Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Uitbreiding

Added an 'In English' page to this website. Articles in that section are not a direct translation of what is posted on the Dutch language blog. They are 'stand alone' contributions, borrowing from the main Dutch language blog. Contributions will be irregular, and cover various topics. Read the introduction on that page to learn more. 

Zoeken op dit blog

Principieel tegen de doodstraf

Amnesty publiceert jaarlijks hoeveel mensen er wereldwijd zijn geëxecuteerd, waarbij het namen noemt van de landen die de meeste executies uitvoeren. Zelf ben ik principieel tegen de doodstraf. Principieel houdt, per definitie, in dat je geen uitzonderingen accepteert. Anders is het geen principe, geen wet, maar een regel. Derhalve constateer ik dat Amnesty er anders in zit dan ik. Amnesty telt niet de doden die het gevolg zijn van collectieve straffen, cq agressie-oorlogen. ‘Decapitation-Strikes’ verschijnen niet in de gepubliceerde statistieken. ‘Gaza’ kom je er niet in tegen. Zo men ervoor kiest die horror onder de loep te nemen, dan benoemt men dat apart, en dat komt voorstanders van de ‘liberale democratische orde’, waarvan al die onder subsidie bezwijkende ‘NGO’s’ een onderdeel van zijn, goed uit. Waarover aan het eind van dit artikel meer. 

 

Een principe is *altijd* persoonlijk. Als het verheven wordt tot iets waar *iedereen* zich aan te houden heeft, wordt het verheven tot een *wet*. Op een wet zijn *geen* uitzonderingen mogelijk, al zal dat in de praktijk veelal wel zo zijn, waar het executies betreft, indien er twijfel bestaat over de vraag of het doden doordacht was. Bijvoorbeeld: Had de dader de bedoeling om een mensenleven te nemen? Had de dader redelijkerwijze kunnen weten dat de actie mensenlevens zou kosten? 

 

Mijn principe gaat niet zo ver dat ik het ten alle tijde ontoelaatbaar vind mensen te doden, omdat ik meen dat het leven verdedigd dient te worden, en indien iemand het op mijn leven gemunt heeft, heb ik het volste recht om mij te verdedigen. Wat *kan* betekenen dat de aanvaller het zijne, of hare, verliest. 

 

In de praktijk is het extreem lastig om te beoordelen of iemand die wordt aangevallen opties had om te voorkomen dat het zover kwam. Of mogelijkheden had om een aanvaller ‘buiten gevecht’ te stellen zonder dat het levens kostte. In een rechtszaal, of op je zolderkamertje bedenken dat het ook anders had gekund, doet geen recht aan een adrenaline-gedreven situatie, of een door blikvernauwing bevangen individu. Maar bij een vonnis is het doden altijd 'met voorbedachte rade'. En had men voldoende tijd om een andere oplossing te bedenken.

 

Mijn principe is niet gebaseerd op weerzin tegen het doden van anderen, maar beargumenteerd als een gebrek aan vertrouwen in de onfeilbaarheid van rechters en wetgeving. Juridische ‘dwalingen’ zijn aan de orde van de dag, en het wemelt van de angstaanjagende voorbeelden. Daarnaast is wetgeving altijd een reflectie van compromissen die niet tijdloos zijn. Iets kan, binnen een cultuur, ‘logisch’ zijn, maar als de normen en waarden veranderen, kan een conclusie simpelweg absurd overkomen. Dat geldt overigens evident niet uitsluitend voor de doodstraf, maar voor *elke* straf. Maar bij de doodstraf is herstel niet meer mogelijk. 

 

Het denken over straf, en manieren om ongewenst gedrag te ontmoedigen, is dramatisch veranderd tijdens mijn leven. Een weelde aan ‘experts’ heeft zich gebogen over de vraag welk gedrag ontmoedigd dient te worden, en op welke wijze. In het nieuws vanochtend de spectaculaire stijging van het aantal geweldsincidenten waarbij jongeren dodelijk geweld gebruiken. Ondanks een ‘campagne’ van de overheid. De verantwoordelijke staatssecretaris werd de conclusie voorgelegd dat die ‘campagne’ blijkbaar geen effect heeft gehad. De man zou geen politicus zijn als hij daar in meegegaan zou zijn, dus zei hij dat ze druk waren met ‘evalueren’. Het kost een paar centen, maar dan heb je ook niks. 

 

We mogen daar niet vergeten dat een heel systeem ‘ervan eet’, wat een ‘perverse prikkel’ oplevert. Falen wordt *beloond*. We mogen niet onderschatten wat dat met mensen doet. En dat geldt ook voor die weelde aan ‘NGO’s’, waaronder ook zeer zeker Amnesty. Als ze succesvol zijn, verdampt hun bestaansrecht. Dat bracht mij er lang geleden al toe te concluderen dat ‘professionals’ niet noodzakelijk beter gepositioneerd waren om ongewenst gedrag te ondervangen. Daar kwam met de jaren bij dat we meer en meer afdreven van principes/wetten die definieerden wat dat dan was, dat ongewenste gedrag, en meer en meer onze toevlucht namen tot regels. Een extreem kwetsbaar systeem van aaneen geregen momentopnames, waarbij identiek gedrag in het ene geval tot hoge straffen leidt, terwijl het in het andere geval met de mantel der liefde wordt afgedekt. Zulks ter beoordeling van de rechter. Ik heb daar in het verleden al uitvoerig over geschreven, vanuit mijn eigen persoonlijke ervaringen met rechters en opsporingsautoriteiten. Gelukkig bescheiden, want ik werd er niet vrolijk van. 

 

Die rechters en opsporingsautoriteiten waar ik mee te maken had valt feitelijk niks te verwijten. Het systeem geeft hen die ruimte, of dwingt hen in zekere gevallen zelfs om mensen die een strafbaar feit domweg niet gedaan *kunnen* hebben, tóch te straffen. De wetgever, de politiek, rijdt daar een scheve schaats, vanuit mijn optiek. Ouders zouden er niet mee wegkomen. Kinderen zijn extreem gevoelig voor onrechtvaardig handelen, en ouders, of een juridisch systeem, zou dat moeten aangrijpen om dat te versterken, maar het doet het tegenovergestelde. Het leert kinderen al jong om autoriteiten te ‘bespelen’. Sterker nog, er zijn gespecialiseerde bureaus die verdachten van serieuze misdrijven bijstaan in het verfijnen van hun ‘presentatie’. Hoe ze een lagere straf kunnen krijgen door ingestudeerd ‘Sorry’ te zeggen. 

 

Die morele corruptie heeft zich van onze hele westerse samenleving meester gemaakt. Je kunt plannen maken om een oorlog uit te lokken, ze op schrift stellen en publiceren, en wegkomen met het verhaal dat je slachtoffer bent, en geen dader. Je kunt mensen het bloed onder de nagels vandaan treiteren, beschermd door ‘regelgevers’ die we zelf gekozen hebben, alhoewel die draaikonten ons dat in hun verkiezingsprogramma nooit zo hebben voorgeschoteld, en je moet er maar tegen kunnen. Die autoriteiten kunnen de door henzelf op papier gezette regels rond ‘inspraak’, of zelfs ‘medezeggenschap’, volledig aan hun laars lappen, of beloften doen waarvan ze op voorhand al weten dat ze die nooit na zullen komen, maar je mag niet boos worden en het vertrouwen in hen opzeggen. 

 

Elke straf heeft uiteenlopende aspecten die bepalen of het een goede straf is, of niet. Er zijn verschillende ‘Stakeholders’. Een straf dient deels om slachtoffers te compenseren. Dat geeft, per geval, een optimale strafmaat, waarbij we ons er rekenschap van moeten geven dat als een misdraging nog ‘vers’ is, het slachtoffer wellicht de doodstraf nog te mild zal vinden, ook al was het vergrijp nou niet echt zo zwaar. Iets wat het slachtoffer zich, zelfs zonder aansporing, later ook wel realiseert, tenzij de media, een rechtbank, of supporters dat slachtoffer op sleeptouw nemen, en de wraakzucht alleen maar toeneemt. Iets wat in onze ‘Spektakel-Maatschappij’ schering en inslag is. 

 

De volgende ‘Stakeholder’ is de autoriteit. Hebben we het over ouders, leerkrachten, groepsleiders en dergelijke, dan zien ze het bestraffen als een *last*. Tenzij het sadistische hufters zijn die hun lusten botvieren op medemensen die daar niet van gediend zijn. Bij een overheid, die een systeem heeft opgetuigd waar mensen ervan ‘eten’, is het één grote ‘perverse prikkel’ om te zorgen voor voldoende aanvoer. Tevens zal dat systeem sadistische hufters aantrekken, wat een groot gevaar is. ‘Abu Ghraib’. 

 

De derde, en eigenlijk meest belangrijke ‘Stakeholder’, is de dader. Althans, voor wie uit wil komen bij een fatsoenlijke, vreedzame samenleving waarin iedereen de wet respecteert. De strafmaat die optimaal is om een dader te bewegen om zich te voegen naar de norm, kan niet in een achterafkamertje door een stel statistici, of politici, die de dader niet kennen, worden vastgespijkerd. Althans, waar dat wel gebeurt, heb je het puur over ‘afschrikking’, en is de dader ‘een stuk vlees’. De kans dat de dader geknakt uit die ervaring tevoorschijn komt, in zijn of haar eigen beleving inmiddels slachtoffer, want ‘onmenselijk’ behandeld, is ongeveer net zo groot als de kans dat de dader ‘pislink’ wordt en nog wat kolen op het vuur gooit. Omdat een straf die ‘passend’ is, vanuit de beleving van de dader, de schuld, die het gevolg is van de misdraging, op ‘nul’ moet zetten. Hij of zij moet na de straf met een schone lei terug kunnen keren in de samenleving. Vergeten, en vergeven. 

 

De vierde ‘Stakeholder’ is de ‘meute’. Het ‘volk’. De ‘omstanders’. Een giftige mix van extreem vergevingsgezinde ‘schapen’ die met spandoeken rondlopen waarop staat dat je de ‘wolf’ ook een kans moet geven. Tot de van bloedlust doortrokken liefhebbers van wrede en onmenselijke straffen, die voor hun plezier naar publieke executies gaan, de deur platlopen in rechtszalen als ‘verslaggever’, of die zich inspannen om geld in te zamelen om wapens te kopen voor méér oorlog tegen mensen die ze domweg haten. Ik hoop dat u begrijpt dat ik die laatste categorie geen warm hart toedraag. Maar in de realiteit van vandaag de dag voeren die de boventoon in discussies over straffen. 

 

Net als iedereen heb ook ik een ‘short-list’ van mensen en misdrijven waarvan ik vind dat ze er genadig af komen, of misdrijven die wel wat serieuzer tegen het licht gehouden mogen worden. Evenals een lijst met strafbare misdragingen waarvan ik denk: ‘Waar heb je het over!?!'. Die laatste lijst groeit nog elke dag gestaag, omdat ik de bemoeizucht van de overheid alle perken te buiten vind gaan. Ik heb geen idee meer wat de overheid nou van mij wil. Behalve geld voor haar onbezonnen hobbies en oorlogen. Waarbij die overheid nadrukkelijk het systeem misbruikt om aan fondsen te komen, zonder zich te realiseren hoeveel kwaad bloed dat zet bij de ‘kinderen’. Als ‘liefhebbende’ maar ‘zorgzaam-strenge’ ouders is de overheid bij mij al vele decennia geleden finaal door het ijs gezakt. Je moet er niet aan denken dat zo’n overheid, en de door haar aangestelde rechters, de beschikking zouden krijgen over zoiets definitiefs als de doodstraf. Buiten haar reeds gretige gebruik ervan in de vele oorlogen waar zoveel steun voor is. Brrrrr!

 

De argumenten vóór de doodstraf slaan hoe dan ook het belang van de dader over. En alles wat ik daarover heb geschreven in die paragraaf. Niks ‘schuld inlossen’, ‘schone lei’, ‘vergeten en vergeven’. En andermaal, als mens met gevoelens begrijp ik waar de wraaklust vandaan komt, en begrijp ik ook dat het als afschrikking in veel gevallen ook werkt. Als je, zoals ze in China of Iran doen, mensen die drugs transporteren, of verhandelen, de overheid ondermijnen middels corruptie, gewelddadig verzet, of verraad, ‘tegen de muur’ zet, of opknoopt, gaat daar wel een heel krachtig ‘signaal’ vanuit. En in het geval van de drugshandel bespaar je je een hoop ellende. Dat een overheid zich moet wapenen tegen dat soort mensen staat ook buiten kijf, tenzij je een ‘Globalistisch’ perspectief omarmd, waarin de functie van de overheid dramatisch verandert. 

 

In landen waar de doodstraf uit het wetboek van strafrecht is geschrapt, betekent dat nog niet dat overheden zich daar iets van aantrekken. Alleen zoeken ze dan naar wegen om het buiten de rechtbank om te doen. Ze sturen een ‘drone’ langs. Iemand valt uit het raam. Een huur-idioot, al dan niet een product van een hedendaagse ‘MK-Ultra’-afdeling of het ‘Al Qaida’-reservoir, wordt op pad gestuurd. Er bestaat een ‘Kill-List’ waar mensen op staan die ‘geïdentificeerd’ zijn als ‘vijanden van Oekraïne’, op basis van hun mening, waarvan er al verscheidene zijn geliquideerd. Dan hebben we het dus over mensen die, in de ogen van degenen die die lijst bijhouden, ‘verraders’ zijn van de ‘goede zaak’ door hun uitlatingen in de media. Die lijst is niet eens geheim, en het is bekend wie die lijst bijhouden, maar geen westerse overheid treedt er tegen op. Het is een ‘gecodificeerd’ onderdeel van wat we ‘liberale democratie’ zijn gaan noemen, ofschoon het niks met ‘liberaal’, noch met ‘democratie’ te maken heeft. 

 

Het omvangrijke ‘Epstein Netwerk’ is derhalve ook geen ‘weeffout’, en de sloop van Zelensky’s ‘inner circle’, waarbij nu ook de vrouw van Zelensky in beeld is als verdachte in de corruptiezaak, die al zijn meegebrachte vrienden al uit de vergelijking heeft gehaald, is typerend voor de wijze waarop ‘Kompromat’ wordt gebruikt om leidinggevenden, formeel gekozen, benoemd of op de achtergrond, te ‘disciplineren’, waarbij de regels, de opsporingsautoriteiten en de rechters worden gebruikt om correcties aan te brengen. Je kunt beestachtig tekeer gaan, en jezelf schofterig verrijken, totdat je de ‘Globalistische’ elite tegen de haren in strijkt. Al dan niet bewust. Waarbij het een raadsel is of je wel kunt spreken van een soort ‘genootschap’ dat de knopen doorhakt, populair in ‘Complot’-kringen, of dat het eerder een soort ‘Gaia’, een mondiaal ‘noodlot’ is dat als een ‘onzichtbare hand’ de ‘markt’ bewerkt, en verantwoordelijk is voor zoiets als de ‘Zelensky Curse’. In elk geval valt niet aan redelijke mensen uit te leggen hoe het systeem ‘werkt’. 

 

Uit het voorgaande kunt u de terechte conclusie trekken dat ook ik geen sleutel heb die op de poort past die toegang geeft het aardse paradijs. Ik weet het niet *beter*. Ik weet alleen dat het zo niets anders kan produceren dan een gevecht van allen-tegen-allen als we op deze principeloze, wetteloze, huichelachtige weg doorgaan. En op niks af. Puur omdat het ‘winstgevend’ is. 

Het is verontrustend

Het CBS meldt dat Nederlanders geen enkel vertrouwen meer hebben in de politiek. Slechts om en nabij de twintig procent heeft nog vertrouwen in de Nederlandse volksvertegenwoordigers. Daar staat, nog steeds volgens het CBS, tegenover dat nu een krappe meerderheid het ondemocratische ‘Europa’ steunt. Het zou iedereen de koude rillingen moeten bezorgen, en moeten doen twijfelen aan dat soort ‘cijfers’, want hoe komen die tot stand? Wat was de vraagstelling? Hoe betrouwbaar was die enquête? Was er wel een enquête? Hoe groot was de groep ondervraagden, en hoe representatief waren de landgenoten die gevraagd werd hun mening te geven? Mij is niks gevraagd. 

 

Je zou denken dat het CBS een Nederlandse overheidsinstelling is, en dat die toch niet moedwillig de Nederlandse praktijk gaat ondergraven. Maar zo goed van vertrouwen zit ik er niet in. Je ziet in heel Europa dat de ‘Instituten’ hun hart verpand hebben aan ‘Brussel’. Niet vreemd, want ‘Brussel’ gaat inmiddels over het geld. En ‘Brussel’, zowel de EU als de NAVO, is lief voor de ambtenarij. Met mooie carrièrekansen voor wie uitgekeken is op de Nederlandse ‘provincie’. In ‘Brussel’ en ‘Straatsburg’ klotsen de Euros over de rand. In Nederland is de koek wel zo’n beetje op nu. 

 

In heel Europa hebben nationale regeringen het zwaar, en zijn regeringsleiders impopulair. Dat het beleid in het ondemocratisch geleide ‘Brussel’ wordt gemaakt, en niet in de parlementen en binnen de regeringen van de alleen nog op papier soevereine landen, dat is nu iedereen wel duidelijk, mag ik hopen. Die regeringen, en het grootste deel van de gekozen partijen, hebben feitelijk nog maar één taak, en dat is uit alle macht een terugkeer naar soevereine staten voorkomen. Iets waar ze enthousiast aan werken, zelfs als ze ‘op papier’ kritisch zijn over de bemoeizucht van ‘Brussel’, of de oorlogen van de NAVO. Daar ging het in mijn bijdrage van gisteren ook over. In die bijdrage zal ik menige trouwe bezoeker van dit blog wellicht van mij hebben vervreemd, door een tekort aan loyaliteit, maar jammer dan. Wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. Ik ben niet iemand die anderen hun fouten nadraagt, en mensen die ik nu bekritiseer hebben altijd de mogelijkheid om zich te herpakken, in mijn ogen. U ziet dat ook terug op dit blog waar ik allang afscheid heb genomen van termen als ‘Links’ en ‘Rechts’ in de politiek. Totaal onbruikbare stigmata. Maar waar mensen het zo ‘framen’ ontkom ik er niet aan die termen over te nemen, om zo ergens nog een brug te kunnen slaan voor wat zwaarder verkeer dan het lichtvoetig uitdelen van onzin-boetes aan ‘Post-NL’, of andere semi-overheidsbedrijven door een club die zich de ‘Autoriteit Consument & Markt’ mag noemen. 

 

Je wordt doodgegooid met enquêtes. Afgelopen week kwam ik ook een enquête tegen die ging over de bereidheid van de bevolking van de diverse Europese NAVO lidstaten om het eigen land te verdedigen. Nederland scoorde met 15% het laagst. Duitsland deed het met 18% amper beter. Ook in Engeland en Frankrijk moet je niet zijn voor martelaren. Die vind je in de Scandinavische landen, Polen en Turkije, dat was ‘meegenomen’ in deze enquête, waarbij de Grieken ook niet onaardig scoorden. In Oekraïne, volop in oorlog, en helemaal geen NAVO-land: slechts 38%, en die worden in de media geprezen vanwege hun vastberadenheid om liefst héél Europa van de zekere ondergang te redden, nu de Russische Beer het op ons heeft voorzien. 

 

Dat Nederlanders liever anderen voor zich laten vechten was in de ‘Gouden Eeuw’ ook al zichtbaar, toen het land nog een bedrijf was, geleid door de directie van de VOC. Als ze soldaten nodig hadden om het land te beschermen tegen opdringerige Spanjaarden, dan huurden ze bij voorkeur Duitsers of Britten in. In mijn eigen familie toevallig wel enige bereidheid om ‘onder de wapenen’ te gaan, en ‘de Vlag’ te verdedigen, zij het dat het veelal ook Franse Hugenoten waren die daar via huwelijken de basis voor legden. En over mijn eigen ervaringen met de krijgsmacht heb ik wel genoeg geschreven, dacht ik zo. Zoveel valt er niet over te vertellen. Maar wel weer meer dan degenen die de militaire dienst ontliepen of ontweken, laat staan dat ze op enig moment ingeschreven stonden als ‘beroeps’. 

 

Het maakt uiteraard nog verschil of je je vertrouwen opzegt in ‘de politiek’, het systeem, of dat je teleurgesteld bent in de politici die je geholpen hebt aan een zetel in het parlement, waar het in mijn artikel van gisteren over ging. Maar hoe kan iemand in ’s hemelsnaam vertrouwen hebben in ‘Brussel’? Wat doen ze daar goed dan? Als je ze in beeld ziet, de leiders van de EU en van de NAVO, dan staan ze te lachen en opgewekte kletspraat te verkopen, over hoe goed we het hebben in Europa, dankzij hen, terwijl ze plannen smeden om nóg meer geld in dat bodemloze gat in Oekraïne te storten, dat op sterven na dood is, dankzij onze cynische machtspolitieke chicanes. Totale onzin dat zij aan de wieg van onze welvaart stonden, want ofschoon we het in Europa, en zeker ook in Nederland, beslist niet slecht hebben, is dat allerminst hun verdienste, maar is het sinds zij de touwtjes in handen hebben genomen alleen maar bergafwaarts gegaan. Slechts gemaskeerd door steeds hogere schulden en fantasie-waarderingen van ‘assets’, of gedreven door krapte die gecreëerd wordt door ‘Brussels’ beleid, waardoor wat er nog is in prijs stijgt. Wat je vervolgens alleen nog maar kunt kopen door je tot over je oren in de schulden te steken, of je ouders lief aan te kijken die hun eigen bezit vervolgens verhypothekeren om je vast een deel van je erfenis te schenken, die daardoor straks lager uitvalt. Maar dat zal toch al wel het geval zijn, want ‘Europa’ wil het bezit van haar ingezetenen gebruiken om zelf meer te kunnen lenen. 

 

‘Europa’ staat stil, en als gevolg van de sluiting van de Straat van Hormoes, en onze oorlog met Rusland, dreigt nu een ongekende catastrofe. Een energie-infarct. In China gaat het geld niet primair naar het Militair Industrieel Complex, douceurtjes voor bevriende landen en grote multinationals, zonder zicht op een ‘return on investment’. Daar denkt de regering volkomen anders over haar taken dan in Europa. Ik schreef onlangs nog over de dalende prijzen van huizen in China, in onze door banken en schulden gedreven economie met afgrijzen gadegeslagen, omdat daardoor het ‘GDP’ onder druk komt te staan. En dus de ratio van ‘GDP-per-Inwoner’, wat gebruikt wordt op de posters om landen in het zonnetje te zetten als ‘succesvol’ en ‘welvarend’. Maar wat is er zo welvarend aan een land waarin de bewoners zich helemaal geen huis meer kunnen veroorloven? In DEZE video wordt getoond hoe ze in China huizen ‘printen’ in de fabriek, en vervolgens op lokatie opbouwen. Een blok met ‘State of the Art’ appartementen van tien verdiepingen staat in minder dan dertig uur, met alle voorzieningen erin. Waarom kan dat in Europa niet? Omdat ten eerste de ‘know-how’ ontbreekt, ten tweede de bouwbedrijven die klassiek bouwen op slag de deuren kunnen sluiten, en, daar komt ie: Omdat de prijs van een woning dan scherp zou dalen, met als gevolg een implosie van de woningmarkt, en het failliet van de banken die de uitstaande leningen beschouwen als een zekerheid voor hun complete ‘business model’. 

 

Zelfde verhaal voor auto’s, netwerken die elektra distribueren, openbaar vervoer, gezondheidszorg, en eigenlijk alles. Duur door regeldruk, vanuit ‘Brussel’ of lokale zweef-activisten en hun politieke meelopers, vinden de banken bij ons helemaal niet erg. In China denken ze: Dat is zonde! En ik geef ze geen ongelijk. 

Vergissen is menselijk

Net als iedereen maak ook ik fouten. Als een strategische kiezer ligt bij mij het accent meer op de richting die ik het liefst zou zien in de politiek. Niet zozeer de concrete punten die partijen aandragen tijdens campagnes, omdat je vooraf al weet dat er niks van terecht gaat komen. In het voorspel van de voorlaatste landelijke verkiezingen voor de Tweede Kamer, ging mijn stem naar de BBB. Het einde van de periode ‘Rutte’ was daar, en hoe moest het nu verder? 

 

Als je voor de keuze staat weet je de uitslag van die verkiezingen nog niet, uiteraard, maar met een beetje mazzel zie je al wel de contouren van de mogelijke alternatieven. Frans Timmermans liep zich warm voor het ‘Torentje’, en de man is een geboren Russofoob die nog nooit een kans voorbij liet gaan om te pleiten voor conflicten met dat land. Rutte had al veel kwaad aangericht, en alle kranen wagenwijd opengezet om er zijn glijbaan naar de lucratieve functie van Secretaris Generaal van ‘Daddy’s Army’ mee te smeren, en alles in mij *schreeuwde* dat we op weg waren naar de ondergang via die route. Ter linker zijde van het politieke spectrum wemelde het van de oorlogszuchtigen, in die zin dat ze pal achter Oekraïne stonden, tegen de kwaadaardige Poetin. Alle kranten stonden vol propaganda die ons de indruk moest geven dat het een kwestie van tijd was voor Poetin moest capituleren. Met onze hulp kon het niet misgaan voor Oekraïne. 

 

Op dit blog typte ik mijn vingers blauw om helder te maken dat het allemaal een cynisch, crimineel plan was, dat toen al totaal mislukt was, en grote risico’s voor Europa, en voor ons in Nederland in het bijzonder, met zich meebracht. Ter rechter zijde leken Wilders en ‘Forum’ uitgesproken tégen die oorlog te zijn, waarbij ‘Forum’ sterker voor de dag kwam waar het de argumenten betrof, maar in een oceaan vol Blauw/Gele vlaggen waren argumenten al geen valide muntsoort meer. Daar kwam bij dat Thierry Baudet het zelfs bij de partijen op ‘rechts’ had verbruid, wat deels het gevolg was van onzinnige beschuldigingen van ‘antisemitisme’ als drijfveer binnen die partij. Iets wat evident niet goed valt bij Wilders, Netanyahu’s spreekbuis in Nederland. De trotse bezitter van de ‘Vriendschapsspeld’ die hij van de Russen had gekregen, markeerde Wilders zelf wel als een politicus die niet lichtvaardig de kant van Zelensky zou kiezen. NSC was pro-NAVO, en anti-Russisch. De VVD, de partij van Rutte, was verkocht, met een strik erom. De BBB hield zich op de vlakte voor de verkiezingen, en leek kritisch, wat maakte dat het voor mij de strategisch beste keus was, in dat opzicht. Maar mijn andere grote zorg, de aldoor maar groter wordende greep van Brussel op de Nederlandse politiek als thema leek bij de BBB ook in goede handen. En genuanceerder dan Wilders’ oproepen om een Nexit te forceren, wat ook bij Thierry veelvuldig een duidelijk verlangen was, alsof de Brexit zo’n successtory was. 

 

Daarbij was, en is, de blinde haat tegen ‘Moslims’ die Wilders van de kansel over het bange volk uitstrooit mij een doorn in het oog, evenals zijn blinde aanbidding voor alles wat Israël doet. Maar achteraf kletterde ‘Lientje’ te pletter door de angst om buitengesloten te worden in een vechtkabinet, waarbij de punten waar ze zelf voor streed als ‘Boerenpartij’ zwaarder wogen dan het landsbelang. Met de gebruikelijke scheuringen en afsplitsingen tot gevolg, ook omdat na de komst van Lidewij de Vos de BBB simpelweg voorbijgelopen werd door de Vos, die aangaande de klimaatonzin haar dossier goed op orde had, zoals ook bleek in het boek ‘Niemand in de Cockpit’ dat ze samen met Baudet schreef, en waarin minutieus het nationale misverstand rondom de ‘stikstofproblematiek’ uit de doeken wordt gedaan. 

 

Bij het aantreden van het ‘Kabinet Schoof’, het hoogst haalbare ‘op rechts’, vroeg ik de vroege critici binnen conservatief Nederland, en in het centrum van de politiek, voorzover dat nog bruikbare termen zijn, om het een kans te geven. Wilders wilde scoren op het gebied van de instroom van nieuwkomers, terwijl van der Plas vooral in leek te zetten op de hoogst denkbare compensaties voor boeren die wel wilden stoppen, en technische, dure oplossingen voor het niet-bestaande stikstofprobleem, terwijl Omtzigt desintegreerde, en de VVD, samen met Schoof, de EU en de NAVO bleef bedienen alsof Rutte er nog zat, en miljarden vrijspeelde voor Zelensky’s corrupte kliek. Schoof was PvdA, evenals vele anderen die aan de wieg van dat merkwaardige kabinet stonden, dat *niets* voor elkaar kreeg door keiharde tegenstand in de Tweede Kamer, en een overdaad aan ‘hobbyisme’ bij de vier coalitiepartijen, waarvan alleen de VVD er met de volle winst vandoor ging. Althans, ook tijdens de periode Rutte was het ‘Alle Ballen op het Globalisme’, en dat veranderde dus niet. In zeker opzicht werd het nog versterkt. 

 

Laten we vaststellen dat het in alle Europese landen hetzelfde is. Politici rollebollen over straat, en Rutte en von der Leyen gaan er, namens ‘Daddy’s Army’, met het bot vandoor. Macron in Frankrijk, Merz in Duitsland, Starmer in Engeland. De chaos in al die landen afzonderlijk neemt spectaculaire vormen aan. De sancties tegen Rusland en China, de getroebleerde relatie met de wispelturige Trump, en nu die op ons afstormende energiecrisis als gevolg van de sluiting van de Straat van Hormoes, die ook tekorten op allerlei andere cruciale vlakken teweegbrengt, trekken het vloerkleed onder de EU vandaan. Dat er niet één individu functioneel belast is met glashelder geformuleerde taken op het gebied van buitenlandpolitiek en economie is volkomen *logisch*, want de EU mist de structuur daarvoor. De EU was *nooit* bedoeld als een Federale Overheid. Zelfs de meest elementaire voorzieningen en wetten daarvoor ontbreken. Er is geen grondwet. Het ‘parlement’ is een geldverslindende ‘wasmachine’ voor corrupte geldstromen, waarbij degenen die er zitting in hebben lokaal gekozen zijn in hun eigen land, met opdrachten die zijn toegesneden op het lospeuteren van voordeeltjes voor dat land, of zekere groepen binnen dat land, zonder enige coherente visie op Europa als een ‘blok’. *Logisch*, want de hele opzet was altijd, vanaf het prille begin, dat de lidstaten *soeverein* waren. Op het moment dat je je buitenlandpolitiek en economische beleid in de ramsj doet, ben je je soevereiniteit kwijt. Delen van dat beleid kun je vormgeven in een identieke behandeling van alle burgers en bedrijven voor de wet, samen met andere landen, waardoor je bijvoorbeeld een gecoördineerde vreemdelingenbeleid vorm kunt geven. Mits je ertegen waakt dat de wetgeving zo complex wordt dat het uiteindelijk een rechter is die er met dat beleid vandoor gaat. Als soevereine landen allemaal op elkaar gaan zitten wachten, en hun nagels blijven vijlen terwijl China spijkers met koppen slaat, dan wordt het janken natuurlijk.

 

Je kunt zeggen dat de chaos in de wereld op het meest ongelegen moment komt, maar de EU en de NAVO zijn geen hulpeloze toeschouwers, maar de architecten van die chaos. We hebben begin jaren veertig al eens een ‘Verenigd Europa’ gehad onder Duitse leiding, gedirigeerd door cynische Britse imperialisten, en een in zichzelf gekeerd Frankrijk, met ook nog eens dezelfde ambities als nu, een ‘Drang Nach Osten’, sinds de jaren negentig niet meer weg te denken uit ‘Brussel’, zowel de NAVO als de EU, en dat is destijds op niets uitgelopen. Waarom zou het deze keer beter kunnen gaan? Ik zie het niet. Nog los van het punt dat ik niet begrijp waarom we daar alles wat we hebben tegenaan moeten smijten. Oekraïne is op gruwelijke wijze misbruikt als land. Geen lid van de EU, noch van de NAVO, werd het opgetuigd als aas om de Russen te laten ‘happen’. Arestovich, de rechterhand van Zelensky zei in 2019 dat een korte oorlog met Rusland gepland stond voor 2021 of begin 2022. Jens Stoltenberg zei in 2015 dat hij op bezoek was geweest in het westen van Oekraïne waar hij met grote blijdschap had gezien hoe Britse en Amerikaanse militairen het leger van Oekraïne trainden, ofschoon het land formeel nog altijd neutraal was. Het land telde in de eerste jaren van de onafhankelijkheid 52 miljoen inwoners. In 2022 nog 42 miljoen. En nu niet meer dan 22 tot 25 miljoen, volgens Denis Ulyutin, minister van sociale zaken. Er worden bootvluchtelingen gelokt met inkomens die hoger liggen dan die van de autochtone bevolking, waarvan de mannen nu met steeds grover geweld opgejaagd en gevangengenomen worden om te dienen in onze NAVO-uitbreidingsoorlog. Wat bezielt ons?

 

‘Lientje’ loopt fier rond met een speldje van het Iran uit de tijd van de Shah, en de brute Savak, een van de meest gruwelijke veiligheidsdiensten die de wereld ooit gekend heeft. Om haar solidariteit met de vrijheidminnende Iraniërs te onderstrepen. En geen onvertogen woord over Israël, want dat is ‘antisemitisme’. Een andere vrouwelijke politica uit Nederland waar ik wel een lans voor gebroken heb is helemaal fan van de Mujaheddin e Khalq, een soennitisch-marxistische terreurorganisatie die in opdracht van Israël en de VS werkt om het bewind in Iran te ondermijnen, die geen hoofddoekjes dragen, zoals formeel in Iran verplicht is voor vrouwen, maar in de grote steden niet wordt nageleefd, maar zijn ‘ingepakt’ in strenge gewaden. Ik begrijp de ‘Goede Bedoelingen’, maar ga er tenminste eerst eens kijken dan. Zelfs dan. Het is niet jouw land, niet jouw zaak. Hoe moeilijk kan het zijn? Steek die energie en die tijd in onderzoek naar de corrupte geldstromen van de EU richting Oekraïne, waar zelfs meer en meer reguliere westerse media nu over schrijven, eindelijk. Lees eens iets anders dan je ‘suffertje’. Want, lieve mensen, het is niet mis wat er op ons af komt!

Je weet het niet, maar het had gekund

Na de Tweede Wereldoorlog was 'Das Haben Wir Nicht Gewusst' een gevleugelde verdediging. Dat ging dan voornamelijk over de 'Holocaust', de massaslachting onder Joden, Roma en Sinti. Niet alleen gewone Duitsers verscholen zich daarachter, maar ook hooggeplaatste militairen in het Duitse leger, en 'geallieerden' die dondersgoed wisten van de concentratiekampen, maar niets ondernamen. Verscheidene hooggeplaatste Duitse militairen die zelf niet *actief* hadden deelgenomen aan de vervolging van voornoemde groepen, of dat uit wisten te gummen, soms met welwillende medewerking van de geallieerden, die dat soort 'Kompromat' beschouwden als een 'asset', en niet als een 'liability', klommen na de oorlog op in de West-Duitse BND, de 'veiligheidsdienst', of ze werden zelfs de hoogste Europese militair in de NAVO. 

 

Ook in ons land waren vele duizenden Nederlanders betrokken bij het plannen en uitvoeren van de razzia's, en het op transport zetten van degenen die waren opgepakt. *Iedereen* wist dat die Joden, Roma en Sinti niet op een door Hitler en consorten georganiseerde vakantiereis gingen, maar in de praktijk was het makkelijk om weg te kijken, en te doen alsof je neus bloedde. Daarbij heb ik het dus *niet*, voor de volledigheid, over de mensen die simpelweg machteloos en woedend toe moesten zien, ondertussen wel onderduikadressen regelden, of tenminste niet hielpen. Waarvan er velen in Amsterdam, met gevaar voor eigen leven, op enig moment in staking gingen tegen de transporten vanuit die 'Jodenstad' bij uitstek. 

 

In Monroe, New York, waren deze week tienduizenden orthodoxe Joden bijeen om te protesteren tegen de Staat Israël, en het zionisme. In Iran schoot Israël de synagoge in Teheran in puin. Joodse geestelijken vroegen de lokale autoriteiten om geen mechanische graafmachines te gebruiken bij de opruimwerkzaamheden, om te voorkomen dat de waardevolle dingen in die sjoel alsnog beschadigd zouden raken. Een verzoek wat door de lokale autoriteiten werd gehonoreerd. Met de hand werd tussen het puin gezocht naar wat nog gered kon worden. Als je in ons deel van de wereld woont, dan weet je dat niet, maar het had gekund. Onze media, en onze overheden, geven het niet door. 

 

Mocht je het wel weten, omdat je het bent tegengekomen op de sociale media, of omdat je zelf voldoende tijd hebt, en nieuwsgierig bent, waardoor je op zoek gaat naar hoe het 'precies' zit, dan besef je ook dat achter elke aanval op een 'herkenbare Jood' niet *noodzakelijk* een antisemiet zit, omdat het ook heel goed een zionist kan zijn, als dader, opdrachtgever, of iemand die de aanval uitlokte, in het bijzonder indien die 'herkenbare Jood' orthodox gekleed is. Die twijfel is goed, omdat je daardoor niet gemakzuchtig je conclusies trekt. Waarbij het dan te hopen is dat je niet wegrent in de tegenovergestelde richting, en het bestaan van antisemitisme radicaal afwijst, want dat bestaat natuurlijk wel degelijk. 

 

Israël steunde Hamas maandelijks met een bedrag van tegen de veertig miljoen Dollar, over vele jaren. U wist dat misschien niet, maar het heeft in Israël uitvoerig in alle kranten gestaan. Het werd verdedigd als een strategische zet om een Palestijnse Staat te voorkomen. Daarbij werden tevens vele vragen gesteld bij de gebeurtenissen op die dramatische 'zevende oktober', omdat er aanwijzingen waren dat de autoriteiten het hadden 'laten gebeuren', en daarnaast zelf verantwoordelijk waren voor veel van de doden die op die dag vielen, en verhalen verspreidden die domweg onwaar waren om de haat aan te wakkeren. De kans is groot dat u dat niet wist, maar het had gekund. Alleen 'aarzelen' de media en de overheden bij ons om dat door te geven. Deels vanuit een niet geheel ongerechtvaardigde vrees dat het antisemitisme zal aanwakkeren, en zelfs tot terreur zou kunnen leiden in Europa. Toch ben ik zelf erg van 'zachte heelmeesters maken stinkende wonden', en ongemakkelijk nieuws afdekken met de 'mantel der liefde' mag dan misschien geen geïnstitutionaliseerde censuur heten, maar het komt op hetzelfde neer. Een democratie werkt niet als de burger niet de juiste informatie heeft. 

 

Zoals ik in mijn vorige bijdrage op dit Nederlandstalige deel van mijn blog al schreef, heeft Nederland vol trots een twintigtal mercedes-busjes voor gevangenentransport geschonken aan Oekraïne. Op haar 'account' op 'X' schrijft Claudia van Bruggen, staatssecretaris van justitie en veiligheid, vol trots over die actie van ons land, compleet met foto's van de feestelijkheden. Voorzien van een bijschrift waarin ze melding maakt van het feit dat wij, uitgerekend op de dag van de overdracht onze vrijheid vieren, 'die allesbehalve vanzelfsprekend is'. Zeg dat wel!  Pepijn van Houwelingen, en ik, en anderen, verwezen in reacties naar met beeldmateriaal ondersteund bewijs van wat er met die busjes wordt gedaan. De autoriteiten in Oekraïne gebruiken ze voor razzia's, waarbij de laatste nog levende jonge mannen voor de ogen van hun wanhopige vrouwen en huilende kinderen van straat worden geplukt om afgevoerd te worden naar het front, om daar te sterven voor onze ambitie om Rusland eronder te krijgen en de NAVO uit te breiden. 

 

Dat laatste schrijf ik hier consequent en vol overtuiging, omdat de bewijzen voor een uitgelokte oorlog inmiddels niet meer aan te slepen zijn. Zelfs Anthony Blinken, de minister van buitenlandse zaken onder Biden, windt er nu geen doekjes meer om, waar hij de afgang in Afghanistan in een interview verdedigt als een noodzakelijke stap om op tijd tachtigduizend huurlingen over te brengen van Afghanistan naar Oekraïne. En dat is dan bovenop het gepubliceerde plan uit 2019 'To Overextend and Unbalance Russia from Advantageous Ground', waar elke stap die de NAVO in de oorlog, die in februari 2022 uitbrak, terug te vinden is. Met inbegrip van een gecoördineerde machtswisseling in Syrië, om een top-terrorist van Al Nusra, met een prijs van tien miljoen op zijn hoofd, aan de macht te brengen in dat getormenteerde land. Bovenop de getuigenis van een Zwitserse 'liaison officer', inmiddels getroffen door Europese sancties, die in 2019 uit de mond van Arestovich, Zelensky's rechterhand in het eerste jaar van de oorlog, optekende dat een 'korte oorlog' met Rusland gepland was voor 2021, of 2022. 

 

U had het kunnen weten, en als u hier al langer leest wat ik te melden heb, dan wist u het ook, maar de overgrote meerderheid van de Nederlanders kunnen zich met recht beroepen op 'verschoning', omdat niemand ze iets vertelde. Steeds weer stuit je op vormen van zelfcensuur bij de gevestigde media, en wegkijken bij de overheid, die zich meer en meer gedraagt als een 'Burgemeester in Oorlogstijd'. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleven sommige burgemeesters, en andere sleutelfiguren in het bestuur, op hun plek, vanuit een verwrongen vorm van plichtsbesef, gelardeerd met eigenbelang, waarbij ze ertegen waakten dat ze 'hands on' zelf burgers in busjes moesten frommelen, in elkaar moesten slaan, en af moesten leveren aan het front. Maar ze werkten er wel aan mee, en begrepen ook dondersgoed dat die busjes er niet waren voor het reguliere vervoer van opgepakte corrupte bestuurders, want daar werkten ze juist innig mee samen. 

 

De kunst is natuurlijk het ondervangen van gewetenloze collaboratie. En voordat u nu de conclusie trekt dat ik elke burgemeester, elke politiecommissaris die in de Tweede Wereldoorlog bleef zitten beschuldig van collaboratie, moet ik u ook daar dan weer uit de droom helpen, want er waren beslist ook helden bij die alles deden wat ze konden om mensenlevens te redden, oogjes toe te knijpen om het verzet te helpen, en bedenk het allemaal maar. Terwijl een vervanger een ramp was geweest voor datzelfde verzet. In een tijd van vrede moet het systeem derhalve zo zijn ingericht, dat het mensen selecteert die rechtschapen zijn, op zoek naar wat waar is, en met een rechte rug. Een man een man, een paard een paard. Als er iemand in beeld verschijnt voor een 'topfunctie' in Brussel die liegt en bedriegt, verhalen ophangt over tragische ervaringen van haar moeder en grootmoeder in de tijd van de Soviet Unie onder Stalin, terwijl haar vader de topman was van de centrale bank in Estland, en daarmee behoorde tot de meest invloedrijke communisten in de late Sovjet periode, wat van haar een soort 'Prinses' maakte binnen dat systeem, wijs haar dan resoluut af. En zo kunnen we het hele rijtje van gecompromitteerde topfunctionarissen in 'Brussel' wel langs gaan. 

 

Ergens, al kort na de Tweede Wereldoorlog, en zelfs al voordat die formeel ten einde was, gingen 'geheime diensten' in ons deel van de wereld op zoek naar collaborateurs die 'bruikbaar' waren. Waarbij ik nog eens in herinnering roep dat Churchill het plan had om, samen met de resterende Nazi's, alsnog Rusland te veroveren. Geen 'complot theorie', maar een uitgewerkt, decennialang geheim gehouden plan, dat inmiddels openbaar is gemaakt, maar waar niet veel mensen het bestaan van weten. Maar het had gekund. 

 

Het is altijd weer datgene wat je had kunnen weten, maar niet wist, wat je in de kuif pikt. 

Waar zijn we nou mee bezig?

Nederland is één van de belangrijkste donoren van Oekraïne. Dat was zo onder Rutte, dat bleef zo onder het kabinet Wilders, en is nu nog zo onder Jetten. Zojuist schoof bij mij het 'blijde' bericht door het beeld op 'X' dat ons land een hele reeks gespecialiseerde Mercedesbusjes had overgedragen aan de autoriteiten in Kiev, waar ze de straten mee af kunnen schuimen, op zoek naar mannen die ze losrukken van vrouw en kinderen, om hen per ommegaande naar het front te sturen. De hartverscheurende, boos-makende beelden komen dagelijks voorbij in mijn tijdlijn op 'X'. Vrouwen en kinderen die de bendes, die door Zelensky en consorten op pad gestuurd worden om kanonnenvoer te vangen, te lijf gaan met hun vuisten. Totaal machteloos. 

 

Hoe de vlag erbij hangt in die oorlog is afhankelijk van het 'frame' dat je gebruikt. Zoals u weet wijs ik het idee dat het een veroveringsoorlog is radicaal af, en ik heb daar steekhoudende argumenten voor, los van het gegeven dat de Russen zelf zeggen geen enkele interesse te hebben in het veroveren van Oekraïne. Maar ze zijn op bepaalde plaatsen wel weer bezig aan een opmars, terwijl ze zich elders terug laten zakken. Iets wat voor mij juist het bewijs is dat het voor hen géén veroveringsoorlog is, terwijl degenen die volhouden dat dat wel het geval is er het bewijs in zien dat Oekraïne aan de winnende hand is. Waarbij ze zich dan exclusief concentreren op die gebieden waar de Russen het eerder veroverde gebied verlaten. Ze begrijpen niet dat dit juist kenmerkend is voor een uitputtingsoorlog, die de Russen al gewonnen hebben, mede gelet op de noodzaak om de laatste nog levende mannen zonder corrupte priviléges van de straat te plukken om te sterven voor onze passie van 'NAVO-uitbreiding'. 

 

Stellig cijfers noemen over verliezen aan beide zijden is onbegonnen werk. Maar bij elke uitwisseling van gedode soldaten, een maandelijks terugkerend ritueel, neemt Rusland vrachtauto's vol dode Oekraïeners mee, consequent duizend, en krijgen ze tussen de twintig en veertig dode Russen terug. Uiteraard vallen er achter de linies ook volop doden, zowel aan Russische als aan Oekraïense kant, waarover beide landen geen cijfers prijsgeven. Er zijn ook daar goede redenen om aan te nemen dat er meer doden vallen aan de kant van Oekraïne, dan aan de kant van Rusland. Bovendien kun je lastig volhouden dat de aanvallende partij altijd meer gedode tegenstanders tegenkomt dan de verdedigende partij, als je oprecht gelooft dat Oekraïne gebied daadwerkelijk terugverovert, en niet alleen maar uit haar fortificaties wordt gelokt, om daarna in de pan te worden gehakt. Maar goed, iedereen gelooft maar wat hij of zij wil. We gaan het allemaal wel zien.

 

De strategie van Oekraïne is al langer puur gericht op de destructie van de Russische olie- en gasindustrie, het vermoorden van mensen in Rusland, en de meest idiote propaganda die gericht is op Rusland, in de hoop dat de Russische bevolking zich tegen Poetin zal keren. Dat was, laat mij u herinneren, exact wat de 'Rand Corporation' in 2019 had bedacht, in de aanloop naar deze uitgelokte oorlog. Alleen hadden ze niet gedacht dat het langer dan een paar weken, hooguit een paar maanden zou duren. Voor Poetin was bijna van meet af het probleem dat de ultranationalisten in Rusland, zoals Prigozhin, wilden dat hij over Oekraïne heen zou walsen, min of meer vergelijkbaar met wat de Amerikanen in Irak deden. Poetin wilde dat niet, omdat hij zichzelf bleef vertellen dat hij na de oorlog verder moest met het *volk* van Oekraïne, en dan niet als een bezettingsmacht, maar als buren die middels handel hun geschillen konden overkomen. Zelfs in Kiev zijn er maar weinig 'native speakers' als het op Oekraïens aankomt, en spreekt de meerderheid Russisch. Het is dan ronduit koddig om te zien hoe twee mensen, de president van Armenië en Zelensky, die beiden vloeiend Russisch spreken, in de Armeense hoofdstad Jerevan in steenkolen-Engels met elkaar communiceren. Maar die twee, en hun op de NAVO en EU gerichte omgeving, zijn niet maatgevend. Geen gebrek aan voorbeelden van landen die het na een verwoestende oorlog toch weer goed met elkaar konden vinden in de wereld. Maar nu staat ook Poetin op een splitsing in de weg, waarbij het lastiger wordt om de 'haviken' kalm te houden. 

 

Met andere woorden, hoewel ik zelf allerminst verwacht dat er kans is op een coup in Moskou, zal Poetin wel moeten 'bewegen'. Het eerste, niet mis te verstane 'signaal' is dat als Oekraïne de feestelijkheden in Moskou op 9 mei gebruikt voor een aanval op de Russische hoofdstad, zoals Zelensky in Jerevan liet doorschemeren, Poetin de order zal geven om het centrum van Kiev finaal in de as te leggen. Waarbij hij vertegenwoordigers van andere landen die in Kiev zijn oproept om het zekere voor het onzekere te nemen, en Kiev te verlaten. Ik ben zéker niet de enige die steeds heeft volgehouden dat Poetin verhoudingsgewijs een 'duif' is, en dat er bij een machtswissel beslist geen 'Navalny' in het Kremlin komt, maar een leider die de confrontatie met de NAVO in Europa niet uit de weg zal gaan, en ook niet keurig vooraf zal waarschuwen. Zelfs de voorheen als uitgesproken gematigd beschouwde Medvedev is een stuk minder vriendelijk voor de NAVO en de meer uitgesproken Europese landen, waaronder ons eigen Nederland. Gelet op alle keuzes die Europa maakt kun je niet om de conclusie heen dat ze het zouden toejuichen als er een serieuze 'ijzervreter' de plek van Poetin over zou nemen, of als Poetin zijn tanden zou laten zien. Met inbegrip van een massieve destructieve aanval op Kiev, en dat is gevaarlijk vanwege het risico van een 'False Flag', waarbij een land als het VK (bijvoorbeeld) de hand heeft in een aanval op het 'Rode Plein', en Oekraïne de prijs betaalt. Maar mochten de Russen doorhebben dat een Europees land achter zo'n aanval zou zitten, dan zou het mij verbazen als Poetin zich alsnog in zou houden. Zo gevaarlijk is de situatie! Maar waarom? Waarom willen we dit?

 

Hoe ik het ook benader, ik kan het niet anders zien dan als 'institutionele' onderschatting van het Russische militaire potentieel, en de illusie dat als Rusland zijn tanden zou laten zien dit de gedroomde Europese Superstaat met rasse schreden dichterbij zou brengen. Dat laatste gaat er dan vanuit dat Rusland versus de Europese landen even voorzichtig tewerk zou gaan als het in Oekraïne doet. Ik *denk* niet alleen dat dit een misvatting is, maar Poetin en anderen hebben steeds gewaarschuwd dat als Europa het er op aan laat komen het onherroepelijk een nucleaire oorlog wordt vanaf het eerste moment. En in een nucleaire confrontatie met Rusland hebben we niks te zoeken. (In een conventionele ook niet trouwens!). En ik wijs er nog maar eens met klem op dat de NAVO in 2008 er op leek te gokken dat Poetin blufte toen hij in 2007 waarschuwde voor oorlog als de NAVO Oekraïne in zou lijven, en dat hij woord heeft gehouden. Weliswaar probeerde hij na 2014 nog op allerlei manieren om een gewapende confrontatie te voorkomen, maar de NAVO bleef, doofstom voor alle diplomatieke initiatieven, doordenderen. 

 

De vraag stellen is hem beantwoorden, dacht ik, maar 'Wollen Sie den Totalen Krieg?' Toch niet opnieuw? De niet-verkozen president van de EU, de voormalige Duitse minister van oorlog, lijkt vastberaden om, net als Hitler voor haar, Europa eerst aan het Duitse totalitaire gezag te onderwerpen, en dan op zoek te gaan naar 'Lebensraum' in het oosten door Rusland *actief* een oorlog binnen te zuigen. Het komt mij voor dat ze dit in Moskou ook zien, en dat ze er niet op willen wachten tot Ursula klaar is. Indachtig de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, waarbij Stalin zijn Europese ambtgenoten jarenlang achter de vodden zat met aansporingen om Hitler te stoppen voor het te laat was. Dat strategische inzicht getuigde van '20/20 eyesight', scherp zien zonder bril, en heeft verder weinig of niks te maken met politiek, of de onfrisse wijze waarop Stalin huishield in eigen land. Het lukt veel mensen niet om dat soort dingen te scheiden, met als gevolg ideologische verblinding. En hier is Poetin natuurlijk in geen velden of wegen vergelijkbaar met Stalin, maar begrijpen ze elkaar op geostrategisch gebied volkomen. 

 

Afijn, nadat Lavrov vorige week een lijstje publiceerde met bedrijven die drones maken voor Oekraïne, en Rusland weet dat Oekraïne de NAVO-landen nodig heeft voor 'targeting data', en 'terminal guidance' van drones gebruikt voor de lange afstand, waarbij door de NAVO gebruik wordt gemaakt van grote drones en vliegtuigen die over de Zwarte Zee en Europese landen vliegen, en de Russen naar buiten brachten dat ze meenden dat drones met bestemming St Petersburg over Europees grondgebied vlogen, onderweg naar de raffinaderijen en olieopslag die het doel was, sprak Poetin twee uur met Trump. Het heeft er alle schijn van dat Poetin niet net als Stalin gaat wachten tot Duitsland (Brussel) klaar is. 

 

Wat bezielt ons? Bevrijd jezelf van deze massapsychose op Bevrijdingsdag!

Dus dit is wat u wilde?

We hebben de Russen niet nodig om Nederland in de as te leggen. Dat doen we zelf wel. Grote lappen van het wolvenreservaat staan in brand, en de 'NL-Alerts' vliegen je om de oren. 's Ochtends het 'nieuws' dat het 'gevaarlijk droog' is in ons land, na een voorjaar waarin het regenwater met bakken uit de lucht kwam, en enkele uren later schieten onze militairen, of die van Oekraïne die hier worden opgeleid, de oefenterreinen in de fik. Blussen lukt niet, want het terrein ligt vol met munitie, en de helicopters met 'waterzakken' zijn geen partij voor het vuur. Daarbij verstoken die 'Chinooks' sloten kerosine, omgezet in 'schadelijke uitstoot', wat vergt dat er eerst een 'vergunning' moet worden geregeld, wat normaal maanden duurt.

 

Het is hoe dan ook de vraag of het aanvragen van zo'n 'vergunning' voor toekomstige inzet nog wel zin heeft, want tegen de tijd dat die afkomt is de kerosine al niet meer leverbaar. Nederland is weliswaar één van de belangrijkste producenten van kerosine in de Westerse wereld, maar waar haal je de olie vandaan die de grondstof is? Vliegtuigmaatschappijen zien de bui al hangen, en schrappen als bezetenen vluchten. Voor de reizigers is het een roulette. Je wordt 'omgeboekt', wat betekent dat je op een andere dag aankomt op je bestemming, in de meeste gevallen, en/of op een andere datum vertrekt. Of je krijgt je geld terug. 

 

Dat geld is inmiddels alweer minder waard dan enkele maanden geleden toen je je reis boekte, want de inflatie hakt er stevig in.Andere delen van je reis gaan ook in rook op als je niet kunt vliegen, of je moet accommodatie bijboeken, en wie draait daar dan voor op? Rekenmeesters van de overheid doen er alles aan om het te verbergen, maar de prijzen rijzen de pan uit, en er zijn grenzen aan de mate van bedrog die mensen nog voor zoete koek slikken. Een 'bureau' dat berekent hoeveel vakantiegeld Nederlanders krijgen, 'ziet' dat de mensen met een gering inkomen er 'iets' op vooruit gaan, vergeleken met vorig jaar, door belastingmaatregelen van de regering. De rest levert in. Zo wordt het dan gebracht, maar in de praktijk levert iedereen in, want een Euro in mei 2025 was veel meer waard dan een Euro nu. Maar zo wordt het verkocht. 'Putting Lipstick on a Pig'. Kluitje in het riet. Een kinderhand is snel gevuld. 

 

Steeds als ik mijn commentaar op ontwikkelingen over deze boeg gooi, voel ik mij bezwaard, omdat het mij, vooralsnog, geen pijn doet. Dat wil zeggen, ook voor mij zijn de prijzen hoger, dus moet ik keuzes maken, maar er zijn 'posten' waar ik op kan bezuinigen zonder mijn consumptiepatroon geweld aan te doen. Minder geld naar 'Goede Doelen', geen 'Tip' meer in het restaurant of op het terras, nog eens met de 'stofkam' door de abonnementen gaan, Amsterdam mijden, beter kijken naar de 'laagste prijs', wasbeurten voor je auto overslaan, onderhoud voor je fiets weer zelf doen. En ik ben zelf niet van het 'belastingontduiken', maar ik vul mijn tank in België, en niet in Nederland als ik de kans krijg, en houd er ook rekening mee dat het daar goedkoper is als ik een reis plan. 

 

Die weerzin tegen 'belastingontduiken' is puur principieel. Het heeft evident totaal *niks* te maken met steun voor het uitgavenpatroon van de Nederlandse overheid. Dat onze regering vooraan staat met pleidooien voor ruime donaties aan Oekraïne, waar de Bentley's, de Ferrari's, de Bugatti's en het bezit van 'vastgoed' en jachten buiten dat land alle grenzen van het fatsoen overschrijden, strijkt mij al vele jaren radicaal tegen de haren in. En nee, de 'revolutie' (staatsgreep) van 2014 heeft daar geen verandering in gebracht, maar het véél erger en 'In Your Face' gemaakt. Waarbij ik mij er bovendien bewust van ben dat ook andere 'Leidende Europeanen' ijverig meegraaien. Gisteren maakte Zelensky bekend dat hij 'toe zal staan' dat teveel geproduceerde wapens *verkocht* mogen worden aan NAVO-landen. De 'Geld-Carroussel' vol in beeld. Zonder begin van enige schaamte. En tegen die achtergrond zelf principieel blijven is best lastig. 

 

Op het 'In English' gedeelte van dit blog wissel ik beschouwende bijdragen af met pogingen om de actualiteit te 'duiden', maar dat laatste wordt met elke nieuwe dag lastiger. Er valt geen strategie meer te ontdekken in wat Westerse landen doen. Het is een aaneenschakeling van 'ingevingen', en cynische, veelal extreem wrede pogingen tot 'zelfverrijking' via gewetenloze acties waar geen plan aan ten grondslag ligt. 'Gewoon omdat het kan'. Tot het niet meer kan. En dan de benen nemen, met de buit onder je armen, of geparkeerd op een rekening in een belastingparadijs. 

 

U hoeft mij niet uit te leggen dat u daar geen voorstander van bent, van zo'n wereld. Althans, ik mag toch hopen dat de meeste lezers die dit blog bezoeken gewetensvolle mensen zijn die ervan dromen om in een vreedzame wereld te bouwen aan grotere welvaart en meer welzijn voor zichzelf, en de generaties na hen. Maar op deze manier gaat dat niet lukken. 

 

De partij die de boel besodemieterde in Gorkum is bekend: Na nieuwe verkiezingen krijgt D66 een zetel minder. Maar de verklaring van die herschikking kan ook een andere zijn. Hoe dan ook, het is vermoedelijk niet waar de CDA-burgemeester, en de media die dat akkefietje op de voet volgden, op hoopten. Optische verschuivingen in raden, parlementen en wat we allemaal mogen 'kiezen' doen er in zoverre nog wel toe, dat het bepaalde ontwikkelingen die elders zijn voorgekookt kunnen bemoeilijken. Stroperiger maken. Duurder ook. Maar ombuigen of stoppen kun je op je buik schrijven. 

 

Energie wordt duurder. Wonen wordt onbetaalbaar. Reizen wordt aan banden gelegd. Water gaat op de bon. Alleen voorgeschreven voedsel, zéker niet noodzakelijk gezond, blijft 'bereikbaar', desnoods via 'voedselbanken'. Medische zorg wordt uitgekleed. Waarbij het interessant zal zijn om te zien welke 'ballen' er in de opgetuigde Kerstboom blijven hangen. Klassieke zorg staat op de nominatie om te worden gesloopt, terwijl recent toegevoegde 'ballen' worden gespaard. Sekse-verandering. Euthanasie. Pillen en poeiers voor fantastische 'aandoeningen' waarvan niemand begrijpt wat de oorzaak is, maar winstgevend voor de farmaceutische industrie. Vaccinaties. Afijn, u begrijpt wel waar ik naartoe wil, toch? Enige zorg die de potentie heeft om mensen te 'verheffen' tot 'was' in de handen van de overheid hoeft niet te vrezen voor bezuinigingen. Hooguit zal de overheid op zoek gaan naar manieren om de kosten te verhalen op de 'draagkrachtige patiënt', vooral in die gevallen waarin de overheid de mogelijkheid heeft om burgers 'aan te wijzen' als 'hulpbehoevend'. Met inbegrip van het bieden van voordeeltjes aan burgers die bereid zijn zich te laten 'behandelen'. Meer tijd voor examens. Lagere eisen. Toegang tot 'Positieve Discriminatie'. Voorrang bij de toewijzing van een woning.

 

U wordt op uw wenken bediend. Het is wat u wilt. De oorlogen krijgt u er 'gratis' bij. Een buitenkansje voor wie zijn of haar baan kwijtraakt. Vol trots werken in een fabriek, of bij een bedrijf, waar voorheen nuttige goederen werden geproduceerd, maar nu 'drones'. Ogenschijnlijk verandert er niks. Het bedrijf zelf is nog steeds 'beursgenoteerd', zodat de aandeelhouders afgevuld kunnen worden met belastinggeld. En u houdt uw 'werk'. Terwijl de inflatie en regelgeving uw welvaart en welzijn opvreet. Maar u heeft 'gelukkig' nog een 'baan'. En wát voor een 'baan'! U werkt keihard mee aan de bescherming van onze 'democratie'…………..

 

Uit Oekraïne bereiken mij aan de lopende band de video's van hartverscheurende toestanden, waar mannen uit hun huis worden gesleurd om te sterven voor de ambitie van Koning Charles III om het Britse 'Empire' nieuw leven in te blazen. Een ambitie waarvoor hij in het Amerikaanse Congress een staande ovatie kreeg. Op dit moment 'vertaald' naar gerichte aanvallen op de Russische olie-industrie. Niet best voor het klimaat, waar Koning Charles III 'ambassadeur' van is, op papier, via het 'World Economic Forum', maar wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. En met zijn broer vol in beeld als een van de 'grootgebruikers' van Epstein's handel in jong grut, en Keir Starmer in een kwalijke reuk door een akkefietje rond jeugdige mannelijke prostituees uit Oekraïne die brand stichtten rondom zijn privéwoning, naast zijn 'oogje toe' voor Peter Mandelson, een andere Brit met nauwe contacten binnen het 'Epstein Netwerk', kan Koning Charles III wel een oorlog gebruiken om de aandacht een beetje af te leiden. En dan zijn wij in Nederland passagier.

De inleiding van de aanleiding

In 'Talkshows' en in kranten, stuk voor stuk omgevormd tot 'Opiniebladen', zonder journalistieke meerwaarde, alsmede 'Kanalen' op YT of 'TikTok', veroordelen mensen daden en uitspraken, waarbij ze oproepen om vooral *hard* in te grijpen. En voorbeelden te stellen, waarbij onschuldigen best tussen de wielen mogen komen. Een 'Opinie' is als een aarsgat: Iedereen heeft er een. En de polariserende meur die eruit opstijgt is veelal niet te harden. 

 

Gisteren zat ik naar een interview met Willem Middelkoop te kijken, bekend van de televisie, waar hij niet langer welkom is, terwijl hij zelf ook kieskeuriger is geworden bij het accepteren van uitnodigingen van de exploitanten van 'Alternatieve Media' kanalen. In dat interview benadrukte Middelkoop keer op keer dat hij zichzelf ziet als een serieuze journalist, én verantwoordelijke ondernemer die 'goed geboerd' heeft. En in een 'inkijkje' in wat hij verstaat onder serieuze journalist verklapt hij dat hij ooit in de 'Talkshow' van Matthijs van Nieuwkerk, toen nog een serieuze coryfee, later volledig uitgekotst door 'Woke Nederland', terwijl 'Anti-Woke' hem al niet pruimde, en vervolgens verbannen, net als Middelkoop, maar om andere redenen, heeft gejokt. Het was pal na de val van 'Lehman', en van Nieuwkerk vroeg hem of mensen nu geld moesten pinnen voordat er geen geld meer uit de pinautomaten zou komen. Middelkoop antwoordde ontkennend, ofschoon hij zelf die dag het maximum had gepind. Waarom? Omdat hij geen 'bankrun' wilde veroorzaken. 

 

Dat interview vindt u HIER, en is beslist de moeite waard voor wie wil weten wat ons te wachten staat. Voor wie klaar is met het 'nieuws' over nieuwe gemeenteraadsverkiezingen in Gorkum, iets over bijen in een land ver van ons bed, over de moordende droogte in ons land, ondanks een verzopen voorjaar, en de niet te stuiten opwarming van de aarde, getuige de bloedhete zomer vorig jaar, die u zich vermoedelijk niet meer herinnert, want waar dan? 

 

Serieuze journalistiek zoekt naar de inleiding voor de aanleiding. Het identificeert feiten en gebeurtenissen die de voorbode zijn van ontwikkelingen die betekenisvol zijn, of zouden kunnen zijn, waardoor journalistiek ons bijstaat in het proces van de besluitvorming. Ik heb het dus niet over 'riooljournalistiek', 'sensatie-zoekers', 'complot-bedenkers' of 'opiniemakers' die de media, én de alternatieve media verzuipen. 

 

Hier op dit blog heb ik vanaf het prille begin veelvuldig gewezen op 'kwade machten' die op cynische wijze wegen zoeken, en bewandelen, die u en mij uit onze verschoning helpen. En ik heb dat onder andere geïllustreerd door te wijzen op een groot aantal financiële constructies, en handelingen, die expliciet tot doel hebben om te profiteren van een 'neergaande markt', of een catastrofe. Tegelijk heb ik van mijn kant met klem gewezen op de 'zuiverende' werking van dergelijke investeerders, en benadrukt dat zij het volste recht hebben om zichzelf, hun familie, vrienden en klanten te beschermen tegen de stupiditeit van anderen. In dat interview maakt Middelkoop er geen geheim van dat hij belegt op een wijze die 'defensief' is in dat opzicht. Hij *wil* die fatale crash niet, benadrukt hij ook, maar *als* die komt, wil hij niet met lege handen achterblijven. 

 

Tevens onthult Middelkoop in dat interview dat hij inmiddels deel uitmaakt van de 'financiële elite', via een 'Denk-Tank' die in de 'City' gevestigd is, waarin hij omringd wordt door een keur aan mensen uit de financiële wereld die Grote Namen zijn, en hoe die mensen de bui wel zien hangen, maar tegelijk 'met meel in de mond' praten om het noodlot niet af te roepen over de wereld. Hij heeft een videoclip meegebracht waarin een voormalige Amerikaanse minister van financiën, uit de tijd van de 'Kredietcrisis', waarschuwt voor het naderen van het 'Eind van de Lijn'. Waarbij hij constateert dat het niet doordringt tot de 'massa'. Ook de waarschuwingen van Ray Dalio, en wat mij betreft Steve Keen, Yanis Varoufakis, en de gasten die bij Paul Buitink langskomen, waar ik met grote regelmaat naar verwijs middels 'links', bereiken de wereld van de 'politiek' en de 'opiniemakers' niet. 

 

Hoe komt dat?

 

Omdat er geen interesse (meer) is voor de inleiding. Alleen nog voor de daad. Deels omdat we worden begraven onder de daden, de 'memes', en de nutteloze 'weetjes' en 'tweetjes', waardoor we geen tijd over houden voor analyse. Wat tot op zekere hoogte boze opzet zal zijn, maar tegelijk zit dáár het 'Grote Geld' van de 'Likes', de 'Hits', de abonnees, de 'Views' en de donaties. In dat interview komt aan de orde dat 'democratie' kwetsbaar is, omdat de burger niet kan overzien wat het beste is voor hem, of haar. Men reageert op sensatie, petitioneert op grond daarvan de 'politiek', die uit electorale overwegingen daarmee aan de slag gaat, met als gevolg dat 'politiek' meer en meer een grabbelton van 'wensdenken' wordt. 'Rules', en geen zorgvuldig uitgedachte 'Laws'. 'Energie Transitie' zonder na te denken over het fundament. Waarbij Middelkoop opmerkt dat het in China niet zo gaat, omdat daar een technocratische 'elite' zich meester heeft gemaakt van de partijtop, die als een 'Benevolent Dictator' de keuzes maakt die nodig zijn met het oog op de toekomst, zonder zich af te laten leiden door incidenten. En dat ze daarom ons in het Westen alle hoeken van de kamer laten zien. 

 

Tegelijk merk ik van mijn kant ook op dat als je wijst op het afbreukrisico van zekere keuzes die men in 'Den Haag' of 'Brussel', of 'Washington', of 'Londen', Parijs', Berlijn' maakt, meer en meer mensen afwerende opmerkingen plaatsen, omdat ze niet gestoord willen worden in hun 'Safe Bubble'. Maakt niet uit of dat een 'Woke' of 'Anti-Woke' bubbel is. Je kaart iets van importantie aan, en nog voor je uitgesproken bent zegt iemand: 'Hé, je haar zit anders!' Of: 'Wat praat je hard!' Afijn, u begrijpt 'm? 'Above my Pay-Grade'. 'Kom maar terug als het hele financiële systeem is ingestort'. 'Gááááp!' 'Talk to the Hand!' 'Laten we het gezellig houden'.

 

Doe uw voordeel met dat interview, en laat het maar gebeuren dan. 

 

As is verbrande turf

Op het 'In English' gedeelte van dit blog publiceerde ik een terugblik op de ontstaansgeschiedenis van wat we nu de gespecialiseerde 'service economie' noemen. U vindt dat verhaal HIER, dan hoef ik het nu niet samen te vatten. Waar het leidde tot de-industrialisatie, en een 'financialisering' die leunde op de mogelijkheden om productieve landen, en landen met grondstoffen te belasten, hetzij rechtstreeks, door tarieven, kosten, heffingen en dergelijke, vervolgens doorberekend in de prijs voor de consument, danwel door hen te verleiden de winsten die ze in eigen land maakten te parkeren in ons deel van de wereld, bij 'onze' banken en financiële instellingen om zo de belastingen in eigen land te ontlopen, of door de eigendom van al die productieve bedrijven te verwerven met 'ons' geld, en die 'rechten' te exploiteren voor ons eigen gewin, legde dat ons geen windeieren. 

 

Maar het was een kwetsbaar concept. Op dit blog heb ik daar door de jaren heen honderden bijdragen over geschreven. Zowel beschouwend, filosofisch, met veelvuldige verwijzingen naar het gedachtengoed van de heer Adam Smith, en aan hem verwante denkers, als aansluitend op de actualiteit, steeds met de bedoeling om mensen wakker te schudden voor het onheil dat naderde omdat we van geen ophouden wisten. Meer in het bijzonder waar we onze eigen economie opvulden met, wat ik generaliserend, 'BullShit-banen' noemde. Betaalde activiteit zonder meerwaarde in productieve zin. Leuk, prettig, 'bezigheidstherapie', 'creatief met kurk', maar ook, en in toenemende mate, invasief, bemoeiziek, kosten-verhogend, ergerniswekkend, met wrijving en conflicten tot gevolg. En via 'NGO's', en cynische 'Liefdadigheidsinstellingen' waar biljonairs en daar werkzame mensen op perfide wijze grof geld aan verdienen, zonder dat we het door hebben, werd die wrijving, en werden die conflicten ook meer en meer een exportproduct. 

 

'As is verbrande turf' maakt korte metten met mensen die veelvuldig het woordje 'als' gebruiken, terwijl je in het 'hier en nu' moet handelen, en liefst snel en doelgericht waar de nood hoog is. Van mijn kant kan ik achterover gaan leunen, en vrijuit speculeren over hoe het ons vergaan zou zijn 'als' we naar mijn wijze raad hadden geluisterd, wat hoe dan ook hypothetisch is, nog los van het gegeven dat ik zelf nooit dwangmatig advies gaf, maar mij beperkte tot waarschuwen voor 'beren op de weg'. Het was immers helemaal niet aan mij om de lijnen uit te zetten? In het 'hier en nu' begint het te schuren dat we, als collectief, als BV Nederland, als EU, als NAVO, als Collectieve Westen, keuzes maakten die ons nu in rap tempo beginnen op te breken. Er is geen ruimte meer voor experimenteren met complexe beleidsinitiatieven die kunnen werken 'als'……..

 

'Als' de oorlog in Oekraïne niet nóg verder uit de klauw loopt. 'Als' de Russische economie alsnog implodeert. 'Als' de oorlog tegen Iran snel afgelopen is. 'Als' we geen koude winter krijgen. 'Als' het goud gaat regenen. 'Als' de Messias ons komt verlossen. Hoe onwaarschijnlijker de conditie, hoe groter het afbreukrisico. In de media, de reguliere, en sociale, wemelt het van de analisten en 'experts' die, in mijn optiek, totale wartaal uitslaan. Die het spoor echt *volledig* bijster zijn. Die volledig gemanipuleerde 'data', grafieken en statistieken, waar het in onze 'gemaakte' wereld met zijn dubbele boekhouding van wemelt, gebruiken om ons gerust te stellen. Dat was altijd al het risico. 'Papieren' obligaties gebruikt in de handel op de verschillende 'beurzen', en fictieve waardes die ons worden aangeboden als schattingen van het GDP, de waarde van uw woning, en noem maar op, zijn kwetsbaar voor een 'Reality Check'. De 'prijs' van een vat olie zoals die wordt aangehaald in publicaties is niet de échte prijs, op dit moment. Het is de prijs van 'futures'. Specialisten van de OPEC publiceren angstaanjagende berichten over de gevolgen van de wereldwijde destructie van de handel in olie, gas en raffinage-capaciteit. 

 

U mag dat wegwuiven, zonder nader onderzoek, omdat u die specialisten wantrouwt, omdat ze 'belangen' hebben in die business. Maar als je hun analyses tegen het licht houdt, en u gaat op onderzoek uit naar de realiteit in verschillende landen zonder, of met kleine reserves, aangewezen op de 'spot-price', dan ziet u hoe gevaarlijk deze situatie is, met olie die vér boven de $200 per vat ligt in landen als Singapore of Sri Lanka. De Nederlandse regering kan 'achter de schermen' wakker zijn, maar 'voor het scherm' zijn ze volledig ingekakt. Of cynisch. De maatregelen die ze, na lang nadenken, hebben genomen om het hoofd te bieden aan de nijpende situatie, en de bedreiging voor ons hele land, zijn toegesneden op het bevorderen van hun 'Groene Agenda', het verder slopen van de inkomensverschillen op weg naar het ideaal waarin u niets meer bezit, maar intens gelukkig zult zijn, en het overeind houden van hun plannen om ons land, en de EU, te militariseren. 

 

De maatregelen voegen 'complexiteit' *toe* aan de wet- en regelgeving die fraude in de hand werkt, via kortingen waar 'werkenden' van profiteren die een 'reiskostenvergoeding' krijgen van hun werkgever. En die specifieke groep krijgt dan een douceurtje dat, 'omgerekend', op *kan* lopen tot een subsidie van dertig cent per liter, als alles meezit, qua verbruik van de auto/brommer/motor, de belastingschaal, en de medewerking van de werkgever. Daarnaast gaat de wegenbelasting omlaag voor voertuigen met een 'grijs kenteken', en gaat de wegenbelasting voor vrachtverkeer naar nul, ongeacht het aantal kilometers dat ermee wordt afgelegd, of de toegevoegde waarde voor de economie van de BV Nederland. Tevens 'werkt' men nog aan 'toeslagen-affaires' voor de mensen die door de rap stijgende prijzen van *alles* door het ijs zakken. Ik hoop dat ik het goed heb weergegeven, maar waar het mij om gaat is dat er opzichtig vanuit wordt gegaan dat we te maken hebben met een 'pittig buitje', en geen zondvloed. 

 

De destructie van de 'carbon-economie' kan zekere 'Groene Dromers' niet snel genoeg gaan. In die hoek vinden we de mensen voor wie het allemaal niet hard genoeg kan gaan. Elke 'drone' die op een raffinaderij valt, een pijpleiding opblaast, een opslagtank in lichterlaaie zet, een tanker naar de bodem van de oceaan jaagt, is een reden voor een feestje. Enig land dat weigert haar bodemschatten ter beschikking te stellen aan de 'London City' bankiers, de 'Fund Managers' in ons deel van de wereld die rijk worden van de handel in 'Carbon Tax', is een legitiem doelwit voor onze militaire eenheden. Beetje uit beeld zag ik dat raffinaderijen in India, Pakistan en Australië ook in de hens stonden, en ook in de VS en Europa zijn er 'ongelukken' die een carbon-infarct met rasse schreden dichterbij brengen. De gasreserves in Europa zijn alarmerend laag, en de prijs is spectaculair hoog, als je al aan gas kunt komen. 

 

Doorgaan op de ingeslagen weg, en hopen op antwoorden uit 'Brussel', terwijl we ons beperken tot 'pappen en nathouden', en 'oplossingen' verzinnen die door de toegevoegde complexiteit duur, en onuitvoerbaar zijn, is niet alleen niet raadzaam, maar dodelijk voor een land dat zich heeft gepositioneerd als een 'service economie'. As as meel was, aten we elke dag pannenkoeken. Maar as is as. Verbrande carbon-brandstof, ongeacht of het 'biobrandstof' (versnipperde bomen uit Baltische landen), kolen, olie, turf of gas was, en ongeacht of we het nuttig hebben aangewend om er energie mee op te wekken, of dat we het in de fik hebben gestoken om Poetin, Xi of de Iraanse Mullah's de mogelijkheid te ontnemen hun economie te ontwikkelen. 

 

Beleid begint met het ontwikkelen van een realistische visie. Realistisch houdt in dat je goed hebt nagedacht over alle beren op de weg, en de kosten, en op basis van die analyse een plan hebt ontwikkeld om die visie te realiseren. Dat verwijst niet naar het concept van een 'planeconomie', maar je kunt niet volstaan met hardop dromen, en met een zak geld rammelen, en denken dat het dan allemaal wel goed zal komen, terwijl je op conferenties allerlei regels bedenkt om weerstanden weg te nemen met flinke boetes, tarieven, hoge kosten, en dreigen met regime change en oorlog. Dan leg je alles in de as, en blijf je op een rokende sintel achter met de vraag wat je anders had moeten doen. 

Goud, zilver en olie op papier

Op het 'In English' gedeelte van dit blog een belangwekkend artikel, denk ik. Het gaat over de rol van geld, en de vraag of het erg is als een overheid meer geld uitgeeft dan er binnenkomt. Het antwoord is dat het er vanaf hangt waar die overheid dat geld aan uitgeeft. U vindt dat artikel HIER. 

Onbegaanbare wegen

Op dit blog ga ik uit van het idee dat waar een wil is, er ook een weg moet zijn. Maar soms zijn wegen onbegaanbaar. Persoonlijk ken ik niemand die tegen vrede is. Maar iedereen voegt er onmiddellijk aan toe: 'Niet tot elke prijs!' Vandaar dat de kanonnen nog niet gezwegen hebben na Hiroshima en Nagasaki. Ook ik heb mijn 'prijs', mijn 'Red Line', maar die ligt héél ver verwijderd van die waar andere mensen mee op de proppen komen als je ze erover ondervraagt. Recent vroegen goede vrienden van mij of ik 'denk' dat er oorlog komt. En dan bedoelen ze uiteraard in Nederland. En mijn antwoord was 'Ja'. Alles wijst daarop. Het is volslagen idioot, maar er is geen ontkomen aan, vrees ik. 

 

Tegelijkertijd hoop ik met heel mijn ziel en zaligheid, zoals de Katholieken zouden zeggen, dat we nog bij zinnen komen, en bezin ik mij '24/7' op manieren om dat noodlot te stoppen. Maar de tragiek is dat, zoals Hermann Goering al opmerkte, dat 'Duiven' op enig moment worden aangemerkt als de slippendragers van de vijand, en dan is de race gelopen. Pleiten voor een vreedzame oplossing staat dan gelijk aan verraad. Goering merkte ook op dat het 'eenvoudig' was om de bevolking zo gek te krijgen om oorlog te steunen. Om dat te bewerkstelligen moest je hen 'bang' maken. Het is niet persé nodig om te wijzen op een concrete, en acute dreiging. De 'horden' hoeven niet voor de poort te staan. Maar als we 'nu' niet ingrijpen, zijn we 'straks' te laat. 

 

Hier op mijn blog heb ik al verschillende artikelen geschreven over Churchill's *concrete* plan om, samen met de overgebleven Nazi's, de Sovjet Unie te veroveren, 'voor het te laat was'. Maar Roosevelt wilde daar niet aan meedoen, dus kwam het er niet van. Ik benadruk daarbij van mijn kant dat Churchill niet bang was voor de Rode Horden, maar dat hij een leven lang druk was geweest met plannen om het 'British Empire' uit te bouwen, waarbij controle over het 'Heartland', oftewel 'Eurazië', cruciaal was. Hij meende dat het bezit van de atoombom, die nog in de pijpleiding zat, maar op het punt stond om te worden getest, het 'Collectieve Westen' een beslissende voorsprong gaf, en dat zijn plan om met de Nazi's de Sovjet Unie, hun partner in de oorlog tégen die Nazi's, aan te vallen, snel bezegeld zou kunnen worden met een klinkende overwinning. Gewoon even Moskou en Leningrad (St Petersburg) in de as leggen, en kat in het bakje! Of wellicht was zelfs dat niet nodig, na Nagasaki en Hiroshima, en was ermee dreigen voldoende om het uitgeputte 'Rode Leger' te doen capituleren. Het 'Perfide Albion', zoals ze in Frankrijk zeggen.

 

Tot op de dag van vandaag zijn er in ons deel van de wereld volop mensen die het als een gemiste kans zien. Hoe héérlijk zou het geweest zijn als de Nazi's, samen met de Britse 'Empire Builders', mondiaal de touwtjes in handen gekregen zouden hebben? Instant vrede op aarde. Al wemelt het van de mensen in voormalige Britse kolonies die daar nadrukkelijk héél anders over denken. Koloniale machten waren niet echt erg respectvol richting de mensen in de koloniën, maar de Britten hadden de naam extreem wreed en racistisch te zijn. Overigens waren er ook in Europa verschillende leiders die weinig ophadden met de cynische Britten, en opportunistische Amerikanen, maar het staat buiten kijf dat de na-oorlogse Amerikaanse bezettingsmacht in Europa een zegen was. Voor (West) Europa. De bijna traditionele onderlinge oorlogen in Europa stierven uit, terwijl de collectieve welvaart steeg. Wel waren er, zeker ten tijde van de agressie-oorlog van de Amerikanen tegen Vietnam, waar Cambodja en Laos eveneens de dupe van werden, grote weerstanden tegen die oorlog, maar dat gold ook voor de Verenigde Staten zelf. 

 

Het militair machtigste na-oorlogse land droop uiteindelijk met de staart tussen de benen af, en de koers van de Dollar stortte op een hoop, omdat die extreem kostbare, totaal zinloze oorlog, de Amerikanen een arm en een been hadden gekost. Je kunt speculeren over de échte motivatie van de VS om te trachten Vietnam 'naar het Stenen Tijdperk' te bombarderen, en te overladen met chemische wapens om de weelderige begroeiing in dat vruchtbare land de das om te doen, maar het publieke verhaal was 'communistische expansie', de destijds veelvuldig opgevoerde 'Domino-Theorie'. De totale afgang van de VS leidde echter niet tot een overrompelende opmars van het 'communisme', alleen tot het bijna faillissement van de VS. En, nu, een 'communistisch' China dat de VS alle hoeken van de kamer laat zien. Recent discussieerde ik met iemand op 'X' die stellig beweerde dat China géén 'communistisch' land was, ook al zeggen ze dat zelf wel. En op dat platform wordt tevens lukraak gesmeten met dat stigma, 'communistisch', indien iemand niet blij wordt van keuzes die regeringsleiders maken, waarmee het dus is gereduceerd tot een stigma, bedoeld om angst aan te jagen, net als 'fascisme', 'dictatuur', en bedenk het maar. 

 

De reden dat ik zie aankomen dat we, ook in Nederland, in een oorlog verzeild zullen raken, heeft weinig of niets te maken met enige concrete dreiging van buitenaf. Tegen die vrienden zei ik ook dat het allesbehalve lastig zou zijn om de vrede te bewaren, maar dat *wij*, in het 'Collectieve Westen', in Europa, die oorlog *wilden*. Niet alleen zijn we al nagenoeg permanent in oorlog sinds de Sovjet Unie de geest gaf, maar de hysterie in ons deel van de wereld heeft de hoogste gelederen van het bestuurlijke apparaat bereikt, en elk vermoeden van 'logisch denken' en een focus op vreedzame coëxistentie is als sneeuw voor de zon verdwenen. Steeds als ik mijn hakken in het zand zet, bij de volgende oorlog, krijg ik te horen dat het 'niet pluis' is in dat land dat we terug-bombarderen naar het 'Stenen Tijdperk'. Niet dat men totaal blind is voor de genocidale en extreem cynische manoeuvres van onze 'eigen' leiders, de honderdduizenden doden, en de tot de hongerpaal veroordeelde mensen in landen die we willen veroveren, maar daar heeft men allerlei excuses voor. 

 

'BlackRock' Merz, de Duitse bondskanselier, verklaarde, naast Zelensky staand, dat Rusland Godsonmogelijk de oorlog in Oekraïne zou kunnen winnen. Daar was hij absoluut van overtuigd. Zelensky zelf zegt al sinds 2022 hetzelfde, na door Boris 'Brexit' Johnson op sleeptouw genomen te zijn, waarbij de Britse Imperialist Zelensky vertelde dat de Russische economie het niet lang vol zou houden, de Russische militairen al waren aangewezen op hooivorken en knuppels, en wanhopig wasmachines plunderden om aan chips voor hun laatste raketten te komen. Dat was allemaal onzin, en wat Merz nu zegt is van hetzelfde laken een pak. Omdat het leger van Oekraïne door haar soldaten heen is, verkoopt Zelensky nu de onzin dat zijn land terrein 'terugverovert' met drones. Iets in de geest van de 'Terminator' serie. Tenzij je het persé niet *wilt* zien, wemelt het van de filmpjes waarin criminele ronselaars, gewelddadig tuig, mannen in Oekraïne uit hun huizen, en van de straat slepen en in busjes frommelen, om zo aan kanonnenvoer te komen. Die realiteit mag u niet willen zien, maar die luxe hebben onze leiders niet. Die beseffen wel degelijk dat alle verhalen over meer Russische dan Oekraïense gesneuvelden uit de dikke duim gezogen zijn. En Merz 'oppert' nu het stoppen van de verblijfsvergunning van Oekraïense vluchtelingen die in Duitsland verblijven, om hen op de trein naar de grens met Oekraïne te kunnen zetten, zodat ze kunnen sterven voor onze ambitie om Poetin van de 'troon' te stoten. Het zou mij allerminst verwonderen als Jetten, of de Koning, vanmiddag in Middelburg, bij de prijsuitreiking aan Zelensky, soortgelijke geluiden laten horen.

 

Je kunt het duizend keer schrijven, dat er een plan bestond om Rusland te overbelasten en te destabiliseren, waarbij Oekraïne (en Syrië) als lokaas dienden, maar mensen 'geloven' het niet, al druk je ze een exemplaar van dat uitgewerkte plan in hun handen, en wijs je op de uitvoerige bewijslast die er is dat het de basis was voor wat zich sindsdien voor onze ogen voltrekt. En benadrukt dat de Russen maar bleven 'zeuren' over overleg om dit te voorkomen, en een degelijke vredesovereenkomst voor Europa uit te onderhandelen sinds tenminste 2007. Als de teerling eenmaal is geworpen, is het onwaarschijnlijk veel lastiger om nog terug te keren naar diplomatiek overleg. En het is kristalhelder dat Merz, en andere Europese leiders, bereid zijn de oorlog uit te breiden door zelf deel te nemen. Althans, niet die leiders zelf, uiteraard, maar de mannen tussen de achttien en vijfenveertig die nu Duitsland niet mogen verlaten voor een tijdsduur langer dan drie maanden, zonder toestemming van de militaire autoriteiten. En geen van die leiders bekommert zich om de eigen populariteit, want ze hebben in de EU de 'tools' om onwillige leiders te wippen, en te vervangen door plooibare, of heulende leiders. En we noemen het 'Democratie'. 

 

Rusland, China en Iran blijven hameren op het identificeren van de 'Root Causes' van militaire conflicten waarbij de NAVO-landen betrokken zijn. Maar wat zijn die 'Root Causes' dan? Ik heb geen moeite ze te identificeren, maar voor de meeste mensen die onze oorlogen steunen ligt dat anders. Voor hen is het is een 'gevoel'. Ze lepelen incidenten op, en praktijken in de aangevallen landen die hen tegen de borst stuiten. Ze zijn niet persé blind voor misstanden in onze eigen samenleving, maar dat zijn 'kinderziektes', of het probleem hangt samen met geïmporteerde 'vreemdelingen' uit de landen die we nodig op hun bek moeten timmeren vanwege hun religie. Op 'X' kwam ik een posting tegen waarin iemand stelde dat Christenen systematisch vervolgd werden in Iran. Als bewijs voerde ze het grote aantal namen van Christenen aan dat achter de tralies zit. Nou zitten er in ons eigen Nederland verhoudingsgewijs meer Moslims achter de tralies, maar dat komt omdat die groep vaker in aanraking komt met 'Justitie', en niet omdat we in Nederland Moslims vervolgen om hun geloof. In Iran is het Christelijke geloof een beschermde religie, en er staat een oogstrelende kathedraal in Isfahan, die het tot nog toe heeft overleefd, anders dan de synagoge in Teheran die door Israël in puin werd geschoten. Kan ook de VS geweest zijn. Die minderheid heeft bovendien drie beschermde plekken in het parlement, net als de Joden. Maar je moet geen 'Staatsvijandige' activiteiten ontplooien, of de wettelijke verplichtingen die voor iedereen gelden naast je neer leggen. In Iran geen 'Positieve Discriminatie', zoveel is duidelijk. 

 

En veel van die wettelijke verplichtingen in dat land, en in veel andere landen, strijken mij persoonlijk tegen de haren in, als 'Vrijdenker'. Maar dat geldt zeker ook voor ons land, en landen waarmee we samen optrekken om Iran terug te bombarderen naar het Stenen Tijdperk, omdat ze ons hun olie niet willen geven. Zelfde met Rusland, dus. U moet niet denken dat uw geprojecteerde weerzin de reden is voor al die oorlogen. Kijk naar Libië, naar Syrië, naar het tot op het bot corrupte Oekraïne. Als die landen niet langer nuttig zijn voor ons, kunnen de mensen daar compleet doodvallen. Uw eigen 'Goede Bedoelingen' trek ik niet in twijfel, maar u bent dodelijk naïef. 

View older posts »