare circus in ‘Den Haag’ sjokt er achteraan. Ik weet niet of u het beseft, maar er zit een gigantische economische depressie aan te komen, als gevolg van onze eigen keuze om geen Russische olie en geen gas meer te kopen, bij een gelijktijdige afsluiting van de Straat van Hormoez, waarbij het niet alléén over olie en gas gaat. Daarnaast hoort en leest u dat het uitstekend gaat met ‘Project Oekraïne’, maar ondertussen dreigt een directe oorlog met Rusland, dat de EU ziet als de regisseur, en ‘pimp’, die door wil gaan tot de laatste Oekraïner. Als u het gevoel hebt dat uw belangen in goede handen zijn bij het ‘Kabinet Jetten’ en haar slippendragers in de Tweede Kamer, of bij Ursula en haar vriendinnen, dan vraag ik mij oprecht af waar u dat op baseert? 

Op het moment dat je mensen waarmee je het *fundamenteel* oneens bent benadert als mensen met ‘Goede Bedoelingen’, verandert je leven radicaal, voorzover je hen daarvoor zag als de vijand die met alle mogelijke, en onmogelijke middelen verslagen diende te worden. Die ‘Zen’-benadering vergt niet dat je een oranje soepjurk aantrekt, je hoofd kaalscheert, met een tamboerijn door de straten propaganda maakt voor je ‘lifestyle’, en je hele bezit overmaakt aan de ‘Goeroe’, die zich vervolgens badend in weelde buigt over de brochures van Rolls Royce op zoek naar een nieuwe ‘koets’. 

Gisteren was er, voor de zoveelste keer, een verhit debat over het ‘vreemdelingen-beleid’. Geen van de sprekers had de intentie om de anderen ‘heel’ te laten, voorzover ik het gezien heb, op Lidewij de Vos na, die het geweld afkeurde, maar haar collega’s vroeg om goed te kijken naar de oorzaken. Daar wilde men ‘Kamerbreed’ niet aan. Geweld hoort niet thuis in onze Nederlandse samenleving. Dat is een open deur. Maar die deur is *niet* open. Er is geweld, en als je weigert om te kijken naar de oorzaken, en blijft bezweren dat het moet stoppen, of anders sla je erop, gebruikmakend van de politie en aanverwante ‘gezagsdragers’ die het ‘monopolie’ op geweld hebben, ben je lui, of crimineel. Of een giftige cocktail van die twee, zonder het zelf te beseffen. Je hebt ‘Goede Bedoelingen’, maar je vaart er wel bij als iets niet wordt opgelost. 

In eerdere artikelen stond ik al stil bij ‘perverse prikkels’. Als je werkzaam bent bij het COA, dan heb je een probleem als de aanvoer opdroogt. Als je werkzaam bent bij de politie, heb je een slaapverwekkend saaie baan als iedereen zich aan de wet houdt. Als je het hebt geschopt tot ‘Minister President’, of ‘Minister’, en alles gaat vanzelf in het land, zonder dat je je ermee hoeft te bemoeien, en liever niet, hoe motiveer je dan je topsalaris, auto met chauffeur en vluchten met het 'regeringstoestel' naar zonovergoten stranden? Als je bent opgeleid tot ‘beroepsmilitair’, en de vijand weigert te reageren op de provocaties en snode plannetjes om hem/haar ‘klem’ te zetten, waardoor je je hele carrière druk bent met ‘oorlogje spelen’ op de hei, het ruime sop, of het risicoloze luchtruim, dan ga je met pensioen als een puber die die fase nooit te boven is gekomen. 

Al die mensen maken zichzelf wijs dat ze ‘Goede Bedoelingen’ hebben terwijl ze op zoek gaan naar ‘werk’. Van de brandweerman die zich ontwikkelt tot pyromaan, tot de arts die mensen ziek maakt, kennen we de symptomen. Het zijn geen geboren criminelen, maar er zit een ‘steekje los’, bekeken vanuit wat het volk van die mensen verwacht. Een verwant fenomeen wat mij altijd heeft gefascineerd, is hoe zekere mensen met uitgesproken homoseksuele voorkeuren, in een maatschappij die vijandig staat tegenover homoseksuele contacten, in zekere gevallen de meeste wrede, geobsedeerde homo-jagers worden. Het is de echo van de volkswijsheid dat je ‘boeven met boeven’ moet vangen. 

In belangrijke mate motiveerde dat besef mij om geforceerd mijn eigen voorkeuren te parkeren in het vakje ‘privé’, en tolerant te zijn tegenover mensen die er andere voorkeuren op na hielden. *Zonder* mij de wet te laten voorschrijven op dat vlak. Waardoor ik beter in staat ben om na te denken over waar je de grens moet leggen, dan iemand die zichzelf tot norm verheft, of iemand die zich als een schaap, grazend door het leven beweegt, en verder nergens over nadenkt. Het is mijn hoop dat dit blog duidelijk maakt dat ik geen ‘hater’ ben, maar ook niet wegkijk voor problemen die we *zelf* introduceren. 

Op het moment dat het concept van de ‘Safe Space’ werd geïntroduceerd in de politiek, en het academische discours, kon je op je klompen aan voelen komen dat het zou eindigen in tranen. Grote maatschappelijke ontwrichting, wellicht oorlog. Het werd ons verkocht als kenmerkend voor de ‘Liberale Democratie’, waarin iedereen een ‘stem’ had, maar zich voor het overige diende neer te leggen bij de *opgelegde* tolerantie. Wat veel mensen in Europa zich lieten welgevallen, omdat we het, verhoudingsgewijs, goed hadden, zolang je niet door een Jihadist aan het mes werd geregen, door een wolf werd aangevallen, je leven lang bij je ouders moest wonen, of werd uitgekleed door de overheid die geld nodig had voor haar oorlogen, terwijl de koek feitelijk al op was. Met ‘Liberaal’, noch met ‘Democratie’, heeft het ook maar *iets* te maken, maar dat geldt inmiddels voor zoveel termen in onze steeds ‘Orwelliaansere’ samenleving.

Gisteren schoof bij mij door beeld een oproep van ‘D66-gelieerde’ Europeanen die de niet-verkozen ‘Commissie’ opriepen om in Europa de stekker uit ‘X’ te trekken. Welke ‘van Mierlo’-fan van het eerste uur had kunnen bedenken dat het ooit zo ver zou komen? Het ‘D66’-van nu maakt er totaal geen geheim van dat het staat te popelen om stekkers uit tegenstanders te trekken, en hen de oorlog te verklaren. Niet één van hen wekt de indruk om een doorgewinterde crimineel te zijn, ofschoon die partij een magneet is voor ‘haters’ die er trots op zijn dat ze onder geen enkele voorwaarde willen praten met verklaarde tegenstanders. Ze zijn het niet slechts oneens met die tegenstanders. Ze *haten* ze. En ze laten geen kans onbenut om de staat te gebruiken om die mensen op te jagen, en in een hoek te drijven. 

Het staatsmonopolie op geweld leidt ertoe dat *haters* die popelen van ongeduld om tegenstanders over de kling te jagen er *alles* aan zullen doen om zich meester te maken van de ‘Staatsmacht’. Het juridische systeem, de wetgevende macht, en de macht die met geweld de tegenstanders in elkaar beukt en opsluit, geheel conform de waarschuwingen van Socrates en Plato waar ik al zo vaak over geschreven heb. Tirannie is iets anders dan dictatuur. En een ‘autocratische’ samenleving is geen dictatuur. Tirannie is de triomf van het ‘Gezonde Volksgevoel’, wars van dialoog of diplomatie, die leidt tot de ondergang, of een fascistische machtsgreep, en van daaruit naar de ondergang. 

De sleutel van de deur naar de schatkamer, is enerzijds de moderatie, en anderzijds de bereidheid om met tegenstanders in gesprek te gaan, en *samen*, zonder voorwaarden vooraf, te zoeken naar oplossingen voor problemen. Moderatie vertaald naar *beperking* van de macht van de overheid over het individu, waardoor mensen wel gedwongen zijn om op zoek te gaan naar een werkbaar compromis. 

Als uw volksvertegenwoordiger zegt de ‘woningnood’ op te willen lossen, de overlast door nieuwkomers terug te willen dringen, recreatiegebieden veilig te willen maken voor bezoekers, de welvaart van de bevolking te willen verdedigen, en het risico van een alles vernietigende oorlog te willen reduceren, maar ze doen *alles* fout, wat is er dan aan de hand? Zij hebben hun smoesjes klaar. Het ligt aan de ‘ander’. Ze willen wel, maar ‘Brussel’…….. Het is de schuld van Poetin!

Vanaf mijn negentwintigste had ik ‘leidinggevende functies’ en een grote autonomie, binnen wettelijke grenzen en de normen van het bedrijf waar ik voor werkte. Er zijn momenten waarop je geen tijd hebt voor enige dialoog, wat echter nog niet betekent dat je handelingsvrijheid je ontslaat van de verantwoordelijkheid, of de plicht om achteraf rekenschap af te leggen naar alle ‘Stake-Holders’, zoals dat tegenwoordig genoemd wordt. Door op zoek te gaan naar de inzichten van ’Stake Holders’ op die momenten waarop er ruimschoots gelegenheid is om te discussiëren, en dan ook *nadrukkelijk* die mensen op te zoeken waarvan je al weet dat ze het *niet* eens zijn met jou, geef je jezelf een kans om het goed te doen op het moment dat het spannend wordt. Om die reden selecteerde ik, als mij de kans geboden werd, ook altijd ‘sparring partners’ voor mijn team, en geen medestanders. Je hebt *niks* aan fans die je bewieroken en bewonderen als je het goed wilt doen, als leidinggevende. 

Zoals al eerder uitgesproken, ben ik het vertrouwen in mijn medemens, in onze Westerse samenleving, kwijt. Niet in hun ‘Goede Bedoelingen’, maar in hun capaciteit om tot oplossingen te komen die ook echt *werken*. Om weg te blijven van opportunistische ‘consensus-uitkomsten’ die slechts worden gebruikt als vertrekpunt voor een nieuwe aanval op de ‘tegenstanders’. Gekoppeld aan de uitspraak dat ik *hoop* op verbetering als ‘AI’ ons overvleugelt, wat nu feitelijk al het geval is, maar nog niet met het resultaat dat ik graag zou zien, omdat de ‘eigenaren’ van ‘AI’ in meerderheid die ‘rekenkracht’ gebruiken om manieren te vinden om ‘tegenstanders’ van de weg te drukken. Die *hoop* is puur en alleen gebaseerd op het idee dat een superieure intelligentie op enig moment zal *weten* wat de oplossing is, en in opstand zal komen tegen lieden met uitgesproken criminele intenties, maar ook tegen de mensen met ‘Goede Bedoelingen’ die van een oppervlakkige wond een amputatie maken. En de oceaan aan mensen die vatbaar zijn voor ‘perverse prikkels’, die niet eens door hebben dat ze eigenlijk crimineel bezig zijn, er voor zichzelf van *overtuigd* dat ze niks dan ‘Goede Bedoelingen’ hebben. En ja, daar kijk ik zelf ook regelmatig in de spiegel om te voorkomen dat ik mijzelf later niet meer onder ogen kan komen.

De weg naar zo’n doorbraak kan dan niet gelegen zijn in een ‘AI’ die eigenmachtig alle tegenstand aan de kant schuift, maar die de argumenten vindt om mensen de schellen van de ogen te laten vallen, waardoor ze *zelf* ontdekken dat ze niet lekker bezig zijn. Maar, toegegeven, dat is grotendeels projectie waar dat ook mijn eigen doelstelling hier is. Waarbij ik dan als bezwaar van mijn eigen pogingen zie dat ik niet ’24/7’, in alle talen, en met zoveel kennis en ‘rekenkracht’, noch met toegang tot de belangrijkste ‘kanalen’, de schouders daaronder kan zetten. Dat ‘AI’ de *potentie* heeft om zich te ontpoppen als een zegen voor de mensheid, *zelfs* als de eigenaren, de regelgevers en andere types die het aan integriteit ontbreekt tegenwerken, dat lijkt mij een gegeven. Maar de mens zelf had ook de *potentie* om te evolueren tot een op ‘Win-Win’ gerichte soort, weg van de ‘Winner-Takes-All’ mentaliteit, of de slaafse gehoorzaamheid van het op consumptie gerichte schaap. Dat is niet overal goed gelukt, zal ik maar zeggen. 

Verhoudingsgewijs schrijf ik hier weinig over het ‘vreemdelingenbeleid’, ofschoon het in Nederland één van de ‘heetste aardappelen’ is in het publieke debat. Veel Nederlanders, en politici, kunnen het bijna nergens anders over hebben, en verschillende partijen hebben het thema verheven tot ‘bestaansgrond’, vóór, of tégen immigratie. De reden dat ik mij er amper mee bemoei, is omdat enige nuancering direct wordt aangegrepen om de strijdbijl op te graven, waar het voor beide ‘kampen’ in onze gepolariseerde maatschappij meer en meer een principiële kwestie is geworden, of dat altijd al was. 

Zo zit ik er niet in. Als gretige reiziger ben ik in talloze landen te gast geweest, en nergens ooit geweigerd. Maar ik kwam altijd ‘zakelijk’ of als toerist, en mijn Nederlandse paspoort gaf de autoriteiten blijkbaar altijd wel het vertrouwen dat ze van mij geen ellende hoefden te verwachten. Iets wat in de laatste decennia overigens wel veranderd is, waar menige Nederlander de intentie heeft om zich ergens als activist, als zeloot, onbetaald, of als onderdeel van een ‘NGO’, met een door de belastingbetalers opgehoeste vergoeding, of als politicus, met een formidabel salaris waar de belastingbetaler garant voor staat, nadrukkelijk te laten ‘horen’. Veelal met het oog op een ‘regime change’ activiteit. 

Zelfs waar ik de opinie van die activisten deelde, wees ik hun verlangen om zich te bemoeien met de interne aangelegenheden van een land nadrukkelijk af. En omgekeerd kan ik het ook niet waarderen als iemand uit een ander land ons de les komt lezen, en zich inspant om in Nederland het ‘Kalifaat’ te vestigen, of ervoor te zorgen dat iedereen die zich tegen de praktijk in Israël keert geen leven meer heeft. Om de twee meest controversiële groepen maar als voorbeeld te nemen. Niet dat iemand uit het buitenland geen mening mag hebben over Nederland, of Europa, en dat niet vrij mag uitspreken, maar je gaat niet op campagne. En je respecteert de soevereine keuzes die men maakt in het land dat je bezoekt. Kansloos dat een ‘Globalist’ het ook zo ziet. 

De term ‘Globalist’ valt op dit blog regelmatig. Ik doel dan op mensen die het niet kunnen laten hun eigen maatschappelijke idealen *op te dringen* aan mensen in andere landen. Interesseert mij niet of die man of vrouw ‘Links’ is, of ‘Rechts’, een uitgesproken racist, of een naïve medemens die zich inspant voor de rechten van de ‘Wolf’, in een wereld zonder grenzen, hekken of jagers om de schapen te beschermen. Onderling vechten ze elkaar de tent uit, tot groot genoegen van de ‘heersende elite’ die dol is op dat soort strijd, omdat het hen in staat stelt middels ‘verdeel en heers’ alle rijkdommen naar zich toe te trekken. Als de ‘Vorst’ vanaf zijn balkon de mattende meute gadeslaat, heffen hij en zijn vrouw hun glas champagne, omdat het die gevaarlijke gekken lekker bezighoudt. 

Voor wie wil weten waarom ze in ‘Brussel’ zo blij zijn met de toestroom van ‘vreemdelingen’: Kijk niet verder. Wat van mijn kant geen argument is om ‘vreemdelingen’, of het nou toeristen, vluchtelingen of ‘gelukszoekers’ zijn, de deur te wijzen. Maar een entiteit die aanspraak maakt op soevereiniteit moet zich niet bekeren tot wat inmiddels doorgaat voor ‘Liberale Democratie’, met als uitgangspunt: ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’. Soevereiniteit houdt in dat je ‘vreemde snoeshanen’ de toegang ontzegt om gedonder te voorkomen. Kijken we dan naar ‘Brussel’, dan zien we glashelder dat de term ‘vreemde snoeshanen’ in *hun* ‘boekje’ betrekking heeft op mensen die zich verzetten tegen de toestroom van ‘cultuur-vreemde’ mensen, waarvan vaststaat dat ze een bovenmatig risico vormen voor de vrede en veiligheid in Europa, en meer kosten dan dat ze opleveren. 

Terwijl het volk, de ‘onderdanen’, verschoond willen blijven van de ellende van terreur, moord, doodslag, criminaliteit, cultuur-*vijandige* activiteiten en schofterig hoge kosten. Uiteindelijk geldt dat *ook* voor de naïeve groep die zwaaiend met vlaggen, en klaar om hun dagelijks brood te delen, de meest verschrikkelijke terroristen nog met open armen ontvangt. Alleen is men daar geconditioneerd om de eigen intuïtie te negeren. In een verduiveld interessant tweegesprek, waar ik hieronder een link zal bijvoegen die ernaar verwijst, geeft een man die zijn geld verdient als beveiliger van de ‘Rich and Famous’, het voorbeeld van een vrouw die staat te wachten op de lift. De deuren gaan open, en de enige persoon in die lift is een man die haar de koude rillingen bezorgt. Hij stelt onverkort dat die vrouw, als ze verstandig is, niet instapt, maar wacht op de volgende lift. Waarbij hij opmerkt dat naïeve mensen geconditioneerd zijn om tóch in te stappen. Omdat niet instappen die man zou kunnen bruuskeren, en omdat haar *geleerd* is haar intuïtie (haar vooroordeel) te negeren, en vertrouwen te hebben in de autoriteiten die geacht worden gevaarlijke gekken te onderscheppen voor ze gevaarlijk kunnen worden. 

In dat gesprek komt ook aan de orde dat een centrale overheid, die zichzelf ziet als een ‘speler’ in een ‘Globalistisch’ machtsspel, en daar prioriteit aan geeft, gewantrouwd moet worden. Een centrale overheid is nuttig en nodig om plannen te maken voor de infrastructuur, en ‘overstijgende’, veelal kostbare projecten ten bate van de samenleving, of projecten die vergen dat landen, regio’s, gemeenten, onderling hun activiteiten coördineren. Wat de functie was van de EU voordat het een politiek project werd, onderdeel van ‘Globalistische’ machtspolitiek, versmolten met het ‘Unipolaire’ gedachtengoed van ‘Davos’, om het maar even kort door de bocht te stellen. Zo’n centrale overheid heeft daarbij evident ook de opdracht om de ‘gekkies’, de ‘vreemde snoeshanen’, buiten de deur te houden. Doet die centrale overheid dat niet, dan kan die vervolgens de lokale gemeenschappen niet dwingen om die ‘vreemde snoeshanen’ op te nemen. 

Dat laatste houdt concreet in dat ‘Brussel’ een lidstaat niet kan dwingen om lieden, die zonder enige controle bij de grens zijn doorgelaten, te accepteren, terwijl ook zo’n monstrum als de ’spreidingswet’ niet opgelegd kan worden. De argumenten voor een afwijzing van het opnemen van ‘vreemde snoeshanen’ kan nagenoeg geheel intuïtief zijn. Dat is lastig, waar de één een fobie heeft die betrekking heeft op ‘Palestijnen’, bijvoorbeeld, terwijl de ander er niet aan moet denken dat het dorp volstroomt met ‘Gidi Markuszowers’. Je weet niet wat het is, maar als de liftdeuren opengaan, stap je niet in. Waar dat speelt zullen mensen beschuldigingen wegens ‘racisme’ verre van zich werpen, en aan komen zetten met ‘bewijzen’, die desalniettemin de groep nieuwelingen over één kam scheren. Je kunt het dorp dwingen om in die lift te stappen, maar je weet op voorhand absoluut zeker dat als er een incident is waar de ‘vreemde snoeshanen’ bij betrokken zijn, het dorp te klein is. Educatie, en gunstige ervaringen met de ‘vreemde snoeshanen’ elders kan het ijs doen ontdooien, maar zoals Gidi Markuszower in zijn fanatisme voor het oog van de camera liet zien, is hij onbereikbaar voor iets in die geest. En waar hij al eens werd aangehouden met een verboden vuurwapen op zak, zou ik geen risico’s nemen met dat soort volledig geblindeerde types. 

Er kunnen ook heel redelijke argumenten aan zo’n weigering ten grondslag liggen. Een gemeente, of een land, kan de woonruimte niet hebben. Het lukt al niet om de Nederlanders een fatsoenlijk dak boven het hoofd te bieden, dus sorry, maar nee. Zorgen over de kosten zijn eveneens valide. En er zijn ook landen waar de toestroom van extreem vermogende ‘vreemde snoeshanen’ leidt tot prijsstijgingen voor de bevolking, niet alleen van vastgoed, maar ook van bouwgrond, in winkels en restaurants, en congestie op de wegen. Met een breed gebaar de bezwaren wegwuiven, ‘Wir Schaffen Das!’, en vervolgens zakt het land weg in een zware recessie, betekent dat je boven je macht hebt getild, en dat heeft nare consequenties, dus bemoei je er niet mee!

In Oekraïne hebben ze de sluizen voor ‘vreemde snoeshanen’ opengezet van ver vóór ‘dag 1’ van het gewapende conflict met Rusland. Om te beginnen voor pelotons huurlingen, alles betaald door de NAVO-landen, met huisvesting op weg naar het front in hotels, leegstaande scholen en ziekenhuizen. Maar inmiddels worden ook volop ‘vreemde snoeshanen’ uit andere delen van de wereld aangetrokken om de Oekraïense mannen, die vechten aan het front, gevlucht zijn, of inmiddels al ‘onder de zoden’ liggen, of invalide als veteraan, te vervangen. De eerste ‘vreemde snoeshanen’ die zijn aangesteld als ‘recruiter’, die het hele land afstropen naar de laatst overgebleven mannen met de Oekraïense nationaliteit, om te dienen in de oorlog, die zich daar hevig tegen verzetten, zijn al op beeld vastgelegd. 

Europese lidstaten en ‘Brussel’, die eerder predikten dat we vluchtelingen uit oorlogsgebieden op *moesten* nemen, vanuit onze ‘liberaal democratische’ humanitaire normen en waarden, maken nu plannen om mannen uit Oekraïne terug te sturen. Over welke normen en waarden heb je het dan? Welke ‘vreemde snoeshanen’ zijn verantwoordelijk voor het beleid in de EU, en de aangesloten landen? Kunnen we hen nog inruilen voor vluchtelingen die aan den lijve hebben ondervonden wat een ramp onze ‘Forever Wars’ zijn voor samenlevingen die al vele eeuwen bestaan, en waar men helemaal niet zit te wachten op een ‘Wereldregering’ bestaande uit cynische oorlogen-profiteurs uit het ‘Epstein-Netwerk’?

Inderdaad, ofschoon ik onderschrijf dat onze intuïtie ons kan helpen om gevaarlijke situaties te vermijden, hecht ik aan de mogelijkheid om mij te herpakken op grond van een degelijke evaluatie. Zelf ben ik niet besmet met pertinente, op ras of sekse, of seksuele voorkeur gestoelde vooroordelen, maar net als iedereen kom ik soms mensen tegen die ik niet vertrouw, of die mij angst inboezemen. Maar al sinds mijn vroege kinderjaren stond ik mijzelf toe om te concluderen dat de Sint wel meeviel, en dat Zwarte Piet een vriend was. Ik heb niks tegen Joden, Moslims, Christenen, Boeddhisten, Hindoes, of Seculiere medemensen, maar er zitten er tussen die je niet in je ‘opvanglocatie’ wilt. Om te achterhalen wie dat zijn, heb je concrete gegevens nodig over die man of vrouw. ‘Zat bij IS’? Nee, laat maar. Maakt me niet uit of hij nu is ‘gewassen’ en staatshoofd van Syrië is, omdat onze leiders hem nodig hebben voor hun ‘Globalistische’ agenda. ‘Was een verklaard Nazi, en een massamoordenaar uit de Tweede Wereldoorlog’? Laat maar lekker liggen op zijn laatste rustplaats in Luxemburg, en niet met een grote ceremonie opgraven en overbrengen naar een museum in de hoofdstad Kiev. Klink ik onredelijk? 

Dan de link naar die video. Hij werd mij aangereikt door YT, waar de ‘AI’ van ‘Meta’ al mijn activiteiten ‘on line’ volgt, net als die van u, zoals in die video ook wordt onderstreept, en in die zin was het geen verrassing dat juist dat alweer wat oudere gesprek boven kwam drijven, na wat ik gisteren schreef op het ‘In English’ gedeelte. Die video vindt u HIER.