Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Onheilsprofeet

De ene 'Onheilsprofeet' is de andere niet.

 

De één waarschuwt voor de gevaren van 'Klimaatverandering', de ander waarschuwt voor het gevaar van 'de Russen', separaat, of in combinatie met 'de Chinezen'. Weer anderen zien 'de Joden' als degenen die het 'Onheil' brengen, of 'de Moslims'. Ik waarschuwde de afgelopen jaren onafgebroken voor het klappen van de 'Alles Bubbel', en het bewapenen van Jihadisten en Neo-Nazi's in het kader van de 'Eindeloze Oorlog'. Dan waren er nog de mensen die waarschuwden voor het gevaar van virussen, die ongeveer net zoveel aandacht kregen als degenen die ons voorhielden dat 'Aliens' op het punt stonden ons de oorlog te verklaren.

 

'Covid-19' zag ik niet aankomen, anders dan dat ik mij er bewust van was dat virussen, kometen die het aardoppervlak treffen, grote vulkaanuitbarstingen en aardbevingen ons hele leven op zijn kop kunnen zetten. Wel hield ik de bezoekers van dit blog voor dat veel angsten irrationeel waren, en dat modellen die 'Onheil' voorspelden geen houvast boden, vanwege het onmogelijk grote aantal variabelen, en onbekende factoren. 'Covid-19' deed de 'Alles Bubbel' klappen, en loste in één keer het probleem van de 'uitstoot', waardoor de aarde opwarmt, op. Met een beetje geluk tempert het ook de angst voor 'de Russen', 'de Chinezen', 'de Joden' en 'de Moslims', en brengt het ons samen, op zoek naar oplossingen die we tot voor kort niet voor mogelijk hielden. Maar zoals Marc Faber, de vermaarde Zwitserse 'investeringsanalist' gisteravond in het uitstekende programma 'Tegenlicht' nog eens benadrukte, is de oorzaak van de economische ellende niet 'Covid-19', maar die 'Alles Bubbel'. Het virus heeft daarnaast nog heel andere kwaliteiten.

 

Neem het 'handen schudden'. Nog niet zo lang geleden een 'speerpunt' voor de partij die de huidige premier levert, die ons nu opdraagt geen handen meer te schudden. Zijn partij bracht eerder twee radicale afsplitsingen voort in de vorm van Wilders en Verdonk, die er een halszaak van maakten dat we handen moesten schudden. Ik hoor u brommen: 'Maar dat was anders, want toen was er nog geen Covid-19'. Destijds merkte ik al op dat veel rites en gebruiken in eeuwenoude religies en culturen zijn te herleiden tot het bewaken van de hygiëne. 'Primitieve' samenlevingen waren niet achterlijk. Ze wisten dat ziektes konden worden overgedragen van mens op mens. En dat het vermijden van (intiem) contact, handen en voeten wassen, het bewaren van een 'respectvolle afstand', en vele andere voorschriften levens kon redden als het noodlot van een virale infectie toesloeg. In die commentaren, die niet populair waren in de tijd dat Geert en Rita ons op sleeptouw namen, stelde ik mij op het standpunt dat ik niet tegen het schudden van handen was, of het kaalscheren van de hoofden van vrouwen, zoals Orthodoxe Joden voorschrijven, of het verwijderen van de voorhuid, zoals Joden en Moslims hun geloofsgenoten voorschrijven, maar dat we weer wat meer oog moesten krijgen voor de herkomst en het doel van die gebruiken. En dat ritueel handen schudden ons geen begin van houvast geeft als we willen weten of die ander een goed mens is, met humane bedoelingen.

 

Technisch zijn we, zeker in het westen, geweldig 'geavanceerd', maar op veel andere gebieden zijn we angstaanjagend gedegenereerd, en een gevaar voor onszelf, en de hele mensheid. We zien nog niet wat ons écht bedreigt als het gevaar al volop slachtoffers maakt, terwijl we andere kwesties opblazen tot existentiële bedreigingen. Wat overigens niet geheel bezijden de waarheid is, omdat nogal wat radicale oplossingen ons niet bevallen, want wij zijn immers de 'exceptionele' mensen, de 'uitverkorenen', die recht hebben op 'Gratis Alles'. In elk geval 'Alles' wat er in die 'Bubbel' zat die nu geklapt is. En anders een bom erop!

 

Waarom bepaalde eeuwenoude verhalen predicties lijken van 'Onheilsprofeten', is niet omdat de auteurs van die verhalen in de toekomst konden kijken, maar omdat we de daarin verpakte lessen vergeten zijn, en ze opnieuw moeten leren. Met als grootste gevaar dat de aspecten die we beter niet over kunnen nemen, omdat we inmiddels betere manieren hebben om de problemen het hoofd te bieden, ook weer meekomen. De enorme verwarring die we nu zien verwijst naar de parabel van de 'Babylonische Spraakverwarring', en de daarin verpakte lessen zijn hoogst actueel. Maar het betekent nog niet dat we de in het 'Oude Testament' gegeven 'uitleg' ook over moeten nemen als dogma. Een oproep om de 'expert' aan het woord te laten is ook de oplossing niet, als die 'expert' het niet weet, omdat onze 'meetbare' kennis simpelweg niet reikt tot het vereiste niveau, en we zitten opgezadeld met aannames en uitkomsten van 'modellen' die zo complex zijn, dat geen mens ze begrijpt. Of, zoals in de economie, waar die modellen aantoonbaar onjuiste aannames en 'regels' bevatten, maar niet terzijde werden geschoven omdat ze in 'vredestijd' redelijk in de buurt kwamen waar we om een predictie vroegen. In deze uitzonderlijke tijd daar nog op vertrouwen, is roekeloos, om niet te zeggen crimineel. 

 

Overal zie je mensen die er nu het beste van maken, maar zonder plan. Ook op het hoogste niveau van de besluitvorming. Ze zien het als een onderbreking van hun ritme, en ze hebben er het volste vertrouwen in dat ze zeer binnenkort weer terug kunnen naar het leven zoals het was voordat 'Covid-19' op het toneel verscheen. Wat onder andere betekent dat we dan terug gaan naar het massaal uitstoten van schadelijke stoffen, het opgebruiken van schaarse grondstoffen, het terugsturen van de militairen naar oorlogsgebieden, en de haat jegens andere landen, terwijl we geld pompen in 'oplossingen' om de uitstoot te verminderen, de uitputting van schaarse grondstoffen een halt toe te roepen, oorlogen te beëindigen die nu stilliggen vanwege 'Covid-19', en we ons het hoofd breken over manieren om die 'vijandige landen' uit de vergelijking te halen. Dan ben je gek. Ongeneeslijk.

 

Door mijn eigen gebrek aan kennis over virussen, doe ik geen uitspraken over hoe lang dit nog gaat duren, en hoe dit afloopt. Of het met enkele weken, enkele maanden, of enkele jaren bekeken is, medisch bezien, en hoe ons leven er dan uitziet. Virussen hebben de nare eigenschap te muteren, wat iedere predictie in dit stadium reduceert tot een 'slag in de lucht', ongeacht wie het zegt. Daarnaast is de veerkracht van onze economie 'min nul', als je onder economie het totale systeem verstaat van de échte economie, en het financiële luchtkasteel dat ons toegang geeft tot een leven in (relatieve) welvaart. Waar ik verhalen tegenkom over jonge mensen die sterven als gevolg van besmetting met 'Covid-19', terwijl ook bepaalde ouderen die besmet worden er weinig of niets van merken, stel ik vast dat het onverantwoord is om uit te gaan van een optimistisch scenario als we vasthouden aan de noodzaak het virus de baas te worden voor we de economie weer opstarten, als we vasthouden aan de huidige aanpak.

 

Dat laatste is ook de boodschap van Trump, en velen die sceptisch zijn over de noodzaak voor zulke ver gaande maatregelen als elders worden genomen. Je ziet het ook terug bij mensen die zich ernstig zorgen maken over de gevolgen voor de economie als dit nog lang duurt. Waarmee ze bedoelen dat elke dag uitstel onze kans op het weer oppompen van de 'Alles Bubbel' slinkt. Zelf zit ik er tussenin, in 'Niemandsland', vrees ik. Mijn standpunt is: 'Doe geen moeite om die 'Alles Bubbel' te redden', maar grijp deze epidemie aan om de mondiale samenleving te hervormen. Snij het excess weg, concentreer je op de échte economie, zorg voor een goed vangnet voor iedereen die niet nodig is in de échte economie, grijp niet radicaal in om elementaire sociale structuren te veranderen, en ga de discussie aan over nut en noodzaak, zonder de individuele vrijheid fundamenteel te beperken, anders betalen we een schrikbarend hoge prijs. Zie wat die gasten in dat programma van 'Tegenlicht' zeggen.

 

Wat ik hier tracht te formuleren is geen antwoord op deze 'Covid-19'-crisis, maar een antwoord op alle problemen die ik hierboven noemde, en alle toekomstige crisissituaties die onvermijdelijk nog gaan komen. Het zou beter zijn geweest als we die weg al waren ingeslagen, omdat de crisissfeer het er niet eenvoudiger op maakt. Wat voor mij glashelder is, is dat het onmogelijk zal zijn om dit virus de baas te worden, om daarna de 'Alles Bubbel' weer op te starten. De Amerikaans/Braziliaanse aanpak komt er op neer dat je de 'Alles Bubbel' (WallStreet, het 'Militair Financieel Complex', 'Big Oil', Big Pharma', 'Big Tech', Big Banks' en 'Hollywood') redt, en zelfs geen poging doet om dat virus de baas te worden, en je ook niets aantrekt van het aantal doden, als de geprivilegieerde klasse die het meest profiteert van een overheid die de 'Alles Bubbel' met steeds krankzinniger hoeveelheden vers geperste Dollars blijft oppompen maar niks tekort komt. Dat wordt spannend in een land met meer vuurwapens dan inwoners.

Zen

Russen, Cubanen en Chinezen helpen in Italië bij de strijd tegen het virus.

 

In verschillende artikelen proberen 'broodschrijvers' met een 'Atlantische' achtergrond antwoord te geven op de vraag wat precies de bedoeling is van die Russen, Cubanen en Chinezen. Mijn antwoord op die vraag valt bij hen zeker niet in vruchtbare aarde. Want volgens mij is het de bedoeling van die Russen, Cubanen en Chinezen om te helpen. Zorgen dat de Italianen voldoende materiaal en voldoende menskracht hebben om de verdere verspreiding van dat virus te stoppen. Wat in het belang is van de hele wereld op dit moment.

 

In 'Atlantische' kring is dat een concept dat men niet kent, anders dan als het script van 'zoetsappige' Hollywood-producties. Zeker ook in ons land, waar we harteloos op de rem gaan staan waar er wordt gesproken over het vrijmaken van geld uit een Europees 'Noodfonds', terwijl we uit de zijkant van ons hoofd de loftrompet steken over al die geweldige saamhorigheid in ons eigen kikkerlandje, wat zo 'hartverwarmend' is, geloven we die Russen, Cubanen en Chinezen helemaal niet. 

 

Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. En wij in het westen zijn niet te vertrouwen als waard, dus vertrouwen we die andere landen ook niet. Decennialang hebben wij 'hulp' gebruikt om in andere landen een afzetgebied voor onze producten te creëren, en die landen te onderwerpen aan onze 'schuldenslavernij', zoals gedetailleerd uiteengezet in het boek 'Confessions of an Economic Hitman' en talloze andere publicaties. En waar die landen zich niet leeg lieten zuigen (doorgaans olie), kregen ze te maken met 'Regime Change' operaties, sancties en oorlogen. Die instelling zit zo nadrukkelijk verankerd in ons 'politieke DNA', en is ook zichtbaar binnen onze eigen 'Atlantische' gemeenschap, en de afzonderlijke landen, dat we iedereen wantrouwen die een 'mooi gebaar' maakt, of de 'juiste toon' aanslaat. 

 

Toegegeven, ik ben een kind van die 'Atlantische' wereld. Ook ik zie een defilé van 'BN-ers' en commentatoren die druk in de weer zijn om hun eigen 'business' te redden, terwijl ze de indruk wekken dat gemeenschapszin hen inspireert. Ik zie Tommy Wieringa schaamteloos zijn eigen boek promoten in zijn wekelijkse column voor NRC, waar hij direct, of indirect, nog voor betaald krijgt uit het 'Stimuleringsfonds voor de journalistiek' en aanverwante subsidieregelingen op de koop toe. Terwijl 'de politiek' nu druk is met het redden van de kranten als één van hun topprioriteiten in deze moeilijke tijden. En ik zie de succesvolle musical-producent Albert Verlinde dag in, dag uit, pleiten voor steun aan zijn 'sector', waarbij hij minister Engelshoven er op attendeert dat ze niet alleen de op subsidie drijvende gezelschappen in leven moet houden met al dat gratis geld dat nu rondklotst, maar ook moet denken aan zulke succesvolle ondernemingen zoals die van hemzelf. 

 

Als je in zo'n omgeving opgroeit, is het simpelweg onbegrijpelijk dat iemand die je openlijk tot vijand hebt verheven, en die je dreigt met oorlog, terwijl je tracht om hem met sancties en heffingen op de knieën te krijgen, je de helpende hand zou bieden als je zelf getroffen zou worden door het noodlot. Daar moet iets achter steken. 

 

Er steekt ook iets achter. Een ander wereldbeeld. Minder materialistisch. Meer 'Zen'. Spiritueler. Gecultiveerder. Maar niet 'van de pot gerukt' zweverig als gevolg van teveel drugs en een jeugd zonder plichten, waarin je geleerd is dat je 'aanspraak' moet maken op een bijdrage van anderen, zelfs als je dat niet hard nodig hebt om te overleven. De kersverse Corona-Tsaar in ons land, voorheen topman bij DSM, voordat ze daar een modieus top-duo aanstelden, legde in de uitzending van 'Op-1' nog eens uit dat Aziaten oneindig veel gedisciplineerder waren, waardoor de schade aan hun economie uiteindelijk beduidend minder zal zijn dan die bij ons in het westen. Ze hebben daar oog voor wat de grootste bedreiging is in dit soort gevallen, en stellen hun eigen individuele belang niet voorop, in de zekerheid dat de gemeenschap hen niet zal laten vallen. Dat kennen we niet in die vorm. Sterker nog, velen in ons deel van de wereld vinden dat angstaanjagend omdat hun wereld niet groter is dan hun eigenbelang. 

 

In Vietnam deden de Amerikanen en hun 'partners' ervaring op met 'Zen', en dat liep niet goed af. Toch keren veel Amerikanen die daar vochten terug naar dat land, om er vervolgens achter te komen dat het land erg gastvrij is. Iets wat de meesten al wel wisten na hun 'Tour of Duty', maar wat door hun bazen hardnekkig werd ontkend. Op mijn reizen deed ik dezelfde ervaring op in veel landen die volgens de 'Broodschrijvers' en het 'Denk-Tank-volk' onze existentiële vijanden zijn, waaronder datzelfde Vietnam, voordat het een toeristische trekpleister werd. Zij behandelen jou met respect, als jij hen respecteert. Je hoeft niet voor hen te kruipen, maar ze kruipen ook niet voor jou. Ik vind dat een verfrissende manier om met andere mensen om te gaan. Waar westerlingen zich daardoor lieten inspireren rond de jaren zestig, zeventig en tachtig, moesten ze meteen weer zo overdrijven. Respect werd 'liefde', en afstand doen van alle bezit, met als gevolg dat slimme 'Goeroes' paleizen voor zichzelf lieten bouwen en garages vol Rolls Royces hadden, betaald door hun 'van de pot gerukte' volgelingen, die discipline verwarden met slaafse onderwerping. 

 

Die houding die ik schets is niet exclusief 'Zen', nog heb ik de intentie om u te interesseren in dat geloof. Ik zoek slechts naar een uitleg voor verschillen die je met het blote oog waar kunt nemen. Je kunt ook verwijzen naar de vroeg-Christelijke leer, die in grote delen van de 'Orthodoxe Kerk' nog zo herkenbaar aanwezig is, maar die ik ook in Cuba zag toen ik daar afgelopen jaar was. Of verder terug naar de 'Stoïcijnen', zoals ik onlangs nog deed met een verwijzing naar een artikel van Escobar in de 'Asia Times'. 

 

In zekere zin kun je wel stellen dat de hulp van de Russen, de Cubanen en de Chinezen geen blijk is van onzelfzuchtige barmhartigheid. Geen slaafse onderwerping. Uiteraard beseffen ze in Moscow, Beijing en Havana dat er iets te winnen valt als ze van het Italiaanse volk vrienden-voor-het-leven maken. Maar hoe zit dat met u? Heeft u zelf niet ook liever vrienden die u in tijden van nood te hulp schieten, maar als er geen nood is u niet vernederen door te doen alsof u een kind bent dat niet voor zichzelf kan zorgen?

Klepel

Een 'Klokkenluider' weet waar de klepel hangt.

 

Hij of zij luidt de noodklok, ondanks het evidente gegeven dat dat niet in zijn of haar onmiddellijke eigenbelang is. Iemand die in NRC 'lekt' dat de 'Veiligheidsdiensten' jaren geleden al waarschuwden voor de gevaren van een pandemie, en een gebrek aan 'IC'-capaciteit, is geen klokkenluider, maar iemand die zijn of haar stoepje probeert schoon te vegen. Veel 'klokkenluiders' zijn ook geen 'Klokkenluiders', omdat ze op voorhand al Dollar- of Eurotekens in de ogen hebben, waar een mooi contract met een uitgever of televisienetwerk lonkt, en het gevaar voor hem of haar eerder minder wordt, omdat men al doende de handen in onschuld kan wassen, terwijl diegene wel degelijk bloed aan de handen heeft kleven. Of het contract met de concurrent ligt al klaar. Of het 'lek' heeft tot doel een politieke of bedrijfsmatige tegenstander een oor aan te naaien en van het speelveld te halen.

 

De 'Klokkenluider' loopt een groot risico, al bestaat er altijd een kans dat hij of zij op enig moment heldenstatus krijgt toebedeeld nadat de storm is gaan liggen. Degene die getroffen wordt door een 'Klokkenluider' heeft twee mogelijkheden, naast toegeven dat men een scheve schaats reed en de verantwoordelijkheid pakken. In het verleden zochten degenen die beschuldigd werden bij voorkeur naar mogelijkheden om de 'Klokkenluider' aan te merken als een 'Complot-Denker'. De term werd ooit door de CIA met kracht onder de aandacht gebracht met dat doel voor ogen, al bestaat het als term uiteraard al veel langer. De 'Klokkenluider' hangt een mooi verhaal op, maar heeft geen bewijs. Ook als die 'Klokkenluider' een geschreven tekst, of een opname presenteert, kun je die met een beetje goede wil wel anders 'Framen'. Tenzij er een grootschalig onderzoek wordt gestart, zoals in de jaren zeventig gebeurde, waardoor allerlei smerige zaakjes aan het licht kwamen rondom de 'Veiligheidsdiensten'. Moorden, de handel in drugs, plannen om een vliegtuig vol passagiers neer te schieten om een excuus te hebben Cuba binnen te vallen, en experimenten met menselijke robot-moordenaars via de programmering van het menselijke brein. In sommige kringen nog steeds afgedaan als 'Complot-Theorieën', maar klip en klaar bewezen door de 'Commissie Church' en andere spraakmakende onderzoeken in die tijd.

 

Het maakte geen eind aan de ambities van bepaalde mensen en organisaties, zoals we weten. De 'Iran-Contra' affaire, en de 'Weapons of Mass Destruction' leugen zijn spraakmakende voorbeelden. 

 

Als de 'Complot-Denker' beschuldiging niet mogelijk is, en in deze tijd waarin een minuscule 'data-drager' honderdduizenden pagina's tekst kan bevatten is dat al snel het geval, rest nog slechts de mogelijkheid om weliswaar impliciet toe te geven dat men handelde in strijd met de wet, en de meest elementaire morele uitgangspunten, maar men deed het in het 'landsbelang', of omdat er geen 'logisch' alternatief was, en de 'Klokkenluider' is een verrader. Iemand die heult met de vijand. 

 

Waar ik recent stilstond bij bepaalde mensen die andere volkeren, en andere landen 'Framen' als de vijand, zijn zij het niet zelf die iets te verbergen hebben. Zij zijn gewoon vooringenomen lastdieren die plichtmatig aan de haal gaan met roddel, achterklap, geruchten, verzinsels en andere vormen van 'nep-nieuws' zonder agenda. Ook wel de 'Useful Idiots' genoemd in kringen van mensen die er wél een bedoeling mee hebben. En bij de eerste verhalen over het 'Covid-19' virus als een product van laboratoria die bacteriologische wapens ontwikkelen, of proberen er iets tegen te ontwikkelen, al dan niet als een slordig lek, of opzettelijk verspreid, stond ik hier op mijn blog vrij rigoreus op de rem, omdat het voorkomen van de verdere verspreiding van dat eigenlijke virus onze top-prioriteit diende te zijn als het meer was dan een 'zware griep'. 

 

Wat nu wel duidelijk is, dat is dat het inderdaad veel meer is dan een 'zware griep', en dat de lakse reactie van overheden in bepaalde landen voor aanzienlijk grotere schade zorgt dan nodig zou zijn geweest. De tragiek is dat ons denken over andere landen als onze vijand daar debet aan is. In landen als Taiwan, Zuid-Korea, Vietnam en Singapore, geen vrienden van 'Beijing', maar op het 'zakelijke' niveau wel partners, lijkt men succesvoller te zijn bij de bestrijding van het virus door intensief te testen, en overal waar een besmetting werd vastgesteld rigoreuze maatregelen te nemen. 

 

In de Nederlandse media stelt men ondertussen dat ze in China het gevaar te laat hebben onderkend, met alle gevolgen van dien voor ons. Dat is in ons deel van de wereld inmiddels religieus dogma, maar daarmee nog geen wetenschappelijk feit. Wel staat vast dat er een Chinese arts was die argwaan had, zijn bevindingen via een informeel semi-publiek netwerk deelde, daarom bezoek kreeg van de 'autoriteiten', omdat men hem ervan verdacht paniek te zaaien zonder grondige reden, waar hij nu herkend wordt als een 'Klokkenluider', ook in China zelf. De Chinezen hadden na de Sars-epidemie een centraal geleid scenario klaar liggen om dergelijke virale infecties het hoofd te kunnen bieden. Maar ze waren afhankelijk van lokale autoriteiten die aan de bel zouden trekken als er signalen binnen kwamen dat er iets dreigde. En de ketting is zo sterk als de zwakste schakel, dus daar ging het aanvankelijk mis. Maar ze startten met hun 'Lockdown' na dertig doden, waar veel westerse landen veel later die kant op gingen, of nog niet zover zijn terwijl ze al wereldkampioen zijn waar het de aantallen besmettingen betreft.

 

Maar waar in het westen nog altijd gespeeld wordt met de 'Complot-Theorie' over een 'Biolab' in Wuhan, hebben ze in China een andere theorie. Tijdens 'Military Games' die in oktober in Wuhan werden georganiseerd, en waaraan ook Amerikaanse militairen deelnamen, zouden verscheidene Amerikanen geveld zijn door koorts. En volgens de verantwoordelijke Chinese minister was het hotel waar zij verbleven het episch centrum van de uitbraak. Dus had die minister enkele vragen aan Pompeo, wat in de Verenigde Staten niet in goede aarde viel. Omdat die Amerikaanse militairen die participeerden aan die 'Spelen' getraind hadden in 'Fort Dettrick', waar de Amerikanen hun 'Biolab' voor militaire doeleinden hebben, en de Amerikaanse autoriteiten dat laboratorium vorig jaar zonder gedtailleerde uitleg vrij plotseling sloten, klinkt het als een plausibel verhaal. Ook omdat men elders besmettingen tegenkomt die niet te herleiden zouden zijn tot China. 

 

Let wel! Zonder een 'Klokkenluider' die de bewijzen doorspeelt aan enige instantie die ze wereldkundig maakt, of een serieuze 'Onderzoeks Commissie' zoals die van Frank Church, zal het altijd een 'Complot-Theorie' blijven. Maar bedenk dan wel dat we het slechts een 'Complot-Theorie' noemen omdat er geen klip en klaar bewijs voor is, en we China als een vijand zijn gaan zien, al bieden ze alle hulp aan. Het hoeft geen écht 'Complot' te zijn in de geest van wat mensen zeggen en schrijven die menen dat er opzet in het spel is. Gelet op de verwoestende uitwerking die dit virus naar alle waarschijnlijkheid heeft op de Amerikaanse samenleving, en de westerse economie, kom je toch wel uit bij een héél erg verknipte figuur als dat scenario van die Chinezen wel degelijk verwijst naar de juiste lokatie van de 'Klepel', en het géén bedrijfsongeval is. 

 

Is het voorstelbaar dat de Chinese verwijzing naar die Amerikaanse militairen een afleidingsmanoeure is, om de aandacht weg te trekken van het scenario dat bij ons populair is over een Chinees laboratorium? Ja, dat zou kunnen. Maar als ik Trump was zou ik exact willen weten of er een kern van waarheid in dat verhaal schuilt, want dan heeft iemand de stekker uit zijn kansen op herverkiezing getrokken door het te verzwijgen. Hoewel? En dan heb ik het nog maar niet over wat er met de westerse economie dreigt te gebeuren, waardoor nu hele volksstammen in een peilloos diep gat kijken. Ik kan mij er helemaal niks bij voorstellen dat Trump zou hebben afgetekend op zo'n epidemie om China een loer te draaien. 

 

Ondertussen is er in Frankrijk ook een uitslaande brand waar een viroloog en hoogleraar 'bepaalde kringen' in de regering ervan beschuldigd de voorraad medicijnen, waarvan hij zegt dat ze werken tegen 'Covid-19', achterover hebben gedrukt. Het betreft hier hetzelfde middel waarvan Trump op de televisie zei dat het werkte. De hoogleraar wordt door anderen verketterd, omdat een persoonlijke ruzie ten grondslag zou liggen aan die beschuldiging, en omdat die wordt gekoppeld aan de beschuldiging dat 'Big Pharma' niet wil dat de verspreiding tot staan wordt gebracht. Dat laatste is mij ook te gortig, maar je kunt je voorstellen dat een overheid die beseft met de rug tegen de muur te staan de beschikbare voorraden veiligstelt voor 'essentiële werkers'. In die context is het dan een variant op het verhaal dat NRC en andere media brachten, over de 'rijken' die voor zichzelf een plekje vooraan in de rij kopen. Zoals ik het begrijp werkt het alleen als je veel test, en bij de eerste verschijnselen het middel toedient. Als dat juist is, dan zijn we dat stadium in veel gevallen al voorbij in vele Europese landen en in de Verenigde Staten. Het reserveren van zo'n middel voor mensen die onmisbaar zijn, zoals gezondheidswerkers en mensen hoog op de ladder binnen de regering, en mensen die de orde en regelmaat moeten bewaken, ligt dan voor de hand, tot het moment dat er voldoende kan worden geproduceerd. Dat een producent van dat middel in Zeewolde in de krant vertelde veel 'rare snuiters' op bezoek te hebben gehad die interesse hadden in dat medicijn, betekent niet dat het niet werkt. Als dat zo was, had het RIVM het niet op de lijst met voorgeschreven behandelingen gezet. 

 

Is het immoreel om zo'n medicijn te reserveren voor bepaalde groepen, terwijl je de rest dwingt om thuis te blijven? Niet als je twijfelt aan het effect, als je onvoldoende testcapaciteit hebt om iedereen te testen, en het middel niet in voldoende mate beschikbaar is om iedereen die het virus heeft uit de wind te houden. In een tijd waarin ze in New York koelwagens bij de ziekenhuizen plaatsen om de lijken te kunnen opbergen, en patiënten op de 'IC' een ventilator moeten delen met een andere patiënt, heb je het niet meer in eigen hand, en moet je onmogelijke keuzes maken. Een 'Klokkenluider' kan dan weten waar de 'Klepel' hangt, maar behoorlijk in de weg lopen, al is dat niet zijn of haar bedoeling. Zelf voorkomen dat je ziek wordt is dan wel degelijk de betere optie als je wil bereiken dat we deze uitbraak zo snel mogelijk de baas worden. En ik voel mee met de mensen die vanuit hun 'Frame' roepen dat we ook in tijden van crisis de controlerende werking van de volksvertegenwoordiging niet bij het grof vuil mogen zetten, maar er is dan wel een gevaar dat ieder met zijn eigen lijstje aan komt zetten van mensen die recht hebben op dat schaarse medicijn. En voor je het weet staan we elkaar voor de apotheek de hersens in te beuken. De één wil zijn oma redden, en de ander de scholiere die een trauma dreigt op te lopen als ze nu geen 'centraal schriftelijk examen' kan doen.

Koortsig

'Is het logisch dat scholieren een van de groepen zijn die we solidariteit opleggen?', vraagt Tom Jan Meeus vanuit zijn quarantaine-kamer via zijn column in NRC.

 

Hij staat stil bij het schrappen van de centrale eindexamens in verband met de 'Covid-19'-crisis. Hij stelt: 'Leerlingen werken jaren naar het centraal schriftelijk toe. Neem ze dat magische moment af en je vertelt ze voor altijd: jouw belang, jouw diploma, kunnen altijd bijzaak van andermans belangen zijn. Zo kwam deze week ook in Nederland de rekening van de solidariteit met zwakke ouderen bij scholieren te liggen'.

 

Na zijn eerdere bijdrage waarin hij de aanpak van deze 'Covid-19' ziet als een buitenkansje om het autoritaire China te laten zien hoe je dat doet in het geciviliseerde Nederland, begin ik mij toch serieus af te vragen of er niet iemand even langs moet gaan bij Tom Jan om te zien of alles goed is met hem. Bij elke centraal genomen beslissing, bij elke wet, zijn er mensen de dupe die niet kunnen doen of laten wat ze het liefst zouden willen doen, of laten. Dat is geen kwestie van solidariteit, maar de consequentie van het leven in een rechtstaat met wetten die voor allen gelijk zijn. 

 

Toegegeven, dat is in Nederland al veel langer niet vanzelfsprekend, door gedogen en positief discrimineren, waardoor het wemelt van de burgers die zich met 'verschillende snelheden' voortbewegen in het leven. Toch vind ik dit 'Frame' zo mogelijk nog curieuzer dan zijn eerdere verlangen om van 'Covid-19' een epische strijd met China te maken. Het heeft wellicht ook te maken met de gehanteerde begrippen, en wat je daaronder verstaat. Solidariteit kan volgens mij helemaal nooit afgedwongen worden, want dan is het hoe dan ook geen solidariteit meer. Dat is een Orwelliaanse omkering. Je ziet dat ook wel waar mensen zeggen dat we tolerant moeten zijn, terwijl ze bedoelen dat we in moeten schikken en die ander toe moeten staan wat we onszelf verbieden. Dat is geen tolerantie, maar slaafse onderwerping.

 

Waarom mij dit verhaal over die kinderen die dood kunnen vallen, omdat we de 'zwakke ouderen' zo nodig moeten helpen, in het verkeerde keelgat schiet, dat is dat het zo mogelijk nog heftiger is dan Wilders die Rutte voorhield dat hij mensen de dood injoeg. Iets wat ze bij NRC dan juist weer wel heel erg vinden. Want die kinderen vallen niet dood als ze nu geen 'centraal schriftelijk' kunnen doen, maar op een nader te bepalen datum, als het besmettingsgevaar voldoende geweken is. En waar er inmiddels aanwijzingen zijn dat ook mensen die niet tot de groep 'zwakke ouderen' behoren er een chronische longziekte aan over kunnen houden, of aan kunnen overlijden, vraag ik mij serieus af of Tom Jan wel bij de les is?

 

Iets zegt mij dat hij door zijn eigen verlangen om China een poepje te laten ruiken nu zo bang is dat we de Chinese kant op gaan, dat hij zichzelf finaal voorbij loopt. Denkt hij nou serieus dat kinderen die wat later dat 'centraal schriftelijk' moeten doen, door de medische crisis die er voor dreigt te zorgen dat we te weinig capaciteit in de 'IC's' hebben, straks vol wrok omkijken omdat we zijn of haar opa of oma niet gewoon meteen de verbrandingsoven in hebben geduwd, zodat het 'centraal schriftelijk' tenminste door had kunnen gaan? Misschien wel, maar wilt u leven in een wereld waarin dat soort egoïsme gemeengoed is? En dan bedoel ik niet: 'Dan liever dood!', maar: 'Dan liever toch wat meer China!', in die betekenis dat 'gemeenschapszin' toch eigenlijk best waardevol is. 

 

De in 'Haagse Kringen' ingevoerde, en veel gelezen Meeus is zelf 'getriggered' door een stukje 'Atlantische' propaganda in 'The Economist', waarin het verhaal staat over een 'tienermeisje op het Chinese platteland' die dat ene toelatingsexamen miste dat haar de kans gaf om te ontkomen aan het lot om 'fabrieksarbeider' te worden, door 'Covid-19'. En daar heb je het weer, die obsessie met China. En hoe wij hier nu allemaal van dat soort 'tienermeisjes' hun kansen ontnemen omdat we haar oma zo nodig moeten redden. Wat is dat voor een koortsige obsessie? Zelfs 'The Economist' durft niet verder te gaan dan 'Could', wat betekent dat het wilde speculatie is. Maar Meeus presenteert het ons als een journalistiek feit, waar haar kansen om te ontsnappen aan het gruwelijke leven van de fabrieksarbeider nu tot een minimum zijn geslonken, aldus Meeus. Waarom zouden ze in China iemand die benadeeld is door die 'Lockdown' laten stikken? Wat zijn daar de bewijzen voor? Vind u het erg als ik dit zelf schaar onder het kopje 'Nepnieuws'? En is het trouwens minderwaardig als je 'fabrieksarbeider' bent in 'NRC-land'? Ik vrees van wel. Brrrr!

 

Maar goed, ondertussen staat het nu zwart op wit dat de tieners van nu nog een rechtmatige claim hebben op compensatie wegens geleden schade. Volgens Tom Jan. Zelfde kanttekening als bij mijn vorige stukje over zijn bijdrage aan de beeldvorming: Hoe denkt hij zelf te ontsnappen aan de volkswoede als die door zijn koortsige stukjes revolutionaire proporties aanneemt? Waarom zouden ze iemand die niet veel meer deed 'tijdens de oorlog' dan opruiende stukjes schrijven vanuit zijn quarantaine-verblijf, waar de journalisten van NRC al in zaten vér voordat de rest zo ver was, sparen?Waarbij Tom Jan op 18 maart op 'Twitter' nog instemmend de PvdA voorman aanhaalde die stelde dat je je moest gedragen alsof je zelf besmet was. Hoe groot is de kans dan dat je tijdens een landelijk schriftelijk examen via de papieren of materialen, of de nabijheid van niet altijd even oplettende tieners, onbedoeld leerlingen besmet? Zijn eigen krant beval op 13 maart al de 'sociale onthouding' aan, en dat je dat niet aan mensen zelf over moest laten. Wat mis ik?

 

De verwarring in ons land komt niet alleen door 'experts' die elkaar tegenspreken, en politici die achter de feiten aanlopen, en stellig het ene beweren, om twee dagen later dat te herroepen en toch datgene dwingend opleggen waar ze eerder niet aan wilden. Het komt ook door 'journalisten' die zichzelf niet serieus nemen, en hun 'Frame' niet los kunnen laten in tijden van crisis, met bizarre consequenties voor hun verhaal.

Griepje

Nederland telt inmiddels zeventien miljoen corona-experts.

 

In een eindeloos defilé trekken ze voorbij in het nog altijd uitdijende universum van de 'praatprogramma's', commentaren, ingezonden brieven, blogs en artikelen in kranten en tijdschriften. Prominent aanwezig, zoals al vele jaren, zijn de professionele 'attention seekers' uit de 'Bekende Nederlander'-stal, lijders aan het 'Personavirus', die inmiddels echter moeite hebben zich staande te houden. De gastheer of gastvrouw, of het gastteam, veronderstellen nog steeds dat iemand die op de koffie komt om zijn of haar nieuwe CD te promoten, ook expert is op het gebied van virussen en de economie, en zelden of nooit worden ze teleurgesteld. Iedereen blaat er lustig op los om niet 'dom' te lijken. Op de nationale televisie zeggen: 'Dat moet je mij niet vragen', is in ons land, waar ook iedereen voetbalcoach is, en klimaatdeskundige, dom. 

 

Nou betreft het complexe kwesties, met eindeloos veel variabelen, en verschillende manieren om een uitkomst te definiëren als een 'succes'. De bestuurder van een degradatiekandidaat kan degradatie zien als een succes, omdat het hem in staat stelt de falende coach en de overbetaalde spelers te ontslaan, en in de Jupiler-league een frisse start te maken met gretige jongelingen en een coach die meer verstand heeft van voetbal dan van 'Public Relations', waarbij de strijd om promotie meer bezoekers trekt dan weer een jaar onderaan bungelen in de 'Hoogste Klasse'. Zonder die degradatie krijgt hij dat niet voor elkaar. Mijn eigen betoog van de afgelopen jaren, dat de westerse landen economisch niet gezond zijn, viel niet in vruchtbare aarde bij degenen die zich vasthouden aan de statistieken van het CBS, en de scenario's van het CPB, en die het wel en wee van de 'financiële markten' verwarren met de échte economie, zoals ik dat hier ben gaan noemen, om te trachten dat misverstand uit de wereld te helpen voor het noodlot toe zou slaan. Maar dat kwartje moet nog steeds vallen, als het al valt.

 

Ondanks de blinde paniek die zich nu meester heeft gemaakt van de hele wereld als gevolg van de pandemie waardoor steeds meer mensen besmet raken met 'Covid-19', blijven er mensen die het met een 'griepje' vergelijken. Hebben zij ongelijk? Ja, en nee. Het kan zijn dat straks blijkt dat 'Covid' minder dodelijke slachtoffers heeft gemaakt dan de reguliere griep, die jaar in, jaar uit, mensen op leeftijd, en mensen met reeds aanwezige serieuze gezondheidsproblemen het leven kost. Degenen die volhouden dat het een 'griepje' is kunnen dan triomfantelijk schrijven of zeggen dat het een 'hoax' was. Dat we te maken hebben met een vilein plan om politieke en economische veranderingen door te voeren die zich nu aftekenen. Een 'Groot Complot'. En met de cijfers in de hand kunnen ze hun gelijk dan aantonen. 

 

Om te beginnen moet je je dan realiseren dat de ongekende quarantaine-maatregelen die nu worden genomen vermoedelijk velen hebben gespaard die zonder maatregelen dood zouden zijn gegaan. De cijfers alleen zeggen dan niks. In sommige landen lijkt men sterk geneigd maatregelen om het virus het hoofd te bieden in te perken, of ontbreken de mogelijkheden om adequate zorg aan te bieden, zoals in het door sanctie getroffen Iran, of Noord-Korea. De cijfers uit die landen, maar ook Brazilië en de Verenigde Staten, als Bolsanaro en Trump hun zin krijgen, zijn dan veelzeggender dan die uit China, Europa of India. 

 

Anderzijds kan een bovenmatige focus op 'Covid-19' er ook toe leiden dat velen overlijden door andere oorzaken, meer in het bijzonder in landen die simpelweg te laat waren met een 'Lockdown'. In Nederland zien we dat bejaarde mensen die veertien keer per week 'thuiszorg' kregen, nu nog maar drie keer per week iemand op bezoek krijgen, waarbij die hulpverlener ook nog eens aan een recent ingevoerde weelde aan beperkende maatregelen is onderworpen, waardoor de feitelijke hulp niet veel meer voorstelt. 'Covid-19' krijgt hen niet te pakken, maar ze gaan wel eerder dood dan normaal het geval zou zijn geweest. In NRC zag ik al verscheidene oproepen aan bejaarden voorbij komen om te accepteren dat hun tijd er op zit, en geen aanspraak meer te maken op zorg waar de beschikbare capaciteit nodig is om 'essentiële werkers' uit de wind te houden. Het is een legitiem standpunt in een maatschappelijke discussie die al veel langer die kant op neigt. Maar het is even legitiem om het leven zelf niet los te willen laten als je bestaan je nog altijd volop vreugde biedt. En waar de klimaat-activisten van 'Extinction Rebellion' ons voorhouden dat 'Covid-19' niet een ziekte is, maar het geneesmiddel, weet ik dan wel mensen te noemen die beter hun biezen kunnen pakken omdat er voor hen toch geen lol meer aan is. 

 

Los van die kille cijfers, is er de kwestie van wat het voor de patiënt betekent. In geciviliseerde landen is het streven er op gericht het leven van individuele burgers niet alleen te verlengen, maar ook de kwaliteit van dat leven te bewaken. We verdragen het niet als mensen creperen voor onze ogen, en ondraaglijke pijn lijden, terwijl ze tientallen jaren eerder dood gaan dan nodig zou zijn als de zorg op een afdoende niveau zou zijn geweest. Ook ik ben van mening dat een samenleving een inspanningsverplichting heeft om levens te redden, en de kwaliteit van dat leven op een behoorlijk niveau te houden als dat niet tot een onredelijke inspanning leidt. Wat altijd een punt van discussie zal blijven, omdat wat de één redelijk vindt, voor de ander alle perken te buiten gaat. Maar dat je mensen niet laat stikken terwijl hun longen geïnfecteerd raken, vind ik zelf logisch, als er zicht is op genezing door de toediening van zuurstof en gangbare medicijnen.

 

Door de uitgeklede zorg, op 'vredestijd' berekende capaciteit van 'IC's' en ziekenhuizen, en met 'rekenmodellen' werkende adviseurs, in een land waarin iedereen beslissingsbevoegdheid heeft en een veto kan uitspreken om het eigen deelgebied te behoeden tegen claims, die mogelijk worden gemaakt door extreem complexe wet- en regelgeving, is een land als Nederland niet bij machte om slagvaardig op te treden. In mijn bijdrage van gisteren stond ik stil bij mensen die dat juist de charme van ons land vinden. Zeventien miljoen roergangers die om beurten aan het stuurwiel mogen draaien, en gas mogen geven, of op de rem mogen gaan staan. In 'vredestijd' leidt dat al tot krankzinnig veel verspilling, zoals ik in tal van bijdragen in het verleden heb getracht hard te maken. Uitstoot, bergen geld, trage besluitvorming, hele legers van mensen die het gevoel hebben zinloos bezig te zijn, en anderen die van het kastje naar de muur worden gestuurd op momenten waarop ze liever nuttig werk deden, zichzelf zouden vermaken, of 'quality time' zouden hebben met hun partner, kinderen en vrienden. 

 

In eerdere bijdragen stelde ik dat de kans érg groot is dat de schade aan de economie, de échte economie, uiteindelijk meer slachtoffers maakt dan 'Covid-19', en ik zie nog geen reden om dat standpunt te verlaten. Ik zeg niet dat die schade noodzakelijk is. In die eerdere bijdragen wees ik er ook op dat een fabriek die je enige tijd stil zet, ook weer kan worden opgestart als de crisis voorbij is. Maar voor de 'Gig'-economie van feesten, festivals, overlegorganen, actiegroepen, en opleidingen van 'experts' die niks kunnen, behalve praten en presenteren, ligt dat anders. De reflex om de 'financiële markten' te redden om die 'Gig'-economie op de been te houden is levensgevaarlijk. Geheel los van de vraag of je niet juist ontzettend blij moet zijn met die verminderde uitstoot, en bijbehorende besparingen, om het milieu en het klimaat te redden, zonder de noodzaak gloednieuwe centrales af te breken, de voedselproductie de nek om te draaien, en iedereen een Tesla cadeau te doen om naar het 'werk' te gaan. 

 

Om die doorstart en het stroomlijnen van onze échte economie te kunnen realiseren zouden we nu al besluitvaardige roergangers moeten zien aantreden die knopen doorhakken en pijnlijke keuzes durven te maken. De wildgroei aan 'praatprogramma's' vol 'nep-nieuws' en 'nep-experts' zou in de kiem gesmoord moeten zijn. Eén keer per dag een 'bulletin', een focus op zakelijke oplossingen, geen hatelijke commentaren die uitgestoken Chinese of Russische handen wegslaan, en de hele zaak in het honderd laten lopen omdat ze een 'punt' maken van dingen die geen 'punt' zijn. En achteraf rekenschap afleggen. 

 

You cannot have your cake, and eat it'. Ook niet als je miljarden bijdrukt.

Essentieel

'Zijn we het anti-China van deze coronacrisis?', vraagt Tom Jan Meeus in zijn column voor NRC.

 

Hij ziet in het gezwabber, de onvolledige informatie, tegenstrijdige instructies, en stapsgewijze escalatie richting totale 'Lockdown', alleen maar lichtpuntjes. Zo doen wij dat in gidsland Nederland! 'China, eat your heart out!'

 

Wellicht heeft hij nog niet meegekregen dat degenen die corona krijgen vertellen dat het beslist niet iets is om naar uit te kijken. Dat er ook mensen dood gaan die niet al ziek, zwak of gebrekkig waren, en dat je, voor je sterft, het gevoel hebt dat je stikt, terwijl er iemand naalden door je lijf ramt. Terwijl dat streven naar 'groepsimmuniteit' bij nader inzien toch onhaalbaar is, we dweilen met de kraan open, en de schade aan de échte economie hoogstwaarschijnlijk niet meer te repareren is. En zeker niet als dit door de trage start nog maanden langer duurt dan nodig.

 

Nou heeft hij zelf een 'essentiële baan', als 'journalist-in-zelf-quarantaine' thuis met zijn telefoon en zijn laptop, maar het is de vraag of 'inlikken' bij de regering nu de betere keuze is om die baan veilig te stellen. Waarmee ik overigens niet beweer dat hij het uit kille berekening doet. Ik denk dat hij het oprecht meent. Hij ziet het door die bril. Als een buitenkansje om 'autoritaire regimes', meer in het bijzonder de Chinezen en de Russen, een lesje te leren. Want zo beziet hij elk probleem. Het is een geconditioneerde reflex. Een 'Pavlov-reactie'.

 

In deze zin bevindt hij zich in de basis aan de kant van Trump, die van de Verenigde Staten zegt dat het land niet 'gebouwd' is om in 'Lockdown' te gaan, maar zal hij zeker wel wat op te merken hebben over het streven om eind maart de deuren weer te openen voor 'business', wat simpelweg betekent dat velen zullen sterven door corona, waarvan de meesten zonder enige vorm van zorg, afgezien van een vluchtig woord van een priester wellicht, en wat 'community care'. Zie het als verschillende manieren om te reageren op de kreet uit het kraaiennest van de Titanic, dat er recht vooruit een ijsberg opdoemt uit de nevel. Trump en Meeus willen beiden niet horen dat er in zo'n situatie geen andere optie is dan te luisteren naar de kapitein, die maatregelen neemt om die ijsberg te vermijden. Trump wil er volgas dwars doorheen, en gooit biljoenen Dollars op het vuur om de motoren op hun piekvermogen te krijgen, want de Titanic is het sterkste schip ooit gebouwd. En Meeus eist, hoe Nederlands, een 'werkoverleg', en verzoekt de man in het kraaiennest om naar de brug te komen waar alle officieren bijeen zijn geroepen om te bepalen of ze nu het beste volle kracht achteruit kunnen geven, links om die berg zullen varen, rechts er omheen, of toch als Trump er recht doorheen. Het resultaat is vergelijkbaar, omdat de tijd ontbreekt. Tenzij Trump gelijk heeft, en de Titanic die ijsberg kan hebben, dan is vol gas nog de betere optie, omdat je dan het risico vermijdt dat je in die ijsberg vastloopt.

 

Het uitsmeren van deze virale en economische crisis over een lange periode, tegen de limiet van de 'IC-capaciteit' aan, en ver voorbij wat de begroting kan dragen, is inderdaad wel karakteristiek voor ons land, waar we moeten luisteren naar de 'experts', die elkaar vervolgens verdringen voor de camera, en in de krant, met volkomen tegenstrijdige adviezen, maar zonder elkaar openlijk af te vallen. Zo was 'polderen' nooit bedoeld, maar dat is wel wat we ervan gemaakt hebben. 

 

Het is een 'Schijt aan Corona!'-mentaliteit, die grappig is totdat die viraal gaat omdat mensen het als een uitdaging zien corona te trotseren. Of ze in China vol bewondering naar ons lichtende voorbeeld kijken betwijfel ik. Het is nogal dom. Beetje 'stoned', of op de pillen. Geen gevaar zien. Onvolwassen. 'Hoezo staat dat licht op rood! Dat bepaal ik zelf wel!' Zoals Meeus ook terecht schrijft, doen wij niet aan verbieden. Elke wet in Nederland is een advies. Maar om de schatkist te vullen zetten we lukraak borden neer en stoplichten, en flitsers. En vervolging is afhankelijk van het toeval. Als een opgewonden meute vindt dat het tijd is om die heks op de brandstapel te gooien, dan vinden we in het ruime aanbod wel een wet om dat mogelijk te maken. Tot die tijd vliegen de kogels je om de oren, en struikel je in het bos over het chemische afval, maar vertellen de statistieken ons dat het veiliger is dan ooit. 

 

Eerlijk gezegd denk ik niet dat Rutte ook dat plan had om deze corona-crisis nou eens leuk te gebruiken als uithangbord voor onze karakteristieke 'polder-aanpak', en China te laten zien hoe je dat doet. Ik denk dat hij ook verrast is door 'experts' die niet met één mond praten, waardoor hij op vrijdag stellig iets zegt, om het op zondag al weer te moeten herroepen. Ik denk ook dat de 'wiskundige modellen' waar NRC onlangs lovend over schreef als het 'neusje van de zalm' in de strijd tegen een pandemie, niet zo goed waren als de redactie ons voorhield. Dat er enkele 'variabelen' (zoals de mens) niet helemaal goed geprogrammeerd waren. Het is niet het enige 'automatiseringsproject' van de overheid waar je uitroeptekens bij moet plaatsen omdat ze levensgevaarlijk zijn. 

 

Wat ik nou zie als het grootste gevaar voor Meeus en mensen zoals hij, met inbegrip van alle 'experts' en 'pratende hoofden' die nog wel hun huis uit komen, is dat het sentiment echt dramatisch om kan slaan als de 'IC-afdelingen' vollopen omdat we te laat zijn gestart, en als de economische schade daadwerkelijk zo groot blijkt dat velen nooit meer aan werk komen, terwijl het schaarse geld dat er nog is naar de 'essentiële beroepen' gaat, totdat de boeren met hun 'hooivorken' er een eind aan maken. Ook wel 'revolutie' genoemd. Voor hen is het te hopen dat er super-snel een doorbraak komt, en dat er een vaccin gevonden wordt, of een medicijn dat het ergste leed, en de kans op overlijden dramatisch vermindert, en de ijsberg recht vooruit smelt als sneeuw voor de zon, maar dan sneller. En voor ons, de 'niet-essentiële' burger trouwens ook. 

 

Bepaalde bedreigingen kun je maar beter niet te licht opvatten. Dat is niet goed voor je gezondheid, ook al krijgt het virus jou niet te pakken, omdat je in 'vrijwillige thuisquarantaine' je stukjes mag typen om China een poepje te laten ruiken.

Namaak

Hoed u voor namaak.

 

Soms doet namaak niet onder voor het originele product. Als het in China is gefabriceerd is de kans zelfs groot dat het volkomen identiek is, en uit dezelfde fabriek komt. Namaak kan zelfs beter zijn dan het origineel, in bepaalde gevallen. Maar we kennen allemaal de voorbeelden van 'nep' waarbij het exact leek op wat we begeerden, maar het bleek een waardeloos prul, of het was zelfs levensgevaarlijk. Zoals het 'Weapons of Mass Destruction'-verhaal waarmee de eindeloze oorlogen het groene licht kregen, en nog zoveel andere verhalen die er betrouwbaar uitzagen, maar één grote cynische leugen bleken te zijn. 

 

In NRC en bij Jinek, en elders, is er nu veel aandacht voor 'nepnieuws', en hoe belangrijk het is om het kaf van het koren te scheiden, om mensen in deze explosieve situatie niet op het verkeerde been te zetten. Hoewel ik mij daar onvoorwaardelijk bij aansluit, vrees ik dat degenen die zichzelf beschouwen als legitieme en betrouwbare bronnen in de praktijk juist grossieren in 'nep'. Eva Jinek was zo eerlijk om daar zelf ook een voorbeeld van aan te halen, waar ze net iets te snel met de kijkers in het land had gedeeld dat de situatie in Italië de voorbode is van wat ons nog te wachten staat, gelet op grafieken die breed werden gedeeld, uitgaande van het aantal doden. Andere media doen niet aan zelfkritiek, of pas vele jaren later, als het er niet meer toe doet. 

 

Veel berichtgeving is overduidelijk 'nep', in die zin dat het niet serieus bedoeld kan zijn. Als iemand schrijft dat de corona-paniek een bedenksel is van de zeep-producenten, omdat je je handen moet wassen, dan is dat geen bedenkelijke complot-theorie, maar een schelmen-streek. Er zullen altijd mensen zijn die een bericht dat op een satirische website stond, of op de facebook-pagina van een zich vervelende tiener ook echt geloven, maar die mensen zijn niet te helpen. Vele malen gevaarlijker is nep-nieuws dat moedwillig het maatschappelijke debat in wordt geschoven om bepaalde sentimenten aan te wakkeren, of te dempen, ten bate van een extreem vilein plan. Het verhaal van de babies die in Koeweit uit hun couveuses werden getrokken door barbaarse Iraakse militairen is een puntgaaf voorbeeld. Gedeeld door praktisch alle 'betrouwbare' zenders en kranten, met gevolgen die nu nog voelbaar zijn.

 

NRC, dat in een artikel stelt blij te zijn met censuur door zoekmachines en 'sociale mediabedrijven' in de strijd tegen 'nepnieuws', grossiert dag in, dag uit, in complot-theorieën en niet te verifiëren verhalen die overduidelijk bedoeld zijn om te beïnvloeden. Zo had Floris van Straaten een artikel over de 'rijken' die zich beter kunnen beschermen tegen corona dan de arme sloebers. Als zodanig nauwelijks nieuwswaardig, in die zin dat het nooit echt anders geweest is in de wereld. In de Verenigde Staten is er voor de rijken 'Concierge Medicine', en RT, de Russische 'progandazender' volgens NRC, maakt ons deelgenoot van de optie van de rijksten om op hun privéjacht in quarantaine te gaan, wat toch anders is dan in een krap bemeten flatje, drie hoog achter, in een wijk die al enige jaren op de nominatie staat om te worden gesloopt. Een van de genoemde miljardairs is de Russisch/Israëlische Roman Abramovich. Maar van Straaten hangt zijn verhaal op aan 'Russische oligarchen' die in hun buitenhuis complete 'Intensive Care Units' hebben laten installeren voor privé-gebruik. Zijn bron? De 'Moscow Times'. 

 

Op een moment dat elders in het nieuws is dat de Russen, net als de Chinezen en de Cubanen, Italië hulp bieden, is zo'n artikel opvallend. Is het waar? Geen idee. De 'Moscow Times' is een Engelstalige website die 'kritisch' schrijft over Poetin, voor negentien procent eigendom is van de voormalige Trotskist Derk Sauer, die de publicatie ooit als krant opzette, en met zijn media-imperium multimiljonair werd, waardoor hij op zeker moment ook NRC kon kopen, waaraan hij nog altijd verbonden is door een aandelenpakket van negen procent. Sauer is geen vriend van Poetin, en hij claimt dat hij nu zelf ook miljardair geweest had kunnen zijn als die vlerk er niet geweest was. Het artikel dat van Straaten gebruikt als bron is geschreven door zijn zoon Pjotr Sauer, en noemt geen namen. Alleen een enkele anonieme familie met huizen in Londen en Zuid-Frankrijk waar de bijna-miljardairs van de familie Sauer kennelijk kind aan huis zijn? In de genoemde wijk heeft ook Abramovich een huis, maar volgens andere bronnen gaat het niet best met de wijk. 

 

De 'Moscow Times' heeft onlangs ook een Russische versie gelanceerd, wat wel eens verband zou kunnen houden met de behoefte van onze eigen regering om de Russen onze versie van het 'MH-17' verhaal te kunnen voorschotelen. Want de 'Moscow Times' wordt aangestuurd door de Nederlandse 'Stichting 2 oktober' met als 'partner' het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken. We hebben hier dus te maken met een 'Feedback Loop'. En ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat we die 'Moscow Times' nog wel vaker als 'pseudo bron' tegen zullen komen, zonder de vermelding dat u kijkt naar een roeptoeter van ons eigen Ministerie van Buitenlandse Zaken, die van ons belastinggeld deze echokamer heeft opgezet om de publieke opinie in Rusland, en hier, te beïnvloeden. 

 

Hier op mijn blog probeer ik mogelijkheden te zien voor een doorstart 'na corona' die heilzaam zou kunnen uitpakken. Maar waar Lofti El Hamidi in zijn 'verslaggeverscolumn' in datzelfde NRC ons belooft dat de wereld ook na corona een 'nare plek' blijft, erken ik dat een groot optimisme in deze situatie eigenlijk 'nepnieuws' is, als het suggereert dat we daar verder niks voor hoeven te doen. Als we niet kritischer en veeleisender worden, en ons bij de teugel laten nemen door de gecensureerde (gefilterde) berichten die de zoekmachines en 'sociale media-multinationals', eigendom van selecte miljardairs, nog wél doorlaten, dan bewijzen we onszelf geen dienst. 

 

Graag wel enige voorzichtigheid betrachten met het bedenken van complotten, en het verdenken van journalisten en 'pratende hoofden', want velen van hen realiseren zich helemaal niet dat ze zelf ook staan ingespannen in een karretje met bederfelijke waar. Over veel zaken is eigenlijk niets bekend op de plekken waar je die kennis zou verwachten. Claims over medicijnen en voedingssupplementen die zouden werken zijn in die zin niet per definitie 'nep-nieuws', omdat de kennis ontbreekt om die werking te kunnen ontkennen. Nu bijvoorbeeld schamper doen over suggesties dat medicatie die ooit werd ontwikkeld in de strijd tegen malaria zou kunnen helpen tegen corona, is onverstandig. Zeg gewoon eerlijk dat je het niet weet. Gedenk het 'Weapons of Mass Destruction'-verhaal, en zoveel andere desinformatie waarbij twijfel aan het officiële verhaal, of pertinente ontkenning werd afgeserveerd als 'nep-nieuws' en 'complot-denken'. Gebruik je verstand.

Vormgevers

Het wordt eerder steeds moeilijker om een goed beeld te krijgen van de actuele situatie binnen en buiten Nederland door een teveel aan flauwekul.

 

Nou moet je uiteraard altijd erg oppassen met het aanmerken van bepaalde informatie als flauwekul, en in het bijzonder als die informatie juist massaal wordt 'gedeeld'. Dit is ook zeker geen pleidooi om de berichtgeving te censureren. Maar wat mij opvalt, is dat zoveel mensen die zichzelf profileren als 'journalist' zichzelf niet zien als journalist in de klassieke betekenis van het woord. Ze gaan niet op zoek naar wat waar en waardevol is, maar laten zich 'items' aanreiken, die ze dan 'verpakken' op een wijze die hun 'doelgroep' aanspreekt. Noem hen 'vormgevers', en hou ze uit de buurt als het serieus wordt, anders richten ze alleen maar meer schade aan.

 

Er wordt veel afgegeven op de 'sociale media' en 'populistische politiek', met 'onverantwoordelijke types' die fikkie lopen te stoken waar ze zouden moeten helpen blussen. Dergelijke mensen zijn er zeker. Sommigen hebben onverbloemd de opzet om een smeulend vuurtje aan te wakkeren, omdat ze er electoraal beter van worden, of omdat hetgeen ze publiceren meer 'hits' en 'likes' krijgt, wat hun ego streelt, en hun inkomsten uit reclame doet toenemen. Dat laatste staat in deze tijd onder druk, wat een existentiële bedreiging vormt voor televisiezenders, kranten en tijdschriften, maar uiteraard ook voor blogs en websites met een commercieel karakter. 

 

Nou is dit blog in elk opzicht een buitenbeentje, uiteraard. Het is niet commercieel, ik laat mij niet gebruiken als boodschappenjongen, en de 'vormgeving' laat te wensen over door lange lappen tekst, verwijzing naar buitenissige bronnen, veelal niet in het Nederlands, en onleesbare lange zinnen. Daarbij haak ik niet aan bij het sentiment, maar probeer ik verder vooruit te kijken. Hoe kan deze of gene ontwikkeling uitgroeien tot een bedreiging? Of een buitenkansje? Ik krijg nu steeds 'Google-reclame' van een onderneming die gebukt gaat onder de naam 'slimbeleggen'. Ze hebben een brochure in de aanbieding die bedoeld is om je te informeren over wat je moet doen om jezelf te beschermen bij een 'crash' van de aandelenmarkt. Goede timing! Dat was een maand of wat geleden actueel. Maar toen hadden ze nieuws over welke aandelen zéker geweldig zouden renderen, terwijl corona half China al plat legde, en de handelsoorlog nog niet was uitgewoed. Geen idee wie er schuil gaat achter 'slimbeleggen', maar écht slim komt het niet over.

 

De actualiteit van corona is zeker niet onbelangrijk, maar je wordt niet goed van alle 'frutsel-nieuws' die het échte nieuws uit beeld drukt. En ik mis het perspectief. En de kritische kanttekening, die opbouwend bedoeld is om de maatschappelijke schade zoveel mogelijk te beperken, nu en in de toekomst. Overigens ook op vele 'alternatieve'-media sites. Bepaalde berichten lijken ontworpen als een 'self-fulfilling prophesy', bedoeld om een 'staat van beleg' af te dwingen, terwijl ze het tegenovergestelde zeggen na te streven. Enigszins vergelijkbaar met de mensen die voor die eindeloze oorlogen, en hulpverlening aan Al Qaida zijn, om mensen te 'bevrijden'. 

 

Zonder iemand persoonlijk verwijten te maken stel ik wel vast dat Europa achter de feiten aan lijkt te lopen. Er gaat veel tijd en energie verloren met verhalen over de verschillen in aanpak, en hoe druk iedereen is om iets te regelen. Wat ook opvalt is hoe onbeholpen dat dan gaat. Hoe er gesteggeld wordt over zulke elementaire zaken als mondkapjes, die inmiddels worden genaaid door vrijwilligers, en dan ingezameld worden door het Rode Kruis, met materiaal dat die vrijwilligers overal en nergens vandaan halen, en straks niet meer kunnen bemachtigen als de winkels dichtgaan. Het is echt tenenkrommend 'Piggelmee en het Toovervischje', 1920, gratis bij Van Nelle koffie. Het genereert op een bepaald niveau wel een 'goed gevoel' dat bruikbaar is om de nu echt voelbare paniek te onderdrukken, maar net als met die eindeloze oorlogen om mensen te 'bevrijden' is het rendement belabberd, om niet te zeggen dat het meer kost dan het oplevert. Zonder overigens al die vrijwilligers te willen ontmoedigen, maar er zijn betere methoden. 

 

Chinese hulp aan Italië, nu er in dat land meer doden zijn dan in China, en Cubaanse en Russische artsen die komen helpen waar 'Brussel' eerder nog zo gretig meehielp om Cuba de duimschroeven aan te draaien, omdat het Venezuela hielp in de strijd tegen 'Big Oil', zou 'Brussel' het schaamrood op de kaken moeten bezorgen. Duizend miljard had Timmermans op de plank liggen voor 'iedereen een Tesla', nadat hij als Nederlands politicus ons al aan de JSF had geholpen om die enge Russen een lesje te leren. Maar mondkapjes maken, voldoende ziekenhuisbedden uit de grond stampen, noodziekenhuizen opzetten en militair personeel mobiliseren om hun civiele collega's in de hospitalen te assisteren is buiten bereik? Hoe cynisch ben je dan als je, terwijl het water ze in Italië tot de neusvleugels staat, zegt dat China dat doet om haar 'imago op te poetsen'? Wat ben je dan voor een verdorven 'vormgever'? Waar geef je vorm aan?

 

Uiteenlopende Euro-kritische commentatoren roepen nu opnieuw dat de EU uiteen zal vallen, en we onze eigen 'harde gulden' weer terugkrijgen, en die gezellige dichte grenzen. Maar als deze crisis achter de rug is, en de Euro bestaat nog, is dat iets om dankbaar voor te zijn, want het gaat hard met de waardevermindering van onze nationale economie door corona en de 'Brexit'! Wel valt te verwachten dat er in 'Brussel' een andere wind gaat waaien. Minder 'Atlantisch', en meer gericht op de landen die nu te hulp schieten, inplaats van te proberen vaccin-producenten op te kopen voor eigen gewin, en commerciële slaatjes te slaan uit de behoefte aan medicijnen, mondkapjes en medische apparatuur. In het gunstigste geval zal ook elders in de 'Atlantische' wereld, in het Verenigde Koninkrijk en in de Verenigde Staten en Canada, het kwartje vallen dat je beter kunt investeren in ploegscharen, bruggen en wegen, zorg, en een degelijk sociaal vangnet, dan in dingen die 'BOEM!' zeggen. En dat een 'vriend' niet synoniem is aan 'iemand die je kan domineren en uitbuiten', maar dat dat iemand is die je helpt als je in nood zit.

Seneca

Het heeft er toch alle schijn van dat 'Covid-19' in ons deel van de wereld is onderschat.

 

Op het moment dat de Chinezen radicaal ingrepen om de verspreiding van het virus te beteugelen, waren er al wel medische deskundigen en virologen die daar bewondering voor hadden, en de hoop uitspraken dat het die Chinezen zou lukken verdere verspreiding in de kiem te smoren. Maar er waren ook volop geluiden van sceptici die meenden dat het een overtrokken reactie was, ingegeven door een verlangen om de macht van de staat verder uit te breiden, ter meerdere eer en glorie van de politieke top en de communistische partij.

 

Daar ergens tussenin zaten zekere deskundigen met een enigszins laconieke houding die meenden dat radicaal isoleren van geïnfecteerde burgers een overdreven reactie was. 'Thuisquarantaine', of 'bel maar als je symptomen hebt' voor mensen die vanuit China naar Europa en de Verenigde Staten reisden, op de vlucht voor 'Covid-19', paste naadloos bij onze 'Open Society', maar garandeerde verspreiding. Zoals we Rutte hebben horen zeggen was dit een weloverwogen keuze die moet resulteren in 'groepsimmuniteit', waarbij de capaciteit van de zorg, meer in het bijzonder de 'Intensive Care' afdelingen van de ziekenhuizen, leidend is. 

 

De aanvankelijke geruststellende woorden van menige deskundige die op de televisie en in de krant commentaar gaf, dat bij elke griepgolf mensen overlijden, en dat het aantal doden als gevolg van 'Covid-19' statistisch gesproken niet buitensporig was, hebben ze inmiddels ingeslikt. Voor een deel werden ze vervangen door nieuwe 'pratende hoofden', of ze draaiden om hun as en deden alsof ze altijd al verontrust waren, ook al hebben we ze allemaal iets anders horen zeggen. 

 

In sommige landen gaan bestuurlijk verantwoordelijken zelfs zo ver dat ze China aansprakelijk willen stellen voor hun eigen 'bias'. Weer anderen die 'Covid-19' afdeden als een 'typisch Chinees probleem' dumpten hun aandelen toen ze vertrouwelijk te horen kregen dat het toch ook een Amerikaans probleem was, en wellicht zelfs al zo groot dat de 'Chinese optie' niet eens meer haalbaar was. Dat 'de Russen' dat nieuws zonder schroom brengen, door de oproep van de geboycotte kandidate voor het presidentschap Tulsi Gabbard om dat soort lui te vervolgen aandacht te geven, zal in onze media wel weer worden gepresenteerd als 'Russische Disinformatie', maar het is gewoon nieuws. Dat u bij ons alleen niet snel langs ziet komen omdat het managen van het 'sentiment' hier belangrijker is dan de feiten.

 

Ook nu nog is er volop kritiek op de Chinese keuze voor een 'Lock Down'. Al is half Europa inmiddels ook al zo ver, en hebben ze in China inmiddels artsen en verpleegkundigen over om andere landen te helpen. Bij de aankomst van een Chinees vliegtuig met 400.000 maskers en 17 ton hulpgoederen in Milaan, werd een 'banner' ontrold waarop stond:

 

'We’re waves from the same sea, leaves from the same tree, flowers from the same garden.

 

Een 'quote' van Seneca, en ja, dat is propaganda. Maar dan wel propaganda bedoeld om bruggen te bouwen, en niet om ze af te breken of op te blazen. De boodschap, zoals Pepe Escobar, schrijvend voor de 'Asia Times' HIER beter uitlegt dan ik kan doen, is ook 'anti-hysterie', maar met een geheel andere lading dan 'gaat u maar rustig slapen, de experts waken over u'. Die stoïcijnse benadering bevalt mij beter, erken ik zonder schroom. Maar dat zal u niet verrassen als u hier al wat langer leest wat ik te melden heb. En de bijdragen waarin ik aandacht vraag voor de economische gevolgen van deze epidemie, terwijl iedereen druk is met het 'kleine nieuws', is daar het bewijs van. 

 

De vraag of een zangeres, die niet met een lijnvlucht vanuit Marokko naar Nederland durft te vliegen, en daarom zit 'weg te kwijnen' in een extravagant luxe-hotel van één van de 'Zadelhofjes', wel of niet een privé-jet aangeboden zal krijgen van John de Mol, omdat ze nodig is als 'jurylid' bij 'The Voice', is tenenkrommend vulgair in mijn ogen, dat ik hierbij een gepassioneerde oproep doe aan al mijn landgenoten om vooral bij de les te blijven. Jankende 'Bekende Nederlanders' die in deze tijd klagen over het feit dat ze geen toegang meer hebben tot de 'show' van Eva Jinek om hun nieuwe CD te promoten, en 'pratende hoofden' die vanuit hun Franse optrekje de show proberen te stelen met stemmingmakerij, terwijl ze uit de achterkant van hun hoofd pleiten voor de vrijheid van meningsuiting, zetten ons op het verkeerde been, en houden ons weg van de inhoudelijke discussie. Ik zeg niet dat ze dat opzettelijk doen. Ook die 'pratende hoofden' niet. Het is zoals ze geconditioneerd zijn. Verwend, hedonistisch afgericht, of permanent op zoek naar mogelijkheden om de vijand van de weg te rijden. Seneca is voor hen een dode letter. 

 

De stoïcijnse solidariteit gaat het winnen van de cynische blijken van compassie uitgedacht door reclamebureaus, organisatoren van evenementen, en 'Think Tanks'. Want in gelul kun je niet wonen, en je kunt het niet eten.

Vangnet

De miljarden vliegen ons om de oren.

 

Regeringen en Centrale Banken zeggen duizelingwekkende bedragen toe om te voorkomen dat de landen waar zij de scepter over zwaaien vacuüm trekken. In veel gevallen zijn het plichtmatige mededelingen die louter en alleen bedoeld zijn om het 'sentiment' te keren. Er wordt geïmproviseerd op basis van bestaande concepten, waarbij een natte-vinger-schatting wordt gemaakt van het kostenplaatje, dat vervolgens wordt verdubbeld om te laten zien dat men serieus is. 

 

De kans dat de actuele kosten een veelvoud zijn van de al opzettelijk overdreven schatting is echter groot. Dit is niet het moment om regeringen te vragen welke sectoren van de economie uiteindelijk kunnen doodvallen, al vrees ik dat de pensioenfondsen niet hoeven te rekenen op steun van de regering, of enige Centrale Bank. Wat consequenties heeft voor de karakteristieke bestedingen van mensen met veel vrije tijd en geld dat niet hoeft te worden gebruikt voor het aflossen van de hypotheek, de schoolgaande kinderen en dergelijke. In die zin is het niet onlogisch dat de overheid eerder zal proberen de 'werkenden' te redden, ook al hebben ze geen werk meer. 

 

Een groot deel van dit blog heb ik besteed aan betogen over opzettelijk complexe regelgeving en subsidiestromen die geen ander doel hadden dan iedereen bezig te houden. Werk als therapie. En therapie als argument om aanspraak te kunnen maken op geld van de gemeenschap. Bekostigd door landen met een overwegend nog wél producerende economie, of een weelde aan grondstoffen. Of daar nu een eind aan komt, en hoe het vervolg er dan uit gaat zien, weet ik niet. Ik heb daar wel mijn gedachten over laten gaan, en de contouren geschetst van het alternatief in eerdere bijdragen, zonder veel hoop dat het gerealiseerd zou worden, omdat veel teveel mensen belang hadden bij het laten voortduren van de status quo, zelfs als ze wel zagen dat het onhoudbaar was. 

 

Het is niet zo dat ik al die 'pratend hoofden' die in een 'special' over het goud van de Nederlandse Bank verkondigden dat we dat 'barbaarse relikwie' van de hand moesten doen hun dik belegde boterham niet gun. Of dat deze of gene 'artiest' niet mag zwemmen in het geld. Van mij mag iedereen zwemmen in het geld, en lulkoek verkopen, beunhazen over nieuwsfeiten, ingewikkeld doen over simpele dingen, en met de dieselbus naar Spanje om te demonstreren voor klimaatmaatregelen. Maar we kunnen het niet meer betalen. 

 

Kapitalisme in zijn oorspronkelijke vorm, zoals bedacht door Adam Smith, ging er vanuit dat de markt een zuiverende werking had die ervoor zorgde dat lulkoek, leugens, pretenties en 'glitter', de 'kwaliteiten' die hoorden bij feodale structuren, niet zouden overleven op de langere termijn. Een zekere 'versiering' die niet direct functioneel is zal nog wel enige waarde hebben in een welvarend land, maar niet als het ten koste gaat van elementaire levensbehoeften. Autonoom overigens een goed argument om de levensstandaard in een land niet moedwillig te verlagen door mensen binnen te halen die je niks te bieden hebt, en die je in een reservaat opsluit met niet meer dan een homp brood, en zonder het recht om te werken en geld te verdienen, louter en alleen omdat bepaalde bevoorrechte kasten binnen de samenleving daardoor hun zakken kunnen vullen als degenen die de 'zorg' voor die mensen organiseren. Je laat ze binnen, of je houdt ze buiten. 

 

Maar dat is een zijspoor. En zo zijn er zoveel. Al die zijsporen vormen een directe belasting voor onze kansen om deze crisis te overleven. Zo zien we het nu nog niet, in meerderheid. We gaan er vanuit dat we er wel komen met afgedwongen solidariteit, iedereen een beetje inschikken, en als het virus onder controle is gaan we vrolijk verder waar we gebleven waren. Mooie verhalen over 'vroeger', met 'flashbacks' op de televisie, en fotoreportages op onze mobiele telefoon, terwijl 'pratende hoofden' ons bij de hand nemen voor het vervolg. 

 

Zo zou het kunnen gaan, als er op zéér korte termijn een vaccin beschikbaar komt, en we de schade kunnen beperken tot een aderlating. Maar op dit moment heeft het meer weg van een slagaderlijke bloeding. Graag nogmaals aandacht voor het feit dat het daarbij niet uitmaakt of het allemaal erg overdreven is, of dat de meeste mensen het nog onderschatten. Die bloeding is het gevolg van de 'maatregelen', gekoppeld aan de afwezigheid van buffers om dit soort economische schokken op te vangen, ook al beweren onze politieke leiders het tegenovergestelde. Het is niet alleen een kwestie van geld. Dat kun je bijdrukken, en dat gebeurt ook volop. Maar wat ga je redden? Een 'hedgefund'? Een bank? Een verzekeringsmaatschappij? Onderdelen daarvan? En welke dan? Een luchtvaartmaatschappij? Een vliegtuigfabrikant? Een 'ZZP-er' die daarvoor koos om dan meer te verdienen dan als werknemer, omdat hij al die premies in zijn eigen zak kon steken? De horeca? De student? De huizenbezitter? De clown? Het 'pratende hoofd'? De kweker van bloemen? De producent van graan, vlees, melk en boter? De milieu-activist? De reisagent? De staatsloterij? De voetbalclubs? De winkelier? De krant? De televisiezender? De bestuurders? De reeds uitgeklede zorg? De JSF? Een 'belastingontwijkende multinational' of 'BN-er'? Het pensioenfonds? Het kinderdagverblijf? Geselecteerde mensen uit 'minderheidsgroepen' in 'Topfuncties'? 

 

Voor dit soort keuzes zouden we nu niet staan als we de 'onzichtbare hand' van de markt haar werk hadden laten doen, en niet met bergen regelgeving en virtueel geld van Centrale Banken een middelvinger hadden opgestoken naar Adam Smith, omdat we het beter wisten. Nu terugkeren naar die 'onzichtbare hand' is wreed, en zelfmoord voor degenen die zichzelf hebben opgewerkt tot leidinggevende bestuurder, adviseur of 'pratend hoofd'. Maar alle ballen in de lucht houden heeft per saldo dezelfde uitkomst als dit nog enige maanden aanhoudt, waar het wel naar uitziet. Goede raad is nu duurder dan ooit. Hadden we het maar gekocht toen er nog geen vraag naar was, dan hadden we nu iedereen tot voorbeeld kunnen zijn, en geld over gehad om anderen te helpen. Nu nog pretenderen dat je de 'onzichtbare hand' het werk laat doen, terwijl je loodzware klauw het stuurwiel stevig vasthoudt, gaat niet meer werken. Zeg welke keuzes je maakt, leg uit waarom, en wat je nog kunt betekenen voor hen die je verder niet kunt helpen, zodat ze in elk geval zichzelf nog kunnen helpen. Maar zorg voor een stevige basis en een goed vangnet, anders zijn de rapen gaar!

View older posts »