Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Vrijaf

Gewaardeerde lezers,

 

Evenals voorgaande jaren neem ik in deze periode een maand vrijaf, vanwege een wat langere, en intensieve reis, waarbij de connectie met het internet niet altijd verzekerd is. U zult het dus enkele weken zonder mijn commentaar moeten stellen. Op deze reis zou het internet minder broos moeten zijn dan op vorige reizen, dus in uitzonderlijke omstandigheden kan het maar zo zijn dat ik mij niet kan bedwingen. Mijn gevoel zegt mij dat serieuze ontwikkelingen, met ver reikende consequenties voor ons allen, in de pijplijn zitten. Maar anders ben ik rond 25 november weer bij u terug. Ik laat u hier achter met twee nieuwe bijdragen over actuele ontwikkelingen die mij na aan het hart gaan.

 

Dank voor uw interesse in dit blog, en hopelijk tref ik u weer na mijn uitstapje.

 

Jake.

Logisch

Enige tijd geleden sloegen Russische eenheden in Syrië een aanval op hun basis door middel van een zwerm ‘drones’ af.

 

De ‘drones’ zelf waren niet bijzonder geavanceerd, maar beschikten wel over geavanceerde communicatie en navigatie-apparatuur. Op grond van hun eigen onderzoek verklaart het Russische Ministerie van Defensie dat de aanval werd gecoördineerd vanuit een ‘P-8 Poseidon’ die deel uitmaakt van het arsenaal aan wapens dat de Amerikanen heeft ingezet in dat deel van de wereld.

 

De Russen slaagden erin de aanval af te slaan met behulp van elektronische tegenmaatregelen, waardoor ze de controle over de vloot met ‘drones’ overnamen, en waar dat niet lukte werden die wapensystemen op conventionele manier neergehaald. Via het overnemen van de controle slaagde Iran er enkele jaren geleden al in om geavanceerde Amerikaanse ‘spionage-droneste bemachtigen, en de werking van de apparatuur te analyseren, en te kopiëren.

 

Onduidelijk is in hoeverre die succesvolle Russische operatie de opmaat was voor een recente Israëlische aanval, waarbij één van de toestellen die de Russen gebruiken voor het ontregelen van aanvallen op hun troepen per abuis werd neergehaald door Syrische luchtafweer. De Israëli’s, en Fransen die met een maritieme eenheid betrokken zouden zijn geweest volgens publicaties, met als expliciet doel dat Russische toestel uit de vergelijking te halen, ontkennen dat er sprake was van kwade opzet. Maar inmiddels hebben de Russen hun Syrische bondgenoten uitgerust met het S-300 luchtafweersysteem waardoor de kans op herhaling van zo’n misser aanzienlijk kleiner zou moeten zijn. Tevens is hierdoor het risico van verliezen aan westerse kant bij een nieuwe aanval op Syrisch grondgebied spectaculair toegenomen, volgens de meeste specialisten. 

 

Los van alle geostrategische implicaties onderstreept deze Amerikaanse 'drone'-aanval, met steun van Al Qaida, dat ‘automated warfare’ tussen zwermen ‘robots’ die u komen vermoorden nu al geen toekomstmuziek meer is. Autonome wapensystemen worden door alle serieuze partijen in het conflict tussen ‘Oost’ en ‘West’ ontwikkeld, bovenop de race naar nieuwe nucleaire wapensystemen en ‘ruimtewapens’ waar Trump het startschot voor heeft gegeven. Eerder plaatsten Bush en Obama ‘convertibele’ raketsystemen in Europa, aan de grens met Rusland, die zowel defensief, als offensief gebruikt kunnen worden, in strijd met eerder gemaakte, maar door de Verenigde Staten eenzijdig opgezegde, cq geschonden afspraken. 

 

Zoals hier al eerder gememoreerd, circuleren in ‘Washington’ en binnen de NAVO plannen die er vanuit gaan dat een nucleaire confrontatie met Rusland ‘gewonnen’ kan worden. De succesvolle tegenmaatregelen van Rusland bij die aanval met ‘drones’ in Syrië zal het vertrouwen in de goede afloop van zo’n ‘First Strike’ niet hebben doen toenemen. En er zijn meer argumenten in die sfeer, waaronder de claim van Poetin dat Rusland over superieure wapensystemen beschikt, waardoor ‘Mutually Assured Destruction’ nog steeds de realiteit is. 

 

Waarom de Verenigde Staten uitgerekend nu het verdrag opzeggen dat de ontwikkeling van nucleaire raketten voor de middellange afstand verbiedt, is onduidelijk. De russofobische Steven Derix van NRC meent dat er een verband is tussen de ‘onthulling’ over Amerikaanse betrokkenheid bij die aanval met ‘drones’ op een Russische basis, en het opzeggen van dat verdrag. Hoe? Geen idee. Wellicht dat Derix er nu pas voor het eerst iets over leest, omdat hij primair Russisch-talige westerse propaganda volgt en vanuit Moskou verslaat voor zijn lezers? Maar de Russen brachten die vermoedens al begin dit jaar naar buiten, en ik verwees u er eerder al naar. Door nader onderzoek zijn die vermoedens nu blijkbaar zekerheden, dat is alles. 

 

Voor plaatsing van die raketten voor de middellange afstand op Europees grondgebied is toestemming van de Europese lidstaten nodig. Het behoeft geen betoog dat verscheidene ernstig russofobische landen daar geen problemen mee zullen hebben, en die de waarschuwing van Poetin dat zo’n stap niet zonder gevolgen zal blijven, eerder als een aanmoediging zien. De leiders van die landen zwijmelen bij het vooruitzicht van een alles vernietigende atoomoorlog onder aanvoering van Trump, die in eigen land, en veel ‘Hillary-landen’, waaronder Nederland, juist beschouwd wordt als een ‘marionet van Poetin’. Een enkele doorgesnoven commentator stelt zelfs onomwonden dat het Poetin niet slecht uit zou komen als dat ‘INF-Verdrag’ sneuvelt, omdat hij er toch al vanaf wilde. En het volgende verdrag dat op de nominatie staat om te sneuvelen, is ’START’, dat mogelijk niet verlengd wordt als het afloopt. 

 

Vertel mij nog eens hoe logisch het is dat we Rusland zien als onze grootste existentiële bedreiging.

Toekomstbestendig

Het gaat werkelijk fantááástisch met Nederland!

 

Ziekenhuizen gaan failliet, en de belastingbetaler draait op voor de loonkosten van het personeel, en dekt de ‘claims’ af, omdat de eventuele nieuwe eigenaar anders geen verzekering meer kan krijgen. Scholen zitten met een dusdanig tekort aan leerkrachten, dat ze kinderen naar huis sturen. De prijzen van woningen gaan door het dak, omdat buitenlandse ‘investeerders’, die zwemmen in vers gedrukte Euros en Dollars, verdiend door de export van goederen náár ons land en andere westerse landen, het een koopje vinden. 

 

We kopen steeds meer van die spullen bij buitenlandse ‘webwinkels’, terwijl de échte winkels, die met personeel, in hoog tempo sluiten. De gaten in het ‘straatbeeld’ worden gevuld met steeds meer gezellige restaurantjes en koffiehuizen, waar we het geld uitgeven dat we voorheen in ons pensioenfonds stopten voor een verzorgde ‘oude dag’. Daarnaast verdienen we leuk aan de productie van, en handel in verdovende middelen, wat gepaard gaat met over straat rollende handgranaten, een golf van ‘liquidaties’, en vrachtauto’s vol gif die op weinig ‘groene’ wijze worden gedumpt.

 

Het gas is op, en de regering maakt ruzie met de Russische leverancier van het enige serieuze alternatief, omdat zijn smoel ons niet aanstaat. Door sancties, handelsrestricties en ‘Brexit’-initiatieven van zelfzuchtige ‘vrienden’ dreigt de wereldhandel op te drogen, waardoor Rotterdam zich op zou moeten maken voor een nieuwe recessie, maar inplaats daarvan verrijst er een nieuwe megalomane torenflat. Zelfs voor twee miljard aan ‘bonus’ uit de belastingruif komt Unilever niet naar Nederland, dus geven we het maar weg aan andere ‘ondernemers’, die als ‘business plan’ het ‘innovatief’ opstrijken van subsidies hebben.

 

Militairen moeten hun toevlucht zoeken tot een hotel, omdat hun barakken niet genoeg comfort bieden voor de mannen en vrouwen die geacht worden om in het open veld, onder een barrage van vijandelijk vuur te kunnen overleven. Om niet dood te vriezen tijdens simpele oefeningen kopen ze hun eigen uitrusting

 

De regering strooit ondertussen met geld. Oekraïne, Syrië, uiteenlopende ‘projecten’ van ‘Sterren’ en megalomane oligarchen die toegang kochten tot het centrum van de macht zijn de begunstigden. Ook, of zelfs vooral, als het verse stromen ‘Nieuwe Nederlanders’ oplevert, die zorgen voor ‘werkgelegenheid’ en nóg grotere druk op de overspannen woningmarkt, wat rekenkundig zorgt voor een flinke stijging van het ‘Bruto Binnenlands Product’, waardoor de overheid nóg meer kan lenen. Ook het ruzie zoeken met andere landen is om die reden populair, want goed voor de wapenhandel en andere ‘hoogwaardige’ activiteit. 

 

Anders dan het gros van de adviseurs van de overheid, en de ingekapselde ‘commentatoren’ in de media-fabrieken, ben ik van mening dat deze inrichting van een land niet toekomstbestendig is. Of ben ik te somber? Ben ik gewoon toe aan vakantie, en wat frisse lucht? Wellicht zie ik de wereld eind volgende maand, als ik weer terug ben met mijn blog, door een roze bril, en moet ik u excuses maken voor mijn gesomber, omdat de problemen die ik hier signaleer niet meer waren dan ‘groeistuipen’? We zullen zien………

Midterm

Wat staat de ‘Midterm-Bomber’ voor ogen?

 

Verscheidene vooraanstaande ‘verzetshelden’ in de Verenigde Staten, die fanatiek proberen Trump te ‘neutraliseren’, kregen ‘bompakketjes’ toegestuurd. Tot nu toe werden alle pakketjes onderschept, en onschadelijk gemaakt. 

 

Wie die pakketjes op de post deed, en met welk oogmerk, is op dit moment voer voor speculatie. De geadresseerden wijzen naar ‘Right Wing’ aanhangers van Trump, en de ‘Right Wing’ aanhangers van Trump roepen om het hardst dat het een ‘False Flag’-operatie is, bedoeld om de bevolking bang te maken voor ‘Deplorables’, en hen zo te beïnvloeden in de aanloop naar de komende verkiezingen, in de hoop dat de ‘Democraten’ die langs die obscure weg zullen winnen.

 

Degenen die een ‘False Flag’ vermoeden zagen een ‘ISIS-vlag’ op een explosief dat werd getoond op foto’s. ‘Verzetshelden’ wezen erop dat het geen échteISIS-vlag’ is, maar een parodie die schijnt te circuleren in kringen van ‘Right Wing gekkies’. De ware bedoelingen kunnen we slechts weten als de bedenker, of bedenkers, zijn aangehouden, verhoord en berecht. Wat hoe dan ook ruim na de ‘Midterm’ verkiezingen zal zijn. 

 

Of de dader, of daders ooit worden opgespoord valt nog te bezien. De vermoedelijke dader van de ‘Ricin-scare’ eerder deze maand, een ‘veteraan’ van de Marine, waarbij het ‘Witte Huis’ en het ‘Pentagon’ doelwit waren, had men vrij snel te pakken. Maar de herkomst van de brieven met anthrax die in 2001 op de post werden gedaan is tot op de dag van vandaag een enigma. Het hielp Bush en de zijnen aan steun voor hun plannen om het Midden-Oosten grondig te verbouwen, waar in eerste instantie voetstoots werd aangenomen dat ‘Moslim-terroristen’ het op de nobele Amerikanen hadden voorzien. Die theorie sneuvelde toen uit chemische analyse bleek dat een Amerikaanse wapenlaboratorium, dat onder controle van het Amerikaanse leger staat, de fabrikant moest zijn. Daarop strandde het onderzoek. Althans, Bruce Edwards Ivins, die heel conveniënt stierf aan een overdosis pijnstillers, werd uiteindelijk aangewezen als de enige dader, en daarmee werd het dossier gesloten en afgevinkt. Wat de man, als hij daadwerkelijk de dader was, voor ogen had gestaan bleef hoe dan ook volledig buiten beeld. 

 

In hoeverre deze ‘Gratis Reclame’ voor de ‘Democraten’ en de ‘Mainstream Media’ positief uitpakt voor hen, valt te bezien. Zelfs bij een restaurant van ‘verzetsheldRobert de Niro werd een pakketje gevonden, en inmiddels kun je wel zeggen dat je een ‘nul’ bent binnen het ‘verzet’ als je géén pakketje hebt ontvangen. Daarbij zijn de meesten ‘kansloze windbuilen’ die hoe dan ook al aan de kantlijn staan, en wanhopig op zoek zijn naar aandacht, of hun populariteit onder de ‘kijkers’ door het ijs zien zakken, wat het verhaal van een ‘False Flagvleugels geeft. Maar dat die ‘Midterm’-verkiezingen niet langer gaan over serieuze politieke kwesties die de bevolking rechtstreeks raken, en nu volledig in het teken staan van oneigenlijke beïnvloeding, dat is volkomen helder. 

 

De aanhangers van Trump prediken ondertussen de victorie, waar zij China zien opschuiven, nadat Mexico en Canada eerder al volledig zijn gezwicht, en men ook in Europa ‘beweging’ ziet in de richting die Trump voorstaat. Zij zien louter ‘lichtpuntjes’, en waar de donkere wolken zich samenpakken is dat de schuld van de ‘Democraten’ en de ‘Federal Reserve’. Ondertussen trekt Obama feller dan ooit van leer tegen Trump, en bewierookt hij zichzelf als degene die zorg heeft gedragen voor de opleving van de economie in de eerste twee jaar van Trump’s presidentschap. Terwijl beiden opzichtig falen, omdat ze die 'groei' kochten door geld bij te drukken, en zich suf te lenen van toekomstige generaties. 

 

U moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar ik zie zelf alleen maar snel toenemende chaos, en een niet te verzadigen neiging om politieke conflicten op te lossen op ‘onorthodoxe’ wijze. Het gebruik van geweld kennen we vanuit tal van revolutionaire perspectieven. Maar het grootschalig ‘via de band’ spelen middels ‘False Flag’-initiatieven, 'Scare Tactics' en andere extreem complexe strategieën in de sfeer van ‘beïnvloeding’, ‘ondermijning’, grootschalige spionage, en ‘Regime Change’-opties, zijn betrekkelijk nieuw, en maken dat je niemand meer kunt vertrouwen. De meest ‘giftige’ en bizarre complotten die in ‘Hollywood’ zijn ontsproten aan het doorgesnoven brein van ‘scenario-schrijvers’ steken nog bleek af bij wat zich in de realiteit voltrekt.

 

Zelfs politici die goede bedoelingen hebben, komen niet meer toe aan regeren. Links en Rechts is men druk met brandjes blussen, en aansteken. Het gaat echt helemaal nergens meer over. Maar het hele verhaal over die aan mootjes gehakte gewezen vertrouweling van het Saoedische koningshuis, inclusief de chicanes van westerse bondgenoten van dat land, illustreert de banaliteit van de ‘uitverkorenen’ waarvan wij verwachten dat ze onze veiligheid en welvaart helpen bevorderen, of ons integer bijlichten vanuit journalistiek perspectief. 

 

Een extreem cynische variant van dat ‘False Flag’-patroon, is het moedwillig complete landen in het verderf storten, om daarna heel ’nobel’ aan te bieden dat je wel wilt helpen om de rotzooi op te ruimen. Een van de loten aan die boom is Yemen, waar de helft van de bevolking dreigt te sterven van honger, ziekte en gebrek, na onze ‘Regime Change’-interventie, waarbij we onze bondgenoot Saoedi Arabië steunden met wapens, ‘intel’, logistiek, gespecialiseerde huurlingen, en een diplomatiek pantser tegen kritiek. Nu de Saoedi’s zich volkomen onmogelijk hebben gemaakt door die gruwelmoord op één van hun eigen mensen op buitenlands grondgebied, ontdekt de westerse pers ineens Yemen. 

 

Je kunt niet zeggen: ‘Beter laat, dan nooit’, want het is simpelweg meer van hetzelfde. Een doortrapt opzetje om te voorkomen dat het moorden stopt, en de bron van onze angst opdroogt. Niet anders dan onze eerdere innige samenwerking met landen als Afghanistan, Irak, Libië, Syrië en Egypte, die we daarna een mes in hun rug staken, maar die morgen weer onze bondgenoten kunnen zijn, als ze maar begrijpen dat het niet de bedoeling is dat ze vrede en voorspoed brengen, want dan legt onze wapenproductie het loodje, en is er geen vraag meer naar internationaal opererende ‘politieagenten’. 

 

Wiedewiet

In (grote delen van) de Verenigde Staten en in Canada is de teelt van ‘wiet’ inmiddels gelegaliseerd, en zijn de bedrijven die op industrieel schaal verbouwen de lievelingen van investeerders.

 

Decennialang beweerden Nederlandse beleidsmakers dat legalisatie onmogelijk was. We waren gebonden aan ‘Internationale Verdragen’. Het hoogst haalbare was het ‘gedogen’ van gebruik en de verkoop. Een lucratieve schijnwereld, waarin de ‘wetgever’ net deed alsof het niet nodig was om dat spul te verbouwen, en aan te voeren, alvorens het verkocht en gebruikt kon worden. De hypocrisie ten top. 

 

Als ik hier schrijf dat het ‘lucratief’ was, dan doel ik niet alleen op het (zwarte) geld dat er in de handel omging, en nog gaat. Het ging (en gaat) ook om steekpenningen, ‘overlegorganen’, ‘hulpverleners’, ‘reclasseringsambtenaren’, en een wolk aan ‘opsporingsautoriteiten’ die er een dik belegde boterham aan overhielden. De enigen die achteruit fietsten, waren de belastingbetalers, die daarvoor moesten betalen, en de belastinginkomsten uit de handel als steun in de rug misliepen. 

 

Dat er risico’s zijn verbonden aan het gebruik van ‘verdovende middelen’, dat hoeft u mij niet uit te leggen. Of legalisering voordelig, of nadelig uit zou pakken voor de ‘volksgezondheid’ zou ik niet weten. En eerlijk gezegd interesseert die ‘volksgezondheid’ mij ook maar matig in die zin. ‘Preventie’ lijkt zo voor de hand te liggen, maar bij nadere beschouwing blijken de ‘berekeningen’ altijd iets over het hoofd te zien. Of de ‘markt’ bedenkt een alternatief dat net zo slecht is, of nog slechter, domweg omdat er nou eenmaal ‘vraag’ naar is. Het oude concept, waarbij de ouders tot taak hadden om hun kinderen op te voeden, en voor te bereiden op het nemen van de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven, vond ik zo gek nog niet. Het was zeker niet volmaakt, maar beter dan wat we er nu van gemaakt hebben, ben ik bang.

 

Kortom, je verbiedt iets, of je laat het vrij. Beide keuzes hebben consequenties. Maar omzichtig de kool en de geit sparen is op alle fronten een fiasco. En nergens is dat beter zichtbaar dan in ons land bij het ‘drugsbeleid’. Nederland is in de wereld de ‘rotonde’ in de handel, en leidend in de productie van synthetische drugs. Er gaan miljarden om in het hele schijnheilige ‘spel’, dat zich inmiddels heeft uitgebreid tot roken, drinken, eten, vrijetijdsbesteding, je seksuele voorkeur en activiteit, en elke andere keuze die je in je leven kunt maken. Die lucratieve bemoeizucht is niet meer in te dammen, anders dan door een wereldwijde economische implosie, waardoor het geld dat er voor nodig is verdampt. Maar dan hebben we het over de kade die het schip keert, en je zou toch mogen verwachten dat we dat voor willen zijn.

 

Een complicatie voor een terugkeer naar 'zwart' of 'wit', kan zijn dat het ‘gedogen’ hier zou kunnen leiden tot schadeclaims van mensen die betrokken waren bij de aanvoer of het verbouwen en verwerken van planten, en die voor hun moeite voor langere tijd achter de tralies verdwenen, en toe moesten zien hoe hun vermogen werd ingepikt, zodat we meer dingen konden kopen die ‘BOEM!’ zeggen, en multinationals tevreden kunnen houden. Ik ben geen jurist, maar het komt mij voor dat dit een reëel gevaar is. Het hele punt is, dat de staat zich niet hoeft te verantwoorden voor eerdere veroordelingen als iets tot een zekere datum bij wet verboden was, en daarna niet meer. Maar dat wordt anders als iets bij wet verboden was, maar de overheid vervolgens ad hoc besluit om een wet na te leven, of niet, en zo op de stoel van de rechter gaat zitten. Dus wat een mooie ‘Polderoplossing’ leek, kan nu wel eens voor flinke hoofdpijn gaan zorgen.

 

Overigens is het volledig vrijgeven van gebruik blijkbaar ook niet alles........?

Schulden

Wiens schuld is het, dat er nu drie keer meer mensen in de ‘schuldhulpsanering’ zitten dan in 2009, één jaar na de ‘kredietcrisis’?

 

Het is de schuld van die mensen, in die zin dat zij aansprakelijk zijn, en linksom of rechtsom dat geld op moeten hoesten. Al bestaan er ‘potjes’ die de pijn verlichten, waar je toegang toe krijgt als je al tot over je oren in de problemen zit, via een ‘bemiddelaar’, die rijkelijk wordt betaald voor zijn of haar ‘adviezen’, en het ontsluiten van die ‘potjes’ met gemeenschapsgeld. 

 

Je kunt eindeloos steggelen over de oorzaken, en een zeer gevarieerd boeket aan verklaringen aanbieden, van een tekortschietende opvoeding, tot beïnvloeding door reclame, en pressie vanuit de maatschappij om het voorbeeld van ‘rolmodellen’ te volgen. Anderen wijten het aan ‘seksisme’, waardoor ze minder kans maakten op een ‘Cum Laude beoordeling bij het afstuderen, waardoor mannen de goed betaalde banen wegslepen, en de vrouwen met hun studieschuld op de ‘postkamer’ terechtkomen. Of ze verwijten het de universiteit, die te weinig ‘knuffels’ beschikbaar had op het moment dat ze dat nodig hadden. 

 

Dan is er natuurlijk de ‘woningmarkt’, gekoppeld aan de overspannen verwachting van ‘starters’ die menen recht te hebben op een ‘koopwoning’, die bovendien voorzien is van alle denkbare comfort, en minimaal ‘energie-neutraal’ is. 

 

Je kunt ook de schuld neerleggen bij de media, de politiek, en de ‘onderzoeksbureaus’ die aan de lopende band ‘Hosanna’-berichten over de florissante stand van de nationale economie de wereld in schieten, waardoor iedereen ‘geprikkeld’ wordt om geld uit te geven dat er niet is, en ook niet zal komen, omdat de lonen ‘achterblijven’, en de pensioenen voor onze ogen verdampen, of worden ‘afgeroomd’ door de ‘financiële instellingen’ die de ‘beheerkosten’ door het dak jagen, samen met de overheid, die ook op andere niveaus de betaalbaarheid van een goede ‘oudedagsvoorziening’ torpedeert waar men mogelijkheden ziet om dat geld nu ‘in omloop’ te brengen. 

 

De zichtbare problemen zijn nog slechts het topje van de ijsberg. Vele Nederlanders blijven uit de gevarenzone door hulp van hun ouders, die ‘bijspringen’ waar nodig, of simpelweg omdat ze hun kinderen een ‘levensstandaard’ gunnen die die kinderen zelf met geen mogelijkheid kunnen bekostigen. In de kern is daar niks mis mee, maar het voedt een verwachtingspatroon dat niet realistisch is, en het drijft de prijzen op. En als mijn sombere verwachtingen voor de ontwikkelingen van de economie in de niet al te verre toekomst bewaarheid worden, wordt dat een ijskoude douche. 

 

Wat onvoldoende mensen zich realiseren, is dat veel ‘bezit’ niet meer is dan een ‘aanspraak’. Het staat ‘in de boeken’ als iets van waarde, maar om het te ‘verzilveren’ moet er wel iemand zijn die bereid is, en in staat, om te betalen. Daarnaast wemelt het van de mensen die zich de trotse ‘bezitter’ wanen van een huis, een auto, een boot, een universitaire graad, of iets anders van waarde, terwijl die zaken zijn ‘belast’ met een hypotheek of een schuld. En totdat die hypotheek of schuld is afbetaald, is het dus, geheel of gedeeltelijk, het bezit van iemand anders. 

 

Als je er goed over nadenkt, is het bizar dat de gemeenschap mensen betaalt die burgers moeten leren om goed met hun geld om te gaan, zodat ze uit de schulden blijven die ze niet kunnen dragen. In een gezonde maatschappij is schuld een gedeelde verantwoordelijkheid van degene die de schuld aanvaardt, en degene die het geld uitleent. Als de schuldenaar niet kan betalen, is dat het probleem van degene die dat geld heeft uitgeleend. Niet mijn probleem. Om dat risico voor de partij die geld uitleent af te dekken, vraagt die partij ‘rente’, en daarmee is de kous af. 

 

Waar de problemen ontstaan, is waar overheden en banken geld uitlenen dat niet van hen is, of dat zelfs nog moet worden verdiend. Het is niet onredelijk dat mensen die hun spaargeld en pensioengeld toevertrouwen aan een bank of ‘fonds’ beschermd worden door de overheid tegen onverantwoordelijke, of onoordeelkundige, of frauduleuze bankiers en ‘managers’. Maar op de één of andere vreemde manier zijn we nu terechtgekomen in een wereld waarin degenen die geld uitlenen worden beschermd, en de overheid het als haar taak ziet om de burger uit te melken tot de laatste cent als mensen met schulden in gebreke blijven. Dus ook mensen die verantwoord omgaan met hun geld, worden door de wringer getrokken om geld op te hoesten voor banken en overheden die het over de balk smijten.

 

Het is zelfs zo sterk, dat als je op persoonlijke titel een familielid of vriend helpt om zijn of haar hoofd boven water te houden, de kans groot is dat je daarvoor wordt gestraft met extra belasting, en men je zal aanraden om dat familielid of die vriend te verwijzen naar een loket van de overheid, waar ‘professionele’ hulpverleners klaarstaan om, ook op jouw kosten, die ‘armoedzaaier’ te leren leven van de lucht. Hoe lang nog, voordat we allemaal platzak, met een door de overheid verstrekte knuffel tegen de stress, bij Rutte in zijn ’torentje’ uitkijken over het Binnenhof, nostalgisch dromend van een tijd waarin de toekomst nog rooskleurig was?

Orde

Bij welk loket moet u zijn als u zich zorgen maakt over de erosie van de ‘orde’ in de wereld?

 

Zoals ik hier met enige regelmaat benadruk, ben ik niet onder de indruk van de argumenten die ons moeten overtuigen van een ‘Groot Complot’ dat uit is op het vestigen van een ‘Wereldorde’. Geen gebrek aan mensen die menen zeker te weten dat het allemaal goed zal komen, als we eerst maar net zo leren denken en handelen als zijzelf, maar dat is nog geen doorwrocht plan. Waar ik hier zo nu en dan verwijs naar ‘Big Brother’, of de ‘Warparty’ en andere ‘overstijgende entiteiten’, zie ik die niet in dat licht van een ‘Wereldorde’. Eerder als een soort ‘Logische Consequentie’ van een zieke blik op mens en maatschappij. 

 

Tekenend voor die ambitieuze types die grossieren in angst, gewetenloze morele corruptie, en gebrek aan respect voor de menselijke maat, is dat ze juist sterk de neiging hebben om elke vorm van ‘orde’ stuk te slaan, of te ondermijnen. Hun aangeboren, en gecultiveerde argwaan voedt hun behoefte om chaos te scheppen, terwijl ze stellig beweren dat anderen daarvoor verantwoordelijk zijn. Het is het centrale thema in het sprookje over ‘Beïnvloeding’ dat bedoeld is om ons ervan te overtuigen dat we niet voor onszelf kunnen denken. 

 

De ‘Verenigde Staten’ en haar bondgenoten zijn sinds de aftrap van deze nieuwe eeuw vooral goed in het opzeggen van bindende internationale verdragen en wetsregels. Trump donderde eerder het ‘Klimaatakkoord’ in de vuilnisbak, gevolgd door het ‘Akkoord’ met Iran, en nu moet het ‘INF-Verdrag’ uit 1987 er aan geloven. Bush zette al een streep door het ‘ABM-Verdrag’. En Bush, Obama en Trump veegden hun achterwerk af met bepalingen over het respecteren van de soevereiniteit van andere landen, het martelen van gevangenen, het zonder vorm van proces gevangen houden van verdachten, het per ‘drone’ uitvoeren van executies zonder dat een rechter zich over de zaak heeft kunnen buigen, en een wolk aan andere regels die tot doel hadden te voorkomen dat de wereld (opnieuw) zou afglijden richting chaos. En dan laat ik de minachting voor de opdracht om de vrije handel en het vrije verkeer van mensen en ideeën geen geweld aan te doen nog buiten beschouwing.

 

U kunt tegenwerpen dat ik het verkeerd zie, omdat al die verdragen, akkoorden, wetsteksten en grote internationale organisaties de ordening van de samenleving juist in de weg stonden, of dat het verstikkend werkte, en het juist goed is dat er een beetje ‘lucht’ komt, en duidelijkheid wordt geschapen over wie hier nou eigenlijk de baas is. Maar dan stel ik dat u zich een rad voor ogen laat draaien. En daar komt u achter als u zelf, of uw geliefden worden gemarteld, zonder proces worden vastgezet, per ‘drone’ worden omgebracht, of als uw vermogen en/of vrijheid verdampt door ‘sancties’, waarna u een ‘INF-raket’ op uw pet krijgt, terwijl degenen die ‘m afvuren zich schuil houden onder een ‘ABM-paraplu’. 

 

De orde die wij in het westen nastreven is niet in orde. Terug naar de tekentafel.

Houden

Hebben is hebben, maar houden is de kunst.

 

Bij de aankondiging van de ‘wereldklasse-speler’ die ooit mijn werkgever was, dat de directie de koers had verlegd van ’toonaangevend’ naar ‘Slimme Volger’, wist ik al hoe laat het was. Tijd om je voor te bereiden op een overname. Tal van Nederlandse bedrijven verdwenen met de jaren in enorme conglomeraten, waarbij van het ‘eigen smoel’ niets overbleef dan een dun laagje vernis. 

 

In deze tijd, waarin iedereen zich druk lijkt te maken over ‘politieke beïnvloeding’ als de grootste bedreiging voor onze welvaart, beseft men niet eens dat we allang zijn afgezakt tot de laagste regionen van het ‘volger-schap’. Spreek een Nederlandse politicus aan op zijn of haar beleid, en negen van de tien keer krijg je te horen dat we simpelweg geen keuze hebben. Het is ‘besloten’ in ‘Brussel’. Het is conform de ‘afspraken’ binnen de ‘NAVO’. We zouden wel willen, maar ‘Internationale Verdragen’ staan in de weg. Of het is in strijd met de ‘richtlijnen’ van een ‘commissie’ van de ‘Verenigde Naties’.

 

We laten ons 24/7 de les lezen door een ongrijpbaar conglomeraat dat bezit van ons heeft genomen. Het is geen wereldomspannend ‘complot’, uitgedacht door een geheime ‘Wereldregering’ die ons in het geniep uitzuigt. Ik zou haast zeggen: Was het maar zo! Dan had je nog een adres. Als het in China uit de klauw loopt, is het de schuld van Xi. Als Rusland kopje onder gaat, is Poetin de gebeten hond. Maar in het ‘westen’ ontbreekt zo’n aanspreekpunt structureel, terwijl we toch niet vrij zijn. Dat is de definitie van ‘Big Brother’. 

 

Big Brother’ bestaat niet als een fysieke verschijning. ‘Big Brother’ gaat niet naar het toilet, en hoeft niet te eten, te drinken of te slapen. Het is een ‘Implantaat’. Een ’Supranationale’ entiteit die alles bepaalt, en aan niemand verantwoording schuldig is. Eerder een ‘Gedeeld Besef’. Een ‘Gekoesterde Hulpeloosheid’. 

 

En nu is ‘Big Brother’ ziek. Op sterven na dood. Een spastische, dove, blinde, demente, paranoïde idioot, die op zijn sterfbed de ene na de andere gril bedenkt om zijn leven te rekken. Daarbij wordt hij met elke nieuwe oekaze die deze of gene ‘Lifestyle’ aanbeveelt tirannieker. Het geld om al die onzin te bekostigen is er allang niet meer. Tijd voor een pilletje. Laat hem vredig inslapen, voor het finaal uit de klauw giert, en we alles verspelen. Verwijder dat ‘Implantaat’ uit uw hoofd, en ga weer voor uzelf denken. Wees niet bang voor ‘Beïnvloeding’, maar probeer te bedenken hoe u daar uw voordeel mee kan doen. Richt u op de wereld, inplaats van op uw ‘NAVO-navel’. Ga niet als een dolle te keer in een nieuwe ‘Beeldenstorm’. En hoedt u voor het ‘Fascistisch Alternatief’. De ‘Big Brother’ van vlees en bloed die u voorspiegelt dat we ten strijde moeten trekken, en bloed moeten vergieten, omdat die ‘Fantoom’ u in de steek heeft gelaten. 

 

In een treffend overzicht van het huidige wereldbeeld, besluit Pepe Escobar met de volgende karikatuur van ons collectieve onvermogen om de redelijkheid te laten zegevieren:

 

Now picture Washington as a raging compendium of threats and sanctions. An EU fractured to the hilt – denouncing Asian illiberalism while impotent to fight the “rise of the deplorables” at home. BRICS in disarray, with two in a serious clash with Washington, one out of the game and one on the fence – among the top four. The House of Saud rotting from the inside. Iran not even at the G-20 table.

 

Dan hebben we het nog niet over Syrië, Irak, Yemen, Libië, Oekraïne, Gaza, ’Brexit’, of de furie die zich heeft meestergemaakt van de Amerikaanse politiek. Zet het concept van de ’Slimme Volger’ uit uw hoofd, voor u slachtoffers maakt. Wees tevreden met wat u hebt, en probeer het te behouden door vrede te sluiten met het idee dat de ‘Wealth of Nations’ gebaat is bij vrije handel, wederzijds respect, en de beperking van het gebruik van wapens voor zelfverdediging binnen dat concept.

 

Beïnvloedbaar

Hoe beïnvloedbaar bent u?

 

Tegen alle wetenschappelijke bewijzen in, denken we van onszelf dat we schrander genoeg zijn om het door te hebben als iemand ons op het verkeerde been probeert te zetten. En als we vervolgens worden geconfronteerd met ons eigen falen in dit opzicht, zijn we er als de kippen bij om dat af te doen met een glimlach, omdat het uiteindelijk ‘niet belangrijk’ was. Of als he dat overduidelijk wél was, werden we niet beïnvloed, maar ‘misleid’. 

 

Van ‘misleiding’ is sprake als er een ‘Kwade Genius’ in het spel is. In de praktijk is het een semantische discussie of we dienen te spreken van ‘misleiding’, of ‘beïnvloeding’. In beide gevallen eindigen we met een opinie, of handelwijze die sterk afwijkt van wat we eerder nog identificeerden als iets dat helemaal bij ons paste. Het ene moment ben je onverzettelijk in je standpunt dat de ‘Vrijheid van Meningsuiting’ een onvervreemdbaar recht is van iedere mens, en na de ‘beïnvloeding’ lukt het je zonder enige moeite om lieden aan te wijzen die de mond gesnoerd dient te worden.  

 

Dat we onze mening niet vormen in een vacuüm, is niet echt een onthulling. Maar ineens zijn er uiteenlopende politici en ‘broodschrijvers’ die zich zorgen maken over ‘nepnieuws’. Halve waarheden en hele leugens zijn al sinds mensenheugenis een probleem. Recent trad een minister van Buitenlandse Zaken terug, omdat hij glashard stond te liegen over een ontmoeting met Poetin, waar het Russische staatshoofd plannen zou hebben ontvouwd voor de uitbreiding van de macht van Rusland door buurlanden in te lijven. Compleet gelogen. Van ‘A-tot-Z’ verzonnen. Nepnieuws. Maar reken maar dat het kiezers van de VVD heeft beïnvloed in de aanloop naar de vorige verkiezingen!

 

De lijst met leugens van politici, en verdraaiingen van journalisten die beter zouden moeten weten dan hun loyaliteit te verkopen aan de hoogste bieder, is eindeloos. Veelal lijkt het onschuldig. Een ‘If You’l Scratch My Back, I’ll Scratch Yours’-overeenkomst. ‘Insider Informatie’ van de AIVD of MIVD in ruil voor vijandige stukjes over Poetin. Dat soort dingen. Het is van alle tijden. Een beetje serieuze burger leest er doorheen. 

 

Als het onderwijs nog iets voorstelde, was het dus ook geen probleem. Maar op school leer je niet langer om kritisch voor jezelf te denken, en vooral ook vaak te vragen ‘waarom?’ iemand dit of dat vindt. Ergens werd het mode om dat te beschouwen als onbeleefd. Die andere had recht op een eigen mening. Laat hem/haar! In het kader van de ‘Zwarte-Pieten’-strijd zag ik zelfs voorbijkomen dat het er om ging wie ‘ruimte mag innemen’. Dat soort wollige lariekoek verziekt het hele maatschappelijke debat, en maakt een karikatuur van onze verplichting om op inhoud de discussie met andersdenkenden aan te gaan, alvorens te kunnen claimen dat we voldoende mensen hebben ‘beïnvloed’ om ruimte op te eisen. Oftewel: Eisen stellen aan het gedrag van anderen. 

 

Dat minister Olongren, die van de beïnvloeding van het volk door een kritisch rapport in haar la te laten liggen, zich zorgen maakt over ’Nepnieuws’, waardoor u tegen uw eigen belang zou kunnen stemmen, is de grootste farce in tijden. Zeker, er zijn buitenlandse mogendheden die maar wat graag willen dat u hun misdaden buiten beschouwing laat, terwijl u die van de ‘vijand’ extra zwaar dient aan te zetten, zelfs als ieder juridisch bewijs voor een misdrijf ontbreekt. Vergelijk onze extreem tamme, om niet te zeggen dociele reactie op de beschuldigingen van een slachtpartij in het Saoedische consulaat in Istanboel, met de wilde uithalen rond de ’Skripal’-zaak. Of het complete stilzwijgen toen naar buiten kwam dat Hillary Clinton als minister van Buitenlandse Zaken onder Obama vroeg waarom Assange niet met een ‘drone’ om het leven gebracht kon worden. En Trump bekendmaakte dat hij Snowden niet zag als een ‘klokkenluider’ die ernstige misstanden in de Verenigde Staten aan het licht had gebracht, maar als een verrader. Als Poetin dat zegt over Skripal, wordt het op onnavolgbare wijze ‘bewijs’ dat hij de man uit de weg heeft laten ruimen?

 

Ja, ik weet dat Hillary zei dat het slechts een ‘grapje’ was, maar omdat ze zo breed had gelachen toen haar Jihadistische vrienden in Libië Gaddafi een mes in zijn anus prikten, en het land definitief veranderde van het meest welvarende land in Afrika, tot een ‘Hellegat’, moet u het mij maar vergeven als ik mij niet door haar laat ‘beïnvloeden’. Daarnaast zit de mysterieuze dood van Seth Rich, de ontevreden medewerker van de Democratische Partij die mogelijk de bron is van de ‘gelekte’ mails die Wikileaks publiceerde, mij nog altijd dwars. 

 

Natuurlijk zeg ik daarmee niet dat we een moordaanslag op de Skripals door ‘de Russen’ maar met de mantel der liefde moeten toedekken, zoals we de moord op Khashogi op tenenkrommende wijze proberen te ‘managen’. Wopke Hoekstra thuishouden van een ‘Kussen-en-Likken’-bijeenkomst in Saoedi Arabië voorstellen als een ‘serieus signaal’ is een klap in het gezicht van iedereen met een geweten. Maar wat erger is, is dat we ons volledig op sleeptouw hebben laten nemen in die ’Skripal-zaak’ door de ‘Council on Foreign Relations’-roeptoeter ‘Bellingcat’, waar het hele officiële verhaal rond die gebeurtenissen wemelt van de ‘losse eindjes’. En ja, daardoor houd ik mijn twijfels, omdat ik niet ‘beïnvloed’ wil worden door zulke obscure sujetten als ‘Bellingcat’, de werkloze ‘High School Drop-out’ die een ‘goudader’ aanboorde toen hij uit verveling het vuile werk van westerse geheime diensten begon af te dekken, en die grossierde in missers en dubieuze claims, volgens anderen die serieus naar de feiten kijken. 

 

Het is in die zin ook verheugend te noemen dat een Amerikaanse rechter niet eenvoudigweg meezwemt op de golven van hysterie, waardoor nu opnieuw een verhaal de wereld in wordt geslingerd over 'Russische Beïnvloeding', maar ijskoud vraagt om het bewijs. En dat is er niet. Niet het 'wettig en overtuigend bewijs' van handelingen die strijdig zijn met de wet. En dat weet eigenlijk iedereen al, inclusief de 'Speciale Aanklager', maar tot nu toe ging iedereen die niet voor 'Vriend van Poetin' uitgemaakt wilde worden mee met het 'verhaal'. Er werd zéker op criminele wijze beïnvloed, maar dan door de Britten. Het verhaal over 'Russische Inmenging' is een riskante manier om de échte 'Inmenging' uit beeld te drukken. Waar het 'Skripal-verhaal' daar in past weet ik ook niet. Maar dat er geen licht zit tussen die kwestie, en meest prominente 'spelers' aan Britse zijde, is evident en bewijsbaar, naar het zich laat aanzien. Een rechtstreeks verband met het hele 'Khashoggi-verhaal' is er niet, maar houdt uw oog op degenen die u wijs willen maken dat ze daar in Saoedi Arabië netjes mee omgaan, en dat 'de Russen' daar een voorbeeld aan mogen nemen, waar die de verantwoordelijkheid voor 'MH-17' en 'Skripal' niet willen nemen. Want langs die lijn zal men in 'Washington' en elders in het westen proberen er een slaatje uit te slaan, terwijl men met de moed der wanhoop het bondgenootschap met die 'slagers' uit het Midden-Oosten zal proberen te redden, vanwege de wapenverkopen, en de geostrategische agenda. Op dit moment ziet het er nog niet naar uit dat dat gaat lukken, maar ze hebben in 'Washington' voor heter vuren gestaan. Want 'Beïnvloeding' schrijven ze daar met een hoofdletter. 

 

Het ultieme wapen tegen beïnvloeding, is twijfel. Het simpele besef dat feiten schaars zijn, en in een andere context een volkomen ander licht kunnen doen schijnen over gebeurtenissen die smeken om een impulsieve reactie. Niet doen! Durf naar de ‘andere kant’ te luisteren, en de vraag te stellen: ‘Cui Bono?’ Wie heeft hier baat bij? En als we denken te weten hoe de hazen liepen, gelijke monniken met gelijke kappen bedelen. Kijk dan naar de politici en journalisten die u dat nadoen, en vertrouw hen niet blind, maar registreer het als een waardevolle bijdrage in de tijd tegen ‘beïnvloeding’, omdat ze tenminste consequent zijn. Ik hoop dat u dit blog in die zin kunt waarderen, waar ik mij zeker niet eenzijdig laat informeren, en mijn best doe u bij te lichten op het onzekere pad dat ons hopelijk uit deze destructieve, chaotische fase wegvoert.

Normalisering

Terwijl aller ogen gericht zijn op Istanbul vanwege de ‘mysterieuze verdwijning’ van Khashoggi, is die stad volgende week het toneel van een conferentie over de toekomst van Syrië, waar ook Duitsland en Frankrijk (Lees: ‘Europa’) aan zullen schuiven

 

Daarmee is de vrede in Syrië nog niet getekend. Maar nadat eerder de Koerden in Idlib de kant van ‘Damascus, de Russen en Iran kozen, omdat de ‘alliantie’ onder leiding van de NAVO en Saoedi Arabië hen niks meer te bieden heeft, is het zonder meer een ‘krachtig signaal’. 

 

Dat er nu eindelijk aandacht is voor het bloeddorstige regime in Saoedi Arabië, dat tot voor (zéér) kort alom werd geprezen vanwege de ‘moderniseringen’, terwijl de ‘Heerser’ in dat land op meedogenloze wijze de macht naar zich toe trok, juich ik toe. Maar houd uw kruit nog even droog, want wie weet waar dit eindigt? De huidige machthebber in die oliestaat, de 38 jarige Mohammed bin Salman, draaide onlangs de puissant rijke potentaten, en voormalige vrienden van het regime, een poot uit om voor zijn wapenaankopen te betalen, waarmee hij de oorlog tegen Yemen gaande houdt, en plannen maakt om, samen met Israël en de Verenigde Staten, Iran op de nek te springen. Zelfs degenen in de westerse media die geen kwaad woord over die ‘hervormer’ wilden horen, tot voor kort, pruttelen nu dat men wel wist dat Saoedi Arabië terroristen in de regio op de loonlijst heeft staan. Maar die ‘geveinsde onmacht om groepen als IS en Al Qaida aan te pakken is niet uniek een Saoedisch probleem, zoals hier al vaker gememoreerd. 

 

De onthulling van Poetin, dat IS in het oosten van het land, waar de Verenigde Staten en haar Koerdische bondgenoten Heer en Meester zouden zijn, 700 gijzelaars heeft gemaakt door een vluchtelingenkamp leeg te halen, en ze nu tien gijzelaars per dag executeren tot hun eisen zijn ingewilligd, haalde in mijn krant een micro-kadertje op pagina 13 van de krant op vrijdag. Zeer veel meer ruimte werd vrijgemaakt voor het succes van Oekraïne, dat een splitsing in de ‘Orthodoxe Kerk’ heeft weten te realiseren, waardoor de overkoepelende autoriteit, eveneens zetelend in Istanbul, is uitgespeeld. 

 

Met enige weemoed denk ik terug aan de keren dat ik te gast was in die prachtige stad, waar sinds de ‘Regime Change’ activiteiten in de regio vleugels kregen, met oorlogen in Syrië en Oekraïne, en een mislukte coup in Turkije, en ‘gerotzooi’ in de ‘Balkanlanden’ die nog niet zijn ‘ingelijfd’ bij de NAVO, de sfeer steeds grimmiger wordt. Het zou mooi zijn als de keuze van Duitsland en Frankrijk, om in Istanbul aan te schuiven, en eens te luisteren naar de voorstellen die langs komen, een nieuw begin zouden inluiden. Aansluitend bij de ‘Eigen Koers’ die de EU zegt te willen varen inzake Iran, aan de vooravond van nieuwe, snoeiharde, openlijk op ‘Regime Change’ gerichte Amerikaanse sancties tegen dat land. 

 

In mijn krant werd de retorische vraag gesteld of Turkije zou proberen om te ‘profiteren’ van de moord in Istanbul. Wat is dat voor een vraag? Alsof het immoreel is om je af te keren van die slagers, net nu het ‘alle hens aan dek’ is in de strijd tegen die ‘Ellendige Russen’ ‘Brandpunt’, met hun ’Nepnieuws’. Het is zo ontzettend klungelig, dat soort pogingen om mensen te beïnvloeden met paniekberichten, en retorische vragen, en hen te bekeren tot ‘Big Brother’ die in deze moedwillig geschapen chaos bescherming zou moeten bieden, dat je haast medelijden krijgt met die ‘Atlantici’. 

 

Naast alle landen die zich met hun eigen militairen in het strijdgewoel hebben gestort, zijn er ook steeds meer ‘huurlingen’. Met enige droefheid las ik de onthulling van ‘Buzzfeed’ over een commando dat bestaat uit Amerikaanse commando’s, die na hun contractperiode bij de Amerikaanse overheid nog wat ‘bijbeunen’ in het Midden-Oosten. De drie met name genoemde ‘liefhebbers’ heten ‘Mohammed’, ‘Isaac’ en ‘Abraham’. Ik bedoel maar……

 

Laten we duimen voor onze ‘Europese’ afvaardiging in Istanbul volgende week. Want als we niet snel weer normaal gaan doen, is de kans op brokken groot. Héél groot!

View older posts »