Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Calculator

Volgens mijn calculator is één-plus-één nog steeds twee.

 

Zelfs in mijn eigen jonge jaren werd de calculator al wel aangeduid als een 'platgeslagen Chinees met tiptoetsen'. Op het eerste gezicht een uitgesproken denigrerende opmerking, totdat je je realiseert dat het geen 'telraam' is, en je zelf niet zou weten hoe je zo'n calculator zou moeten bouwen, al helemaal niet tegen die lage kosten, en dat het niet alleen naar de Chinezen verwijst als goedkope arbeidskrachten, maar ook leergierig en vaardig in 'exacte' vakken. 

 

President Trump heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij zich als president tot doel had gesteld de productie van goederen (en diensten) die de afgelopen decennia waren weggevloeid naar China, 'terug' te halen. Een deel van de 'Globalisten' moest daar hartelijk om lachen, in het bijzonder waar het Trump, in zijn 'verhaal' naar de kiezers, ging om het 'terughalen' van de 'banen'. Maar een ander deel van die 'Globalisten' zag er wel brood in China onderuit te halen, omdat ze een te grote mond kregen. De 'Democratische' poot van de 'Warparty' denkt dat je China nog wel kunt 'managen', terwijl de 'Republikeinse' poot van de 'Warparty' denkt van niet. Generaliserend gesproken.

 

Hoewel ik dit betoog ophang aan de visie in de Verenigde Staten, geldt voor politieke partijen in Europa hetzelfde, maar tot nu toe minder uitgesproken. Dat daar nu verandering in komt, onder invloed van de Verenigde Staten, is op elk niveau helder. Al is het anti-Chinese sentiment in Europa nog niet zo virulent als nu in de Verenigde Staten. Dat de Amerikanen in vrij korte tijd China zijn gaan haten, ziet ook Tom Luongo. Hij kenschetst het als een zege voor Trump.

 

Hoewel hij, zoals vele Amerikanen, en Europeanen, 'Covid' wel degelijk als een 'complot' ziet, acht hij het onwaarschijnlijk dat de Chinezen erachter zitten. Een 'theorie' wil dat de wereldwijde reactie op dat virus een plan onthult voor een 'Surveillance-Superstate', waarvoor we dan naar de 'Democratische Globalisten' moeten kijken als organisatoren, in de ogen van de 'complotdenkers'. Al dan niet met welwillende medewerking van 'Beijing'. Maar waar je ziet dat Trump er wel bij vaart, en zijn eerder gestrande handelsoorlog met China nu (electoraal) vlot kan trekken, zie ik niet waarom de 'theorie' dat zijn regering erachter zou zitten minder geloofwaardig zou zijn. Die draait dan om Amerikaanse sporters die in Wuhan het virus daar gebracht zouden hebben tijdens een sportieve ontmoeting in die Chinese stad in oktober van vorig jaar. Ook al omdat het toch knap onwaarschijnlijk is dat China zo'n uitbraak in eigen land zou starten als het gaat om een 'biowapen'. Maar ook de wijze waarop Trump het verlangen naar 'vrijheid' voedt door zich te verzetten tegen quarantaine-maatregelen, kun je zien als een doordacht plan, als je daar gevoelig voor bent. Maar laat mij, van mijn kant, en niet voor het eerst, benadrukken dat ik het niet door een 'complot-bril' kan zien, en zeker nu nog niet, terwijl we ons zouden moeten concentreren op de beste manier om van dat virus zelf af te komen, en de economische schade te beperken. 

 

'Framing' is een simplificatie van een complex probleem met vele kanten, om inzicht te verwerven. Maar de generalisaties die daarvoor nodig zijn brengen ook grote gevaren met zich mee. Toch moet u er even doorheen om beter zicht te krijgen op wat er nu speelt, ook omdat we in Europa, en zeker ook in Nederland, nog wel wat voor onze kiezen gaan krijgen, als de voortekenen niet bedriegen. De 'Democratische Globalisten' zijn uit het 'Gelijkheidsideaal' van het 'Verlichtingsdenken' gesneden. Waar de 'Republikeinse Globalisten' uit het 'Vrijheidsideaal' van datzelfde 'Verlichtingsdenken' zijn voortgekomen. Dat 'Verlichtingsdenken' staat haaks op de 'Europese Traditie' en de 'Orthodoxie' in Oost-Europa en Rusland, en het 'Confucianisme' in China. Het is cruciaal dat u begrijpt dat ik die termen niet gebruik als 'labels' of 'keurmerk'. 

 

Mijn stelling hier is dat de Verenigde Staten, en mogelijk ook (delen van) Europa, gedoemd zijn tot de ondergang, als we blíjven 'investeren' in wapens en 'Eindeloze Oorlogen' (warm en/of koud), terwijl we proberen onze 'industriële basis' weer nieuw leven in te blazen. Dat verwijst naar de openingszin, dat één-plus-één nog steeds twee is, en niet twintig of meer. Wat weer een onderhandse verwijzing is naar onze wereld vol 'fiduciair' geld, waarin een bank voor elke binnengekomen Euro, of Dollar, er tien of meer mag 'uitlenen'. Of, zoals Luongo in het eerder aangehaalde artikel schrijft, dat het geld dat de overheid uitgeeft, op enig moment ook daadwerkelijk verdiend moet worden. Wie zich nu wentelt in 'gratis' geld van de overheid, dient zich te realiseren dat hij dat 'straks' dient terug te betalen Ook als het bedrijf inmiddels failliet is. Mét rente. Linksom, of rechtsom. Wat niet dramatisch is als dat geld 'productief' is besteed, maar wél als dat geld is opgegaan aan dingen die 'BOEM!' zeggen. Aan de 'Eindeloze Oorlogen'. En aan het scheppen van 'werkgelegenheid' die niets produceert, maar afremt, of vernietigt. Een 'topzware' overheid, 'topzwaar' management, en dividend voor 'aandeelhouders' die overeind worden gehouden door Centrale Banken

 

Pepe Escobar liet zijn licht schijnen over het recent afgesloten 'Volkscongres' in China, met een zaal vol 'afgevaardigden' die zeker niet op anderhalve meter van elkaar zaten. Maar wel met een 'mondkapje' dat, volgens onze experts, niet werkt. Ander land, andere benadering, andere consequenties. Dat artikel van Escobar is opgehangen aan de visie van één van de vele generaals die Trump meenam naar het 'Witte Huis', en die de economische groei van China beziet door de 'Republikeinse Globalistische' bril, en daarom de confrontatie zoekt. En wat 'Beijing' daar tegenover stelt. Het stimuleren van de binnenlandse vraag. Het garanderen van de toegang tot grondstoffen, producten en diensten die cruciaal zijn voor het verwezenlijken van die doelstelling, door ze zelf te produceren waar andere landen (de Verenigde Staten, en wellicht Europa) de stekker eruit trekken. En het veiligstellen van het Chinese grondgebied zoals 'Beijing' dat ziet.

 

H.R. McMaster, de generaal waar Escobar naar verwijst, meent dat Chinezen buiten China bruikbaar zijn als 'breekijzer' om de macht van 'Beijing' te breken. Zoals de Verenigde Staten/NAVO al vele decennia 'minderheidsgroepen' in landen mobiliseren om regeringen omver te werpen. In de voormalige Sovjet-Unie en het 'Warschau Pact' werkte dat als een zonnetje. In het China van Mao had het wellicht ook nog kunnen werken, maar het 'communisme' van weleer, het summum van 'gelijkheidsdenken', als 'Verlichtingsideaal', bestaat daar niet meer. Althans, niet in zijn rigide 'Cultuur Revolutionaire' vorm. Waarmee ik niet zeg dat er geen 'dissidente groepen' zijn die 'Beijing' wantrouwen. Maar ze hebben de Chinezen, binnen en buiten China, niks te bieden. Waar Oeigoeren dromen van het kalifaat, en door de Britten geschoolde 'dissidenten' in Hong Kong verknocht zijn aan het AngloSaksische 'roofkapitalisme', dat van die voormalige 'Kroonkolonie' een vrijplaats maakte voor de 'handel' tussen het communistische China en het gretige 'westen', hoeven beide niet op veel steun van 'gewone' Chinezen te rekenen. Die 'Republikeins Globalistische' variant met zijn 'vrijheidsideaal', waar ze in Hong Kong en het Taiwan dat door 'Generalissimo' Chiang Kai-shek werd losgeweekt van China warm voor lopen, betekent dat ze zich daar op moeten maken voor een rol als 'bruggenhoofd' in een strijd voor hun Amerikaanse broodheren, terwijl die broodheren helemaal niet wíllen winnen, omdat ze klaar zijn met 'Made in China'. 

 

Andermaal, ik doe hier aan 'framing', en dus generaliserend gesproken. Maar Chinezen in het 'westen' hebben al veel langer hun twijfels over de wijsheid van keuzes die onze politici maken, aangespoord door 'bevrijde' burgers vol idealen over 'vrijheid' en 'gelijkheid', en hun 'safe space' en 'identiteit'. Denk nog even terug aan de discussie over 'Tiger Parenting'. Uitgekotst in onze 'westerse' wereld, behoudens de meer 'traditionele' sectoren, maar daar doorgaans om de verkeerde 'Law and Order' redenen. De 'Tiger Mom' ziet het als een plicht. Als een offer. Een 'goede opvoeding' helpt het kind, en daarmee de maatschappij. 'Ask not what your country can do for you, but ask what you can do for your country!' Maar wat dan als de president die daarmee kwam wordt doodgeschoten, en je land je vervolgens naar Vietnam stuurt, inplaats van je een baan te geven waarin je je nuttig kunt maken? Of naar Afghanistan, Irak, Syrië, Somalië, Libië, Oekraïne, ten bate van de 'roofkapitalisten' in het 'militair-financieel-media'-complex. En om de door Nixon en Kissinger bedachte 'PetroDollar' veilig te stellen. Dan wordt het een ander 'verhaal'. Een gruwelijk sprookje. Nu doordenderen op die ingeslagen weg is het domste wat we kunnen doen, volgens mijn calculator.

Realiteitszin

Je voelt aan alles dat we toe zijn aan een nieuw 'verhaal'.

 

Iets met meer realiteitszin. Minder gebaseerd op 'sentiment', en de grootschalige manipulatie van dat 'sentiment' ten bate van uiteenlopende 'markten'. Maar vooralsnog doemt dat 'verhaal' nog niet op uit de mist. Of het moet zijn dat we de contouren ervan al zien in andere, 'niet westerse' landen. De kans bestaat dat die landen, met een eigen 'verhaal', ons zullen 'overvleugelen' terwijl we elkaar de hersens inslaan. Dat zou een bittere pil zijn.

 

Niet omdat het rampzalig is als landen als China en Rusland het stokje van ons overnemen, in economisch opzicht, en hun 'model' beter bestand blijkt tegen de eisen in een hoogtechnologische wereld, die onverbiddelijk een einde zal maken aan onze klassieke, calvinistische, kapitalistische kijk op de factor 'arbeid', of we dat nou willen, of niet. Maar omdat ons 'sentiment' van geen wijken weet, en het ieder vermoeden van een 'ratio' zal doen verschrompelen, terwijl we in sektarische tweespalt, of totale chaos de 'vijand' in eigen kring te lijf gaan die het voor 'ons' heeft verziekt. Terwijl geen mens in 'ons' kamp zonder zonden is, in dat opzicht. 

 

Wie van u heeft niet lopen leuren met 'aanspraken' en 'rechten', zonder zelfs maar na te denken over plichten? Behalve dan de plichten van anderen jegens u. En kom mij niet aan boord met zalvende teksten over uw goede inborst, die zich vertaalde in pleidooien om 'mensen in nood' te helpen, want daarmee hielp u vooral ook uzelf. Uw 'sentiment' deugde misschien nog wel, maar in de uitvoering kwam het neer op subsidie van hele netwerken van organisaties, overlegorganen, campagne-bureaus, adviseurs, controleurs, accountants, notarissen, advocaten en lobbyisten. 

 

We zijn de fase voorbij waarin we nog mochten hopen op een koerswijziging door mensen de schellen van de ogen te laten vallen. Er moet een heel nieuw 'verhaal' komen. We kunnen niet verder met de 'Warparty', en de schone schijn van een 'dialoog'. Maar voordat u nu denkt dat ik de revolutie predik, moet ik u wel even uit de droom helpen. Het 'verhaal' dat mij voor ogen staat is niet al kant en klaar beschikbaar. Ik ben Karl M. of Adolf H. niet. Het zal zichzelf moeten schrijven. Maar het moet meer een 'reisverslag' worden, en niet langer een 'sprookjesboek'. 

 

Het besef zal moeten indalen dat we samen op weg zijn. En dat onze reis enerverend en plezierig zal zijn als we ons niet als 'hooligans' gedragen. Niks mis met vreedzame handel met andere landen, waarbij we onze onvervreemdbare bezittingen in eigen land, en nodig voor de handel, beveiligen. Maar laten we afspreken dat we 'op reis', en 'op bezoek' in andere landen, als gast, niet onze eigen normen en waarden opdringen, maar ons beschaafd conformeren aan de zeden en normen daar. Of anders blijven we weg. 

 

We moeten ook een nieuw 'verhaal' hebben voor onze interne solidariteit, die niet langer gebaseerd is op 'sentiment', maar op gezond verstand. Hoe gaan we om met onze 'familie' in Europa? En voor wie in de Verenigde Staten woont, de 'familie' elders in dat ooit zo machtige land, dat nu met elke nieuwe dag verder uiteenvalt in elkaar bestrijdende fracties. En 'As Above, So Below'. Als de leidinggevenden, en de financieel machtigste mensen in het land geen andere opdracht kennen dan het 'profijtbeginsel', en ze zelfs bij 'hulp' alleen kunnen denken in strategieën die hun eigen macht nog verder doet toenemen, dan komt dat nieuwe 'verhaal' niet van de grond, en dreigt de afgrond. 

 

Daarmee is niet gezegd dat solidariteit dient uit te monden in een streven naar 'gelijkheid', zoals dat in de 'westerse' landen verwikkeld is in een strijd op leven en dood met het 'vrijheid'-minnende volk, waarbij ze elkaar richting de ondergang sleuren. De basis moet gelegd worden voor een gezonde samenleving waar geen bestuurder nog omkijken naar heeft. Keurige, onvervreemdbare zekerheden die het fundament vormen onder de samenleving als geheel. Met duidelijke grenzen die het territorium afbakenen, en de aanspraken. Daarbuiten zorg je voor jezelf. 

 

Ongelijkheid zit in je hoofd, behoudens verschillen in fysieke en intellectuele vaardigheden waarmee je bij de geboorte ter wereld komt. 'Afkomst' heeft invloed, waar de één geboren wordt in een omgeving waarin 'hulp' ruim voor handen is, terwijl de ander zijn of haar 'netwerk' uit de grond moet stampen, en creatief moet zijn. Wat we collectief bouwen, als gemeenschap, dat fundament waar ik het hiervoor over had, mag niet discrimineren. Ook niet 'positief'. Individuen met gebrekkige gemeenschapszin, die de lasten van de gemeenschap niet willen dragen, dienen te worden beschouwd als 'buitenlanders'. Als 'gasten'. Niet als 'familie'. Niet als 'burger'. Hun rechten dienen navenant te worden ingeperkt, zonder dat ze ongastvrij worden bejegend. Je hoeft niet te participeren, maar dan kun je ook niet profiteren.

 

De grootste uitdaging zal worden het vastleggen van dat fundament. Op dit moment is er geen burger meer in het 'westen' die het kan stellen zonder geld van de overheid, dat op een ondoorzichtige wijze wordt gedistribueerd. Daar moet radicaal een eind aan worden gemaakt. De overheid levert geen 'maatwerk', en gedraagt zich niet als een ondernemer, maar beperkt zich tot scherp afgebakende taken, met de opdracht de flexibele kosten te drukken waar mogelijk, zonder de doelstelling van vrede, veiligheid en bestaanszekerheid in gevaar te brengen. 'Defensiemateriaal' en andere essentiële goederen en diensten produceren we zelf, of we zorgen voor een afdoende voorraad. 'Zelf' is daarbij 'als land', of 'als gemeenschap' (EU), al naar gelang, conform de keuze van het volk om (in alle opzichten) mee te draaien met een 'gemeenschap', of je eigen weg te gaan, met alle consequenties van dien. 

 

Op dit moment zijn we daar nog lichtjaren van verwijderd. Rationele keuzes hebben we al veel langer geleden afgezworen. We hebben ons lot toevertrouwd aan het 'Casino' van de 'Beurzen', en het idee dat we de concurrentie kunnen blijven uitbenen door het te chanteren met een nieuwe 'Koude Oorlog' en bijbehorende 'Wapenwedloop', als ze niet over de brug komen. Maar die brug met dat sprookje is opgeblazen. En u hoeft mij niet te geloven, maar lees dan wat Scott Ritter zegt, de voormalige Amerikaanse 'wapeninspecteur' en US Marine. Wat zegt u? U leest dat niet omdat het een artikel is dat op 'RT' staat, en 'dus' propaganda is van het 'Kremlin'? Dus Ritter is een landverrader? Gebruik uw hersens. Berg dat 'sentiment' op, u heeft het niet meer nodig. Het zit in de weg. Wordt volwassen, en laat het sprookjesboek thuis. Schrijf het verslag van uw eigen reis. Laat de 'geestverruimende middelen' thuis, en gedraag u als 'gast', en niet als 'hooligan'. Moet u eens opletten hoe aardig mensen elders zijn!

 

 

Jodocussen

Volgens Bas Heijne vind je 'complotdenkers' vooral bij de PVV, FvD, en de SP.

 

Hij schrijft dat in een uitgebreid epistel in NRC dit weekend, dat van de krant een 'themanummer' heeft gemaakt over 'complotdenken'. De krant, en Heijne, hebben het daarbij voorzien op theorieën die bedreigend zijn voor de 'orde' waar zij voor staan, zonder acht te slaan op de theorieën die in hun eigen kringen circuleren, of gecirculeerd hebben, over duivelse Russen, Chinezen, Iraniërs, Venezuelanen en Assange, en de duistere machten achter lieden die hun sprookjes over de eindeloze lijst met 'conflictgebieden' niet geloven.

 

De waslijst met leugens en verzinsels die in bijdragen hier aan de kaak zijn gesteld, van 'Weapons of Mass Destruction', 'Gifgas op Douma', de 'gehackte computers' van de 'Democratische Partij', het fiasco van 'Russiagate', de verborgen gehouden betrokkenheid van Saoedi Arabië, en andere 'spelers' bij '9/11', Assange die vrouwen verkracht zou hebben in Zweden, en noem maar op. 

 

Mijn punt is niet dat 'complotdenkers' die Heijne identificeert wel eens gelijk kunnen hebben, of dat Heijne en de redactie van NRC zich ten onrechte bezorgd tonen over de vloed aan 'nepnieuws'. Maar wellicht zouden ze eens in de spiegel moeten kijken, alvorens complete segmenten van de samenleving te brandmerken als 'gekkies'. En dat is zorgwekkend, omdat Heijne en de zijnen zich bewust zijn van het strategische gebruik van 'nepnieuws' door Steve Bannon en 'zijn' president, Donald Trump en diens regering. 

 

Hetzelfde probleem heb ik met mensen die wel degelijk zien dat Trump, Pompeo, Bannon en al die andere 'komische nummers' aan de lopende band onzin verkopen, maar die het zien als 'slim'. Als een strategische keuze die moet leiden tot een doorbraak. Het 'droogleggen van het moeras'. Heijne haalt Bannon aan die het verspreiden van 'nepnieuws' beschouwt als een wapen in de strijd tegen de 'Globalistische Elite'. 'Flooding the Zone' zorgt voor chaos, en van die chaos kan je gebruik maken om de macht naar je toe te trekken, en de zaak te herstellen. 

 

Wie er echter op wijst dat kranten als NRC, en eigenlijk het hele spectrum van voorheen toonaangevende publicaties en zenders, in een reflex hun 'geloofsbrieven' tonen door als bezetenen elke leugen van die 'Globalistische Elite' te vuur en te zwaard te verdedigen, waarbij ze zelfs in bed duiken met terroristen, criminelen en gewetenloze politici onder verwijzing naar 'Real Politik', waardoor ze juist exact doen wat er van hen wordt verwacht door de 'gekkies', en ze elke geloofwaardigheid verliezen, vindt hen 'niet thuis'. Een belangrijk gedeelte van mijn bijdragen hier gaan over actuele complotten, en 'scheve schaatsen' die tot doel lijken te hebben de 'Eindeloze Oorlogen' van zuurstof te voorzien. 

 

Een belangrijk element in mijn eigen commentaren, is dat de 'strijd' over wat waar is, en wat niet, zelf 'Fake' is. Absurdistisch theater. De 'Warparty' die een schimmenspel opvoert om het denken in 'vijanden' te voeden, en zodoende de vraag naar wapens, en alles wat daarmee verbonden is, niet op te laten drogen. Maar zonder dat het overgrote deel van de direct betrokkenen zich bewust is van de eigen rol, en de consequenties voor hun eigen toekomst, en dat van hun kinderen. En dat het mij voorkomt dat dit niet een strak geregisseerd complot is, maar eerder een collectieve geestesziekte die in ons deel van de wereld 'viraal' is gegaan. 

 

Mijn eigen voorstel, om wat meer afstand te nemen, en de hand wat vaker in eigen boezem te steken, en weg te blijven van bemoeizucht met het leven van anderen, en andere volkeren, in andere landen, dreigt het niet te gaan halen, vrees ik. We denderen koortsachtig verder op een pad dat wordt uitgehouwen op basis van loyaliteit, waarbij waarheidsvinding sluitpost is. Zelfs waar iemand op enig moment de schellen van de ogen valt over de leugens in 'eigen kring', schrikt men niet wakker, maar stapt men eerder over op het treintje op het parallelle spoor. Nieuwe 'vrienden', zelfde reisdoel. 

 

Als zodanig is het 'opvullen' van wat we weten door er 'verklaringen' aan toe te voegen, zodat we de wereld om ons heen tenminste 'begrijpen' iets van alle tijden. Evenals het weerleggen van bewijs door de elementaire stelling in het absurde te trekken. Ik las bij een andere auteur dat je kon 'bewijzen' dat Newton het mis had met zijn betoog over de aantrekking van 'lichamen' als een functie van hun 'massa', door naar het strand te gaan, om daar te constateren dat mensen met fors overgewicht minder in trek waren dan slanke mensen, die zich juist veel vaker tot elkaar aangetrokken voelen. 'Dus' heeft Newton het mis. Ja, Jodocus, ga nog maar een mud aardappelen halen in je petje. 

 

Uit ervaring weet ik dat het volstrekt zinloos is de 'Jodocussen' bij NRC de hand te reiken, door hen te wijzen op hun 'verstandelijk gehandicapte' redeneringen en tordering van feiten ten bate van een 'agenda'. En dat geldt inderdaad ook voor de 'Jodocussen' die in het treintje op het parallelle spoor richting dezelfde afgrond koersen. De realiteit is dat we over héél veel belangrijke kwesties niet genoeg weten om stellig conclusies te trekken. En dat ze niet meer belangrijk zijn tegen de tijd dat de feiten bekend zijn. Of wel weer belangrijk worden, maar dan in een andere context

 

Wat daarbij opvalt, is dat ook waar men achteraf wel toe moet geven dat een eerder stellig verkondige zienswijze toch volkomen flauwekul blijkt, dat nog niet betekent dat men bereid is verantwoording af te leggen over de eigen rol bij het uitdragen van de boodschap. Sterker nog, de kans is groot dat men zelfs erkent dat men op enig moment leugens en verdraaiingen heeft verkocht ter ondersteuning van het 'beeld', maar dat dat dienstig was omdat die 'vijand' desondanks toch een 'schurk' is. Ook zonder bewijs staat dat vast. Want 'iedereen' vindt dat……….

 

Openlijke minachting voor mensen die twijfelen aan de consensus aanbevelen als 'kwaliteit' is traditioneel in strijd met journalistieke ambities. Wie stelt dat de 'Mainstream Media' het laten afweten heeft wel degelijk gelijk. Maar als je dan door die 'Mainstream Media' gebrandmerkt wordt als een 'complotdenker', of een 'vriend van……', en noem dan maar iemand, 'Trump', 'Wilders', 'Baudet', 'Poetin', wordt je leven er niet veel leuker door. Maar nee, Jodocus, mijn wereld is complex. En ik ben op zoek naar een beter 'verhaal'. 

Dashboard

Op het moment dat bijzaken de hoofdzaak worden, is een fatale crash nabij.

 

De reden dat er zoveel ongelukken gebeuren waarbij mensen druk zijn met hun mobiele telefoon, terwijl ze in een auto, op een brommer of fiets zitten, of als voetganger deel uitmaken van het verkeer, is omdat ze bijzaken en hoofdzaken niet meer kunnen scheiden. Daarnaast zorgt dat 'Dashboard' van hun telefoon, vol knoppen, lichtjes, metertjes en tekstboodschappen voor storing op de lijn in menige relatie, en verwaarlozen mensen hun opvoedkundige taken omdat ze die er nu even niet bij kunnen hebben.

 

De beeldspraak van het 'Dashboard', nadat de 'APP' een hopeloze mislukking werd door een weelde aan eisen, waardoor de simpele functionaliteit die werd gevraagd naar de achtergrond verdween, zie je ineens overal opduiken. Iedereen die 'ertoe doet' vraagt om een 'Dashboard', of rept erover in de praatprogramma's waar men het woord mag voeren namens een belangengroep. Het suggereert controle, maar het is de vooraankondiging van een fataal ongeluk. 

 

'Multitasking' is lang niet iedereen gegeven. In bepaalde beroepen en sporten is het een vereiste, wat maakt dat die mensen 'gezocht' zijn, en dus duur. Nagenoeg iedereen kan een formule 1 auto, na wat uitleg, veilig van start naar finish rijden, zonder competitie, en in een tijd die geen indruk maakt. Maar zet er wat druk op, en je houdt wereldwijd maar een klein groepje over die het een seizoen lang volhouden, en die ook meedoen om de prijzen. 

 

Als iemand die razendsnel is in een formule 1 auto daarnaast ook nog vaardig moet zijn in het omgaan met de pers en sponsoren, voeg je nog eens een dimensie toe. En wordt het al snel een kwestie van prioriteiten. Al kun je met 'training' veel verdoezelen, en een totale hork nog leren om in gezelschap het decorum te respecteren, en dat je een totale flapdrol van een journalist, die je het bloed onder de nagels vandaan zuigt, niet op zijn gezicht mag slaan. Waarbij sommige journalisten het juist weer als hun taak zien om net zo lang te blijven treiteren tot de 'ware aard' van de coureur zichtbaar wordt. En zo hebben we allemaal onze eigen prioriteiten in het leven. 

 

Het identificeren, en isoleren, en waarderen van hoofdzaken is een kunst op zich. Het is niet voor het eerst dat ik daarover iets schrijf. Een generaal moet een oorlog willen, en kunnen winnen. En ook 'nee' kunnen zeggen tegen een opdracht van 'hogerhand' als die onuitvoerbaar is. 'War on Terror'? Nee, bedankt maat, maar dat gaan we dus niet doen. De narigheid is natuurlijk dat 'hogerhand' dan net zolang doorzoekt in de rangen tot hij of zij een 'Beun-de-Haas' heeft gevonden die zich laat behangen met de nodige 'versierselen', en bijbehorende emolumenten, en zonder wroeging soldaten de dood injaagt voor 'God en Vaderland', op een zinloze missie, in een oorlog die niet gewonnen kan worden, en waarbij hij moet samenwerken met terroristen die 'onze' vrienden zijn. 

 

Mijn hele perceptie van 'leidinggeven' staat op de tocht als ik zie hoe dat tegenwoordig wordt ingevuld. In mijn optiek hoort een premier, of een president, niet dagelijks 'zichtbaar' te zijn op 'Twitter', en wil ik hem of haar slechts bij hoge uitzondering, als er een bijzonder serieuze kwestie is die het hele volk aangaat, oorlog, rampspoed of momenten van uitzonderlijke vreugde, op de televisie zien. En dan richt hij of zij zich tot de 'Dames en Heren', en niet tot de 'jongens en meisjes'. Want de 'Dames en Heren' dragen de verantwoordelijkheid voor de 'jongens en meisjes'. Maar dat was vroeger. Toen hoofdzaken nog werden onderscheiden van bijzaken. 

 

Het idee lijkt te zijn dat het nu anders is, omdat we een 'Dashboard' hebben. Gaat er iets mis, dan licht een waarschuwingslampje op, draaien we aan wat knoppen tot het lampje weer uitgaat, en klaar is Kees. Een kind kan de was doen. En wellicht ook geen slecht idee om de 'jongens en meisjes' ook eens een eerlijke kans te geven om aan de knoppen te draaien. Het enige wat dan nog nodig is, is dat we het professioneel presenteren. 'On the Job Training'. Zo moeilijk is het niet.

 

Maar terwijl 'iedereen die ertoe doet' zijn eigen 'Dashboard' laat ontwikkelen, en als een klein kind in de speelgoedwinkel aan de knoppen draait om te zien hoe het uitpakt, ziet niemand die grote betonnen muur die steeds dichterbij komt, terwijl we op volle snelheid al steeds meer onderdelen verliezen. Het doet mij denken aan een voorstelling van Neerlands Hoop, waarin de telefoon gaat, en Bram Vermeuelen Freek de Jonge er tijdens een sketch op attendeert dat de telefoon rinkelt. Waarop Freek een monoloog begint om hem terecht te wijzen. De telefoon zou onbetaalbaar worden als er iemand bijgeleverd moest worden die 'Telefoon' zou moeten roepen als de telefoon ging. Om vervolgens te beseffen dat de telefoon al enige tijd rinkelt: 'O! De telefoon gaat!'

 

Het stuk 'rechtuit' is tot nu toe nog redelijk gesmeerd verlopen, op golven 'gratis' geld. Maar nu komt het bochtige gedeelte van het circuit. Nu naar je 'Dashboard' blijven turen betekent dat je er in de 'Tarzanbocht' al af ligt, en verder niet meer meedoet. 

 

Zout

Zout in open wonden strooien is geen hobby van mij.

 

Deze website verkondigt dat hij bedoeld is voor mensen die 'niet klagen'. Wat echter niet betekent dat ik het als mijn roeping zie om mensen spijkerhard te confronteren met hun eigen falen, en dat als het noodlot hen treft dat niet mijn probleem is. Ik realiseer mij nu dat het geïnterpreteerd kán worden als de strijdkreet van het 'Verlichtingsdenken': 'Ieder voor zich!' En sterf maar met je gejank. Zo zit ik er echter niet in, en eenieder die hier al langer meeleest zal dat ook beseffen. 

 

Anderzijds ligt het ook niet op mijn pad om mensen die consequent verkeerde keuzes maken steeds weer de helpende hand te reiken, tenzij het mijn naasten zijn. Dan nóg moet je ook een keer durven zeggen: 'Stop whining! Grow up!' Wordt een keer volwassen! 

 

Hanneke Chin-A-Fo, redacteur bij NRC, stelde in een artikel over de strijd tussen China en de VS rondom 'Corona', dat de Verenigde Staten het lelijk laten afweten als 'Leider', maar dat China die rol nog niet 'overtuigend' overneemt. Maar wat nou als China die rol ook helemaal niet over wíl nemen? Als ze wel willen helpen, maar niet onze luier willen verschonen? 

 

In al haar externe communicatie benadrukt 'Beijing' dat ze terug willen naar een wereld met soevereine landen. Naar een wereld waarin 'interne aangelegenheden' ook 'interne aangelegenheden' zijn waar andere landen zich niet mee moeten bemoeien. Waarbij ze overigens Taiwan en Hong Kong, niet zonder reden, zien als een onvervreemdbaar deel van China. Dus omgekeerd mogen we dan ook niet verwachten van 'Beijing' dat ze ons komen vertellen hoe wij onze problemen op moeten lossen. Zij kiezen voor 'Lockdown-en-uitstampen'. Dat andere landen zich daaraan niet conformeren, is hún zaak. 

 

Tegen die achtergrond is het logisch dat 'Beijing' zich ergert aan het gejank van 'westerse' landen, met de Verenigde Staten voorop, omdat China iets verkeerd heeft gedaan. Wie in de Verenigde Staten, en elders, meent dat de Chinese reactie overtrokken was, waardoor de rest van de wereld op het verkeerde been werd gezet, met als gevolg dat hun nationale economie nu als een nachtkaars uitgaat, staat tegen de verkeerde boom te plassen. 

 

Al vér voor ik mijn eigen 'Niet Janken'-blog begon, participeerde ik op forums in discussies over dezelfde economische, politieke en geostrategische kwesties als nu. Geactualiseerd, maar niet wezenlijk veranderd, omdat de trendlijnen niet veranderd zijn. Het maakt geen hout uit wie er president van de Verenigde Staten is. Wie dacht dat Trump een einde ging maken aan de 'Forever Wars', is net zo bedrogen uitgekomen als degenen die dachten dat Obama het roer om zou gooien na de periode Bush, en alle leugens die ons (in het westen) de ene na de andere expansionistische oorlog binnen zogen. 

 

Anders dan menig commentator heb ik niet het idee dat ik kan bijdragen aan het veranderen van de wereld, wat voorkomt dat ik compromissen met de 'Duivel' sluit. Artikelen van Steve Watson heb ik hier in het verleden met instemming aangehaald via 'links' in mijn eigen bijdragen. Nu schrijft hij over een meerderheid van de Australiërs die 'geloven' dat China iets verbergt met betrekking tot dat virus. Lekker laten geloven, Steve. Geloven doe je in de kerk, met geloofsgenoten. Mensen zijn beïnvloedbaar. Kom maar terug als je bewijzen hebt. Tot dat moment is het propaganda. 'Gospel'. En inderdaad, een 'Conspiracy Theorie'. Jouw persoonlijke instinct verandert daar niks aan. En natuurlijk mag je argwaan hebben, als je je maar realiseert dat het vooralsnog feitenvrij is. 

 

Wat niet feitenvrij is, is dat Mike Pompeo onverkort doorgaat met de 'Regime Change' agenda van de 'Warparty', en dat de Verenigde Staten in Somalië bombardementen uitvoert, terwijl Joe Biden in Oekraïne in staat van beschuldiging is gesteld wegens omkoping/chantage, na het uitlekken van een telefoongesprek met Porochenko, de 'Chocoprins' die Obama en Biden aan de macht hadden geholpen via een coup, waardoor de democratisch gekozen regering werd afgezet. Trump is er niet alleen niet in geslaagd de Verenigde Staten uit al die wespennesten terug te trekken, maar hij is nog steeds druk met het opzoeken van nieuwe wespennesten. Iran, Venezuela, Cuba en nu ook China. 

 

En wat doet China?

 

China steekt grof geld in research ten behoeve van haar eigen technologische industrie. Het artikel waarin daar melding van wordt gemaakt treft u HIER. In dat artikel ook weer 'links' naar andere bronnen, maar sta even stil bij de kop. China zou de Verenigde Staten willen overvleugelen, en dat zou de motivatie zijn voor die injectie van kapitaal. De realiteit is echter dat de Verenigde Staten recent alles op alles zetten om bepaalde producten die China (nu nog) importeert uit de Verenigde Staten te onthouden aan producenten in dat land. Dus ze hebben in China geen keus. Behalve op hun rug gaan liggen en zich overgeven aan Donald J. Trump en de 'Warparty', wat niet gaat gebeuren. 

 

Waar we getuige van zijn, dat zijn de laatste stuiptrekkingen van het 'Globalisme-Oude-Stijl', en de geboorte van het 'Globalisme-Nieuwe-Stijl'. In de 'Oude Stijl' was er sprake van een in beton gegoten rolverdeling, met de Verenigde Staten, via haar 'PetroDollar', als Heer en Meester. Als politieagent, (benevolent) dictator, en 'Bank-van-Lening'. Dat 'benevolent' hebben ze nooit waargemaakt, door weeffouten in het denken, waardoor de keuzes niet 'wijs' waren, maar zelfzuchtig. Zie de manier waarop de 'Chicago Boys' het totaal verpest hebben in Rusland en andere landen van het voormalige 'Warschau Pact', en de 'Sovjet Unie'. Waarna geen koerswijziging plaatsvond, maar de 'Warparty' gas gaf. 'Snel! Voor ze in Moskou weer opkrabbelen!' Met als gevolg dat de NAVO/EU wel beestachtig snel haar gebied heeft uitgebreid, maar de situatie voor de bevolking er eerder alleen nog maar slechter door werd. Want 'Chicago Boys' zijn niet geïnteresseerd in armoedebestrijding. Integendeel!

 

'Nieuwe Stijl' kent geen Heer en Meester, vooralsnog. In 'Moskou' én in 'Beijing' is de conclusie dat die feodale opzet gedoemd is. Dat het niet kán. Dat je van de wereld niet een 'Sovchoz' moet willen maken. Daar hebben ze in Rusland en China al eerder leergeld mee betaald, en een ezel stoot zich in het algemeen geen twee keer aan dezelfde steen. Maar waar we daar in het 'westen' ideologisch geen enkele affiniteit mee zeiden te hebben, was de verleiding kennelijk tóch te groot om het niet zelf ook een keer te proberen, maar dan op wereldschaal. Laten we hopen dat onze 'Leiders' begrijpen dat 'Oude Stijl' niet gaat werken, voordat we door een 'Holodomor' moeten om dat te beseffen. 

 

Nu gaan zitten wachten op Chinees leiderschap, of de strijd aanbinden tegen China om dat te voorkomen, zijn twee gedoemde strategieën. Intern je zaakjes op orde brengen, en zorgen dat je zindelijk wordt, zodat je geen luier meer nodig hebt, is onze enige realistische kans. 'Grow up! ' Laat dat speelgoed dat 'BOEM!' zegt liggen, en ga iets nuttigs doen met je leven. Zeker voor Nederland geldt, dat als we nu niet de schouders zetten onder het weer op gang brengen van de 'op sterven na dode' wereldhandel, en ideologisch bevlogen en slaafs achter de 'Leider van de Vrije Wereld' aan blijven sjokken, in de hoop dat we dan 'Globalisme Oude Stijl' weer tot leven kunnen wekken, we van een extreem koude kermis thuis gaan komen. 

Koe

'We have met the enemy, and he is us'.

 

De quote is ontleend aan het werk van Walt Kelly, die middels de door hem geschapen 'Pogo' de strijd aanbond met de anti-liberale, anti-humanistische, en anti-sociale krachten in de Verenigde Staten tijdens het 'McCarthy-tijdperk', zonder het communisme als tegenmacht in de armen te vliegen. 

 

Door mij niet radicaal uit te spreken tégen een 'Lockdown' (quarantaine) heb ik een deel van mijn lezers vermoedelijk van mij vervreemd. En een ander deel neemt het mij vermoedelijk kwalijk dat ik daarin zelfs zo ver ga dat ik een lans breek voor de 'Chinese variant'. Dat is geen populair standpunt in het 'Vrije Westen', en al helemáál onbegrijpelijk waar ik stel een 'libertair' te zijn. 

 

Nou is een 'libertair' geen 'nihilist'. De stroming die zich in de Verenigde Staten tooit met dat predicaat, in de achter ons liggende decennia gefinancierd door de Koch-miljardairs, verkondigen de zegeningen van het 'roof-kapitalisme'. Zoals de vele slippendragers van 'Yukos' en andere neo-feodale, anti-sociale lieden die door de 'Chicago-Boys' rijk gemaakt werden als 'eigenaren' van alles van waarde in Rusland, na de val van het communisme. Dat zijn geen 'libertairen', maar 'nihilisten'. Immorele, anti-sociale roofdieren zonder begin van een geweten. De 'vrijheid' predikend die hen het recht zou geven anderen uit te benen ten bate van hun eigen winst en bezit, en het recht om het willoze volk naar hun hand te zetten via 'investeringen' in privaatrechtelijke ondernemingen die de grootschalige manipulatie van de 'volkswil' tot doel hebben. En als 'Politico' de nauwe samenwerking van Soros 'de Democraat', en Koch 'de Republikein' wil afschilderen als een inspanning gericht op het stoppen van de 'Eindeloze Oorlogen', dan moet u het mij maar vergeven, maar dan vind ik dat het toppunt van cynisme. 

 

De 'libertair' kent geen eenduidige verbindende doctrine, maar wordt gekenmerkt door het besef dat hij of zij moet strijden tegen de 'fascist' in zijn of haar eigen hoofd. De scepsis over nut en noodzaak van 'leiderschap' kan makkelijk ontsporen en verworden tot defaitisme als het morele kompas in zijn geheel wordt afgezworen als verdacht sentiment. Er is geen kant-en-klaar recept dat ons vertelt op welk moment we in anderen onze 'meerdere' moeten erkennen. Maar eenieder die niet zwakbegaafd is, of in verwarring gebracht door propaganda, beseft dat we niet op elk gebied expert zijn, en op enig moment ook moeten accepteren dat bepaalde kwaden die ons bedreigen slechts effectief bestreden kunnen worden door collectief op te treden. 

 

Interessant is dan te constateren dat 'libertairen' al direct beseffen dat ze het onmogelijk in ieder opzicht eens kunnen zijn met mensen die bereid zijn met hen tegen dat geïdentificeerde kwaad op te trekken, en dat het belangrijk is te voorkomen dat je je mee laat zeulen op een avontuur zonder einde. Vanuit die kijk op dreigend gevaar heb ik hier op mijn blog steeds betoogd dat de 'War on Terror' een valstrik was. Het is niet de bestrijding van terroristen die mij tegen de borst stuit, maar het gegeven dat terreur een militaire strategie is. En je kunt geen oorlog voeren tegen een strategie. Alleen tegen concrete individuen en organisaties. 

 

Daarom is mijn standpunt aangaande 'Covid' ook dat er slechts twee mogelijke keuzes zijn. Je bindt de strijd aan tegen dat virus, met als vast omlijnd doel het 'uitstampen' van dat virus. Of je laat het begaan. Maar naar het zich laat aanzien wordt dit weer de volgende 'Eindeloze Oorlog' in ons deel van de wereld. Waarom? 

 

Het antwoord op die vraag is helemaal niet simpel. Als je even rustig gaat zitten, en je 'grijze massa' aan het werk zet, garandeer ik u dat iedereen het 'roofkapitalisme', de neofeodale samenleving, afwijst. Op een handjevol lieden na die al een riante voorsprong hebben opgebouwd. Maar zelfs in die kringen zal een meerderheid beseffen dat het geen plezierig leven is als je '24/7' bang moet zijn voor een mes in je rug. Los nog van de notie dat rijkdom in een dystopische 'vuilnisbelt' nou niet direct herkenbaar is als het toppunt van geluk, behalve voor de 'nihilist'. De masochistische, op zelfvernietiging en destructie 'kickende' perverse geest die ergens onderaan de 'voedselketen' bungelt, volledig beheerst door zijn of haar perverse lusten. Zonder hoop, en dus een hopeloos geval. 

 

Toch zien we in de praktijk dat de aanhang van die perfide hang naar slavernij ook onder de slaven, die niks te verwachten hebben van dat intellectuele 'afvoerputje', groot is. Ieder van ons is er als de kippen bij om anderen aan te wijzen die maken dat we naar de 'verdommenis' gaan. Maar we tellen onszelf niet mee. Want wij hebben goede bedoelingen. En in de leiders die we adoreren schuilt ook geen greintje kwaad. Als ze rijk zijn, is dat logisch. En als iemand hen bekritiseert, is dat simpelweg een blijk van afgunst. Tenzij we zelf zo onze verdenkingen hebben. Maar dat hele systeem is corrupt. Mentaal, intellectueel corrupt, en verschrikkelijk kwetsbaar. Wij zijn onze ergste vijand. Het is een debiliterende aandoening die 'consumptiegedreven' is, in de breedste zin van het woord. Waarmee ik beweer dat het niet alleen een aandoening is die herkenbaar is in mensen die hechten aan materiële zaken, maar net zo goed zichtbaar is in mensen die een ascetisch leven voorstaan. Het product dat ze willen bezitten is anders, maar nog steeds een product. Iets waar je goede sier mee kunt maken. Elke keuze binnen dat raamwerk is een reflex, en niet de uitkomst van een denkproces. Geen 'enerzijds/anderzijds'. Geen spoor van twijfel. Geen afweging van voor en tegen.

 

Leiderschap, voor de 'libertair', vloeit voort uit dat wat we als regel 'wijsheid' noemen. Die ongrijpbare kwalificatie van kennis, capaciteiten, nut en noodzaak, gekoppeld aan zelfkennis. Je wilt geen 'man', of 'vrouw', of iemand uit een erkende 'minderheid', of een 'succesvolle graaier', of iemand die is boven komen drijven door te likken naar boven, en te trappen naar onderen. Niet iemand die een spoor van vernielingen en lijken heeft getrokken op weg naar de 'top'. Je wilt iemand die de 'missie' kent, de opdracht aanvaardt, is toegewijd aan die opdracht, en zijn of haar hand niet overspeelt. Die man of vrouw hoeft niet populair te zijn, maar waardering van de bevolking is ook geen argument om hem of haar te wantrouwen, als die waardering volgt op prestaties. 

 

Samengevat betekent het dat mijn vrijheid mij dierbaar is. Zo dierbaar zelfs, dat ik er niet voor terugschrik die vrijheid te verdedigen tegen de aanvallen van 'nihilisten' die van hun eigen individuele vrijheid een fetisj hebben gemaakt. Zonder mij aan te sluiten bij de 'makke schapen' die zonder ergens over na te denken de gekozen of aangestelde 'Leider' volgen, ook al leidt hij hen nog dieper het moeras in, en naar de volgende 'Eindeloze Oorlog'. Dat is in ons 'Vrije Westen' een onmogelijke positie, maar wel de enige die ik met mijn 'libertaire' kijk op mens en maatschappij kan verdedigen.

 

Quarantaine is een eeuwenoude, volstrekt rationele methode om de mens, de samenleving en de welvaart brengende economie te beschermen tegen virussen. Een hele weelde aan hygiënische directieven, die we vervolgens gedachteloos overboord hebben gezet als 'vrijheid-beperkende' voorschriften, vinden we op dit moment opnieuw uit. Handen wassen. Geen handen schudden. Mondkapjes. Afstand houden. Terwijl anderen, zonder er verder ook maar een seconde over na te willen denken, met hun vuist op tafel slaan omdat hun individuele vrijheid geweld wordt aangedaan. Zelf zie ik in dat quarantaine, en andere voorschriften, levens kunnen redden, mits consequent doorgevoerd. Wat betekent dat niemand zich er aan mag onttrekken (in de openbare ruimte), anders werkt het niet. Elke techniek die daarbij ingezet kan worden om mensen te testen, en de groep als geheel te surveilleren, is een inbreuk op onze individuele vrijheid. Maar wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen.

 

Betekent dat 'dus' dat wanneer je dat standpunt inneemt, je voor de 'surveillance state' bent? Allerminst! Sterker nog, wie half werk bepleit opent de deur naar zo'n 'surveillance state', omdat onduidelijk is wat het doel precies is. Het oogt als 'respectvol' door een hele hoop geleuter over de privacy, maar het is een glijdende schaal. Een 'Eindeloze Oorlog'. Kostbaar. Uitgedrukt in mensenlevens, en vernietigd kapitaal. Een 'Koe' die wordt 'uitgemolken', zoals de 'War on Drugs', de 'War on Terror', en nu de 'War on Covid'. Hoe iemand dat kan verwelkomen als een victorie voor de vrijheid, is mij een eeuwigdurend raadsel.

Tenzij

Met de steun van China en Rusland komt er een onderzoek naar de herkomst van het 'Covid-virus'. 

 

Het vinden van 'patiënt nul', de man of vrouw die als eerste besmet raakte, is ondoenlijk. De precieze opzet van zo'n onderzoek zal de komende tijd nog wel heel wat stof doen opwaaien. Want Trump en de zijnen willen maar één ding horen: Dat de eerste besmetting plaatsvond in China. Waarmee ze de weg hopen vrij te maken voor schadeclaims, want de Verenigde Staten en hun bondgenoten zijn een faillissement nabij. De vele eindeloze oorlogen die we gestart zijn sinds het begin van deze eeuw dreigen ons al enige tijd fataal te worden. En deze pandemie konden we er nou net niet bij hebben.

 

Om dat te realiseren zet Trump nu alles op alles om te bereiken dat de WHO weer meer onder Amerikaanse controle komt. Zoals de Verenigde Staten eerder ook een succesvolle greep naar de macht deden bij het OPCW, door John Bolton er op af te sturen, die het toenmalige hoofd doodleuk vertelde dat de Verenigde Staten wisten waar zijn kinderen woonden. Daar werkte het, maar gaat het bij de WHO ook werken? Dat valt nog te bezien. 

 

In de commentaren onder een tekst op het 'MoonofAlabama'-blog schreef de Fin Petri Krohn een interessant stukje, waarin hij uiteenzet wat de huidige stand van zaken is met betrekking tot 'Covid-19', voorzover we daar nu zicht op hebben. Het artikel ging over de kansen van Trump op herverkiezing, nu de Amerikaanse economie met tientallen procenten tegelijk krimpt. Ik nodig u uit om binnen die tekst, die u HIER vindt, te zoeken op 'A CONSPIRACY THEORY' om die bijdrage te vinden. Ik kan het niet integraal overnemen zonder toestemming van de auteur, vandaar deze omweg. Maar het artikel zelf is ook de moeite waard, evenals sommige andere commentaren.

 

Minstens net zo interessant is een artikel van Pepe Escobar onder de titel: 'How Biosecurity Is Enabling Digital Neo-Feudalism'. Waarom? Omdat er in ons deel van de wereld al geruime tijd wordt gewerkt aan scenario's die nu veel duidelijker zichtbaar worden. Dus niet als een Chinese aanval, of een lek in een 'Biolab', of zelfs maar als een onjuiste taxatie van het risico door China, maar als een pad naar een 'Neo-Feodale' regeermacht met een opdracht aan de burgers om 'gezond' te zijn, en te blijven.

 

Er is niet veel fantasie voor nodig om de diverse campagnes die de afgelopen twintig jaar voorbij zijn gekomen die ons dwingen gezond te leven te koppelen aan aan wat Escobar schrijft. Maar zoals hij ook terecht opmerkt is het onjuist om de Chinese inspanning, om het virus uit te stampen, te zien als het startschot van een 'laatste zetje'. Sterker nog, de Chinezen zien het als een triomf dat zij daar wél in zijn geslaagd, en de draad al snel weer op konden pakken, en bieden daarbij aan een eventueel vaccin dat ze in China vinden beschikbaar te stellen aan de hele wereld, zonder winstoogmerk. Daar hoef je bij een Amerikaans bedrijf niet op te rekenen, zoals de ruzies over schending van patenten van het 'Aids'-medicijn laten zien. 

 

De suggestie dat de WHO aan de lijband loopt bij China is tamelijk bizar. Het overgrote gedeelte van de 'adviezen' van de WHO, en geassocieerde organisaties binnen het raamwerk van de Verenigde Naties, waarin vergaande maatregelen worden voorgeschreven om individuele burgers te dwingen 'gezond' te leven, en hun relaties in te richten conform modellen die in 'westerse' landen zijn ontwikkeld, vallen in China niet in vruchtbare aarde. Nu nog minder dan in de tijd waarin de 'Partij' nog almachtig was. Een groot gedeelte van de 'liberalisering' in dat land heeft er juist mee te maken dat er veel meer respect is gekomen voor 'privé' dan in de tijd van Mao en zijn spijkerharde vrouw. Terwijl bij ons in het 'westen' de 'Body Snatchers' ons tot op het toilet volgen met voorschriften. De obsessie met 'individueel gezond' is bij ons in het 'westen' nu zo groot, dat er mensen zijn die zouden eisen dat de sportschool open blijft tijdens een 'Ebola-uitbraak'. 

 

De tragiek is uiteraard, dat hoe harder de Chinezen zeggen dat het hun roeping is ons te helpen, hoe hoger wij onze stekels opzetten. Helpen zonder bijbedoelingen kennen wij in het westen niet. Dat moet wel een valstrik zijn! Zoals het ook niet deugt, in onze ogen, dat China de WHO twee miljard schenkt op het moment dat Trump de stekker eruit trekt. In Europa gingen wel stemmen op om de WHO te steunen nadat Trump ook daar het kleed onder een internationale organisatie vandaan trok, maar het zijn dus de Chinezen die over de brug komen, terwijl Europa nog niet eens de eigen lidstaten fatsoenlijk wil helpen. Zoals gezegd, helpen zonder winstoogmerk is in onze wereld verdacht. Terwijl het confucianisme, (niet het communisme), met zijn leer over rechtvaardigheid en fatsoen, menselijkheid, trouw en wederkerigheid dichter ligt bij de 'Europese Traditie' die bij ons inmiddels is ingeruild voor het 'Verlichtingsdenken': Ik eerst! (Zie Andreas Kinneging, 'De Onzichtbare Maat').

 

Waar we zelf denken dat wij het zijn die de normen en waarden verdedigen die het waard zijn te worden verdedigd, zijn wij het juist die ze verspelen door onze hoogmoed en hebzucht. Tenzij…….

 

Tenzij we nog tot inkeer komen voordat de 'Body Snatchers' het vloerkleed onder ons bestaan vandaan hebben getrokken, aangemoedigd door ons, omdat we verlost willen worden van die 'Boze Chinezen' die geen oog hebben voor onze Paradijselijke levenswandel, met 'certificaten', 'keurmerken', 'stickers', 'consumentenprogramma's', 'tutorials', 'pressiegroepen', 'groene lobbies', 'ombouwprogramma's' voor wie niet lekker in zijn of haar vel zit, 'euthanasiepillen' voor jong en oud, en verwoeste gezinsstructuren. Dat zal pas gebeuren als we ons de kop niet meer gek laten maken door perfide machtsspelletjes in en om het 'Witte Huis' en de Europese Hofhouding, en we ons weer concentreren op wat werkt. Als we weer geïnformeerde burgers worden, die het leven, en zichzelf, serieus nemen, en verantwoordelijkheid durven accepteren.

Roulette

Volgens het 'Financieel Dagblad' lopen 'kleine beleggers' de deur plat bij de 'beleggingsbanken'.

 

Het bericht werd versterkt door 'RTL-Z', waar Roland Koopman in een 'pré-view' na het 'Nieuws' de kijkers voorhield dat je met aandelen tenminste zicht had op 'rendement', terwijl je hoe dan ook op verlies stond als je je geld op de bank liet staan. Wat hij 'vergat' te vertellen, is dat wie een jaar geleden, vóór de 'Corona-crisis', zijn geld in goud had gestoken, nu op  40% winst staat. Ondanks de massieve tegenwerking van banken en Centrale Banken, die met sloten 'gratis' geld de aandelenmarkt ondersteunen. En ik schrijf dit na het lezen van een artikel in NRC waarin met zoveel woorden werd gesteld dat (zilver) en goud met de beurskoersen waren ingestort na het uitbreken van de 'Coronacrisis', en dat goud nu weer 'opkrabbelt'. Me dunkt dat u het lastig zult hebben een aandelenpakket aan te wijzen dat over een jaar hetzelfde rendement realiseert! Ondanks alle tegenwerking. 

 

Mathijs Bouman, econoom en columnist bij het 'Financieel Dagblad' en regelmatig te zien bij 'RTL-Z' en 'Nieuwsuur', betoogde vrij kort voor de 'Coronacrisis' dat het volkomen absurd was dat Nederland nog altijd een 'Goud-Reserve' had. Dat 'Relikwie' had geen enkele serieuze economische waarde. Een geluid dat (westerse) economen van de kansel roepen tegen wie het maar horen wil. 

 

Verwijzend naar mijn bijdrage van gisteren, over 'wetenschap' als geloof, wil ik slechts onderstrepen dat economie geen exacte wetenschap is, en in net iets teveel gevallen is het niet veel meer dan een religie. Dat menigeen met een 'exacte' achtergrond er een broodwinning in heeft gevonden zegt nog niet dat het product van hun gezamenlijke inspanning ook exact is. Waarmee ik echter zéker niet wil zeggen dat ik het allemaal beter weet. Mijn stelling is eerder dat het niks met 'weten' te maken heeft. 

 

Wat anderzijds niet betekent dat het een 'Casino' is, en dat 'beleggen' niet veel meer is dan een kansspel. Zeker nu de 'markten' volledig gemanipuleerd worden, overigens met inbegrip van de 'markten' voor edelmetalen via 'papiergoud' en soortgelijke derivaten, betekent dat eigenlijk dat je tegen 'de Bank' speelt in het 'Casino', waarbij 'de Bank' de speeltafels heeft gemanipuleerd om te kunnen bepalen wie er wint, en wie er verliest. Daarom blijf ik al veel langer weg van het geven van adviezen, of het voorspellen van omslagpunten. Wie een gokje wil wagen, kan leuke winsten boeken als 'de Bank' er belang bij heeft u te láten winnen. Want het wegjagen van alle klanten door alle winst naar zichzelf toe te trekken is niet in het belang van 'de Bank'. Dan staat het 'Casino' er straks net zo leeg en verlaten bij als wat er over is van de industrie en de winkelverkoop. 

 

De enige reden dat edelmetalen het relatief goed hebben gedaan, en goud beter dan zilver, heeft eigenlijk minder te maken met het gegeven dat edelmetalen het altijd wel goed doen in tijden van economische onzekerheid, omdat het een vluchthaven is voor beleggers. Het heeft er eerder mee te maken dat de partijen die via derivaten de koersen van edelmetalen trachten te manipuleren in hun voordeel, om u terug te leiden naar hun 'Casino', teveel risico begonnen te lopen. Zeker waar 'papiergoud' converteerbaar was in baar goud, bleken klanten daar in toenemende mate gebruik van te maken, en toen kwam het bedrog al enigszins aan het licht. Die banken konden niet leveren. ABNAMRO verliet die 'markt' onlangs om die reden, en deelde klanten doodleuk mee dat hun 'accounts' gesloten werden. Terwijl de Britse bank HSBC het voorzien heeft op de laatste restjes goud die het Verenigde Koninkrijk nog als reserve in de kluis heeft liggen. Goud, voor de goede orde, dat de potentie heeft nog héél veel hoger te eindigen voor dit over is, als het al ooit over gaat. En dat van de Britse belastingbetaler is. Wat dus betekent dat Boris Johnson zich nu voor de vraag geplaatst ziet wie hij wil redden? HSBC, of de Britse kiezer? 

 

Zoals eerder al gememoreerd heeft Nederland haar goudreserves voor het grootste gedeelte ook niet in Nederland liggen, maar in de Verenigde Staten, het Verenigde Koninkrijk, en Canada, dat zelf al haar goud al heeft verpatst. Daarmee loopt ons land het risico dat we op enig moment een briefje uit 'Washington', 'Londen' of 'Ottawa' krijgen dat ze ons goud zelf nodig hebben voor hun 'Banken', maar dat we wel 'ons geld' terugkrijgen in de vorm van de gemanipuleerde tegenwaarde in hun 'Mickey Mouse'-geld, waar we verder niks mee kunnen. Een suggestie die de eerder genoemde Mathijs Bouman volkomen absurd vindt. 

 

Dan terug naar die gretigheid om nu aandelen te kopen. In de basis zit er een zekere logica in, als je gelooft dat de huidige recessie niet het gevolg is van structurele fouten in de economie, maar dat het een tijdelijke 'dip' is als gevolg van 'Corona'. Nu is alles dicht, maar als straks alles weer open gaat, volgt een inhaalslag. Kijk maar naar de kappers………..

 

Helaas is het zéér de vraag of dat ook opgaat voor de 'beursgenoteerde bedrijven'. Er zullen bepaalde bedrijven zijn die weer opveren als alles weer van het slot gaat. Andere ondernemingen, die al verzuipen in de 'vraag' dankzij 'Corona' zullen hun explosief gestegen 'waarde' mogelijk vasthouden, al zullen er zeker ook volop concurrenten verschijnen waar de technologie nou niet direct vraagt om 'raket-wetenschappers'. Neem 'Zoom', dat inmiddels een beurswaarde heeft die meer is dan dat van de zeven grootste luchtvaartmaatschappijen ter wereld. Uiteraard ook omdat de beurskoersen van die luchtvaartmaatschappijen volledig door het ijs zijn gegaan. Maar er zijn al concurrenten, en reken er maar op dat dat er snel nog meer zullen worden. Verborgen achter dat 'Hosanna-verhaal' zit echter dat we snel verbeteringen aan het 'Netwerk' nodig hebben die dat 'videoconferencing' op grote schaal mogelijk maken. En wie is daarin marktleider? Huawei. De enige die een levensvatbaar 5G-netwerk in huis heeft. Dus waar de marktwaarde van 'Zoom' een vraagteken is, lijkt Huawei een zekerheid. Ware het niet dat de Verenigde Staten uit alle macht proberen dat bedrijf te begraven. Al was het maar om de luchtvaart te redden. 

 

En daar zie je weer hoe corrupt dat 'Casino' is, want als de 'markt' het mocht zeggen, dan was beleggen niet zo lastig. Maar met actieve Amerikaanse tegenwerking, ondersteund door bepaalde 'gekkies' die 5G-netwerken als een grote bedreiging zien, en in die zin dus de Amerikaanse inspanningen ondersteunen om de luchtvaart te redden, en meer in het bijzonder het 'zakenverkeer', is het roulette. Met 'Washington' die een 'rem' heeft ingebouwd op het 'wiel' om te kunnen bepalen waar het 'balletje' terechtkomt. Veel succes met uw keuze! 'Rien ne va plus', het is niet meer van u.

Knuisje

De enige mensen die ik nog vertrouw, zijn de mensen die durven te twijfelen.

 

Wat overigens iets anders is dan weigeren een positie in te nemen, en je laten leiden door 'experts', die het ook niet weten, maar de inhibitie missen om dat te erkennen. Op het moment dat we in ons deel van de wereld de traditionele religieuze stromingen in praktische zin de rug toekeerden, leek dat een doorbraak. Maar wat we ervoor terugkregen is wellicht nog een stuk gevaarlijker. Het geloof in de 'wetenschap'. 

 

De wetenschappelijke methode is als zodanig niet van recente datum. Ze bestond eeuwenlang naast de religieuze doctrine. Wat voor problemen zorgde waar 'geleerden', veelal monniken, of 'knappe koppen' die aan een instituut verbonden waren dat met geld van gelovigen was opgezet, op het bewijs stuitten dat het dogma van de kerk onjuist was. Wat vervolgens tot spanningen leidde binnen de kerkelijke organisatie als theologen en voorgangers werd verteld dat wat ze het volk hadden meegegeven als verklaring voor bepaalde fenomenen, en handelingen van mensen, onzin was. Nee, de zon draaide niet om de aarde, maar de aarde draaide om de zon, en haar as. Nee, de aarde was geen platte pannenkoek, maar een sferisch object. 

 

Die voorbeelden spreken ons in deze tijd nog steeds aan, en hadden ons moeten waarschuwen voor het omarmen van de 'wetenschap' als religie. En dan meer in het bijzonder die disciplines die het moeten hebben van consensus binnen de zorgvuldig geïndoctrineerde groep die op universiteiten en hogescholen werd 'opgeleid' om 'het Woord' te verkondigen. Ondersteund door regimenten bij de media die niets onderzoeken, maar het als hun roeping zien om te 'duiden'. Niet dat er iets mis is met het streven om lastig met elkaar te combineren feiten een plaats te geven, om zo een basis te hebben voor cruciale beslissingen. En op het niveau van beleid is een teveel aan twijfel dodelijk. 

 

Daar kun je twee kanten mee op. Mijn propositie is dat beleidsmakers ertegen moeten waken dat ze teveel hooi op hun vork laden. Zorg voor een stevig fundament, dat je goed onderhoudt, en dat is opgewassen tegen 'schokken'. Dat is een tamelijk 'lompe', niet echt inspirerende, zelfs 'saaie' manier van leiding geven en bouwen, die niet past bij de ambitie die we in ons deel van de wereld hebben ontwikkeld. Na het loslaten van de religie als fundament bouwden we een complete droomwereld. 'Kan niet' was een uitnodiging om aan te tonen dat het wél mogelijk was. Je moest gewoon 'durven'!

 

De narigheid is dat we al doende compleet werden losgeweekt van de wetenschappelijke methode, en in sprookjes gingen geloven. Er is niks mis met durf, visie en risico, maar zorg dan wel voor een solide basis om op terug te vallen. En, nóg belangrijker, realiseer je dat wat je opbouwt kwetsbaar is. In het bijzonder als hetgeen je hebt opgebouwd door de behoefte om kosten te besparen niet bestand is tegen 'schokken'. Zoals een 'Covid-pandemie'. Sta 'falen' toe, en probeer niet alle ballen in de lucht te houden bij tegenslag. Gebruik je intelligentie waar het voor bedoeld is.

 

Dat brengt mij bij de constatering dat een verstandige overheid een 'saaie' overheid is, die niet luistert naar meeslepende betogen van geïnspireerde geesten die claimen iets te 'weten', terwijl het niet veel meer is dan grootspraak, en een gelikt verkooppraatje om geld los te peuteren voor hun hobby. Echter, die 'saaie' overheid moet zich ook niet opsluiten in een bunker met rantsoenen voor het moment dat we het 'Einde der Tijden' mogen verwelkomen, en verlost zullen worden van al die frivole onzin, in hun moraliserende blik. De speelruimte van de burger om zijn of haar eigen dromen na te jagen, en glazen in te gooien, mag niet worden weggenomen, maar dient continu te worden bevestigd. Het mag alleen onder geen beding het fundament geweld aandoen. En daar is het in ons deel van de wereld misgegaan, de laatste vijftig jaar. We hebben 'collectief bezit' gesloopt om er de pracht en praal mee uit te bouwen van een wereld die niets produceert, behalve gebakken lucht, en plannen om wat 'oud' is te slopen, en te vervangen door 'nieuw'. Zonder aandacht te besteden aan functionaliteit, rendement, en duurzaamheid. 

 

De gekte heeft nu zijn zenit bereikt, waar we plannen ontwikkelen om dat wat werkt, en betaald is, te slopen om het te vervangen door 'nieuw', en dat dan gemotiveerd met een betoog over duurzaamheid, terwijl het alleen maar duur is. Vanwege de verspilling van grondstoffen, en kapitaal, en de sloop van het fundament en bestaande organisaties die ervoor nodig is om 'nieuw' uit de grond te stampen. Met de wetenschappelijke methode is zonder al te veel moeite aan te tonen dat we niet gezond bezig zijn, maar de recent uit de grond gestampte disciplines die aanspraak maken op het predicaat 'wetenschappelijk', maar niks meer zijn dan een geloof, overschreeuwen de échte, en 'saaie' wetenschappers. Waarom? Omdat die durven te twijfelen. 

 

Zo bezien komen de problemen vooral voort uit onze kinderlijke hang naar leiding, met bijbehorende claim dat niemand ons kan dwingen afstand te nemen van onze rechten op het bevredigen van al onze  hedonistische verlangens, betaalt uit de collectieve 'pot'. We willen geen leiding die ons confronteert met de grenzen van onze vrijheid, maar een leiding die ons helpt onze meest infantiele excessen tot volle wasdom te laten komen, zélfs als het betekent dat we geen toekomst meer hebben. 'Knibbel, knabbel, knuisje, wie knabbelt daar aan mijn huisje?'

Winkel

Hebben onze volksvertegenwoordigers een plan, of passen ze op de winkel?

 

Verscheidene lezers van dit blog zijn kritisch over de 'Lockdown'. Ook elders slaan de vlammen uit het dak op forums en blogs. Ze wijzen erop, net als NRC columniste Caroline de Gruyter dit weekend in haar krant, dat we ten tijde van de 'Hong Kong'-griep, die om zich heen greep van 1968 tot 1970, nog niet zo idioot deden. Er stierven tijdens die pandemie tussen de 700.000 en 1 miljoen mensen. Geen enkel land trof maatregelen om de verspreiding te voorkomen. 

 

Bij die (H3N2) griepepidemie was de mortaliteit 0.5% van het aantal mensen dat besmet raakte. Ook toen konden ziekenhuizen en mortuaria in sommige landen het niet aan, en was er grote economische schade als gevolg van ziekteverzuim en uitval door mensen die overleden. Wat bezielt ons nu dan om zo panisch te reageren?

 

Velen die bang zijn hun vrijheid te verliezen zijn niet gecharmeerd van volksvertegenwoordigers met plannen, en wijten deze 'overreactie' (in hun ogen) aan vuige ambities van totalitaire lieden, als ze al niet rondlopen met het idee dat hier opzet in het spel is. Daar dwars doorheen lopen dan weer minder frisse types zoals Hubert Smeets, eveneens columnist in NRC, en uitgesproken 'Poetin-hater', die vrijdag in een tamelijk verknipt stuk de vloer aanveegt met 'Sterke Leiders' die het slechter zouden doen dan landen zonder een 'Sterke Leider'. Hij pikt Poetin er dan uit, die hij vergelijkt met Trump en Bolsanaro. Nou is het uiteraard hoe dan ook véél te vroeg om de rekening op te maken, midden in een pandemie, maar de cijfers bewijzen zijn ongelijk, op dit moment. Los nog van het gegeven dat er bar weinig overeenkomsten zijn tussen die drie leiders, en de landen waar zij de scepter over zwaaien.

 

In de Verenigde Staten waren er zaterdag 268 mensen per miljoen inwoners overleden als gevolg van het virus. In Brazilië waren dat er 70 per miljoen, en in Rusland 17 per miljoen. In ons eigen Nederland 329 per miljoen. In het alom geprezen Zweden ligt het met 361 per miljoen nog iets hoger. En in China, zeker ook een land met een 'Sterke Leider', ter vergelijking, 3 per miljoen. Maar in de meeste landen loopt de teller nog, en dat is zeker het geval in landen die niet aan 'Lockdown' doen. Terwijl een hernieuwde besmetting in landen die het virus hebben uitgestampt het beeld nog kan beïnvloeden. (Zie HIER voor de actuele cijfers).

 

De meeste westerse landen hebben geen volksvertegenwoordigers met een plan, maar managers die op de winkel passen. Dat pakt niet alleen minder gunstig uit qua aantallen doden, op dit moment, maar heeft daarnaast een verwoestende uitwerking op de economie van die landen. Al blijft veel van de schade vooralsnog verborgen door lapmaatregelen, die zich vertalen in spectaculair oplopende staatsschuld en 'garantstellingen' die op termijn nog een aardig blok aan het been kunnen gaan vormen. 

 

Het is essentieel dat we, ook van hatende columnisten, valide informatie krijgen, anders loopt dit uit op een regelrechte ramp. Het is legitiem om te stellen dat we de doden gewoon moeten accepteren. Her en der hoor je zelfs mensen die stiekem wel blij zijn met die 'Opruiming', waardoor dure bejaarden en zieke mensen niet langer een blok aan hun been zijn. En in die sector van de samenleving is de woede over de 'Lockdown' ook het grootst, al zullen ze nooit toegeven dat ze opa en oma, en hun met zijn of haar gezondheid kwakkelende vriend of vriendin het licht in hun ogen niet gunnen, omdat ze te duur zijn. 

 

Zelf heb ik, vanaf het prille begin, benadrukt geen verstand te hebben van het gevaar van 'Covid-19'. Is het 'Ebola'? Of is het een 'Griepje'? Probleem is eigenlijk vooral dat de mensen die geacht worden er wél verstand van te hebben het antwoord ook niet paraat hebben, zo blijkt steeds weer. Moeten we het uitstampen, of maar laten gebeuren? En toen verschenen de managers in beeld, en werd het van alles niks. Met als enige criterium de vraag of de 'IC-capaciteit' niet zou worden overvraagd. En dan heb je de 'worst of both worlds'. Een 'Lose/Lose'-scenario, dat als 'Game' ook al een slechte naam heeft omdat het Malware bevat. Maar ter verdediging van de landen die die route kozen moet wel gezegd worden dat ze ook niet meer dan dat konden doen, omdat de bevolking een serieuze 'Lockdown' zoals in China en andere Aziatische landen simpelweg niet gepikt zou hebben. 

 

Laat mij, voor ik verder ga, nog even met klem stellen dat de implosie van de (westerse) economie een 'accident waiting to happen' was. 'Covid-19' was de naald die de 'Alles Bubbel' lek prikte, maar niet meer dan dat. Vroeger of later was er hoe dan ook zo'n naald voorbijgekomen. De extreem ongezonde structuur van onze economie, bezwijkend onder schulden en verslaafd aan 'gratis' geld, was al ten dode opgeschreven. Het is cruciaal dat we ons dat realiseren, anders vinden we de weg terug niet meer, en wordt het in de 'westerse' wereld straks een paradijs voor 'wilden', bezaaid met ruïnes. Dat is niet nodig, maar we moeten er wel wat voor doen om dat te voorkomen. En nee, dat is niet een oproep om ons te bekeren tot het communisme en Xi in de armen te vallen, of om een standbeeld op te richten voor de 'Poetin de Grote'. We moeten onze eigen weg gaan. Maar ophouden met liegen. Tegen anderen, en tegen onszelf. Klaar met het 'Bellenblazen'! Wordt een keer volwassen!

 

Rosanne Hertzberger, de derde columnist van NRC die ik hier ten tonele voer, is klaar met de Verenigde Staten, en roept ons in haar column op meer oog te krijgen voor de rol van China. En nee, mevrouw Hertzberger is geen fan van totalitaire regimes, maar nogal praktisch ingesteld. Dat de hele wereld aan het 'Chinese infuus' hangt tijdens deze pandemie is kristalhelder. Dat de Chinezen hulp bieden, wereldwijd, is eveneens onmiskenbaar. Degenen die dat 'Gegeven Paard' in de 'Bek' kijken, en hun gal spuwen over ontbrekende certificaten, een te lage standaard, en er iets achter zoeken, omdat ze dat zelf hoe dan ook nooit zouden doen, hulp bieden zonder bijbedoelingen, hadden dat vooraf moeten bedenken, toen ze nog druk waren met het exporteren van de industrie, en het uitmergelen van 'diensten' en het opruimen van voorraden om 'kosten' te reduceren.

 

Trump is geen Poetin, geen Xi en geen Bolsanaro. Trump is Trump. Dat hij aanvankelijk veel waardering had voor China, waar Xi na een lichte aarzeling 'volle bak' koos voor uitstampen, en dat voortvarend aanpakte, was dat omdat Trump dondersgoed besefte dat 'Covid-19' de 'Alles Bubbel' kon laten klappen, met alle gevolgen voor zijn kansen op herverkiezing. Hij was des Duivels toen bleek dat 'Lagere Goden' hadden toegestaan dat vliegtuigen vol Amerikanen waren gerepatrieerd uit China, met alle risico's vandien. Want hij wist ook dat hij niet de macht had om te besluiten dat virus ook in de Verenigde Staten uit te stampen. Daarvoor hebben de individuele Staten teveel autonomie. Niet anders dan in Europa de individuele landen versus 'Brussel'. Daarnaast zijn Amerikanen (en Europeanen) geen Aziaten, die zeker na 'SARS' weten wat een virus met je economie kan doen. Maar het virus was toen al in de Verenigde Staten, en kwam daarnaast ook uit Europa overgewaaid. 

 

Geheel los van de vraag of Trump, als je hem in zijn hart zou kunnen kijken, dat virus liever had uitgestampt, had hij die keuze helemaal niet. Dan maar door de 'geluidsbarrière', en laat het maar gebeuren, was zijn enige optie, afgezien van 'hutspot'. En 'hutspot' kreeg hij, met een enorm verschil tussen Staten onderling, zonder enige coördinatie, en een nóg grotere schade aan de economie dan toch al onvermijdelijk was. De chaos in de Verenigde Staten is nóg groter dan die in Europa, waar ook ieder land zo zijn eigen maatregelen en bijbehorende data heeft. Een focus op 'brandhaarden', zoals ook in China gebeurde, is logisch. Je hoeft niet het hele land plat te leggen als de de vlammen uit het dak slaan in 'Carnavalland'. Maar dat soort intelligentie is in de praktijk niet uitvoerbaar in het 'westen', omdat je dan ineens afzonderlijke gebieden moet isoleren, en dan heb je in het 'westen' de poppen aan het dansen! Als je het logistiek al klaar zou spelen.

 

Als gevolg van de 'westerse' onbeholpenheid zie je nu de ene na de andere 'westerse' leider uit zijn slof schieten tegen 'China', omdat het daar wél lukte. En we bovendien afhankelijk zijn van dat land om onze eigen 'intelligente' oplossingen te kunnen realiseren. We ontdekken nu dat iemand in een 'BullShit-Job', of 'Cultuur-gedreven' baan geen mondkapjes produceert, geen tests, geen medicijnen, en geen visie die levens en de economie kan redden. Dus wat doe je? 'Shoot the Messenger!'

 

Op zich is er niks mis met een winkel, maar om die rendabel te laten zijn heb je meer nodig dan iemand die er op past.

View older posts »