Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Leugenaars

February 21, 2017

Wie kun je nog geloven?

 

Slechts een heel klein gedeelte van wat we menen te weten, is te herleiden tot persoonlijke ervaringen. De rest is gestoeld op kennisoverdracht. Waarbij een deel van wat we aanduiden als 'kennis', in feite niet meer is dan een aangeleerd systeem vol 'afspraken' die de communicatie over bepaalde onderwerpen, op een bepaalde manier mogelijk maakt. We spraken af dat één-plus-één gelijk is aan twee. En welke klank overeenkomt met het symbool 'A'.

 

Mijn vader werd 'gek' van mij, omdat ik in mijn jonge jaren steeds vroeg 'Waarom?'. Had hij net iets uitgelegd, vond ik weer een aspect dat niet duidelijk was, of wat eerder een aanname leek, dan dat het feitelijk juist was. En ik ben die attitude nooit kwijtgeraakt, zonder dat die institutionele twijfel mij in het dagelijkse leven in de weg zit. Iets kan naar behoren functioneren zonder dat je begrijpt hoe. Al is het dan vaak wel verstandig om er rekening mee te houden dat het ook onverwacht kapot kan gaan, of een andere uitkomst kan genereren dan wenselijk is. 

 

Zeker complexe systemen, die eigenlijk niemand tot in het kleinste detail begrijpt, zijn notoir weerbarstig. En het kan levensgevaarlijk zijn om in blind vertrouwen aan te nemen dat iemand die pretendeert het te begrijpen, het ook daadwerkelijk begrijpt. Dat is de essentie het boek van Nassim Nicholas Taleb, 'The Black Swan'. Gepubliceerd na de 'kredietcrisis', waarvan 'iedereen' dacht dat het niet kon gebeuren. Behalve de mensen die het wél aan zagen komen. Er waren dus mensen die je beter had kunnen geloven, dan 'iedereen'. Toch was 'iedereen' geen leugenaar. Wel zaten er leugenaars tussen. Zelfs doortrapte leugenaars. 

 

Onze kennis is dus kwetsbaar. Daaronder onze kennis van aspecten van de samenleving die in de praktijk uit kunnen monden in kwesties van leven, of dood. Oorlog, of vrede. Honger of voorspoed. Gezondheid of ziekte. En tegen die achtergrond bezien is het eigenlijk merkwaardig dat zo weinig mensen die geacht worden 'expert' te zijn op dat vlak, voorzagen dat de 'democratisering' van de kennisoverdracht, door de opkomst van de 'sociale media', ook significante risico's met zich mee zou brengen. Naast de kansen die het mensen biedt om overal kennis vandaan te halen waar voorheen op één of andere manier voor betaald moest worden. Of die je, op school, alleen maar kon verwerven als je daarnaast ook een enorme hoeveelheid ballast tot je nam. 

 

Wie niet van nature geneigd is te twijfelen, en te vragen 'Waarom?', en dat ook niet heeft meegekregen van de ouders, of leerkrachten, loopt het risico om op enig moment geweldig in de maling te worden genomen. Zoals 'Iedereen' voorafgaand aan de 'kredietcrisis'. Ook al is dat niet in alle gevallen het gevolg van kwade opzet.

 

Iemand die je vertrouwt kan, zonder te liegen, totale flauwekul verkopen. Bijvoorbeeld omdat mensen die hij, of zij zelf vertrouwde, steken lieten vallen, of zelf dachten te weten hoe het zat, maar die kennis bij nader inzien toch niet accuraat was. In zulke gevallen kan twijfel het misverstand snel uit de wereld helpen. Zie bijvoorbeeld Trump, die vorige week beweerde dat hij met de grootste marge 'ooit' de verkiezingen had gewonnen in het 'Electoral College'. Geconfronteerd met het feit dat dat niet juist is, keek hij naar het papier op zijn spreekgestoelte, en claimde dat 'men' hem dat had voorgeschoteld. Als dat juist is, loog hij dus niet, maar vertelde hij wel een onwaarheid. En het lijkt mij aannemelijk dat hij daar niet over loog, omdat het zo eenvoudig feitelijk gecontroleerd kan worden.

 

Dan is er het gevalletje 'Zweden', waar nu weer veel ophef over is. Volgen we zijn uitleg, dan wilde hij met zijn uitlating de aandacht vestigen op de situatie in Zweden, waar de immigratiegolf tot explosief stijgende criminaliteit heeft geleid, volgens een documentaire die op FOX werd getoond. Maar er waren critici die het anders interpreteerden, omdat hij het niet glashelder zei, FOX niet noemde, en het in de context plaatste van aanslagen in Nice en Parijs. Nou zijn er ook in Zweden verschillende 'incidenten' geweest die in de categorie 'Islamitische Terreur' vallen, maar niet de dag voor de toespraak van Trump waar hij naar verwees. Ook daar is een eenvoudige vraag de kortste weg naar een verduidelijking, maar grijpen zijn tegenstanders dat met beide handen aan om hem weg te zetten als 'leugenaar'. 

 

Ook hier loop ik weer het risico dat mensen mij het verwijt gaan maken dat ik Trump verdedig, terwijl dat helemaal niet mijn insteek is. Mijn insteek is, dat je voorzichtig moet zijn met die diskwalificatie van iemand op grond van een simpele mededeling. Als iemand naar voren brengt dat het niet sterk is voor een president om zo slecht voorbereid, en grotendeels improviserend, de pers en het Amerikaanse volk tegemoet te treden, is dat een punt van kritiek waar ik mij wel in kan vinden. Overigens kijken zijn aanhangers probleemloos door die uitglijders heen, omdat ze het details vinden die er niet of nauwelijks toe doen. Waar zijn aanhang veel meer problemen mee heeft, dat zijn de échte leugens van bestuurders. 'Weapons of Mass Destruction'-leugens. Het grootschalige afluisteren van burgers. En al die 'doofpot-affaires' die door 'Whistleblowers' en 'Wikileaks' naar buiten werden gebracht over grootschalige corruptie en malversaties van bestuurders en partijen bij (voor-) verkiezingen. En ik geef ze daarin eerlijk gezegd geen ongelijk!

 

Andermaal wijs ik in dat verband op de extreem bedenkelijke rol van wat ik hier inmiddels consequent de 'Legacy Media' noem. Zoals ik al enigszins verwachtte, zwijgen de 'Legacy Media' het bericht over inmenging van de CIA in de Franse verkiezingen van 2012 dood, ondanks de bewijzen die 'Wikileaks' daarvoor op het internet plaatste. En ik benadruk nog maar eens dat een redactie niet verplicht is dat nieuws te brengen. Het is dan ook niet liegen. Zelfs niet als men het gerucht dat de kandidaat van de Socialistische Partij door 'de Russen' werd 'gehackt', zonder spoor van bewijs, wél plaatst. Maar je kunt het burgers dan lastig kwalijk nemen dat ze die 'Legacy Media' dan gaan beschouwen als een integraal onderdeel van de 'War Party'. Als een propaganda-werktuig. En dat ze voor het échte nieuws het internet afspeuren, omdat die 'Legacy Media' niet 'evenwichtig' verslag doen, maar overduidelijk partijdig zijn.

 

Nog iets 'subtieler' was de mededeling in het NOS-Journaal, dat Oekraïne en Rusland een 'wapenstilstand' overeengekomen waren voor het oosten van Oekraïne, waar het de laatste tijd weer goed raak was! De realiteit is echter, dat die overeenkomst werd gesloten tussen vier landen. Ook Duitsland en Frankrijk. En dat die overeenkomst inhoudelijk neerkomt op een nieuwe bekrachtiging van het akkoord dat bekend staat als 'Minsk II'. Waar Oekraïne in de uitvoering niet aan mee wil werken. Rusland is daarbij, net als Duitsland en Frankrijk, geen 'partij', maar 'bemiddelaar'. Door Duitsland en Frankrijk niet te noemen, wordt impliciet ontkend dat die landen, dus de EU, net als 'de Russen', medeverantwoordelijk is voor het toezicht op de naleving van 'Minsk II', en de daarmee samenhangende wapenstilstand. Maar in de OVSE staan ze keer op keer toe dat 'Kiev', en de neofascistische strijdgroepen in Oekraïne, die wapenstilstand schenden. Terwijl ze nauwelijks moeite doen om 'Kiev' te bewegen tot het uitvoeren van de afspraken. 

 

Dat is geen omissie van de kant van de NOS, maar onderdeel van een kwalijk patroon. Immers, daags nadat Frankrijk, Duitsland, Polen, en vertegenwoordigers van de toenmalige 'Maidan-oppositie' een akkoord hadden gesloten met Janoekovitch, stonden Frankrijk, Duitsland en Polen toe dat hun 'Fuck-The-EU'-vrienden een coup pleegden? Zonder dat ze zelfs maar het begin van een poging deden om hen aan die eerder gemaakte afspraak te houden? Daar is het dan wel gerechtvaardigd om te vragen of Frankrijk, Duitsland, en Polen, net als die 'oppositie', keihard hebben gelogen. En hoort een integere pers niet alleen die vraag te stellen, en op zoek te gaan naar bewijs voor een correct antwoord, maar ook de ontwikkelingen daarna kritisch te volgen. 

 

Mijn stelling is niet dat je uiteindelijk niemand meer kunt geloven, en machteloos bent, omdat de 'War Party', gesteund door de 'Legacy Media', toch gewoon doen wat ze willen. Maar dat we onder dit soort omstandigheden een eigen verantwoordelijkheid hebben om vaker, en nadrukkelijker te vragen: 'Waarom?' Cui Bono? En feiten via sociale media met anderen te delen, en de discussie op te zoeken met medestanders, én tegenstanders. Al is dat laatste in een snel verder polariserende wereld geen gemakkelijke opgave! Je kunt die tegenstanders wel aanspreken op hun onwaarheden, maar de kans dat je antwoord krijgt is niet erg groot. Wat bij mij de indruk versterkt dat het geen simpele onwaarheden zijn, zoals Trump 'maar wat zegt', alsof hij in de kroeg zit, maar dat het toch wel degelijk doortrapte leugens zijn die ze ons proberen te verkopen.

 

Hoort, zegt het voort! Wordt onbezoldigd 'Dorpsomroeper', en help een burgerij in nood. 

Overlever

February 19, 2017

Het veel kleinere Kraft-Heinz deed eerder deze week een poging om de Nederlandse multinational Unilever over te nemen. 

 

Behalve de op geld beluste aandeelhouders vond eigenlijk niemand dat een goed idee. Dus ook de aandeelhouders die eerder iets hebben met het bedrijf, dan men de 'pegels', hebben hun bedenkingen. En gelet op de reputatie van Kraft-Heinz, als speelgoed van speculanten, was er zeker voor de werknemers alle reden om zich zorgen te maken, want die speculanten achter het merk staan bekend als 'harde saneerders'. Wat voor dat soort roofdieren ook bittere noodzaak is, omdat ze dergelijke overnames niet financieren met 'eigen middelen', maar met geleend geld, zodat het geld van hun 'eigenaren' buiten schot blijft. Maar 'de markt' rook al dat dit wel eens het einde zou kunnen zijn van het 'feestje'. 

 

Spotgoedkoop 'geleend' geld, vers van de drukpers van de FED. En dat alleen al maakt dat we mogen spreken van een 'strategisch belang' voor ons land wanneer er sprake is van dit soort 'belangstelling'. Iets wat in Nederland niet snel aanslaat, omdat Nederlandse politici nog rondlopen met het romantische ideaal van de 'koopman'. En was het niet die 'koopman' die ons land groot heeft gemaakt? Maar dat was in de 'Gouden Eeuw', voordat banken grootschalig fiat-geld van de 'drukpers' trokken dat feitelijk niet bestond. De tijd dat mensen dus nog echt 'investeerden', en daarbij risico liepen, dat niet afgewenteld kon worden op de belastingbetaler als het misliep. 

 

Hoewel er werd gesproken over een 'fusie', ontbraken vooralsnog de schetsen van de beoogde 'synergie-voordelen', die beide bedrijven in staat zouden moeten stellen te groeien, omdat langs die weg kapitaal wordt vrijgemaakt voor investeringen waar nu geen geld voor zou zijn. En degenen die voorzagen dat de kans groter was dat Kraft-Heinz driftig zou gaan hakken, Unilever leeg zou zuigen om de kosten van de lening te dekken, geselecteerde producten en productietechnieken aan de eigen portfolio toe zou voegen, en daarna de 'lege schil' weg zou gooien, hadden dan ook een punt. 

 

Dit is anders dan destijds de verkoop van de KLM aan Air France bijvoorbeeld, waar Nederland ook een 'strategisch belang' had. Daar had de directie van KLM het door een reeks verkeerde beslissingen verknald, en ging het bedrijf zelf op zoek naar een gegadigde om de nagenoeg failliete boedel over te nemen voor een zacht prijsje. Iets wat lukte, omdat er op 'boekhoudkundig niveau' nog goede sier viel te maken met de rijk gevulde pensioenpotten van het personeel. En Air France er op dat moment warmpjes bij zat door een lawine aan staatssteun in de jaren daarvoor. Dit, het bod op Unilever, was anders. 'Vijandig'. Al zegt het concern nu dat dat nooit de bedoeling was.

 

De mogelijkheden die overheden hebben om overnames te blokkeren zijn per land, en per 'sector', verschillend. De Amerikaanse overheid blokkeerde in het verleden, en vér voor Trump, overnames door Chinese investeerders met een beroep op het 'strategische belang' van een onderneming. Obama blokkeerde zelfs de overname van een Duits bedrijf door Chinese investeerders om die reden. Australië blokkeerde een Chinese overname van een mijnbouwbedrijf. En toen de KLM nog goed bij kas zat, en haar oog had laten vallen op Northwest, kon KLM geen meerderheidsbelang bemachtigen in dat Amerikaanse bedrijf, omdat de Amerikaanse overheid luchtvaartbedrijven ook bestempelt als zijnde van 'strategisch belang'. 

 

Het is dus een illusie dat de 'poster-boys' van de 'vrije markt', de Angelsaksische landen, die naam ook verdienen. In de praktijk zijn ze eerder extreem protectionistisch. Maar het was hun 'best bewaarde geheim'. Ook hun verbeten gevecht om wereldwijd het 'octrooirecht' erkend te krijgen, terwijl ze met geld strooiden waarmee Amerikaanse 'investeerders' patenten op konden kopen, om de industrie elders langs die weg te gijzelen, is daar een duidelijk voorbeeld van. 

 

Als andere landen hun 'strategische belang' beschermen, zoals in de tijd dat Rusland de uitverkoop van Russisch gas, olie en andere grondstoffen terugdraaide, horen we het gehuil over het belemmeren van de 'wereldhandel'. Maar ook daar datzelfde beeld, direct na de val van het communisme. Met sloten niet-bestaand geld, vrijgegeven door Amerikaanse en Engelse banken, werden Russische stromannen opgezet die alles wat los en vast zat moesten opkopen. Vanuit het niets strooiden ze met miljarden 'geleend' geld. En dat 'roofdier-kapitalisme' brak de blijdschap van het eerste moment, nadat men in Rusland het juk van het communisme had afgeschud. En legde de basis voor het wantrouwen dat daar nu overheerst. 

 

In dat licht mogen we deze overnamepoging van Unilever ook zien. Niks mis met een rijke investeerder die op zoek gaat naar een bedrijf dat zijn zuur verdiende centen kan laten renderen door te investeren in producten waar de consument op zit te wachten. Maar 'leveraged buyouts' zijn gif. 

CDA

February 19, 2017

Welke Nederlandse politieke partij staat, inhoudelijk, het dichtst bij 'Verenigd Rusland', de partij van Poetin, Medvedev en Lavrov?

 

Dat is het CDA. Een stelling die leden van die partij echter ongezien afserveren, omdat ze onder geen beding met Poetin geassocieerd willen worden. Dat vindt niet zijn oorsprong in duidelijke verschillen van mening, maar in het gegeven dat het CDA, net als de Duitse CDU, vergroeid is met dat wat ik hier de 'War Party' heb genoemd. Het rabiate anti-communisme dat is getransformeerd tot 'Russofobie', dat in die verschijningsvorm grote overeenkomsten vertoont met het anti-semitisme.

 

Daar komt bij, dat 'Verenigd Rusland' weliswaar zwaar leunt op het Christendom als inspiratie, maar dat 'hun' kerk de 'Orthodoxe' kerk is, waarvan het Katholieke deel van het CDA meent dat die 'afsplitsing' van 'Rome' nodig een lesje in onderdanigheid geleerd moet worden. De huidige Paus, en de zittende Patriarch zijn minder verbeten dan de 'bloedgroepen' binnen het Christendom, of wat daar in het westen nog van over is. En dat vertaalt zich binnen het Katholicisme ook in kritiek op Francis.

 

Net als binnen alle grote 'religieuze tradities' met een enkele God, wemelt het binnen het Christendom van de 'richtingen' die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Die strijd vinden we vervolgens ook terug bij 'afvalligen', die zich inmiddels tooien met het aureool van het 'Verlichtingsdenken', maar dat is in hun geval meer om hun ouders een hak te zetten, dan dat ze daadwerkelijk losgekomen zijn van het dogma dat hen met de paplepel is ingegoten. Daarbij hoef ik u niet te vertellen dat het Christendom zowel fiere verzetshelden, als notoire, fanatieke fascisten voortbracht. Het Katholieke Polen stond bol van het anti-semitisme, en het Katholieke Italië en Spanje, maar ook 'Vichy-Frankrijk', vielen als een blok voor het fascisme. Terwijl streng gelovige 'Gereformeerden' in Nederland, naast de 'communisten', de belangrijkste bron voor het 'Verzet' tegen de Nazi's in ons land tijdens de Tweede Wereldoorlog vormden. 

 

Het CDA mag dus inhoudelijk amper te onderscheiden zijn van 'Verenigd Rusland', maar dat wil niet zeggen dat ze op die rationele basis keuzes maken. En dat geldt ook voor de andere Christelijke partijen in Europa, waarbij alleen de Franse UMP nadrukkelijk was gaan schuiven, waardoor de 'War Party' daar nu alle ballen op Macron speelt. Overigens is ook de 'Sociaal Democratie' volledig vergroeid met die 'War Party', en altijd bruikbaar als 'back-up' waar de Christelijke partijen er niet meer in slagen de macht naar zich toe trekken. 

 

De bereidheid van de Christelijke partijen om het eigen belang, en dat van haar kiezers, ondergeschikt te maken aan dat van de 'War Party', en daarbij zicht te houden op de eindoverwinning in de al eeuwen slepende strijd tussen 'Orthodoxen' en 'Rome', waar het de Katholieken betreft, zorgt er in het Midden-Oosten voor dat ze de kant van Saoedi Arabië en andere extremistische Soennitische staten kiezen. Zelfs als Christenen in landen als Syrië, Irak en Egypte daarvan het slachtoffer worden. Alles liever dan die 'Orthodoxe' Russen.

 

Met deze bijdrage hoop ik slechts te bereiken dat u, de Nederlandse kiezer, oog krijgt voor het gegeven dat partijprogramma's, en het charisma van de lijsttrekker, niet alleen niet bepalend zijn, maar dat keuzes die uiteindelijk in de praktijk worden gemaakt volkomen haaks kunnen staan op het beeld dat een partij van zichzelf heeft. Niet als gevolg van de noodzaak om compromissen te sluiten, maar omdat men uiteindelijk loyaler is aan een 'historisch belang', zelfs als dat niet wordt uitgesproken. Waarbij het, zoals in dit geval, voor de hand ligt dat men bij het CDA zelfs nadrukkelijk, en in alle denkbare toonaarden, zal weerspreken dat die 'belangen' zelfs maar een rol spelen. Al helemaal waar die uiteindelijk samenvallen met kwalijke 'onderbuikgevoelens' waar men in het openbaar op hoge toon afstand van zal nemen, als iemand die 'verdenking' opwerpt, verwijzend naar de praktijk, en een kwalijke historische band met 'onfortuinlijke keuzes'.

 

In de Media treft u voortdurend verwijzingen aan naar een band die er zou zijn tussen 'extreem-rechts' in Europa en de Verenigde Staten, en 'Verenigd Rusland', cq 'Poetin'. Zo'n band is een illusie, die niettemin wordt gekoesterd door 'Russofoben', die het gebruiken als een kapstok voor hun eigen merkwaardige keuzes. Zoals de bereidheid om terroristische organisaties in het Midden-Oosten, Afrika en Oekraïne te steunen, in strijd met hun openlijk beleden wens om 'mensenrechten' op de eerste plaats te zetten. Interessant daarbij is wat in het artikel van de eerste 'link' in deze bijdrage wordt gezegd over de kijk van 'Verenigd Rusland' op 'Democratie'. (A Case Against Democracy). Ook daarin herken je de bezwaren die er leven bij een partij als het CDA tegen 'directe democratie', waar de groepen ter rechter (en linker) zijde van het politieke centrum daar juist uitgesproken voorstanders van zijn. 

 

In haar column in NRC, dus niet de 'Opiniebijlage', die ook door de eigen redactie wordt volgeschreven, besteedt Caroline de Gruyter aandacht aan het gebrek aan draagvlak voor 'democratie' onder jonge kiezers. Met referentie aan een recent onderzoek. Omdat de Gruyter permanent resident van de 'Atlantische Bubbel' is, ziet ze daarin het 'bewijs' voor de opkomst van 'extreem rechts'. Maar dat vloekt heftig met ander onderzoek dat juist uitwijst dat jongeren 'oververtegenwoordigd' zijn in wat er over is van 'linkse' partijen. In de Verenigde Staten waren het niet de jongeren die op Trump stemden. Die stemden in meerderheid op Hillary. En ja, ze hebben lak aan 'democratie'! Ze hebben 'eisen' en 'rechten'. En hoe anderen in de samenleving daarover denken, interesseert ze de rozen! (VIDEO). En dat is iets wat binnen het CDA, en onder de aanhangers van 'Verenigd Rusland', maar ook onder de Amerikanen die hun buik vol hebben van 'Washington', steeds prominenter zichtbaar wordt. 

 

Wat er gebeurt als mensen in een samenleving het idee krijgen dat 'tradities' die waardevol zijn, bij het 'grof vuil' worden gezet, op voorspraak van 'experts', en partijen die zeggen hen te vertegenwoordigen, het in de praktijk af laten weten, zie je nu in de Verenigde Staten. Obstinate burgers kiezen niet vóór een man als Trump, maar tégen het gehuichel in 'Washington'. Er is in Europa ruimte voor een partij die deze kiezers onderdak biedt. Vandaar dat ik het CDA de komende verkiezingen nog uit zie groeien tot de 'verrassing'. Maar als Buma vervolgens in de praktijk uiteindelijk toch weer zijn oor laat hangen naar de vertegenwoordigers van de 'War Party' in zijn partij, is het over met het vertrouwen in 'Den Haag', wat die groep betreft. En dreigt een identieke deconfiture als we nu zien in de Verenigde Staten. Waar 'links' steeds harder schreeuwt om een machtsgreep, en de compleet stuurloze 'Republikeinen' slechts loeren op een kans om dan in elk geval hun eigen 'mannetje' aan de macht te helpen, om de 'orde te herstellen'. 

 

Het is overigens niet zo dat de weerstand tegen het slopen van 'tradities' typisch iets is voor mensen met een Christelijke achtergrond. Er is in die zin ook geen consensus over de vraag wélke 'tradities' de moeite van het verdedigen waard zijn. Of hoe dat zijn beslag moet krijgen. Ik schreef hier eerder al, dat veel 'arbeiders', cq mensen die sociaal-economisch onderaan bungelen in de maatschappij, niet noemenswaard zijn opgeschoven in hun verwachtingspatroon. Wat veranderd is, dat is dat hun politieke vertegenwoordigers hen verraden hebben. Academici namen de 'kaderplaatsen' in, en de partijen op sleeptouw. Met als gevolg dat de noden van hun achterban uit beeld schoven, wat altijd een buitenkansje oplevert voor 'populisten'. En daar zie je het verschil met de situatie in Rusland op dit moment, waar de finaal mislukte 'Dictatuur van het Arbeidersproletariaat' plaats heeft gemaakt voor een partij als 'Verenigd Rusland', waar niet alleen de 'Orthodoxe' Rus, maar ook die 'Goddeloze' arbeider zich in herkent. En daadwerkelijk gematigde Moslims in dat enorme land.

 

De ironie is dus, dat wat onze 'elite', de 'experts', en de 'redacteuren' bij de 'Legacy Media' missen, de blinde vlek is in hun eigen maatschappijvisie, die nog maar weinig te maken heeft met het honoreren van de 'Volkswil' binnen dat klassieke keurslijf van 'Burgerlijke Vrijheden'. Het komt neer op een dictaat van 'minderheden', en academische geselecteerde leefregels, die van bovenaf worden opgelegd voor ons aller bestwil. Gekoppeld aan de illusie van 'exceptionalisme', wat de machthebbers het recht verschaft om ook de rest van de wereld te onderwerpen aan de wil van de 'War Party'. En het werkt niet. Het leidt intern tot decadent verval, fenomenale schulden, en verzet van degenen die met de rekening blijven zitten, en extern tot oorlog. Een rationele keuze voor het honoreren van de voorstellen in het partijprogramma, en op basis daarvan zoeken naar partijen die dezelfde doelen nastreven, zou het CDA, de CDU, maar ook de 'Conservatieven' in Engeland, in contact brengen met 'Verenigd Rusland', en de EU als concept kunnen redden. Maar het 'gebemoei' en de spilzucht met wortel en tak uitroeien. 

 

Nogmaals: Ik schrijf dit niet als aanhanger van het CDA, of de CDU, of de 'Conservatieven', of van 'Verenigd Rusland'. Het betreft een analyse van de politieke realiteit, zonder ideologische 'bias'. Ik ben zelf niet gelovig, en niet gelovig opgevoed. En zoals ik hierboven ook al nadrukkelijk stel, is er in Nederland, en elders in Europa, plek voor een 'traditionele' partij die niet op religieuze leest geschoeid is. De 'Conservatieven' in Engeland voldoen op dit moment net zo min als het CDA, de CDU of de UMP in Frankrijk, door hun sterke band met de 'War Party'. Maar ik begon mijn betoog met de verwijzing naar de 'Programma's'. De 'Inhoud'. En de intentie die daaruit spreekt, ook als er onder de leidende politici geen begin van bereidheid is om er naar te handelen. En wat daarvan de gevaren zijn.

Infiltratie

February 18, 2017

Er is nu bewijs voor infiltratie van Franse politieke partijen door een buitenlandse mogendheid.

 

En die buitenlandse mogendheid was de Verenigde Staten. Het bewijs wordt gevormd door documenten die zijn gepubliceerd door Wikileaks. De organisatie die, net als Greenwald, de journalist die de onthullingen van Snowden in de publiciteit bracht, meent dat Trump niet moet klagen over 'lekken', maar moet voorkomen dat zijn medewerkers handelen in strijd met de wet. 

 

Het nieuws van de Amerikaanse bemoeienis is, een dag na de publicatie, (nog) niet opgepikt door de 'Legacy Media'. In hoeverre dat de vrucht is van enige vorm van coördinatie, waarbij redacties duidelijke instructies ontvangen over wat ze wel, en niet mogen publiceren, of dat al die redacties autonoom hebben besloten dat dit niet 'nieuwswaardig' is, durf ik u niet te vertellen. Daarbij lijkt het voor de nieuwsconsument die wel op de hoogte is van deze onthullingen alsof ze een reactie zijn op de recente beschuldigingen van de 'Socialistische' kandidaat Macron, die eerder deze week beweerde dat hij het slachtoffer was van 'Russische Hackers', en een 'Russische desinformatiecampagne'. Maar het kan net zo goed andersom zijn.

 

Wikileaks ligt onder een vergrootglas. De organisatie publiceert pas na het materiaal dat ze hebben binnengekregen zorgvuldig te hebben geverifieerd, en verwijzingen die onschuldigen in gevaar kunnen brengen er uit te hebben gefilterd. De enige keer dat Wikileaks daarin onzorgvuldig was, kreeg de organisatie volop kritiek van Snowden, Greenwald en andere vooraanstaande 'klokkenluiders' en onderzoeksjournalisten. De publicatie van 'Vault 7', waar dit de context van is, werd al op 4 februari aangekondigd. Als de 'Atlantische' wereld een vermoeden had wat er onthuld zou worden, ligt het voor de hand dat ze Wikileaks een stap voor wilden zijn, door 'blind' beschuldigingen aan het adres van 'de Russen' de wereld in te slingeren, om het 'momentum' niet kwijt te raken, nu de hysterie over een 'Russische dreiging' ongekende hoogten bereikt. Dan is Macron dus een 'insider'. (Voorzover u nog twijfelde).

 

Blijven we bij de feiten, dan zijn er bewijzen voor de Amerikaanse inmenging, en slechts geruchten over Russische inmenging. Je kunt die zaken dus niet tegen elkaar wegstrepen. Maar waar burgers uiteindelijk zelfs niet te horen krijgen dat de Amerikanen zich met de Franse verkiezingen bemoeiden, omdat de 'Legacy Media' er het zwijgen toe doen, terwijl ze wel de geruchten over Russische bemoeienis via de voorpagina's van hun kranten, in de nieuwsuitzendingen en 'Teletekst' voorgezet krijgen, mogen we rustig stellen dat er iets goed mis in de wereld van de journalistiek! 

 

Uiteindelijk zal ook dat verhaal over die Amerikaanse bemoeienis de 'Legacy Media' wel halen, want Fransen zijn nogal gevoelig voor Amerikaanse bemoeienis met hun interne aangelegenheden. Dus zal het interessant zijn om te zien welke 'spin' er aan gegeven wordt. En welke 'experts' daarbij aan het woord komen binnen en buiten Frankrijk. Goede kans dat men zal trachten die interventie af te schilderen als een gerechtvaardigde angst voor de groeiende invloed van 'extreem rechts' in Frankrijk. En dat men de andere partijen slechts wilde helpen die dreiging het hoofd te bieden, wat het noodzakelijk maakte ook die andere partijen te infiltreren. Maar het 'patroon' dat zichtbaar wordt, voorzover u dat niet al zag, is dat de Verenigde Staten al sinds mensenheugenis Europese politici en partijen afluistert, en infiltreert. Doorgaans ook nog met actieve medewerking van de eigen nationale 'Veiligheidsdiensten', al is dat in Frankrijk twijfelachtig. Maar in Duitsland was het Amerika die de 'Gehlen-organisatie' van de Nazi's nieuw leven inblies, waar de huidige 'BND' uit voortkwam. Die contacten waren van meet af 'innig'. 

 

Andermaal wijs ik erop, dat dit soort onthullingen per saldo schadelijk is voor de inhoudelijke discussie tussen partijen met een verschillende propositie voor de Franse kiezer. Het gemak waarmee die hysterie over Russische inmenging de westerse wereld verovert, is angstaanjagend. Met het schuim rond de mond de 'Legacy Media' beschuldigen gaat ons niet verder helpen. Die zijn verkocht, strik er omheen, en klaar. We leven (nog) in een vrij land, en als die types die daar hun belegde boterham verdienen zich er voor lenen om aan de lopende band hun 'Raam-Op-Rusland' propaganda te ventileren via hun publicaties, kunnen we daar weinig aan veranderen. 

 

Blijven vragen om bewijzen. En wie er baat heeft bij 'onthullingen' die niet worden geschraagd door bewijzen, maar zwaar leunen op 'Authority'. Het blijft intrigerend om te zien, dat mensen die van zichzelf denken dat ze 'anti-autoritair' zijn, zich met het grootste gemak in laten pakken door lieden die verwijzen naar anonieme 'bronnen'. Dat is dan ook de kritiek die ik heb op Greenwald, als hij blijkbaar bereid is voetstoots aan te nemen dat de 'lekken' die Flynn de kop kosten, accurate informatie bevatten, zonder dat er bewijs is. Ik ga Flynn hier niet verdedigen, noch Trump, die blijkbaar net als Obama een oorlog wil ontketenen tegen 'klokkenluiders'. Maar hoe moet ik mij een oordeel vormen over wat hij heeft misdaan, als we af moeten gaan op geruchten? 

 

Toen 'hackers' de telefoongesprekken van Victoria Nuland met haar ambassadeur, en van de Estse minister van buitenlandse zaken Paet en de 'commissaris' van de EU Ashton, over de coup in Oekraïne, op het internet zetten, lag er hard bewijs, waar iedereen kennis van kon nemen. Waarom ontbreekt dat hier? Laat horen wat Flynn en die Russische ambassadeur bespraken, zodat we er een mening over kunnen vormen. Maar dat is hier het probleem, vrees ik. Die teksten waren allesbehalve schokkend, ben ik bang. Flynn was (nog) een ambteloos burger, en Trump was al wel verkozen, maar nog niet benoemd. Obama wilde in zijn nadagen nog even één keer 'de Russen' op hun bek slaan, en 'burger-Flynn' drong er bij 'de Russen' op aan om die stuiptrekking te laten passeren, omdat er snel andere tijden aan zouden breken. Als dat de inhoud van het gesprek was, bewees hij de wereld daarmee een dienst. Maar een perverse wet in de Verenigde Staten verbiedt het burgers om met vertegenwoordigers van regeringen waarmee de 'War Party' een 'conflict' heeft te 'onderhandelen'. 

 

Laat even goed tot u doordringen dat niemand beweert dat er sprake was van daadwerkelijke onderhandelingen, of dat Flynn ervan wordt beschuldigd 'de Russen' te hebben gewezen op een manier om de uitzetting van het voltallige personeel op de Russische ambassade te voorkomen, of te omzeilen. Die mannen en vrouwen zitten weer veilig in Rusland. Het was ook niet zoiets smerigs als de truc van het team van Reagan, die achter de rug van Carter om onderhandelde met Iran, om zo de verkiezingen te kunnen winnen. En waardoor Amerikaanse gijzelaars langer vast bleven zitten in Iran dan nodig was. Noch was het zo pervers als dat 'Benghazi'-verhaal, waar de Verenigde Staten wapens uit Libië naar Al Qaida en ISIS in Syrië overbrachten. Daarom komt de inhoud van dat telefoongesprek ook niet in de openbaarheid, want ik maak mij sterk dat een overgrote meerderheid van de Amerikanen, en Europeanen, begrip hebben voor pogingen om te deëscaleren. Temeer daar de sanctie tegen 'de Russen' van Obama gebaseerd was op geruchten over 'hackers', waarvoor nog steeds alle bewijs ontbreekt. 

 

'Cui Bono'? En zonder bewijs is alles een hypothese. De infiltratie van Franse politieke partijen door de Verenigde Staten is niet langer een hypothese. Dat ook partijen in andere Europese landen, waaronder Nederland, door onze 'vrienden' zijn geïnfiltreerd, is dat vooralsnog wel. Het zou 'Den Haag' sieren als ze, na deze onthullingen, niet alleen blijven jagen op Russische spoken, maar ook op 'vrienden' die in laatjes snuffelen, telefoons afluisteren, computers 'hacken' via Russische IP-adressen, en materiaal verzamelen waarmee ze politici kunnen chanteren.

IJzervreters

February 17, 2017

De krijgsmacht haalt gepensioneerde 'Oude IJzervreters' uit de tijd van de 'Koude Oorlog' terug, om 'onze jongens' te leren vechten tegen 'de Russen'. 

 

Laten we, om te beginnen, niet vergeten dat die 'Oude IJzervreters' nooit gevochten hebben in welke oorlog dan ook. Hun inzichten zijn derhalve niet 'Battle Tested'. Sterker nog, geen enkel westers land vocht ooit tegen 'de Russen'. Westerse landen vochten na de Tweede Wereldoorlog, en tijdens de 'Koude Oorlog', over de hele wereld tal van imperialistische oorlogen uit met lokale 'guerrilla's'. Maar de enige oorlogen die overtuigend werden gewonnen, waren de oorlog tegen voormalig bondgenoot Panama, en het minuscule Caraïbische eiland Grenada. De rest eindigde in een patstelling, ging als een nachtkaars uit, of het westen droop met de staart tussen de benen af. 

 

In Afghanistan, waar de Sovjets hun 'Vietnam' beleefden, waren het 'proxies' die strijd leverden. In die zin vergelijkbaar met de oorlog in Vietnam, en daarvoor in Korea. Waarmee ik maar wil zeggen dat ook 'Oude IJzervreters' geen idee hebben van wat 'onze jongens' te wachten staat als het daadwerkelijk uitdraait op oorlog met Rusland. Alleen de gedachte al maakt mij onpasselijk, omdat we zo'n gewapend treffen kunnen missen als de builenpest. En als ik die opgewonden dames van WNL hoor keuvelen over de noodzaak ons daar op voor te bereiden, denk ik slechts: 'They won't know what hit them!'

 

Complete studierichtingen zijn er ingericht om te achterhalen wat het precies is dat mensen doet verlangen naar oorlog. En hoe het kan dat de 'partij' die overduidelijk de agressor is, strevend naar gebiedsuitbreiding, hoe dan ook gemotiveerd, er in slaagt de eigen bevolking achter die plannen te krijgen. De 'Koude Oorlog' werd door het westen gewonnen, juist omdat er nooit een schot werd gelost. Waar die 'Oude IJzervreters' goed in waren, was 'pronken'. De Sovjet-Unie bezweek op termijn alsnog aan de gevolgen van de uitputtingsslag die de Tweede Wereldoorlog voor die jonge natie was, waarbij 'Moskou' de 'Warschau-Pact' landen niks te bieden had. Het kon niet, zoals de Verenigde Staten, een 'Marshall-Plan' opzetten, waar de 'Sovjets' al de handen vol hadden aan de wederopbouw in eigen land, en de 'wapenwedloop' waar het westen hen toe dwong. Die 'Koude Oorlog' werd gewonnen door de economische voorspoed die in het westen werd gerealiseerd. En die we gretig in de etalage zetten. Ook waar die 'Oude IJzervreters' volop in de gelegenheid werden gesteld om te pronken met hun technologisch superieure 'speeltjes', waarvan niemand weet hoe ze het er vanaf hadden gebracht als er daadwerkelijk oorlog was uitgebroken. 

 

Die kirrende WNL-dames verkopen 'Angst-voor-de-Russen', gekoppeld aan de overtuiging dat 'Onze Jongens' dat varkentje wel even zullen wassen als het moment is aangebroken waarop we ons land Polen, Estland, Letland, Litouwen, Oekraïne en Turkije moeten 'verdedigen'. Hoe zo'n oorlog afloopt kan ik u niet zeggen. Maar Rusland is geen Granada. En 'onze jongens' die aan de grens met Rusland door de hei crossen, kunnen ons niet verdedigen tegen kruisraketten, ballistische wapens, afgevuurd door mobiele lanceerplatforms op het land, in de lucht, op, en onder water. Als de pleuris uitbreekt, is de kans op escalatie naar een nucleair niveau praktisch honderd procent. Waarbij die 'heikneuters' met hun geschut in Polen het verschil niet gaan maken. Ook niet als ze getraind zijn door, en mentale bijstand hebben gekregen van 'Oude IJzervreters'. 

 

Om het plaatje te completeren, is het van het grootst mogelijke belang dat we ons er goed rekenschap van geven dat Rusland een 'ander beest' is dan de Sovjet-Unie. Ik weet dat 'experts' er anders over denken, maar in mijn optiek zijn de rollen nu omgedraaid waar het de economische strijd, en het etaleren van technologische staaltjes betreft. 'Moskou' hoeft niet langer 'satellieten' in Oost-Europa te onderhouden. Die last rust nu op onze schouders. En vormt daarmee een bedreiging voor onze welvaart. Niet voor die van Rusland. En Rusland mag geen 'modelstaat' zijn waar het de laatste snufjes op het gebied van 'Verlicht Denken' betreft, maar ook die 'moderniteiten' zijn, in het licht van deze tweestrijd, primair 'decadente ballast'. Madonna en 'Pussy Riotkomen u niet redden, als het schieten begint. 

 

Mijn minachting voor de slagkracht van 'onze jongens' betreft niet hun idealen, maar de illusie dat je een oorlog tussen twee nucleair bewapende grootmachten kunt winnen met 'speelgoed', en respect voor het 'oorlogsrecht'. Of dat we hetzelfde trucje dat ons de overwinning bracht ten tijde van de 'Koude Oorlog' kunnen herhalen, terwijl we nu al verzuipen in de schulden, en die 'failliete boedel' in Oost-Europa, het Midden-Oosten en Afrika er helemaal niet bij kunnen hebben, als 'onze kant' niet langer de 'wereldhandelsmunt' naar eigen inzicht van de drukpers kan laten rollen om te betalen voor al die dingen die 'BOEM!' zeggen. 

 

De strategen die de koers uitstippelen voor de NAVO-expansie, zijn niet zo blind als de dames bij WNL, en de 'experts' die in de 'Legacy Media' onze angst voor 'de Russen' moeten opjagen. Ze beseffen daar terdege dat je er niet komt met 'IJzervreters' die groot werden in de 'Koude Oorlog', in een organisatie die meer weg heeft van een 'Padvinderij voor Volwassenen', compleet met een goed gevulde kantine, en 'ARBO'-wetgeving, om de padvinders tegen zichzelf, en de 'elementen', te beschermen. Vandaar dat de 'NAVO-Thinktank' die we kennen als 'Chatham-House' uitzocht hoe het stond met de bereidheid van Europeanen om meer 'vechtjassen' uit het Midden-Oosten en Afrika toe te laten. Niet goed

 

Er zijn wel 'vechtjassen' in het westen. Getraind als 'elite-eenheden', die als het Puntje bij het Paaltje komt de 'regels' laten voor wat ze zijn, en zich concentreren op de beste strategie om te winnen. Maar de motivatie binnen die groepen om hun leven te wagen voor de 'R2P'-meute, en hun 'Verlichte' idealen van een gemeenschap vol 'Safe-Spaces', en wetten om 'Micro-Aggression' te bestrijden, is notoir laag. Ze hebben meer met 'Trump' en 'Flynn', dan met 'Hillary' en 'Madonna'. Of ze verhuren hun expertise aan de hoogste bieder. En zoals gezegd ziet dat er ook niet best uit voor het westen. 

 

Als het u een goed gevoel gaf toen u las, of hoorde, dat 'Oude IJzervreters' uit het bejaardenhuis werden gehaald om 'onze jongens' te trainen in de strijd tegen 'de Russen', bent u te ver heen om nog te kunnen worden gered. Die geriatrische patiënten zijn iconen van een gewonnen oorlog die nooit plaatsvond. Hun heldenmoed is 'Hollywood'. Niet 'Stalingrad'.

Diffuus

February 16, 2017

De 'War Party' is een maatje te groot voor Trump.

 

Wat is de 'War Party'? In de Verenigde Staten wordt daaronder de alliantie van 'Democraten' en 'Republikeinen' verstaan, die voor de 'Bühne' doen alsof ze elkaars grootste vijanden zijn, maar in de praktijk als een eenheid opereren in binnen- en buitenland. Hier op mijn blog duid ik ze aan met de termen 'Washington', 'Wallstreet', 'Atlantici', 'elite', of 'Bilderbergers', afhankelijk van de context. 

 

Het is geen 'complot'. 

 

Wie er voor kiest het te zien door die bril van het 'complot', jaagt op spoken. Maar nog kwalijker wellicht, is dat men daardoor blind blijft voor de eigen rol, of de rol van mensen die men vertrouwt, die echter onmisbare bouwstenen zijn in die 'beweging'. Daarom is 'Party' eigenlijk ook niet zo'n goede aanduiding, omdat het suggereert dat er iemand de leiding heeft, en dat die ook als leidinggevende wordt erkend. Terwijl we hooguit mensen met 'ambities' kunnen identificeren binnen die constellatie, die op enig moment meer bedreven zijn in het manipuleren van hun omgeving, dan hun directe concurrenten. 

 

Dat neemt niet weg dat de 'War Party' wel degelijk anticipeert, en clandestiene structuren bouwt om tegenslagen te overwinnen. Het beste voorbeeld is 'Operatie Gladio'. In de 'link' wordt gesteld dat die organisatie inmiddels is opgeheven, en door de nadruk op de inzet van die organisatie in Italië wordt de indruk gewekt dat het meer een nationaal fenomeen was. Maar het waren 'Stay Behind' groepen, die over heel Europa werden opgezet door de NAVO, met overal geheime wapenopslagplaatsen. De NAVO zelf is, door vergaande geheimhouding van operationele plannen, waar ook politici die niet 'geautoriseerd' zijn niet in worden gekend, geen democratisch gecontroleerde organisatie. Al wil men het wel zo doen voorkomen. Maar zelfs extreem trouwe 'Atlantici' bleken uiteindelijk niet op de hoogte van die 'Gladio Organisatie', hoewel ik zelf in mijn diensttijd al een 'glimp' opving van een trotse collega die was 'uitverkoren'. 

 

Het motto van 'Gladio' was: 'Silendo Libertatem Servo' (Door te zwijgen, bescherm ik de vrijheid). We kunnen veilig aannemen dat dat nog steeds het motto is, en dat die 'laag' in de organisatie niet is uitgepoetst na de reeks onthullingen in de jaren zeventig, maar waar nodig is 'witgewassen', en elders, onder een andere naam, opnieuw is opgezet, en uitgebreid. Zo'n groep ogenschijnlijk passieve burgers, die extreem loyaal zijn, snel gemobiliseerd kunnen worden als 'het belang' in gevaar komt, en dan zonder vragen te stellen tot actie overgaat, ook als men zichzelf daarbij opoffert, is voor machtswellustelingen van onschatbare waarde. En er zijn altijd mensen die de belofte van 'avontuur' en 'geheime genootschappen' onweerstaanbaar vinden. Ironisch genoeg vind je onder hen velen die regelmatig schamperen over 'complotdenkers'. 

 

Nogmaals, voor het opzetten van zo'n organisatie is geen 'complot' nodig. De overtuiging dat je land, of 'het westen', gevaar loopt om onder de voet te worden gelopen door kwaadwillenden, en dat het je plicht is om die 'Waarden' van de 'Verlichting' te verdedigen, is voldoende. Als je verder niet begrijpt dat je daarmee juist die 'Waarden' van de 'Verlichting' bij het grof vuil zet. De overtuiging dat je zelf een 'goed mens' bent is in principe voldoende. En wie vind zichzelf nou niet een 'goed mens'? Of in elk geval 'beter' dan het gespuis dat het voorzien heeft op onze 'Waarden'?

 

Het is geen 'complot'. Het is 'inteelt'. 

 

Wie uiteindelijk de mobilisatie van die groepen kan afkondigen, is allesbehalve 'transparant'. Politiek verantwoordelijken weten wel dat er zoiets is als een 'Black Budget'. Grote sommen geld die nodig zijn om wapens en locaties veilig te stellen, mensen te trainen, en te selecteren. Maar verder is het een kwestie van vertrouwen. Je kunt zeggen dat het uit de hand liep in Italië, waar 'Gladio' werd ingezet in vredestijd, en tal van 'False Flag' operaties uitvoerde om 'politiek links' in dat land in diskrediet te brengen. En dat het 'bedrijfsongeval' in Nederland, waar het notoire criminele duo 'Spic en Spanaan de haal ging met wapens uit een geheime opslag van 'Gladio Nederland', enige tijd 'de politiek' bezig hield. Maar zelfs Lubbers kon niet zeggen: 'Genoeg!' Hij hield manmoedig vol dat het een exclusief nationale organisatie was. Maar daarmee zei hij eigenlijk alleen maar dat hij niet degene was die kon besluiten er een streep door te zetten. En waar de 'consensus' onder leidende politici de kant op leek te gaan van opheffing, was dat volkomen zonder betekenis zolang men 'Black Budgets' toestaat, in een constellatie die is vergeven van de geheimhouding.

 

Die 'laag' op het operationele niveau, wordt ondersteund door een 'laag' die 'het verzet' dient te organiseren op het logistieke en publicitaire niveau. En vooral daar wordt duidelijk dat een 'complot', met duidelijk herkenbare leidinggevenden, waaraan men verantwoording schuldig is, niet alleen onwaarschijnlijk is, maar zelfs buitengewoon onwenselijk. Enig 'verzet' moet elkaar niet voor de voeten lopen. En de taken moeten worden uitgevoerd om het gewapende 'verzet' in staat te stellen de 'vijand' te bestrijden. Terwijl tegelijkertijd de 'Hearts and Minds' van de bevolking gewonnen moet worden, waarvoor je die publicitaire 'poot' nodig hebt. Dus enige selectie en coördinatie is wel nodig. Maar al die mensen moeten elkaar niet kennen, anders wordt het hele zooitje opgerold als er ergens één 'commando' tegen de lamp loopt. 

 

Het is daarom mogelijk dat iemand behoort tot die 'Gladio-structuur', zonder het zelf te beseffen. Men is wel 'loyaal' aan bepaalde mensen die duidelijk over 'exclusieve contacten' beschikken, en bereid 'geheimhouding' serieus te nemen, en niet door te vragen als dat bij hun 'vrienden' op weerstand stuit, maar als men het geheel zou overzien waar men deel van uit zou maken, zou men schrikken. Hun ontkenning is dan ook oprecht. Toch zijn ze 'soldaten' van de 'War Party'. En op dat niveau niet onmisbaar, dus eerder 'kanonnenvoer'. 

 

De organisatie is dus 'diffuus'. Ook omdat degenen die er nadrukkelijk onderdeel van uitmaken, en dat ook beseffen, wellicht ook betrokken zijn bij de operationele inzet, in het dagelijkse leven een 'gewone' baan hebben. Je kunt geen scherpe lijnen trekken om te bepalen wie er onderdeel van uitmaakt, en wie niet. Iedereen kan er onderdeel van uitmaken, zonder het te beseffen. Ondergetekende niet uitgesloten. Via 'vrienden', of participerend in een organisatie die tevens dekmantel is voor sinistere praktijken. In Italië functioneerde de 'P2-loge' als 'hoofdkwartier' voor 'Gladio'. Betekent dat dan dat iedereen die daar lid van was dús ingewijde was, en wist wat 'Gladio' uitspookte? Nee, zeker niet. De top van de maffia in een stad kan een favoriet restaurant hebben, zonder dat u als gast op de hoogte bent van de sinistere praktijken die er worden bekokstoofd.

 

Als die hele ranzige geschiedenis van wat er in Italië is voorgevallen, toen, nu nog de 'Legacy Media' haalt, is het twijfelachtig dat men 'Gladio' noemt. Liever alleen de naam van dat 'restaurant'. Dus 'P2'. En als 'Gladio' als naam al valt, dan in elk geval niet dat het een NAVO-operatie was. En is.

 

Als u nu het idee heeft dat ik de bedoeling heb uw paranoia te voeden, dan moet ik u tegenspreken. In mijn optiek is die 'War Party' funest voor de kansen die 'het westen' heeft om te overleven als voorbeeld voor de wereld, door haar democratische waarden, openheid, vrijheid en respect voor de rechtsstaat. Sterker nog, in mijn optiek is 'het westen' al overleden, en is het wachten op de begrafenis. Of de 'Resurrectie'. Levende wezens kunnen niet 'opstaan uit de dood', maar politieke en maatschappelijke systemen kunnen dat wel. Als de wil er is. Maar die ontbreekt hier. 

 

Wat nodig is om de 'War Party' de pas af te snijden, is dat we bij onszelf te rade gaan hoe wij er deel van uitmaken, en daar met overtuiging 'NEE!' tegen zeggen. Dat is wat ik hier, op mijn blog, met elke nieuwe bijdrage, propageer. 

 

Als Buma zich sterk maakt voor de aanschaf van 'bewapende drones', zal hij daar wel over nagedacht hebben. Al is het twijfelachtig dat hij, vanuit zijn eigen angsten, op enig moment dat 'Eureka!'-moment had, en dacht: 'Drones! Dat is het! Meer 'drones', en dan zijn we veilig!' Die keuze komt voort uit een 'proces' dat wordt gevoed door 'vrienden' en 'experts'. Hij ontpopt zich daarmee als een onmisbare schakel in de 'War Party'. Zijn stellige bewering dat dergelijke wapensystemen in handen van de Nederlandse Krijgsmacht 'goed' zijn, omdat wij in Nederland zelf beslissen over de inzet, is een drogbeeld. Gelijk aan dat van Lubbers die meende dat 'Gladio' zijn persoonlijke stukje speelgoed was. Maar los daarvan: Wie is er 'morgen' premier van Nederland? 

 

En daar komt die 'laag' waar die 'Gladio-organisatie' deel van uitmaakt weer om de hoek kijken. Want net als eerder in Italië, schuwen de mensen die de macht hebben om te besluiten die 'ondergrondse' structuur te mobiliseren niet om die in te zetten tegen nationale bedreigingen. De fanatieke strijd die nu in de Verenigde Staten, en de rest van de 'Atlantische' wereld is losgebarsten om Trump in het gareel te tremmen, is wat dit betreft 'aanschouwelijk onderwijs'. 

 

Of wapensystemen, en organisaties, een 'offensief' of een 'defensief' karakter hebben, kan slechts worden bepaald door een 'dreiging' te identificeren. Zeker sinds de 'Val van de Muur', maar eigenlijk al sinds het eind van de Tweede Wereldoorlog, is het de NAVO die zich 'offensief' heeft ontwikkeld. Deels gemotiveerd door de noodzaak om te 'anticiperen' op een dreiging. Zo kwamen we aan 'Gladio', de organisatie die werd afgevuld met (voormalige) fascisten, omdat we die extreem rechtse groeperingen konden vertrouwen in de strijd tegen 'de Sovjets'. Maar ze werden uiteindelijk slechts ingezet tegen binnenlandse 'vijanden'. Namelijk, mensen met 'linkse' idealen. Menige Sociaal-Democraat en Liberaal stond aan de wieg van die ontwikkeling. Zoals ze ook 'bewapende drones' uiteindelijk niet in zetten om Nederland te beschermen, maar elders vijanden te maken middels 'R2P'-operaties en 'Regime-Change' opzetjes. God verhoede dat Buma zijn zin krijgt!

Koekje

February 15, 2017

De angst regeert soeverein, in 'het Westen'.

 

Waar de ene helft bang is voor 'de Moslims', is de andere helft bang voor 'de Russen'. En dan zijn er nog de groepen die doodsbenauwd zijn voor beide. En ik? Ik ben bang voor 'Big Brother', die door al die angst steeds meer macht krijgt, en niets over laat van de vrijheid waarin de mensheid, generaliserend gesproken, optimaal functioneert. 

 

Mijn eigen angst is zichtbaar in mijn bijdragen voor dit blog, maar het beheerst mijn leven (nog) niet. Ik begrijp dat in onze technologische samenleving de 'opsporingsautoriteiten' met hun tijd mee moeten gaan. En als ze vervolgens aanslagen weten te voorkomen, en criminelen weten op te sporen, hoort u mij niet protesteren. Integendeel! Maar er zijn grenzen. En die zijn belangrijk, dus dienen ze permanent bewaakt te worden, waarbij het 'zelfreinigende vermogen' van de autoriteiten die belast worden met 'opsporing' niet onfeilbaar is. En dan zeg ik het vriendelijk. De verleiding van 'wildgroei', misbruik en corruptie is goed gedocumenteerd, en dagelijks komen er nieuwe voorbeelden bij. Daarbij zijn praktijken die neerkomen op 'uitlokking' niet mijn ding. Alhoewel ik besef dat sommige 'Grote Jongens', of 'Sleepers', anders niet kunnen worden aangehouden. 

 

In een klimaat waar de angst van de burger wordt aangewakkerd, is de 'opsporingsambtenaar', of de medewerker van enige 'Veiligheidsdienst' niet te benijden. De roep om 'resultaten' zwelt aan op golven van irrationele angst. En het uitblijven van arrestaties wordt in die sfeer gezien als 'falen'. Ook als er verder niks gebeurt. Anderzijds mogen we ook de ogen niet sluiten voor opschuivende normen en waarden, waardoor bepaalde handelingen niet (langer) strafbaar zijn, waar die voorheen wel werden opgespoord en vervolgd, wat sommigen het gevoel geeft dat het eerder onveiliger wordt. Ook waar burgers het advies krijgen zich in hun huis te verschansen, en hun woning om te bouwen in een bunker, omdat het anders hun eigen schuld is als ze het slachtoffer worden van criminaliteit, voedt dat het idee dat 'Big Brother' er niet voor de burger is. Dito waar de burger na 'schade' niet wordt 'gehoord' door de 'opsporingsautoriteiten', maar de zaak 'administratief' wordt afgewikkeld, en men het verder maar op moet nemen met de 'verzekeraar'. 

 

Niet alleen de 'opsporingsautoriteiten' en 'Veiligheidsdiensten' treft het verwijt dat ze er niet voor de burger zijn, als hun prioriteiten komen te liggen bij het uitdelen van 'boetes' en 'pluk ze' acties die de Staat geld opleveren, maar de burger het gevoel geven dat ze worden vergeten. Of zelf 'melkkoe' zijn. Daar zijn het primair de politici, 'beleidsmakers' en 'Justitie' die hun prioriteiten verkeerd hebben opgelijnd, met misplaatste, selectieve 'tolerantie', wat het idee voedt dat 'Big Brother' geen vriend is van de burger. De kwalijke consequentie daarvan is, dat het vooroordelen tegen groepen als 'de Moslims' voedt. Zoals het voor de Tweede Wereldoorlog de vooroordelen tegen 'de Joden' aanwakkerde, die zich te goed zouden doen aan wat de 'hardwerkende man/vrouw' met 'eerlijk werk' verdiende. En daar komen brokken van!

 

Politici die angst aanwakkeren vallen in groepen uiteen. Enerzijds degenen die zelf oprecht bang zijn, en ongenuanceerd hun angsten en paranoia de vrije loop laten. Voor hen kan 'Big Brother' niet 'BIG' genoeg zijn. En die mensen wil je niet in de regering van een land. Dan de politici die onderkennen dat de 'warboel' voor problemen zorgt, en dat het in het landsbelang is de boel te 'ontwarren' door weer 'ouderwets' duidelijk te zijn, en de juiste prioriteiten te stellen. Vervolgens de cynische groep die de rotzooi eigenhandig heeft geschapen, in de wetenschap dat je leuk electoraal kunt profiteren als je daarna belooft de rotzooi weer op te ruimen. En tot slot de chaoten die óf geen angst kennen door een genetische afwijking, en aangeleerde blikvernauwing, of door een 'platgespoten' brein, óf dermate verstrikt zitten in hun hallucinogene wanen, dat ze denken dat de enige weg voorwaarts is de 'bevrijding' van alle collectiviteit, en de installatie van 'Safe Spaces' waar op magische wijze allen in perfecte harmonie samen zullen leven. 

 

De angst voor 'de Russen' is hier regelmatig een thema, omdat het onze veiligheid rechtstreeks bedreigt. Maar tal van politici zien er een 'gouden kans' in om stemmen te winnen. De vooraf volledig kansloos gewaande, verschrikkelijk saaie Emmanuel Macron is de laatste profiteur die gebruik maakt van deze unieke kans om alsnog het Élysée te bereiken. Als slachtoffer van 'Russische hackers', en vermeende 'disinformatiecampagnes' die 'de Russen' tegen hem inzetten, hoopt hij de aandacht van de inhoud af te leiden, en op golven van irrationele angst op het pluche te belanden. 

 

Let wel!

 

In deze bijdrage gaat het er mij niet om u een bepaalde richting op te duwen. En ik ben ook zeker geen fan van Marine Le Pen, al is ze niet zo angstaanjagend als haar vader. Maar het 'Front National' heeft mijn sympathie zeker niet! En nu Fillon door de mand is gevallen, omdat hij zijn vrouw en kinderen 'nep-baantjes' gaf toen hij bestuurder was, waar de familie niet slechter van werd, ben ik ook wel klaar met hem.

 

Overigens suggereert men in de 'Legacy Media' dat 'de Russen' graag zouden zien dat Marine Le Pen de verkiezingen won. Maar voorzover 'de Russen' al een voorkeur hadden, waren ze voorheen eerder gecharmeerd van Fillon, in mijn optiek. Vooral omdat hij de indruk wekte de betrekkingen met Rusland te willen normaliseren. Dat ze geen affiniteit hebben met Macron, nu die tracht de angst voor 'de Russen' uit te buiten, dat lijkt mij een open deur. Maar in deze context is dat dan wel eerder door toedoen van de 'semi-linkse' 'Davos-ganger' Macron zelf, dan het gevolg van een keuze van 'de Russen'.

 

Interessant is daarbij, dat zowel Fillon als Macron naar verluidt 'Bilderbergers' zijn. (Zie ook: HIER). En het zijn de 'Bilderbergers' die voorop gaan in het aanwakkeren van de tweespalt in de wereld. In die zin was Fillon een 'afvallige'. Of die 'onfortuinlijke' onthullingen die Fillon ten val brachten daar iets mee te maken hebben, kan ik u niet zeggen. Maar het is haast 'te mooi om waar te zijn', nietwaar?

 

Uiteindelijk zullen de Fransen zelf moeten kiezen. Willen ze opnieuw iemand zoals Hollande? Of niet? Helaas zal die keuze, door deze insteek van Macron, in het geheel niet worden bepaald door inhoudelijke afwegingen, maar door de vraag of de Fransen meer angst hebben voor 'de Moslims', of voor 'de Russen'. En het beeld in de rest van Europa is niet veel anders. Hoe diep ben je dan gezonken, als 'bakermat van de democratie'? Degenen die langs deze weg de EU hopen te redden, wedden op het verkeerde paard. Hollande schikte zich in de patronage van de Verenigde Staten en Duitsland, terwijl hij als een slap afgietsel van Tony Blair ruim baan maakte voor 'hervormingen' die neoliberale economen eisten. Macron zal het zonder die patronage moeten stellen, en ik zie nog niet hoe hij dat gaat klaarspelen. 

 

Handel in angst is niet zonder risico's, als je niet bereid bent ernaar te handelen, of daarvoor de ruimte niet hebt. En waar je iemand beschuldigt zonder grond, moet je er rekening mee houden dat je op enig moment een koekje van eigen deeg geserveerd krijgt. Als Macron bewijzen heeft, kan hij ze maar beter snel op tafel leggen. Regeren over een land dat tot op het bot verdeeld is, zoals Trump in de Verenigde Staten, vergt charisma, lef en gogme. Kwaliteiten waar Macron niet over beschikt.

Correct

February 14, 2017

Kritiek op wat ons wordt voorgezet als 'nieuws' is van alle tijden.

 

Geen krant of televisiezender kan afgerekend worden op de keuze die men maakt uit het aanbod. Niet in die zin dat de burger mag eisen dat de inhoud wordt aangepast aan bepaalde regels die een norm zouden zijn voor 'objectiviteit'. Sterker nog, zo'n insteek zou leiden tot het 'stroomlijnen' van het aanbod, waardoor berichtgeving die buiten een zeker 'kader' valt nergens meer wordt gebracht. En dat is exact waar het degenen die zich opwinden over 'Fake News' om te doen is: Ervoor zorgen dat alleen hún 'geluid' nog klinkt. 

 

Ook 'Legacy Media' die veel werk maken van de aantijgingen dat 'Fake News' de samenleving zoals we die kennen in gevaar brengt, onderkennen het risico. Meer in het bijzonder als tegelijkertijd de democratie niet aan banden wordt gelegd, omdat in een democratie iemand aan de macht kan komen die 'misbruik' maakt van de vrijheden die machthebbers hebben om de 'kaders' te dicteren, als een land daarvoor heeft gekozen toen de 'Goeden' nog aan de macht waren. Dat is nu ook het probleem in de Verenigde Staten, waar Trump en zijn 'Administratie' de 'gereedschappen' erft die Bush in de grondverf zette, en door Obama werden vervolmaakt. 

 

'Fake News' is wel degelijk een serieus probleem, zoals ik in mijn bijdrage van gisteren met een aantal 'links' illustreerde. Leugens die vooraf gingen aan de oorlogen tegen Irak, de bewapening van Islamitische extremisten in Libië en Syrië, en de 'Regime Change' operatie in Oekraïne. Maar zoals ik hier al eerder enkele keren aantekende, was ook het incident in de Golf van Tonkin, wat de aanleiding was voor de Amerikaanse inmenging in Vietnam, 'Fake'. En was het Israël dat de 'USS Liberty' aanviel, en niet Egypte. Maar werd die aanval door de toenmalige president Johnson wel gebruikt om de kant van Israël te kiezen, om Egypte te straffen. 

 

In de tegenwoordige tijd vertellen de 'Legacy Media' ons bijna dagelijks dat Rusland een 'disinformatie-campagne' heeft opgezet om westerse landen te destabiliseren. Volgens de Duitse Inlichtingendienst is dat ook 'Fake News', in die zin dat ze er geen bewijzen voor kunnen vinden. En waar politici, bureaucraten en journalisten beweren dat die bewijzen er wel zijn, worden ze niet met ons gedeeld. En gelet op het voorgaande, over al die opzetjes om ons zover te krijgen oorlogen en 'Regime Change' operaties te laten steunen, is het domweg niet bijster slim om die lui op hun 'blauwe ogen' te geloven. 

 

'Fake News' bestrijkt een veel groter gebied dan alleen de buitenlandse politiek. Overal waar je als burger zelf niet kunt achterhalen wat er daadwerkelijk is voorgevallen, is er een kans dat het 'nieuws' geen accurate weergave is van wat er is voorgevallen. Veel mensen die ergens in een krant, of op de televisie, een onderwerp voorbij zagen komen waar ze zelf met hun neus bovenop stonden, weten hoe het 'nieuws' dat geïnteresseerden wordt voorgezet anders kan zijn dan de werkelijkheid. Veelal vooral 'sensationeler'. Of geplaatst in een 'context' die er geen enkel raakvlak mee heeft. 

 

Fouten in de oorspronkelijke berichtgeving worden zelden of nooit achteraf gecorrigeerd. Al helemaal niet waar een incident door enige autoriteit van een bepaalde 'verklaring' wordt voorzien, die achteraf totale onzin blijkt te zijn. Ik ben zelf erg gespitst op berichtgeving over 'Enge Russen', zoals u weet. Primair omdat ik de berichtgeving domweg gevaarlijk vind, in het licht van de oplopende spanningen in de wereld. Maar ook voor een deel door 'beroepsdeformatie'. 

 

'Hoor en Wederhoor' is een goed begin, maar de waarheid ligt niet altijd in het midden. Probleem is echter, dat verificatie tijd vergt, en de 'Nieuws Media' leven van de 'primeurs'. Dat is ook de reden dat ze de hete adem van de 'Sociale Media' in hun nek voelen. 'Twitter' is bijna altijd sneller. En als het onderwerp interessant genoeg is, rollen de 'experts' ook direct over elkaar heen om, zonder tegenprestatie, hun 'expertise' met de burger te delen. Dan ben je als krant, of zender, altijd 'mosterd'. Wat de druk op de 'Legacy Media' opvoert om door 'invalshoeken' en 'presentatie/opmaak' de aandacht naar zich toe te trekken. Wat weer de neiging om gebeurtenissen 'sensationeel' te brengen alleen maar groter maakt. 

 

Stel, een vissersboot in de Ierse Zee vangt een onderzeeër in haar netten. En dat wordt die vissersboot bijna fataal. Dat is nieuws. Maar het wordt 'leuker' als het een Russische onderzeeër is geweest. En dan is er altijd wel een 'expert' beschikbaar om dat 'hard' te maken. Als dan enkele maanden later blijkt dat het tóch (opnieuw!) een Engelse onderzeeër was, is het al uit de actualiteit. Als die correctie de krant of een uitzending haalt, is het nog slechts als een 'achtergrondartikel'. Tenzij je 'Rus' bent, en die correctie van de valse beschuldiging in eerste instantie eerder het échte nieuws is. Voor de burger is die correctie echter ook van belang in een omgeving zoals die van ons nu, in de wereld van vandaag, om te begrijpen dat je vaker om bewijs moet vragen. En zonder bewijs een 'verklaring' moet lezen als een hypothese. Of een leugen.

 

Is dat uniek een westers probleem? 

 

Nee. Zo kwam ik op 'RT' een bericht tegen over Oekraïne dat 'Weapons of Mass Destruction' ingezet zou hebben in de Donbass. Dat is in die zin onjuist, dat daar algemeen onder wordt verstaan dat de lading Biologisch, Chemisch, Radiologisch of Nucleair is. Terwijl het in dit geval gaat om ongeleide ballistische raketten met fragmentatie- en cluster-munitie. Afgeschoten op een stadscentrum is de 'Destruction' nog altijd 'Massive', maar als je je bericht zo inkleedt, loop je het risico dat anderen het als 'Fake News' typeren. En dat leidt de aandacht af van het échte nieuws. Wat niet alleen het oplaaien van de gewelddadigheden in dat deel van de wereld is, het failliet van 'Minsk II', wat 'Europa' zorgen zou moeten baren, als contractpartner, maar ook dat de inzet van ballistische raketten een gevaar vormen voor de luchtvaart in het hele gebied dat binnen het theoretische bereik valt van die wapensystemen. We willen geen nieuwe 'MH-17', nietwaar?

 

'Fake News' als 'stempel' op bepaalde berichtgeving kan dus van alles en nog wat betekenen. Van nieuws dat niet 'accuraat' is, 'sensationeel' wordt 'ingekleurd', of simpelweg volledig gelogen is. Zeker als de druk die er nu is om 'Fake News' te censureren, en 'Trollen' de mond te snoeren, waar de ene na de andere 'Tech-Bonsvoor pleit, of alvast mee aan de slag gaat, moeten we ons toch eens ernstig achter de oren krabben. Dat de redacties van 'Legacy Media' in meerderheid enthousiast zijn, heeft niet exclusief iets te maken met hun politieke voorkeuren, maar ook met de 'strohalm' die hen langs die weg geboden wordt om zich te profileren als de enige bron van 'Correct' nieuws. In mijn optiek moet iedereen die zich journalist noemt een hartverzakking krijgen bij dat predikaat.

 

 

Olievlek

February 13, 2017

'Russofobie' is in menig opzicht een aandoening die ernstiger is dan regulier racisme.

 

Wat we in het dagelijkse taalgebruik 'racisme' noemen, is doorgaans ook al niet 'zuiver' meer, in die zin dat de groep waar men zich tegen afzet ook daadwerkelijk als een 'ras' wordt onderscheiden. Het meest aansprekende voorbeeld is 'antisemitisme', waar 'semieten' verwijst naar tal van volkeren die in de oudheid een 'semitische' taal spraken. Zij leven verspreid over het hele Midden-Oosten, van Israël tot Saoedi Arabië. 

 

Een weerzin tegen mensen met een bepaalde religie, of uit een bepaald land, wordt in onze tijd ook vaak onder die noemer van het 'racisme' geschaard, waardoor het lastiger wordt kritiek uit te oefenen op mensen die die religie aanhangen, als de wijze waarop zij hun religieuze dogma in de praktijk brengen conflicten te weeg brengen in de samenleving waar zij deel van uitmaken. Uitgemaakt worden voor 'racist', of 'Nazi', is iets wat de meeste mensen krampachtig proberen te vermijden. 

 

'Racisme' in die betekenis verwijst naar een 'irrationele fobie'. Een angst voor mensen die 'anders' zijn, maar wel als groep geïdentificeerd kunnen worden, gebaseerd op uiterlijke kenmerken, of zeden en gebruiken. De discussie over de vraag of het een 'geestesziekte' betreft kent een lange historie onder 'experts', waar het volgens de meest recente versie van de 'DSM' (Diagnostic Manual of Mental Disorders) bij slachtoffers symptomen teweeg kan brengen die vergelijkbaar zijn met 'PTSD' (Post Traumatic Stress Disorder), een aandoening die veel militairen hebben na thuiskomst van het slachtveld. 

 

We mogen niet vergeten dat die hele 'DSM' bepaald geen exacte wetenschap is, en het is niet irreëel om te stellen dat 'gestoord' de nieuwe 'normaal' is, als je die 'DSM' als referentie kiest. Goed voor de therapeutische professie, en de producenten van pillen en poeiers, onderdeel van de 'service-economie', maar niet onomstreden. Alleen wil ik het daar nu niet over hebben.

 

Mensen die beheerst worden door 'irrationele angsten' etaleren die angsten zelf aan de lopende band, maar doen er ondertussen alles aan om dat 'irrationele' te verhullen. Naarmate de groep binnen de samenleving die dezelfde angst heeft groeit, vermindert de druk op de 'angsthazen' om hun angst te motiveren. Sterker nog, als de groep groot genoeg is, kunnen opponenten simpelweg worden afgeserveerd door hen te vergelijken met die iconische groep waarvan iedereen 'weet' dat die in en in slecht is. Ik kwam dat dit weekend bijvoorbeeld tegen bij Bas Heijne, waar hij zijn frustratie van zich afschreef over de sterke erosie van de macht van de 'Legacy Media' als gevolg van de 'leugens' die via de 'sociale media' worden verspreid. Waarna hij losjes opmerkt dat dit conform een 'Russisch recept' zou zijn. 

 

Poef!

 

Altijd weer die Joden Moslims Negers Spleetogen Russen? U bent gewaarschuwd! Keer terug naar de 'Legacy Media', voor het te laat is! Daar treft u niets dan de waarheid………. (Zie: 'Koeweit', 'WMD', 'Benghazi', en andere opzetjes voor oorlogen en 'Regime-Change'. En dat is slechts een selectie uit de écht grote leugens).

 

Ach gut........

 

Iemand met een irrationele fobie is zich er niet bewust van dat die irrationeel is. Anders is het geen fobie, maar doortrapt cynisch. Zo'n angsthaas heeft talloze voorbeelden om te 'bewijzen' dat Joden Moslims Russen kwade geniën zijn, die het voor hen, de rechtschapen, 'Verlichte Mens' met hun 'exceptionele' cultuur, verzieken. Als je er voorbeelden van identiek handelen door de mensen die 'ons' vertegenwoordigen tegenover zet, hebben ze altijd wel een excuus. Het is minder erg. Of het was nodig omdat die engerds anders over je heen lopen. Zoals ik eerder al schreef, zijn bij uiteenlopende 'voorposten' in de 'Legacy Media' groepen actief 'achter de schermen' die de haat tegen alles wat Russisch is promoten. Zoals 'Raam op Rusland' waar een groot aantal 'vaste waarden' in de Nederlandse journalistiek deel van uitmaken. Het is die 'focus' en 'zelfbevruchting' die hen uiteindelijk blind en doof maakt voor nieuws dat hen uit die irrationele draaikolk zou kunnen bevrijden. 

 

'Russofobie' is al ernstiger, omdat je in het 'westen' niet snel tegengas krijgt, waar die irrationele angst al over verscheidene generaties eerder aan kracht wint. Maar ook omdat het een 'hybride' fobie betreft, die zichzelf steeds opnieuw 'uitvindt', door de associatie met aanverwante irrationele angsten. Zo voedde de angst voor 'het Communisme' de 'Russofobie' tot en met het eind van de 'Koude Oorlog'. En omdat 'het Communisme' een 'uitvinding' was van 'de Joden', en er nogal wat 'Joden' in de top van de 'Communistische Partijen' te vinden waren, kreeg de 'Russofobie' hulp van het 'antisemitisme', tot na de Tweede Wereldoorlog. Maar met het wegvallen van dat 'antisemitismeén het 'Communisme' als 'legaal' argument, stierf de 'Russofobie' nog niet. 

 

Wat er gebeurde, was dat 'Russofobie' zichzelf opnieuw uitvond via een opmerkelijke transformatie. Het koos de zijde van 'de Joden' en 'Communisten', waar men zich eerder zo hard tegen had afgezet. Waarbij het 'Communisme' van Karl Marx, Lenin en Mao (nog) niet in ere werden hersteld, maar wel het daarmee in verband gebrachte 'Internationalisme' van de 'Globalistische' oplossingen, die 'R2P'-mogelijk maakte, en de noodzaak van het bestaan van grenzen ter discussie stelde. Afgezien van de grens tussen het 'Geglobaliseerde westen' en die 'Enge Russen', waar we als bezetenen alles wat 'BOEM!' zegt tegenaan plakken. 

 

Degenen die nu verteerd worden door 'Russofobie' zullen de eersten zijn om er op te wijzen dat die 'rolwisseling' een illusie is. In hun beleving is het volstrekt 'logisch' dat hun kritiek 'destijds', toen Rusland nog deel uitmaakte van de veel grotere 'Sovjet-Unie', ook nu nog valide is. Want 'Russen' blijven 'Russen'. Zoals 'Joden' ook 'Joden' blijven. Het was 'destijds' volkomen 'logisch' om streng gelovige Moslims te mobiliseren om die afschuwelijke 'Sovjet-Unie' te destabiliseren, en ook nu omarmt de 'Verlichte Mens', voorzover behept met een 'Russofobische' aandoening, zich zonder problemen met extremisten uit die hoek. En Oekraïense Neo-Nazi's. Of wie dan ook, zolang ze maar 'Russen' willen bestrijden. 

 

Begrijp mij niet verkeerd!

 

Er zijn mensen die niet zijn 'aangevreten' door 'Russofobie', maar volstrekt rationeel Rusland in de pan willen hakken vanuit een geostrategisch machtsdenken. Hen interesseert het 'de rozen' wie er in Moskou de scepter zwaait, als het maar iemand is die doet wat hem door 'Washington' wordt opgedragen, zodat de winsten die gemaakt worden over de verkoop van Russische olie, gas en grondstoffen afvloeit richting 'Wallstreet'. Op zijn merites bekeken, is er geen Europeaan die daar vóór kan zijn, temeer daar die winsten opgehoest moeten worden door Europese belastingbetalers, en die juist helemaal géén baat hebben bij zo'n globalistisch monopolie. Daarnaast is kritiek op 'Russen', generaliserend gesproken, of op de 'Russische politiek', als zodanig niet onredelijk. Mits we 'unieke kenmerken' kunnen benoemen die ons niet bevallen, en voor het overige in het achterhoofd houden dat hun 'binnenlandse politiek' ons niks aangaat. Zoals onze 'binnenlandse politiek' hen niks aangaat. 

 

Dat je als 'columnist' of 'blogger' veel aandacht besteedt aan wat er in Rusland speelt, en hoe de relatie tussen dat land en ons deel van de wereld zich ontwikkelt, is logisch, gezien de snel oplopende spanningen. Juist dan is het cruciaal dat je je afvraagt of je 'gelijke monniken' ook 'gelijke kappen' toebedeelt. Overheden bedrijven propaganda, en in sommige gevallen liegen ze tegen de media, en dus 'het volk'. Zoals ook mensen in het dagelijkse leven hun eigen 'verdiensten' opblazen, en soms liegen. Waar de media ('Legacy' of 'sociaal') tracht overheden te betrappen op 'liegen', of 'dikdoenerij', is dat hun goed recht. Maar als 'consument' kun je maar beter op je hoede blijven, om niet te worden meegesleurd in de irrationele fobie van deze of gene. 

 

Het laatste wat je wil, is verzeild raken in een existentialistische strijd die achteraf een collectieve psychose blijkt te zijn geweest, die zich op onverklaarbare wijze als een olievlek uitbreidde binnen de gemeenschap, tot nagenoeg iedereen er van overtuigd was dat oorlog de enige 'logische' uitkomst was. Simpelweg omdat de 'therapeutische' media het af lieten weten, en er nog maar één 'smaak' uit de luidsprekers galmde: 'De Joden Russen hebben het gedaan!'

Dresden

February 12, 2017

Is het een goed idee, om het bombardement van Dresden, in februari 1945, waarbij om en nabij 24.000 burgers omkwamen, te gedenken met een 'kunstwerk' dat verwijst naar Aleppo?

 

Het betreft een drietal bussen die op hun achterkant zijn gezet. Een innovatie uit Aleppo, waar zo'n 'installatie' geen kunstzinnige meerwaarde had, maar bedoeld was als bescherming tegen sluipschutters die het hadden voorzien op 'rebellen' in het oostelijke deel van de stad, dat toen nog in handen was van Al Qaida c.s.. 

 

Of je mag spreken van 'Kunst' als je drie bussen door een bedrijf met een enorme hijskraan op een plein laat stallen, 'onorthodox' geparkeerd op de achterkant, moet iedereen maar voor zichzelf bepalen. Bij 'Kunstenaar' denk ik zelf nog steeds aan iemand die niet slechts een 'idee' heeft, maar dat idee ook 'bewerkt' op een wijze die op 'creatieve vaardigheid' duidt. Wat 'provocerendkán zijn. Maar als het alléén maar 'provocerend' is, is het voor mij 'activisme' of 'mentale-porno'. In dit geval 'activisme'. 

 

Dat zou als zodanig niet schokkend zijn, in een gezonde democratie. Iedereen moet het recht hebben om anderen opmerkzaam te maken op zaken die anders onderbelicht blijven. Voor mij hoort Aleppo, waar het juist weer rustig is nu Al Qaida 'op de bus is gezet', daar niet bij. We zijn maandenlang bedolven onder propaganda rond dat stadsdeel, waar eerst iets van 250.000 burgers als ratten in de  val zouden zitten. Dat bleken er rond de 60.000 toen dat stadsdeel werd ontzet door regeringstroepen, waarbij de overgrote meerderheid God op hun blote knieën dankten dat ze eindelijk verlost waren van die terroristen in hun stad. 

 

Toevallig stond er twee weken geleden een interview met een Vlaamse priester die in Syrië woont in het AD. Hij was 'Damascus' en 'Poetineeuwigdurend dankbaar. Want zonder hen was hij, net als Frans van der Lugt, gruwelijk aan zijn eind gekomen. Het westen interesseert zich in het geheel niet voor het lot van de Christenen in Syrië, die overduidelijk niets te verwachten hebben van onze 'rebellen'. Dan is het een godspe om vorige week in NRC een 'bijdrage' te lezen van twee 'Arabisten', die van mening zijn dat Assad uit is op een 'zuivering' van zijn land van hun 'Soennitische' vrienden. Hun 'Arabistische' bril zit een beetje in de weg, blijkbaar?

 

Maar goed, los van die verschillende kijk op de actualiteit, ligt de vraag voor of het toelaatbaar is dat je de nagedachtenis aan 24.000 burgers, die omkwamen bij een bombardement dat tot doel had de 'wil' te breken van de Nazi's, analoog aan de wijze waarop de Amerikanen daarna Hiroshima en Nagasaki in de as legden, waar de Duitsers dat eerder deden met Rotterdam Londen en Coventry, mag 'prostitueren' voor dit politieke doel. Het zal u niet verrassen, neem ik aan, maar mij vervult het met afschuw. En dan ga ik mij niet verlagen tot pogingen om onvergelijkbare grootheden toch met elkaar te vergelijken. 

 

Dan verzeil ik in het gezelschap van 'Pegida', waar ik mij in het geheel niet thuisvoel. Maar ik weiger om mijzelf langs deze slinkse omweg te laten gijzelen door de 'R2P'-meute, die zich de ogen uit hun kop moeten schamen dat ze het zover hebben laten komen. En waar de burgemeester van Dresden deze keuze verdedigt door te wijzen op het gebrek aan verzet tegen de Nazi's toen die in de stad aan de macht kwamen, alsof dat bombardement dan een terechte straf was, en het goed is om de aandacht te verleggen naar de slachtoffers die er bij Al Qaida en ISIS te betreuren zijn in het heden, vraag ik mij oprecht af waar zijn hersenen zitten!

View older posts »