Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Uitbreiding

Added an 'In English' page to this website. Articles in that section are not a direct translation of what is posted on the Dutch language blog. They are 'stand alone' contributions, borrowing from the main Dutch language blog. Contributions will be irregular, and cover various topics. Read the introduction on that page to learn more. 

Zoeken op dit blog

Hoed u voor de leunstoelgeneraals

Hoed u voor de leunstoelgeneraal.

 

Zoals zovelen schrijf ik hier op mijn blog over de oorlog van de NAVO tegen Rusland op het grondgebied van Oekraïne. En zo heb ik het ook vanaf het prille begin getypeerd. En die krachtmeting ving niet aan in februari 2022, maar in 2014, toen Victoria Nuland en haar team 'investeerde' in regime change in Oekraïne, teneinde dat enorme land toe te voegen aan de invloedssfeer van de NAVO. Maar anders dan een leunstoelgeneraal ben ik niet uitgesproken partijdig. Eerder een 'contrair' denker, iets wat Larry Johnson beschreef als een 'Dutch Uncle', zoals hij die had leren kennen bij de CIA. Iemand die de organisatie moest beschermen tegen 'Groupthink' en overmoed. 

 

Na het omvallen van de Sovjet Unie werd die functie ernstig verwaarloosd, want in de Unipolaire wereld waren het 'Onze' leiders die overal de dienst uitmaakten. 'Groupthink' en overmoed werden de norm. En wie lastig was binnen de eigen organisatie mocht via een 'Functie Elders' buiten de deur worden gezet. En wat we nu zien is de consequentie. Elke oorlog en regime change operatie sinds het begin van deze eeuw is geëindigd in tranen. Ik houd het kort, maar kom er op terug. 

Wat niet weer?

Dat nooit weer!

 

In de jaren vijftig, toen de schade en het leed van de Tweede Wereldoorlog in volle omvang duidelijk was, beloofden mensen elkaar plechtig: 'Dat nooit weer!' Maar wat was 'Dat'? Voor de een was dat 'oorlog', wat later leidde tot de 'Vredesbeweging', gekoppeld aan de felle protesten tegen de neokoloniale oorlog in Vietnam in de Verenigde Staten zelf, waar die zich haast ongemerkt ook had uitgebreid tot Laos en Cambodja. De ander beperkte zich tot de 'Holocaust' als thema, de gruwelijke, onmenselijk wrede, 'industriële' manier waarop Joden en Roma over de kling waren gejaagd. En een derde zag er een oproep in om ervoor te zorgen dat het fascisme in de herkansing niet opnieuw het onderspit zou delven. Fascisten moesten zorgen voor een betere 'PR', 'salonfähiger' worden, en velen werden geabsorbeerd door het na-oorlogse anti-communisme als een mooie mogelijkheid om zich te herpakken.

 

Die laatste groep omvatte niet uitsluitend rancuneuze openlijke Nazi's die de oorlog hadden overleefd, en in het vervolg niet 'tegen de muur' werden gezet, maar ook velen in het 'Westen' die niet begrepen waarom Hitler zich tegen Engeland en Frankrijk had gekeerd, terwijl ze toch een 'Deal' met hem hadden. 'Peace in Our Time', in ruil voor een vrijbrief voor de Nazi's om de Sovjet-Unie aan te vallen, en die enge 'Communisten', waarvan velen Joden, te verpletteren. Op het 'In English' gedeelte schetste ik al hoe die 'communicatiestoornis' tussen de Britten en Hitler-Duitsland het droomscenario van de Britten op zijn kop had gezet, met als direct gevolg de teloorgang van hun 'Imperium'. Hun banken hadden volop in Hitler 'geïnvesteerd', en die 'investering' rendeerde niet. Als je dan nu Cameron hoort die zijn gehoor voorhoudt dat steun voor de oorlog in Oekraïne een goede 'investering' is, dan druipt de cynische berekening er vanaf. Hij en zijn 'Oxford'-maatjes, in Engeland en daarbuiten, willen hun 'British Empire' nieuw leven inblazen. 

 

Elke generalisatie, elke indeling in groepen, suggereert dat we te maken hebben met 'ééndimensionale' mensen die uniek door één bepaald doel geobsedeerd zijn, maar zo is die schets die ik hierboven geef niet bedoeld. Wat ik ermee probeer te verhelderen, is dat zo'n kreet als 'Dat nooit weer!', na zo'n slachting, nagenoeg overal op instemming kan rekenen, totdat je vraagt wat dat 'Dat' dan is? Iemand kan vol overtuiging en gloedvol betogen dat we moeten waken tegen lieden die een bloedhekel hebben aan Joden, en in hun haat zo ver gaan dat ze bereid zijn hen op industriële wijze te termineren. Zonder acht te slaan op het gegeven dat voor Hitler de 'Slaven' en 'Roma' ook 'Untermenschen' waren, en dat je die waakzaamheid beter een stuk breder kunt trekken als je een 'Holocaust' wilt voorkomen. 

 

Daar zou de opdracht moeten zijn te waken tegen het identificeren van grote groepen mensen als 'minderwaardig'. Jood, Palestijn, Rus, Chinees, Amerikaan, Fransman, Italiaan…… Hier op dit blog heb ik, haast tot vervelens toe, gehamerd op de noodzaak 'Gedrag' te identificeren als iets wat we niet kunnen tolereren binnen de gemeenschap waar we toe behoren. Wat mensen elders in de wereld aanvaarden als hun normen en waarden dat gaat ons niet aan. Het is echter tegen dovemansoren gericht, en de roep om 'vergelding' bereikt inmiddels een crescendo die richting een herkansing gaat van een nieuwe Wereldoorlog, waarna de schaarse overlevenden elkaar plechtig beloven: 'Dat nooit weer!' Maar we leren het nooit.

Hoe kon het zo uit de hand lopen?

Waar is het verkeerd gegaan?

 

Op zeker moment gaat het niet naar wens. Pijnstiller, pleister erop, 'sorry-zeggen', toelage, subsidie, en door maar weer. Symptoombestrijding. Mede door mijn beroep, maar eigenlijk meer nog door mijn opvoeding, en wellicht ook door een zekere aanleg, neem ik daar als regel geen genoegen mee. Als we de oorzaak weten, kunnen we herhaling voorkomen. Dat vergt een volkomen andere 'Mind-Set'. 

 

De meeste mensen zijn, om uiteenlopende redenen, geconditioneerd richting de 'Quick Fix'. Geen tijd, geen zin om erover na te denken, of niet weten waar je beginnen moet om de oorzaak te vinden, geen 'logisch' werkend brein dat nodig is om de verschillende stappen die werden gezet op weg naar de ongewenste uitkomst te ontrafelen, of wel makkelijk. Op zeker moment wordt het allemaal zo onmogelijk complex, leef je op pijnstillers, ben je volledig ingezwachteld, en blijf je 'sorry' zeggen, terwijl je meer ontvangt aan toelages en subsidies dan aan inkomsten uit arbeid, en dan is het functionele einde nabij. 

 

Als je valt, en je breekt je been, zal de 'Quick Fix'-mens concluderen dat hij of zij een pechdag had, en beter niet op had kunnen staan. Dat is niet de uitkomst van een zorgvuldig onderzoek naar de oorzaak. Als Johan Derksen zich voor de camera iets ontluisterends laat ontvallen over Habtamu de Hoop, reageert die laatste in eerste instantie op de enige passende wijze met een kort bericht op 'X', en met humor, door in het Fries te schrijven: 'Om heel eerlijk te zijn heb ik niet zoveel tijd voor en zin in deze flauwekul'. Maar het wemelt in Nederland van de mensen die die koe willen melken tot zij er dood bij neervalt, al helemaal als Derksen weigert om 'Sorry' te zeggen. 

 

Waarom zegt Derksen geen 'Sorry'? Omdat hij niet van de 'Sorry-Generatie' is. Niet van de 'Quick Fix', pleister op de wonde, pijnstillertje, wat geld er tegenaan, en door maar weer. Hij is van mijn generatie. En die groeide op met andere normen en waarden, zoals ik de afgelopen drie bijdragen al heb geprobeerd te illustreren. Je bent/was fout, en dan krijg je straf. Of je zat fout, maar iedereen wéét dat je niet fout bent, en dan is het een ongelukje. Kan gebeuren. En dan is 'Sorry-zeggen' hypocriet. Nou kun je, tegen beter weten in, volhouden dat Derksen een 'racist' is, omdat die domme opmerking in dat televisieprogramma zo op jou overkwam, en omdat je die Johan Derksen hoe dan ook een naar mannetje vindt, en voor je het weet staat heel Nederland in brand. Daarom zeg ik: Respect voor Habtamu, terwijl ik Derksen in dat programma meer zie als 'entertainer'/cabaretier dan iets anders, en zeker niet als 'expert' die mij informeert over hoe ik tegen de wereld en mijn medemensen moet aankijken. 

 

Er zijn belangrijker zaken. Zoals de vraag waar het mis ging in Europa? Voor de 'Quick Fix'-generatie ging er niks mis, en is dit het Walhalla. Pijnstillers, pleisters, toelages en subsidies te kust en te keur, en overal politici die de hele dag door ingestudeerd 'Sorry' zeggen. De Hemel op Aarde. Dat zie ik anders. En de oorsprong van alle ellende is de stap naar 'Federalisatie' vanuit een organisatie die bij de start geen ander doel had dan de 'Vrije Markt' tussen lidstaten te bevorderen, en daarmee de groei van de welvaart, wat bijzonder succesvol was. 

 

Hoe komen we dan aan een bestuurlijke laag boven de nationale regeringen, die op geen enkele manier democratisch 'geborgd' is, en ook niet in toom wordt gehouden door een 'grondwet' (constitutie) die de burger tegen bestuurlijke willekeur beschermt? Dat probleem lossen we niet op door méér pijnstillers, méér pleisters op gapende wonden, en méér geld richting slachtoffers. Daar moet de oorzaak worden gevonden, en weggenomen, voordat de hele zaak op een hoop stort, of doodbloedt. 

 

Op zeker moment werd er, in 2003, een Europese Grondwet gepresenteerd die in 2006 van kracht moest worden. En waar de bevolking van de lidstaten de kans kregen om zich erover uit te spreken, zeiden ze luid en duidelijk 'Nee!' Destijds had ik het er buitengewoon moeilijk mee. Voorafgaand aan de eerste verkiezingen voor een 'Europees Parlement' in 1979 had ik fel geageerd tegen die geldverslindende onzin die niet geborgd was door een 'Grondwet', en in de praktijk meer iets was in de geest van een peperdure 'adviescommissie', gevuld met leken die nergens verstand van hadden, behalve graaien. En dat is het nu nog steeds, met een 'achterkamertjes-Commissie' in Brussel die op diffuse wijze wetten uitvaardigt die elke burger in de EU raken, zonder dat iemand ergens verhaal kan halen. 

 

Een weelde aan rechtbanken maakt er een groot Kafkaiaans proces van, een groot Las Vegas, een flipperkast. Het Mecca voor onproductieve juristen, maar de Hel voor de burger. In de basis ben ik niet principieel tegen een 'federaal verband', en ik heb hier op mijn blog bij herhaling verkondigd dat 'Minsk', na die onzalige coup in Oekraïne en de daaropvolgende burgeroorlog, 'briljant' was als een oplossing van een anders onoplosbaar probleem. Een 'federaal verband' kan heel diverse 'staten' samenbrengen, zolang de 'Federale Overheid' gebonden is aan een heldere, eenduidige 'Grondwet' die de macht van dat centrale orgaan sterk beperkt tot 'Overstijgende' problemen in de relaties met externe machten en krachten, en infrastructurele kwesties. Dan is de juiste volgorde: Eérst die 'Grondwet', noodzakelijk extreem bescheiden van opzet om iedereen 'mee' te krijgen, dán regelen dat er een gekozen orgaan komt dat toeziet op de 'Federale Overheid' en bijbehorende verkiezingen. 

 

Door de weg die wij zijn gegaan, zonder 'Grondwet', is het nu een schiettent. Een Grabbelton. Een Speelbal voor mensen met 'Belangen' en bergen geld. En bestuurlijk is dat fascisme. Neo-feodalisme. Een speeltuin voor 'Roof Kapitalisten' en gewiekste lui die de hand weten te leggen op gemeenschapsgeld, dat wegvloeit naar hun lucratieve 'Hobbies' en 'Passies', zoals oorlog. Met andere woorden, ik ben niet tégen 'Europa'. Ik ben juist erg vóór 'Europa' als een veilig onderkomen voor 'Europeanen', met een heldere 'Grondwet' die voor alle burgers gelijk is, van hoog tot laag, zonder onderscheid, en zonder discriminatie, niet positief, noch negatief, zonder gedogen, uitzonderingsbepalingen, en geldstromen naar 'doelen' die vér buiten de competentie van een 'Federale Overheid' liggen. Onderdeel van het probleem is uiteraard dat 'Europa' zich voor haar militaire protectie had opgehangen aan de 'NAVO'. Dat is dat andere ondemocratische lichaam dat bij de aftrap wel was opgehangen aan een soort 'Grondwet' in de vorm van een 'Handvest' dat haar macht beperkte tot defensieve acties, maar dat 'Handvest' is sinds eind jaren negentig een 'Dode Letter', en de offensieve handelingen vliegen je sindsdien om de oren, met als gevolg de huidige oorlog met Rusland op het grondgebied van Oekraïne, en die tegen China in de maak. 

 

De EU en de NAVO 'zitten' niet fout, maar zíjn fout, en verdienen straf. Met een hypocriet 'Sorry' komen ze niet weg, en er zijn geen 'Quick Fix' oplossingen. De zaak moet grondig worden verbouwd. Niet om 'Europa' te slopen, maar om haar te redden van de ondergang. En datzelfde geldt voor de Verenigde Staten, zij het dat de uitdaging daar een andere is, waar ze hooguit het respect voor de 'Grondwet' nieuw leven in moeten blazen, en die 'Grondwet' wellicht op onderdelen eens tegen het licht moeten houden om te bezien of die nog wel van deze tijd is. In het verleden gaf ik hier op dit blog, en elders, lucht aan mijn kritiek op 'Europa', zonder mij af te keren van het concept, met een houding van: 'Hup Europa! Laat zien dat je het kunt! Herpak je!' Zo zit ik er nog steeds in, maar ik weet niet of we het ook kunnen. Teveel 'Quick Fix' profiteurs die het wel mooi vinden zo. En tegen de tijd dat die wakker schrikken hoeft het niet meer. Steek je kop niet in het zand. Help mee het tij te keren. 

Autonoom gevaar

Wat staat ons nog te wachten?

 

Wie een glazen bol heeft, mag het zeggen. Maar de trend richting 'Gotham', zoals ik het noem, bij gebrek aan een beter woord dat de lading dekt, is onmiskenbaar. In mijn laatste twee bijdragen heb ik geschetst hoe ons stelsel van normen en waarden is getransformeerd van een 'constitutioneel' systeem, met een 'grondwet' als 'dictator', waar elke burger in het publieke verkeer aan gehouden was, en waardoor de macht van de overheid werd beperkt versus het privé-leven van de burger, naar een 'democratie' met een alwijze, almachtige, onberekenbare overheid die tot in de poriën van de burger doordringt, het voorportaal van een totalitair systeem, waar menige 'intellectueel' in het verleden voor waarschuwde. 

 

Het maakt op zich niet uit hoe je ertoe komt, maar 'de kiezer' (hoog- of laagopgeleid, dat maakt niet uit) heeft niet altijd gelijk, stelde de 'Linkse' brombeer Maarten van Rossum recent nog in zijn 'podcast'. Helaas bekruipt mij bij hem het gevoel dat hij klaar is voor de stap richting totalitaire perfectie, ook al twijfel ik er geen seconde aan dat hij er voor zichzelf Heilig van overtuigd is dat het 'voor ons aller bestwil' is. Dat hij 'Goede Bedoelingen' heeft. Evenals de mensen die hem verketteren vanwege zijn 'Linkse Gedram', en liever 'Over Rechts' totalitair uitpakken, al is de 'architectuur', met een 'elite' die 'bepaalt' praktisch hetzelfde, en zijn, ironisch genoeg, zelfs de 'kreten' onderling uitwisselbaar. Ze willen allebei die 'Arme Sloeber' helpen, die het zwaar heeft, en ze geven elkaar er de schuld van dat die het na elke verkiezingsronde alleen maar nóg zwaarder krijgt. 

 

Hier op mijn blog heb ik u verwezen naar 'intellectuelen' als Ayn Rand, Carlo Cipolla, en in ons eigen land ook nu nog Andreas Kinneging, die menen dat 'zuivere democratie' een regelrechte ramp is voor de samenleving. Bij toenemende welvaart en bescheiden problemen is er verhoudingsgewijs veel ruimte voor 'gekkigheid', en kun je de spanningen 'afkopen' door 'verzekeringen' en door het strooien met subsidies, en 'iedereen een baan' bij de overheid, of in een 'bedrijf' dat afhankelijk is van opdrachten van de overheid, waarbij die overheid de ene groep tegen de andere uitspeelt, en hen wisselend de status van 'slachtoffer' toekent. Maar als die welvaart afneemt, of de problemen groter worden, en er geen geld meer is om mensen af te kopen, zijn de rapen gaar. 

 

Onder druk wordt alles vloeibaar, en als die druk toeneemt gaan mensen zoeken naar manieren om zich te beveiligen tegen de 'Almacht' van een inerte, onvoorspelbare overheid. De één doet dat door te vluchten in een baan als 'Secretaris Generaal' van de NAVO, met een spectaculair belastingvrij inkomen, en karrevrachten status en priviléges, of iets vaags bij de 'Verenigde Naties', zoals Kaag, of 'Eurocommissaris', zoals Hoekstra, en de ander verklaart zich 'autonoom' met de claim dat belasting betalen aantoonbaar iets is voor het 'vee', de 'domme schapen', terwijl ze de autoriteit van overheidsdienaren niet langer erkennen. Het komt in praktische zin op hetzelfde neer, waar die 'elite' zich ook buiten de samenleving plaatst, maar die stuurt de overheden aan die die groep 'autonomen' die onderaan de ladder bungelen ophangt als afschrikwekkend voorbeeld voor het 'vee' om te blijven betalen, en te blijven gehoorzamen. 

 

Vanuit het 'vee' komen de 'SS-ers', de 'NSB-ers' die werk maken van de opdracht om die 'gediskwalificeerde' medemens in het gareel te trappen, en dan zijn de rapen gaar. Ik neem het niet op voor de ene, of de andere groep, maar hamer op de noodzaak om de ambities terug te schroeven, en te voorkomen dat we een systeem in het leven roepen waarin 'Some Animals are More Equal than Others' voor de wet. Per saldo hebben we misschien de ene keer (nog net) voordeel, en de andere keer worden we geknipt en geschoren, maar die willekeur is fnuikend. Je hebt net een keuze gemaakt om géén elektrische auto aan te schaffen, omdat het je een arm en een been gaat kosten, gelet op het aangekondigde beleid, en verdomd, de 'demissionaire' regering slaat nóg een gat in de begroting van haar opvolgers door elektrisch aangedreven voertuigen uit te zonderen van het betalen van wegenbelasting, alhoewel die voertuigen het wegennet meer belasten door hun spectaculair hogere gewicht, en het toch al overbelaste elektriciteitsnet meer elektrische auto's helemaal niet aankan. Om maar eens een ander voorbeeld te geven van 'Positieve Discriminatie' dan gebruikelijk, die voor anderen dan de geprivilegieerde groep uitgesproken negatief uitpakt. 

 

Gisteren kwam een vriendin die alleen woont bij ons eten. Klein pensioentje, bovenop de AOW, en ze beunt nog wat bij, 'wit', waardoor ze nu extra belasting moet betalen via een 'naheffing', terwijl ze niet in aanmerking komt voor een 'ooievaarspas' waarmee je overal korting krijgt wanneer je niet meer hebt dan AOW, mits je in Den Haag of omgeving woont. Achter die 'pas' zit weer een grote, dure organisatie, betaalt door 'partners', en de overheid, direct, of via-via, compleet met bestuurders en 'overlegorganen', maar wie nét buiten de 'doelgroep' valt wordt vervolgens geplukt en geschoren tot ze een stuk minder overhouden dan wie niet heeft gespaard voor een aanvullend pensioentje, en wie niet nog actief is in het economische verkeer. Geen wonder dat zij zich de kikker voelt. 

 

De AIVD en andere organisaties maken ze zorgen over de groeiende groep die het 'vee' de rug toekeert, en zichzelf afficheert als 'autonoom' of 'soeverein'. Voorzover dat mensen zijn die al vér over hun 'theewater' zijn, en rondlopen met de ambitie om 'Gotham' te vervolmaken, begrijp ik die zorg. Maar keuzes hebben consequenties, en de consequenties bestrijden zonder nog eens goed naar de keuzes te kijken is 'stupide'. Een journalist van de Telegraaf die bij de 'Dames' van 'GoedeMorgenNederland' was uitgenodigd om het 'Domme Volk' bij te lichten over de angst voor 'autonomen' en 'soevereinen', anders dan de Rutte's, Kaags, Hoekstra's en 'belastingontwijkende' burgers die de lakens uitdelen in Europa, vertelde over die 'stumpers', en hoe 'coaching' van de 'Gebroeders Anker' al is ingezet om die 'kanslozen' de weg te wijzen in dat bord spaghetti dat we het 'Recht' noemen, inmiddels een flipperkast. Daarnaast vertelde hij opgewonden over een buitenkansje voor hemzelf, als publicitair verlengstuk van het 'Veiligheidsapparaat' in ons land, waar hij mee mocht met militairen op oefening in Litouwen.

 

Om Litouwen te bereiken moest het konvooi door een nauwe 'opening' tussen Kaliningrad en Wit-Rusland. De presentatrice vroeg of dat niet een beetje een provocatie was? Waarop de 'journalist' helemaal begon te stralen: Ja, dat was ook precies de bedoeling! Laten zien dat je klaar bent voor de oorlog! Oh, joh. In de voetsporen van Hitler en Napoleon, compleet met enthousiaste steun van NeoNazi's die in die kersverse NAVO-landen ruim voorradig zijn. En dat willen wij? Uit naam van de 'democratie', zeg je? Om 'Gotham' als een virus de hele wereld te laten veroveren, tot er nergens nog soevereine, autonome landen zijn, en het één grote, wereldomspannende bestuurlijk 'Grey Goo' is? Geef mijn portie maar aan Fikkie! Maar hoe voorkomen we die ontwikkeling?

Is het aanstellerij?

Misschien stellen we de verkeerde vragen.

 

Wetenschap begint met het stellen van vragen. Uit nieuwsgierigheid, pure verwondering, of 'aangestuurd' door iemand die ergens een probleem ziet dat hij of zij wil oplossen. Het moet eenvoudiger kunnen, goedkoper, beter. In mijn bijdrage van gisteren stond ik stil bij maatschappelijke veranderingen met de tijd, en hoe normen en waarden, algemeen geaccepteerde oplossingen, transformeren. Onder invloed van de techniek, of veranderende mores, of omdat bepaalde uitdagingen (problemen) wegsmelten als sneeuw voor de zon. 

 

In mijn jonge jaren werden tal van 'misdragingen' aangemerkt als een serieuze bedreiging, wat inhield dat de verantwoordelijke autoriteiten, de ouders, de leerkrachten en verschillende overheidsdiensten meenden dat het zaak was die 'misdragingen' in de kiem te smoren, en onverbiddelijk op te treden. Wat een generatie voortbracht die zich afvroeg of het niet wat minder kon, en die 'boomers' vonden oplossingen. Enerzijds door druk te zetten op de autoriteiten zelf door van hen te vragen inschikkelijker te zijn. Toleranter. Ik schreef daar in het verleden over dat tolerantie niet kan worden opgelegd of afgedwongen, omdat het dan geen tolerantie meer is. Tolerantie behoort bij het individu, en is spontaan, wat echter niet betekent dat je iemand niet met argumenten mag proberen te overtuigen om anders naar het gedrag van de medemens te kijken. Is 'Lang Haar' nou echt zo'n bedreiging? Nee. Nou, laat het dan los. Niet zo 'uptight'. Dat haar zegt niks over hem of haar als mens. 'Beter langharig, dan kortzichtig'.

 

Maar elke samenleving is een mengeling van mensen met verschillende tolerantieniveaus, en mijn 'oplossing' is dat de overheid zich er beter niet mee kan bemoeien. Laat de 'markt' vrij, en concentreer je op levensbedreigende situaties of de voortekenen van repressie, en stel daar paal en perk aan. 'Cordon Sanitair'? 'Positief Discrimineren'? Niemand kan u verplichten om in uw privéleven inschikkelijk te zijn, maar het mag nooit of te nimmer beleid worden, want dat is het voorportaal naar fascisme, of communisme. Dus op beleidsniveau moeten we met elkaar in gesprek blijven. Ook met de mensen die we niet mogen. Mits ze zich onthouden van machtsmisbruik, de grondwet die voor eenieder in gelijk mate geldt respecteren, en bereid zijn om compromissen te sluiten, en afspraken na te komen, zonder te 'nudgen'. Zonder geniepig de grenzen te verleggen in de hoop dat het niet opvalt.

 

Een andere innovatie van de 'boomers' was de verzekering. 'Misdragingen' waren niet erg, want de verzekering dekt de schade. Moreel en materieel corrupt, en alleen toepasbaar in een buitensporig welvarende samenleving waar het geld tegen de plinten opklotst. En tot slot bedachten de 'boomers' dat je 'misdragingen' ook kon voorkomen door 'surveillance', en door de beveiliging op te schroeven tot ver boven de pijngrens, wat mij betreft. Want ik heb het niet zo op 'Big Brother'. 

 

Gaandeweg voltrok zich een merkwaardige metamorfose, waarbij wat voorheen de daders waren, die middels straf werden gecorrigeerd, slachtoffers werden, omdat de straf traumatiseerde. Nou noteerde ik al dat autoriteiten, ouders, leerkrachten en overheidsdiensten als de politie, in mijn jonge jaren niet zuinig waren met straffen, en ook straffen hanteerden die in deze tijd zelfs bij wet verboden zijn in ons deel van de wereld, omdat ze worden beschouwd als 'in strijd met de mensenrechten'. Nou ben ik zelf nogal fel op het punt van de 'mensenrechten', zoals de vrijheid van meningsuiting, de strijd tegen het opsluiten van onschuldige mensen die de misdrijven van overheidsdiensten openbaar hebben gemaakt, het beperken van de bewegingsvrijheid, middels boetes of belasting de vrije 'markt' zonder objectieve noodzaak manipuleren, of het recht om te demonstreren beperken, hoewel men binnen de lijntjes kleurt en anderen niet onnodige schade berokkent. Maar straf voor mensen die zich misdragen willen uitbannen? Hoe kom je erop?!? 

 

Een straf kan bovenmatig zijn, of onderbemeten. En daar stuiten we op een serieus probleem waar ik niet zo één, twee, drie een oplossing voor zie. Zeker geen wetenschappelijke oplossing. Onze hoogst persoonlijke perceptie van wat redelijk is, is hoogst persoonlijk, en dat maakt een passende straf lastig. Die perceptie is ook nog eens niet stabiel, in veel gevallen, waar we onze opinie met de tijd aanpassen aan de 'mode'. Een ervaring kan daardoor tot decennia nadien nog uitmonden in een trauma. Wie 'boomers', die opgroeiden in een tijd waarin er héél anders werd gedacht over straf, zeker voor kinderen, vraagt of ze een 'gelukkige jeugd' hebben gehad, krijgt soms verrassende antwoorden voor wie verwacht dat iemand die opgroeide in die tijd waarin het zo 'streng' was wel tot op het bot getraumatiseerd moet zijn, en een abonnement moet hebben op therapie om er nog iets van te maken. In de praktijk zijn het véél vaker generaties na hen die zonder pillen niet weten waar ze het zoeken moeten, en in praatprogramma's het hoogste woord hebben over wat hen allemaal is aangedaan. Hoe kan dat nou?

 

Laat ik benadrukken dat ik niet zeg dat de klagers 'aanstellers' zijn, maar slachtofferschap is gecultiveerd door de keuzes die we maakten, en die kwetsbaarheid is in de meeste gevallen niet 'fake', zelfs niet als je als 'boomer' met wijd opengesperde ogen en mond naar je televisiescherm staart waar iemand in tranen is uitgebarsten omdat zijn voetbalclub met zes-nul van de mat werd gespeeld, en deze of gene 'expert' in een gloedvol betoog pleit voor erkenning van dergelijke trauma's. Een trauma is een debiliserende ervaring die maakt dat je je niet meer kunt concentreren op belangrijke zaken in het hier-en-nu. Onze eigen, individuele ervaringen, en weerbaarheid, daar terecht aangeduid als tolerantie, is deels een kwestie van aanleg, en deels een kwestie van conditionering. 

 

Conditionering is een proces van kleine stapjes, in dit geval gewenning aan tegenslag, onaangename ervaringen, fysieke en mentale pijn, zoals bij straf, maar daar gekoppeld aan het besef dat bepaalde 'misdragingen' niet slechts worden afgekeurd, maar ook terecht buiten de norm zijn geplaatst, omdat het schade berokkent aan anderen. Iemand die opgroeide in een tijd waarin die normen en waarden nog niet waren opgerekt omdat de verzekering de schade dekte, of omdat mensen niet moesten zeuren omdat het gewoon een 'grapje' is waar je tegen moet kunnen, of omdat je moet begrijpen dat een supporter van een voetbalclub volledig 'uit zijn plaat gaat' na een verloren, of gewonnen wedstrijd, en dan een spoor van vernielingen nalaat, omdat dat heel 'menselijk' is, is volledig anders geconditioneerd. En dat heeft consequenties. Voor hem of haar zelf, en voor de samenleving. 

 

De suggestie dat een samenleving die zich heeft ontdaan van de 'strenge' normen en waarden, en bevrijd van de noodzaak om te straffen door een complex web van op de persoon toegespitste, onbegrijpelijke regel- en wetgeving, met volop toegang tot therapie, 'talkshows' om stoom af te blazen, en aandacht voor de dader-als-slachtoffer, de 'Hemel-op-Aarde' dichterbij heeft gebracht lijkt te worden gelogenstraft door wat we overal om ons heen zien opkomen als 'decadent overvragen', en meer mensen die de overheid niet langer vertrouwen en voor eigen rechter gaan spelen. 'Gotham'.

Bent u ook zo lekker bezig met Onze Normen en Waarden?

Ieder van u strijdt voor 'Onze Normen en Waarden'. 

 

Sommigen tamelijk relaxed, zelfs enigszins onzeker over wat dat dan precies is, anderen verbeten, en bereid om eenieder die ze identificeren als een 'verrader' op te sluiten achter een 'Cordon Sanitaire', voor een tribunaal te brengen, of tegen de muur te zetten. Omdat ik alweer wat ouder ben heb ik de normen en waarden in Nederland zien veranderen, en omdat ik veel reis, en op gezette tijden terugkeer naar landen waar ik eerder al meerdere keren was, zie ik ook hoe daar de normen en waarden veranderen. De ene keer geleidelijk, stapje voor stapje, en de andere keer een 'revolutionaire' metamorfose.

 

Net als iedereen hecht ik aan bepaalde elementaire normen en waarden, vastgelegd in de grondwet, zoals, in mijn geval, de vrijheid van meningsuiting, waar veel andere normen en waarden als vanzelf uit voortvloeien, en snak ik er voor het overige naar om bij voorkeur te leven in een 'touwtje-uit-de-brievenbus' samenleving, die echter allang niet meer bestaat in ons land. Al zijn er zelfs in ons land vast nog wel dorpen in een 'achtergebleven' provincie waar mensen nog onbekommerd de deur open laten staan terwijl ze even een boodschap doen bij de kruidenier, wat in mijn jonge jaren zelfs in de Randstad nog heel gewoon was. Maar ik heb mij aangepast, en ik ga hier geen huilverhaal ophangen over 'vroeger', druipend van nostalgie. Het is wat het is. De één vindt het een vooruitgang, de ander heeft zijn of haar twijfels, of keurt de verandering onverkort af, en velen die nog geboren moesten worden toen het anders was weten niet beter. 

 

In Thailand is nu de verkoop en het gebruik van 'soft-drugs' vrijgegeven, terwijl je nog niet zo heel lang geleden geruime tijd in het 'Bangkok Hilton' mocht vertoeven als je met drugs werd gepakt. Goede ontwikkeling? In Nederland zijn we, na een tijdje de absolute koploper te zijn geweest in de wereld waar het ging om het gebruik van 'soft drugs', en zelfs volop programma's hadden voor 'methadon-bussen' om mensen die aan de 'spuit' waren gegaan aan een 'high' te helpen zonder de criminele consequenties van autoinbraken, insluipingen en tasjesrovers, alweer geruime tijd druk met het reguleren, sluiten en anderszins bestrijden van de overlast. Hoewel een tamelijk nieuwe 'opvang' bij ons in de buurt een 'gebruikersruimte' heeft voor 'harddrugs', terwijl de gemeente beknibbelt op 'toezicht', en dat is te merken. 

 

Porno is een min of meer identiek verhaal. Nederland was op enig moment zo 'vrij' dat er zelfs open en bloot kinderporno werd verkocht, en een béétje 'sigarenwinkel' had een rek met 'prikkelliteratuur'. 'Progressieve' politici in de Tweede Kamer braken een lans voor het 'erkennen' van pedoseksuele relaties als 'gelijkwaardig' aan relaties met een seksueel karakter waarvoor je volwassenen moest zijn, terwijl we nu vooral opzien baren door zelfs de minste 'aanraking' aan te merken als voldoende voor ontslag en 'social shaming'. Tenzij je kunt aantonen dat je behoort tot een 'gediscrimineerde minderheid', iets in de geest van 'leer-travestiet-met-menselijke-transhond', waarvan ik onlangs een plastische beschrijving kreeg van een 'Nieuwe Nederlander', die geschokt was toen hij met zijn kinderen door zo'n stel verrast werd in Antwerpen, wat ook Amsterdam, Parijs of Kiev had kunnen zijn. En 'sigarenwinkel'?!

 

Hier op dit blog met grote regelmaat het bewijs dat ik 'HET' niet meer kan volgen, als ik mij sappel maak over iemand die voorop gaat in een demonstratie waarin met Nazi-vlaggen wordt gezwaaid, onder het oproepen van zijn gevolg om Moslims door te trappen, terwijl zijn aanhang in Nederland iedereen die niet begrijpt dat dat héél normaal is, voor 'Nazi' en 'racist' uitmaakt. 

 

In mijn jonge jaren was Nederland een héél ander land dan nu. Met échte normen en waarden die niet per dag, en per gelegenheid werden aangepast. Je hoefde niet naar de rechter om te 'toetsen' of je kennis van de wet nog wel aansloot bij de tijdgeest. Bepaalde dingen deed je niet, als minderjarige, anders kreeg je thuis een pak slaag. Kwam geen rechter aan te pas, en de overheid steunde ouders als die ingrepen, zoals ouders ook de leerkrachten steunden als die ingrepen. Dat is in ons land allemaal geen optie meer. Het hele idee van het gezin als 'hoeksteen van de samenleving', op enig moment als nostalgisch thema gekaapt door de 'Christenen', maar daarvoor de standaard bij 'Joden', 'Moslims' en 'Seculieren', is ook onpraktisch in een samenleving waarin kinderen van het ene naar het andere adres zwerven, met een keur aan ouders na verschillende scheidingen, en 'instanties' die toezicht houden, waarbij ouders zich in moeten spannen om te voorkomen dat ze hen niet meer te zien krijgen. 

 

In andere landen waar wij ons innig mee verbonden voelen, zoals de Verenigde Staten, onze 'Grote Broer' binnen de alliantie die 'Onze Normen en Waarden' wereldwijd opdringt aan andere landen, is slaag als straf en een afzijdige overheid nog de normaalste zaak van de wereld, en in sommige staten zelfs op scholen toegestaan, wat in Nederland (formeel) zelfs in mijn jeugd al bij wet verboden was. Waarmee ik slechts probeer duidelijk te maken dat het een misvatting is dat alleen het vuurwapenbezit, de doodstraf en de vele 'Homeless People' maakt dat de VS gewoon een ander land is, met andere normen en waarden dan ons eigen minuscule vlekje op de globe.

 

Een land kan verkiezingen hebben, net als wij in Nederland, en zelfs deel uitmaken van de EU, en de NAVO, terwijl we als 'GoedMutsen' fel van leer trekken tegen de uitslag, omdat de gekozen president, of geformeerde regering, niet 'democratisch' is. Het is een autocratische 'dictatuur' omdat daar 'Onze Normen en Waarden' met voeten worden getreden. Joh, ga liggen en vertel, welke 'Normen en Waarden' zijn dat dan concreet? Vervolgens braakt iemand dan een korte reeks gemeenplaatsen uit, een enkele keer gelardeerd met een kleurrijke beschrijving van een geïsoleerd incident, uitvergroot tot wereldomspannend schandaal, en als je voorzichtig tegenwerpt dat het toch niet zo uniek is als de spreker het voorstelt, en dat situaties in 'Modellanden', met inbegrip van ons eigen plantsoentje, misschien zelfs wel veel erger zijn, dan krijg je een partij bagger over je heen, daar lusten de honden geen brood van! Want fatsoen, omgangsvormen, daar doen we al geruime tijd niet meer aan. 

 

Onder de streep blijken de alom aanwezige chaos en impulsiviteit, waarbij we onze eigen hoogst persoonlijke ervaringen uitvergroten tot kenmerkend voor 'Onze Normen en Waarden', voorzover die ervaringen ons bevallen, te staan voor 'Vrijheid!', die we op een voetstuk hebben gezet. Ja, de 'Vrijheid' om te worden geprostitueerd voor 'belangen' die ons berooid of dood op het slagveld achterlaten, strijdend voor 'Onze Normen en Waarden', die we niet eens als een principe kunnen benoemen, waar we weliswaar tegen 'discrimineren' zijn, maar niet als ons dat is verkocht als 'Positief'. We zijn vóór de vrede, behalve als we voor oorlog zijn. We verdedigen de journalistieke vrijheid, behalve als het om Assange gaat. Klokkenluiders die onwelgevallige informatie over Epstein's 'pedonetwerk' in de wind hangen, waardoor onze helden beginnen te meuren, moeten genoegen nemen met hun afkoopsom, en verder hun mond houden. 

 

Wat ons niet bevalt is de schuld van Poetin, Orban, Wilders, Timmermans, Jetten, Rutte, Zwarte Piet, of willekeurige andere 'VooDoo-pop'.

 

In mijn optiek is het zaak om normen en waarden te kiezen die nuttig en nodig zijn om een zekere betrouwbaarheid, vreedzaamheid en stabiliteit te brengen, waarbij die normen en waarden pijn kunnen doen voor iemand die meent dat beperkingen alleen dienen te worden opgelegd aan anderen. Terwijl persoonlijke normen en waarden, afgeleide van een 'Lifestyle', 'Overtuiging' of 'Religie' alleen voor de persoon gelden die er gelukkig van wordt om zo te leven, maar niet voor u of voor mij. Omdat de grondwet zegt dat dat niet kan.

Is het echt zo onbelangrijk?

Er ligt een voorstel van D66 om de ontbinding van het huwelijk te reduceren tot een formaliteit.

 

Tenzij er minderjarige kinderen zijn, moet je naar het gemeentehuis kunnen stappen voor een handtekening van een ambtenaar, en klaar. Zo denken ze ook over euthanasie bij die partij. En over geslachtsverandering. Alsmede over deelname aan oorlogen. Allerlei grote, ingrijpende, onomkeerbare beslissingen moeten een stuk eenvoudiger worden. Als je daar vraagtekens bij zet krijg je als reactie dat jouw 'mening' er niet toe doet, want we 'leven in een vrij land'. 

 

Als er minderjarige kinderen zijn dan moeten echtparen nog wel even bij de rechter langs, die dan een 'afweging' maakt die recht zou doen aan het belang van de kinderen, binnen het kader van de wet. Eventueel na consultatie van 'experts'. Op zich onderschrijf ik van harte dat je volwassenen niet voor de voeten moet lopen, terwijl je kinderen moet beschermen. Daarover geen verschil van mening. Als ik problemen heb met een partij als D66, en andere partijen, 'Links', 'Centrum' of 'Rechts', dan is het dat ze op tal van punten overlopen van bemoeizucht, en D66 is koploper, samen met GL/PvdA, maar eigenlijk hebben alle partijen er een handje van. Over grote, onomkeerbare stappen moet 'de Politiek' goed nadenken alvorens keuzes te maken die de samenleving 'structureren'. 

 

'Geneuzel', via 'micro-management' gedrag beïnvloeden, en beleid gericht op het beïnvloeden van iets wat je helemaal niet kúnt beïnvloeden, zoals het 'Klimaat', terwijl je de belangrijke thema's de vrije loop laat, geeft onvoorspelbare uitkomsten en bestuurlijke chaos. Waar ik naar pleitbezorgers van die 'moderne' benadering kijk, zie ik een splitsing tussen twee groepen die elkaar helpen om er een onvoorstelbare puinhoop van te maken. De ene groep loopt over van de 'Goede Bedoelingen', en denkt niet na. De andere groep denkt wel na, maar heeft Eurotekens in de ogen, omdat chaos de 'vraag' naar hun 'expertise' en 'diensten' doet toenemen. Het is niet zwart/wit. En niet absoluut. Er is een zekere mate van kruisbestuiving, en als een 'beweging' mogen we daarnaast de 'sukkels' niet vergeten, mensen die consequent keuzes maken die slecht zijn voor henzelf, én voor de samenleving als geheel, die voor 'massa' zorgen.

 

U herkent die observatie, of in het geheel niet, en als dat laatste het geval is dan is de kans levensgroot dat u mij uitmaakt voor een 'betweter' en een 'dictator', terwijl ik niet verder ga dan mijn medemensen oproepen om geen 'Domme Dingen' te doen. Om per situatie goed na te denken over de consequenties van een keuze, en als je die niet kunt overzien, om dan conserverend (conservatief) te zijn, en niet alles om te woelen en grote veranderingen door te drukken op basis van gevoelens, sentimenten en emoties. Sommige keuzes moeten niet te gemakkelijk zijn. Daar komen brokken van. 'Kopen zonder Kijken' is roulette, en bij roulette wint alleen het casino. 

 

Een bescheiden onderzoek van de Universiteit van Groningen bracht aan het licht dat rond 11% van de tieners onzeker is over het geslacht, en dat het tegen de tijd dat men de schone leeftijd van 26 heeft bereikt is afgenomen tot 4%. Het gaat dus om 'zelf-rapportage', waarbij betrokkenen 'onzeker' zijn. Als op grond van die onzekerheid iemand het voortouw neemt om betrokkene te 'begeleiden' op een traject van 'verandering', dan suggereert dit onderzoek uit Groningen dat je dan rond de leeftijd van 26 zit met de helft of meer spijtoptanten, waarbij ook de resterende 4% geen zekerheid geboden kan worden dat een verandering hen blij zal maken. Moet je zo'n ingreep dan makkelijk maken, of juist niet? Doe je er goed aan om het aantal twijfelaars groter te maken via programma's op scholen die de 'drempel' weg moeten nemen? Of stort je daardoor veel kinderen in het verderf? Ernstige trauma's, tot suïcide aan toe, zijn al volop in beeld, waarbij de 'experts' elkaar de strot afbijten op zoek naar schuldigen. Het kan uiteraard hoe dan ook niet liggen aan hun eigen 'expertise', noch aan de faciliterende wetgever, of aan de leerkrachten met 'Goede Bedoelingen'. Dus ligt het aan die kinderen zelf, of aan de ouders. 

 

Terughoudendheid en een conservatieve benadering, zonder zo'n proces bij wet te verbieden, lijkt mij niet onverstandig. En dat geldt ook voor de vraag of je met elkaar zult gaan trouwen, kinderen op de wereld gaat zetten, en of je er op zeker moment beter aan doet om te scheiden en elkaar los te laten. Geen jurist, geen 'expert', kan daarin het verlossende woord spreken. Elke relatie is anders. Elke situatie is anders. Maar in algemene termen zijn kinderen, én volwassenen, gebaat bij stabiele relaties, zijn kinderen beter af als ze volop aandacht krijgen van de natuurlijke ouders, en is 'DNA' belangrijker dan veel 'experts' veronderstellen. Het streven naar maximalisatie op basis van 'wetenschappelijke' bevindingen is eerder de bron van grote ellende in een mensenleven dan de weerstanden die mensen tegenkomen op hun weg, en die vragen om een compromis, en laveren tussen de klippen door. 

 

Onze samenleving migreert meer en meer naar een onberekenbare mengeling van ingevingen en impulsen die leidend zijn, waarbij we de verantwoordelijkheid voor die keuzes buiten onszelf plaatsen. In mijn optiek dient de overheid overal waar chaos en willekeur voor grote problemen zorgt stabiliteit te brengen door respect voor het 'contract' en de consequenties van eigen keuzes te verankeren in de wet, waarbij die overheid zelf het goede voorbeeld geeft door niet mee te buigen met de waan-van-de-dag. En door af te zien van het idee dat 'nudgen' een goede manier is om uit te komen bij een gewenst resultaat. Ik zie liever dat mensen bewust kiezen, beseffen wat de consequenties van die keuzes zijn, en hun verantwoordelijkheid nemen, dan dat ze zich laten 'verleiden'. In het bijzonder waar een rechter vervolgens iemand afrekent op bepaalde keuzes omdat betrokkene 'had moeten weten' dat er ergens in de toekomst op teruggekomen zou worden, en wat dan de norm zou zijn. 

Wat is de kwaliteit van uw mening?

Iedereen heeft een mening.

 

U kent vast die uitspraak: 'Opinions are like assholes; everyone has one'. In de praktijk zijn aarsgaten functioneel en vergelijkbaar, maar dat geldt zeker niet voor meningen. Er zit een groot verschil tussen de ene mening en de andere, zelfs als ze nagenoeg gelijkluidend zijn. De ene mening is tot stand gekomen na zorgvuldig onderzoek, het verzamelen van feiten en serieus denkwerk. De andere mening is niet veel meer dan het product van onvoorspelbare gevoelens, sentimenten en emoties.

 

Het ergert mij dat de media, gevestigd en 'sociaal', geen onderscheid maken, en het zelfs ongepast vinden om door te vragen. Hoe bent u tot dat standpunt gekomen? Heeft u kennis genomen van het contraire standpunt van uw collega-wetenschapper? Hoe kan het dat u zegt dat Oekraïne aan de winnende hand is, terwijl Rusland zegt dat ze in de pan worden gehakt? Hoe verklaart u dat u warme gevoelens heeft voor openlijke Nazi's, die tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten aan de kant van de SS, nooit spijt hebben betuigd, en actief betrokken waren bij de Holocaust, of in het heden voorop gaan in marsen waarin volgelingen met Nazi-vlaggen zwaaien, terwijl u mensen die dat niet doen verkettert als 'Nazi's'? 

 

Hoe kan het dat u hysterisch tekeer gaat tegen mensen die voor hun plezier een stukje op de brommer gaan toeren, omdat ze daarmee schuldig zijn aan de opwarming van de aarde, terwijl u het effect van het opblazen van de North Stream pijpleiding, de grootste ontsnapping van broeikasgas als gevolg van sabotage ooit, en de effecten van oorlogen en de productie van wapens en explosieven in het geheel buiten de vergelijking houdt? 

 

Zou het kunnen dat kinderen niet meer kunnen lezen, schrijven en rekenen omdat er in het overladen lesprogramma teveel aandacht wordt besteed aan indoctrinatie en het opdringen van een mening, bij gelijktijdig ontmoedigen om ergens zelf over na te denken? 

 

Kunt u verklaren waarom u schreeuwt en tiert dat het een schande is als de gewapende verdachten van de aanslag op dat Crocus-theater, op de vlucht richting Oekraïne, maar net voor de grens onderschept, ergens in een donker bos, na de auto waarin ze op de vlucht waren te hebben verlaten, gehavend uit de strijd komen, omdat ze behoorlijk hardhandig zijn aangehouden en verhoord, maar dat u wegkijkt van 'Extraordinary Rendition', met medeweten van andere NAVO-landen, martelen door de CIA op 'undisclosed locations', waaronder Libië, Syrië en Egypte, Abu Ghraib en Guantanamo? En het dan Libië, Syrië en Egypte aanrekent, maar niet de NAVO-landen die het initiatief namen?

 

Hoezo is het binnenvallen van een land als Irak op basis van een gelogen verhaal over 'Weapons of Mass Destruction' niet iets waar we met sancties tegen de kwaadwillenden moeten reageren? Waarom is het gewettigd dat Victoria Nuland en haar team van 'vooraanstaande politici' en 'regime change experts' zich wereldwijd met de interne aangelegenheden van landen bemoeien, en hun hand niet omdraaien voor het met geweld verwijderen van een gekozen staatshoofd, terwijl u compleet uit uw plaat gaat als er ongefundeerde verdenkingen tegen politici in ons land worden geuit dat ze ooit ergens een Roebel hebben aangenomen van iemand die via-via met Poetin in verband gebracht zou kunnen worden? 

 

Waarom is het in ons deel van de wereld verdacht als iemand zegt dat hij of zij over een bepaalde keuze heeft nagedacht? 

Feitenvrij leuteren

Feitenvrij leuteren over onderwerpen waar we geen verstand van hebben is met grote voorsprong de belangrijkste volkssport in Nederland. 

 

Hier op dit blog, en op 'X' doe ik er enthousiast aan mee. Het is mijnerzijds dan ook geen kritiek, en geen poging om mijn medemens, met een geheel ander inzicht, in de hoek te zetten als een volslagen onbenul. Probleem is dat het overgrote deel van de onderwerpen die we bespreken extreem complex zijn, met een weelde aan onvermoede vertakkingen, en de mogelijkheden van zogeheten 'Black Swan Events'. Iedereen wist dat zwanen wit waren, totdat ontdekkingsreizigers in Nieuw Zeeland zwarte zwanen zagen. Wauw! Niet zo schokkend als iedereen die dacht dat beleggen in 'derivaten' zonder risico was, om er vervolgens achter te komen dat het overgrote gedeelte van die 'derivaten' gebakken lucht waren, en je niks bezat, behalve schulden, zoals velen overkwam ten tijde van de 'Kredietcrisis'. 

 

In het optimale geval weten we nét genoeg om niet naast onze schoenen te gaan lopen van verwaandheid. Deze week was er in het 'Praathuis' in Den Haag aandacht voor de teruglopende 'vaccinatiegraad'. Honderdvijftig gekozen volksvertegenwoordigers die er geen verstand van hadden, in die zin dat ze geen van allen over alle relevante feiten beschikten, namen elkaar de maat. En dat werd slaande ruzie. Zelf kreeg ik als kind al die jeugdziekten waar je nu zoveel over leest, Rode Hond, de Mazelen, de Bof, genas ervan, en daarna ging ik door met mijn leven. Er was nog geen vaccin om te voorkomen dat je die ziektes kreeg, of het was nog niet landelijk 'uitgerold'. Dat ik die ziektes heb gehad, en heb overleefd, waarna ik op een natuurlijke wijze immuun was, is een feit. Maar niet het enige relevante feit voor wie zich geplaatst ziet voor de beslissing om het eigen kind nu wel, of niet, tegen die ziektes te laten vaccineren. 

 

Dat de vaccinatiegraad daalt, na jarenlang erg hoog te zijn geweest, heeft ongetwijfeld verschillende redenen. Er zijn altijd mensen geweest die op grond van hun religieuze overtuiging tegen zijn. Ik heb daar een mening over, en ik wil best de discussie aangaan met die mensen om mijn eigen argumenten voor het voetlicht te brengen, maar ik vind niet dat ik hen mag dwingen. Ook omdat bekend is dat vaccinatie niet honderd procent veilig is, met verschillen tussen de vaccins op dat punt, alsmede volop gekissebis tussen specialisten op dat vlak, wat recent een crescendo bereikte toen overheden massaal voor honderden miljarden het revolutionaire 'vaccin' tegen Covid inkochten en beschikbaar stelden, dat strikt genomen geen vaccin was, maar in het gunstigste geval een 'profylaxe'. 

 

Hier op mijn blog heb ik er veel over geschreven, steeds onder vermelding van het gegeven dat ik beslist géén expert ben, en niet gekwalificeerd om anderen te adviseren om die spuit, en de opeenvolgende 'boosters' te gaan halen, of niet. Terwijl ik u verwees naar de controverses in de medische wereld over dat specifieke middel, en de ernstige verdenkingen die er waren, en zijn, dat het middel erger is dan de kwaal. En de bewijzen die er volgens tal van journalisten en medische wetenschappers inmiddels liggen dat er met het onderzoek, dat moest leiden tot goedkeuring, is gesjoemeld. De ruzies daarover, met inbegrip van beschuldigingen over 'censuur', materiële en morele corruptie, en onwetenschappelijke beroepsverboden en boetes voor artsen en onderzoekers die problemen hadden met een opgedrongen standpunt, hebben geleid tot rechtszaken, boeken vol met ernstige aanklachten en 'complot theorieën' over en weer. 

 

Als 'blogger' had ik een mening, en maakte ik op grond van wat ik voorbij zag komen aan observaties, een eigen keuze, terwijl ik mij ontpopte als 'Kroniekschrijver' door te verwijzen naar bronnen die gekwalificeerd waren door hun studie of reputatie, maar 'contrair' advies gaven, afgezet tegen wat de overheid ons niet slechts adviseerde, maar praktisch verplichtte. Ook omdat de overheid loog over 'alles', onder andere door de definitie van het woord vaccin zodanig op te rekken dat een profylaxe er ook onder viel. Ineens hoefde een vaccin niet meer te vaccineren (immuun te maken), of de overdracht van de ziekte te blokkeren, maar was het voldoende als de producent aannemelijk kon maken dat het 'verloop' van de ziekte minder ernstig zou zijn voor degene die was ingeënt. 

 

Hier op mijn blog schreef ik dat het onverstandig was om verwachtingen te scheppen die niet konden worden waargemaakt, en dat het onherroepelijk consequenties zou hebben als je beloofde dat iemand die een injectie en de boosters zou halen geen Covid meer kon krijgen, en daardoor ook bijdroeg aan het indammen van de verspreiding, terwijl dat niet waar was. In hoeverre alarmerende berichten over een 'dalende vaccinatiegraad' nu ook betrekking heeft op profylactische injecties, zoals tegen Covid en de griep, is door het wegvallen van het onderscheid niet duidelijk. En honderdvijftig beroeps-leuteraars de kans geven om elkaar in een vergaderzaal voor rotte vis uit te maken, omdat hun tegenstanders een gevaar zijn voor de volksgezondheid, zonder dat klip en klaar helder is wat de exacte feiten zijn, voorzover bekend, dient geen enkel doel, anders dan politieke 'terreinwinst' proberen te boeken op basis van irrationele angsten. 

 

Persoonlijk heb ik het volkomen gehad met dat religieuze gezever van 'consensus verkopers' die het publieke debat op elk onderwerp beheersen, en keer op keer vol op het orgel gaan met persoonlijke aanvallen en oproepen om mensen met andere feiten de mond te snoeren. Ik moet mijn ergernis krachtig  onderdrukken om niet in die val te worden meegesleurd. De opkomst van het fenomeen 'Fact-Checkers' heeft de situatie overduidelijk alleen maar verergerd, zoals wel bleek toen Musk 'Twitter' overnam en 'Fact-Checkers' op dat platform niet druk waren geweest met het controleren van wat absoluut, honderd procent zeker, bewezen waar of juist was, maar met het onderdrukken van feiten en observaties die tegen de 'consensus narrative' ingingen, die in nagenoeg alle gevallen is opgehangen aan het 'Grote Geld'. 

 

Feitenvrij leuteren is op zich helemaal niet erg, waar men de feiten niet kent, maar wel een mening heeft. Zolang men maar niet op basis van die mening anderen de wet voorschrijft, of achter een 'Cordon Sanitair' opsluit als 'hardleers', met de boodschap: 'Kom maar terug als je er net zo over denkt als ik'. Waar wordt het giftig en gevaarlijk voor de volksgezondheid? Als men weet dat wat men zegt niet waar is, maar door de definitie van woorden te veranderen probeert te bereiken dat mensen hun gedrag aanpassen in de richting die je wil. 'Nudgen'. Dat eindigt in tranen, Babylonische spraakverwarring, Orwelliaanse omkeringen en verkeerde keuzes, moord en doodslag en complot-theorieën die moeten verklaren waarom autoriteiten liegen. 'Ja, maar ik had Goede Bedoelingen!'. Okay, Mark, ga maar een mud aardappelen halen in je petje, en neem op de weg terug even de dichte gaatjespan mee. En hou verder liever je mond als de volwassenen met elkaar in gesprek zijn. Hier heb je 26.475,59 Euro per maand, belastingvrij, ga nu maar met atoombommen spelen…….

Wat is een 'populist'?

Wat verstaan we onder een 'populist'?

 

Het woord komt uit het Frans, en in zijn originele betekenis (rond 1930), verwees het naar een stroming die aandacht vroeg voor het leven van de 'lagere volksklasse', en de beschrijving van dat leven in de eigen stijl van die groep. Daarna ook, vooral in Zuid Amerika, een 'anti-kapitalistische volksbeweging' voortgekomen uit overwegend agrarische delen van de bevolking. Ik verwijs dan naar Van Dale. Maar onze taal verandert voortdurend, waarbij het de ene keer wint aan 'diepgang', en het volgende moment Orwelliaans in zichzelf omkeert, waardoor woorden zomaar ineens het tegenovergestelde betekenen van wat er 'gisteren' nog mee werd bedoeld.

 

In het heden is het een scheldwoord, althans een denigrerende term die vaak wordt gebezigd door mensen met een 'academische' achtergrond om politici te identificeren die (teveel) naar 'het Volk' luisteren, en hen naar de mond praten om stemmen te winnen. In de 'elitaire' media, en in de 'praatprogramma's' afgeladen met 'experts', is het een scheldwoord in dezelfde categorie als 'fascist', 'racist', 'anti-semiet' en ga het hele rijtje maar langs, helaas zonder dat die 'elite' en die 'experts' lijken te begrijpen waar die termen voor staan. 

 

Niemand kijkt raar op als iemand op de televisie, of in de krant, als 'elite', als 'expert', fel van leer trekt tegen 'racisten' en 'anti-semieten', om in één moeite door een lans te breken voor iemand als Navalny, die voorop ging in marsen waarin zijn volgelingen met Nazi-vlaggen zwaaiden, terwijl de 'Grote Man' zelf stelde dat je Moslims moest deporteren, of doodslaan. Er werden na zijn dood, het gevolg van een hartaanval, na een leven waarin hij verslaafd was aan 'medicijnen' die niet best zijn voor een mens op termijn, 85.000 handtekeningen opgehaald om de straat in Den Haag waar de Russische ambassade aan ligt te vernoemen naar die racist en Neonazi. (Of, als je sommige van zijn volgelingen liever gelooft, uitgekookte, cynische opportunist en populist die zijn ziel had verkocht aan zijn Westerse sponsoren). Ook de steun in ons land voor Oekraïne, waar ze straten en pleinen vernoemen naar landgenoten die actief betrokken waren bij de Holocaust, en hen, voorzover nog in leven, eren met medailles, is populair bij de 'elite' en de 'experts'. Ik begrijp het niet, maar ik ben geen 'elite', en geen 'expert'. 

 

Dat wil niet zeggen dat ik gecharmeerd was van 'populisme' in zijn originele betekenis, waar politici die je terugvond in die hoek sterk de neiging hadden om met een 'grove kwast' te schilderen, en complexe problemen voor te stellen als 'eenvoudig oplosbaar'. Sterker nog, zoals u hier al vele jaren kunt lezen meen ik dat 'het Volk' zich tegen dat soort politici moet beschermen door de 'Zuivere Democratie', waarin die lui vrij spel hebben, af te wijzen, en bescherming te zoeken in de vorm van een 'Constitutionele Republiek' die de vrijheid van het individu vastlegt versus andere individuen, maar ook zeker versus de bemoeizuchtige overheid. Niet in de vorm van een rigide keurslijf, maar als een weloverwogen, gecontroleerde, betrouwbare bestuursvorm.

 

Kortom, een 'populist' in onze hedendaagse samenleving is iemand die 'ronkende beloften' doet teneinde zoveel mogelijk stemmen op te zuigen, om na de verkiezingen een volkomen andere weg in te slaan. Ik denk aan politici als Rutte, Timmermans, Hoekstra en Kaag die principeloos, en zonder geweten, tijdens hun campagnes dingen beloven die ze niet alleen noodgedwongen niet kunnen realiseren door coalitievorming en compromissen die daarvoor nodig zijn, maar die op geen enkel moment ooit zelfs maar de intentie hadden om te doen wat ze beloofden. En ja, de vraag of ze 'racisme', 'fascisme' en 'anti-semitisme' zeggen af te wijzen, terwijl ze in de praktijk Navalny promoten, alsmede een land dat straten en pleinen naar oud SS-ers vernoemt die prominent in beeld waren als daders tijdens de Holocaust, is beslist een valide 'lakmoesproef', maar niet het enige criterium. 

 

Vóór een referendum pleiten, en er dan niks mee doen als de uitkomst je niet bevalt. Roepen dat de Tweede Kamer het Hoogste Orgaan is in onze rechtsstaat, om vervolgens wetten en besluiten naast je neer te leggen, of je oor te laten hangen naar niet-verkozen 'Eurocommissarissen'. Opzettelijk zulke ondoorzichtige wetten schrijven dat een rechter naar eigen inzicht het beleid vorm kan geven, zonder last of ruggespraak, waarbij je er op let dat de 'politieke kleur' van die rechters in lijn is met de jouwe. Zonder verantwoording of discussie smijten met miljarden die nergens op enige begroting stonden. Eerst van alles waar je verantwoordelijkheid voor draagt een enorme puinhoop maken, om je daarna als een 'Redder van het Volk' te presenteren door de volgende regering met een enorme schuldenlast op te zadelen, alsmede voor onoplosbare problemen te stellen. 

 

In zijn originele betekenis was 'populisme' niet zo cynisch en giftig, al had het wel die potentie. In 'Jip-en-Janneke'-taal communiceren om de macht te verwerven, om daarna als 'manager' die macht aan te wenden om je eigenbelang te voeden. Toen ik in 2019 aandacht vroeg voor Rutte's ambitie om 'Chef Atoombommen' te worden, was dat de hedendaagse versie van het aloude lied: 'O Nederland, let op uw saeck!' van de Zeeuwse notaris, bestuurder en tekstdichter Adriaen Valerius uit de zestiende eeuw. Aan de afzichtelijke wijze waarop die types zich omhoog wurmen, waarbij ze hun 'moeder' nog verkopen om hun ambities waar te maken, en likken en slikken tot ze er zitten, zonder ooit een slag nuttig werk te hebben verricht, en doorgaans ook een spoor van vernielingen achter zich aan te hebben getrokken, heb ik 'een broertje dood'. 

 

De inspiratie voor deze bijdrage was een 'X'-bericht van Arend Jan Boekestijn, tegenwoordig NAVO-lobbyist en warm pleitbezorger voor elke oorlog, die verwees naar een artikel in NRC over 'onderzoek' waaruit 'bleek' dat het slecht was voor de economie om 'populisten' de touwtjes van het landsbestuur in handen te geven. Uiteraard had dat betrekking op de partijen die nu moeten proberen de puinhoop die Rutte en de zijnen achterlaten op te ruimen, wat pijn gaat doen. Daarbij opgejaagd door de populist Timmermans vanuit zijn onverwachte positie als 'oppositieleider', waar hem het 'Torentje' in het vooruitzicht was gesteld, die aan de lopende band cadeautjes uitdeelt die niet 'gedekt' zijn, om bij volgende verkiezingen alsnog dat 'Torentje' te kunnen betrekken. 

 

Sommige politici falen door eigen toedoen. Anderen worden doelgericht onderuit gehaald door cynische populisten die nergens voor terugschrikken. Alleen door de macht van politici fors terug te schroeven, en het vak van bestuurder onaantrekkelijk te maken voor 'carrièretijgers', krijgen we weer grip op onze 'Saeck'. Een kabinet dat niet afgeladen vol zit met zwendelaars en opportunisten is geen garantie dat we de kaalslag en schuldenlast van de afgelopen twintig jaar te boven komen, in een 'omgeving' waarin ons land al is opgehangen aan belangen van degenen die in 'Brussel' (EU en NAVO) de lakens uitdelen. De armslag terugkrijgen die nodig is om weer zelf de lijnen uit te kunnen zetten, zonder ons als Nederland te isoleren, vergt nog een hoop 'kunst en vliegwerk'. 

View older posts »