Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Handschoenen

September 24, 2017

De handschoenen gaan uit……….

 

De meeste aandacht ging afgelopen week uit naar de toespraak van Trump bij de Verenigde Naties, waar hij het beeld schetste van 25 miljoen dode Noord-Koreanen als hun leider niet in zou binden. En daarnaast lijkt hij voornemens om zich eenzijdig terug te trekken uit de overeenkomst met Iran. Een overeenkomst bedoeld om de verspreiding van nucleaire wapens tegen te gaan, en door de voorstanders beschouwd als een 'model' voor een gelijkluidende overeenkomst met Noord-Korea. 

 

Alle partijen zijn het er namelijk over eens dat Iran dat akkoord keurig naleeft. Maar de 'Warparty' in de Verenigde Staten, en haar bondgenoten Israël en Saoedi Arabië, willen meer. Wat voor Europa als economische, en broze politieke eenheid, een dilemma is. Men wil graag naar de pijpen van de 'Warparty' dansen, maar hoeveel offers mag dat kosten?

 

Eigenlijk veel belangrijker, vooralsnog, is de botsing tussen Rusland en de Verenigde Staten in Syrië. Beiden zeggen ze dat ze in dat land actief zijn om ISIS en Al Qaida te bestrijden. Rusland op uitnodiging van de erkende Syrische regering in Damascus, met haar zetel in de Verenigde Naties. De Verenigde Staten op uitnodiging van een samenraapsel van 'avonturiers' die door de Verenigde Staten zelf in het zadel zijn geholpen om Assad en zijn gezin een mes in de anus te kunnen prikken.

 

Volgens de Russen speelt de Verenigde Staten echter onder één hoedje met de terreurgroepen in dat land, en hun sponsoren in de regio. In alle voorgaande gevallen waarin de Verenigde Staten iets deed wat ISIS of Al Qaida in de kaart speelde, claimde men dat het een vergissing was. Of dat ze zelf waren besodemieterd. 'Eenheden' getraind en bewapend, die zich vervolgens direct aansloten bij de vijand. Maar net als Israël doet de Verenigde Staten nu amper nog moeite om die schijn op te houden. 

 

Uiteenlopende websites, en 'bronnen' met lokale connecties, berichtten over de ontwikkelingen rond Deir Ez Zor, waar ik zelf ook mijn ogen niet vanaf kan houden, omdat het volgens mij knap spannend is wat daar gebeurt. Nadat Syrische troepen die jarenlang belegerde stad in het oosten van het land nagenoeg geheel hadden ontzet, richtten ze de ogen op de andere oever van de Eufrates. De aanleg van een noodbrug, om de bruggen te vervangen die door de Amerikanen en haar bondgenoten kapot waren gebombardeerd, ondervond hinder, omdat de Amerikanen in de bovenloop van de rivier de stuwdammen open zetten, waardoor het waterpeil in de rivier razendsnel steeg. 

 

Vergeef mij dat ik hier 'Amerikanen' schrijf, waar zelfs de Russen het over de Amerikaanse bondgenoten op de grond hebben. Maar geloof mij, die bondgenoten mogen nog niet naar het toilet zonder eerst toestemming van de Juf. Zonder enige twijfel moet ook 'Damascus' in eigen land verantwoording afleggen bij de Russen, die steeds belangrijker worden in het conflict. Maar de relatie tussen de Amerikanen en haar voortdurend wisselende club 'voet-soldaten', is van een geheel andere aard. Het in ons deel van de wereld geschetste beeld, dat we die 'rebellen' slechts 'steunen', is een botte leugen.  

 

Omdat de Syrische troepen zich niet lieten tegenhouden door meer of minder water, begonnen de Amerikanen met beschietingen. Tevens trokken ze troepen terug van de strijd rond Raqqa, volgens de Russen, om de oprukkende Syrische grondtroepen partij te geven. Daarnaast, nog steeds volgens de Russen, die het op de nationale televisie in geuren en kleuren uit de doeken deden, startten Al Qaida en Amerikaanse 'Special Forces' in het westen van het land een groot verrassingsoffensief, waarbij Al Qaida praktisch al haar materiaal inzette. Eén van de doelen zou het gevangen nemen en gijzelen van 29 Russische 'Peace Keepers' zijn, die toezien op de afgesproken de-escalatie in delen van Syrië waar 'rebellen' tegenover regeringstroepen staan. 

 

Het werd een enorme verrassing, voor de Amerikanen en hun bondgenoten. Volgens de Russen. Niet alleen werd het offensief afgeslagen, maar de verliezen aan Amerikaanse kant waren enorm. In een 'Face-to-Face' ontmoeting die daar op volgde hebben de Russen hun Amerikaanse 'partners' duidelijk gemaakt dat als hun mensen, of troepen waar zij mee samenwerken in de strijd tegen ISIS, beschoten worden, ze onverbiddelijk terugschieten.

 

Israël, dat met elke nieuwe tegenslag wanhopiger wordt, voerde opnieuw een aanval uit op Damascus. Inmiddels schenden de Israëlische vliegtuigen het luchtruim van Syrië zelf niet meer. De aanvallen worden uitgevoerd vanuit het Libanese luchtruim. Formeel is Libanon een onafhankelijk land, en is het dus een schending van de soevereiniteit wat Israël doet. Maar 'Some Animals are more Equal than Others', leerde George Orwell ons al over de wereld van 'Big Brother'.  

Zelfhaat

September 23, 2017

Volgens NRC-redacteur Wouter van Noort is de computer racistisch.

 

Hij richt zijn pijlen op de valkuilen die opdoemen bij de verwerking van 'Big Data', waarmee 'zelf-lerende' computersystemen worden gevoed. Zijn hele betoog is opgehangen aan de insteek van Google, recent volop in het nieuws omdat het bedrijf de realiteit geweld aandoet, en wetenschappelijke bevindingen die niet in haar politiek-correcte straatje passen simpelweg negeert. Een medewerker van het bedrijf die daar kritiek op had werd op staande voet ontslagen. 

 

Van Noort lijkt in zijn artikel over twee pagina's, met illustratie van een 'witwassende' computer, de instructievideo van Google te herkauwen, aangevuld met suggestieve kritiek op een systeem dat recent door de politie in ons land in gebruik werd genomen, waarmee 'risico-gebieden' beter in kaart worden gebracht, zodat de inzet van politie daar op kan worden toegesneden. 

 

Nou gaat u mij niet betrappen op het tegenspreken dat vooroordelen een rol kunnen spelen bij politie en justitie, en dat daardoor bepaalde mensen die niks op hun kerfstok hebben tussen de wielen kunnen komen. Er is overvloedig bewijs voor dat effect. Maar laten we niet doen alsof racisme uniek een blanke afwijking is. 'Bias', waaronder racisme, maar net zo goed de aangeleerde neiging om weg te kijken, en vele andere invloeden die ons vermogen om te oordelen uit het lood slaan, zijn uitvoerig wetenschappelijk onderzocht. Maar in de praktijk blijft het lastig. 

 

Om te beginnen is daar in het artikel van van Noort de bewering dat wie met de 'zoekmachine' van Google zoekt naar afbeeldingen van 'CEO's', een portrettengalerij krijgt van 'Witte Oude Mannen'. Ik dacht: 'Laat ik dat even 'Fact-checken'.' En wat ik kreeg, was een relatief groot aantal afbeeldingen van Sundar Pichai, de CEO van Google. En alles, behalve een 'Witte Oude Man'. Ook foto's van Mark Zuckerberg, met Joodse 'roots', kwamen relatief vaak voorbij. En voor het overige was het een varia van mannen en vrouwen, zo te zien met allerlei achtergronden, en eigenlijk weinig oudere mannen. Dat wil zeggen, ik denk dat het gemiddeld in de westerse wereld nog wel wat anders ligt. Maar het 'jonge, dynamische grut' en de 'flitsmiljardairs', alsmede de door 'positieve discriminatie' opgestuwde vrouwen, kom je juist vaak tegen in de media, omdat ze verzot zijn op dat soort aandacht. En de media op hen. Dus ja, volop 'Bias', maar exact tegenovergesteld aan wat van Noort beweert.

 

Dat brengt mij naar het volgende punt, tevens de kern van de kritiek van van Noort. Waar hij bang voor is, dat is het gebruik van computers voor het opsporen van brandhaarden van criminaliteit. Zijn stelling is, dat als de 'data' wijzen op een groot aantal criminelen met bepaalde uiterlijke, raciale kenmerken, er meer gepatrouilleerd zal worden in wijken waar die mensen wonen en werken, wat weer leidt tot meer aanhoudingen, en zodoende tot een versterking van het 'vooroordeel' tegen die groepen. Je ziet dezelfde discussie terug in de regelmatig hoog oplaaiende ruzies in de media over 'raciaal profileren'. En het is ergerlijk als iemand je op grond van je huidskleur, kleding, paspoort, of geslacht als verdachte beschouwt. Of zelfs openlijk treitert, omdat ze daar in die situatie de macht toe hebben, en ze jou beschouwen als 'geprivilegieerd', bijvoorbeeld. Want 'blank'. Want 'man'. Want 'Europeaan'. Dus ook want 'zwart', want 'Joods', want 'Arabisch', of want 'vrouw'……….

 

Anderzijds valt onmogelijk te ontkennen dat onweerlegbare feiten er op wijzen dat sommige groepen, identificeerbaar op grond van herkenbare uiterlijke kenmerken, vaker betrokken zijn bij activiteiten die bij wet verboden zijn. Waar er interactie is met een opsporingsambtenaar, en justitiële autoriteit die moet bepalen of iemand mag worden vastgehouden, en zich voor de rechtbank dient te verantwoorden, kunnen alle denkbare vormen van 'Bias' interfereren. Maar kijken we naar moord en doodslag, en blijkt in Obama's thuisstad Chicago, bijvoorbeeld, dat het overgrote deel van de daders, én de slachtoffers, 'zwart' zijn, dan duidt dat toch op een probleem waar vooral die bevolkingsgroep door wordt geteisterd. Dan doe je potentiële slachtoffers een plezier als je daar als politie rekening mee houdt, en probeert het aantal moorden terug te dringen. Lijkt mij. 

 

De complexe oorzaken van criminaliteit, en grote verschillen in de 'weging' van soorten criminaliteit, waardoor 'witteboordencriminaliteit' vaak niet wordt bestraft, of wordt afgewenteld op een bedrijf, dus de consument en aandeelhouder, of de belastingbetaler, terwijl de 'kruimeldief' wordt opgeborgen in een stinkende cel, en met zijn strafblad elk toekomstperspectief over de horizon ziet verdwijnen, kun je niet wegschrijven op het conto van gebreken in 'Machine Learning'. 

 

Google, en Facebook, en Twitter, en andere multinationals die een beleid hebben voor het vormgeven van 'Machine Learning', zijn overwegend niet geïnteresseerd in het bestrijden van 'Bias', maar in het opdringen van hun eigen preferenties en wereldbeeld. In het geval van die met name genoemde bedrijven is dat overduidelijk gericht op het stimuleren van 'zelfhaat' onder blanke bevolkingsgroepen, en het promoten van 'positieve discriminatie' om uiteenlopende 'minderheden' de 'weg omhoog' op een presenteerblaadje aan te bieden. Naast moedwillige 'Bias' wordt ook druk gewerkt aan uiteenlopende vormen van censuur om dat doel dichterbij te brengen.

 

In eerdere bijdragen hier heb ik al veel aandacht geschonken aan de verwevenheid van die drie bedrijven met het 'veiligheidsapparaat' in de Verenigde Staten, en de rol die zij vervullen in het bevorderen van de doelstellingen die ik hier met enige regelmaat identificeer als behorende bij de 'Warparty'. Wat niet wegneemt dat ik er tegelijk van overtuigd ben dat het gros van de werknemers, en supporters van die bedrijven, oprecht denken dat ze werken aan een betere wereld. Met inbegrip van NRC-redacteur Wouter van Noort. En dat ze daardoor bepaalde problemen niet eens meer objectief kunnen benaderen. 'Bias' mag in wetenschappelijke beschouwingen volkomen logisch lijken, en iets waar vooral anderen op moeten worden aangesproken. Maar helaas. En ik vrees dat de uiteindelijke slachtoffers niet alleen die groepen zullen zijn die verzet aantekenen tegen de opgedrongen 'zelfhaat', maar veel eerder nog die groepen die men zegt te willen helpen.

Scrupules

September 22, 2017

Af en toe een aanslag, ergens in Europa, wordt meer en meer de 'nieuwe normaal'.

 

Vanaf de allereerste spectaculaire terreurdaden waren er commentatoren en 'experts' die ons maanden kalm te blijven, en niet onbezonnen te reageren door complete bevolkingsgroepen aan te merken als 'De Vijand'. Wat op zich gezond advies is, in mijn ogen. Zelf droeg ik er ook mijn steentje aan bij. Een attitude die bij mij ingebakken zit, en ook de kop opstak toen het gros van voornoemde commentatoren en 'experts' hysterisch van leer trok tegen 'De Russen', Assad en Gaddafi. 

 

Kalmte bewaren, en het overzicht niet verliezen, is iets volkomen anders dan de apathie die nu over ons neerdaalt waar het terreur betreft. Bij de (voorlopig) laatste, grotendeels mislukte aanslag op een treinstel van de Londense ondergrondse, leidde de zoektocht naar de daders naar twee amper volwassen vluchtelingen, die als minderjarigen vanuit Syrië en Irak naar het Verenigd Koninkrijk waren 'gevlucht', en daar terecht waren gekomen in een opvanghuis waar ze met open armen werden ontvangen. 

 

Het deel van de mondiale samenleving waar 'het westen' deel van uitmaakt, wordt meer en meer gekenmerkt door een gebrek aan 'scrupules'. We doen niet meer aan 'gelijke monniken, gelijke kappen'. Bij elkaar genomen is het imperium dat we vanaf de vroege jaren negentig, na de val van de Sovjet-Unie, op- en uitbouwden één groot experiment in amorele 'RealPolitik'. En wie de transitie heeft gemist, is kwetsbaar. In een aantal gevallen zelfs 'ten dode opgeschreven'. In het bijzonder waar men zich om de tuin laat leiden door nep-passie, valse beloften, en oproepen om ons morele kompas te laten kalibreren om de aansluiting bij de normen en waarden van 'deze tijd' niet te verliezen. 

 

Elk begin van collectiviteit wordt systematisch, en met wortel en tak, uitgeroeid of geprostitueerd ten bate van een Machiavellistische, extreem cynische agenda die geen ander doel dient dan ons te verblinden voor de doelstellingen van onze leiders. Ongeacht of we Christen, Moslim, Jood, Atheïst, blank, zwart, bruin, man, vrouw, jong of oud, homo, lesbisch, transgender, hetero, hoog opgeleid, of te dom om voor de Duvel te dansen zijn. 

 

In mijn perspectief is het oproepen tot het bewaren van kalmte vooral functioneel. Geen exclusieve poging om excessieve reacties te voorkomen, en al helemaal geen poging om mensen tot lethargie te verleiden. Integendeel! Niet overmand door emoties en ongemakkelijke gevoelens verminderen we slechts de kans op te snelle 'conclusies', waar we later spijt van krijgen. Maar tegelijk moeten we, of onze direct verantwoordelijke vertegenwoordigers, professioneel op zoek naar antwoorden. Om te beginnen moeten de daders worden opgespoord, en moet bewijs voor hun schuld worden gevonden. Waarna de zoektocht begint naar het 'waarom'? 

 

Die laatste vraag levert in onze tijd steeds vaker 'verrassende antwoorden' op, die ons eigenlijk niet zouden mógen verrassen. Ondanks alle plechtige beloften van Trump stuurt hij extra militairen naar Afghanistan. Verplaats je nu eens in een Amerikaanse militair die wordt uitgezonden. Wat tref je daar aan? Wat is je taak? Hoe groot is de kans op succes? 

 

Overal waar westerse militairen worden gestationeerd, zien we een fenomeen dat ons decennia geleden al wakker had moeten schudden. Lokale militaire eenheden, en politie, die door 'onze jongens' worden opgeleid, en zich vervolgens ontpoppen als hun ergste vijand. De ene keer blazen ze zichzelf op temidden van de mensen die wij hebben uitgezonden om hen te trainen. De volgende keer openen ze het vuur in een kampement, of liggen ze in hinderlaag langs de route waar patrouilles langskomen, waarbij ze gedetailleerd op de hoogte zijn van de wijze waarop 'onze' militairen dan reageren. Of ze rijden, met hun wapens, direct na het voltooien van hun opleiding, naar de vijand, en sluiten zich bij hen aan. Waar ze dan 'special forces' aantreffen van ons eigen leger.....

 

Zet dat eens af tegen de zegetochten waarmee bevrijders tegen het eind van de Tweede Wereldoorlog werden binnengehaald. In Irak deden de Amerikanen nog een wanhopige poging om die sfeer op te roepen, door een volledig in scene gezette steunbetuiging te organiseren bij het omver trekken van een standbeeld van Saddam Hoessein, waar 'embedded' journalisten massaal verslag van deden. Maar het was 'fake'. In scene gezet. Een 'photo-opportunity'.

 

Ook bij dat einde van de Tweede Wereldoorlog waren er burgers in de bevrijde landen die duidelijk niet blij waren. Verraderlijke situaties deden zich toen ook voor. Maar het was nog geen 'Vietnam'. En in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië is het nog een héél stuk onveiliger voor 'Onze Jongens'. Waarom leren we daar niks van? 

 

Omdat we niet langer gehinderd worden door 'scrupules'. Of het nou gaat om bankiers die zonder begin van gewetensnood hun eigen klanten de verkeerde kant op sturen, en als door hun toedoen de ganse economie onderuit glijdt glashard de belastingbetaler laten opdraaien voor de schade. Of iemand als George Soros, die complete landen moedwillig de vernieling in helpt voor eigen gewin. En ga zo maar door. Waar je ook kijkt, 'scrupules' zijn iets waar je gebruik van maakt in onze hedendaagse samenleving. Een kwetsbaarheid die bepaalde groepen buitengewoon geschikt maakt om als 'kanonnenvoer' te dienen. Of als kadavers op een sociaal-economisch slachtveld. 

 

Degenen die zich 'kalm' schikken in hun lot, terwijl ze zich concentreren op het volgen van de naald op hun dolgedraaide kompas, als bezetenen op zoek naar hun 'Identiteit', en een passende 'Lifestyle', zijn als 'makke-schapen-op-weg-naar-het-slachthuis'. Zo volledig de weg kwijt, dat ze de man met het kapmes bij het betreden van het slachthuis nog knuffelen. Slechts als je je beperkt tot het oordelen op uiterlijkheden zou je nog tot de conclusie kunnen komen dat ze 'scrupules' kennen. Maar wat bij hen doorgaat voor collectiviteit is er de antithese van. 

 

Zoals ik hier al verschillende malen heb betoogd, en met 'links' naar bewijzen heb laten zien, geldt hetzelfde voor actieve strijders die aanslagen uitvoeren. Wat hun leiders voor ogen staat, is niet identiek aan hetgeen hen motiveert om zich richting slachthuis te begeven. Voor die leiders maakt het niet uit met wie ze zaken doen. De 'Grote Satan', zionisten, opportunistische Sheiks, oligarchen uit Oekraïne, het is hen om het even. Ze controleren hun 'voetvolk' ook niet rechtstreeks. Tal van aanslagen worden wel door hen geclaimd, maar zijn uiteindelijk privé-initiatief. 

 

Als er iets is dat de leiders in ons deel van de wereld verbindt, ook waar ze elkaar formeel bestrijden, dan is dat een behoefte om 'scrupules' uit de vergelijking te halen. 'In Your Face' zetten ze je op het verkeerde been op elk moment dat je denkt dat ze je vriend zijn. Zonder ons zouden ze echter geen kans maken, en daarmee beland ik, na de identificatie van de vraag wie de dader is van een aanslag of immorele daad altijd weer bij de vraag 'waarom'? Hoe kan het dat we er niet in slagen ons morele kompas te stabiliseren? Welke krachten spelen daarbij een rol? En hebben we het dan over kwade opzet van een selecte groep extreem cynische lui die ons bij de teugel hebben? De aloude 'Complot-Theorie'? Of is het een virus dat ons als collectief te pakken heeft? 

 

Mijn verklaring is dan eerder dat virus. Een ziektekiem vergelijkbaar met de 'Zwarte Dood', en andere meer fysieke pathogenen die in de afgelopen eeuwen het menselijke ras op gezette tijden decimeerden, en deze keer onze mentale functies in het vizier heeft, om ons te bewegen tot een vorm van collectieve suïcide. Maar dan zonder dat we zelfs maar beseffen dat we doodziek zijn. Sterker nog, voor onszelf zijn we er eerder van overtuigd dat we op de drempel van de 'totale bevrijding' staan. Niet anders dan de bezetene die met een gelukzalige glimlach aan het koordje van zijn bomvest trekt. Daarbij is het zo bizar, dat we zelf een 'cordon sanitair' optrekken rond landen waar 'scrupules' nog wel volop in de belangstelling staan, en hen accepteren als de landen die 'vooruitgang' in de weg staan.

Oscar

September 21, 2017

Terwijl Kamagurka in NRC Trump weer eens op de hak nam wegens het verspreiden van 'Fake News', ontsloeg zijn werkgever China-correspondent Oscar Garschagen wegens het op grote schaal fabriceren van nieuws, en plagiaat.

 

De zaak kwam aan het rollen toen zijn Chinese assistent er genoeg van kreeg, ontslag nam, en de vuile was buiten hing. Voor de Belgische hoofdredacteur, die hem eerder beschreef als een 'uitmuntende onderzoeksjournalist'  waar ze zelfs bij 'Le Monde' niet aan konden tippen, zat er weinig anders op dan Garschagen te vragen om zijn biezen te pakken. De verklaring die Garschagen zelf gaf, was dat hij dicht tegen een 'burn-out' aanzat, en grote moeite had op 'topniveau' te blijven presteren. 

 

De vraag die ik mij stel, is waarover Garschagen dan loog? En hoe dat de beeldvorming over China en Noord-Korea heeft beïnvloed. Met andere woorden, of er ook andere motieven waren dan die geclaimde 'burn-out' die wel vaker als excuus wordt gebruikt door mensen die betrapt worden op dingen die niet netjes zijn. En waarover NRC de laatste dagen juist opvallend veel bericht in een 'serie' over dat fenomeen, waarin ons wordt verteld hoe enorm serieus we dat fenomeen moeten nemen. Het zal toch niet zo zijn dat daar een verband is? Dat de tips en adviezen in de krant de weg vrij moeten maken voor een geruisloze aftocht, en zelfs mededogen en een klein applaus voor de gesneuvelde 'topsporter', zonder dat we nog eens terugbladeren? Maar laten we hopen dat NRC haar eigen adviezen aan het volk in dit geval ter harte neemt, en de man niet onverzorgd aan zijn lot overlaten, en hem 'kil en koud' het bos insturen, na al die 'tropenjaren'.

 

Laten we wel zijn, Garschagen is zeker niet de eerste die betrapt wordt. De tegenwoordige 'diplomatie-deskundige' Robert van de Roer verdween eerder al bij NRC nadat bleek dat hij zich op grote schaal schuldig had gemaakt aan het plegen van 'plagiaat', door zonder eigen onderzoek stukken uit de Angelsaksische pers over te pennen, en zijn eigen naam er onder te kalken. Ook bij WNL, waar hij tegenwoordig een 'graag geziene gast' is, die trouw het standpunt van de 'Warparty' verdedigt in ons land, geeft hij er keer op keer weer blijk van weinig origineel te zijn.

 

Pikant detail: Garschagen was toen net hoofdredacteur van Vrij Nederland, na een glansrijke loopbaan als correspondent van de Volkskrant in Washington, 'of all places'. En het was Vrij Nederland dat met het nieuws kwam dat van de Roer plagieerde. Aaai!!

 

U zult begrijpen dat ik dit nieuws als zodanig niet wereldschokkend vind. Dat wil zeggen: Ik heb heel sterk de indruk dat veel berichtgeving in NRC niet deugt, de laatste paar jaar. En dan vooral waar het 'gerecycled Fake News' is over misstanden in landen waar ze bij NRC een bloedhekel aan hebben. Omdat het als 'kwaliteitskrant' onderdeel is van een 'Atlantische' propaganda-inspanning. Waarbij we niet moeten vergeten dat nog maar weinig kranten 'buitenland-correspondenten' hebben, en van dat soort 'krantenjongens' bekend is dat ze niet zelden nauwe banden onderhouden met 'veiligheidsdiensten'. Ook in andere landen dan de Verenigde Staten (Video). En dat leven kan behoorlijk slopend zijn, neem ik aan. Maar voor een Nederlandse krant vanuit Peking, of Shanghai elke week een 'krabbeltje' sturen, met een Chinese assistent die je kan helpen…………?

 

Nou kreeg Garschagen die baan als correspondent bij NRC nadat hij bij het AD als hoofdredacteur met verve het directiestandpunt van de uitgever had verdedigd, destijds tevens uitgever van NRC, en zo het vertrouwen van zijn journalistieke staf had verspeeld. Dus 'burn-out' is niet onwaarschijnlijk, als zijn ambities uiteindelijk niet werden vervuld, terwijl hij zijn pensioen zag naderen. Dus wellicht is het allemaal waar, en was Garschagen uiteindelijk niet opgewassen tegen zijn taak. Maar ik zou de berichtgeving van NRC toch maar af en toe tegen het licht houden, voor de zekerheid. Er spelen nogal wat kwesties in de wereld waarbij een 'leugentje om bestwil' in een propaganda-oorlog (Video) het verschil kunnen maken tussen dag, en een nucleaire winter.

 

 

Verval

September 20, 2017

De 'rechtsstaat' brokkelt voor onze ogen af.

 

Als stelling niet onomstreden, want er zijn ook grote groepen binnen onze 'westerse' samenleving die in het instituut van 'De Rechtspraak' juist de laatste strohalm zien. Een magistraal bolwerk dat ons beschermt tegen 'populistische' politici. In die sectoren van de samenleving wijst men eerder gretig op de steeds 'fijnmaziger' wetgeving, waar anderen dan weer de bouwstenen in zien van een Kafkaiaanse realiteit.

 

Die discussie laat ik hier even voor wat hij is, al heb ik daar een uitgesproken mening over. De reden dat ik dit thema hier aansnijd is niet gelegen in de 'Instituten' die hun dure plicht niet zouden doen. Of, als je luistert naar de lobby uit die sector, waar men claimt 'overbelast' te zijn, en meer geld nodig te hebben voor juist veel méér 'Kafka'. Nee, ik wil het hebben over ons fundamenteel veranderde denken over 'schuld' en 'boete'.

 

Wanneer is iemand schuldig? Wanneer medeplichtig? En wanneer niet, dus onschuldig? 

 

In verscheidene voorgaande bijdragen stel ik met grote nadruk dat velen die verkeerde keuzes maken, of zelfs criminele activiteiten faciliteren, onschuldig zijn. Want naïef. En loyaal. Kortgeleden publiceerde ik echter een 'snoeiharde' bijdrage waarin ik u voorhield dat als u de 'Regime Change' operatie in Libië steunde, het vluchtelingenprobleem, de bijbehorende slavernij, de handel in organen, en de door verdrinking omgekomen stakkers, dan uw schuld waren. Dat was duidelijk geen populair stukje. En terecht, want voorzover u het toejuichte dat Gaddafi uit de vergelijking werd gehaald, had u immers de beste bedoelingen? Hoe haal ik het dan in mijn hoofd om u te confronteren met de meer dan afschuwelijke gevolgen? 

 

Ergens had ik gehoopt op reacties in die geest, waardoor ik een handvat had gehad voor de uitleg die ik u hier nu toch maar voorleg. Maar tegelijk vrees ik dat het een erg lastig te slijten onderwerp is. We zijn volkomen vergroeid met het idee dat we mensen die part nog deel hadden aan iets afgrijselijks een schuldgevoel aanpraten. Als je in onze tijd afstand neemt van schuld die je wordt opgedrongen over de 'Holocaust', het 'Slavernijverleden', of enige andere post-Christelijke 'erfzonde', word je per ommegaande de 'politiek-correcte-kerk' uitgegooid. Maar daar zijn het verderfelijke misstanden waar u, of ik, part noch deel aan hadden. En ook niks aan konden veranderen. Afgezien van die enkele hoog-bejaarde Nazi die destijds als jongeling nog een scheve schaats reed. 

 

Het iets te gemakkelijk toewijzen van schuld, of medeplichtigheid, zie je ook terug in de tsunami aan 'complot-theorieën' die ons van alle kanten overspoelt. Van 'Russia-Gate', waarvoor nog altijd ieder bewijs ontbreekt, tot het idee van 'Bilderberg' als een samenscholing van louter 'ingewijden' die in het geniep de wereld verdelen. En het probleem dat ik er mee heb, dat is dat je op zeker moment niet eens meer ziet wie er écht volkomen fout zijn. 

 

In een zeer kritisch artikel, dat bol staat van de 'links' naar belangwekkende achtergrondinformatie, kaart Kristen Breitweiser een hele reeks urgente kwesties aan met betrekking tot '9/11'. Kristen wie? Kristen Breitweiser, één van de skeptici, en nabestaanden, die als 'Jersey Girls' vochten voor een formeel onderzoek naar de toedracht van die wereldschokkende terreurdaad, tegen de wens van de regering Bush in, die hard op de rem stond, en in het voortraject tal van beperkende voorwaarden afdwong. En naderhand een deel van het uiteindelijke rapport, dat over Saoedische betrokkenheid ging, geheim hield. 

 

Probleem is, dat het stellen van vragen, en observaties die wijzen op ontmoetingen, of het bieden van faciliteiten aan mensen die uiteindelijk met vliegtuig en al, en honderden passagiers, een drietal gebouwen binnenvlogen, nog altijd opportuun zijn. Maar geen bewijs van schuld, of zelfs maar van medeplichtigheid. Daarvoor is meer onderzoek nodig. Dat echter niet in de pijplijn zit, omdat de machten binnen de 'rechtsstaat' die zulk onderzoek uit zouden moeten voeren vele jaren geleden de mond al werd gesnoerd. En niet alleen dat, maar degenen die het 'snoeren' voor hun rekening namen, wezen eerder Saddam Hoessein aan als kwade genius die het allemaal op zijn geweten had. En ze wijzen nu naar Iran. Beiden hadden er niet alleen niks mee te maken, maar waren in de realiteit juist de ergste vijanden van die 'Al Qaida'-club. 

 

Ons denken is echter zo corrupt, door jarenlang wassen en masseren, dat we 'collectieve schuld' een voorname plaats in ons leven hebben gegeven. En de uiterst 'fijnmazige' wetgeving, met zijn talloze interne tegenstrijdigheden, helpt daarbij. 

 

Natuurlijk maak ik mij daar ook schuldig aan als ik in generale termen spreek over 'Amerikanen', of verwijs naar beeldmateriaal waarop we Reagan zien met een stuk of wat extremisten in het 'Witte Huis', zonder dat vaststaat dat Reagan begreep waar die lui voor stonden. Sterker nog, er waren lui die voor hem werkten, die verwikkeld bleken te zijn in een complexe 'deal' met Iran, om via Israël wapens aan Iran te leveren, en zo aan geld te komen voor de 'Smerige Oorlog' in Nicaragua, die ook weer nauw was verweven met de drugshandel. 'Iran-Contra'. Toch mag u niet zeggen dat vaststaat dat Reagan daar van wist, en dus schuldig was. Maar als Bush sr degenen die werden veroordeeld voor die schending van de wet gratie verleent, en de regering van zijn zoon neemt ze weer in dienst, op invloedrijke posities, en '9/11' komt langs, waarna 'jr' het officiële onderzoek frustreert, dan mag je best vragen stellen, lijkt mij.

Dupliciteit

September 19, 2017

Volgens het 'Pentagon' hebben Russische en Syrische vliegtuigen aanvallen uitgevoerd op strijders van de 'Westerse Coalitie' in de buurt van Deir Ez Zor, die strijden tegen ISIS.

 

De Russen en Syriërs ontkennen. En objectieve, volstrekt neutrale waarnemers zijn niet voorhanden. Dus wie liegt? Of is er sprake van een vergissing? Zagen de Russen en Syriërs strijders die oprukten richting de olievelden aan voor ISIS/Al Qaida? Of bevonden 'Onze Jongens' zich in een gebied dat de Russen en Syriërs hadden aangemerkt als 'war-zone'? 

 

Formeel is de 'Westerse Coalitie' in Syrië om ISIS en Al Qaida te vernietigen, maar informeel zijn ze daar om Syrië 'bouwrijp' te maken voor verdere expansie van Israël, en andere regionale machten die bereid zijn de exploitatie van olie- en gasrijkdommen in de regio exclusief te doen toevallen aan 'Westerse Investeerders' die nauw zijn verweven met de 'Warparty'. 

 

(De 'Warparty' is het samenwerkingsverband tussen 'haviken' in de Republikeinse Partij, en de 'Duiven' in de 'Democratische' Partij die hun 'R2P'-'Regime-Change'-machine hebben opgelijnd met het 'Militair-Industrieel Complex', en hun geestverwanten elders in de 'westerse' wereld, inclusief Soennitische, dictatoriaal geleide olieproducerende landen).

 

Ook ik bevind mij niet in de buurt, net zo min als alle andere commentatoren die er over schrijven. Dus verder dan een 'geïnformeerde inschatting' kom ik niet. Maar ik ben sterk geneigd aan te nemen dat het verhaal dat op de website 'MoonofAlabama' staat een correcte lezing is. Dus dat de Amerikanen, die eerder ISIS-kopstukken uit de buurt evacueerden, zoals het Russische 'Sputnik' meldde, daarin kennelijk gesteund door andere bronnen, met inbegrip van het 'Syrian Observatory of Human Rights', ISIS-strijders hebben ingelijfd in hun 'gematigde rebellenleger', om zo te trachten die olievelden te bereiken voor Syrische grondtroepen ook dat gebied ontzetten.

 

Dat 'rebellen' met het grootste gemak van de wereld overstappen van de ene naar de andere terreurbeweging, dat is een goed gedocumenteerd gegeven. Evenals het gegeven dat 'Westerse' landen bij een naamsverandering maar wat graag doen alsof koppensnellers ineens vriendelijke 'vrijheidsstrijders' zijn met wie het goed theedrinken is. 

 

Hoe ver de dupliciteit van onze volksvertegenwoordigers hierin gaat is lastig in te schatten. Types als onze eigen Koenders zie ik zelf niet als behorend tot de 'inner circle'. Die Europese politici zijn ernstig naïeve meelopers, die blind en doof de grond kussen van lieden die de lakens uitdelen. En nog maar eens: Binnen die groep van 'ingewijden' is in mijn beleving wel sprake van een zekere cohesie, maar niet van een duidelijke leiding. Een 'Investeerdersgroep' bestaande uit Dick Cheney, Rupert Murdoch en Jacob Rothschild, die van Israël een licentie verwerft om naar olie te boren op de bezette Golan, geeft wel enig inzicht, maar zegt niet alles. 

 

En hoe u het ook wendt, of keert, maar het is op zijn minst opmerkelijk te noemen dat tal van 'kopstukken' in de 'westerse' politiek zich hebben ingelaten met leiders van terreurorganisaties, en er zelfs mee op de kiek gingen, of ze uitnodigden in het 'Witte Huis', of asiel gaven, wapens toespeelden, oplapten als ze gehavend uit de strijd kwamen, terwijl die terreurbewegingen geacht worden hen te haten. 

 

De aanslagen die deze organisaties, of hun geestverwanten in 'westerse' landen plegen, zijn nooit gericht tegen de politieke leiders, maar steeds weer tegen 'soft-targets'. Nou is terreur een strategie. En elke strategie heeft een doel. De 'soldaat', of terrorist die de strategie uitvoert hoeft niet op de hoogte te zijn van het beoogde doel van zijn actie. Het enige wat van hem of haar wordt verwacht, is onvoorwaardelijke loyaliteit. Het kan dus zo zijn, dat de 'soldaat' of terrorist denkt iets te doen wat een nauw omschreven, openlijk beleden doelstelling dichterbij brengt, terwijl hij/zij wordt gebruikt voor het dichterbij brengen van exact het tegenovergestelde doel. 

 

Aanslagen op 'soft-targets' doen onverbiddelijk de roep om méér politie, minder privacy, méér dingen die 'BOEM!' zeggen, en méér repressie aanzwellen. Het vergroot tevens de bereidheid van een volk om 'offers' te brengen, en autoritaire leiders te omarmen. Ik weet dat die terroristen wordt verteld dat dit uiteindelijk hun droom van een 'Khalifaat' dichterbij brengt, en Allah op die manier het 'decadente westen' straft, middels hun hand. Maar volgens mij zijn we niet ver meer verwijderd van het punt waarop zowel de 'Moslim-wereld', als de 'westerse' bevolking zegt: 'Bullshit!'

 

In Rusland is dat kwartje al voor de eeuwwisseling gevallen. Met als gevolg dat ze enerzijds de politici die meer en meer 'decadentie' bepleiten intomen, om 'gevoelige' bevolkingsgroepen (niet alleen Moslims) niet nodeloos te provoceren, en anderzijds niet de beïnvloedbare jonge Moslims uitlichten als (potentiële) terroristen als ze nog geen wet hebben overtreden, maar wel zonder pardon de leidinggevenden liquideren als die voor terreur pleiten. 

 

Voor de 'westerse elite', die in deze dubbelspel speelt, is het grootste gevaar dat die 'Russische'-mentaliteit zich meester maakt van volkeren in Europa en de Verenigde Staten. Of het cynische Israël, en de Arabische dictaturen. Vandaar ook dat de 'propaganda-oorlog' zich niet richt tegen ISIS of Al Qaida, maar primair tegen Rusland, zelfs als het geld dat ervoor wordt vrijgemaakt formeel is bedoeld voor het tegengaan van Islamitische terreur. 

 

Nog maar eens met klem wijzen op het gegeven dat verreweg de meeste 'westerse' politici, militairen en 'veiligheidsdiensten' die ogenschijnlijk in dat 'complot' zitten echt geen benul hebben. Ze zien zichzelf als 'ingewijde', ze lezen 'vertrouwelijke rapporten', maar als puntje bij paaltje komt zijn ook zij een gevangene van hun eigen verlangen om loyaal te zijn aan leiders in de wereld die zij bewonderen. Dito met 'Identiteits-fetisjisten' die achter elke 'progressieve hype' aanlopen om onze toch al behoorlijk ontregelde maatschappij te voorzien van een nieuwe kleurrijke franje, en het frustreren van tradities en collectiviteit. In hun onschuld slaan ze hun arm om de man of vrouw die op het punt staat hen op te blazen, omdat ze hem of haar zelfs zonder 'regenboog'-bril direct identificeren als 'behorende tot een bedreigde minderheid'. 

 

Of: Hoe een plan om de controle over de olievoorraad in de wereld te bemachtigen compleet uit de klauw kan gieren.

Potverteren

September 18, 2017

De actuele welvaart van 'de Nederlander' is sinds het eind van de Tweede Wereldoorlog spectaculair verbeterd. 

 

Ook met het welzijn van het leeuwendeel van de burgers in ons land is het nu beduidend beter gesteld dan zeventig jaar geleden. Sommige groepen, zoals de 'LGBT'-groepen, zijn er enorm op vooruitgegaan. En bepaalde verstikkende normen en waarden uit die jaren direct na de oorlog, en tot ruim in de jaren zestig van de vorige eeuw, behoren tot het verleden, wat voor de meesten voelt als een verbetering. Zelfs als een bevrijding in sommige gevallen. Al zijn er uiteraard ook mensen die nostalgisch terugblikken, en niet echt gecharmeerd zijn van gedrag dat zij ervaren als een gebrek aan fatsoen. Respect voor tradities behoort in Nederland inmiddels tot het 'donkerbruine, verzuilde' verleden. 

 

Er zijn vele redenen aan te wijzen waarom we het als Nederlanders nu beter hebben dan in die na-oorlogse jaren, die een tijdlang bekend stonden als de jaren van 'wederopbouw'. Per saldo werd uiteindelijk niet weer opgebouwd wat vernietigd of onherstelbaar beschadigd was. De hele samenleving kreeg een grondige 'make-over'. Voor een deel hadden leidende politici daar de hand in, maar in een groot aantal gevallen stonden ze vele decennia juist op de rem om overspannen verwachtingen te blokkeren. De samenleving werd internationaler. Doorbraken kwamen overwaaien. En de meeste producten die ons leven ingrijpend veranderden, waren geen vindingen van eigen bodem. Maar op sommige gebieden excelleerden Nederlanders individueel, of Nederlandse bedrijven als collectief. 

 

Wat ons uiteindelijk in de schoot werd geworpen, waren de inkomsten uit het aardgas. En de inkomsten uit doorvoer van producten die elders in Europa, meer in het bijzonder Duitsland, werden gemaakt. Ook op het gebied van de drugshandel, en productie van verdovende, en geestverruimende middelen scoorde Nederland goed. Wijze politici uit die na-oorlogse jaren drongen Nederland een pensioenstelsel op dat een combinatie was van een 'omslagstelsel' (AOW), en verplichte aanvullende pensioenen die per sector werden afgesproken, waarvoor werd gespaard. Dat geld kwam daardoor later, als men ouder was, en minder, of in het geheel niet meer productief, beschikbaar. 

 

Zonder dat de Nederlander het door had, had hij zodoende een 'eigen vermogen', zelfs al bezat hij (of zij) geen cent, in de eigen beleving. Daarnaast kwam het 'eigen huis' in zwang, dat in later jaren echter steeds meer een 'melkkoe' werd, waardoor men zich misschien wel rijk voelde, maar 'achter de voorgevel' was behangen met schulden. Dat huis was niet 'eigen', maar van de bank. Wat echter niet wegnam dat het bijdroeg aan het welzijn, omdat we gaandeweg eerder steeds ruimer, en beter gingen wonen, en zo steeg al doende het 'GDP', wat voor economen de 'Heilige Graal' is. En voor de overheid een excuus om meer uit te geven aan dingen die 'BOEM!' zeggen, en 'Regime Change' operaties in 'Verweggistan'.

 

Als we dan naar de actuele situatie kijken, is onze levensstandaard zonder meer hoog. Iets waar de meest doorgewinterde klagers in de samenleving uiteraard niet van overtuigd zijn. Maar sla uw krant open, en kijk waarover men klaagt. Sla daarna uw krant maar weer dicht als u zocht naar gruwelijke misstanden, en doe er iets nuttigs mee: Vulling voor de kattenbak, bijvoorbeeld. Want 'dierenrechten'………

 

Natuurlijk kan het altijd beter. Maar ook slechter. En veel van mijn bijdragen hier zijn terug te voeren op bezorgdheid over wat ons te wachten staat, bij ongewijzigd beleid. Want waar politici in die vroege na-oorlogse jaren vooral goed waren in remmen, staan ze sinds het begin van deze eeuw eerder vol op het gas. De ene na de andere spilzieke politicus krijgt de kans om zijn 'progressieve getuigschrift' glans te geven door uitgaven te suggereren waarvoor het geld ontbreekt. De één wil meer wapens kopen. Mooie fonkelend nieuwe, opwindende vliegtuigen, schepen, raketten of 'drones' om mee te pronken bij 'oefeningen'. De volgende heeft ergens een 'niche-groepje' geïdentificeerd die nog geen eigen 'identiteit', of toilet heeft. En dan is daar Koenders die meer op Rusland gerichte propagandazenders wil. Of D66, dat gesubsidieerde, en door de overheid gereguleerde euthanasie hoog op de agenda heeft staan. 

 

Het gas is praktisch op. Door de sancties tegen Rusland zijn we straks aangewezen op peperduur Amerikaans gas. Het spaargeld in de pensioenpotten is nu al niet voldoende om de geprognosticeerde pensioenen uit te betalen, en met het monetaire beleid van de westerse centrale banken valt daar ook geen verlichting te verwachten. Als de rente al omhoog gaat, wat voor de fondsen goed nieuws zou zijn, zakken de prijzen van de aandelen als een speer, en stijgen de woonlasten van mensen met een koophuis tot een onhoudbaar niveau, in veel teveel gevallen, waardoor het 'GDP' onder druk komt te staan. Drugshandel en -productie is nog wel een groeimarkt, maar sinds meer en meer landen ontdekken dat ze hun economie significant kunnen doen groeien door die handel te legaliseren, staan de winstmarges onder druk. 

 

Daarnaast telt Nederland nu zoveel 'ZZP-ers', en mensen met een 'nul-uren-contract' die niet aan pensioenopbouw doen, dat wat nu zichtbaar is als 'groeiende welvaart' en 'stijgende koopkracht' simpelweg een 'sigaar-uit-eigen-doos' is. Naar voren gehaalde consumptie. Kiezersbedrog. En de gepensioneerden 'stijgen' niet mee om redenen die ik hierboven al noemde. 

 

Hoewel automatisering en robotisering geen bedreiging hoeven te zijn voor welzijn en welvaart van de Nederlander, vraagt dat wel urgent om beleid. En meer euthanasie is wel een érg cynisch antwoord. We hebben het over een ontwikkeling waar je op tal van manieren mee om kunt gaan als je wil zorgen dat het de welvaart en het welzijn niet aantast, maar juist verbetert. De enige manier die zeker níet werkt, is niets doen, en 'potverteren'. Want dat leidt tot nieuwe 'na-oorlogse jaren' en 'wederopbouw' als je lang genoeg wacht. Die fase sla ik liever over……

Schaduw

September 17, 2017

Opnieuw een hooggeplaatste functionaris van een Amerikaanse geheime dienst die de vuile was buitenhangt, en een sinister beeld schetst van zijn voormalige werkgever.

 

In zijn beleving bevindt zich boven de 'Deep State' nog een 'Shadow Government' dat aan de touwtjes trekt. Het beeld dat hij schetst voedt de behoefte van mensen die op zoek zijn naar de identiteit van 'Big Brother', en nu wellicht het gevoel hebben weer een stapje dichterbij te zijn gekomen. Terwijl aan de andere kant van het spectrum mensen te hoop lopen tegen lieden die de 'vuile was buiten hangen', die zij zien als 'verraders'. 

 

Daarmee is natuurlijk niet gezegd dat die loyalisten een identiek beeld hebben van de realiteit als degenen die op enig moment besluiten als 'klokkenluider' het volk te informeren over dat wat zij zien als een misstand, of activiteiten in strijd met de wet. Je kunt tevreden voor een bedrijf werken, en denken dat het er allemaal buitengewoon professioneel aan toe gaat, totdat blijkt dat de boekhouding er een puinhoop van heeft gemaakt, of de directie in bed is gekropen met de maffia, en van de ene op de andere dag is het sprookje uit. 

 

Hoe groter het bedrijf, hoe groter de kans dat zich ergens mensen ophouden die oneigenlijke activiteiten ontplooien. Dergelijke 'pockets' binnen een bedrijf opsporen, en neutraliseren, vergt geduld, toewijding, en loyaliteit aan de publieke doelstellingen van het bedrijf. De bedrijfsleiding mag er op geen moment onduidelijkheid over laten bestaan wat het product is. Als dat de productie en verkoop van 'bier' is, maar een afdeling die formeel 'promotie-activiteiten' ontwikkelt, blijkt buiten beeld van de directie te investeren in de exploitatie van bordelen, dan moet daar een eind aan worden gemaakt. En degenen die daar direct verantwoordelijk voor waren binnen het bedrijf dienen ten voorbeeld te worden gesteld, en te worden ontslagen. 

 

Daarbij is het voor iedereen binnen het bedrijf beter als de bedrijfsleiding die oneigenlijke activiteiten op het spoor komt, en dat men het niet ergens in de krant moet lezen. Echter, wil een bedrijfsleiding voorkomen dat het uitmondt in een heksenjacht, dan dienen degenen die onderzoek doen om oneigenlijke activiteiten op het spoor te komen tegelijk wel 'menselijk' te blijven. In kleinere bedrijven zal een directeur/eigenaar zelf de vinger aan de pols houden. Bij multinationals is dat onbegonnen werk. Maar dient de bedrijfsleiding wel een glasheldere koers uit te stippelen, zodat eenieder weet wat er van hem of haar wordt verwacht. 

 

Wanneer gaat het geheid mis?

 

Als de formele koers die de bedrijfsleiding presenteert aan de werknemers en aandeelhouders niet strookt met wat men wil bereiken. In de wereld van alledag gebeurt dat regelmatig. Vooral met bedrijven die een 'management' hebben dat zich geen 'eigenaar' voelt, en nog niet het begin van enige compassie heeft met het product, of het personeel. En uiteindelijk ook niet met de aandeelhouders, al zal de kloof daar minder breed zijn als het 'management' een deel van de beloning voor hun activiteiten krijgt uitgekeerd in aandelen. 

 

Het concept van de democratie is dat het personeel haar eigen directie kiest, op basis van heldere proposities, en een duidelijke visie op de toekomst. Als die directie is aangetreden, maar er een volledig andere agenda op na blijkt te houden, en het 'bedrijf' gebruikt als vehikel om die geheime doelstellingen te bereiken, zal dat in eerste instantie nog niet direct opvallen. Het personeel heeft de formele organisatie niet om de directie te controleren, anders dan 'vakbonden' of de 'pers' in landen waar journalisten hun maatschappelijke taak nog serieus nemen, en hun publicatie of zender niet is ingekapseld, en onderdeel is van een corrupt systeem. 

 

Waarom ik nou niet geloof in zo'n wereldomvattend complot, met een 'Big Brother' die ergens in het geniep de lijnen uitzet, is dat de ambities van dat soort extreem cynische 'managers' onmogelijk zijn op te lijnen tot één alles overstijgend geheel. We hebben het over mensen die geen 'Schaduw Regering' vormen, maar leven in de schaduw van hun eigen onmetelijke ambities. Die elkaar op een cocktailparty op de schouder slaan, terwijl ze hun 'operatives' twee minuten later instrueren om hun 'vriend' een mes in zijn anus te prikken. Elk begin van loyaliteit aan een bedrijf, land, of toekomstbeeld is hen vreemd. 

 

Waar ze bij hun aantreden nog wel loyale 'cellen' weten op te zetten die, op kosten van de hard werkende mensen die 'bier' maken, tegenstanders uit de weg ruimen, en de structuur opzetten voor de 'Grootse Plannen' van hun 'Leider', buiten beeld van de loyaal ploeterende bierproducenten en de verkooporganisatie, is de kans groot dat die 'cellen' op enig moment doorkrijgen dat ze zelf 'expendable' zijn. Zonder dat ze zicht hebben op een betere wereld voor hen zelf, de mensen die zij liefhebben, of hun nageslacht. Al helemaal als frequente koerswijzigingen, noodzakelijk in een 'Schaduw Wereld' waar de concurrentie (letterlijk!) moordend is, het moorden en de intriges als miltvuur om zich heen grijpen. En de ploeterende bierproducenten lastige vragen gaan stellen. Hoe komt het dat er zo weinig geld over blijft voor nieuwe investeringen? Hoe kan het dat zij inmiddels zijn uitgegroeid tot 'marktleider' door hun noeste arbeid, maar ze jaar in, jaar uit salaris in moeten leveren? 

 

Daarom is mijn stelling dat die groeiende groep 'klokkenluiders' juist bewijzen dat er géén 'Big Brother' is. Maar een wolk eigenmachtig opererende machtswellustelingen die elkaar, als het er op aan komt, het licht in de ogen niet gunnen. Maar wat ze met elkaar gemeen hebben, dat is dat ze voor geen goud uit de 'Schaduw' stappen, en in het volle licht hun ware bedoelingen uit de doeken doen. Alleen al om die reden hebben ze één gedeeld belang: Het controleren van de media, de 'opsporingsautoriteiten', en de 'rechterlijke macht'

 

In zo'n constellatie is het zoeken naar 'Big Brother' niet slechts vergeefse moeite, omdat je van het kastje naar de muur rent. Het is zelfs volkomen contra-productief. Voor je het weet leef je zelf in een 'Schaduwwereld' die het volle licht niet kan verdragen. Dat een relatief harmonieuze westerse samenleving, die voor velen in de wereld een lichtend voorbeeld was, nu uiteen valt in een tribale ratjetoe van elkaar op leven en dood bestrijdende 'lifestyle-' en 'identiteit-fetisjisten' is niet het product van een welbewuste keuze op enig alles overstijgend niveau. We hebben ons de kaas van het brood laten snoepen door mensen die geen meerwaarde hadden voor het bedrijf de sleutels van de directiekamer te overhandigen.

 

Als Julian Assange, vanaf de 'werkvloer', aanbiedt om de lichtschakelaar over te halen, zodat we een beter beeld krijgen van wat zich in de 'Schaduw' afspeelt, is het maar de vraag of de huidige bewoner van het 'Witte Huis', ook zeker niet vies van machtsspelletjes, daar oren naar heeft. 

Marktwerking

September 16, 2017

Wat is er nog over van de 'markt'?

 

Wie het weet, mag het zeggen. Maar in mijn eigen beleving niks. Of nagenoeg niets. Wat ook de soms hoog oplopende discussies tussen economen over waar we staan, en hoe het nu verder moet, in mijn ogen tot een schijnvertoning maakt. Maar het hangt er uiteraard sterk van af wat je definieert als een 'markt'. 

 

Daarnaast is er dan de vraag of het erg is als 'vraag' en 'aanbod' elkaar niet langer treffen op een 'markt', waar dan de prijs wordt bepaald, maar dat de prijzen van goederen en diensten direct, of indirect, worden bepaald door 'partijen' zoals de overheid, al dan niet in de gedaante van een 'centrale bank', en multinationale 'commerciële' banken, die bij verliezen echter kunnen 'tanken' bij de belastingbetaler. 

 

Westerse overheden frustreren daarbij op grote schaal, wereldwijd, de werking van 'markten' door de inzet van 'sancties' als wapen in de strijd tegen ongehoorzame handelspartners. Waar dat autonoom weer leidt tot het 'compenseren' van geselecteerde producenten voor het verlies dat zij hierdoor leiden, wordt de 'markt' nog verder verstoord. De kosten van de sancties tegen Rusland alleen al werden twee jaar geleden voor Europa op $100 Miljard geschat. Daar zijn alleen maar meer sancties bijgekomen. Ook tegen andere landen. 

 

Wat via sancties aan handel uit de 'markt' wordt gehaald, komt er deels via de wapenhandel weer in terug. Maar ook daar kun je niet spreken van een echte 'markt'. De overheden kopen dingen die 'BOEM!' zeggen voor hun eigen militairen, of om het weg te geven aan terroristen ('rebellen'), waarbij de 'aanbesteding' niet alleen zelden transparant is, maar zeker waar het wapens voor terroristen betreft, men eerder zijn uiterste best doet om dat uit de boeken te houden

 

Volgens een artikel op de website 'Zerohedge' was inmiddels 75% van de 'Exchange Tradeable Funds' in Japan in handen van de 'Bank of Japan'. De 'European Central Bank' koopt zich scheel aan de 'schuldpapieren'. En de 'balans' van de 'Federal Reserve' is eveneens topzwaar van de 'belangen' die onverkoopbaar zijn, omdat verkoop zou betekenen dat ze dramatisch in waarde zouden dalen, bij gebrek aan kopers. En dan is direct het hele orgel vals.

 

Van die kunstmatig 'opgepompte' markten voor aandelen en schuldpapier hebben de afgelopen jaren verschillende particulieren en instellingen geprofiteerd, omdat de papieren 'waarde' van hun portefeuille tegen alle 'signalen' in bleven stijgen. Alle gebeurtenissen die voorheen 'markten' in beweging brachten, hadden geen enkel effect meer. Hel en Verdoemenis kon duidelijk afgetekend tegen de ondergaande zon weinig goeds voorspellen, maar de koersen van zelfs de meest gammele bedrijven gingen omhoog. 

 

De eerdere aankondiging van de 'FED' dat ze een begin zouden maken met het 'normaliseren' van de 'markt', is eerder de voorbode van nóg meer manipulatie. Overheidsorganen die geacht worden de ontwikkelingen van de 'markt' in de gaten te houden, produceren aan de lopende band 'goed nieuws'. En statistieken die op geen enkele manier de realiteit weerspiegelen. Koersen van 'munten', 'bitcoins' en edelmetalen worden gemanipuleerd door overheden en 'commerciële' banken. Handelaren die niet kunnen wennen aan een centraal geleide economie gooien de handdoek in de ring

 

Pensioenfondsen betalen een hoge prijs, en in de Verenigde Staten is het nu al een bloedbad. Ook waar complete staten nu de rekeningen niet meer kunnen betalen, terwijl de staatsschuld van het geheel al meer dan $20 biljoen bedraagt. China en Rusland hebben hun goudvoorraad opgetopt, waarbij sommigen zich afvragen of de 'Bitcoin-hype' wellicht was bedoeld om speculanten weg te houden bij de edelmetalen, om op die manier de prijs van goud te drukken. In elke geval heeft het er veel van weg dat China nu voornemens is de stekker eruit te trekken waar het de handel in 'bitcoins' in China betreft. En wil Venezuela, het land met de grootste bewezen oliereserve, en slachtoffer van Amerikaanse 'regime-change' sancties, geen Dollars meer voor haar olie.

 

Natuurlijk waren overheden, Centrale Banken en commerciële geldverstrekkers altijd al belangrijk voor de ontwikkeling van de 'markt'. Maar nooit zo belangrijk als nu. En of het systeem van een centraal geleide economie dat ze nu hebben opgebouwd in het 'kapitalistische' westen langer stand houdt dan dat van de Sovjet-Unie, en per saldo beter zal functioneren, kan ik u niet zeggen. Waar de westerse landen, onder aanvoering van de Verenigde Staten, dreigen met een geforceerde scheiding van de 'EurAziatische'-markt die wordt gedomineerd door China en Rusland, draagt het alle kenmerken van een tamelijk opzichtige rolwisseling. Wij het communistische experiment, en zij de 'markt'. 

 

Er zijn 'diehard'-Oostenrijkers die er niet alleen van overtuigd zijn dat de 'markt' uiteindelijk wint, maar die er ook absoluut zeker van zijn dat die 'klap' niet zo ver weg meer is. Voor mijzelf zeg ik dat ik het niet weet. Aanvankelijk, toen het er nog naar uitzag dat het streven was om na de 'stimulering' van de economie terug te keren naar de 'markt', schreef ik nog wel over schuldenplafonds en de consequenties van opkoopprogramma's, of rentebeleid. Dat doe ik de laatste tijd steeds minder, omdat ik vrees dat terugkeer helemaal niet meer op de agenda staat. We blijven, zoals het er nu naar uitziet, aanmodderen op de ingeslagen weg, die ook al weer zo verdacht veel lijkt op de wereld die George Orwell beschreef in '1984'. Waar niet gehaalde productiedoelstellingen eenvoudigweg werden verkocht als eclatante successen, en verlaging van de rantsoenen werden verkocht als een verhoging. Maar zonder dat ik op dit moment zelf te klagen heb, of de ogen sluit voor het gegeven dat we het met zijn allen niet écht slecht hebben. Vooralsnog. En wie weet, valt 'Big Brother' in de praktijk erg mee……….? Maar ik heb er een hard hoofd in.

Sprookjeswereld

September 15, 2017

Mijn eigen waarschuwingen hier om weg te blijven van het idee dat het allemaal één groot complot is, terwijl ik u de weg wijs naar het ene, na het andere complot, is een poging om een dam op te werpen tegen de gekte die nu de boventoon voert in de wereld van de politiek, de journalistiek, en op de 'social media'.

 

Overhaast conclusies trekken is inmiddels op elk niveau de norm. 'Ze zitten ons op de hielen! Snel! Doe wat…….!' Nee. Denk eerst even na. Het is geen video-spelletje. Het is niet 'Game-Over' als je niet als eerste de trekker overhaalt. Het gros van de complotten komt voort uit eerder geformuleerde strategische doelen, en de identificatie van opponenten die het bereiken van die doelen in de weg zouden kunnen staan. Niet zelden zal degene die de doelstellingen formuleerde niet alleen niet op de hoogte zijn van de operationele consequenties, maar er is een reële kans dat die strateeg zich ook kapot schrikt als hij of zij ziet waar het toe heeft geleid. 

 

Veel van die doelstellingen, alsmede de identificatie van oppositionele groepen of landen, zijn niet geheim. Sterker nog, ze worden als regel gedragen door brede instemming binnen de bevolking in democratisch geregeerde landen. Maar ook waar de hoogste macht niet berust bij gekozen vertegenwoordigers, hoeft dat nog niet te betekenen dat de doelstellingen niet worden onderschreven door het overgrote deel van de bevolking. Uiteindelijk wil iedereen in welvaart, vrede en veiligheid leven, en daar hebben die doelstellingen als regel betrekking op. 

 

De afstand tussen degene die de strategie bedacht, en degene die uit 'operationele noodzaak' iets opzette dat ieder begin van morele en ethische rechtvaardiging mist, kan behoorlijk groot zijn. Buiten het zicht van de meesten in ons land ontwikkelt zich in de Verenigde Staten het schandaal rondom Debbie Wasserman Schultz (DWS), en de wijze waarop mensen die onder haar verantwoordelijkheid werkten het 'IT-beheer' vormgaven. Het is zeker mogelijk dat 'DWS' een 'domme doos' is, om het maar in volkstaal uit te drukken, die geen benul had van 'IT', en blij was met Imran Awan, die het allemaal 'geniaal' voor haar regelde. 

 

Dat de vrouw van Imran de benen nam naar Pakistan toen het begon te rommelen, omdat er van alles mis was met de wijze waarop dat 'IT-beheer' was ingekleed, en Imran zelf ook op het punt stond overhaast het land te verlaten toen hij in zijn kladden werd gepakt, voedt een onwaarschijnlijk palet aan complot-theorieën. Elk van die theorieën bevat wel een realistische 'lead', maar verdwijnt vervolgens in een stofwolk van speculatie. En echt, wie het verhaal volgt, kan kiezen uit een enorm aantal opties. Van de 'vanzelfsprekende Russen', via de Pakistaanse geheime dienst, en 'dus' Al Qaida/ISIS, of de Mossad, danwel een geheim genootschap waar de leiding van de 'Democratische' partij deel van uitmaakt, dus Hillary Clinton, tot tamelijk onschuldig 'geldelijk gewin' van Amran en zijn familie, die 'DWS', en andere kopstukken binnen de 'Democratische' partij zouden chanteren. Voor ieder wat wils.

 

En ja, nu dat hele kaartenhuis instort is de kans groot dat er van alles aan het licht komt dat met de oorspronkelijke kwestie weinig uitstaande heeft. Het gerucht dat de in Pakistan verblijvende vrouw van Imran een 'deal' heeft gesloten met de onderzoekers die zich op deze kwestie hebben gestort, waarbij de Awans een boekje open zullen doen over de geheimen van de 'Democratische' partij, kan met het grootste gemak nog een hele waslijst aan andere complotten in de openbaarheid brengen. Die echter geen direct verband hoeven te houden met wat de Awans voor de wet verkeerd hebben gedaan. Of wat een eventuele illustere opdrachtgever van de Awans voor ogen stond toen men de operatie opzette. 

 

Stapel complot, op complot, op complot, elk complot met zijn eigen onzekere extensies, en je belandt in een sprookjeswereld. Ik zeg niet dat dat de opzet is. Maar tegen de tijd dat je zo ver bent dat je bereid bent aan te nemen dat 'ze' daar op uit zijn, weet je niet meer waar je eindigt. Paul Craig Roberts ziet het niet verkeerd als hij in 'Washington' teveel types ziet rondlopen met sinistere plannen, die met gemak kunnen leiden tot een mondiaal gewapend conflict. Meer dan eens verwees ik u naar zijn bijdragen, omdat ze de 'spijker op de kop' waren. Maar dat er een schroefje los zit bij 'Broeder Kim' in Noord-Korea, daar kun je maar beter niet aan twijfelen, lijkt mij. In de bereidheid van Rusland en China om mee te denken over een oplossing van het conflict rond 'Kim-en-Vuurwerk' een complot zien van 'Bijbelse Proporties', is 'sprookjeswereld', vrees ik. 

 

Tegelijk kan ook ik er niet omheen dat de overvloedige bewijzen die er nu zijn voor een innige samenwerking tussen de gezworen vijanden Israël en Saoedi Arabië, die ISIS en Al Qaida steunen om hun gezamenlijke vijand Iran, en Rusland, pootje te lichten, het lastig maakt om suggesties over bizarre complotten die ingaan tegen evident eigenbelang, en duidelijk geformuleerde strategische doelstellingen, die gesteund worden door de eigen bevolking, lichtvaardig van tafel te vegen. 

 

Zolang complotten voortvloeien uit een algemeen bekende strategische doelstelling, of evident eigenbelang, valt er nog iets te duiden voor iemand die zich in de materie verdiept. Maar als de strategie zelf een enigma is, en onze gekozen of benoemde leiders zich manifesteren als 'Manchurian Candidates', dan wordt het tijd om je knopen te tellen. Ontegenzeggelijk groeit het aantal technieken dat, tenminste in theorie, politieke besluitvorming overbodig maakt. En bestuurlijke controle op grote afstand van de politieke centra mogelijk maakt. Waarbij de 'Candidates' zelf niet eens meer beseffen dat ze voor een ander werken. Vooralsnog ben ik zelf teveel gehecht aan het concept van de 'vrije wil' om daarin mee te gaan. Maar dan zullen we nu echt wel werk moeten maken van het ter verantwoording roepen van mensen die ons een 'complot-oor' aannaaien, anders roepen we de ellende over onszelf af. 

View older posts »