Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Profeet

December 10, 2016

In het 'Minder Marokkanen'-proces stond de rechtbank, opnieuw, voor een onmogelijke opgave. 

 

Het vonnis, waarin de rechters 'Kool' en 'Geit' trachten te sparen, onderstreept de machteloosheid van een elite binnen de maatschappij om vat te krijgen op het denken van de burger. Vooral omdat die hele schijnvertoning niks van doen heeft met een proces, maar de bevestiging is van het verlangen van voornoemde elite om een 'meritocratie' te laten bepalen hoe we moeten denken, als de 'Legacy'-politici de overtuigingskracht missen om ons in te laten zien dat bepaalde wensen die leven bij burgers de grenzen van het fatsoen overschrijden, en een gevaar opleveren voor de samenleving. 

 

Het hele idee, dat die burgers wel bereikbaar zouden zijn voor mensen die het geschopt hebben tot 'rechter', is gevaarlijk. Al helemaal in een land dat er formeel prat op gaat de 'Vrijheid van Meningsuiting' hoog in het vaandel te dragen. Er zelfs een 'exportproduct' van heeft gemaakt, waar we wereldwijd anderen de les lezen waar die vrijheid, in onze ogen, tekort schiet. (Zolang het onze exportpositie, en aanzien binnen de NAVO niet schaadt!). 

 

Hoe lang is het geleden, dat Rutte en Wilders samen de barricaden beklommen, en een tentoonstelling inrichtten ter meerdere eer en glorie van het 'Vrije Woord', in de 'Tempel van de Democratie', het gebouw van de Tweede Kamer? Aanleiding waren de 'Mohammed-cartoons'. Minder enthousiast was het tweetal toen Iraanse cartoonisten een competitie uitschreven voor de leukste 'cartoons' over Joden, die andere monotheïstische religie met autoritaire trekjes. Toen al wist ik dat Wilders een 'valse profeet' was, die helemaal niks met het 'Vrije Woord' heeft. En hetzelfde geldt voor Rutte, en al die andere semi 'Verlichte' geesten die nu in het geweer komen tegen 'Fake News'.

 

Absolute vrijheid van meningsuiting, in die zin dat mensen ook achteraf niet ter verantwoording kunnen worden geroepen, als blijkt dat hun 'uiting' een oproep is tot het plegen van strafbare handelingen, meer in het bijzonder moord en doodslag, of de gewelddadige omverwerping van de regering, of 'onzedelijk' gedrag, bestaat nergens ter wereld. Maar vrij algemeen wordt aanvaard dat het een primaire taak is van de opvoeders om kinderen dat normbesef bij te brengen, terwijl 'de politiek' zich beperkt tot het geven van het goede voorbeeld. Beide aspecten zijn de laatste decennia ondergesneeuwd door 'moderne' inzichten.

 

Op pedagogisch niveau werden klassieke toetsingscriteria uitgefaseerd, en vervangen door een ingewikkeld stelsel van 'selectieve voordeeltjes' en 'gedoogconstructies' ten behoeve van de 'emancipatie' van uitverkoren groepen, waarbij de overheid zich steeds intensiever met het individuele kind bemoeide. Terwijl diezelfde overheid moord en doodslag legitimeerde om met geweld regeringen elders omver te werpen, zonder zich te realiseren dat men daarmee een 'Doos van Pandora' opende. Slecht voorbeeld doet slecht volgen. En nu wil die geest niet meer in de fles. Al helemaal niet als je ondertussen doorgaat met die 'januskop' je eigen schimmige initiatieven op nationaal en internationaal niveau te verdedigen. 

 

Mensen zien de gloedvolle, en veelal niet onsympathiek klinkende betogen van leidende politici, en hun 'roeptoeters' in de 'Legacy Media', in toenemende mate als 'pratend behang'. Het klinkt goed, en geeft je een behaaglijk gevoel, maar verder kun je er niks mee. Daarbij is het angstaanjagend dat de inzet van de rechterlijke macht, om een uit de hand gelopen maatschappelijke ontwikkeling recht te breien, het aanzien van die rechterlijke macht ondergraaft. Voor een deel doen ze zich dat zelf aan, waar ze zouden moeten zeggen: 'Get a Life!' Maar vanuit het academische 'power-house' dat steeds meer juristen produceert, die toch ook allemaal een baan moeten hebben, wordt die Kafkaiaanse ontwikkeling juist aangestuurd. Men verkeert in de waan dat men zal slagen waar opvoeders en de politiek het af laten weten, omdat men behoort tot het 'summum' van de elite binnen ons land. Maar ze zijn eerder de 'Conditio sine qua nonwaar het de toenemende chaos en onbestuurbaarheid betreft.

 

Als we met zijn allen niet super-snel terugkeren op aarde, gebeuren er buitengewoon onaangename dingen, omdat iedereen een 'te grote broek' aangetrokken heeft, en niet meer terug kan. 

 

De vrijheid van meningsuiting is véél te belangrijk om te worden verspeeld op het podium van de demagogische volkskunst. Als je dit leest, Geert, en je realiseert je niet dat het 'onwenselijk' is om de indruk te wekken dat je bereid bent mensen 'op de trein' te zetten, louter omdat ze, in jouw ogen, 'Marokkaan' zijn, en geen Nederlander, dan schort er een hoop aan je educatie! En de reden dat je het zo speelt, is omdat je dat valse sentiment nodig hebt om te verbloemen dat je eigen verhaal ook geen 'law-and-order'-verhaal is in de klassieke betekenis. Je hebt ook zo je eigen bevoorrechte groepen die je in bescherming wilt nemen tegen zichzelf, en die niet afgerekend mogen worden op hun daden. 

 

'Hoger Beroep' legitimeert die poppenkast, maar je kunt het goed gebruiken om 'nieuws' te genereren dat niks 'nieuws' bevat. Het is 'verkiezingsretoriek', waarbij ik mij in jouw positie zorgen zou maken over het feit dat die elites daar blijkbaar op aan sturen. Zou het kunnen zijn, dat ze helemaal niet wakker liggen van jou en je partij? Het is niet alleen een 'duiventil' waar steeds opnieuw hele wolken volksvertegenwoordigers uit opvliegen om iets voor zichzelf te beginnen, door jouw autoritaire stijl, maar is jouw missie geslaagd als er van Utrecht Centraal wagons vol Marokkaanse Nederlanders in zuidelijke richting worden afgevoerd, en 'Germaans/Joodse' Nederlandse mannen en vrouwen, met de politiek-correcte cultuur, hun plaats hebben ingenomen aan de lopende band? Brrrrrr!!!!!

Sport

December 9, 2016

Als 'sport' en 'spel' dooreen gaan lopen, is iedereen verliezer. 

 

Bij 'sport' gaat het om vaardigheden en competitie. Bij 'spel' hebben we het over het lot, of de kans, en tijdverdrijf. Een zekere mate van kruisbestuiving is onvermijdelijk, waar niemand in de 'sport' wel vaart zonder geluk. En er bij sommige vormen van 'spel' een 'strategie' kan helpen. Soms zelfs in die mate, dat wie steevast de verkeerde 'strategische' keuzes maakt, zelfs met alle geluk van de wereld nog niet kan winnen. En in een 'sportieve' confrontatie kan iemand superieure vaardigheden hebben, maar in de competitie teveel risico nemen, waardoor de 'volle winst' onbereikbaar wordt. 

 

Sommige activiteiten zijn op het ene niveau 'sport', en op het andere meer 'spel'. Door de introductie van spelregels die een 'handicap' bepalen, kunnen deelnemers met een veel hoger niveau alsnog verliezen van deelnemers die nog geen 'deuk in een pakje boter' slaan, of die het moeten doen met inferieur materiaal. De 'competities' die dat oplevert, zoals bij zeilen en golf, zijn bij uitstek geschikt als platform voor sociale interactie, en het doorgronden van de karakters van de deelnemers. Wat kan helpen bij het bepalen van de vraag of iemand een 'teamspeler' is, en wel of niet geschikt is om leiding te geven. En welk risico er is dat betrokkene bereid is om 'met de boekhouding te rotzooien' als verlies dreigt. 

 

Een instructeur in mijn eigen vakgebied, die behoorlijk vaardig was als tennisser, nodigde zijn leerlingen steevast uit voor een 'potje tennis'. Louter en alleen om te zien of die leerling een bal die 'in' was 'Uit' gaf, om te winnen. En hoe die leerling omging met winst en verlies. Later verlegde hij zijn aandachtsgebied naar golf. Het was maar een 'spelletje', maar het had serieuze consequenties voor de leerling in kwestie. 

 

Op enig moment ontstond in onze westerse maatschappij het idee dat het onmenselijk was om enige deelnemer aan een competitie te laten verliezen. Hele volksstammen bogen zich op universiteiten en hogescholen over de ontwikkeling van strategieën die ervoor moesten zorgen dat alle deelnemers zouden winnen. En dat was het moment waarop iedereen verloor. Met als gevolg een scherpe toename in de maatschappij van de onvrede. Meer depressies. Meer suïcide. En discussies over euthanasie als redmiddel voor de chronisch teleurgestelde medemens. Maar daar bleef het niet bij.

 

Als kapstok voor wat ik hier aan wil kaarten, gebruik ik een artikel in NRC, geschreven door de nieuwe 'Kremlinkoekeloerder' bij die krant, Eva Cukier, gepresenteerd als 'interview' met Irina Prochorova, een 'Russische Intellectueel', volgens Eva. Maar ze behoort tot de splinter die onlangs, ondanks oceanen met geld van puissant rijke donoren, waaronder haar broer, electoraal geen enkele indruk wist te maken bij de parlementsverkiezingen. Anders dan Irina zelf suggereert, en Eva klakkeloos overneemt, opgegroeid in een bevoorrecht 'nest' van vooraanstaande communisten, waardoor de kinderen 'toegang' hadden tot een groter deel van de 'taart' dan hen op basis van hun 'vaardigheden' ten deel zou zijn gevallen, toen de Sovjet-Unie omviel. Dat 'spel' hebben ze dus goed gespeeld, maar geluk gaf de doorslag. En die voorrechten willen ze bestendigen. 

 

Zie het als dat potje tennis van die instructeur waar ik het over had, die bemerkt dat Eva hier een bal 'Uit' geeft die 'In was, om te winnen. En dat heeft consequenties. Maar welke?

 

Er is eigenlijk niemand meer over, buiten de verstokte Russofoben bij de 'Legacy Media', die zich niet realiseren dat Poetin daadwerkelijk populair is in eigen land. Voor een democratische oppositie is dat een 'hoofdpijndossier'. Maar niet voor mensen die zijn opgegroeid met het idee dat 'vaardigheid' iets is van vroeger, en dat het simpelweg betekent dat je het op 'handicap' best nog kunt winnen. Het 'interview' van Eva is dan ook één groot pleidooi voor meer buitenlandse inmenging, waar die 'oppositie op krukken' anders zelfs de eindstreep niet eens haalt. Irina investeert daarom in 'Identity Politics' ('Cultuur'), waarvan gehoopt wordt dat het mensen kan verleiden om tegen hun eigen economische- en veiligheidsbelang te stemmen, conform de strategie van Hillary in de Verenigde Staten, en de 'maakbaarheidspolitici' elders in de westerse wereld. 

 

In de beleving van 'moderne' democraten uit de 'R2P'-school, met hun 'Identity Politics' als het 'objectieve' criterium voor de bepaling wie er deze keer mag winnen, is dat de ultieme vorm van democratie. Volgens mij is het een dictatuur, en een sterfhuisconstructie. 

 

Let wel! Dit ene voorbeeld is niet meer dan dat. Een voorbeeld. Het wemelt van de 'Sneeuwvlokjes' die het de normaalste zaak van de wereld vinden dat ze 'winnen', ook al hebben ze geen aanleg en geen vaardigheden. Dat lijkt een hardvochtig pleidooi voor spijkerhard 'roofkapitalisme', maar dat is het niet. Integendeel! Die 'Sneeuwvlokjes' zijn degenen die de grond bouwrijp maken voor lieden die hen zien als 'nuttige idioten', die denken dat ze écht gewonnen hebben als ze een bal die 'In' was 'Uit' geven. Terwijl de enige die wint degene is die kan voorspellen wie er bereid zijn om te liegen in het 'spel', en niet geschikt zijn voor de 'sport'.

Pizzagate

December 8, 2016

Wat is 'Pizzagate'?

 

In de vracht emails van John Podesta, de campagneleider van Hillary, die door WikiLeaks naar buiten werd gebracht, vonden aanhangers van Trump een uitnodiging van een 'kunstenares' aan John en zijn broer Tony, lobbyist voor Saoedische belangen in Washington, om te participeren in een 'Spirit Cooking'-sessie. Ik voel mij niet geroepen 'links' te plaatsen naar 'passende' afbeeldingen, maar als u een indruk wilt krijgen, 'Google' dan even op 'images'. Hou een kotszakje bij de hand als u gevoelig bent voor 'horror'.

 

Onbekend is of John en zijn broer op de uitnodiging zijn ingegaan, maar de tamelijk lugubere 'Kunst' waar de broers van houden, en verder ook niet geheimzinnig over doen, was voor tegenstanders van Hillary voldoende om er enthousiast op los te speculeren over een 'pedofielen-netwerk' rond de Amerikaanse presidentskandidate. De reputatie van Bill, met zijn 'intern', en een goede vriend van de Clintons die wegens pedofilie werd veroordeeld, alsmede de echtgenoot van Hillary's naaste medewerkster Huma Abedin, die in beeld kwam door met een minderjarige seksueel getinte berichten uit te wisselen, en seksueel getinte videoboodschappen te versturen terwijl hij met zijn zoon in bed lag, hielpen niet om dat fikkie snel van de agenda te duwen. 

 

'Hackers' togen aan het werk, en ontdekten in de mails van Podesta en andere Clinton-fans frequente verwijzingen naar 'pizza' in een context die bizar leek. Daarnaast bleken de Podesta's goede bekenden te zijn van de eigenaar van een populaire pizzeria voor de 'incrowd', genaamd 'Comet Ping Pong'. Tevens zou de eigenaar van die pizzeria ook een voorliefde hebben voor 'de jeugd' in combinatie met 'Kunst' die ervoor zorgde dat die 'fastfood' tent in minder dan geen tijd internationale bekendheid kreeg voor wie niet louter en alleen afhankelijk is van de 'Legacy Media'. In die 'alternatieve media' zowel redelijke analyses van het fenomeen, zoals die ooit in de 'Legacy Media' zouden zijn verschenen toen daar nog journalisten werkten die hun taak serieus namen, als volstrekt hysterische, volkomen dolgedraaide speculaties waarbij uiteenlopende mensen zonder spoor van bewijs werden aangeklaagd als 'pedoseksueel' en 'satanist'.

 

Hopelijk hoeft het geen betoog dat ik niet de geringste behoefte voel om het op te nemen voor de 'radicale' activisten die dit soort middelen in de strijd gooien, of zover zijn doorgedraaid dat ze hun eigen fobieën niet meer kunnen onderscheiden van de werkelijkheid, en denken dat ze kinderen beschermen door het leven van onschuldige burgers te verwoesten. En als Bill wordt verweten een 'regelmatige gast' te zijn geweest op het 'sex slave' eiland van miljardair Epstein, noem Trump dan ook. Daar hadden de 'Legacy Media' het verschil kunnen maken, maar die besloten het op z'n beloop te laten, omdat het per saldo toch geen fris verhaal was voor hun geliefde Hillary. En omdat ze de aandacht niet af wilden leiden van hun eigen paranoïde 'complot-theorie', dat het 'De Russen' waren die achter al die lekken zaten.

 

Toen een groot landelijk forum, waar amateur 'privé-detectives' en behoorlijk paranoïde types elkaar het hoofd op hol brachten, door 'Redditwerd gesloten, was dat olie op het vuur, inplaats van op de golven. Die 'Dot-Com'-miljardairs die zonder uitzondering Hillary steunden en censuur doorvoerden, als ze de inhoud van onwelgevallige 'postings' al niet redigeerden, hadden duidelijk iets te verbergen? Of de vooropgezette bedoeling de vlam in de pan te laten slaan? Dat laatste lijkt mij waarschijnlijker, eerlijk gezegd. Dat hele 'Fake-News'-verhaal is een opzetje, waar 'insiders' al geruime tijd aan werkten

 

Hoe 'groot' is die inspanning? 

 

Het is makkelijk om je het hoofd op hol te laten brengen. Al helemaal als je niet gecharmeerd bent van 'kunstenaars' die 'in bloed' teksten op muren schrijven, en dat 'Kunst' noemen, en allerlei esoterische rituelen tot leven wekken waar vooral mensen met teveel geld niet genoeg van kunnen krijgen. En het krijgt definitief iets macabers als daarbij kinderen in beeld verschijnen. U voorvoelt vermoedelijk al dat het mijn 'ding' niet is. En toen ik in de editie waarin NRC zich nog maar eens sterk maakte voor de 'roetveeg'- en 'regenboog'-Piet, omdat de folkloristische 'zwarte' variant 'kwetsend' is, in het 'Cultureel Supplement' een lyrische 'kritiek' zag over het 'Kunstwerk' dat de naam 'Colored Sculpture' meekreeg, en dat nu in het Stedelijk tentoongesteld wordt, waarin een kind gemarteld wordt, dacht ik aan 'Pizzagate'. 

 

Temeer daar NRC ook uitvoerig stil stond bij het fenomeen 'Entartete Kunst' zoals dat door de Nazi's werd gedefinieerd. Maar die hadden het dan over 'niet-figuratieve' Kunst, en 'niet-realistische' voorstellingen in frisse kleuren. Wat bij mij de associatie opriep met de spanningen over moderne 'Kunstuitingen' zoals ik die hiervoor omschrijf, en die het 'Pizzagate'-balletje aan het rollen bracht. Maar als dat al de insteek was, dan klopt er toch iets niet, want de Nazi's waren dol op bloederige taferelen, net als de Podesta's. En breek me de bek niet los over de Nazi's en esoterica!

 

Maar ga er nou geen groot, wereldomspannend 'complot' in zien! En stap niet in je auto, gewapend met een pistoolmitrailleur om 'de waarheid' boven water te krijgen, zoals die gek in Amerika. Het Stedelijk zit niet in 'het complot'. Eén blik op de Duitse museumdirecteur, en haar favoriete werk van Marlene Dumas, vertelt mij alleen dat het geen verrassing kan zijn dat we nu van 'Colored Sculpture' mogen genieten. Het is, wat mij betreft, legitiem om vraagtekens te zetten bij bepaalde 'Kunstuitingen', afgezet tegen een behoefte in bepaalde kring om historische werken een andere naam te geven, omdat de oorspronkelijke naam 'kwetsend' zou zijn, evenals de folkloristische versie van 'Piet'. Dat kan een interessante discussie opleveren, en een morbide stroming in de 'Hedendaagse Kunst', die het in mijn optiek moet hebben van effectbejag, en verder ook niets meer te bieden heeft, uitdagen om duidelijker te zijn over de kwaliteiten van hun favoriete werken. De 'kritiek' in NRC over 'Colored Sculpture' bracht mij geen steek verder. Sterker nog, ik dacht: Zou Hans den Hertog Jager, die het stuk schreef, nou ook van die 'onthoofdingsfilmpjes' van ISIS sparen? 

 

Dat gezegd hebbende, moeten we verder niet toornen aan de vrijheid van volwassenen om zich te uiten zoals hen goed dunkt. Niemand dwingt mij om naar het Stedelijk te gaan, of NRC te lezen. Het probleem zit aan de andere kant. Die wens om bestaande kunstwerken een andere naam te geven, en 'Piet' uit beeld te trekken om zorgvuldig geselecteerde groepen niet te kwetsen. En aan te dringen op censuur waar 'Fake News' dingen aan het licht brengt, en verbanden laat zien die 'ongemakkelijk' zijn. 

 

De idioot die dit weekend gewapend 'Comet Ping Pong' binnenliep, niet geheel toevallig ook de favoriete pizzeria van 'Washington-correspondent' en 'Hillary-fan' Guus Valk, en één keer in het dak schoot voor hij zich in liet rekenen, was volgens de 'Legacy Media' misleid door 'Fake News'. Terwijl degenen die heel sterk geloven dat waar 'rook' is ook 'vuur' moet zijn, wijzen op zijn 'profile' als 'acteur', en denken dat het een 'False Flag' operatie is om het gevaar van 'Fake News' er bij de 'kijkertjes' en 'lezertjes' in te rammen. Wie er gelijk heeft weet ik niet. Maar reken het 'journalisten' als Guus Valk niet aan dat ze zonder verder onderzoek hun verhaal al klaar hebben. De druk op hen om te 'leveren' is enorm. Maar wij, kritische volgers van het 'nieuws', kunnen het ons veroorloven te wachten op de bewijzen. Toch?

Kiesmannen

December 7, 2016

Dat Trump op 8 november de verkiezingen won, op basis van de uitslag zoals die er toen lag, betwist niemand.

 

Maar inmiddels wemelt het van de pogingen om te bewerkstelligen dat hij het niet wordt. Ironisch, omdat er in het voortraject een hoop heibel ontstond toen Trump verklaarde niet op voorhand de uitkomst te zullen erkennen. In het debat waarin hij dat duidelijk maakte, zei Clinton:

 

That’s horrifying! Let’s be clear about what he is saying and what that means. He is denigrating — he is talking down our democracy. And I am appalled that someone who is the nominee of one of our two major parties would take that position.

 

In de 'Legacy Media' herinnert niemand zich dat meer, nu Clinton, en de 'bipartisan War-Party' die haar steunt, op alle denkbare manieren trachten Trump alsnog van het presidentschap af te houden. Met behulp van die 'Legacy Media', die na hun blunderende 'verslaggeving' in het voortraject simpelweg weigeren om zelfs maar op zoek te gaan naar een antwoord op de vraag hoe het kon gebeuren dat ze, ingevangen door 'groupthink', de plank zo geweldig mis konden slaan. 

 

Zoals mijn lezers weten, ben ik geen fan van Hillary, noch van Trump. Maar geef ik die laatste vooralsnog het voordeel van de twijfel waar ik verwacht dat hij minder oorlogszuchtig zal blijken te zijn dan Hillary en de 'bipartisan War-Party'. Dat hij Moslim extremisme daarbij identificeert als de grootste bedreiging voor de wereldvrede bevalt mij ook heel goed. Net als zijn belofte om een streep te zetten door al die 'regime-change' operaties, waarbij zelfs (broze) democratische regeringen worden vervangen door corrupte vazallen, en extremisten die uit zijn op het stichten van een Kalifaat. 

 

Daardoor is het mij gegeven om afstandelijker te kijken naar het hele plaatje dan de pro-Hillary 'Legacy Media', en de meer fanatieke Trump-aanhang die hem als hun 'bevrijder' aan de borst drukken. En dan is het zonneklaar dat als het de Clintons en hun elitaire, cynische achterban alsnog zou lukken om de uitslag te veranderen in winst voor Hillary, dat dan de 'pleuris' uitbreekt. En niet alleen in de Verenigde Staten, ben ik bang. Maar ook als er niets verandert, en Trump eind januari wordt beëdigd, is dat nog niet het eind van het verhaal. 

 

Om te beginnen was daar de 'petitie' van Soros' 'Change.org' organisatie om de uitslag van de verkiezingen ongeldig te verklaren, omdat Hillary de 'popular vote' won. Ook Clinton aanhangers buiten de Verenigde Staten, zoals Hubert Smeets in NRC, hingen daar een verhaal aan op dat de grond rijp moet maken voor de illusie dat Trump het presidentschap in feite 'gestolen' heeft. Dat soort misleidende 'journalistiek' ergert mij. Ook al erken ik direct dat ik zelf ook meer dan eens gewezen heb op die merkwaardige invulling van het begrip democratie, omdat het geen 'evenredige vertegenwoordiging' kent. Veel landen, en 'Europa', zijn zo ingericht. Met een 'districtenstelsel'. Waarbij 'Europa' alleen naar de stembus gaat voor een tandeloos, en extreem kostbaar 'parlement', terwijl de mensen die de dienst uitmaken geselecteerd worden door een 'meritocratisch' platform van ingewijden.

 

Die kritiek op dat systeem is als zodanig valide. Dat systeem stamt in de Verenigde Staten, én 'Europa', uit een tijd waarin de 'Federale Overheid' zich niet of nauwelijks bemoeide met de 'interne aangelegenheden' van de afzonderlijke staten. Een situatie waar Trump naartoe terug wil keren, tot afgrijzen van de 'bipartisan War Party', waar het wemelt van de 'maakbaarheidsfanaten' die nog geen splinter van hun centralistische macht, en bijbehorende budgetten, af willen staan. Het punt is echter, dat de kiezers in de verschillende staten voor elke verkiezing al een inschatting maken over het 'gewicht' van hun stem. In staten die hoe dan ook 'Democratisch' stemmen, gaan 'Republikeinen' bij een presidentsverkiezing daarom al niet eens naar de stembus. Daarom zegt de 'popular vote' niks. Dan had je het systeem vooraf moeten veranderen. Nu lopen leuren met die 'popular vote' is pure demagogie. Temeer daar de uitslag overigens een ruime meerderheid voor Trump laat zien, met 306 stemmen voor Trump, en 232 voor Clinton in het 'Electoral College'. 

 

De verbitterde aanhang van Clinton kreeg Jill Stein zo gek om in verschillende 'Swing States' een 'hertelling' aan te vragen. Ze haalde in zeer korte tijd liefst tien miljoen op om dat mogelijk te maken, hoewel haar eigen kansen om er beter van te worden kleiner waren dan 'nul'. Dus welke gulle gevers spekten haar oorlogskas? Ging ook Jill Stein voor de Soros-bijl? Het scheurde haar eigen partij, waar velen het onvoorstelbaar vinden dat je tien miljoen 'verbrandt' om Clinton zicht te laten houden op de eindzege. Clinton zelf heeft zich ook aangesloten bij die inspanning om stemmen te hertellen, hoewel niemand gelooft dat het de uitslag zal veranderen. Maar…….

 

Die 'getrapte' verkiezingen, waarbij de 'kiesmannen' in het 'Electoral College' uiteindelijk Trump hun zegen moeten geven, conform hun mandaat, biedt ruimte voor meer subversieve actie. Voorlopig één 'gedelegeerde' van de 'bipartisan War-Partyheeft aangekondigd zijn achterste af te zullen vegen met het mandaat van de kiezer, en voor Hillary als president te zullen stemmen. Daarom is Clinton er veel aan gelegen om tenminste te proberen het verschil van 74 'kiesmannen' nog te verkleinen, om op 19 december een coup te kunnen plegen. 

 

Of Hillary en haar clan zich realiseren wat daarvan de gevolgen zullen zijn voor het land, en wat voor soort maatregelen ze zal moeten treffen om 'de rust te herstellen', weet ik niet. Aan de kant van Hillary lijkt het mij 'blinde ambitie' in de categorie 'Na Mij De Zondvloed'. Onder haar supporters moeten we onderscheid maken tussen de 'huilebalken' die zijn opgevoed met het idee dat ze niets dan rechten hebben, en die nu hun 'safe space' in gevaar zien komen. En de cynici als Soros en velen in de 'Legacy Wereld', die een 'agenda' hebben waarin mensenlevens sluitpost zijn. Als het een paar 'huilebalken' het leven kost om hun fascistische dictatuur van de grond te krijgen, zo zij het. 

 

Voor Trump is die frontale aanval vanuit de 'bipartisan War-Party' niet het enige gevaar. Ook onvrede in zijn achterban over zijn benoemingen, of concrete initiatieven, kunnen hem nog de nek breken. Zoals 'Washington-ingewijdePaul Craig Roberts uitlegt, is het voor Trump een 'mijnenveld'. En hij vraagt de aanhang van Trump om geduld te hebben, en hem af te rekenen op de resultaten. Maar de 'kleurrijke' aanhang die hij wist te mobiliseren is verre van homogeen, en het zaaien van verdeeldheid onder zijn aanhangers is een fluitje van een cent

 

Wat in de 'Legacy Media' wordt uitvergroot als 'concessies' van Trump, zijn dat alleen als zijn beleid een scherpe breuk is met zijn verkiezingsbeloften. Ondertussen blijft Trump vooral verwarring stichten, door als een 'olifant door de porseleinkast' te banjeren, wat het vreselijk lastig maakt om te bepalen of hij volkomen impulsief maar wat doet, of dat hij het pad dat hij gaat aan het oog tracht te onttrekken door op gezette tijden 'kluiven' richting de terriërs te gooien die hem op de hielen zitten. In dat laatste geval is hij voor de elite een extreem gevaarlijke tegenspeler, en kunnen we nog heel wat vuurwerk verwachten! Het is dan wel te hopen dat hij wegen zal weten te vinden om de staatshoofden van nucleair bewapende landen duidelijk te maken dat het allemaal maar 'spel' is, voor 'binnenlands gebruik', om de 'Atlantici' iets te geven waar ze hun tanden op stuk kunnen bijten, terwijl 'de mannen' tot zaken komen. 

 

(Ja, sorry, maar behoudens May in Engeland zijn het allemaal mannen. En May is een 'lapdog' van de Verenigde Staten met een paar roestige 'nukes' op een stel krakkemikkige onderzeeboten, die regelmatig het nieuws halen door ergens tegenaan te varen, of complete vissersboten omver te trekken. En mocht Le Pen volgend jaar de eerste vrouwelijke president van Frankrijk worden, dan valt daar ook geen oppositie meer van te verwachten tegen de koers die Trump kennelijk voorstaat. Maar ook Fillon is een 'pragmatist', en geen religieus 'Atlanticus').

 

Een confrontationele koers waar het China betreft zal vooral voor veel Amerikaanse bedrijven met 'vestigingen' in dat land een 'wake-up call' zijn geweest. Trump wil dat die bedrijven hun productie terughalen naar de Verenigde Staten, en 'vriendelijk vragen' gaat niet helpen. Een sfeer scheppen waardoor die bedrijven simpelweg niet langer welkom zijn in dat land wel. Veel 'Tech-miljardairs', en donoren van de 'bipartisan War-Party', zullen na dat telefoontje met de premier van Taiwan wel enkele slapeloze nachten hebben gehad. 

 

En terwijl iedereen dacht dat Trump slecht nieuws is voor 'het milieu', nodigt hij Al Gore uit voor een 'Tête-à-Tête'. Is dat nou om verwarring te stichten? Of weet Trump niet waar hij naartoe wil? Ja, maar zijn tegenstrevers hebben nooit naar hem geluisterd. Dat was toch niet nodig, want na 8 november zou er nog maar één 'Game-in-Town' zijn, en dat was Hillary. Maar wat Trump zijn kiezers heeft beloofd, is dat hij de Verenigde Staten weer 'Groot' zal maken, en dat hij banen 'terug' zal brengen naar de Verenigde Staten. Wat voor soort banen, dat heeft hij er niet bij gezegd, maar voorzover die luie 'Legacy Media' journalisten al toe kwamen aan dat thema, hadden ze zelf al bedacht dat Trump bedoelde dat hij de kolenmijnen weer op zou starten en de autoindustrie in de 'rust-belt' terug wilde brengen tot leven. Maar als er fabrieken voor in de plaats komen die zonnepanelen, of andere 'high-tech-shit' produceren, hoor je zijn 'White Trash' achterban niet klagen. En de 'Black Trash' en 'Latino Trash' werkers ook niet, trouwens. 

 

In het kamp van de Clintons en Soros, en consorten, is dat kwartje gevallen. Vandaar die 'alles-of-niets' poging om Trump nog voor eind januari te torpederen. Want als hij in die opzet slaagt, zijn ze 'gezien'.

Egotrippers

December 6, 2016

Protectionisme is in de westerse wereld inmiddels 'the only game in town'.

 

De 'Legacy Media' trekken alles uit de kast om hun lucratieve patent op 'de waarheid' te verdedigen. 'Globalisten' waren al veel langer druk in de weer om hun 'rechten' en 'patenten' te beschermen tegen 'piraten'. De banken zijn in een strijd op leven en dood gewikkeld om de 'eurodollar' te redden. Politici zoeken naar wegen om 'banen' te redden. En de NAVO zoekt verbeten naar geloofwaardige vijanden om haar toekomst veilig te stellen. Terwijl een enorme schare 'vertegenwoordigers' van 'minderheden' en 'kwetsbare groepen', opgekweekt door 'maakbaarheids'-fantasten en wetenschappelijke aasgieren, die met modellen en ronkende theorieën, als 'consensus-standpunt' afgehamerd binnen hun 'vakgebied', eisen dat er 'aandacht' komt voor hun lot. 

 

Achter deze bonte lijst egotrippers verschijnen nu de 'Boze Man' en de 'Boze Vrouw' in beeld, die in toenemende mate het gevoel hebben dat zij met de rekening blijven zitten. Dat zij degenen zijn die al die 'Rent-Seekers' en 'Free-Riders' aan een vorstelijk betaalde dagbesteding helpen door de afdracht van hun inkomen via een doolhof aan 'belastingen' en 'premies', en de erosie van hun meest elementaire rechten bij de bescherming van inkomsten uit échte arbeid, naast hun maatschappelijke vrijheden.

 

Een nieuwe elite van 'Rent-Seekers' en 'Free-Riders' werpt zich op als 'legitieme vertegenwoordiger' van die volstrekt onsamenhangende groep terecht gefrustreerde burgers, met overtuigend klinkende 'strijdpunten', die er doorgaans op neer komen dat ze vooral dingen stuk willen maken. Om die reden noemen de 'Legacy'-politici en 'Legacy'-media, gesteund door de 'Legacy'-wetenschappers die als 'experts' grossieren in het misslaan van de plank, deze nieuwkomers 'populisten'. En naar 'populisten' luister je niet, omdat ze per definitie een gevaar zijn voor je verworven rechten. De kunst is het om manieren te vinden om die 'Beeldenstorm' de kop in te drukken voor het uit de hand loopt, en de elite het veroverde terrein prijs moet geven. 

 

'Legacy' is na het verlies van Hillary definitief wakker, maar had geen strategie klaarliggen voor deze situatie. Tot zo ver zal u het vermoedelijk wel herkennen, zonder dat ik in details treed. Ook al maak ik mij geen illusies over uw eigen bereidheid om in de spiegel te kijken, en te onderkennen dat de strijdpunten waar u aandacht voor eist naadloos passen in dit rijtje, of u te realiseren dat die sympathieke 'woordvoerder' net zo goed een egotripper is, die het volkomen 'worst' zal zijn wat de gevolgen zullen zijn voor anderen, die zijn of haar 'focus' niet delen.

 

Mocht u nu luidkeels protesteren, omdat u uit het juiste 'R2P'-hout bent gesneden, en niets dan nobele bedoelingen heeft, realiseer u dan dat uw 'vertegenwoordigers' op de been houdt die niet alleen actief verse 'slaven' naar Europa brengen, ter meerdere eer en glorie van de 'Bottom-Line' van reeds puissant rijke wereldburgers als George Soros, maar dat uw inspanningen de laatste vijftien jaar nogal wat mensen het leven heeft gekost, van huis en haard hebben verdreven, en hun economische zekerheden met de grond gelijk hebben gemaakt. Om maar niet te spreken van het gegeven dat uw goede bedoelingen volop zijn gebruikt als legitimatie voor het voortbestaan van de NAVO, en dat het militair-industrieel complex u verschrikkelijk dankbaar is. 

 

Een 'goed gevoel' hebben bij een keuze helpt de wereld niet vooruit. Toen de 'komiek' Beppe Grillo in Italië mensen opriep om 'op gevoel' te stemmen, hadden zijn aanhangers nattigheid moeten voelen, en om zich heen moeten kijken. Naar de mensen waarmee ze zich, op dat moment, verenigd voelden. En zich af moeten vragen welk belang hen bond. Welke visie op de toekomst. Waarom lachte er niemand om die flauwekul van 'Beppe-de-Clown'?

 

'Populisten' en de zittende elite die zich sappel maakt om keuzes er doorheen te drukken die hen toegang geven tot status, macht en geld, kennen de 'drukpunten' binnen hun groep, en buiten die schaamteloos uit. Ze betwisten het recht van hun 'conculega's' op toegang tot de 'honingpotten' van de Staatshuishouding, maar beoordelen hun eigen greep in de kas als 'PayBack'. Ongeacht of dat zich manifesteert in de vorm van 'Kick-Backs', Subsidie, Belastingontwijking, of 'vriendendiensten', en het wegsluizen van geld onder de vlag van een ministerie dat 'banen schept', 'veiligheid verschaft', of 'arme hongerlijders' zou moeten helpen. 

 

Het tweelingbroertje van die 'graaicultuur', afgedekt met 'nobele bedoelingen' en schijnzekerheden die samen de favoriete 'Narrative' vormen, is het opkweken van het vijandsdenken, met zijn 'sancties' en perfide spelletjes om chaos te stichten bij 'de buren', als het 'sociaal-contract' daar geen aanleiding geeft tot (zelf-) destructieve tendenzen. In de regel door de bevolking in die landen te verleiden werk te maken van 'Identity Politics'. En als dat niet lukt, door de gekozen leider in verband te brengen met een wereldwijd verafschuwde groep, zelfs als die leider daar niet alleen in alle toonaarden afstand van heeft genomen, maar zelfs wetten tekent die dergelijke groeperingen verbiedt de misdaden die uit naam van hun ideologie werden gepleegd te ontkennen.

Justitie 8

December 5, 2016

Een aantal Europese journalisten, bloggers en onafhankelijke experts stuurden Trump een brief, waarin ze vragen om een nieuw onderzoek naar de ramp met vlucht MH-17.

 

Op zich niet verrassend, waar zij eerder al duidelijk maakten grote twijfels te hebben over de wijze waarop het lopende onderzoek is ingekleed, en de conclusies. In de ogen van de 'Legacy Media' zijn zij 'Kremlin Stooges' die zich het hoofd op hol laten brengen door 'Fake News', als ze het zelf al niet genereren. 

 

De reden dat dit selecte gezelschap de hoop op Trump heeft gevestigd om naar buiten te komen met bewijzen, waarvan Kerry zei dat de Verenigde Staten erover beschikte, maar die nooit boven water kwamen, is niet onlogisch. Trump is niet doof gebleken voor de roep van veel Amerikanen om te breken met de pogingen om 'gevoelige' informatie uit beeld te houden, omdat het 'Amerikaanse belangen' zou schaden. En dan meer in het bijzonder waar het de rol van Saoedi Arabië betreft in de voorbereidingen van '9/11'. Of nog duisterder 'complot-theorieën'. 

 

Ook over 'Project Oekraïne' van 'Team-Nuland' en de Clinton/Soros-kliek, is Trump niet bijster enthousiast. Waarmee nog niet gezegd is dat hij Obama en zijn 'Administratie' zo opzichtig een mes in de rug zal steken, als blijkt dat er ergens in de archieven van de Amerikaanse geheime diensten bewijzen rondslingeren die een heel ander licht op de toedracht werpen dan de favoriete 'complot-theorie' van het 'JIT' op dit moment. Waarbij ik, voor de volledigheid, nog maar even aanteken dat zelfs als Kerry en Obama informatie hebben achtergehouden, dat nog niet betekent dat het 'JIT' medeplichtig is. In dat geval kan hen hooguit worden verweten dat ze te goedgelovig waren, en meer aandacht hadden moeten besteden aan getuigenissen die in de 'alternatieve media' verschenen, over bewijzen die een andere kant op wezen.

 

Laat ik nog maar eens benadrukken, voor ik verder ga, dat ik alleen maar wil dat volkomen helder wordt wat daar is gebeurd. Ik hecht geen geloof aan enige specifieke lezing die niet door bewijs wordt geschraagd. Waarbij ik een 'gelikte' presentatie, of het woord van deze of gene autoriteit, niet als 'bewijs' aanmerk, maar als een 'hypothese', zolang er nog alternatieve lezingen zijn die net zo goed geloofwaardig zijn, en sommige feiten omstreden blijven. Hoe pijnlijk dat ook is voor de nabestaanden. 

 

Als Trump de bereidheid heeft om op dit punt 'schoon schip' te maken, wat kan betekenen dat hij nieuw bewijs op tafel legt, of dat hij verklaart dat Kerry simpelweg heeft zitten liegen op de nationale televisie, omdat dat bewijs er niet was, verkeert hij wel in een goede positie met Michael Flynn, oud hoofd van de 'Defense Intelligence Agency', als zijn 'Veiligheidsadviseur'. Het lijkt mij uitgesloten dat Flynn niet weet wat Kerry destijds wist. Als het al niet de reden was dat hij vervroegd met pensioen werd gestuurd, pal na 'MH-17'. Waarna hij naam maakte door in Rusland op te duiken met weinig vriendelijke teksten over zijn voormalige politieke bazen. En zelfs te gast was op het 'RT-Gala Diner' een jaar nadat hij zijn congé had gekregen. 

 

Wat volslagen helder is, dat is dat Flynn het onverteerbaar vond dat Obama, Clinton en Kerry 'gemene zaak' maakten met ISIS en Al Qaida, omdat het hun prioriteit was om Assad pootje te lichten. Terwijl hij ook openlijk afstand neemt van de stellige bewering van Kerry en de 'Legacy Media' dat de aanval met gifgas in Ghouta het werk was van Assad. Of gemarchandeer met de werkelijkheid inzake MH-17 de 'druppel' was, weet ik uiteraard niet. Dat is op dit moment pure speculatie. Maar wat ik wel weet, is dat Flynn zwaar onder vuur ligt van de elite, die alvast druk in de weer is om munitie aan te dragen voor zijn tegenstanders, als het Congres de benoeming straks moet goedkeuren.

 

Wat het lastig kan maken in het huidige 'klimaat', is het steeds luider wordende geroep over 'Fake-News'. Weliswaar wordt dat nu in verband gebracht met alle onwelgevallige berichtgeving die er, in de ogen van de Clinton-aanhang, toe leidde dat hun uitverkoren 'vrouw' niet werd verkozen, maar het is evident dat men in die kringen ook al speculeert op een toekomst waarin President Trump onverminderd 'Fake News' zal blijven verspreiden om zijn agenda te dienen. Dus zelfs als straks de keiharde bewijzen op tafel liggen, zal dat deel van het politieke spectrum de schouders ophalen, verwijzen naar het 'gegeven' dat Trump de 'Kandidaat is van het Kremlin', en over gaan tot de orde van de dag: Adverteren met de bevindingen van 'Bellingcat' en andere verspreiders van 'Fake News'.

 

Dat MH-17 op enig moment terugkeert op de voorpagina's, anders dan MH-370, is onvermijdelijk. En dat het hele verhaal de potentie heeft om een 'doos-met-gezichtjes' te worden, en 'politiek wisselgeld', was al direct duidelijk. Maar nu onweerlegbare feiten worden gebrandmerkt als 'Fake News', omdat ze niet zijn in te passen in de 'Narrative' van een elite die in doodsnood verkeert, en nog slechts mag hopen op steun van wat in de Verenigde Staten de 'War Party' wordt genoemd, gaat het hard. Die 'War Party' is (inmiddels) een 'bi-partisan' platform in het Congres dat de uitbreiding van oorlog ten bate van Amerikaans expansionisme door dik en dun overeind probeert te houden, met blinde steun van de 'Legacy Media', en de 'DOT.COM'-miljardairs die voor hun 'schaalvergroting' afhankelijk zijn van een 'Global Reach', en niet geconfronteerd willen worden met nationale concurrenten buiten de 'Atlantische' wereld.

 

Moet je nu blij zijn met dat verzoek aan Trump, als nabestaande, of waarheid-minnende blogger, of meelevende burger? Dat lijkt mij wel, omdat aan het eind van de dag slechts de ware toedracht goed genoeg kan zijn. Tegelijk lijkt die door alle politieke complicaties eerder steeds verder over de horizon te verdwijnen, wat moedeloos maakt. Net zo moedeloos als de nabestaanden van de passagiers en bemanning van vlucht MH-370 zich moeten voelen. En dat is, in deze tijd van een alomvattend 'surveillance netwerk', dat zelfs een individuele kakkerlak nog moeiteloos uit de 'ruis' weet te halen, maar moeilijk te verteren.

Touwtje

December 4, 2016

Je telt niet meer mee als columnist of blogger, als je het niet hebt over de 'touwtjes-verhandeling' van Jan Terlouw in 'De Wereld Draait Door'.

 

Heel 'maakbaar-Nederland' is erdoor geraakt, en kaapt zijn woorden voor eigen gebruik. En dat komt omdat het in de basis een volstrekt incoherent en ongeloofwaardig stukje geschiedvervalsing is, dat op basis van pure emotie en heuse tranen een groepsgevoel tracht te redden, om de in nood verkerende 'Identiteits-Politiek' te stutten. Waarmee ik niet zeg dat de geïsoleerde argumenten die hij opvoert feitelijk onjuist zijn, maar dat de lijm waarmee hij ze tracht te verbinden ondeugdelijk is. 

 

Ja, het vertrouwen in 'de politiek' is weg. En dat komt in niet onbelangrijke mate door een diaree aan 'maakbaarheidswetgeving' die er per saldo voor heeft gezorgd dat je inmiddels ernstig gestoord bent als je een touwtje uit de brievenbus laat hangen. Zoals columnist Arjen van Veelen terecht opmerkt in zijn lezing van dit evenement, hingen die touwtjes uit de brievenbussen in wijken en gemeenschappen die door het D66 van Jan Terlouw vakkundig zijn gesloopt. Nee, niet alleen door die partij, maar door die wolk van 'technocratisch'-bestuurde partijen die, met een beroep op de 'wetenschappelijke' consensus, en in nauwe samenwerking met het 'private' initiatief van 'Rent-Seekers', zoals verzekeraars en beveiligingsbedrijven, de collectiviteit in de samenleving tot moes hebben geslagen. 

 

De 'fall-out' is dat nu het verhaal over klimaatverandering niet meer beklijft. En dat gaat ook niet veranderen als mensen als Jan Terlouw politici als Jaques Monasch verketteren omdat ze hun geweten volgen, inplaats van de partijlijn. Even los van wat je vindt van de standpunten van politici die 'ongedisciplineerd' omgaan met het mandaat van de burger, in de ogen van de elite. Maar voor mij is één ding volstrekt helder: De samenleving is klaar met 'partijpolitiek' en 'experts'. En dat is, waar het zulke urgente vraagstukken betreft als het milieu, en vrede en veiligheid, een serieus probleem! 

 

Het punt is, ook hier, dat 'experts' en 'partijpolitici' grossieren in halve waarheden. Ja, Jan, de oceanen raken verstopt door alle plastic, en de productie van CO2 als gevolg van de uitstoot van fossiele brandstoffen, is een serieus probleem. Maar meldt ook even de catastrofe die de radioactieve besmetting van de zeeën is, als gevolg van 'Fukushima', dat schitterende alternatief voor olie en gas, dat ons nog miljoenen jaren zal achtervolgen. Met onbekende consequenties, waar niet zo één, twee, drie een technische oplossing voor te vinden is. Vergeet niet te vermelden dat tal van technologische alternatieven nog altijd niet kunnen worden gefabriceerd zonder 'carbon', en in veel gevallen, over de levensduur gemeten, schadelijker zijn dan het 'stoken' van olie, gas en kolen. Reduceer het niet tot een probleem dat moeiteloos door het groene 'Identiteits-ventiel' is te persen, met 'Zij' als de boosdoeners, en 'Wij' als de roomblanke zielen die het beste met de wereld voor hebben. Maar zoek de discussie op, en luister naar wat er terugkomt. Zonder eerst te vragen naar de 'geloofspapieren' in de vorm van een goedgekeurde studie, aan een politiek correcte faculteit. 

 

De 'lijstverbinding' van het klimaatvraagstuk met de maatschappelijke onveiligheid vergt een stel hersens van rubber. Ik zie het verband totaal niet. Ook niet na het gloedvolle betoog van Terlouw. Sterker nog, het treft mij als 'brug' waar je beter maar niet overheen kan rijden, omdat de ingenieurs de draagconstructie vergeten zijn. Ook hier geldt dat de problemen nu niet zo groot zijn ondanks de inspanningen van de 'maakbaarheids-politici', maar dankzij hun initiatieven. En dat 'meer van hetzelfde', en een grotere 'partijdiscipline' ons niet gaat redden. Dat is overigens een les die 'populisten' in Europa, en een 'Identiteits-Politicus-bij-uitstek' als Wilders, ook nog moeten leren. 

 

De reden dat mensen in mijn jonge jaren nog touwtjes uit de brievenbus konden laten hangen, was omdat Nederlanders van jongsaf anders werden opgevoed. Niet alleen met andere normen en waarden, maar vooral ook met andere consequenties als je misbruik maakte van dat soort 'kansen'. En mocht iemand die wijze lessen uit de jonge jaren vergeten zijn, dan was daar de politie die de dader in zijn kuif pikte, inplaats van de benadeelde bewoner een 'folder' mee te geven over de fortificatie van de woning, die de eigen verantwoordelijkheid is, omdat je de dief geen kans mag geven, en voor het overige te verwijzen naar de verzekering. 

 

Het waren niet de burgers die in hun maag zaten met dat gevoel van veiligheid, en er bij de wetgever op aandrongen de politie terug te trekken, de ouders te instrueren het opvoeden op zijn beloop te laten, en ruim baan te scheppen voor de verzekeraars en criminelen. Dat kwam van de 'experts'. Die aan kwamen zetten met de 'dader-als-slachtoffer', en iedereen op het verkeerde been zetten. Althans, als je meent dat het prettiger wonen is in een samenleving waar vertrouwen de norm is, en veiligheid niet betekent dat je jezelf in een gefortificeerd huis opsluit. En blijkbaar is dat verlangen, ondanks enkele decennia indoctrinatie, nog niet weg. 

 

De reconstructie van die samenleving vergt geen additionele inspanningen van 'maakbaarheids-politici', en een grotere partijdiscipline, of een 'Oorlog-Tegen-Nep-Nieuws', en meer repressie van mensen die er bedenkelijke opvattingen op na houden over vrouwen, 'Zwarte Piet', of het nut van oorlogen in 'Verweggistan', maar een terugkeer naar de 'menselijke maat'. Niet een grotere ambitie, maar juist een veel kleinere. En het onderscheiden van hoofdzaken van bijzaken.

 

Het helpt daarbij al als je probeert om te schakelen van het idee dat je flink met azijn en bommen moet strooien om je territorium veilig te stellen, en voor de verandering eens tracht om vriendschappen te sluiten op basis van de afspraak dat je geen ruzie maakt over hoe de ander 'achter de voordeur' zijn/haar huis inricht. Dan pas kun je spreken van een samenleving waarin het vertrouwen is teruggekeerd. Al helemaal als iedereen een touwtje uit de brievenbus heeft hangen, waardoor de buren in minder dan geen tijd binnen zijn als het er op lijkt dat 'Zwarte Piet', of zijn vrouw 'Dikke Greet', dat vertrouwen beschaamt, of 'Jan Kaas' zich onterecht toegang heeft verschaft tot de woning.

Massagraf

December 3, 2016

De Verenigde Naties zijn bang dat het oostelijke deel van Aleppo verandert in een 'massagraf', nu de 'rebellen' steeds meer terrein moeten prijsgeven.

 

Er zijn twee verschillende soorten 'Verenigde Naties'. De administratieve lobby, die vanuit New York de inspanningen van de NAVO ondersteunt. En de 'Veiligheidsraad', waar de belangrijkste 'spelers' het met elkaar eens moeten zien te worden over ingewikkelde kwesties. Daarnaast is er nog de 'Algemene Vergadering', die aan de lopende band besluiten neemt waar niemand ooit iets mee doet. 

 

De opzet van de Verenigde Naties was niet bedoeld als de eerste aanzet tot een 'wereldregering', maar als een platform voor een permanente dialoog tussen de 'kernmachten', met de bedoeling een nucleair Armageddon te voorkomen. Vanaf het moment dat de Sovjet-Unie omviel, zag de NAVO haar kans schoon voor een coup, en werden de bakens verzet. Tot en met 'Libië' dicteerde de NAVO in feite het beleid van de Verenigde Naties. 

 

Het zou al mooi zijn geweest als we hadden kunnen stellen dat dat met 'wisselend succes' gebeurde, maar het was, alles overziend, één grote puinhoop. Althans,voor diegenen die niet hun brood verdienen in de wapenindustrie, of daaraan verwante organisaties. Met inbegrip van de 'Rent-Seekers' die werkzaam zijn bij een enorme schare 'NGO's', die als paddestoelen uit de grond schoten. 

 

Na de schandalige vertoning in Libië ging er een andere wind waaien toen de NAVO haar begerige ogen richtte op Syrië en Oekraïne. De Russen, Chinezen en Iran besloten de handen ineen te slaan, en een halt toe te roepen aan de creatie van de ene na de andere 'failed state', waar 'fundamentalisten' met een uitgesproken onmenselijke kijk op de samenleving bij in het zadel werden geholpen, ter meerdere eer en glorie van een zeer selecte groep belanghebbende partijen in de wereld van het 'Grote Geld', de wapen- en de olie industrie, en de handel in 'hulp'. 

 

Voor wie wil weten hoe het zo gekomen is dat niet-productieve sectoren in de samenleving een gedaanteverandering ondergingen, waardoor ze als 'productief' werden gezien, en wat dat voor gevolgen had voor de economie, en de wereldvrede, verwijs ik met liefde naar DEZE discussie tussen twee door mij bewonderde economen. Die beiden de 'Krediet-crisis' zagen aankomen, maar tot op de dag van vandaag worden genegeerd door hun 'mainstream' collega's. Sterker nog, toen ik een econoom opmerkzaam maakte op het werk van die twee, en nog een handvol anderen, merkte hij op dat het geen 'collega's' waren. En dat verklaart veel. Zo niet alles.

 

Hulpgoederen bereikten Aleppo niet meer toen het Syrische leger aan de winnende hand bleek. De 'Verenigde Naties' werkten de evacuatie van burgers uit de belegerde gebieden tegen. En ze lieten zich meevoeren door de propaganda van leugenaars die handelen in 'False Flag'-operaties, met inbegrip van gifgasaanvallen. Terwijl wapens en munitie, bijeen gesprokkeld door NAVO-landen en hun Arabische bondgenoten, blijkbaar vrijwel ongehinderd de 'rebellen' bereikte. Daarbij bleken de 'rebellen', en de 'bondgenoten' met enige regelmaat behoorlijk ondankbaar. 

 

Diezelfde 'Verenigde Naties' zijn tevens de belangrijkste producent van door 'experts' opgelegde 'Identity Politics', die in een wereld zonder grote ideologische verschillen de voedingsbodem moest worden voor een 'maakbare' wereld, onder regie van 'Team Soros', om het maar even simpel te houden. Geheel los van de opzichtige uitglijder in de Verenigde Staten bij de laatste presidentsverkiezingen, waar vrouwen weigerden om op Hillary te stemmen, omdat ze een 'vrouw' was, en 'Latino's' en mensen met een 'Black Life', of een 'LGBT'-achtergrond ook geen 'kat-in-het-bakkie' waren, blijkt dat hele concept van 'Identity Politics' eerder levensgevaarlijk. 

 

Dan heb ik het nog niet eens over de stevige kater die ze in Duitsland bij de veiligheidsdiensten zullen hebben overgehouden aan de ontdekking van een extremist in eigen gelederen, die een veilige keuze leek omdat hij naast 'Moslim' ook 'Gay' was, en acteerde in Porno-films. Die op 'Identiteit' en vermeende groepscontrole opgebouwde schijnwereld ondergraaft de maatschappij, en frustreert de nuttige confrontatie met 'andersdenkenden' op een wijze die aan het licht kan brengen dat mensen bedoelingen hebben die haaks staan op de meest elementaire mensenrechten. Zoals het recht om in vrede en veiligheid te leven, en een menswaardig bestaan op te bouwen. 

 

Het is de achilleshiel van onze westerse samenleving, dat we zijn gaan geloven dat iemand die deel uitmaakt van een 'minderheidsgroep' per definitie niet bij machte is anderen te onderdrukken, omdat hij of zij immers zelf slachtoffer is. Die strategie, van het versplinteren van de samenleving tot een verzameling van 'minderheden', waar recent de 'Boze Blanke Man' aan werd toegevoegd, om van daaruit respect voor andere 'minderheden' op te kweken, is een doodlopende weg. De mens is meer dan zijn 'lifestyle', sociale-, etnische- of seksuele kaste. En dat geldt niet alleen voor de regisseurs binnen die elite met hun blinde ambities, die hun moeder nog op 'Marktplaats' zetten als ze er beter van kunnen worden. Groeps-loyaliteit is een gif dat de parasieten voedt die slechte bedoelingen hebben, en die zich aan het eind van de rit niet bekommeren om het lot van de 'lege huls' die ze achterlaten. 

 

In elke oorlog vallen burgerslachtoffers. Zo ook nu, in Aleppo, waar een kansloze groep extremisten blijkbaar 'tot de laatste man' wil vechten voor hun Kalifaat. De steun van de NAVO en haar Arabische partners brokkelt af nu in de Verenigde Staten Trump gekozen is, die in ISIS en Al Qaida een groter gevaar ziet dan in Rusland. Nadat eerder Erdogan al aan het twijfelen was gebracht door een coup tegen hem, waarbij zijn vrienden van de NAVO overduidelijk niet aan zijn kant stonden. Om niet te zeggen dat ze het plan hadden opgevat om hem een mes in zijn rug te steken. Het hypocriete gejank van de 'Verenigde Naties' (de administratieve lobby van goed betaalde 'experts'), is hun 'Laatste Kunstje'. 

 

Punt is echter wel, dat het gevaar voor verdere escalatie niet geweken is met de val van Aleppo, en het slechten van dat laatste belangrijke bolwerk van Al Qaida in Syrië. Trump mag dan geen fan zijn van ISIS en Al Qaida, maar deelt de Israëlische paranoia over een groeiende invloed van Iran. Iets dat hij gemeen heeft met zijn nog te benoemen minister van oorlog, 'Mad Dog' Mattis. En de meerderheid van het Amerikaanse Congres, dat nog maar weer eens heeft opgeroepen tot het instellen van een 'No Fly Zone' boven Syrië, wat betekent dat de Russen met de staart tussen de benen af zullen moeten druipen, of ze houden voet bij stuk, en dan komt die oorlog tussen Rusland en de NAVO er alsnog. En dan hebben we het met recht over een massagraf! Met dank aan die duurbetaalde 'experts' bij de 'Verenigde Naties', die even vergeten waren te doen waarvoor ze ook alweer waren ingehuurd. 

 

Angel

December 2, 2016

In een artikel van Brandon Smith, dat werd overgenomen door 'zerohedge', stelt de auteur dat een burgeroorlog in de Verenigde Staten praktisch onvermijdelijk is. 

 

Op 'zerohedge' heb ik daar al op gereageerd, omdat het gemakzuchtig geleuter is. Brandon Smith heeft zijn kwaliteiten, en ik heb eerder ook naar zijn economische analyses en hypothesen verwezen middels 'links', maar de complete entourage van Clinton c.s. wegzetten als 'communisten', en daar aan toevoegen dat zijn eigen expertise hem heeft onthuld dat communisten altijd oorlogen ontketenen, draagt niet bij aan het vinden van wegen om zo'n gewelddadig conflict te vermijden. En ik mag toch hopen dat een overgrote meerderheid van de Amerikanen niet zit te wachten op zo'n gewapend treffen!

 

Daarmee is niet gezegd dat ik niet zie dat er beslist risico's kleven aan de huidige tweedeling in de Verenigde Staten. En dat het nog een heleboel slimme initiatieven zal vergen om te voorkomen dat het uit de hand loopt. Ruim voordat de uitslag van de verkiezingen op de mat lag, waarschuwde ik zelf al voor een confrontatie die met het grootste gemak gierend uit de klauw zou kunnen lopen. Wat echter niet inhoudt dat ik dan de vlag uit zal hangen!

 

Clinton, Soros, en dat bankiersgilde dat haar steunde, alsmede een diaree aan 'Grote Namen' van 'DOT.COM' bedrijven, hebben niets, maar dan ook helemaal niets met communisme. Onder de aanhangers van Clinton als politiek boegbeeld zitten zeker ook mensen die zichzelf als 'links' beschouwen, en er economische idealen op nahouden die je, met de nodige fantasie, onder de noemer 'sociaal democratisch' kunt schuiven. En dan ben je voor doorgewinterde rechtse 'denkers' in de Verenigde Staten al snel een 'communist'. Maar dat is gevaarlijke intellectuele luiheid, omdat het exact is wat Clinton c.s. proberen te bewerkstelligen. 'Identity Politics' is gebaseerd op het (kunstmatig) aanwakkeren van tegenstellingen tussen groepen, 'WIJ' versus 'ZIJ', om daar dan als autoriteit met veel bombarie een oordeel over te vellen. Terwijl je achter ieders rug om de belangrijke zaken naar eigen inzicht regelt met je 'experts'. Daar is het volk nou eenmaal te dom voor. 

 

Wie dat 'communisme' noemt, moet zijn schoolgeld terug gaan halen. En wie op zoek gaat naar communisten in het huidige politieke spectrum, mag ook zeker de 'revolutionairen' van Trump niet over het hoofd zien. 

 

Smith doet wel een poging om ideeën aan te dragen voor het vermijden van het conflict dat hij eigenlijk als onvermijdelijk ziet. En in de traditie van zijn eigen dogma waarschuwt hij voor het gebruiken van de staatsmacht om de aanval, die komen gaat, af te slaan. Waarna hij verdwaalt in een betoog over 'drones'. Het komt mij voor, dat het een goede zaak zou zijn als we wegen vinden om de 'angel' eruit te halen. Het gevaar komt niet primair van het 'zooitje ongeregeld' dat in Hillary de 'Verlosser' zag. 'Identity Politics' zorgt er juist voor dat het allesbehalve een homogene groep is, die makkelijk uit elkaar gespeeld kan worden, als de 'verbindende factor' wordt weggenomen.

 

Die 'verbindende factor' is niet Hillary, of Soros, of iemand van vlees en bloed. Maar een 'koepel' van 'Legacy-' en 'Social Media'-bezitters die nu, na het verlies van Clinton, kwetsbaarder zijn dan ooit. Ze trachten wanhopig met een 'Fake News'-meme, en openlijke censuur van de 'content' van hun 'sites' te redden wat er te redden valt. Maar ze verliezen de 'regie', terwijl bij steeds meer mensen het kwartje valt dat de wereld niet ophield met draaien toen Trump verkozen werd. Of die 'Trump Hope' het houdt, en uiteindelijk het verschil zal maken, durf ik u niet te zeggen. Maar nu ook in 'Clinton-land' bij uitstek, het 'R2P'-paradijs Nederland, geluiden de kop opsteken om eens serieus naar de plannen van Trump te kijken, wordt het penibel voor de 'regisseurs' in het Clinton/Soros-kamp.

 

Die scheuren waar het licht doorheen sijpelt, moeten worden verbreed. Niet door oorlog, maar door 'exposure'. Door de zelfgenoegzame journalisten, redacteuren, columnisten en 'experts' te vragen: 'Pappa/mamma, wat deed jij tijdens de oorlog?' Hoe kreeg je die kolder uit je toetsenbord? Hoe kwam het dat je ziende blind, en horende doof was? Waarom verlaagde je je tot het reduceren van een meerderheid van de kiezers tot een 'typetje'? De 'Boze Witte Man'. En waarom probeer je ons nu die flauwekul van dat 'Fake News' door de strot te wringen, inplaats van nog eens na te lopen wat je allemaal gemist hebt aan onthullingen van WikiLeaks en andere journalisten die hun vak serieus nemen?

Kinderarbeid

December 1, 2016

Amnesty heeft weer een 'rapport' uitgebracht waarin de organisatie 'kinderarbeid' in Indonesië aan de orde stelt. 

 

Dergelijke 'rapporten', en de aandacht die Amnesty daardoor krijgt in de 'Legacy Media', zijn een opsteker voor de organisatie, die bestaat bij de gratie van donaties, contributies, en (verkapte vormen van) subsidie door belanghebbende overheden, en door overheden beheerde semi-private fondsen. Waarmee ik echter niet stel dat het betreffende 'rapport' feitelijk onjuiste informatie bevat over 'kinderarbeid' in dat enorme land. Ik was de afgelopen maand op rondreis in Indonesië, en het is evident dat kinderen op allerlei manieren 'economisch actief' zijn. Het is niet de enige 'misstand' in dat land, als je meent dat Nederland 'gidsland' is waaraan de rest van de wereld zich dient te spiegelen.

 

Kinderen gaan er ook 'voor dag en dauw' naar school, en hebben aanzienlijk veel minder vakantie. In de meeste gevallen zijn ze verplicht een 'schooluniform' te dragen. En ik heb zo het vermoeden dat als ze zich op school misdragen de consequenties verder reiken dan een 'goed gesprek'. Tevens zie je ze overal al op zeer jonge leeftijd rondrijden op scooters, veelal zonder helm, in volkomen chaotisch verkeer. Op doodenge, extreem smalle bergweggetjes, vol gaten, zonder vangrail. Of ze zitten of staan met hun ouders op de scooter, veelal met z'n vieren, of vijven tegelijk. De hygiëne thuis, op straat en in de rivieren 'laat te wensen over', en dat is een eufemisme, als we het afzetten tegen onze 'gids-situatie'. 

 

Zelf ben ik overigens ook nog van een generatie die groot werd met 'vakantiebaantjes' en 'schnabbels' na school. En zes dagen per week onderwijs. Daaronder ronduit gevaarlijk, en ongezond werk, zoals 'classificeerder', omdat het beter betaalde. Waarmee ik, wederom, niet van mening ben dat Amnesty niet moet zeuren, maar dat de organisatie niet bijdraagt aan een oplossing. En geschiedvervalsing pleegt waar het suggereert dat wij het zonder die misstanden hebben gered. Sterker nog, door te 'adviseren' dat overheden en bedrijven in Europa toe moeten zien op de inzet van kinderen, en arbeidsomstandigheden in 'Derde Wereldlanden', of anders de productie daar moeten staken, beschadigen ze de overlevingskansen van de straatarme bevolking. 

 

Emotie is een slechte raadgever in dit soort gevallen. Al helemaal als mensen vervolgens de kas van Amnesty spekken om hun schuldgevoel af te kopen, waarmee allerlei 'schrijvers van rapporten' aan een baan worden geholpen, de vliegreizen en hotels van worden betaald, het licht blijft branden op de kantoren, en de 'PR-campagnes' van worden betaald. Het is een lucratieve handel, in 'goede bedoelingen'.

 

Overigens moet mij hierbij van het hart dat kinderen in 'Derde Wereldlanden' als regel aanzienlijk gelukkiger ogen dan die in Nederland. Een toenemend aantal onderzoekers deelt mijn observatie dat kinderen niet gelukkiger worden van een 'kast vol speelgoed', en 'helikopterouders' die hen '24/7' in de gaten houden, om hen na school van de ene naar de andere 'activiteit' te sleuren, om maar te voorkomen dat ze later gaan klagen dat ze geen 'kansen' kregen om zich te ontplooien. Maar dat is een andere kwestie.

 

Nadat alles gezegd en gedaan is, is de vraag hoe we die kinderen nou écht kunnen helpen. Dus niet de organisaties die zich opwerpen als hun 'belangenbehartigers', maar die kinderen zélf. En hun straatarme ouders en grootouders. Dat kan alleen door de 'levensstandaard' op te krikken, wat betekent dat de economie in een 'stroomversnelling' wordt gebracht. Dat is op zich een open deur, maar hoe doe je dat? 

 

Daar is geen eenvoudig recept voor, omdat het ene land het andere niet is. Maar er is één factor die doorslaggevend is geweest voor de problemen in Indonesië, dat als olie-exporterend land, met vele andere 'natuurlijke rijkdommen', ooit een enorme potentie had. En dat zijn de activiteiten van de 'Economic Hitmen'. De economische huurmoordenaars, die het land namens 'Wallstreet' en 'Washington', na de 'bevrijding', onderdompelden in 'leningen', die de economie van van het land dusdanig zwaar belastten, dat chronische armoede en uitbuiting een zekerheid was. Ter meerdere eer en glorie van de 'bottom-line' van de grootste banken, en de Verenigde Staten als land. Met een hele wolk Europese uitvreters op de achterhand. 

 

De adviezen die Amnesty bijvoegt in haar 'rapport', en 'PR-campagne', adresseren dat probleem niet. Sterker nog, wat men zegt te willen bereiken, is dat bedrijven in ons deel van de wereld toe gaan zien op 'kinderarbeid-vrije' productie, zonder de druk van die schuldenlast weg te halen. Dat betekent dus dat de prijs van palmolie die in Indonesië wordt geproduceerd zal stijgen, waardoor multinationals de prijzen van producten in ons deel van de wereld zullen verhogen. Wat betekent dat onze koopkracht afneemt, met alle gevolgen van dien voor de werkenden hier. Of die multinationals nemen afscheid van Indonesië, omdat door de kostenverhogingen het lucratiever wordt om dichter bij de consument plantages in te richten. Waarna ze in Indonesië letterlijk dood kunnen vallen. 

 

Een integer 'rapport' over misstanden omtrent arbeidsomstandigheden in Tweede- en Derde Wereldlanden vestigt de aandacht op de kwalijke rol die 'kapitaal', en meer in het bijzonder de Dollar als 'werelhandelsmunt', speelt bij het arm houden van landen. Ik hoef u, hopelijk, niet te vertellen hoe het landen, zoals Cuba en Venezuela vergaat die zich daartegen verzetten? Onder aanvoering van lieden als Soros en de Clintons wordt dan de geldkraan dichtgedraaid, en worden er allerhande smoezen verzonnen om dat land 'sancties' en 'tarieven' op te leggen, en met zwaar gesubsidieerde producten uit de markt te prijzen, tot ze zich gewonnen geven. En omdat Soros en de Clintons prominente supporters en geldschieters zijn van Amnesty, is het niet onredelijk om te stellen dat Amnesty een 'stuk gereedschap' is in die machtspolitiek. 

 

Voor de kinderen in Indonesië is het derhalve te hopen dat de 'R2P'-meute het uiteindelijk aflegt tegen China, Iran en Rusland, die alles op alles zetten om die Dollar concurrentie aan te doen. In een betrekkelijk korte periode begin deze eeuw, verkeerde Europa ook in een positie waarin ze haar economische macht had kunnen aanwenden om de wereld te bevrijden van die wurggreep. Maar 'Brussel', noch de fanatiek anti-Europese partijen, wilden die kant op, kennelijk. 'Brussel' wilde haar 'Atlantische' partner niet laten vallen, en slachtte zelfs Griekenland meedogenloos af, om het anti-Europese sentiment de wind uit de zeilen te nemen. Is niet gelukt. En de extreem-nationalisten wilden terug naar hun nationale 'pispot', waar ze als 'laaghangend fruit' een gemakkelijke prooi zijn voor de banken en oligarchen van 'Wallstreet'. 

 

Er zijn trouwens heel goede redenen om terughoudend te zijn met de consumptie van palmolie, maar dat is een andere kwestie.

View older posts »