Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Breuk

August 29, 2016

Brzezinski is er klaar mee.

 

Een van de belangrijkste architecten van het Amerikaanse 'post-Sovjet' imperialisme, gelooft er niet meer in. Maar dat betekent nog niet dat zijn volgelingen die 'draai' ook zullen maken. Er zijn mensen in de media en de politiek, en militairen en wapenfabrikanten, die hun carrière hebben opgehangen aan dat streven. Die hun status er aan ontlenen. En 'draaien' doet pijn. Ook privé. 

 

Dat brengt mij bij de observatie dat het nog eens onderstreept dat het geloof in die 'maakbare' samenleving die ons hier heeft gebracht, niet slechts 'failliet' is, maar nu de grootste bedreiging vormt voor de vrede en veiligheid in de wereld. Als de 'R2P'-meute, onder leiding van Hillary en haar entourage in de Verenigde Staten en daarbuiten, blind doordendert op de ingeslagen weg, en we over niet al te lange tijd met eigen ogen kunnen zien hoe fraai 'paddestoel-wolken' afsteken tegen de laatste restjes blauwe lucht, kan Brzezinski de handen in 'onschuld' wassen. Want hij had toch gezegd dat het tijd werd voor een nieuwe strategie.............?

 

Dat is het probleem met 'Messianisme' in de politiek. Op veel kleinere schaal zijn 'bestuurders' van voertuigen, vliegtuigen, schepen en bedrijven bekend met het fenomeen 'traagheid'. Je kunt zien dat het fout gaat, maar je bent te laat om te corrigeren op een wijze die een catastrofe voorkomt. Hoe complexer het te besturen 'systeem' is, en hoe zelfverzekerder de bestuurder, hoe groter de kans op brokken. 

 

Bij voertuigen, vliegtuigen, schepen en bedrijven investeren de eindverantwoordelijken in personeel dat zorgvuldig is geselecteerd op unieke kwaliteiten en vaardigheden. En door 'automatisering', die de voorspelbaarheid van een systeem vergroot. Voorwaarde voor een geslaagde automatisering is dan wel, dat de omgevingsinvloed in hoge mate bekend moet zijn. Bij voertuigen, vliegtuigen en schepen betekent dat als regel dat aan een groot aantal 'randvoorwaarden' moet worden voldaan. In dat kunstmatig geschapen 'laboratorium', die 'cocon', gaat er zelden iets mis. En functioneert de 'automaat' beter dan de mens. Daarbuiten is de 'automaat' inferieur, en niet zelden levensgevaarlijk. 

 

Automatisering in de bedrijfsvoering, middels een steeds groter wordende keuze aan 'management-systemen' die de bedrijfsleiding werk uit handen nemen, dito met een sterretje. De geautomatiseerde 'productiefaciliteit', 'orderverwerking', en in toenemende mate de 'logistieke processen', zijn binnen een 'cocon' perfect te automatiseren. En de ontwikkeling van meer 'organische' systemen, die inspelen op veranderingen in 'de markt', en leiden tot geautomatiseerde 'product-ontwikkeling', op basis van geautomatiseerde verwerking van 'klant-tevredenheid', en 'markt-research', zit in de pijpleiding. 

 

Maar de 'maakbaarheid' van politieke besluitvorming en geostrategische keuzes is niet alleen 'vele bruggen te ver', maar we moeten ons daarbij serieus afvragen of zo'n 'maakbare' wereld nog wel aansluit bij onze menselijke kwaliteiten. Een volstrekt 'logische' wereld is geen pretje!

 

Waar het de draai van Brzezinski betreft, is het verleidelijk voor zijn critici, waaronder ondergetekende, om de 'vlag uit te hangen'. Maar ik hoop dat het voorgaande u duidelijk maakt dat ik van mening ben dat er niks gewonnen is. Integendeel! Mensen die er hun beroep van maken na te denken over geostrategische problemen, vanuit hun eigen invalshoek, zijn bijna altijd 'koele kikkers', die zelf niet voorop gaan in de strijd. Ze liggen er niet wakker van als hun plannen voor de wereld een paar miljoen mensen het leven kost, maar als die offers zinloos worden, omdat het hun doel niet dichterbij brengt, verzetten ze de bakens. In het bijzonder als de 'terugslag' ertoe kan leiden dat ze ergens in een rechtszaal eindigen, om verantwoording af te leggen.

 

Charles Manson, die zo'n prominente rol vervult in het verhaal over 'Laurel Canyon' waar ik u in mijn bijdrage van afgelopen zaterdag naar verwees, pleegde zelf nooit enige moord. Als 'visionair' voorzag hij een 'rassenoorlog' in de Verenigde Staten, en stippelde hij een strategie uit die ervoor moest zorgen dat het 'blanke ras' zou zegevieren. Hoewel inmiddels iedereen hem in de ban heeft gedaan, was hij 'kind aan huis' bij de 'Grote Namen' in de popcultuur en de rijzende sterren in Hollywood. Hij gaf 'Jan-en-Alleman' raad om 'zus' of 'zo' te handelen, en drugs te gebruiken voor een beter inzicht, maar bleef zelf zo veel mogelijk 'clean', om de controle niet te verliezen.

 

Dat is de functie van al die 'Think-Tanks', waar Brzezinski, en andere 'bekende namen', ook buiten de Verenigde Staten, hun plannen bedenken voor onze toekomst. Bijna allemaal hebben ze veel meer doden op hun geweten dan Charles Manson, en in veel gevallen met een 'visie' die nog 'verknipter' is dan die van Manson, die in deze tijd makkelijk opnieuw als een 'goeroe' op het pluche gehesen zou kunnen worden in de Verenigde Staten, waar de rassentegenstellingen bijna dagelijks voorpaginanieuws zijn. 

 

Mijn boodschap, zo u wilt, is dat we als mensheid zeker behoefte hebben aan bestuurders, 'Think Tanks' en 'goeroes' met visie, maar niet van het type dat meent dat 'macht' de doorslaggevende succesfactor is. We moeten met grote voorrang breken met die 'Messianistische' idiotie.

Mad-Max

August 28, 2016

Hoe zijn we aan die 'Service-economie' gekomen, die volgde op een 'Productie-gedreven' economie, en in veel landen vooraf ging aan de 'Digitale' economie die ons nu in het gezicht staart?

 

Dit is een vervolg op mijn 'Huisdieren'-bijdrage van afgelopen week. Noodzakelijk, blijkbaar, omdat velen de logica achter die ontwikkeling niet zien, en/of menen dat we hier te maken hebben met 'kwade opzet' van een cynische 'wereldregering', al dan niet met wortels in organisaties en etnische of culturele groepen die men 'historisch' al wantrouwt. Gevolgd door een verlangen om terug te keren naar een 'Productie-gedreven' economie, vanuit het nostalgische besef dat het leven toen nog 'goed' was. 

 

Het staat voor mij vast dat er mensen, en groepen zijn die doorgronden hoe de mondiale economie zich ontwikkelt, en daar op volstrekt gewetenloze wijze van profiteren. Maar het is geen complot. Sterker nog, men maakt er eigenlijk nauwelijks een geheim van, en in sommige gevallen adverteert men juist eerder gretig met de rijkdom die men op die wijze verwerft. Die men vervolgens aanwendt voor het bestendigen van de eigen macht, en het beschermen van het opgebouwde vermogen, passend bij de visie die men heeft op de toekomstige ontwikkelingen. 

 

Een protectionistische reflex, en het 'terughalen' van de 'productie' naar landen waar de 'Service-economie' hapert, is niet alleen een demotie, maar tevens het spreekwoordelijke 'paard-achter-de-wagen'. En nog erger, omdat zelfs in 'Lage-Lonen-Landen' de 'productie' al volop wordt geautomatiseerd en gerobotiseerd. In landen met hoge loonkosten levert het daarom ook geen werk op. En het is maar zeer de vraag of het dan beter gaat lukken om de inkomsten van de eigenaren van die 'productiecentra' af te romen ten bate van het collectief. 

 

Het concept van de 'Service-economie' ging uit van het principe dat 'leidinggevenden' meer verdienden dan de 'productiemedewerker'. Was het dan niet slim om die (vervuilende) productie over te hevelen naar andere landen, en tegelijk het niveau van het onderwijs op te krikken, zodat het 'management', de 'product-ontwikkeling', en de kennis rond de 'financiële ondersteuning' en de ondersteunende 'logistieke processen' in het land met de 'Service-economie' kon blijven? 

 

Niet alleen ontwikkelden de 'Lage-Lonen-Landen' vervolgens alternatieven voor 'management', 'product ontwikkeling' en 'financiële ondersteuning' die dat concept concurrentie aandeed, maar inmiddels zijn we ook zover dat die specifieke functies ook volop geautomatiseerd worden. En met de komst van 'zelf-lerende' computers en robots, worden ook die banen schaars. Sterker nog, alle banen met een aantoonbaar maatschappelijk nut worden wereldwijd snel schaarser. En de banen die overblijven, waar mensen simpelweg liever door mensen worden 'geholpen', worden ook schaars, omdat het vermogen van mensen om ervoor te betalen afneemt. 

 

In het westen is dit (deels) opgevangen, of liever 'uitgesteld', door geld te lenen van toekomstige generaties, in tal van vormen. Dat is een 'piramidespel' dat hoe dan ook niet op die wijze eindeloos door kan gaan. En als die 'bubbel' klapt, en de 'Keizer' geen kleren blijkt te dragen, is 'Leiden in last'. Dus ga daar dan niet op zitten wachten, maar DOE iets! En dat is dan primair een oproep aan degenen die via democratische besluitvorming, of op enige andere manier, in een functie terecht zijn gekomen die hen de macht geeft het hele systeem te reviseren. Maar nagenoeg zonder uitzondering opteren de leiders in de westerse wereld ervoor door te gaan met dansen tot de muziek stopt. 

 

Zoals ik in mijn 'huisdieren'-bijdrage schreef, verdedigt die groep zich tegen de druk om handelend op te treden met een verwijzing naar 'de markt' die het allemaal op gaat lossen. Heel veel dommer kan niet. Maar deels is dat een gevolg van die keuze voor 'meer scholing' die een elite moest voortbrengen, maar vooral een dogmatisch denkende groep 'grootverdieners' schiep, die op incestueuze wijze elkaar de baantjes toeschuift, en als een kurk op de fles fungeert. 

 

Elders, in landen waar de lonen en levensstandaard nog relatief laag liggen, staan hier en daar leiders op die beseffen dat ook bij hen de 'productie-gedreven' economie niet de kip is die de Gouden Eieren gaat leggen. Maar dat er nog wel wegen zijn om de 'opbrengst' te verhogen, door de implementatie van nationale 'Marshall-plannen', om het zo maar te noemen. Het equivalent van de 'Delta-Werken', zeg maar. En in eerdere bijdragen haalde ik als voorbeelden de inspanningen van niet-westerse landen als Rusland en China aan. Met de aanleg van de 'Nieuwe Zijderoute', en een 'Noord-Zuid'-verbinding die het Suez-kanaal concurrentie aan moet doen. Waardoor die landen de controle (terug-) krijgen over het logistieke deel van de kostprijs. Maar ook in de vorm van de 'ontsluiting' van delen van het land die nu nog niet, of nauwelijks productief zijn. In Rusland Siberië, en in China Tibet en andere tamelijk geïsoleerde delen, alsmede de Zuid-Chinese Zee. 

 

En dat brengt mij tot slot bij een ontwikkeling die voortkomt uit de problemen om met een 'Service-economie' de welvaart op niveau te houden. Het hele concept van de verdeling van het werk tussen landen, met de 'Derde Wereld' de productie, en wij in het westen de 'Service', drijft op een feodale kijk op de 'rechten' en 'plichten' in de wereld. De landen die zich toelegden op het inrichten van een 'Service-economie' bouwden een ondoordringbaar fort van 'rechten' en 'patenten' om zich ervan te verzekeren dat niemand om hen heen kon. Dat werkte lange tijd redelijk, voor die landen. Maar de tijd staat niet stil. 

 

Los van het gegeven dat de 'rechten' en 'patenten' van 'gisteren' inmiddels niet zo goed meer renderen, en nieuwe 'rechten' en 'patenten' opkopen met geleend, of vers bijgedrukt geld ook het eind van de lijn heeft bereikt, waar 'partijen' uit landen met een handelsoverschot 'diepere zakken' hebben, dreigt een ramp voor de westerse landen als we doorgaan op die weg. Wat we nu zien, is dat iedereen zich daarbij realiseert dat 'grondstoffen' in de toekomst eerder steeds belangrijker zullen worden. En het westen zet nu de enige troefkaart in die het nog heeft om een debacle te voorkomen, en dat is de militaire macht. 

 

Militaire macht hier in de breedst denkbare zin, met inbegrip van 'subversieve' praktijken van geheime diensten en dienstbare 'NGO's'. En waar het bij de creatie van het concept met de 'Service-economie' nog afdoende was om vast te houden aan 'internationaal recht', zien we dat westerse landen nu in toenemende mate hun eigen wetten schrijven, zoals het uitkomt. Met een beroep op hun 'plicht' om elders in de wereld orde op zaken te stellen in het kader van 'R2P'. Een flinterdunne schaamlap over de intentie om andere landen simpelweg te onderwerpen, en uit te buiten. 

 

Het is cruciaal dat u begrijpt dat de westerse landen die nu in de problemen komen, omdat hun 'Service-economie' niet meer werkt, de balans niet alleen niet kunnen herstellen door de productie terug te halen. Maar dat ook voor de landen met een 'Productie-economie' het zelf optuigen van een 'Service-economie' hooguit uitstel van executie is. De 'Digitale-economie' vergt een geheel nieuwe kijk op de wijze waarop we de taken in de wereld verdelen. Er is binnen dat concept een ongekende potentie om ons te verrijken, en 'productie' en 'service' uit te besteden, terwijl we ons als mens wijden aan de expansie van onze unieke kwaliteiten binnen het dierenrijk, en op onderzoek uitgaan binnen de kosmos. Levens vol avontuur en creatieve manieren om knelpunten op te lossen die we onderweg tegenkomen, of simpelweg te genieten van onze mogelijkheden om 'diepgang' te brengen in ons dagelijkse leven, middels kunst en cultuur. 

 

Of we kunnen er, voortgedreven door meer 'R2P', een 'Mad-Max'-wereld van maken, zoals in Afghanistan, Irak, Libië, Syrië, Yemen. Ik weet wel wat ik liever heb.

Vloek

August 27, 2016

De menselijke geest is en zegen, en een vloek.

 

Onze creativiteit, en vermogen om te anticiperen op de consequenties van ons handelen, stellen ons in staat ons lot, en dat van ons nageslacht, te verbeteren. Maar ook om het lot van anderen, die minder 'slim' zijn, grondig te verwoesten. Uit zuiver rationeel, gewetenloos eigenbelang. Of gewoon, 'omdat het kan', of ongezonde 'nieuwsgierigheid'. En verschillende combinaties.

 

Op uiteenlopende niveaus zijn we er allemaal mee bezig te doorgronden wie er kwade bedoelingen heeft, en welke plannen zij ontwikkelen om ons de vernieling in te helpen. Het kan resulteren in gezonde waakzaamheid, of doorslaan in paranoia, en gefantaseerde 'complotten' die autonoom ons eigen leven er juist niet vrolijker op maken. En in de meer extreme gevallen kunnen we daardoor zelf een gevaar opleveren voor anderen, die we zonder enige objectieve aanleiding kwade bedoelingen toedichten. 

 

Minder fraaie bedoelingen van mensen met macht komen hier veelvuldig aan de orde. De argwaan van een ander zien we als paranoia, en een zieke vorm van 'waandenken', waarvoor de CIA de term 'Conspiracy Theorist' bedacht om de aandacht van haar activiteiten af te leiden. Onze eigen achterdocht is (uiteraard!) immer gewettigd en gezond. Ook als later de 'Conspiracy Facts' boven tafel komen, die ons ongelijk geven, zijn we niet snel overtuigd. Maar liever nog laten we die feiten domweg buiten beschouwing. Tegenwoordig eerder meer, dan minder, omdat ons is gebleken dat 'onderzoekscommissies' niet zelden weinig onderzoeken, en vooral veel 'spinnen', waardoor de vol overtuiging gebrachte 'feiten' niet kloppen, of per saldo 'halve waarheden' blijken te zijn. 

 

Enkele tientallen jaren geleden had je nog journalisten die zich geen knollen voor citroenen lieten verkopen, en 'onderzoekscommissies' (redelijk) eerlijk hielden. Of anders de jacht openden op de gemankeerde rapportage. Althans, in het 'Vrije Westen' destijds. Wat overigens niet hoeft te betekenen dat alle 'Complotten' uit die tijd inmiddels 'oud nieuws' zijn. Nog altijd komen er documenten boven tafel, of verdwijnen die voordat ze, bij wet, openbaar moeten worden gemaakt, of tegen de tijd dat die 'inconveniënt' zijn, waaruit blijkt dat het officiële verhaal simpelweg volkomen gelogen is, of 'bijgebogen'. 

 

Het incident in de 'Golf van Tonkin', waarmee de oorlog tegen Vietnam begon, met miljoenen doden als gevolg, was domweg gelogen. Er was geen aanval op Amerikaanse schepen, en uiteenlopende 'hoogwaardigheidsbekleders' uit die tijd hebben dat naderhand ook ruiterlijk toegegeven. Waar anderen er tot op de dag van vandaag echter in blijven geloven, omdat ze er toen ook heilig in geloofden. 

 

Uit die 'enerverende' tijd stammen veel bizarre 'Complot Feiten', waaronder ook het bestaan van een operatie met de naam 'MK-Ultra', die boven tafel werden gebracht door de 'Commissie Church', en daarna formeel afgebouwd, die de gemoederen echter nog steeds beroeren. Die 'Commissie' bracht ook de illegale 'Cointelpro' operatie van de FBI naar boven, en bevestigde het bestaan van de 'Gladio-Operatie', in Europa verantwoordelijk voor een hele reeks aanslagen en schimmige pogingen om in Europa 'Rechts' aan de macht te helpen, in een tijd waarin 'Links' steeds invloedrijker werd. En 'Operatie Mockingbird', gericht op het rekruteren van journalisten om Atlantische propaganda te verspreiden.

 

Historici, direct betrokkenen, en geïnteresseerden die terugkijken op die tijd reageren laconiek, omdat ze menen dat het, zeker achteraf, een 'storm in een glas water' was. En dat die 'Commissie Church', en de pers, toch maar mooi bewezen hoe goed het was dat we in het 'Vrije Westen' leven. Anderen menen dat al die openbaarmakingen enorme schade hebben toegebracht aan 'onze' belangen, omdat westerse landen hierdoor huiverig werden voor onderzoek waar ze in de Sovjet-Unie en andere Warschau-Pact-landen gewoon mee doorgingen, waardoor 'we' achterop raakten. En dan zijn er uiteraard degenen die stellig menen te weten dat die programma's vrijwel ononderbroken doorgingen, ook al stelde men dat ze beëindigd waren.

 

Die laatste groep 'vindt' de bewijzen in recente onthullingen over massa-surveillance, boosaardige plannen om democratische processen te 'kanaliseren', en steun aan 'slachters' en 'barbaren' elders. Maar ook vraagt men zich hier en daar af of men zich destijds geen 'rad voor ogen' heeft laten draaien. Dat voornoemde programma's hooguit het topje van de ijsberg waren, terwijl het échte 'venijn' zich, onder onze neuzen, verborgen hield. Dan wordt het al snel precair, omdat je belandt in een schemergebied dat aan elkaar hangt van de 'circumstantial evidence', en gefantaseerde verbanden die, in een bepaalde context, weliswaar logisch klinken, maar waarvoor ook tal van andere explicaties zijn. 

 

Zo'n behoorlijk speculatief verhaal is de geschiedenis van Laurel Canyon (PDF), geboortegrond van de 'hippie'-cultuur en 'Flower Power'. Normaal niet iets waar ik u op zou attenderen, omdat de schrijver zelf ook al ruiterlijk erkent dat de keiharde bewijzen voor zijn centrale stelling, dat het een 'Complot' was, ontbreken. Meer 'lui weekend leesvoer', vooral voor degenen die verzot zijn op 'occulte misdaadverhalen' in de geest van Brett Easton Ellis en Thomas Pynchon, en 'weetjes' over 'popsterren', dan iets waar je praktisch mee aan de slag kan. Maar desalniettemin interessant, omdat de auteur belangrijke vragen stelt, en er op wijst dat het niet zo was dat al die 'popsterren' voorop gingen in de strijd tegen de oorlog in Vietnam. En dat de 'vredesactivisten' van het 'eerste uur' meenden dat ze er meer last van hadden, dan dat het hun zaak hielp. 

 

Voor mensen die bevattelijk zijn voor 'Complot Theorieën', en ook zonder bewijs graag geloven dat Amerikanen 'slechteriken' zijn, is het wellicht beter om een Libelle of de Viva mee te nemen naar het strand. Maar datzelfde advies kun je ook geven aan bevattelijke abonnees van kranten als NRC, waar de Atlantische sprookjes van de pagina's af spatten. 

 

Merk ik nog op dat de eind vorig jaar overleden auteur Dave McGowan er geen geheim van maakt dat hij van jongsaf een 'fan' was van de muziek van de jaren zestig en zeventig, en tot en met Bill Clinton een overtuigde aanhanger was van de 'Democratische' partij. Het is menselijk dat iemand die 'van zijn/haar geloof valt', doorschiet naar 'de andere kant'. Zoals veel voormalige rokers zich ontpoppen als de meest fanatieke actievoerders tegen roken in de 'publieke ruimte', als ze eenmaal gestopt zijn. En ook om die reden kan het geen kwaad aan dit curieuze onderwerp enige aandacht te besteden. Want mocht u door mijn bijdragen 'van uw geloof vallen', wees dan zo verstandig om niet door te schieten. 

 

Een kritische geest neemt genoegen met de feiten, en de vragen die ze oproepen. Dat kan zijn in de vorm van een 'Complot Theorie', die een mogelijke verklaring biedt, omdat het goed in de context van het geheel past, en een geloofwaardig antwoord geeft op de vraag 'Cui Bono'? Maar wacht even met 'iemand' op zijn gezicht slaan tot u er zeker van bent dat het zelfverdediging is. Waar de genoemde 'verdachten' al enkele tientallen jaren uw 'helden' zijn, en de aangeboden PDF is gepubliceerd op een website met de veelzeggende naam 'conspirazzi.com', zal het zo'n vaart niet lopen, toch? 

 

Natuurrampen

August 26, 2016

Wat bedoelen de Atlantische MSM en politici eigenlijk als ze het hebben over 'Russische propaganda'?

 

Hoewel er af en toe beschuldigingen worden geuit over feitelijk onjuiste informatie in de Russische media, is dat niet het belangrijkste pijnpunt. Wie enige tijd zowel de Russische, als de westerse MSM volgt, en vergelijkt, stuit op belangrijke verschillen. Maar dan vooral waar het de keuzes betreft van redacties die bepalen wat 'nieuws' is, en wat niet. 

 

Het hele idee achter de 'vrijheid van meningsuiting', en de 'vrije nieuwsgaring' is juist dat pluriformiteit een rem zet op de verspreiding van 'giftige' berichtgeving, die mensen op het verkeerde been zet. Omdat die 'giftige' berichtgeving resulteert in maatschappelijke keuzes die achteraf ronduit beschamend, of erger zijn. Maar enige elite, of groep die zichzelf zo ziet, ook als men (nog) geen macht heeft, neigt er al snel toe te kiezen voor het 'stroomlijnen' van de informatievoorziening, opdat 'onwelgevallige' feiten en meningen buiten beeld blijven. Ze zien in de media een verlengstuk van hun messianistische roeping.

 

Als de redactie van een krant, of journaal, of tijdschrift, besluit een bepaald onderwerp niet te belichten, is dat daarmee nog geen censuur. Zeker de westerse commerciële media, die het hoe dan ook al erg moeilijk hebben om het hoofd boven water te houden, zitten verlegen om 'kijkcijfers', 'abonnees' en 'adverteerders'. Daaruit volgt dat je als redactie al snel eerder zal kiezen voor een 'lekkere natuurramp', dan een onderwerp waar vele kanten aan zitten, waardoor je gemakkelijk iemand tegen de haren in strijkt. Het aanbod 'bosbranden', 'overstromingen' en 'aardbevingen' is op de Nederlandse journaals dan ook groot. Het merendeel van die berichten is afkomstig uit de Verenigde Staten. 

 

Dat heeft, bedoeld of onbedoeld, als effect dat mensen medelijden voelen met die 'arme Amerikanen', ook al vraagt de meer rationele burger zich af of die 'arme Amerikanen' er niet beter aan hadden gedaan geld te steken in het kanaliseren van rivieren, en ophogen van dijken als die rivieren jaar in, jaar uit buiten hun oevers treden. En het bouwen van huizen die bestand zijn tegen harde wind als ze gebouwd worden in het gebied dat bekend staat onder de naam 'Tornado Alley', inplaats van 'bordkarton', wat in de Verenigde Staten favoriet is, vanwege de lage bouwkosten. En betere waterkeringen in gebieden die elk jaar opnieuw worden geteisterd door orkanen. Betere voorzieningen voor het bestrijden van bosbranden in het gortdroge Californië, en ga zo maar door. Daar geld aan uitgeven lijkt zoveel logischer dan steeds maar weer meer dingen kopen die 'BOEM!' zeggen, en overal in de wereld 'regime-change' financieren.  

 

Maar dat soort bedenkingen en kanttekeningen is in de ogen van Atlantische MSM en politici meteen al verdacht als 'anti-Amerikaanse propaganda'. En als je je realiseert dat de media grossieren in het verspreiden van dat soort beelden ten bate van hun 'kijkcijfers' en 'abonnees', zonder risico 'adverteerders' kwijt te raken, krijgt dat soort Atlantische kritiek een zeer bedenkelijk randje. Maar de realiteit is dat er tegenwoordig op die redacties, en in de burelen van die politici, geen mensen meer rondlopen die verder nadenken dan hun neus lang is. 

 

De 'Investor's Business Daily', een publicatie die zich primair bezighoudt met het bijeenharken van nuttige informatie voor beleggers, en daarmee buiten de 'orbit' van de Atlantische MSM, verbaasde zich erover dat geen van de grote kranten en nieuwsuitzendingen aandacht had besteed aan de inhoud van 'gelekte' correspondentie van organisaties die beheerd worden door George Soros. Terwijl er toch volop 'pikante' dingen in stonden. Niemand suggereert openlijke censuur, maar wel 'zelfcensuur' van huichelachtige redacties die weten waar 'Hillary de mosterd haalt'. Bij George Soros. Dus is de inhoud van die mails anathema voor de Atlantische media. En dus bedrijf je 'Russische propaganda' als je er tóch aandacht aan besteedt. 

 

NRC publiceerde gisteren zelfs, bij wijze van 'klap in het gezicht', een (oude) 'open brief' van Soros, waarin hij er nog een schepje bovenop doet, en van de EU eist dat er jaarlijks 300.000 vluchtelingen worden opgenomen, en 30 miljard belastinggeld wordt gereserveerd om dat te faciliteren, anders 'faalt' de EU. Goede kans dat hij daar persoonlijk voor zal zorgen, zoals hij ook in tal van andere landen 'regime-change' heeft afgedwongen met zijn geld. Ook NRC haalt de mosterd bij 'oom' George.

 

Dat wat je dan onder de aandacht brengt, als je die 'Russische propaganda' verspreidt, is niet feitelijk onjuist. Het is alleen iets waar je niet over schrijft, als 'fatsoenlijke' krant of 'blogger'. En hetzelfde geldt voor een recente poging van een onbekende man om binnen te dringen in de Engelse ambassade van Ecuador, waar Julian Assange zich schuil houdt, die onlangs nog werd geprezen door Jill Stein, de presidentskandidate waar de Atlantische media 'fatsoenlijk' over zwijgen. Alleen de Engelse 'Mirror' bracht het verhaal in 'geuren en kleuren', voorzover ik kon nagaan. Compleet met de verdenkingen van de aanhangers van Assange dat het een poging was hem te vermoorden, nadat een 'strateeg' van de 'Democratische' partij daar onlangs toe opriep. Wat weer samenviel met het uitloven van een beloning van $20.000 door Assange voor informatie over de moord op een 'stafmedewerker' van de 'Democratische' partij, wat de suggestie wekte dat die 'stafmedewerkerde échte bron was van de gelekte emails over de wijze waarop de partijtop Sanders over de reling had gedrukt. 

 

Waarop Assange nu dan weer belooft nog meer 'pikante' feiten naar buiten te zullen brengen, nadat de emails 'gescreend' zijn. 'Fatsoenlijke' media houden zich daar niet mee bezig, of plaatsen het in een context die suggereert dat die 'complotdenkers' niet te vertrouwen zijn. Ook niet als ze feitelijk juiste informatie verstrekken. 'Fatsoenlijke' media plukken een wilde beschuldiging van 'Associated Press' over mogelijke schade voor privé-personen door 'gelekte' berichten van Wikileaks van de telex, en berichten erover. Of ze brengen dubieuze Syrië-propaganda van dezelfde bron in omloop, waar integere journalisten dan weer gehakt van maken in de 'alternatieve' media. Maar niet dat vreemde verhaal over die nachtelijke bezoeker, die 'ongezien' de best bewaakte ambassade in het Verenigde Koninkrijk wist te bereiken, en weer wist te ontsnappen. Terwijl de gealarmeerde politie er liefst twee uur voor nodig had om poolshoogte te komen nemen. 

 

Waar het op neerkomt, is dat 'de Russen', samen met kritische wereldburgers, het monopolie op wat 'nieuwsis doorbreken, en met succes een geheel eigen klantenkring weten te creëren, van mensen die benieuwd zijn naar het 'hele plaatje'. En in meerderheid ook geen behoefte hebben aan uitvoerige verslaglegging van weer een bosbrand in Californië, maar liever nadenken over wat er aan gedaan kan worden om ze te voorkomen

 

Overigens is één van de frequent terugkerende thema's hier, op mijn blog, dat diezelfde Atlantische pers, en de politici binnen hun 'peergroup', grossieren in de verspreiding van pertinent, en aantoonbaar onjuiste informatie. 'Gefilterde' economische informatie die nog niet naast de werkelijkheid heeft gelegen. En tal van voorbeelden van het gebruik van 'beeldmateriaal' dat afkomstig is uit andere bronnen dan waar het in de berichtgeving over gaat. Naast die opzichtige 'handel in emoties', waardoor zoveel mensen op het verkeerde been worden gezet. Dus wie bedrijft er nou propaganda, dan?

Concert

August 25, 2016

Erdogan is uit de gratie bij Marcel Kurpershoek, die hem eerder nog alle lof toezwaaide, in de tijd dat hij als 'Speciaal Gezant' voor Frans Timmermans in Istanbul hielp de Salafistische lobby tegen Assad op te zetten. 

 

Het zijn moeilijke tijden voor de neoconservatieve gemeenschap. Eerder liet Kurpershoek zijn masker al vallen, toen hij verbitterd opmerkte dat Obama er de oorzaak van was dat Syrië 'ons' dreigde te ontvallen. Toen bleek al dat het huilverhaal over 'mensenrechten' eigenlijk bijzaak was. Het ging om de geostrategische invalshoek. Getuige ook de website van de 'Arabist', gevestigd in de Emiraten, met de alles onthullende aanduiding voor zijn obsessie: 'Raamoprusland'. En op de dag dat Turkije dan 'eindelijk' openlijk met tanks Syrië binnentrekt, merkt hij op dat 'Europa' in tweeduizend jaar niet zo weinig in te brengen had in het Midden-Oosten als nu.

 

Zoals bijna alle neoconservatieve 'denkers' heeft Kurpershoek alle hoop gevestigd op Hillary. In de kantlijn merkt hij nog op dat Assad de Syrische 'minderheidsgroepen' gegijzeld houdt door hen angst voor extremisten aan te praten. Met 'minderheidsgroepen' bedoelt Kurpershoek de niet-Soennieten in het land. In de veronderstelling dat de Soennieten 'als één man' achter de 'Muslim Brotherhood', en daar uit voortgevloeide 'bevrijdingsbewegingen' stonden en staan. 

 

Hoe komen die 'minderheidsgroepen' toch op de gedachte dat ze hun leven niet zeker zijn als Al Qaida het voor het zeggen krijgt in Syrië? Allemaal vuige propaganda van onbetrouwbare Russen en hun handlangers in de wereld. Kijk maar hoe voorbeeldig iedereen met elkaar samenleeft in het door 'ons' bevrijde Libië.......

 

Eerder heette het dat Erdogan onze steun verdiende in de strijd tegen die ellendige Russen, die Turkije probeerden te omcirkelen, zoals zijn vrouw Betsy Udink via NRC wereldkundig maakte. Gesteund door de onvermijdelijke Steven Derix. De onfrisse verhalen over een nauwe samenwerking tussen ISIS en Turkije, waar de familie van Erdogan leuk van profiteerde, uit de doeken gedaan door Poetin, was niet iets waar we wakker van moesten liggen. Tot nu toe dan. 

 

De invasie van Syrië vanuit Turkije is namelijk formeel gericht tegen ISIS, maar informeel gaat het Erdogan erom de Koerden, bondgenoten van de Verenigde Staten, de pas af te snijden. En ineens klopt het 'plaatje' van Kurpershoek niet meer. Ook de recente toenadering tot Rusland, na de mislukte coup, schuurt met dat wereldbeeld. Toch is hij ervan overtuigt dat Erdogan het niet in zijn hoofd zal halen de NAVO te laten vallen.

 

Het wachten is op Hillary, die ongetwijfeld uit een ander vaatje zal tappen. Tot die tijd caramboleert de Verenigde Staten, met haar NAVO, rond in een vacuüm tussen groepen die op papier nog steeds 'bondgenoot' zijn. Terwijl ze allemaal weten dat die cynische en opportunistische westerse grootmacht niet meer is als een hond die staat te blaffen tegen zijn eigen schaduw.

 

Tot het moment dat Hillary aantreedt moet Al Qaida het voor elkaar zien te spelen het deel van Aleppo dat ze bezet houden niet uit handen te geven. Tot nu toe lukt dat door de burgerbevolking als 'menselijk schild' te gebruiken, en de familie van lieden die weten te ontsnappen af te slachten, volgens de Russen en Assad. Maar daar hoor je niks over in de westerse media. Die publiceren aan de lopende band omstreden fotootjes van gewonde kinderen. Allemaal de schuld van Assad. En Poetin. En 'schattingen' van Amnesty over het aantal omgekomen gevangenen van 'Damascus', die als harde cijfers worden gebracht. 

 

Dat 'Damascus' gevangenen martelt, dat zult u mij niet horen tegenspreken. En ik zeg ook niet dat het legitiem is, omdat de Verenigde Staten, Turkije, Saoedi Arabië en andere 'bondgenoten' het ook doen. Of omdat de Verenigde Staten eerder in de 'War on Terror' welbewust illegaal gevangen wereldburgers in Damascus afleverde, juist omdat het regime het niet zo nauw nam met die 'mensenrechten'. Maar sta mij toe te walgen van de hypocrisie van types als Kurpershoek. 

 

Wat de toekomst ook in petto heeft voor ons, ik hoop toch écht dat er een moment komt waarop we afscheid kunnen nemen van dit soort propagandisten en blinde opportunisten met hun machtshonger en obscure fobieën en obsessies. Kurpershoek mag het idee hebben dat we in Europa allemaal in de lach schieten bij de wens van Poetin om terug te keren naar het 19de eeuwse concept van het 'concert der naties', zoals hij schrijft. Maar wat zou het een verbetering zijn bij de huidige situatie, met die ontembare expansiedrang van de NAVO, en een diaree van 'failed states', vuige, anti-democratische 'regime-change'-operaties, miljoenen vluchtelingen, en exponentieel oplopende spanningen in de wereld. 

 

Dissidenten

August 24, 2016

Waar is Khomeiny als je hem nodig hebt?

 

Carolien Roelants is de wanhoop nabij, nu Russische strategische bommenwerpers vanaf een luchtmachtbasis in Iran aanvallen hebben uitgevoerd op doelen in Syrië. Onder Khomeiny was dat zeker niet gebeurd, zo houdt ze ons voor. Iran wantrouwt 'De Russen', weet ze. Dat is een 'historisch' gegeven. Een 'zekerheidje'. Zoals Frans Timmermans ook zéker wist dat Rusland en China nooit of te nimmer de handen ineen zouden slaan, om een de facto bondgenootschap te vormen

 

Ze is de enige niet die het spoor volledig bijster is, en terugverlangt naar de tijden van weleer. De 'Koude Oorlog', toen het allemaal zo heerlijk 'zwart/wit' was. En de NAVO volop met succes investeerde in het aanjagen van etnische tegenstellingen en nationalistische gevoelens binnen het 'Warschau-Pact', om de Sovjet-unie op de knieën te dwingen. 

 

Die kaart speelt de NAVO nu opnieuw in het Midden-Oosten, en elders, maar inmiddels met minder succes. Al helemaal als je er vanuit zou gaan dat men daadwerkelijk hoopt langs die weg stabiele regimes op de troon te hijsen, die keurig de Atlantische belangen bevorderen, en de landen waar zij de scepter over mogen zwaaien leeg laten roven, ten bate van de westerse landen met hun 'service-economie'.

 

Brandpunt nu is het stadje Hasadeh in het noordoosten van Syrië. De afgelopen jaren vochten Koerden van de YPG, en soldaten van het reguliere Syrische leger, daar zij aan zij om te voorkomen dat ISIS het stadje in zou nemen. En met succes. Maar nu ISIS 'hergroepeert', probeerden Koerden, die worden gesponsord door de Verenigde Staten en andere NAVO-landen, behalve Turkije, de controle over te nemen. En dat leidde tot luchtaanvallen van de Syrische luchtmacht.

 

De Verenigde Staten, die in strijd met het internationaal recht, zonder mandaat van de VN, en zonder uitnodiging van de internationaal erkende regering in Damascus, die het land nog steeds vertegenwoordigt in de VN, militairen in Syrië heeft, die een afscheidingsbeweging actief steunen, stuurde daarop eigen vliegtuigen om de Syriërs te verjagen. Ik realiseer mij dat er altijd wel ergens een 'hoogleraar' te vinden is die bereid is zijn of haar handtekening te zetten onder een document dat stelt dat het allemaal volkomen legitiem is. Zoals de Verenigde Staten ook mogen martelen, en mensen zonder vorm van proces gevangen mogen zetten. Maar hou dan ook op over de Krim, waar de bevolking tenminste nog zelf een keuze mocht maken over het land waar ze bij wilden horen, nadat putschisten in Kiev de macht in Oekraïne naar zich toe hadden getrokken, zonder verkiezingen. En met behulp van diezelfde Verenigde Staten, die vooraf alvast de junta samenstelde die het over moest nemen van de gekozen president.

 

Die poging van de Koerden om de macht in Hasadeh naar zich toe te trekken, zonder verkiezingen, en met gebruik van militair geweld, werd door de niet-Koerdische bevolking gezien als verraad. En dat was het uiteraard ook. Maar het past tevens in de geostrategische plannen van de Verenigde Staten, en haar NAVO-bondgenoten, om Assad, de Russen en Iran te verjagen uit Syrië. Overigens zonder concrete belofte aan de Koerden, die dromen van hun eigen staat. Dat 'verjagen' mag van een voormalige directeur van de CIA, die fanatiek supporter is van Hillary, ook best de vorm aannemen van het zenden van sluipmoordenaars die Russen, Iraniërs en Syrische soldaten overhoop schieten. En Hillary heeft al te kennen gegeven dat het verwijderen van Assad, zoals haar Arabische sponsoren van haar eisen, als een prioriteit van haar buitenlandse beleid te zullen beschouwen als ze straks president is. 

 

Direct na het uitbreken van de 'schermutselingen' in Hasadeh probeerden de Russen een wapenstilstand af te dwingen. Voor hen ligt de prioriteit bij het vernietigen van ISIS en Al Qaida. Maar de Koerden, noch hun Amerikaanse sponsoren, hebben er oren naar. Met het dreigement van de Amerikanen om Syrische vliegtuigen die actief zijn boven dat deel van Syrië domweg uit de lucht te schieten, is iedere schijn van oplossingsgericht handelen en legitimiteit van tafel. 

 

Het vergt een behoorlijk zieke geest, om je te vereenzelvigen met de strijd van Clinton en haar aanhang tegen 'privé-wapenbezit' in de Verenigde Staten, maar op hetzelfde moment tevens op de praalwagen van de wapenindustrie te klauteren als 'cheerleader' voor meer en meer oorlog

 

Niet iedere 'toonaangevende' Amerikaan is het zicht op de realiteit kwijtgeraakt. De voormalige directeur van Procter & Gamble, en Walt Disney, John Pepper, beschrijft op zijn blog hoe Poetin met de jaren opschoof van uitgesproken pro-westers, tot een president die begrijpt dat de Verenigde Staten geen vrienden wil. Alleen slaven. En dat moet veranderen, vindt Pepper. Maar de 'hedgefunds' die in zijn land de dienst uitmaken denken daar anders over. 

 

Om die reden vinden steeds meer landen en etnische groepen in de wereld een 'common cause' in het bestrijden van het streven van de NAVO, cq de Neoliberale kliek in de westerse wereld, naar wereld-dominantie. De kans is groot dat mevrouw Roelants en de heer Timmermans, en hun vrienden, nog vaker verbaasd op zullen kijken in de niet te verre toekomst. Het blijft vermoedelijk niet bij China, Rusland, Iran, Turkije, Syrië, Egypte, Libië, de Phillipijnen, Thailand en India, om maar enkele 'dissidenten' te noemen, die hun bekomst hebben van het cynisme van Amerikaanse en andere westerse leiders. De vraag is eerder wanneer het virus overslaat naar Europa.

Huisdieren

August 23, 2016

Anticiperen op sociale, culturele en economische ontwikkelingen blijft lastig.

 

Zoals ik in verschillende bijdragen heb aangetoond, wordt er volop gesjoemeld met economische predicties. En zelfs 'voorlopige schattingen' van actuele data worden nagenoeg altijd vervolgens naar beneden toe bijgesteld. Deels is dat simpelweg 'boze opzet'. Althans, beleidsmakers presenteren graag 'positief nieuws', om het 'sentiment' in 'de markt' niet negatief te beïnvloeden. En voor het overige is het een gevolg van volstrekt ontoereikende modellen, en incapabele 'deskundigen'.

 

Een niet geringe complicatie is, dat 'deskundigen' in bijna alle gevallen werken met modellen die worden gevoed door 'de waarheid van gisteren', oftewel 'statistieken', in de veronderstelling dat ontwikkelingen, tenminste over de kortere termijn, nagenoeg lineair verlopen. Niet 'schoksgewijs'. Terwijl die ontwikkeling al enige tijd eerder exponentieel is. Wat de mens de indruk geeft dat het wel degelijk meer 'schoksgewijs' verloopt. 

 

De mens is niet toegerust om zich 'exponentiële groei' mentaal eigen te maken. En de wijze waarop we de 'menswetenschappen' hebben ingericht maakt dat die disciplines inmiddels volstrekt ontoereikend zijn, waardoor je veelal meer hebt aan 'intuïtie', in de vorm van de 'educated guess', dan aan 'data' en modellen.

 

De 'Digitale economie', die in sneltreinvaart bezit neemt van de samenleving, is meer dan een 'stap' in de ontwikkeling, vergelijkbaar met de transitie van een agrarische samenleving, naar een industriële economie. Of van de industriële economie naar de 'service' economie. De 'Digitale economie' heeft ons, mensen, niet langer nodig. De 'service' economie was al een extensie van de industriële periode die feitelijk niet functioneel was. 'Bezigheidstherapie' voor een steeds grotere groep 'vrijgestelde' wereldburgers, die op basis van 'rechten' en 'patenten' de 'meerwaarde' van agrarische en industriële productie elders wist af te romen. Maar de 'Digitale economie' is een volkomen ander systeem, waarin de mens óf 'huisdier' is, óf 'ongedierte'. 

 

Voor veel teveel mensen klinkt dat niet slechts 'exotisch', om niet te zeggen 'verknipt', maar degenen die ik het concept voorleg vinden in meerderheid dat het getuigt van een buitengewoon denigrerende kijk op mijn medemens. Honderden generaties groeiden op met de opdracht dat we ons dagelijks brood moesten 'verdienen' door te werken. Het is uitgegroeid toch een verslaving, en dogma, dat uiteenlopende stromingen met een visie op de maatschappij gemeen hebben. De eerste opmerking die je steevast krijgt als je stelt dat 'werk' iets is voor 'automaten' en 'robots', is dat dat niet kan. Want hoe komen we dan aan 'geld'? 

 

Adepten van de 'Oostenrijkse school', en 'Neoliberalen' in de politiek, krijgen een rolberoerte, omdat ze denken dat je een 'verkapte socialist' bent. En nog voor je uitgesproken bent hebben ze al bossen 'peterselie' in hun oren gestopt, en dreunen ze hun Calvinistische mantra op over het 'Zweet des Aanschijns'. Niet dat ze je kunnen vertellen welk 'werk' er dan nog overblijft, maar ze hebben een heilig vertrouwen in 'de markt'. Er komt vast wel iets 'nieuws'. Kijk maar naar de industriële revolutie, toen waren er ook van die 'doemdenkers'.........

 

Het grappige is, dat velen bij tijd en wijle openlijk jaloers zijn op hun huisdieren. Terwijl ze panisch reageren als je ze in het vooruitzicht stelt dat het hun toekomst is. In het gunstigste geval. Want het kan er ook in uitmonden dat we eerder worden gezien als 'ongedierte'. Het hangt er vooral vanaf hoe we de 'automaten' en 'robots', en eigenaren van die apparaten, opvoeden. En dan wordt de toekomst ineens behoorlijk duister. Want zeker waar 'schaarste' zich aandient, is de mens een beest! Een egocentrisch monster. Een organisme dat is voorgeprogrammeerd om zichzelf te zien als 'superieur', en daarom met rechten die uitstijgen boven die van anderen in de samenleving. Zelfs, of juist, als we overigens die neiging verpakken in 'R2P'-papier. Dat komt vooral omdat ons 'bewuste' brein minder invloed heeft op de keuzes die we maken dan we zelf denken. Dat 'bewuste' deel is er voornamelijk om de volstrekt onlogische (onredelijke) keuzes aaneen te breien tot een 'logisch verhaal', dat niet zelden eerder een sprookje is, waar we steeds grotere delen van de werkelijkheid, en consequenties van ons handelen, uit weglaten, zoals ik hier bij herhaling stel. 

 

Een steeds grotere groep mensen is feitelijk al in de 'miauw-fase', waar ze zelfs niet eens meer willen nadenken over maatschappelijke problemen, en menen dat we simpelweg vertrouwen moeten hebben. Ongeacht of men daarbij alle heil verwacht van 'verstandige politici' die op hen een 'sympathieke indruk' maken, of dat men er van overtuigd is dat 'de markt' uiteindelijk louterend zal werken, danwel dat men toch 'ergens' meent dat 'God' over ons waakt. De resulterende inertie biedt een selecte groep, die zichzelf kansen toedicht om als 'hybride' levensvorm in de top van de piramide te eindigen, volop gelegenheid om plannen te maken voor het 'beëindigen' van het leven van het 'ongedierte'. 

 

Hoewel ik Ray Kurzweil, tegenwoordig topman van Google, en degene die mij vele jaren geleden kennis liet maken met het concept van 'exponentiële groei', bewonder om zijn originaliteit, optimisme, en accurate voorspellingen op technologisch gebied, vrees ik dat ik hem niet kan volgen waar hij stelt dat we als mensen steeds verder opschuiven richting 'God'. Waarbij 'God' staat voor 'oneindige liefde' en andere overduidelijk Christelijke interpretaties van de 'Almacht'. De 'God' van het 'Oude Testament', dus ook het Joodse geloof, en in andere monotheïstische afgeleiden van het Joodse geloof, waaronder de Islam, laat hij veiligheidshalve maar buiten beschouwing. Evenals het wereldnieuws. 

 

In aanleg ben ik optimistisch, in die zin dat ik volop oog heb voor de schitterende mogelijkheden die nu binnen handbereik komen met de 'Digitale' samenleving. Maar ik vrees dat het niet aan de mens als diersoort besteed is, als ik zie hoe kortzichtig de mensen zijn die voorop zouden moeten gaan. En ons zouden moeten 'bijlichten', waar ze ons liever fabeltjes op de mouw spelden om ons zoet te houden, en hun kansen op 'het presidentschap', of een andere functie in de top van de piramide, niet te verspelen. 

 

Vastigheid

August 22, 2016

D66 voorman Pechtold wil dat de regering er naar streeft dat iedereen weer een 'vaste baan' kan krijgen.

 

Hij wil dat bereiken door de ontslagbescherming verder uit te kleden. Veel cynischer kan niet. Wat is er 'vast' aan een baan waar je elk moment uit ontslagen kunt worden? Pechtold probeert de problemen van dit moment op te lossen met de 'antwoorden van gisteren'. Het uitkleden van het 'ontslagrecht' was geruime tijd het stokpaardje van de partij. Opeenvolgende kabinetten hebben er gehoor aan gegeven, met desastreuze resultaten. 

 

Wie nog een baan vindt in deze tijd, vindt die via een uitzendbureau, op basis van een tijdelijk contract, of als 'ZZP'-er. Niet zelden op, of onder het 'bestaansminimum'. Eventueel met een 'aanvullende uitkering', waardoor je als 'uitkeringstrekker' toch niet 'werkloos' bent. Het vertekent de realiteit van de ontwikkeling van de inkomensverdeling, zeker als rekening wordt gehouden met het gegeven dat pensioenopbouw er niet meer in zit, eveneens door ingrepen van de overheid, en velen gebukt gaan onder een stevige studieschuld, waar onderwijs ooit gezien werd als een investering in de toekomst, en dus kosteloos voor de leerling. Ook in die dossiers vinden we D66 aan de verkeerde kant van de streep. 

 

En als 'slagroom op de taart' staat D66 vooraan als het gaat om het opkloppen van 'Rusland-haat', en de promotie van 'R2P'-ingrepen die de wereld met elke nieuwe dag instabieler maken, en al miljoenen mensen hun bestaan heeft ontnomen, en van huis en haard heeft verdreven.  

 

Hiermee is niet gezegd dat D66 als partij van kwade wil is. Ze begrijpen het alleen niet. Dogmatisch houden ze vast aan het idee dat de verspreiding van 'democratie' de kip is die de gouden eieren legt. Maar keren ze zich tegen de keuze van het volk als die keuze niet strookt met hun elitaire visie op de inrichting van de wereld. Die geur van wat verklaarde tegenstanders denigrerend de 'grachtengordel' noemt, kleefde er altijd al wel aan die partij. Maar er was een tijd waarin het allemaal nog 'fris' klonk. Vol van optimisme, en als een 'redelijk alternatief' voor de 'verzuilde' partijen. 

 

Om te begrijpen hoe Pechtold en de zijnen denken, moet je het begrip 'vaste baan' in een ander licht plaatsen. Wat hij bedoelt te zeggen, is dat hij het niet te verteren vindt dat mensen na de maximale verlenging van hun 'tijdelijke contract' op straat worden gezet, door werkgevers die bang zijn voor de gevolgen als ze hen een 'vast contract' aanbieden. Op mijn blog heb ik mij daar ook al over opgewonden, en in die zin zitten Pechtold en ik op 'dezelfde pagina'. Wat hij echter niet begrijpt, is dat het schrappen van de ontslag-bescherming ertoe leidt dat de reeds behoorlijk onfatsoenlijke 'Gini-coëfficiënt', of enige andere rekenkundige formule die het verschil tussen 'arm en rijk' binnen een land aangeeft, nog spectaculairder uit de klauw doet gieren, bij overigens ongewijzigd overheidsbeleid, als gevolg van automatisering en robotisering

 

Pechtold zit op dezelfde pagina als George Soros en Hillary Clinton. En ik niet. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat Soros, Clinton en Pechtold ons regelrecht naar de afgrond leiden. Waarbij ik meen dat Pechtold dat nog doet met de beste bedoelingen, terwijl zijn Amerikaanse voorbeelden volstrekt cynisch politici zoals Pechtold, en andere 'Europeanen' van het eerste uur, prostitueren. Dat is een zeer belangrijk onderscheid! 

 

In de tijd van Kennedy, toen van Mierlo de partij bekendheid gaf, lagen de kaarten anders dan nu. Op ieder denkbaar terrein. 'De Russen' waren niet zozeer een vijand van het streven naar vrijheid en welvaart, maar het communisme wel. Dat communisme is dood en begraven in Rusland, maar de historische weerstanden in die partij bleken deels toch eerder gevoed door 'Russofobie'. Waarvan ik eerder al schreef dat die sterke verwantschap vertoont met het anti-semitisme, en daar voor de Tweede Wereldoorlog ook mee samenviel. Tegelijkertijd blijkt de sympathie voor de visie van de Kennedy's in de jaren zestig, en Roosevelt's 'New Deal' daarvoor, te zijn doorgetrokken naar een (nagenoeg) blinde Atlantische loyaliteit, waarin slechts plaats is voor 'beleefde kritiek' op de ergste uitwassen. 

 

In die hoek staat 'democratie' gelijk aan 'maakbaarheid', waarbij 'wetenschappelijk' geschoolde elites, op grond van 'onderzoek' waarbij volop gebruik wordt gemaakt van 'Big Data', het volk bij de hand nemen. En elke weerstand krijgt het stigma van 'nationalisme' opgeplakt. Daarmee wordt de deur naar een dialoog met kracht in het slot gegooid. Formeel niet. Maar in praktische zin wel. Waarbij op overheidsniveau wordt gestreefd naar het ontwikkelen van 'gereedschap' om onwelkome standpunten rigoureus de nek om te draaien. Omdat 'nationalisten' het in zich hebben om 'feitenvrij' tot een standpunt te komen. Iets wat 'nationalisten' onderscheidt van de 'wetenschappelijk geschoolde elite'. Maar niet heus. 

 

Gisteren haalde ik ook al het interview aan met Dirk Helbing in NRC, die de spijker op de kop slaat, en exact vertelt waarom het fout gaat in het westen. Degene die hem naar de TU Delft haalde als hoogleraar 'computationele sociologie' verontschuldigt zich nog voor zijn collega, die 'Grote Woorden' gebruikt. Ook een wetenschapper, maar een 'buitenbeentje', dus. Wel een die, net als de 'buitenbeentjes' in de economische wetenschap die ik hier in het verleden aan u heb aanbevolen, een flinke dosis 'gezond verstand' meebrengt, waardoor hij zich geen knollen voor citroenen laat verkopen. 

 

Het leidt tot de kritiek van de journalist, aan het eind van het interview, dat Helbing met 'abstracte oplossingen' komt voor 'concrete problemen'. Geen betere illustratie voor het conflict tussen mensen die geloven in 'marktwerking' op het 'micro'-niveau (Helbing), versus de 'maakbaarheid-goeroes' die de 'academie' hebben overgenomen. Volkomen terecht mikt Helbing op het scheppen van de juiste kaders, voor het 'macro'-niveau, waarna 'micro' zichzelf maar moet zien te redden, omdat het anders veel, en véél te complex wordt. Pechtold 'en de zijnen' draaien het om door de 'excessen' die ze zien weg te polijsten, waardoor een failliet systeem langer houdbaar blijft. En daar komen brokken van.

Feitenvrij

August 21, 2016

Broederlijk naast elkaar stonden er afgelopen vrijdag twee artikelen over het ontslag van Sergej Ivanov, de 'kabinetschef' van Poetin, in NRC.

 

Het grootste artikel, geschreven door Steven Derix en Eva Cukier, is een expansie van de favoriete 'conspiracy theory' van Hubert Smeets, die zijn keuze uit vijf concurrerende 'complotten' in de column ernaast toelicht. Hij noemt zes 'scenario's', maar één daarvan is het officiële verhaal. En dat kán natuurlijk niet kloppen. Het favoriete scenario van de westerse pers, is dat Poetin zijn greep op het overheidsapparaat versterkt door 'kleurloze ja-knikkers' te benoemen, zoals Derix en Cukier de plaatsvervangers van een reeks 'oudgedienden', waaronder Ivanov, typeren.

 

Hubert Smeets geeft ruiterlijk toe dat hij simpelweg terugverlangt naar het 'Kremlin-koekeloeren', zoals hij het noemt. Eenmaal 'conspiracy-theorist', altijd 'conspiracy-theorist'. De aard van het 'beestje'. En zeker voor NRC al decennialang blijkbaar een selectiecriterium voor 'correspondenten' die in Moskou worden gestationeerd. Waar Guus Valk vanuit de Verenigde Staten juist zijn extreme best doet om zelfs de 'conspiracy facts' voor de lezers verborgen te houden. 

 

Dat brengt mij bij het 'Opiniestuk' van Mark Levels, socioloog verbonden aan de universiteit van Maastricht, die zich opwindt over politici die 'feitenvrij' een debat binnenstappen. Iets waar ik mij zelf ook met enige regelmaat over opwind, zij het dan dat ik meen dat tal van wetenschappers en journalisten zich lenen om aan de haal te gaan met de 'data', en 'feiten' die hen worden aangereikt vanuit een hoek die onmogelijk 'objectief' genoemd kan worden. Waardoor een 'dictatuur van data' dreigt, zoals zijn collega hoogleraar Dirk Helbing het noemt in de krant van zaterdag. Neem het 'feit' dat Nederland 'veiliger' wordt, wat Levels als voorbeeld aanhaalt. Ik vind dat het minst gelukkige voorbeeld dat hij erbij had kunnen slepen. Na economische voorbeelden.

 

De officiële statistieken geven hem gelijk. Maar dat is niet het hele verhaal. 'Aangifte doen' heeft in Nederland geen zin meer, in een steeds groter wordend aantal gevallen. De 'aangifte' wordt niet geaccepteerd, om uiteenlopende redenen. Of mensen hebben de ervaring, of het wordt hen zonder schroom verteld, dat de politie er domweg niks mee doet. En als de verzekering de schade verder dekt, ook zonder aangifte, waarom zou je er dan nog tijd in stoppen? Dan verkast de criminele activiteit van de ene naar de andere statistiek. Maar voor de burger is hij niet weg. Alleen voor bepaalde hoogleraren, journalisten en politici. Daarnaast is 'veiligheid' bij uitstek iets dat je nauwelijks objectief kunt meten, omdat iemand zich 'onveilig' kan voelen, mét een concrete aanleiding, terwijl de overheid zegt: 'Leer er maar mee te leven!' Als die overheid op voorhand het idee heeft dat burgers zich ongerust zouden kunnen maken over hun veiligheid, of die van hun kinderen, tuigen ze een 'overlegorgaan' op. Waar concrete problemen worden weggemasseerd door 'kundige' bestuurders, met als argument dat je toch niet in een 'politiestaat' wilt wonen?

 

Maar een land waar de wetten en afspraken met burgers serieus worden genomen, is helemaal geen 'politiestaat'! Integendeel! De definitie van een 'politiestaat' is juist dat de overheid en politie lak hebben aan de wetten en afspraken, al dan niet via 'gedoogconstructies', of eigen interpretaties van conflicterende wetten en regels, en naar eigen inzicht beleid ontwikkelen dat wordt gevoed door behoeften van een 'klasse' binnen de maatschappij die is losgeweekt van de burger. En die pas in actie komt als 'de burgemeester', of een 'mensenrechtenactiviste' uit een vreemd land bedreigd wordt. Niet als iemand bij u of mij de ruiten ingooit. En ik spreek hier uit ervaring.

 

Dat brengt mij terug bij het 'Kremlin-koekeloeren' van Smeets en de zijnen. Want wat die kliek 'conspiracy nuts' het meest irriteert, is de populariteit van Poetin in eigen land. Dat FEIT zit hen niet lekker, en ze stellen alles in het werk om tenminste het idee te voeden dat de 'Gewone Rus' eigenlijk jaloers is op de manier zoals wij het in het westen geregeld hebben. Maar ik denk zelf dat wat Smeets, Derix en Cukier, en al die andere 'Kremlin-watchers' aanduiden als 'Ja-Knikkers', niet zozeer kritiekloze slaven zijn, maar eerder Russen die zien dat Poetin het goed doet, onder zeer zware omstandigheden. 

 

Zoals ik eerder al schreef, is het uiteraard heel goed mogelijk dat het officiële verhaal rond het aftreden van Ivanov niet het échte verhaal is. Overheden 'spinnen' dat soort nieuws wereldwijd. Maar als we dan toch gaan speculeren, heb ik nog een ander 'scenario' voor u. Rusland bereid zich voor op oorlog. Zie ook het interview met Dirk Helbing. En het maakt 'vertrouwelingen' van de Russische president vrij om 'continuïteit van bestuur' te garanderen in het geval van een verrassingsaanval/'False flag'/'first strike' door de NAVO/Verenigde Staten met Rusland en/of China als doelwit. 

 

Het doet er helemaal niet toe of u, of Hubert Smeets, dat een geloofwaardig scenario vindt, of niet. Het enige wat voor dit scenario als excuus voor de verschuivingen in de top rond Poetin telt, is of de RUSSEN het een geloofwaardig scenario vinden. En uit alles blijkt dat dat het geval is. Met grote regelmaat waarschuwen 'De Russen' voor de consequenties van de expansiedrang van de NAVO, en illegale bemoeienis met landen die grenzen aan Rusland, ten bate van 'Regime Change'. En dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Waarom zouden ze zelf hun eigen verhaal niet geloven? En de hysterische geluiden die de westerse MSM voortbrengen moedigen hen beslist niet aan om dat als een 'spookbeeld' terzijde te schuiven!

 

Het zou een 'slag in de lucht' zijn, dit scenario, net als de scenario's die Smeets ophoest, als Ivanov inderdaad onverkort de uitgang was gewezen. Maar dat is juist het opvallende: Hij behoudt zijn zetel in de 'Security Council'. Dat is toch vreemd, voor iemand die zich formeel bezig moet gaan houden met bedreigde diersoorten in Rusland. Maar het complete westerse journalisten-establishment walst daar met het grootste gemak overheen. Ze kunnen het ook niet in die voornoemde context zien, omdat ze met heel hun 'hebben en houwen' getrouwd zijn met het idee dat Rusland de agressor is. Niet de NAVO en de Verenigde Staten. 

 

Als we dan toch 'complot-theorieën' gaan promoten, dan vind ik die van mij geloofwaardiger dan die van de NRC-redactie, die menen dat Poetin het, op de top van zijn populariteit, nodig heeft om zijn positie te versterken. Ik vind dat zelfs het minst geloofwaardige 'scenario', omdat Poetin mij niet het soort leider lijkt dat louter 'Ja-Knikkers' om zich heen wil. Tal van beslissingen duiden er juist op dat hij een 'gezonde dialoog' op beleidsniveau juist stimuleert. Mits de deelnemers aan die dialoog het belang van Rusland voorop hebben staan. En die dialoog werpt haar vruchten af. Zowel economisch als politiek/geo-strategisch. En het voedt zijn populariteit. Waarom zou hij dat overboord zetten?

Gonzen

August 20, 2016

Rond de Amerikaanse presidentsverkiezingen gonst het van de geruchten en complot-theorieën.

 

Michael Moore, eerder ook op dit blog aangehaald, nadat hij verkondigde dat Trump met een 'landslide' ging winnen, is 180 graden van mening veranderd. Zijn laatste theorie is dat Trump helemaal geen president wil worden, en opzettelijk alles in het werk stelt om te verliezen.

 

Daar tegenover schrijft Pepe Escobar voor de Russische 'propagandazender' (in westerse ogen) 'Sputnik', dat het establishment in de Verenigde Staten Trump aan de winst wil helpen, om de 'uitvreters' op 'Wallstreet' pootje te lichten, en de échte economie weer aan te slingeren.

 

Dan hebben we nog de complot-theorie over hoe het establishment de peilingen manipuleert om Hillary aan een voorsprong te helpen, waardoor potentiële Trump-stemmers ontmoedigd zouden worden. Waar Guus Valk in NRC dan weer zijn eigen complot-theorie over heeft, omdat één van degenen die dat beweert, en in deze kwestie veel wordt aangehaald, een fictief persoon zou zijn. Die theorie haalde hij dan weer weg van de website 'fivethirtyeight'. Maar hij 'vergeet' te vermelden dat er ook anderen zijn die dezelfde bedenkingen hebben tegen de 'gefilterde' resultaten van de belangrijkste opiniepeilers. En dat recent de verrassingen bij verkiezingen en referenda niet van de lucht zijn, en professionele opiniepeilers er regelmatig vér naast zitten. Waardoor autonoom de indruk wordt gewekt dat er met die peilingen politiek wordt bedreven.

 

Daarnaast is het verhaal over de medische conditie van Hillary ook nog lang niet van tafel. U kunt een miljoen verdienen als u toegang heeft tot haar medische dossier. En dan zijn er nog de verschillende 'complot-feiten' rond haar 'uitverkoren' worden, en het 'Fonds' van de Clintons, en 'Pay-to-Play', waar obscure privé-personen en Arabische 'weldoeners' een hoofdrol in spelen. Terwijl aan de pro-Clinton kant volop wordt gespeculeerd over banden van Trump en zijn adviseurs met 'De Russen' onder één hoedje spelen.

 

Als klap op de vuurpijl is er dan de theorie dat Obama uit is op een derde termijn, door nog voor de verkiezingen de 'noodtoestand' af te kondigen. En dat dat een vooropgezet plan is. 

 

Voor elk wat wils. 

 

Wat ik interessant vind aan de theorie van Pepe Escobar, is dat het niet 'wereldvreemd' klinkt. Althans, je kunt je voorstellen dat er in de Verenigde Staten mensen rondlopen die geen heil zien in het 'nieuwe feodalisme' waar Soros, Obama en Clinton, als vertegenwoordigers van 'Wallstreet', op afstevenen. En dat men in die kringen meer ziet in een 'protectionistische' koers. Door het (nog meer) isoleren van de eigen markt. En in de Verenigde Staten wonende Amerikanen weer aan écht werk helpen, door de 'maakindustrie' terug te halen, en tegelijk de grenzen sluiten voor extreem goedkope arbeidskrachten. En ophouden met geld pompen in de expansie van (militaire) macht elders in de wereld. Weg van de 'sancties', en gewoon 'zakelijk' kijken naar waar je de beste 'deal' kan krijgen. 

 

Dat is ook exact wat Poetin en zijn regering nu doen in Rusland. Deels versneld, door de sancties van westerse landen. Maar met het openlijke doel om 'self-sufficient' te worden. Overigens zonder handel met het buitenland uit te sluiten. Maar die handel niet in te zetten als politiek wapen. In mijn optiek 'optimaal Adam Smith', maar daar denken de tegenstanders van Poetin overduidelijk héél anders over. Deels omdat ze Smith anders 'interpreteren', voorzover ze zijn werken al gelezen hebben, en niet slechts de uittreksels die hen via de 'academie' werden aangereikt, of via artikelen van economen die met die uittreksels werden opgeleid. 

 

Overigens is dat voor de Verenigde Staten, met haar ontzagwekkende schuldenlast, een heel ander verhaal dan voor Rusland, of China, die een 'overschot-economie' hebben. Ook de EU, als we dat als één economische eenheid beschouwen, kan niet zonder buitenlandse import. En de westerse landen zitten met een bevolking die aan een zekere welvaart gehecht is geraakt, die nu nog wordt betaald door wat er in de 'Tweede-' en 'Derde-wereld' wordt verdiend. Dat gaat middels het systeem van 'rechten' en 'patenten'. Zij het werk. Wij het geld. Dat wordt herverdeeld middels de inrichting van een 'service-economie'. Dat model is op sterven na dood. En als u mij niet gelooft, gelooft u dan Lord Jacob Rothschild wellicht wel? Of Carl Icahn?

 

Dat het hele circus rond de verkiezingen steeds meer de indruk wekt dat iemand de deur van een inrichting heeft opengezet, valt niet alleen mij op.

View older posts »