Jammerjoh

De afgelopen tijd heb ik het Nederlandstalige deel van mijn blog behoorlijk verwaarloosd. Op het 'In English' gedeelte, en op 'X', ben ik wel productief, en naar ik hoop begrijpt u waarom. Het is zeker niet zo dat er in ons eigen land niks gebeurt wat aandacht behoeft van iemand met een kritische kijk op maatschappelijke ontwikkelingen en politieke besluitvorming. Maar het zwaartepunt ligt elders. Gebeurtenissen elders die ons de kop kunnen kosten, zonder dat iemand in Nederland er iets aan kan veranderen. Zo de wil er al is. 

Dat laatste heeft twee kanten. Sommige, voor ons land extreem destructieve ontwikkelingen, worden met enthousiasme begroet door ideologisch bevlogen, gemesmeriseerde zeloten, terwijl andere ontwikkelingen ons simpelweg worden opgedrongen door organisaties waar onze eigen regering 'horig' aan is. 'Horig' verwijst naar de tijd van de 'lijfeigenen', of 'horigen', feitelijk onmondige werkers uit de tijd waarin 'Nobelen' het voor het zeggen hadden. Het 'feodalisme'. Waarbij de 'kerk' een cruciale rol speelde als belanghebbende 'Groot Grond Bezitter' zonder noemenswaardig eigen leger. Ik wil er niet teveel over doorgaan hoe dat zo gegroeid is, maar bedenk dat het *oorspronkelijke* Christendom, zoals dat nog slechts wordt beleden in Ethiopië, waar de Bijbel die zij gebruiken veel 'boeken' omvat die in de Katholieke, en Protestantse, en zelfs in de Orthodoxe kerk zijn uitgegumd. 'The Book of Covenants', 'The Book of Enoch', 'Jubilees', en de 'Didascala Apostolorum', bijvoorbeeld, die het beeld van de 'Christus' bijna volledig op zijn kop zetten, afgezet tegen het beeld dat Christenen in ons deel van de wereld ervan hebben. In deze tijd opnieuw belangrijk door het grote aantal valse profeten dat zich opwerpt als strijder aan de zijde van de 'zionistische' beweging, die niks met het Jodendom, noch het Christendom te maken heeft, volgens tal van orthodoxe Joden, en Rabbi's. In die zin is het markant om te vermelden dat één van de doelen die gisteren nog door Israël werd aangevallen in Iran, de synagoge in Teheran was. 

Dit zijn volkomen absurdistische tijden. Hoe kun je DIT ooit verdedigen, bijvoorbeeld? En dan kijk ik naar een groot aantal invloedrijke 'journalisten', politici, wereldverbeteraars en 'praatjesmakers' in 'Talk Shows'. In het bijzonder afgezet tegen de wetenschap dat 'wij', het 'Westen', inclusief Israël, Hamas financierden, Al Qaida in het zadel hebben geholpen, alsmede ISIS, en wegkijken van Neonazi's in Oekraïne. 

Maar terug naar ons eigen land. De 'minderheidsregering' kwam met een 'akkoord' dat nu alweer zo lek is als een mandje. In de 'voorjaarsnota' kwamen ze al drie miljard tekort op 'dossiers' die eerder dit jaar toch ook onderdeel geweest moeten zijn van de onderhandelingen. Vervolgens zette de volksvertegenwoordiging een streep door de AOW-plannen. En dan hebben we het nog maar niet over de gaten die nu ontstaan door de spectaculaire stijging van de olieprijs. De regering staat erbij, en kijkt ernaar. Met het gisteravond gesloten akkoord voor een 'Staakt het Vuren' is de kou nog zéker niet uit de lucht. Israël zal *alles* doen wat het kan om dat te saboteren, en Trump staat in feite met zijn rug tegen de muur door de incompetentie van Hegseth en de meest fanatieke 'Zionisten' in zijn gevolg, wat van ons land vraagt dat we beleid zetten op het voorkomen van blijvende schade. Maar daar is geen 'draagvlak' voor. 

Om te beginnen zit 'Brussel' (de 'EU-Commissie' én Rutte's NAVO) op een 'lijn' die richting afgrond leidt. De motivatie is lastig te achterhalen, want veelzijdig, met een weelde aan idiote 'gedachten'. Geen gebrek aan mensen die een stevige recessie niet alleen niet vrezen, maar zelfs toejuichen. 'Prima als de prijzen van de huizen dalen! Dan worden ze weer betaalbaar!' Ja, voor George Soros en Larry Fink, die dan hele wijken tegelijk op kunnen kopen, maar niet voor de Nederlanders die geen lening meer kunnen krijgen, en hun boodschappen en de benzine voor hun auto al niet meer kunnen betalen door de gierende inflatie. Anderen zien de hoge olieprijzen als een buitenkansje om 'Alles Elektrisch' erdoor te rammen, en ze juichen heimelijk bij elke voltreffer op een olieraffinaderij, elke piraterij, elke opgeblazen 'Northstream' pijpleiding, elke aanslag op het wereldwijde klimaat zonder enig rendement, waardoor onvervangbare grondstoffen totaal zinloos in zwarte rook opgaan. 

'Brussel' gaat het om macht en gebiedsuitbreiding, met nog altijd de hoop dat het zal lukken om Poetin pootje te lichten, en heel Rusland te onderwerpen aan de wil van de niet-verkozen 'Commissie' en de 'Secretaris Generaal'. Op dit moment ziet het ernaar uit dat het omgekeerde waarschijnlijker is. Dat de 'EU' en de NAVO uiteenvallen. Maar onze regering, en nagenoeg elke volksvertegenwoordiger, weigert daarop voor te sorteren, en ze staan klaar om meer blokken hout op het vuur te gooien. Meer geld te storten in die bodemloze put. Geld dat er niet is, en er ook niet gaat komen als we alles wat we nog wél verdienen besteden aan doelen die op geen enkele wijze ooit kunnen renderen. Onvoldoende realiseren we ons in Nederland dat de 'service-economie' die we, op initiatief van Wim Kok, hebben opgebouwd, als alternatief voor een economie die draait op industriële productie en nijverheid, omdat we daarin niet langer konden concurreren met de 'Lage Lonen Landen', drijft op het vinden van manieren om productieve landen uit hun verschoning te helpen, door hen 'services' te verkopen die ze niet nodig hebben, of door hen die 'services' op te dringen via 'regelgeving' en (dreiging met) oorlog. Dat is een *extreem* kwetsbaar model. 

Het werkte als een zonnetje zolang Duitsland nog overwegend een land was dat het moest hebben van haar productie en nijverheid, maar een hele reeks onfortuinlijke keuzes, deels opgedrongen door 'Brussel', door 'regel-verkopers' en gesubsidieerde activisten, die zochten naar wegen om hun 'service-economie' nóg winstgevender te maken, zakt die Duitse economie nu als een pudding in elkaar. Ik deel de optimistische geluiden die je her en der in de media tegenkomst, waar men allerlei 'lichtpuntjes' ziet, als regel met verwijzing naar de 'veerkracht' van de Duitsers en hun 'innovatieve' kracht, allerminst. Al helemaal niet waar dat gekoppeld is aan oproepen om meer geld vrij te maken voor educatieve trajecten die dan moeten leiden tot 'innovatie' via niet-technische 'research and development', omdat de 'vector', de richting waarin daar gedacht wordt, geen ruimte biedt voor herstel. En dan denk ik in het bijzonder aan de omzetting van civiele productie naar productie ten bate van de oorlogsindustrie. Dat hebben we eerder gezien, een krappe honderd jaar geleden. 

Een heroriëntatie van Duitsland op commerciële productie, die het kan stellen zonder subsidie, is op dit moment onmogelijk door keuzes die 'Brussel' heeft gemaakt. De 'Commissie' én de NAVO, zaten, en zitten op de koers dat Poetin in Rusland niet het eeuwige leven heeft, en dat er een moment zal zijn waarop de Russische regering er niet langer in slaagt om de Russische bevolking tevreden te stellen, wat dan *moet* leiden tot een koerswijziging waardoor dat reusachtige land aan 'ons' toevalt. Dat wil zeggen, dat 'Brussel' defacto de mogelijkheid zal hebben om te beschikken over de bodemschatten in dat land via de banken die hun stromannen het geld geven om de eigendom te verwerven over de mijnen, olie- en gasproductie, en wat er nog meer van waarde is in dat land, gelijk de situatie in de 'Yeltsin'-jaren, zij het dat in die tijd de Euro nog niet bestond als alternatief voor de Dollar. Dat scenario is, in mijn optiek, pure fantasie. Gaat niet gebeuren. 

Dat kwartje lijkt nu ook gevallen in 'Brussel', maar terugkeren op onze schreden en met de pet in de hand om vergiffenis vragen, en een duurzame vrede uitonderhandelen, om van daaruit te zoeken naar manieren om de 'EU' weer op de kaart te zetten als een levensvatbare gemeenschap van *soevereine* landen met een 'Vrije Interne Markt', waarin *niet* wordt gestuurd door 'Brussel' om het ene land af te vullen met subsidies, ten koste van het andere land, staat niet op de agenda. Inplaats daarvan maakt men zich op voor oorlog met Rusland. Waaruit blijkt dat? Kijk naar Duitsland. Zonder enige schaamte wordt daar geld vrijgemaakt voor militaire uitgaven, lange tijd taboe in dat land, na twee verloren wereldoorlogen. De Bondskanselier maakte carrière bij 'Blackrock', waar Larry Fink de scepter zwaait. 'Blackrock' heeft het moeilijk, en is één van de grote 'fondsen' waar 'investeerders' die bij hen geld hebben geparkeerd beperkt in het opnemen van hun *eigen* geld, omdat ze geen vertrouwen meer hebben in 'Blackrock'. Merz laat dag in, dag uit, opzichtig blijken dat hij er niet is voor de 'BV Duitsland', voor de Duitsers, en zijn populariteit is belabberd. Maar hij dendert door, gesteund door uiteenlopende mensen die optimistisch gestemd zijn, op grond van oneigenlijke argumenten, zoals ik hiervoor schreef. En dat is gevaarlijk.

Los van het overhevelen van miljarden naar het Militair Industrieel Complex, en de blinde steun voor Oekraïne, heeft de regering van Duitsland 'ongemerkt' een maatregel doorgevoerd die bepaalt dat mannen tussen de achttien en vijfenveertig niet langer dan drie maanden Duitsland mogen verlaten, als ze geen toestemming hebben van de 'Bundeswehr', het Duitse leger. Eén van mijn zoons, die Nederland inmiddels heeft verlaten, na zijn huis te hebben verkocht, sprak van een 'Houdini-Act', een 'last-minute-escape', en ik vrees dat ik het volledig met hem eens ben. Natuurlijk zie ik wel hoe we *allemaal* nog kunnen ontkomen aan de oorlog die op het programma staat, maar de wil ontbreekt. Tal van 'Heilige Huisjes' die na de laatste wereldoorlog werden ingericht met het oog op het voorkomen van een Derde Wereldoorlog zijn al ontheiligd, en de taal die gebezigd wordt door 'Westerse' leiders maakt dat mensen die de ontwikkelingen op de voet volgen, met een militaire achtergrond als vertrekpunt, menen dat we aan de vooravond staan van de inzet van kernwapens, in een wanhoopspoging om de mislukte plannen om wereldwijd de grondstoffen te bemachtigen langs die weg alsnog af te dwingen. Het is ziek. Maar iedereen die ik spreek heeft zoiets van: 'Maak me maar wakker bij de eerste paddestoelwolk'. Ze zullen altijd ontkennen dat ze die uitkomst wensten, maar elke stap op weg naar die ontknoping steunden ze. Hoe dan ook gemotiveerd. Tijd voor een terugkeer naar de basis. Naar de 'God in onszelf', weg van de Valse Profeten en een zieke, corrupte 'Kerk', zo u wilt. 'Wat gij niet wilt dat u geschiedt…..'. 

De inkt van het regeerakkoord was nog niet droog, of er was al een gat van drie miljard.

'Tegenvallers' in de WIA en de vluchtelingenopvang, heette het. Dat sloeg een gat van drie miljard in de 'Voorjaarsnota'? Hopelijk bent u niet zó goedgelovig. Natuurlijk, bij 'ramingen' wordt overal een schatting van gemaakt, die door gewijzigde omstandigheden kunnen veranderen. En de omstandigheden in de wereld veranderen inmiddels haast per dag, maar *die* effecten, van 'Iran', zijn hier nog niet meegenomen. Dat bericht in de media leek eerder bedoeld als voorzetje om de regering de ruimte te geven om maatregelen die het gevolg zijn van *die* kersverse oorlog, met giga 'prijzen aan de pomp', af te kunnen houden. 

Trump trekt *alles* uit de kast om de prijs van olie en gas omlaag te praten. Hij liegt zich kleurenblind, althans daar heeft het alle schijn van, over geweldige vooruitgang bij besprekingen met 'Iran', en volgens hem had 'Iran' hem zelfs een geweldig cadeau gegeven op het vlak van olie en gas, met een waarde van vele miljarden, maar hij kon helaas niet zeggen wat het was. Formele vertegenwoordigers van de internationaal erkende regering in Teheran spreken *alles* tegen. Er zijn geen onderhandelingen, laat staan geweldige vooruitgang, en het enige cadeau dat ze voor de Amerikanen en Israëli's in petto hebben is méér raketten en drones. 

Of Trump het allemaal uit zijn dikke duim zuigt, of dat zijn schoonzoon en zijn 'vastgoed'-vriend uit New York hem maar wat voorliegen, of dat ze wel in gesprek zijn, maar met onbetekenende figuren, zoals de entourage van Pahlevi, kan ik u niet zeggen. Aan het eind van de dag is er maar één ding wat telt, en dat is de realiteit. Volgens het hoofd van de Mossad kan de regime-change operatie in Iran nog wel een jaar gaan duren. En dat is dan uitgaande van een voortgaande moord-campagne waarbij consequent iedereen die de internationaal erkende regering vertegenwoordigt wordt uitgemoord. Compleet met familie en omstanders. Ik realiseer mij als geen ander dat die term 'internationaal erkend' bij menigeen in het Westen de indruk wekt dat je sympathiseert met de gouvernementele praktijk in dat land, en de daar geldende wetten en normen. Dat is uiteraard volslagen onzin. Het verwijst slechts naar de *status* van die vertegenwoordigers als legitieme regering binnen het internationaal recht. Alleen is dat internationaal recht door het 'Collectieve Westen', nu ook openlijk, op voorspraak van Trump, bij het 'grof vuil' gezet, en dat compliceert de zaak. 

Dat is een interessant thema voor een ander artikel. Deze bijdrage gaat over Nederland en haar 'huishoudboekje', waar in ijltempo steeds grotere gaten in vallen. Primair door exponentieel stijgende kosten voor dingen die 'BOEM!' zeggen, vastgelegd als een NAVO-norm, en de geldstromen richting Oekraïne die daar los van staan. Laten we dat vooral *blijven* benoemen. Het geld daarvoor groeit niet aan de boom. En in de hele EU *had* de economie het al ontzettend zwaar. Door de sancties tegen Rusland, en tegen China, en de contra-sancties van die landen tegen de EU, en Nederland in het bijzonder. Wie dan ook bedacht heeft om Sjoerd Sjoerdsma op een plek te zetten waarin hij namens Nederland met China moet gaan onderhandelen over de broze buitenlandse betrekkingen en aangevreten handel, die mag van mij zijn, of haar schoolgeld terug gaan halen. Rusland en China 'vreten' hem niet. En zijn witverziekende blinde haat tegen die twee landen haalde wereldwijd de krant. Het lijkt mij geen goede bodem voor een vruchtbare carrière als diplomaat. 

Stijgende prijzen voor olie en gas, en tal van andere grondstoffen, cruciaal voor ons land met inbegrip van kunstmest, eerst door de sancties tegen Rusland, en nu daar bovenop door de oorlog in het Midden Oosten, zijn niet best voor 'Nederland Transportland'. Al is het knap lastig om een degelijk beeld te schetsen van de wijze waarop huishoudens, en bedrijven, en dús de overheidsfinanciën, geraakt zullen worden als de huishoudens en bedrijven keihard gaan bezuinigen om niet kopje onder te gaan. Er wordt gewaarschuwd voor gierende inflatie, omdat overheden niet kúnnen bezuinigen, en bovendien niet kunnen leven met een hogere rente die de inflatie zou moeten temperen. Geld 'bijdrukken' zal eerder nog aan de orde komen dan lenen, want de landen en fondsen die traditioneel schuldpapier kochten zijn niet meer zo happig. De ene na de andere grote internationale bank, zoals het Zwitserse UBS, en beleggingsfondsen als BlackRock, Ares Management, Apollo en Blackstone zetten een rem op de mogelijkheid om geld dat bij hen is belegd terug te halen. 

Private schulden staan tegenover geld dat te boek staat als bezit, ons veelal verkocht als 'gespaard'. Maar het betreft uw huis en het geld in uw pensioenfonds, om maar wat te noemen. Het geld in uw huis kunt u niet 'liquide' maken zonder uw huis te verkopen, of te 'verpanden' aan een bank door een extra hypotheek op te nemen, en gegeven de rap strijgende lasten voor de burger, zullen de banken niet meer zo happig zijn op het verstrekken van hyprotheken, wat de geprognostiseerde, en in de 'ramingen' ingecalculeerde stijging van de huizenprijzen tot een fictie maakt, evenals de opbrengsten voor de schatkist en gemeenten. Pensioen is hier in ons land een fascinerend aspect, waar degenen die per 1 januari zijn 'overgegaan' naar het nieuwe regime dat de huidige NS-directeur ons als minister door de strot wist te drukken, te maken krijgen met, naar verwachting, verdere forse waardedalingen op de beurzen, en daardoor kortingen op de pensioenen, eveneens slecht nieuws voor de schatkist. Althans, een langdurige oorlog in het Golfgebied is een gebeurtenis die gelijk staat, of nog erger is dan de beruchte 'oliecrisis' van 1973. En nee, dat we nu minder afhankelijk zouden zijn van 'fossiel' is niet alleen onzin, maar snel overschakelen op 'alles elektrisch' is hoe dan ook geen haalbare kaart, zoals we al gezien hebben. Het netwerk is er niet klaar voor. De wet- en regelgeving staan het in de weg. En wie gaat dat spul leveren? Waar komen de grondstoffen dan vandaan? 

Er zal vroeger of later gesneden *moeten* worden in de geplande uitgaven. Bovenaan míjn lijstje met te schrappen uitgaven is alles wat 'BOEM!' zegt. Naast alle geld dat naar 'Brussel' gaat en niet veel meer bewerkstelligt dan verdere groei van het 'Waterhoofd' dat niets produceert, behalve verstikkende regelgeving, bemoeizucht, en ruzie. De tragiek is dat ik vrees dat het omgekeerde gaat gebeuren, en dat we juist die geldstromen beschermen, en de welvaartsstaat strippen, terwijl we nog méér ruzie gaan zoeken, aan de hand van de 'Sjoerdsma's' in ons midden. 

Wilders groeide uit tot een populaire politicus op grond van beloften waarvan iedereen wist dat hij ze niet waar kon maken. Tenzij het volk hem een absolute meerderheid zou geven. En zelfs dan was het allesbehalve een gelopen race. Binnen zijn eigen partij was hij het die de lijnen uitzette, al zal er ‘binnenskamers’ zo nu en dan wel stevig zijn gediscussieerd. Anders krijg je ook geen scheuring, nietwaar? Maar was Wilders dan wel zijn ‘Eigen Man?’ Iedereen weet dat Wilders gemesmeriseerd is door Israël, en het lot van de Zionisten. Wat iets anders is dan het lot van de Joden, zoals ik HIER heb toegelicht. Zeker in het begin van zijn markante ‘anti-Moslim’-partij kreeg hij volop geld van Zionisten uit de VS. Geld dat hij ook hard nodig had, omdat zijn tegenstanders hem het ene na het andere proces aandeden. ‘Openbaar aanklagers’ trokken hem de rechtszaal in, of gesubsidieerde ‘actiegroepen’ deden dat, en omdat de PVV geen ‘ledenpartij’ is, kon Wilders ook niet terugvallen op de contributies van de leden.

Toen Wilders dan uiteindelijk een keer de verkiezingen won, werd hem het ‘formeren’ van alle kanten onmogelijk gemaakt. Wat uiteindelijk het levenslicht zag was brandhout. En het was geen lang leven beschoren. Eigenlijk begon het gelazer al vanaf de presentatie van het nieuwe kabinet, waar Wilders er geen geheim van maakte dat hij zich niet geroepen voelde om ‘zijn’ kabinet consequent te steunen. Uiteindelijk viel hij bij gelegenheid zelfs ‘zijn’ ministers af. En nu zit hij weer in de vertrouwde oppositiebankjes. Een deel van zijn partij heeft hem de rug toegekeerd, en tapt ook uit een ander vaatje. Niet op zekere ‘fundamentele punten’, maar ons systeem is niet geschikt voor fundamentalisten. Ook andere partijen die deelnamen aan dat kabinet ging het niet voor de wind. Je kan wel iets willen, maar schrijf het maar op je buik. 

Zogeheten ‘Midden-Partijen’ hebben daar veel minder last van. Ook daar staan ze tijdens de verkiezingscampagne wel om het hardst te roepen dat ze zekere principes hebben, maar na het sluiten van de stemlokalen zijn ze die alweer vergeten. De volgende horde is de ‘formatie’, waarna ze met een ‘hard’ akkoord naar buiten treden, dat op de eerste zittingsdag van het parlement met de kersverse regering al boterzacht blijkt te zijn. Keuzes gemaakt om de uitgaven te ‘dekken’ sneuvelen vrijwel direct, en daarna gaat het kabinet ‘ongedekt’ verder. Maar aan de uitgaven-kant snijden om de balans weer te herstellen zit er niet in. Daar zie je waar je moet zoeken naar de identiteit van degene, of degenen die écht de dienst uitmaken. 

Nou is dat in het geval van Nederland, en de meeste Europese landen, niet zo lastig in eerste instantie. De EU en de NAVO hebben meer in de melk te brokkelen dan Schoof of Jetten. Landen die hun soevereiniteit niet weg willen geven zijn, binnen de EU en de NAVO, op de vingers van één hand te tellen. Hongarije, Slowakije en nu ook Tsjechië, met zo nu en dan een oprisping in België, op Malta of in Italië. In alle gevallen waarin regeringsleiders vasthouden aan de oorspronkelijke afspraken, zoals vastgelegd in statuten die ze bij het aangaan van het lidmaatschap hebben ondertekend, zijn die leiders ‘rechts-extremist’, volgens de ‘gevestigde media’, en hun ‘bots’ en ‘trollen’. In Roemenië, en ‘kandidaat-lid’ Moldova, lukte het slechts met kunst-en-vliegwerk om de kandidaat die de voorkeur van de kiezers had buiten de deur te houden. En de EU en de NAVO zijn druk in de weer om in Hongarije Viktor Orbàn terzijde te schuiven. 

Door Hongarije sancties op te leggen, geld te onthouden waar het land recht op heeft, en dan spreken we over vele miljarden, maar vooral ook door het land af te sluiten van olie en gas uit Rusland, trachten de EU en de NAVO het volk rijp te maken voor een omwenteling. In de basis dezelfde strategie als ze wereldwijd gebruiken, met wisselend succes. Sommige volkeren zwichten voor de verleiding, en stemmen massaal op de kandidaat die een ‘Groen Vinkje’ heeft gekregen van de ’Supreme Leaders’. In andere landen lusten ze die gluipkoppen rauw, en stemmen ze *juist* op de ‘stem van het verzet’. 

In het verleden lukte het de EU en de NAVO nog wel om de verkiezing van ‘hun’ kandidaat te kopen, zoals de VS dat elders ook deed, maar eigenlijk wordt dat nu steeds lastiger, omdat het geld op is. De uitgaven spuiten omhoog, maar er staan geen inkomsten, of bezuinigingen tegenover. Merz, Jetten, Starmer en Macron kunnen wel luidkeels roepen dat het ‘volk’ een stel luie varkens is, en dat de productie omhoog moet door de pensioengerechtigde leeftijd richting grafzerk te tillen, maar afgezien van een groep mensen die thuis geen leven heeft, en ook niet zou weten hoe ze zichzelf moeten vermaken, stuit dat op bezwaren. Bovendien storten de productie-gerichte bedrijven nu en masse op een hoop, door de niet op te hoesten prijzen voor energie, en de sancties die ons hebben afgesloten van de betaalbare grondstoffen, en een steeds groter wordend deel van de afzetmarkt. 

Dat laatste was al het geval als we kijken naar de meeste gebruiksgoederen, maar het is nu, dankzij de EU en de NAVO, ook het geval voor ‘High End’ bedrijven, zoals ASML. HIER een video over de manier waarop ze in China manieren ontwikkelen om zonder die machines van de Nederlandse fabrikant dezelfde chips te maken. En hoe het uitpakt als de EU van China eist dat het land haar superieure batterij-technologie uitlevert aan de Europeanen. Eenieder die, zoals ik, ademloos zit te kijken naar alle projecten waar ze in China onwaarschijnlijke doorbraken in bereiken, terwijl wij in Europa verstrikt zitten in bergen ‘Red Tape’, en vooral op zoek zijn naar manieren om elkaar het leven zuur te maken, begrijpt dat zelfs *als* het ‘Brussel’ lukt om een land als Hongarije een ‘mooiprater’ op te dringen, het in praktische zin onmogelijk zal zijn om te leveren wat men belooft. Zelfs een ongekende overdracht van de welvaart van ‘rijke landen’, zoals Nederland, naar Hongarije om de glijbaan van Orbàn’s rivaal te smeren, gaat de kosten niet dekken die gepaard gaan met de transitie van olie en gas uit Rusland naar de gestolen olie uit Venezuela, nog altijd duurder dan die uit Rusland, en laten we het over de LNG uit de VS maar helemaal niet hebben. 

Nou is de bereidheid in Nederland om te betalen voor alles wat de EU en de NAVO op hun verlanglijstjes zetten onnavolgbaar groot. Maar tegelijk willen de partijen die klaarstaan met de geldbuidel hun eigen klanten ook bedienen. Daar hangt een prijskaart aan. Wie gaat de rekening betalen? Of lenen we bij tot de bank klapt? Of de rente oploopt, waardoor de pijn langs die weg zichtbaar wordt? Als er van die bezuinigingen en belastingverhogingen via ‘Box 3’ in de praktijk niks terechtkomt, heeft dat consequenties voor Nederland, maar ook voor de EU die die Euro drukt. Trouwens, ook als je mensen met verhoudingsgewijs veel ‘bezit’ dwingt om het te verkopen, teneinde de belastingdienst te kunnen betalen, zit daar ook een rouwrandje omheen. Afgezien van het gegeven dat velen die het betreft simpelweg Nederland en de EU de rug toe zullen keren, en sterf maar met je oorlogen en ‘Groene Hobbies’, dan mist ons land nog wel meer dan die reeds ingeplande extra centen als de welvaart daardoor daalt. 

Nogmaals, je kunt het Rob Jetten, Dilan Yeşilgöz en Henri Bontenbal *eigenlijk* niet eens kwalijk nemen. Zij zijn de baas niet in Nederland, en *willen* dat ook niet. Veel teveel verantwoordelijkheid. Beetje leuteren in een praatprogramma, en lachen in de Haagse Feestzaal als Paternotte, in discussie met de intellectueel veruit superieure Lidewij de Vos, begint over ‘brandnetelsoep’ als we niet als de sodemieter het mes zetten in de uitstoot van CO2, nog eens onderstrepend dat hij echt helemaal nérgens verstand van heeft. Je ziet het toch ook aan de benoeming van Sjoerd Sjoerdsma, de Nederlandse Kaja Kallas, die ons internationaal moet gaan vertegenwoordigen op handelsgebied, terwijl een béétje land niet meer met hem wil praten. Het is allemaal niet serieus. 

Inmiddels wordt alweer reikhalzend uitgekeken naar de ‘Gemeenteraadsverkiezingen’, waarbij de één roept dat het een goede ‘graadmeter’ is voor het vertrouwen van de kiezer in het zojuist aangetreden kabinet, terwijl de ander benadrukt dat het juist *géén* goede graadmeter is, omdat de ‘lokale politiek’ een ander karakter heeft. Maar ik vrees dat het allemaal lood om oud ijzer is als we op partijen stemmen die doodsbenauwd zijn om zélf iets te moeten beslissen, en moeten zorgen voor ‘dekking’. Als een gemeente als Amsterdam, acht miljard in het ‘Rood’, een half miljoen weg kan geven aan Kiev, zonder dat er iemand vraagt waar de ‘dekking’ voor die ‘onverwachte uitgave’ vandaan komt, en waar ze hypermoderne centrales sluiten, om er vervolgens voor vele miljarden een nieuwe in Diemen neer te zetten die *slechter* is voor het klimaat dan die ze gesloopt hebben, waarna de bewindspersoon die verantwoordelijk was voor die bestuurlijke misser minister president wordt, waar hebben we het dan over?

Zoals u weet, zeker indien u hier al wat langer leest wat ik u mee wil geven, is het doel van de oorlog in Oekraïne het over de kling jagen van Rusland. De economie van dat land vast te laten lopen, waardoor Poetin in de problemen zou komen, en in de chaos zouden wij met de NAVO en de EU naar binnen lopen om ons te verzekeren van goedkope energie en betaalbare grondstoffen. Een plan dat in het honderd liep door ‘nog onbekende redenen’. Dat wil zeggen: De ‘modellen’ gaven aan dat het de enige mogelijke uitkomst was. Gisteren zat ik naar een video op YT te kijken, waarin een Australische analist droogjes opmerkte dat als ze de Russische economie hadden willen slopen, ze het land beter lid van de EU hadden kunnen maken. 

In 2008 schreef de Britse journalist en klokkenluider Nick Davies het boek ‘Flat Earth News’. Daarin deed hij een boekje open over de teloorgang van de journalistiek, en gebezigde praktijken om waarheidsvinding te bestrijden middels ‘consensus’. Hij beschreef hoe de commercie enerzijds druk uitoefende op de media om te schrijven wat mensen wilden lezen, ongeacht of het feitelijk juist was, of in het geheel niet. En hoe ‘invloedrijke’ redacteuren en eigenaren van publicaties gebruik maakten van het geloof onder de onwetende mensen dat, in het geval van een dispuut, de waarheid wel ergens ‘in het midden’ zou liggen. Activisten, binnen en buiten de redactie, die een zekere ontwikkeling voorstonden, brachten opzettelijk, willens en wetens, extreme claims in tegenover feitelijk juiste en zinnige observaties, in het volle besef dat ze onmogelijk hun gelijk konden halen. Maar langs die weg schoof de balans wel op in de door hen gewenste richting. De techniek van het ‘nudgen’. 

Zelfs wakkere mensen zijn kwetsbaar. Want wie weet er nou genoeg van alles wat er speelt in de wereld? En we hebben allemaal wel onze ‘zwakke kant’, waar we wel weten hoe het zit, maar er niet aan toe willen geven. Bij de introductie van het fenomeen van de ‘veiligheidsgordel’ stak er een storm op, omdat allerlei mensen zo’n ‘harnas’ niet in hun auto wilden. De argumenten waren niet volslagen onredelijk, waar de eerste veiligheidsgordels niet veel meer waren dan een heupgordel, die garandeerde dat je bij een frontale aanrijding vol met je hoofd op het stuur zou slaan, en als je te water zou raken, het kostbare tijd zou kosten om je te bevrijden alvorens te kunnen ontsnappen uit het wrak. Maar met de driepuntsgordel, die pas strak trekt bij een calamiteit, gevoegd bij veilige stuurkolommen die breken, en ‘airbags’, is het beeld nu anders dan destijds. Het kost een lieve duit, maar dan is je auto wel veiliger. 

‘Thrillseekers’ kunnen een ‘old-timer’ aanschaffen uit de tijd voor de wettelijke verplichting om gordels in je auto te hebben, of ze kunnen ervoor kiezen om zich te verplaatsen met de levensgevaarlijke motor, scooter, brommer of fiets. Afijn, dáárover kun je kissebissen tot je een ons weegt, en onderzoek naar doen tot het geld op is, zonder dat je écht doordringt tot iets wat vanuit ieders perceptie ‘waar’ is. Heel vermoeiend. 

De waarheid is zelden zwart, of wit. Waar Nick Davies zich over opwond was dat de media meer en meer de nuances lieten varen, de dialoog meden, en complexe onderwerpen presenteerden als ‘zwart’, of ‘wit’, terwijl ze daaromheen allerlei onzinnige onderwerpen verhieven tot belangrijke ‘talking points’, waardoor wakkere mensen vol ongeloof keken naar alle gekrakeel in de media over dingen die totaal onbelangrijk waren, maar er werd gevochten over elke punt, elke komma. En dat ziet u hier terug. Hoofdzaken onderscheiden van bijzaken is waar ik op aandring. En bijzaken overlaten aan de ‘vrije markt’. De narigheid is echter dat in een samenleving die meer tijd inruimt voor bijzaken, die bijzaken ook hoofdzaken *worden*. Wat illustere lieden volop de gelegenheid biedt om de serieuze kwesties in eigen beheer vorm te geven, zonder dat het zelfs maar de krant of het televisienieuws haalt. 

In mijn vorige bijdrage hield ik mijn lezers een spiegel voor, door te stellen dat we alles wat er aan ellende op ons afkomt toch echt *zelf* doen. En ik stel niet dat ik het allemaal wél weet, en dat u naar mij moet luisteren. Ieder van ons is kwetsbaar. We zijn goedgelovig, terwijl we worden voorgelogen, en stinken er met open ogen in. Of we weten wel dat iets beter is voor de samenleving als geheel, maar niet voor ons, wat ons ertoe verleidt om te pleiten voor keuzes die niet goed uitpakken voor de samenleving, maar wel voor ons. Dat is altijd een spanningsveld. In DEZE video gaat het over de plannen van ons land om privé-bezit uit te bannen, geheel in lijn met het ideaal van het ‘World Economic Forum’, waarbij de gastspreker zich nadrukkelijk op het standpunt stelt dat je vóór 2028 weg moet zijn uit Nederland, en eigenlijk uit Europa, indien je daar geen heil in ziet. 

Degene die het interview doet werpt de vraag op of dat wel de ethisch juiste keuze is, en of je niet juist zou moeten blijven, en strijden voor het omkeren van die ontwikkeling? Dat is wat ik probeer te doen, maar zonder veel succes. Een van mijn zoons houdt het voor gezien, en de andere is aan ons land gebonden en heeft in praktische zin weinig of geen keus. Wel als het uiteindelijk allemaal heel erg naar wordt, en het ‘hek’ dat ze nu rondom Europa optrekken nog niet gesloten is, maar kun je het je veroorloven daar op te wachten? Het is in zekere zin het dilemma dat veel Joden en humanisten hadden in Duitsland, en andere landen die gecharmeerd waren van de totalitaire ideologie die de Nazi’s verspreidden, en die zo verdacht veel lijkt op wat ‘Europa’ nu in haar greep houdt, als je je niet blind staart op ‘Joden’ als de ‘vijand’, en beseft dat ‘vijanddenken’ zélf het probleem is, in het bijzonder waar *wij* (als collectief) de partij zijn met foute ambities die van hen een vijand maken. Elke ideologie, elke religie, elke ‘consensus-wetenschappelijke denkrichting’, die grossiert in mondiale normen, en streeft naar een ’Unipolaire’ wereld geleid door zichzelf superieur wanende mensen, vormt een existentieel gevaar voor de hele mensheid. En in deze tijd van nucleaire wapens, niet langer beheerst door verdragen, met volslagen *idioten* op sleutelposities in het Netwerk dat, grotendeels buiten beeld, de keuzes maakt op het niveau van de Hoofdzaken, terwijl wij ons druk maken over de bijzaken, waarbij zelfs elk vermoeden van diplomatie niet meer is dan een flinterdun laagje vernis over de monsterlijke bedoelingen, is het zeer de vraag of vluchten nog wel kan? Waarheen dan?

De ‘Pravda’, en de ‘Waarheid’ waren in de tijd dat de Sovjet Unie nog bestond kranten die ‘gefilterd’ nieuws brachten, bedoeld om het volk op hoofdzaken bij de teugel te nemen. Zo werkt het nu niet langer. Het is niet zo dat censuur ons verblindt. De complexe realiteit is niet met zwarte lakstift onleesbaar gemaakt, met snoeihard overheidsoptreden voor wie de waarheid onthult. De techniek die nu wordt gebruikt is ‘Flooding the Zone’. Zorgen dat iedereen druk is met onzin, terwijl een ‘elite’ de keuzes maakt. Hoewel die techniek wordt toegeschreven aan de zelfverklaarde ‘Trotskist’ Steve Bannon, voormalige ‘chief political strategist’ van Donald Trump, en volop zichtbaar in het Netwerk dat dankzij Epstein nu ‘spraakmakend’ is (maar eveneens als afleiding van de Hoofdzaken), is het zeker geen recente innovatie. Leon Trotski botste met Stalin omdat Trotski een groot voorstander was van de ‘permanente revolutie’, in praktische zin een ‘ruzie van iedereen met iedereen’, over niks, waardoor de leiders de vrije hand hadden bij het uitzetten van de koers. Stalin zag dat eerder als een groot gevaar voor zijn eigen macht. Cynthia Chung, met haar blog ‘Through a Glass Darkly’, schreef jaren geleden al uitvoerig hoe een ‘Britse Elite’ langs die weg kwartier maakte voor een ‘Brave New World’. Destijds wees ik mijn lezers op haar zorgvuldig onderbouwde artikelen daarover, en de tijdlijn van het eind van de negentiende eeuw, tot aan het heden. En geen ‘geheim genootschap’, maar geestverwanten van Trotski, om het zo maar uit te drukken, in ons land in overdrachtelijke zin ‘vertegenwoordigd’ door de recent overleden Derk Sauer. ‘Controlling the Narrative’. Maar niet in de klassieke zin, alle neuzen dezelfde kant op via gestroomlijnde indoctrinatie. Nee, door chaos te stichten, verwarring de norm te laten zijn, onzinnige bijzaken te verheffen tot Hoofdzaken, en het ‘Domme Vee’ op pad te sturen om te doen wat de ‘Baas’ (de gewetenloze ‘elite’) bedenkt als nuttige bijdrage om te voorkomen dat concurrenten bij machte zullen zijn het volk dat zij inspireren een bedreiging zouden kunnen gaan vormen.