Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Tuin

Hoe lang gaat deze kruik nog te water?

 

Mijn eigen onbeholpen, en bescheiden pogingen om erachter te komen wat 'waar' is, en wat 'onwaar' is, of een 'hype', gaan ons niet redden, en daar was dit blog ook nooit voor bedoeld. Ik heb zelf niet de minste ambitie om anderen te leiden, en ik ben niet gebonden aan enige partij, maatschappelijke organisatie, anders dan een betrokken 'gezelligheidsvereniging' voor gepensioneerden binnen mijn beroepesgroep, en ik vertegenwoordig ook geen 'vreemde mogendheid'. Daarmee wil ik slechts aangeven dat mijn betrokkenheid 'ongestructureerd' is. Een vrijheid die ik koester, maar die bij mij ook het besef voedt dat je niet zomaar alles kunt beweren.

 

Het behoeft geen betoog dat er mensen in onze samenleving zijn die mij manipulatieve kwaliteiten, of zelfs een verborgen loyaliteit toedichten, omdat wat ik schrijf op gespannen voet staat met wat zij voor 'waar' houden. Gisteren zette ik mij af tegen een 'leiderloze' samenleving, wat conflicteert met wat u hierboven leest over mijn eigen behoefte aan 'ongebondenheid'. Hoe valt dat te verklaren? 

 

In mijn jonge jaren was ik zeer gecharmeerd van 'denkers' uit de 'libertaire' hoek. Ooit benaderde ik Anton Constandse voor een 'spreekbeurt' over 'Europese verkiezingen' die er toen aan zaten te komen. Hij bedankte, omdat hij niet als coryfee op het toneel wilde aanschuiven met lokale politici, en vanwege zijn inmiddels gevorderde leeftijd, en raadde mij aan zelf het woord te voeren over wat mij dwars zat, omdat hij de indruk had dat ik dat prima zelf kon. Het was het laatste duwtje dat ik nodig had om van mijn leiderschaps-verslaving af te komen, en ik ben hem er tot op de dag van vandaag dankbaar voor. Niet dat ik zijn talent heb voor spreken in het openbaar, of zijn charisma, en ik kan niet bogen op een 'staat van dienst' die zelfs maar in de schaduw kan staan van dat icoon uit de 'Vrijdenkers-traditie'. Maar die impuls om te flirten of pronken met 'andermans veren' is iets dat je beter zo jong mogelijk af kunt leren. Dito waar het de adoratie betreft van anderen die jou op een voetstuk plaatsen, om er vervolgens met je ideeën vandoor te gaan in een richting waar je slapeloze nachten van krijgt. 

 

Als zodanig vrees ik 'leiderloosheid' dus niet, voor wie de probleemstelling in mijn vorige bijdrage niet goed kon plaatsen. U ziet dat ook terug in mijn bijdragen waarin ik voorstel om meer aan de 'markt' over te laten. Maar om bepaalde projecten in goede banen te leiden heb je wel iemand nodig die functioneel de leiding heeft. En dan bij voorkeur iemand die niet via 'positieve discriminatie' tegen de stroom in omhoog werd gezogen bij gebrek aan gewicht, maar iemand die, in alle opzichten, gekwalificeerd is voor die functie. De Libertaire mens heeft daar geen moeite mee, ook niet als diegene de knopen doorhakt en een richting kiest die niet iedereen bekoort, zolang die tenminste niet richting afgrond voert. Het beeld van de Libertaire mens als iemand die alles 'uitgesproken' wil hebben voor er ook maar één spijker in het hout wordt geslagen is, wat mij betreft, onzin. Maar de daadkracht moet wel ergens op gebaseerd zijn, en de leidinggevende moet ook bereid zijn rekenschap af te leggen, en inzage verschaffen.

 

Dat meer dan duizend journalisten de moed hebben om zich openlijk uit te spreken tegen de uitlevering van Julian Assange aan de Verenigde Staten, is bemoedigend. Zij tonen daarmee moreel leiderschap. 'Klokkenluider' zijn is eerder steeds gevaarlijker aan het worden. Maar wat voor leiders hebben ze in Israël? En wie gaat er schuil achter de beslissing om de prijs van goud negatief te beïnvloeden om de aandelenmarkten te beschermen op het moment dat 'Corona' begint te bijten, en wie hebben daar privé van geprofiteerd? En hoe is het mogelijk dat vele tientallen jaren na de moord op John F. Kennedy nog bijna 16.000 relevante documenten niet zijn vrijgegeven? En wat gaat er schuil aan leiderschap achter de promotie van een 'Libertair antwoord' op 'Greta'?

 

'Greta' is een 'Soros-project', terwijl haar tegenspeelster wordt gefinancierd door Charles Koch, waarbij die twee weer samenwerken in het 'Quincy Project'. Op het moment dat de Koch-broers, waarvan David in 2019 overleed, zichzelf begonnen te adverteren als 'Libertair', waarmee ze bedoelden 'Roof-Kapitalisme', ben ik zelf die term gaan schuwen. Ik geloof best dat Greta en Naomi oprecht zijn, maar hun 'coaches' zijn dat zeker niet. Wat we steeds meer zien in deze tijd, dat zijn 'leiders' die ons richting afgrond voeren. Die zo verdorven en immoreel zijn, dat ze ons willens en wetens ons eigen graf laten graven, terwijl ze erbij staan te juichen. 'Leiders' die vinden dat we het verdienen dat we aan het kortste eind trekken als we zo stom zijn hen hun gang te laten gaan. 

 

In de links hierboven wordt een tipje van de sluier opgelicht voor wie wil weten hoe ver dat soort mensen bereid zijn te gaan. Maar wie hier regelmatig leest wist dat allemaal al. Het dubbelspel met Al Qaida, ISIS, Hamas, in Oekraïne. De banken die wisten dat ze rotzooi verkochten met hun 'Credit Default Obligations', en dat nu weer doen met hun 'papier-goud' en andere derivaten, om nog maar te zwijgen van de aandelen en obligaties van bedrijven die nog nooit winst hebben gemaakt, en begraven zijn onder de schuld, terwijl ze hun producten alleen kunnen verkopen als overheden hen direct of indirect subsidiëren. Al die lui zijn geen leiders in de klassieke betekenis. Ze leiden ons om de tuin. Aan de andere kant van die tuin ligt een ondiep graf en staan wat bulldozers klaar. 

 

Waar het mij aan doet denken, is de vraag die al zo vaak gesteld is: Waarom stapten Joden massaal in die trein? Omdat ze zich niet konden voorstellen dat er iemand zo verdorven was dat hij een 'eindoplossing' kon bedenken die hen in Auschwitz en elders te wachten stond. Natúúrlijk kan het niet dat Israël haar eigen tegenstanders in leven houdt. Dat wij Al Qaida en ISIS overeind houden. Dat 'Greta' en 'Naomi' gesponsord worden om de hele wereld in de fik te zetten. Dat iemand moedwillig virussen in de besturingssystemen van atoomcentrales plaatst, of onder mensen verspreidt, of hen opsluit, of termineert, omdat ze dat soort gruwelen openbaar maken. Of die een pedoseksueel netwerk opzetten om bepaalde aspecten beter te kunnen 'managen'.

 

Complot? Welnee. Het gebeurt allemaal duidelijk zichtbaar onder onze neus. En niet door een nauw verweven organisatie die in donkere achterafkamertjes bijeen komt, maar door een los verband van mensen die zelf sterk het gevoel hebben dat ze echt helemaal met hun tijd zijn meegegaan. Dat dit hún moment is om te oogsten.

Niks

Is 'Groen' onze redding, of een doodvonnis?

 

We leven in een overwegend 'leiderloze' wereld, waarbij nog volop wordt gezaagd aan de poten van de resterende 'leiders' die de touwtjes in handen hebben in hun eigen land, en daar veel aanzien genieten. Xi heeft de wind vol in het gezicht door een golf van de 'varkenspest', gevolgd door 'Corona' en de multidimensionale aanvallen op de Chinese economie door een grote schare 'westerse' landen en 'NGO's', alsmede commentatoren in de reguliere, en 'alternatieve' pers. 

 

'Groen' is volledig ongestructureerd en ongrijpbaar. Het omvat de meest uiteenlopende groepen, van extreem rijke miljardairs, ongekend machtige multinationals, hitsige tieners, tot de bevlogen 'keuterboer', en de hordes die eisen dat landbouw en veeteelt worden getermineerd vanwege de 'stikstofproblematiek'. Zoals ik eerder ook al opmerkte, kan iemand met een brandstof slurpende 'hybride' auto, of een extravagant dure, onder subsidie begraven 'Tesla' die op bruinkool loopt, claimen goed bezig te zijn, en mij afschieten omdat ik nog in een auto rijd die op benzine loopt, maar wel zuiniger, en oneindig veel beter is voor het milieu, dan die 'hybride'- of elektrische auto, als je eerlijk bent. 

 

Waar 'Groene' goeroe's met hun privévliegtuigen, privé-jachten en bruinkool gestookte 'Tesla's' van conferentie naar conferentie reizen, waar het 'Grote Geld' wordt verdeeld, krijgen ze een staande ovatie van het overgrote gedeelte van de commentatoren. Waar commentatoren, zoals ondergetekende, het cynisme aan de kaak stellen, en er op wijzen dat de keizer geen kleren aan heeft, zijn dat 'Klimaatontkenners'. Waar dat aanvankelijk genoeg was, neigt men nu steeds meer tot het verwijderen van die critici van de diverse 'platforms'. Twitter, Google en alle daar direct, of indirect aan verbonden 'diensten' die geacht werden onpartijdig te zijn.

 

Springt 'Groen' in het gat? Neemt het ons bij de hand, op weg naar een betere wereld? Hoe dan? En hoe ziet die betere wereld eruit?

 

Hier op mijn blog heb ik mij consequent hard gemaakt voor rationele oplossingen voor serieuze problemen, maar er ook voor gewaarschuwd dat 'Groen' daar niet voor staat. Niet dat er geen mensen binnen 'Groen' zijn die goede, bruikbare oplossingen hebben waar we ons voordeel mee kunnen doen, als we het verstandig aanpakken. Ik juich het toe dat er boeren zijn die 'biologisch' willen produceren, waarbij ze afstand doen van de 'intensieve', volledig gemechaniseerde veeteelt en landbouw die gebruik maakt van 'gemodificeerd' zaad en bestrijdingsmiddelen van 'Monsanto' en 'Bayer', behangen met patenten en andere lugubere manieren om grip te krijgen op de voedselproductie ten bate van de 'bottom line' van hun aandeelhouders, en de landen waarin ze gevestigd zijn. Ik ben blij met mensen die stoffen ontwikkelen die zonder gif hetzelfde kunnen als producten mét gif. Maar als de kwaliteit beduidend minder is, en er daardoor meer grondstoffen snel uitgeput raken, moeten we er toch nog een keer over nadenken lijkt mij zo.

 

'Groen' is tegelijk alles, en niets. Het is links, en rechts. Je kunt 'groen' pleiten voor schonere centrales op gas, en voor sluiting van die centrales. Je kunt 'groen' pleiten voor het stoken van houtsnippers ('biomassa'), maar ook zeggen dat het slechter is dan bruinkool. Je kunt 'groen' eisen dat er meer windmolens gebouwd worden, en 'groen' bezwaar aantekenen omdat ze niet 'recyclebaar' zijn en eindigen als niet afbreekbaar afval in een 'landfill'. 

 

'Groen' is dus een 'leider' die helemaal van deze tijd is. Alles voor iedereen. Maar ook niks voor iedereen.

Kater

Hoeveel geld moet er naar de EU?

 

Het enige steekhoudende antwoord is: ‘Genoeg om de uitgaven te dekken’. Maar zo werkt dat dus niet in de ‘westerse’ wereld. Na de zoveelste mislukte, geldverslindende ‘top’ over de begroting van de EU merkte de voorzitster van de Europese Commissie op ‘Dit is democratie’. Nee, dat is het niet. 

 

Haar valt in dit opzicht niet veel te verwijten, vrees ik, want zelfs huishoudens werken al veel langer niet meer met een ‘gesloten boekhouding’, waarbij er niet meer wordt uitgegeven dan er binnen komt, en wat overblijft wordt gespaard voor een ‘regenachtige dag’. Omdat overheden tot op grote hoogte zelf kunnen bepalen wat er binnen komt door de burger zwaarder, of minder zwaar te ‘belasten’, werkt het daar al veel langer eerder andersom. Toch is dat niet logisch, en zelfs contraproductief. En met democratie heeft het helemaal niks uitstaande. Sterker nog, het is eerder juist kenmerkend voor een gebrek aan democratie in formeel democratische landen. 

 

Waar een land haar eigen geld drukt, zie je dat die reflex om meer uit te geven dan er binnenkomt nog groter is als de eindverantwoordelijken, na verkiezingen en benoemingen, de eigen achterban willen belonen, en liefst nog wat twijfelaars over de streep willen trekken met cadeautjes. Wat betekent dat men de uitgaven door het dak jaagt, en de belastingen verlaagt. Zie Trump. En Obama en Bush daarvoor als meest in het oog springende voorbeelden in de ‘westerse’ wereld. Maar de hele ‘westerse’ wereld is verslaafd aan ‘stimulus’ sinds de bankencrisis van 2008.

 

Binnen zekere grenzen valt er iets voor te zeggen dat je de geldkraan opendraait als de economie stagneert, mits je er op toeziet dat het geld dan daar terechtkomt waar het de levensstandaard van de mensen onderaan de ladder op peil houdt, of marginaal verbetert, en het niet wegvloeit naar de allerrijksten, multinationals en banken. Dat klinkt afgrijselijk ‘socialistisch’, maar dat is het niet. De economische doctrine die in het ‘westen’ sinds Reagan en Thatcher populair is geworden dicteert dat je juist de banken en de rijken rijker moet maken, maar die theorie deugt niet. En dan heb ik het niet over de vraag of het moreel en ethisch verantwoord is, maar of het de ‘Wealth of Nations’ ten goede komt, waar ook de rijken van profiteren, of niet. Die theorie is simpelweg onwaar. Vergelijkbaar met de theorie dat de zon om de aarde draait. 

 

Dat is allerminst een pleidooi om dan maar lukraak geld weg te halen bij mensen die meer hebben dan gemiddeld, of om nog eens te kijken of het communistische ideaal niet tóch te verwezenlijken is nu we met de modernste technologie elk individu scherp in de gaten kunnen houden. Zoals Jonathan Aldred in ‘Licence to be Bad’ een Amerikaanse politicus citeert die stelt dat een rijke landgenoot vast liever in een Porsche over een mooie, goed onderhouden weg rijdt, dan in een duurdere Ferrari over een weg vol gaten, verliest ook de rijke burger als het collectief de geest geeft. Al zal ook Aldred moeten erkennen dat als de overheid vervolgens een snelheidslimiet van tachtig kilometer per uur invoert om iedereen te dwingen de trein te nemen, Porsche of Ferrari niks meer uitmaakt. Dan is het niet die weg die iemand zich af doet keren van overheidsbemoeienis. In een andere parabel vertelt hij het verhaal van de schrijvers Kurt Vonnegut en Joseph Heller die elkaar ontmoeten aan boord van een exorbitant jacht van een steenrijke landgenoot. Vonnegut merkt op dat Heller, ondanks zijn ‘bestseller’, ‘Catch-22’, zich nooit zo’n jacht zal kunnen veroorloven. Waarop Heller zegt dat hij iets heeft wat die steenrijke landgenoot nooit zal hebben, en dat is ‘genoeg’. 

 

Ook voor ‘Rijke Landen’ geldt dat het niet noodzakelijk slecht is voor hen zelf als ze ‘belasting’ betalen waar andere landen van profiteren. De hele kwestie is dat geld dat we afdragen, als individu, of als land, goed besteed moet worden. In dat geval is het geen ‘weggegooid geld’, maar een investering. Geld wegsluizen naar ‘oeverloos geklets’ en een ‘waterhoofd’ van niet-gekozen functionarissen, of de aanschaf van militair materiaal om elders regeringen omver te kunnen werpen en terroristen van wapens te kunnen voorzien, is ‘weggegooid geld’. Om niet te zeggen dat het volkomen contraproductief is, en onze ‘Wealth’ in gevaar brengt. Dito met 'regelneven'-wetgeving.

 

Een opzichtig ondemocratisch orgaan als de EU heeft wel degelijk bestaansrecht, als uitvoerder. Als het orgaan dat zorg draagt voor een goede infrastructuur in Europa, en gelijke wetten op het gebied van de handel, alsmede de coördinatie op zich neemt van het bewaken en beveiligen van de buitengrenzen, waar we allen aan bijdragen, ook als we wat verder van de grens wonen. Daarnaast valt er veel te zeggen voor een coördinerende taak bij de voedselvoorziening, zodat niet één land alle landbouw en veeteelt afbreekt terwijl er geen alternatief is. Of de import van gas als brandstof voor de ‘economische motor’. En voor de EU als het orgaan dat er voor moet zorgen dat niet één van de lidstaten zich ontwikkelt tot ‘belastingparadijs’, waardoor geld van de lidstaten wegvloeit naar megajachten, banken, en postbussen op de Cayman-eilanden, zoals Nederland de afgelopen tientallen jaren heeft gedaan. Dat zijn collectieve belangen. Daar moet een begroting voor worden ingediend, waarna de lidstaten worden ‘aangeslagen’ voor het bedrag dat moet worden opgehoest. 

 

Of je vervolgens kiest voor een ‘progressieve’ belasting, waarbij de breedste schouders de zwaarste lasten dragen, of een ‘flat-tax’ die als een percentage gelijk op alle schouders drukt, is een keuze die je niet per seizoen steeds weer ter discussie moet stellen. Spreek één heldere verdeelsleutel af waar je verder niet aan morrelt, alsmede een ‘accountancy-norm’ om te kunnen berekenen hoe rijk elk land is, en mars!

 

De problemen waar we nu tegenaan lopen, mede door de ‘Brexit’, is dat allerlei belangengroepen de EU hebben opgetuigd met macht die daar helemaal niet thuishoort. En dat dan gekoppeld aan een ‘feesttent’-opvatting over wie er aan de beurt is om een ‘rondje’ te geven die niet werkt als het feest op z’n eind loopt. De band is al opgehouden met spelen. En als we zo doorgaan, worden we ‘morgen’ wakker met een onwaarschijnlijk grote kater. Maar hoe peuter je dat iemand aan z’n verstand die dronken is van al dat gratis geld dat er de afgelopen twintig jaar doorheen is gejaagd?

Actuaris

Corona heeft China verlaten.

 

Na alle kritiek op de Chinese autoriteiten krijgen nu andere landen een kans om te bewijzen dat zij het beter kunnen. Ze hebben daarbij het voordeel dat er inmiddels meer zicht is op behandelingen die hoopgevend zijn, maar een tegengif is er nog niet. Daarbij heeft het er alle schijn van dat besmetting niet vergt dat men intensief contact heeft met een drager van het virus. Een vluchtig contact is genoeg, blijkbaar. En bepaalde berichten duiden erop dat ook als je genezen bent, je opnieuw geïnfecteerd kunt worden. Maar er is zoveel onduidelijk over Corona, dat het ook ’nep-nieuws’ kan zijn.

 

De quarantaine-maatregelen in China zijn niet nep, en ze hebben consequenties voor de hele wereldeconomie. Tal van bedrijven die afhankelijk zijn van in China geproduceerde goederen, of onderdelen, kijken in een zwart gat. Daarnaast stort in China zelf de vraag naar elders geproduceerde ‘luxegoederen’ in, zoals auto’s, wat autonoom ook weer gevolgen heeft voor de producerende landen. Een herstel van de vraag, en inhaalslag, zitten nog niet in de planning. Met Corona krijgt Trump zijn zin, en mag Amerika bewijzen dat ze de Chinezen niet nodig hebben. Het heeft er alle schijn van dat het een hard gelag wordt. 

 

Trump anticipeert al op problemen voor de Amerikaanse boeren door een derde ‘Bailout in het vooruitzicht te stellen. Want het ‘Witte Huis’ kan wel eisen dat China de verplichtingen uit het recente ‘handelsakkoord’ nakomt, maar dat gaat niet gebeuren als ‘Beijing’ daardoor de binnenlandse problemen alleen maar erger maakt. Gesteld voor de keuze om de eigen bevolking te redden, of Trump, hoeft Xi niet lang na te denken, lijkt mij. De Amerikanen ('Washington'), van hun kant, doen er alles aan om Corona te mobiliseren in de strijd tegen het Chinese plan voor de ontwikkeling van een ‘Nieuwe Zijderoute’. 

 

Volgens ‘Deutsche Bank’ zijn de Verenigde Staten kwetsbaarder voor een ‘Supply Chain Shock’ dan Europa, maar niemand komt er ongeschonden vanaf. En dat is dan nog louter binnen het scenario dat Corona China niet verlaat. Dat scenario wordt met de dag onwaarschijnlijker. Of dat betekent dat vergelijkbare quarantaine-maatregelen ook de Verenigde Staten en Europa gaan verlammen is nog even de vraag, maar in Italië zijn ze al wel zo ver. 

 

Door een ‘Groene’-bril bekeken is dit een Godsgeschenk, terwijl ook Trump nu krijgt waar hij om vroeg, ironisch genoeg. Van beide profiteurs verwacht ik overigens dat ze zich nog zullen bedenken terwijl hun agenda vleugels krijgt. 

 

HIER vindt u informatie over Corona geschreven door een zekere Gail Tverberg die een achtergrond heeft als ‘actuaris’, wat haar niet direct deskundig maakt op medisch gebied, maar wel iemand die risicoberekening serieus neemt. Dat Corona vooral Aziatische mensen dodelijk treft kan uiteraard puur toeval zijn, maar het zal elders bepaalde verdenkingen over een ‘biowapen’ zeker niet doen verstommen. Ik moet er niet aan denken dat we te maken hebben met mensen die zo cynisch bezig zijn, want waar eindig je dan? Als blogger vind ik het mijn taak om ervoor te waarschuwen dat soort ‘aanwijzingen’ niet zonder bewijs op te pikken en ermee aan de haal te gaan. Maar uiteraard ligt hier wel een taak voor alle mensen op ‘Hoge Posities’ om hun agenda’s met ‘Mooie Plannen’ te laten voor wat ze zijn als blijkt dat ze ‘vrienden’ hebben die er niet voor terugschrikken dit soort middelen in te zetten. Maar onze collectieve prioriteit moet toch het vinden van een vaccin zijn. Ook als we fysiek minder risico lopen. 

 

Het is logisch dat regeringsleiders zich primair richten op het beschermen van de eigen bevolking bij de uitbraak van dit soort besmettelijke ziekten, maar het is echt de allerhoogste tijd dat we wakker worden voor het gegeven dat we niet goed bezig zijn als het lot van de mensheid ons na aan het hart ligt. De pseudo-‘actuaris’ in mij zegt dat we teveel risico nemen. En de pseudo-'psychiater' in mij zegt dat je knap ziek bent als je van deze noodsituatie gebruik maakt om bedrijven op te lichten die op zoek zijn naar mondkapjes.

Elastiek

De vrijheid van meningsuiting is een groot goed.

 

Twee berichten op ‘Teletekst’ trokken in dat verband de aandacht. Allereerst de uitspraak van de rechter die meent dat de ‘Anti-Pietendemonstratie’ die in 2017 gepland stond om de intocht van Sinterklaas in Dokkum op te leuken ten onrechte verboden was. De rechter meent dat de burgemeester andere manieren had moeten ‘onderzoeken’ om de openbare orde te handhaven. Garantie tot de deur, want makkelijk praten, achteraf, door iemand die geen verantwoordelijkheid draagt voor de consequenties. 

 

De stichting ‘Nederland Wordt Beter’ had de rechter ingeschakeld. Die stichting wil van het Sinterklaasfeest een ‘inclusief’ feest maken door het te verstoren middels demonstraties. Ze worden daarin gesteund door tal van mensen die zichzelf zien als ‘mensenrechten-activist’. 

 

Daar stond dan minister Koolmees van D66 tegenover, die gekozen volksvertegenwoordigers vroeg hun ‘toon te matigen’ in de Tweede Kamer. Hij doelde op het ‘extreme standpunt’ van Baudet die in de Tweede Kamer had gezegd dat de EU doelbewust immigranten naar Europa haalt om de ‘Europese Identiteit’ te verzwakken.

 

Kortom, de één zegt dat het juist beter wordt, en de ander denkt van niet. Lijkt mij typisch iets voor een debat in de Tweede Kamer, en iets wat je beter niet op straat kunt ‘uitvechten’. Dat de instroom van grote groepen met een ‘niet-westerse achtergrond’ tot spanningen in de maatschappij leidt is niet vanzelfsprekend. Als iemand naar een Europees land migreert zonder de ambitie om ons zijn of haar cultuur en vooroordelen op te dringen, is er niks aan de hand. Maar als men hierheen komt met de ambitie om eeuwenoude tradities te veranderen, en daarbij dwangmiddelen als demonstraties inzet die de traditie verstoren, en het inroepen van de rechter niet schuwt, dan zijn spanningen het onvermijdelijke gevolg. 

 

Elke samenleving verandert met de tijd. De Nederlandse samenleving van nu is onvergelijkbaar met die uit mijn jonge jaren, in tal van opzichten. Bepaalde normen en waarden ‘sleten weg’, en maakten plaats voor andere normen en waarden. Invloeden van buitenaf spelen daarbij een rol. We eten anders. We drinken anders. We kleden ons anders. Een groot aantal fatsoensnormen is dramatisch veranderd. De rol van de ouder tegenover het kind is dramatisch veranderd. Voor de één ten goede, terwijl de ander meent dat het voorheen beter was. 

 

Intrigerend in dit verband is het thema van de jaarlijkse ‘Veiligheidsconferentie’ in München, waar men stilstond bij de tanende invloed van ‘het Westen’. Je zou zeggen dat dat hetzelfde is als wat Baudet zegt, maar het ligt ‘genuanceerder’, om niet te zeggen dat die ‘Veiligheidsdenkers’ niet op Baudet zitten te wachten. En ook niet op veiligheid. Uw mening interesseert hen ook niks. Noch de ‘mensenrechten’. 

 

Wat men in die kringen kenmerkend vindt voor ‘Westers’, en wat men daar ‘Liberaal’ noemt, is in feite ‘Globaal’ en ‘Feodaal’. Agitatoren die de boel op stelten zetten en nationale regeringen aan het wankelen brengen zijn hun ‘vrienden’. Dat laatste doelbewust tussen aanhalingstekens, want échte vrienden hebben ze niet. Maar ze ‘investeren’ wel in die agitatoren om de onrust in een land aan te wakkeren, maar ze gooien er in een latere fase net zo makkelijk een bom op. 

 

Hoewel er zonder enige twijfel mensen met volop goede bedoelingen in de stichting zitten die denkt dat Nederland Beter wordt als we doen wat zij ons opdragen, en die ook helemaal niet begrijpen waarom iemand dat niet zou willen, zo’n extra carnaval in november en december, gaat er ook geld heen van lieden met zo’n ‘Veiligheids-agenda’, die heel cynisch bezig zijn ‘Links’ en ‘Rechts’ te ‘verenigen’ op een wijze die vooral voordelig is voor de allerrijksten, die zich dan uit kunnen leven zonder bemoeienis van overheden en rechters die ze niet in hun zak hebben. 

 

Waar ik gisteren al schreef dat het wantrouwen voor zoveel problemen zorgt, waarbij ‘klokkenluiders’ en integere mensen die ons waarschuwen voor problemen systematisch tot ‘vijand van het volk’ worden gebombardeerd, heb ik het dus niet over Wouter Koolmees en anderen die na een aanslag in Duitsland door een ‘Rechts-extremist’ hun kans schoon zien om de zaak verder te destabiliseren. Ik beweer niet dat ze allemaal in een ‘Groot Complot’ zitten. Het is hun ‘mindset’. Ze zijn niet tolerant, maar van elastiek en verslaaft aan ‘actie’. Een mening is suf. Die kun je beter laten voor wat hij is, en je concentreren op de ‘vorm’. Dat geeft geheid rumoer, smijten met modder, een boze ‘Twitter-storm’, aangebrande ‘Reaguurders’, en met een beetje goede wil gaat er één door het lint.

 

Waar de vrijheid van meningsuiting voor bedoeld is, dat is voor mensen met een mening, die ze op een verstandige wijze voor het voetlicht brengen, met argumenten, waarmee de dialoog wordt gevoed die ons verder helpt. Het ‘Zwarte-Piet-sentiment’ is in het gunstigste geval geen mening die kan worden geschraagd met argumenten, maar een gevoel. Een vooroordeel dat niet van wijken wil weten, en hoe dan ook niet rust voordat iedereen zich heeft geconformeerd. Zelf vind ik ‘Zwarte Piet’ buitengewoon sympathiek, en hij was in mijn jonge jaren mijn held. Dat heeft ‘Nederland Wordt Beter’ aardig weten te vergallen, en als ik al bevestiging wilde dat mensen met een getinte huid, of bevlogen idealen over een wereld zonder racisme behóórlijk racistisch kunnen zijn, dan ben ik op mijn wenken bediend. 

 

Maar zit er nou een plan achter, zoals Baudet stelt? De elastische mens ziet het niet. Maar er zijn sterke argumenten om toch nog eens serieus naar de actualiteit te kijken, voordat het hier net zo gezellig is als in Libië, Syrië of Oekraïne. Daarmee schaar ik mij niet achter rechts-extremisten die opgewonden raken van iemand met een waterpijp in het overigens ‘rookvrije’ Nederland, maar begrijp ik het als iemand moeite heeft met berichten over ‘criminele randjes’, en bendeleden die in bed liggen met ‘programmamakers’, als ze niet druk zijn met het opzoeken van andere ‘sensationele randjes’, terwijl ze op andere momenten fanatiek de ‘Politiek Correcte Hendrik’ uithangen, en van die kant proberen de boel op stang te jagen voor de kijkcijfers of de oplage. En dan zijn er altijd mensen die menen dat ze zelf iets moeten 'doen'. Omdat niemand hen hoort. 

Wantrouwen

De panepidemie die mij vooralsnog meer zorgen baart dan de verspreiding van ‘Corona’, is het niet te stuiten wantrouwen dat ons parten speelt.

 

Aan de lopende band worden verdragen opgezegd, afspraken geschonden, de interpretatie van wetten aangepast aan de agenda, verplichtingen die men ooit aanging geschonden zonder valide reden, toezeggingen niet nagekomen, beloften terzijde geschoven, de grenzen van soevereine staten geschonden, en handelsoorlogen ontketend. Maar ook in het persoonlijke verkeer handelt men eerder steeds vaker gewetenloos, oneervol en onethisch, slechts gefocust op het naakte eigenbelang. 

 

Er is niet maar één duidelijk aanwijsbare oorzaak, voorzover ik kan zien. Mensen liegen. En wie weet dat we dat veel vaker doen dan we zelf denken, zal niet direct iemand op zijn of haar ‘blauwe ogen’ vertrouwen. En sinds Edward Bernays er met het gedachtegoed van zijn oom Sigmund Freud vandoor ging, en in het boekje ‘Propaganda’ uit de doeken deed hoe je mensen doelbewust kon voorliegen en manipuleren, bedoeld als ‘reclame’, om consumenten te verleiden tot kopen, maar ook bruikbaar voor politieke doeleinden, zoals Jozef Goebbels en anderen lieten zien, weten we allemaal dat we kwetsbaar zijn op dat punt, en dat een gezonde dosis wantrouwen zeker niet misplaatst is. 

 

Toch was het eerder de doctrine van het ‘roofkapitalisme’, na de val van de Sovjet-Unie, en het verzetten van de bakens in China, dat het omslagpunt vormde. Of, waar mensen die laatste ontwikkelingen toeschrijven aan de ‘geniale’ Reagan en Thatcher die de adviezen van de ‘Harvard Boys’ ter harte namen, kun je dat ook aanhalen als vertrekpunt. ‘Egoïsme in Goed’ en ‘Greed is Good’ kregen een gemengde ontvangst, maar trokken na de ineenstorting van de Sovjet-Unie de volle winst naar zich toe. Zelfs mensen die stelden er afstand van te nemen werden erdoor besmet, maar dan in de vorm van een zorgvuldig gecultiveerde slachtofferrol.

 

Klagen’ werd de norm. Ook mensen die objectief weinig of geen reden hadden om te klagen vonden wel iets, of ze verzonnen iets in de ‘LifeStyle’-sfeer. Liegen werd daardoor een tweede natuur. En als je zelf 24/7 liegt, ben je ervan overtuigd dat anderen dat ook doen. Sterker nog, als ze het niet doen verdienen ze het ook om te grazen te worden genomen. 

 

Populisten’ liegen omdat ze ‘weten’ dat de ‘elite’ liegt. De ‘elite’ liegt, omdat ze ‘weten’ dat ‘populisten’ liegen. Politici liegen om hun agenda van de grond te krijgen. Journalisten liegen. Wetenschappers liegen. Burgers liegen tegen de overheid, en de overheid liegt tegen de burger. Advocaten en andere juristen hebben van liegen hun beroep gemaakt, om hun ‘cliënt’ maximaal te kunnen bedienen, of dat nou een privé-persoon is, een onderneming, een multinational, een actiegroep of de staat.

 

De wetten vormen nationaal en internationaal inmiddels een onverteerbare Kafkaiaanse pan spaghetti met een door lobbyisten, activisten en opportunistische politici toegevoegde saus van gelegenheidswetgeving, gedoogconstructies en onder druk geforceerde jurisprudentie, met ‘deskundige’ uitleg die naar behoefte kan worden ingehuurd door overheden die graag willen martelen, ‘sleepnetten’ over het internet willen leggen, tegenstanders het zwijgen op willen leggen. landen willen binnenvallen voor de olie, andere grondstoffen of strategische ligging, of met publiek geld terroristen willen financieren, of virussen willen verspreiden om de industrie en energie-opwekking van andere landen te saboteren. 

 

Ook waar politici, of andere mensen met een agenda ‘duidelijke taal’ spreken, wil dat nog niet zeggen dat ze het ook menen of zelf geloven. Complete ‘wetenschappelijke’ disciplines zijn opgericht om te achterhalen hoe je een bepaald doel het best kan bereiken. Men spreekt dan van ‘effectief communiceren’, maar het zou ‘effectief manipuleren’ moeten heten. Compromissen en verdragen worden niet beschouwd als een overeenkomst, en afsluiting van van een heel traject waarin partijen zoeken naar een manier om samen door één deur te kunnen, maar als een tussenstap voor de volgende manoeuvre om de ander met een dolkstoot in de rug te kunnen vellen. ‘Haha! Fooled you!

 

We zijn nu zo ver dat we mensen die integriteit en openheid hoog in het vaandel hebben geschreven wantrouwen, zélfs als we niet zelf direct iets van hen te vrezen hebben, of ze ons juist helpen om leugenaars te ontmaskeren die het niet best voor hebben met ons.

Melancholie

Corona’ blijft de gemoederen meer bezighouden dan enig ander onderwerp.

 

Volgens de ene ‘deskundige’ is het niet veel meer dan een zware griep, en volgens de andere ‘deskundige’ moeten we rekening houden met vijf miljard besmettingen en eenenvijftig miljoen doden. Over dat aspect, de zuiver medische kant van de zaak, kan ik u niet bijlichten. Het is niet mijn expertise, en ik ken geen deskundigen die indruk op mij maken omdat ze zonder belang, en met actuele, betrouwbare cijfers in de hand een betrouwbare schatting lijken te kunnen maken. En de 'modellen' van de epidemie-deskundigen bakken er ook niet veel van.

 

Andermaal benadruk ik nog maar eens dat ik de bezorgdheid niet wegwuif, of stellig kan zeggen dat de blinde paniek waar her en der sprake van is ongegrond is. Als de somberste berichten werkelijkheid worden, en dit virus de wereldbevolking decimeert, of in elk geval lokaal tot een zeer hoog sterftecijfer leidt, waardoor hele sectoren van de wereldeconomie worden weggevaagd, heeft dat ook voor degenen die het overleven ver gaande consequenties. En niet alleen van economische aard.

 

Zonder bewijs roepen dat het een door mensenhanden geconstrueerd virus betreft, dat vermoedelijk met opzet is verspreid, is in deze situatie niet slechts onverantwoord, maar levensgevaarlijk. Waar we dat toch zien wil het niet zeggen dat degene die dat scenario verspreidt het ook zelf gelooft. In het verknipte brein van sommige ‘strategen’ moet je het ijzer smeden als het heet is, en is dit een buitenkansje om de Chinese economie om zeep te helpen, en het land klaar te stomen voor een ‘Regime Change’-operatie. 

 

China is zich overduidelijk bewust van dat gevaar, maar dat wil nog niet zeggen dat ze ook het juiste antwoord hebben om dat gevaar af te wenden. In al mijn eerdere beschouwingen over China, en Rusland, stelde ik dat de leiders van die landen het vertrouwen hebben van de bevolking omdat ze welvaart brengen. Als ‘Corona’, ‘sancties’, de ‘handelsoorlog’ en uitsluiting van bedrijven op het gebied van technologie de opgaande lijn ombuigen in een recessie, wordt het lastig. Daarom schreef ik eerder dat áls er al sprake is van een door mensenhanden gemaakt virus dat moedwillig is verspreid, zoals her en der wordt beweerd in ‘complot-kringen’, het zéker geen vrienden van Xi of Poetin zijn geweest. En ook geen mensen die Chinezen of Russen een warm hart toedragen. Al zijn er uiteraard altijd verknipte types die menen dat je de mensheid slechts kunt redden door een groot deel uit te roeien, en dat meer ‘Lebensraum’ het antwoord is op vele problemen waar zij zelf mee worstelen, waaronder het 'probleem' dat er ook anderen leven op een planeet die eigenlijk alleen hen toekomt. 

 

De ‘Republikein’ Tom Cotton tapt uit een iets ander vaatje, en suggereert dat het een incident geweest kan zijn waarbij een virus ‘ontsnapt’ is uit een bio-lab in Wuhan. Een geluid dat her en der in de reguliere media wordt ‘meegenomen’. En een andere ‘deskundige’ stelde dat een asteroïde die vorig jaar in China neerplofte, niet ver van Wuhan, de drager zou zijn geweest. Dat was dan het kleinere broertje van de asteroïde die nog onderweg is om wat er over is van de mensheid op te ruimen. Of is het toch ‘Snake-pneumonia’? Laten we zeggen dat het de hoogste tijd is om deskundig afstand te nemen van de ‘deskundigen’, voor we allemaal stapelgek zijn geworden en er niks meer uit onze handen komt. 

 

Wat ik mis, is iemand, of een organisatie in ons deel van de wereld die tenminste veinst de zaak onder controle te hebben, of zelfs maar de ambitie lijkt te hebben het verval te stoppen. Alsof we kunnen spreken van een overwinning als China en Rusland, samen met de EU en de Verenigde Staten, desintegreren als herkenbaar verband. Ik ben mij er bewust van dat die ontwikkeling naadloos lijkt te passen in het streven van het ‘Quincy Institute for Responsible Statecraft’, de ‘denktank’ van de ‘linkse’ Soros en de ‘rechtse’ Koch miljardairs. Iets waar ik notabene zelf ook voor gewaarschuwd heb in eerdere bijdragen. Maar toch komt het mij als onwerkelijk voor dat we ons zo makkelijk in de kaart laten kijken, los nog van het gegeven dat ik niet zie hoe zij de regie wél in handen hebben. Het is iets uit een meervoudig gelaagde dystopische roman. Meer ‘Netflix’ dan écht. Iets in de sfeer van ‘Blacklist’.

 

Oorlog en revolutie genereren ook zo’n ‘Einde der Tijden’ gevoel. Je ziet het gebeuren, maar je kunt er niets tegen doen. En het gruwelijke is dat voor de tanks door de straten rollen, voor de koppensnellers het roer overnemen, denk je misschien zelfs dat er iets beters onder handbereik is. Ik moet maar steeds denken aan al die mensen in het destijds rijkste land van Afrika, Libië, met een tribaal-socialistische leider, maar een bloeiende middenstand, en vrouwen die verhoudingsgewijs veel vrijheid hadden. En wat wij ervan gemaakt hebben. Dito met Syrië. Zou het nu onze beurt zijn? Zijn we straks allemaal ‘bevrijd’? En kijken we dan naar die rokende puinhoop vol wroeging? Wat hebben we gedaan? Wat bezielde ons? Waar waren we bang voor? En vooral: Waarom waren we niet bang voor wat ons écht bedreigde?

 

Laat ik kristalhelder zijn: Zover is het nog niet! Het is niet ons onafwendbare noodlot. Maar als ik de stukken over het bord zie schuiven, en ik zie de pionnen vallen, zie ik een inmiddels bekend patroon, dat me niet bevalt. Zo’n patroon waarvan iedereen naderhand zegt: ‘Niemand zag het aankomen!’ Maar het kan ook iets zijn dat slechts valt terug te voeren op persoonlijke omstandigheden, waar ik gisteren een dierbaar lid van mijn familie heb begraven, zoals dat dan heet. Dus als deze bijdrage melancholisch overkomt, terwijl u juist niets dan positieve ontwikkelingen en lichtpuntjes ziet, nu er weer wordt gesproken over Hillary als ‘sidekick’ van Bloomberg, of hij van haar, in de race naar het ‘Witte Huis’, en u staat daarbij te juichen, dan moet u het mij maar vergeven. Ik zie het, zeker in deze gemoedstoestand, anders.

Ontslag

Nieuwe tegenslag voor het MH-17 proces.

 

Alle zes medewerkers van justitie in Oekraïne die betrokken waren bij het onderzoek van het ‘JIT’ zijn uit hun functie ontheven in het kader van een onderzoek naar corruptie. Op verzoek van Nederland mag één van hen nog wel ‘contactpersoon’ zijn. Het is de doodsteek voor de geloofwaardigheid van het onderzoek, nadat eerder Maleisië in feite al het vertrouwen in de bevindingen heeft opgezegd bij monde van de premier van dat land. 

 

Dat wil uiteraard niet zeggen dat degenen die geloven dat het ‘JIT’ spijkerharde bewijzen op tafel heeft gelegd voor de schuld van ‘Rusland’, daar nu aan gaan twijfelen. Het betekent ook niet dat de uiteenlopende ‘alternatieve’ lezingen nu bewezen juist zijn, of dat de feiten die het ‘JIT’ op tafel heeft gelegd ineens geen feiten meer zijn. Maar elk vermoeden van corruptie rond dit politiek zwaar beladen onderzoek maakt dat het meer en meer een ‘politiek proces’ wordt. Temeer daar de ‘smoking gun’ ontbreekt, en niemand weet wie die ‘gun’ vasthield op het moment dat die werd afgevuurd, en wat hij of zij dacht toen de 'VUUR'-knop werd ingedrukt.

 

Het Rotterdamse Parket heeft zich hard gemaakt voor het aanhouden van Oleh Peresada, die zich geen officier van justitie meer mag noemen, maar niet is ontslagen, zoals zijn collega’s. Als ik iets te betekenen had bij het Rotterdamse Parket, zou ik mij ernstig zorgen maken over het gegeven dat de mensen die zo’n cruciale rol in dat onderzoek speelden blijkbaar corrupt waren. Veel, zo niet al het ‘bewijsmateriaal’ dat het ‘JIT’ zegt te hebben verzameld over ‘Rusland’ als de kwade genius, is door die corrupte officieren aangedragen, direct of indirect aangeleverd door de Oekraïense geheime dienst, die er geen geheim van maakt zaken in scene te zetten voor de ‘Goede Zaak’. Een van de ontslagen officieren stelt in de krant ook onomwonden dat hij het als zijn levenswerk zag te bewijzen dat 'Rusland' die ramp op het geweten heeft, waar ik zelf nog steeds van de generatie ben die meent dat een goede officier van justitie het als zijn levenswerk moet zien om de bewijzen het werk te laten doen, met als stelregel dat niemand schuldig is tot het tegendeel onomstotelijk is aangetoond.

 

In Nederland zijn de belangrijkste mannen in dat onderzoek juist gepromoveerd als beloning voor hun werk, terwijl de ‘Beer’ nog niet geschoten was. Het komt mij voor dat de verdediging van de drie aangeklaagde Russen, en die ene man uit Oekraïne, werk zullen maken van corrupte officieren van justitie die op de eerste rij zaten in dit onderzoek. En dat een wérkelijk onafhankelijke rechter daar toch ook grote problemen mee zou hebben. Daar komt dan bij dat het bewijs zoals het tot nu toe is gepresenteerd meer een ‘verhaal’ is met wat omstreden plaatjes van een dieplader op verschillende locaties, en een verdwaalde getuige die stelt die dieplader gezien te hebben. Met door de geheime dienst afgeluisterde, of in elkaar geknutselde gesprekken die een hoop simpele codewoorden bevatten waarvan je maar moet geloven dat ze dit of dat betekenden, en werden gesproken op de momenten waarvan die geheime dienst stelt dat ze werden onderschept, dat alles aangeleverd door die wegens corruptie weggezuiverde kliek die nu op straat staat. 

 

Dat Zelenski nu doet wat Porochenko nadrukkelijk heeft nagelaten, het bestrijden van corruptie in dat enorme land, komt slecht uit voor degenen die fors hebben geïnvesteerd in het ‘verhaal’. Dito waar het de problemen betreft rond de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de ‘buitenlandse inmenging’ van Oekraïne destijds liever niet willen horen. Zoals de nu van corruptie betichtte Joe Biden, waar de ‘Democratische’ partij zo zwaar in heeft geïnvesteerd, en die het bedrijf waar hij zijn zoon een vorstelijk betaalde baan als ‘liaison’ had bezorgd uit de wind hield door aan te dringen op het ontslag van een officier van justitie die onderzoek deed naar corruptie bij dat bedrijf. 

 

Mijn krant beweert dat het ontslag van zoveel officieren van justitie in Oekraïne, de teller staat nu op ruim zevenhonderd, meer dan de helft van de ‘Henerralna Prokoeratoera’, ‘niet eerlijk’ zou zijn. Er worden verhalen opgehangen over een ‘vergeten AirPod’ die nog in het oor zat tijdens een soort ‘herexamen’ over wetskennis, maar die geen verbinding zou hebben gehad met de telefoon, en haperende computers tijdens tests, maar het is allemaal erg eenzijdig, zonder zelfs maar de schijn van ‘wederhoor’. Hoe tests aangaande de bekwaamheid zich verhouden tot corruptie wordt niet uitgelegd. Ook als die tests daadwerkelijk gebruikt zijn om mensen die werden verdacht van corruptie snel weg te krijgen uit hun functie, zoals één van hen zonder veel omhaal stelt, dan blijft die verdenking van corruptie maatgevend. 

 

Volgens het Rotterdamse Parket is de schade te overzien, omdat de dossiers waren afgerond. Volgens mij leef je dan in een vacuüm. De media zijn hun offensief gestart om het ‘verhaal’ uit het schootsveld te houden, maar mij lijkt de schade enorm, en ongeacht het verdere verloop van de rechtszaak, als er al een verdediging op komt dagen en het geen tenenkrommende schertsvertoning wordt om bepaalde mensen te ‘framen’. Je kunt volhouden dat er uit andere landen ook niet corrupte officieren van justitie werkzaam waren in het ‘JIT’, en dat het onderzoek zelf daardoor geborgd zou zijn, maar als de rechter daar al in meegaat, zal het onder critici slechts leiden tot de conclusie dat het inderdaad een schijnproces betreft. 

 

Dat corrupte officieren van justitie die nauw samenwerken met een geheime dienst die aan de lopende band ‘False Flag’-operaties opzet desondanks smetteloos bewijs leveren, is simpelweg niet geloofwaardig. In Nederland gaat een rechtszaak normaal al de mist in als een minister zich met de zaak bemoeit blijkt te hebben in de geest van een aanbeveling om te vervolgen. Hoezo is het dan wel prima als officieren van justitie die niet onkreukbaar zijn zich met een zaak hebben beziggehouden?

 

We mogen niet uit het oog verliezen dat Oekraïne in deze zaak zelf een mogelijke verdachte is, en dat Nederland ook meer had moeten doen om die ramp te voorkomen. Voor de korte termijn is voor de aanklagers en politici belangrijk wat de rechter zal zeggen, maar op de iets langere termijn wint het oordeel van de historicus en van de onderzoeksjournalist het van de ‘onderzoeksjournalisten’ en ‘geëngageerde/embedded’ officieren van justitie en dito rechters. Een goede reputatie op het gebied van de rechtspraak en handhaving verspeel je maar één keer. En Nederland mag pretenties hebben, maar we laten de laatste tijd wel érg veel steken vallen. Daarom maak ik mij hier op mijn blog niet druk over standbeelden voor reeds lang geleden overleden nationale helden, maar wel over de ‘helden’ van dit moment.

Topvrouwen

Het wemelt in de wereld van de Topvrouwen.

 

Daarnaast zijn er de ‘topvrouwen’. Dito bij de mannen. Persoonlijk ken ik honderden Topvrouwen en Topmannen. Allemaal verschillend, met uiteenlopende vaardigheden, verschillen in honorering, maar stuk voor stuk écht Top! Van degenen die het huisvuil ophalen, tot mensen op extreem verantwoordelijke posities die de hele mensheid in het verderf kunnen storten als ze een onjuiste beslissing nemen. Maar ieder voor zich een Topmens! 

 

Topvrouwen’ en ‘topmannen’, om nog maar te zwijgen over ‘topkinderen’, zijn bij gebrek aan gewicht omhoog gevallen, en wanen zich beter dan hun medemensen. Ze profiteren van ‘positieve’ discriminatie, hebben een feilloos gevoel voor wie er waardevol zijn voor hun ‘netwerk’, wie ze kunnen schoppen en vernederen, en wie ze beter niet tegen de haren in kunnen strijken als ze een ‘Topbaan’ willen bemachtigen. 

 

Ze zitten daardoor Topvrouwen en Topmannen, zelfs Topkinderen in de weg, die kansloos zijn waar het om de verdeling van de ‘topbanen’ gaat. Maar de échte Topvrouw, of Topman, en zelfs het Topkind, wíllen niet eens in aanmerking komen voor een ‘topbaan’. Niet dat ze weglopen voor de verantwoordelijkheid, maar waar die verantwoordelijkheid een wassen neus wordt, waar je miljarden belastinggeld, of geld van het bedrijf door de plee kunt trekken zonder dat iemand zelfs maar een wenkbrauw fronst, mits je een ‘gelikt’ verhaal hebt om het te ‘verklaren’, vinden ze het gênant worden.

 

Wroetend in mijn eigen familiegeschiedenis vond ik een vrouw die leefde in de zeventiende eeuw in Nederland, en succesvol een brouwerij runde. Mijn vrouw bestierde geen brouwerij, maar ze is wel een Topvrouw. Ik ben geen Bill Gates, die dankzij de connecties van zijn moeder met de directeur van IBM in een gespreid bedje viel, en er met de uitvinding van een ander vandoor ging, omdat die directeur van de ’Tech-Reus’ liever zaken deed met hem, dan met die wereldvreemde ‘Egg-Head’ die dat 'besturingssysteem' had ontwikkeld, maar voor mijn vrouw ben ik wel een Topman. 

 

Jonathan Aldred laat in ‘Licence to be Bad’ overtuigend zien dat kwaliteiten en opleiding een verwaarloosbaar aspect zijn als je wilt weten wie er doorstoot naar de ’Top 1%’ als we slechts kijken naar de verdiensten. Ook onder studiegenoten is het allerminst zo dat de besten in de opleiding ook in de top van de piramide eindigen. Mazzel, Netwerk, Kruiwagens, en een matig ontwikkeld geweten zijn aanzienlijk belangrijker. In het bijzonder als het je de kracht geeft degenen die van jou zorg en liefde afhankelijk zijn compleet te verwaarlozen. 

 

Daarmee is niet gezegd dat iemand die de top van de piramide bereikt per definitie de mensen die van hem of haar houden veronachtzaamt. In menige relatie is er sprake van een balans, en zijn de partners een ’team’ dat alle ballen in de lucht houdt. De vrouw is een Topvrouw, en de man is een Topman. De wijze waarop zij de taken verdelen gaat alleen hen iets aan, en de enigen die er, naderhand, een oordeel over mogen vellen, zijn de kinderen. In de relatie met anderen, familie, vrienden en collega’s, zijn zij, als het allemaal in harmonie is, Topvrouwen en Topmannen. Uiteraard betekent het niet dat ze overal, en door iedereen geliefd worden, en op handen gedragen. Er zullen mensen zijn die ze teleur moeten stellen. Maar per saldo richten zij zich, anders dan de ’topvrouwen’ en ‘topmannen’, op het welbevinden van het collectief. 

 

Waar ze ‘geroepen’ worden voor een leidinggevende functie zullen zij die weigeren als ze inschatten dat ze er niet tegen opgewassen zijn, of dat het een grote wissel trekt op hun privé-leven. Liever Top in een lagere functie, dan ’slaaf van het geld’, op de pillen en poeiers, met een verwoest privé´-leven, opgejaagd door ‘actievoerders’ en ‘journalisten’, en met een ‘Coach’ in de coulissen om de missers glad te strijken, en opdringerige ‘klokkenluiders’ en critici af te kopen. Topvrouwen kom je tegen in allerlei functies. Van ‘Poetsvrouw’ tot CEO. Van ‘Voltijdmoeder’ tot eigenaar en bedrijfsleider van een goedlopend bedrijf. Of enige combinatie. Niet anders van Topmannen. ‘Topvrouwen’ en ‘topmannen’ kom je slechts tegen op sleutelposities waar de macht en het geld dat anderen verdienen verdeeld wordt.

Manna

Onderzoekers van het 'Sociologische Instituut Levada' vroegen 1600 Russen of ze bereid waren de nabestaanden van vlucht MH-17 financieel te 'compenseren'.

 

Dat land telt 145 miljoen inwoners. Initiatiefnemers voor deze grap waren propagandasite 'Raam-op-Rusland' en de 'Universiteit van Leiden'. Het 'Levada-Center' staat in Rusland te boek als een 'Foreign Agent', omdat het geld ontvangt uit het buitenland. Die aanwijzing als 'Foreign Agent' is tegenwoordig gangbaar in alle landen die menen dat 'NGO's' zich met 'interne aangelegenheden' bemoeien. In ons deel van de wereld valt daar zelfs een nieuwszender als 'RT' onder. 

 

Dat een gerenommeerde universiteit als die van Leiden zich hiervoor leent, is werkelijk tenenkrommend. Dat alle kranten en zenders het overnemen als een revelatie onderstreept slechts de povere staat van de journalistiek in ons land. 'Hapklare Brokken', aangeleverd door 'NGO's' als 'Raam-op-Rusland' met hun nauwelijks verhulde anti-Rusland en pro-Oekraïne agenda, en dan ook nog slechts in de pré-Zelinsky vorm, dwepend met extreem rechtse elementen in beide landen, worden als 'manna' gevreten. 

 

Hoezo is een peiling onder 1600 Russen representatief voor wat er leeft onder de bevolking van dat waanzinnig grote land? Hoe was de spreiding van die 1600 Russen? Heeft 'Levada' in alle uithoeken van het land vragenlijsten uitgezet? Hebben ze daarbij zorgvuldig gelet op de samenstelling van die minuscule groep, afgezet tegen het totale aantal bewoners? Ook mensen bereikt die nog verstoken zijn van het internet en de computer? 

 

Deze hele farce is beschamend, ook al omdat de geheel voorspelbare antwoorden radicaal uit hun verband worden gelicht voor het gebruik als propaganda, wat beslist de opzet was, dat ik mij serieus zorgen begin te maken over het niveau van de 'nieuwsconsument' als die niet meteen ziet dat hij of zij om de tuin wordt geleid. Dat Russen vinden dat hun land over de brug moet komen als bewezen wordt dat het Russische militairen waren die het vliegtuig uit de lucht plukten, kenmerkt hun fatsoen. Wij, in Nederland, trachten ons er onderuit te wurmen als we een halve stad opblazen, en de Amerikanen hebben zich zelfs nooit verontschuldigd voor het neerhalen van een Iraanse Airbus, of het ontwrichten van hele landen op valse gronden. Zo zitten ze in Rusland dus niet in elkaar. Maar waar de media stellen dat het een spagaat aan het licht brengt tussen het 'Kremlin' en de bevolking, moet je poep in je ogen hebben om dat zo te kunnen brengen. 

 

Vooralsnog zijn zelfs die 1600 nog niet overtuigd van de verantwoordelijkheid van Rusland voor die tragedie, zo blijkt uit datzelfde 'onderzoek'. Zelfs binnen de 'Levada-selectie' wijst niet meer dan 2% naar het leger van Rusland als de meest waarschijnlijke schuldige. En dat is dan nog geheel los van de vraag of andere landen niet meer hadden kunnen doen om die ramp te voorkomen. Dan nóg gaat het slechts over 'schuldig' in de zin van 'verantwoordelijk', want eigenlijk is er geen hond die gelooft dat iemand doelbewust, willens en wetens dat vliegtuig vol passagiers uit de lucht schoot. Zelfs buiten Rusland zijn er maar weinigen die dat suggereren. Ook al omdat het overduidelijk niet iets was waar Rusland, of de 'rebellen' in het oosten van Oekraïne baat bij hadden. Als er opzet is van opzet, of 'opzettelijke nalatigheid', dan kom je overduidelijk terecht bij Oekraïne, en haar 'westerse' supporters, waaronder ons eigen Nederland.

 

Dat brengt mij bij het doel van deze hele exercitie, op dit moment. Het is mijn stellige overtuiging dat het de bedoeling is de hele schertsvertoning van die aanstaande 'rechtszaak' zo in te kleden, dat bepaalde belangrijke vragen niet gesteld worden. Meer in het bijzonder de vraag wat Oekraïne en Nederland, en de NAVO-organisatie, die zich bewust waren van het feit dat er raketsystemen stonden opgesteld die ook vliegtuigen op grote hoogte konden raken, hadden kunnen doen om deze ramp te voorkomen. Het hele 'onderzoek' toont volgens mij zelfs aan dat ze onder geen beding de man of vrouw willen vinden die op de 'vuurknop' heeft gedrukt, omdat de kans dan bijna honderd procent is dat als dat een Rus, Russin of 'rebel' was, het een ongeluk was. Of misschien zelfs een gevalletje 'Human Shield', waarbij een burgervliegtuig wordt gebruikt om een militair vliegtuig te beschermen tegen luchtafweer, zoals de Israeli's doen in Syrië, volgens de Russen, en wat een oorlogsmisdaad is. 

 

Nog even in herinnering roepen dat de coup van Victoria-'Fuck the EU'-Nuland en haar 'Atlantische' hielenlikkers in Europa zorgde voor de introductie van een openlijk fascistisch regime in Oekraïne, dat, net als de Nazi's tachtig jaar geleden, niks moet hebben van 'Russen'. Met inbegrip van Russischtaligen in Oekraïne, die ze onmiddellijk aanmerkten als 'tweederangs burgers' door een wet uit 2012 die de meertaligheid regelde te schrappen. Zware druk uit Europa zorgde er weliswaar voor dat de junta, in de hoedanigheid van 'president' Oleksandr Turchynov er zijn veto over uitsprak, maar de toon was gezet. En nadat 'verkiezingen' in het door ons 'bevrijde' deel van Oekraïne de oligarch Porochenko aan de macht hadden gebracht, verklaarde hij de Russische bevolking in de Donbass-regio alsnog de oorlog, met alle gevolgen van dien voor de inzittenden van vlucht MH-17. 

 

Dat de nabestaanden financieel moeten worden gecompenseerd voor wat hen is aangedaan door die ramp, dat is hier helemaal geen punt van discussie. Verzekeringsfirma's en de landen die door een écht onafhankelijke rechter aangewezen zouden kunnen worden als partijen die meer hadden kunnen doen om die ramp te voorkomen zouden die last met gemak kunnen dragen, als de politieke wil er zou zijn het belang van die mensen op de voorgrond te zetten. Maar helaas…….

 

View older posts »