Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Gossiepietje

November 19, 2017

Het enige doel van al die ophef over 'de Russen' is, het maskeren dat we 'de Russen' niet nodig hebben om er een gigantische puinhoop van te maken in ons deel van de wereld. 

 

Onze nationale koppensneller, Youp van het Hek, eiste op basis van de berichtgeving in NRC over Pieter Omtzigt dat deze zou 'opzouten'. Dat het zou kunnen betekenen dat het zojuist met veel pijn en moeite geformeerde kabinet zou vallen typeerde hij als 'Leuk Toch?'. Ook elders in NRC dit weekend wordt ijverig met zout gestrooid om de wond die de krant heeft aangebracht open te houden. De onverwerkte pijn van het mislukken van het 'Groene Alternatief' van Pechtold vreet aan de 'Grachtengordel', om het maar in die termen te benoemen. 

 

Niet dat ik zelf zo denk. Maar omdat die 'hokjesgeest' van het denken in 'Identiteit' zo kenmerkend is voor de armoede van het publieke debat, en u daar best eens wat langer over na mag denken. Hoezo, 'de Russen'? Hoezo 'Grachtengordel'? Hoezo 'Homo'? Hoezo 'Witte Man'? Hoezo 'Vrouw'?

 

Stereotypen benoemen kan verhelderend werken om een soort 'Aha-Erlebnis' op te wekken. Maar uiteindelijk gaat het om meer dan dat. Hier op mijn blog heb ik het ik met enige regelmaat over de 'Warparty', om de brede alliantie van de wapenlobby-gedreven alliantie van Democraten en Republikeinen, met hun 'Atlantische' bondgenoten aan te duiden. Maar waarschuw ik tegelijkertijd consequent voor het denken in termen van 'Eén-Groot-Complot', alsof binnen die 'Warparty' alle neuzen dezelfde kant op staan. 

 

De opzichtige, en perfide manier waarop wordt geprobeerd om een eenheid te smeden op basis van een afkeer van gezamenlijke vijanden, door het uitvergroten van tegenstellingen, en 'shamen' van complete groepen, is een giftig alternatief voor oprechte solidariteit, en een recept voor zelfdestructie. In het bijzonder als we tegelijkertijd een loopje nemen met de individuele verantwoordelijkheid voor opzichtige missers die veel ernstiger consequenties hebben dan het optreden van een Oekraïense getuige tijdens een geforceerde groepssessie van nabestaanden, of het trauma van een mislukt sterretje in de 'Soap-wereld' van 'Hilversum' of 'Hollywood'. 

 

Neem bijvoorbeeld het optreden van 'terrorisme deskundige' Beatrice de Graaf bij Pauw en Witteman destijds, toen bezorgde medelanders de noodklok luidden over het vertrek van 'Jihadisten' naar Syrië. Volgens haar maakten die medelanders zich zorgen om niks. Die 'Jihadisten' kwamen heus niet bij ISIS terecht………. En een Nederlandse generaal typeerde het als ware helden, die het kwaad in Syrië gingen bestrijden. Nu waarschuwt de AIVD ervoor dat niet alleen de mannen die vertrokken een gevaar vormen, maar ook de vrouwen. En dat Israël, de Verenigde Staten en andere 'westerse' landen direct betrokken waren, en zijn, bij het 'coachen' en bevoorraden van terreurorganisaties was niet zozeer geheim in ons land, maar een 'blinde vlek', en tenminste in één geval reden voor ontslag toen iemand ons daar op wees. 

 

Het gaat er niet om 'deskundigen' die fouten maken daar keihard op af te rekenen. Maar als je ze niet met hun eigen falen confronteert, en de aandacht afleidt door van een Mug een Olifant te maken als je dicht bij huis iemand treft die zich verspreekt, er een ongemakkelijke mening op na houdt, de plank een keer misslaat, of niet direct voldoet aan je eisen, graven we ons eigen graf. Hier op dit blog hamer ik consequent op de noodzaak om hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden. En de ogen niet te sluiten voor de consequenties van pogingen om complexe processen te sturen, zonder je er rekenschap van te geven dat je de 'data' mist om dat tot een goed einde te brengen. 

 

In NRC dit weekend een 'interview' met 'Contra-Propaganda-Expert' David Kenning. Eén van die obscure Britten die op de achtergrond werken om, zonder last of ruggespraak, en dus zonder enige verantwoording af te hoeven leggen, aan touwtjes trekken. Hij kwam bovendrijven doordat de onlangs overleden burgervader van Amsterdam een van de marionetten was die door Kenning werd bespeeld, en iemand het gordijntje wegtrok. Het artikel mag dan gepubliceerd worden onder de noemer 'Interview', maar de man komt amper aan het woord. Bas Blokker, de redacteur die het artikel schreef, ratelt aan één stuk door, met hier en daar een verloren 'quote' van de 'Grote Man', die niet blij is met deze aandacht. 

 

Net als dat andere Britse enigma, mevrouw Emma Sky, was Kenning betrokken bij de 'Sunni Awakening'. In het 'Interview' dat Bas Blokker zichzelf afneemt wordt dat voorgesteld als een geweldig succes in de strijd tegen Al Qaida. In werkelijkheid legde het de basis voor ISIS. Zoals Kenning uitlegt, zagen de Amerikanen na de verovering van Irak dat ze in dat land niet met open armen werden ontvangen. Wat Kenning en Sky, en anderen met een cynische kijk op globale politiek bewerkstelligden, was dat ze de Soennieten een andere vijand gaven dan de westerse invasiemacht: De Shiieten en Alawieten. In Irak, Syrië en Iran. 

 

Iets soortgelijks bij de hysterie rond 'de Russen', zij het dat daar een andere Brit een doorslaggevende rol op de achtergrond speelt. De 'gewezen MI-5 spion' Christopher Steele

 

Al die spelletjes hebben ernstige consequenties. Ook voor u! Kijk naar de sluiting van Siemens in ons land. Dat bedrijf leverde hoogwaardige producten, waarbij Rusland een belangrijke afzetmarkt was. Maar door de sancties, en daaruit voortvloeiende boetes die het bedrijf boven het hoofd hangen omdat haar turbines op de Krim terecht kwamen, en 'Brussel' de bevolking daar gijzelt om haar geopolitieke gelijk te halen, kan de toko dicht. En hoe die 'Sunni Awakening' en ISIS is uitgepakt, dat hoef ik u toch niet nog een keer voor te houden? 

 

U laat zich om de tuin leiden, als u genoegen neemt met het lynchen van Omtzigt, en uiteenlopende 'viespeuken' en vermeende 'racisten' in de entourage van Sinterklaas, of andere 'vijanden-van-het-volk' en ons 'liberale' gedachtengoed, op aangeven van de beunhazen die u op de televisie en in de krant uw 'Talking-Points' aanreiken. Al beseft u het misschien niet, maar u bent niet zielig! Als u zich een rad voor ogen laat draaien door 'deskundigen', journalisten die hun vak niet verstaan, en types die op de achtergrond schaven aan aan de publieke opinie om ervoor te zorgen dat u 'de juiste keuzes' maakt, bent u daar nog steeds zelf bij.

Mencken

November 18, 2017

In 1926 publiceerde de Amerikaanse journalist, satiricus en cultuur criticus H.L. Mencken zijn bijtende kritiek op 'Democratie-als-religie' in 'Notes on Democracy'.

 

In deze eeuw werd het boek nog twee keer opnieuw uitgegeven, wat aangeeft dat het niks aan actualiteitswaarde heeft verloren. Of zelfs heeft gewonnen, door ontwikkelingen die in de tussenliggende jaren minder op de voorgrond traden, maar nu weer in haar volledige, naakte glorie met het blote oog zichtbaar zijn. Zijn minachting voor 'de massa', die zich met het grootste gemak op laat stoken tegen haar medemens, had in 1926 veel ellende kunnen voorkomen, als men er serieus naar zou hebben geluisterd. En ik vrees dat we opnieuw op zo'n kantelpunt in de geschiedenis zijn aangekomen, met de om zich heen grijpende paranoia over 'Enge Russen' die ons naar het leven staan.

 

De ruimte voor serieuze discussie wordt met elke nieuwe dag kleiner. De leugens en halve waarheden spatten van het beeldscherm, en de krantenpagina's. Complete artikelen op pagina's en websites die geacht worden ons op de hoogte te houden van de actuele ontwikkelingen in de wereld bevatten geen aantoonbare feiten, maar louter 'opinie', en aangedikte 'hearsay'. De fantast Kees Verhoeven, op campagne bij Pauw om ons bang te maken voor 'de Russen', rept over 'vele miljoenen' aan geld voor advertenties om de Amerikaanse verkiezingen te beïnvloeden, terwijl Facebook, Twitter en dergelijke niet verder kwamen dan honderdduizend Dollar, die ook nog eens besteed waren aan campagnes die niet specifiek één kandidaat tot voordeel strekten. Terwijl nog steeds niemand weet wie dat geld nou uiteindelijk heeft betaald. Hoor-en-wederhoor is niet langer een journalistieke wet, maar het bewijs dat een journalist of redacteur niet te vertrouwen is, omdat hij 'de vijand' serieus neemt. 

 

NRC is, in Nederland, wellicht wel het meest extreme voorbeeld. De hysterie druipt van de pagina's, en H.L. Mencken lijkt ons vanuit het graf toe te spreken als hij schrijft:

 

'When I speak of newspapers, of course, I speak of concrete men, their editors. These editors, under democracy, constitute an extremely powerful class. Their very lack of sound knowledge and genuine intelligence gives them a special fitness for influencing the mob, and it is augmented by their happy obtuseness to notions of honour. (..) Coming out of the mob, they voice the ideas of the mob. The first of those ideas is that a fraud is somehow charming and reassuring - in the common phrase, that he is a regular fellow. The second is that an honest and candid man is dangerous - or, perhaps more accurately, that there is no such animal.'

 

Je struikelt over de voorbeelden van journalisten en politici die een loopje nemen met wat waar is, om hun politieke agenda niet te frustreren. In een recent artikel van 'Moskou correspondent' Steven Derix over de 'Russische Informatieoorlog', onder de kop 'Trollen strijden om politiek gelijk', veegt hij in een uitsmijter over de 'Russische beïnvloedingsstrategie' de vloer aan met de 'bewering' van het Russische ministerie van Defensie dat IS-troepen zich terugtrokken onder dekking van Amerikaanse gevechtsvliegtuigen. Helaas voor Derix is dat een bar slecht voorbeeld, omdat het waar is. Niet alleen volgens de 'trollen', maar inmiddels ook volgens de BBC. 

 

In juni rapporteerden onafhankelijke journalisten en 'bloggers', zoals 'MoonofAlabama', alsmede 'de Russen' er al over, en trof u de 'links' naar dat nieuws hier aan, maar de gevestigde media in ons deel van de wereld zwegen het bericht dood. Derix moet gedacht hebben dat hij het inmiddels veilig kon noemen als voorbeeld van 'desinformatie' van 'Enge Russen'. Maar dan is daar de BBC, waar zo af en toe nog schilfers van de waarheid door het pantser van de censuur heen breken. Daardoor zag zelfs NRC zich genoodzaakt een stukje te publiceren op de pagina voor Derix' fantasie over 'trollen', onder de kop 'Pro-westerse coalitie organiseerde ware IS-'exodus'.' (Interessant woordgebruik trouwens, dat 'Exodus', in verband met de steun van Israël voor Saoedi Arabië, hoofdsponsor van IS). 

 

Iets soortgelijks zagen we rond de verwikkelingen in Oekraïne, waar het eveneens 'ouderwetse' journalisten bij de BBC waren die bevestigden dat het de 'Maidan-organisatoren' zelf waren die sluipschutters hadden ingezet om politieagenten, én hun eigen mensen overhoop te schieten, om de macht in dat land over te kunnen nemen. Inmiddels schoorvoetende ook elders alsnog nieuws, maar zéker niet bij NRC! Dat nieuws bereikt NRC nooit. Zoals ook vele relevante feiten rondom de gefantaseerde 'Russische beïnvloeding' van de verkiezingen in de Verenigde Staten aan die krant niet besteed zijn, waardoor de lezers een volkomen verkeerd beeld krijgen van de stand van zaken. 

 

Tom-Jan Meeus, bekend van NRC en de Telegraafzender 'WNL', stelde onlangs in zijn column de vraag of het wel mogelijk was om van Poetin én van Holland te houden. 'De spruitjeslucht komt je tegemoet, zodra je NRC open doet', om een bekende reclame voor een koffiemerk te parafraseren. Op intellectueel verbijsterende wijze weet hij het zo te vouwen, dat 'open staan voor ideeën' (van Poetin) even gevaarlijk is als 'open grenzen' voor mensen die hier met vrachtwagens op grote groepen mensen inrijden, in concertzalen en andere publieke gebouwen bommen tot ontploffing brengen, of het vuur openen op de redacties van satirische tijdschriften. Sorry, maar dan zit er een draadje los. Of je bent een cynische demagoog, zoals H.L. Mencken die beschrijft als verstorende factor in de democratische besluitvorming. 

Omtzigt

November 17, 2017

De 'Raam-op-Rusland-krant', NRC, heeft een van de weinige kamerleden die zich geen knollen voor citroenen laat verkopen vakkundig om zeep geholpen.

 

Iemand hielp de krant aan het SMS-verkeer, en opnamen van gesprekken die Pieter Omtzigt, van het toen nog oppositionele CDA, in mei van dit jaar had met een asielzoeker uit Oekraïne en zijn tolk. Op basis van dat materiaal schreven twee journalisten van de krant de lastige politicus het graf in. Enthousiast bijgestaan door de rest van de 'mainstream-media', de heer Tjibbe Joustra van het OVV, duidelijk belanghebbende, en direct, of indirect, 'keurige' politici die braaf meezingen als het er om gaat hun Rusland-haat te onderstrepen.

 

Deze aanslag was, naar het zich laat aanzien, reeds enige tijd in voorbereiding. Het was in de krant het openingsschot van een 'drieluik' over 'Enge Russen' en hun 'Trollen', met dagelijkse aanvullingen sindsdien. Begeleid door het nagenoeg volledige orkest van columnisten, tegen een achtergrond van kort daarvoor gepubliceerde hysterische berichten over een NAVO die zwakker zou zijn dan ooit. Ondanks een budget waar dat van Rusland niet bij in de schaduw kan staan. Dat 'concludeerde' de 'Adviesraad Internationale Vraagstukken', onder voorzitterschap van ex-NAVO-Secretaris Generaal, en lobbyist voor de wapenindustrie, Jaap de Hoop Scheffer. Eveneens van het CDA, en zeker geen vriend van zijn partijgenoot Omtzigt. De Hoop Scheffer haat de Russen vanuit de grond van zijn religieuze hart. Net als de redactie van NRC. Terwijl de zittende Secretaris Generaal van de NAVO, de met de Clintons versmolten Sociaal Democratische Noor Jens Stoltenberg, de Europese landen oproept hun civiele infrastructuur voor te bereiden op oorlog met de Russen.

 

Alleen al door bovenstaande tekst val ik volautomatisch ook in de categorie 'Russische Troll', omdat iedere vorm van kritiek op de haat die ons met bakken tegelijk door de strot wordt gewrongen inmiddels al gezien wordt als een vorm van landverraad. Zoals je in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog in Duitsland ook maar beter geen vraagtekens kon zetten bij de Jodenhaat, die toen nog gekoppeld was aan de Ruslandhaat, omdat het communisme immers één groot 'Joods Complot' was. 'Iedereen' wist dat!

 

Joden haten, daar kom je niet meer mee weg. Maar Russen haten, dat mag weer onverkort. Nee, sterker nog, het moet binnenkort! Overal in het westen wordt fanatiek gewerkt aan ingenieuze vormen van censuur. 'McCarthy'-achtige vormen van vervolging, en blinde propaganda voor 'ons' eigen gelijk. Juist voor de aanslag op Omtzigt schreef ik de 'Ombudsman' van het NRC met de vraag of het geen goed idee was om gewoon de feiten te benoemen, en de lezer zelf een standpunt te laten bepalen. Slechte timing. En een antwoord bleef dan ook uit.

 

Omtzigt treft wellicht blaam, omdat hij onzorgvuldig te werk is gegaan op die specifieke dag. En in het slechtste geval heeft hij een loopje genomen met de waarheid, door er bij 'zijn' getuige op aan te dringen dat hij zou verklaren dat hij met eigen ogen had gezien wat niet hij, maar zijn vrouw had gezien, terwijl Omtzigt wist dat dat niet waar was. Door de werkwijze van NRC is er voor waarheidsvinding inmiddels geen ruimte meer. Wat er aan 'wederhoor' bij werd geplakt was meer pro-forma. En ik meen dat dat boze opzet was. Meerdere lastige vliegen in één klap uitgeschakeld. 

 

De getuige heet inmiddels een 'nep-getuige', hoewel allerminst vaststaat of hij sprookjes vertelde. En wat nog veel minder vaststaat, is of de man handelde in opdracht van 'de Russen'. Maar dat is wel wat 'iedereen' nu denkt, dankzij NRC. Kennelijk hebben we hier te maken met een man uit Oekraïne die dat land ontvluchtte op enig moment na de coup van 'Team-Nuland', en vervolgens asiel aanvroeg in Europa, maar dat (uiteraard) niet kreeg. Want volgens 'ons' is Oekraïne door die gewelddadige machtsgreep nu een modelstaat, waar het heerlijk toeven is. 

 

Uit de berichtgeving leid ik af, dat deze man zonder zijn vrouw reisde, of dat zijn vrouw haar eigen redenen had om niet te willen/durven praten. En dat hij eerder in Duitsland een verklaring had afgelegd over wat zij had gezien aangaande de toedracht rond vlucht MH-17. Dan ben je een getuige, en geen nep-getuige, tenzij dat verhaal gelogen is, en zijn vrouw dat helemaal niet heeft gezien, of als hij niet eens een vrouw heeft. Maar dat beweert zelfs NRC niet. En geen haar op hun hoofd die erover denkt dat te onderzoeken. Waar NRC evenmin duidelijkheid weet te scheppen, is waar het de vraag betreft of Omtzigt wist dat de man niet zelf meerdere vliegtuigen had gezien. Dus niet of Omtzigt het had kunnen weten, want dat is wel duidelijk. En daarvoor heeft Omtzigt dan ook terecht zijn excuses aangeboden. Maar of Omtzigt willens en wetens die man heeft gedwongen tot het afleggen van een onjuiste verklaring blijkt niet uit Omtzigts' eigen toelichting. Laat staan dat NRC de moeite zou hebben genomen de getuige zelf te vragen naar zijn motivatie om daaraan mee te werken. Afgewezen asielzoekers die elk moment kunnen worden uitgewezen naar een land waar ze hun leven niet zeker zijn, maken rare sprongen!

 

Maar niet zulke rare sprongen als 'mensen-met-een-missie' die bij de krant een dik belegde boterham verdienen met het schrijven van gemakzuchtige 'hit-pieces'! Hoe je van dat incident terechtkomt bij het voeden van de virulente Rusland-haat die er op volgt, is mij een eeuwigdurend raadsel. Zelfs NRC laat, ergens in een bijzin, ruimte voor de mogelijkheid dat Omtzigt geen 'Troll' is van het Kremlin, want hij zegt af en toe ook wel iets onaardigs over Rusland en Poetin. En die getuige is geen Rus, maar iemand uit het door een gruwelijke burgeroorlog geheel ontwrichte Oekraïne, waar nog elke dag doden vallen, en fascistische strijdgroepen in volle vrijheid mensen afschieten, terwijl de president en zijn entourage hun zakken vullen, en de opbrengst onderbrengen in Nederland en andere belastingparadijzen. Een burgeroorlog die het gevolg was van een gewelddadige machtsgreep tegen de democratisch gekozen regering van dat land, waarop de coup-plegers iedereen in dat land die het er niet mee eens was tot 'terrorist' bestempelde, waarna 'Kiev' het vuur opende.

 

Die honderddrieënnegentig Nederlanders die de dood vonden in dat vliegtuig, onderweg naar Kuala Lumpur, zouden nog in leven zijn als we in Europa die coup niet hadden gesteund, en vastgehouden hadden aan het akkoord dat de ministers van Duitsland, Frankrijk en Polen daags voor de coup hadden gesloten met de president en de oppositie. Maar zelfs daarna, toen de strijd tegen de Russisch-talige bevolking in de Donbas in volle hevigheid losbarstte, en in Odessa de tegenstanders als verkoolde lijken uit het in brand gestoken vakbondsgebouw werden gesleept, was het verlies van een burgervliegtuig vermijdbaar geweest, als de autoriteiten van Oekraïne in 'Kiev', de luchtvaartautoriteiten in Nederland en Europa, en het nauw met 'Kiev' samenwerkende Ministerie van Buitenlandse Zaken in Nederland hun verantwoordelijkheid hadden genomen, en het luchtruim hadden gesloten, nadat er heldere aanwijzingen binnenkwamen over de installatie en het gebruik van luchtafweer dat een grotere hoogte bereikte dan de 'Manpads' die in andere oorlogsgebieden veelvuldig worden ingezet. Door beide partijen!

 

Het hufterige aan dit opzetje, zoals het op mij overkomt, is dat we in de nabije toekomst zullen horen dat 'meerdere vliegtuigen' bewezen onwaar is, 'want' afkomstig van een 'nep-getuige'. Waarmee ook de primaire radargegevens die de Russen eerder (opnieuw) vrijgaven verder zonder slag of stoot in de vuilnisbak kunnen worden gegooid, terwijl ik ze graag zou zien in enig rapport. Net als het materiaal van Amerikaanse- en NAVO-surveillance vliegtuigen, de 'Aegis'-schepen in de Zwarte Zee, de landstations en satellieten, om de beloofde transparantie van Rutte gestand te doen.

 

Verder vraag ik mij af hoe ik de 'Timing' van deze onthulling moet zien, een half jaar na het voorval, en kort na het tot stand komen van een nieuw kabinet met het CDA erin. En welke 'hacker' NRC de geluidsfragmenten en SMS-jes heeft toegespeeld. Als dat een Nederlandse, Amerikaanse, of Oekraïense overheidsdienst was, dan wordt het wel erg precair! Maar het zou ook wel weer verklaren waarom NRC zo laaiend enthousiast is over die 'Sleepwet'. Terwijl ze consequent de veel serieuzere onthullingen via WikiLeaks onder het tapijt vegen.

 

PS: 'Meerdere vliegtuigen' is hiermee voor mij niet bewezen. Noch enige andere pertinente lezing omtrent het drama. Daarvoor berusten de diverse lezingen nog veel teveel op speculatie, getuigenissen van onbetrouwbare, en/of anonieme getuigen, en beeldmateriaal waarmee van alles mis is. 

'Meerdere vliegtuigen' gaat uit van 'rebellen' die een Buk-raket afschoten, buitgemaakt op het leger van Oekraïne, of gekregen van onbekende Russische 'donoren', maar waarbij vlucht MH-17 niet het feitelijke doelwit was. Oftewel: Oekraïense gevechtsvliegtuigen gebruikten vlucht MH-17 als 'menselijk schild'. Autonoom tevens een extreem cynisch argument om dat luchtruim juist niet te sluiten. Vandaar de ophef. 

Manifest

October 18, 2017

Net als vorige jaren, las ik weer even een pauze in voor een reis die mij wat verder van huis voert, en zo nu en dan buiten bereik van de moderne communicatiemiddelen. Prettig voor de kinderen, die zich mogen verheugen op het 'vruchtgebruik' van woning, auto en 'snuisterijen', en minder stress voor u, omdat u mijn stress-inducerende bijdragen aan het publieke debat niet krijgt voorgezet. En mij hoort u ook niet klagen! 

 

Als uitsmijter geef ik u nog de 'link' naar een petitie behorend bij het manifest 'Red Ons Pensioenstelsel!'. Op de pagina treft u een doorverwijzing naar de pdf met uitleg. Dit is een andere petitie dan die welke de politiebonden hebben gelanceerd, waarin het meer specifiek gaat over het 'vroegpensioen'. Pensioen is voor veel mensen een 'ver van mijn bed'-show, tot het te laat is. Leest u op uw gemak de tekst behorende bij het manifest, en ook als uw eigen pensioen goed verzorgd is, teken dan voor uw kinderen, en kleinkinderen. Half november ben ik weer terug. 

 

Met vriendelijke groet,

 

Jake.

Burnout

October 18, 2017

Juncker wil geen president zijn van de 'Europese Commissie' als de EU uit achtennegentig autonome gebieden zou bestaan.

 

Dat komt in zoverre goed uit, dat we dan misschien eens na kunnen gaan denken over een gekozen president. Tevens is het een opsteker voor al die Europeanen die het idee hebben dat Juncker en de zijnen heimelijk tóch blijven streven naar uitbreiding van de EU met landen in de periferie, zoals Oekraïne, Georgië, of Turkije als het westen er uiteindelijk tóch nog in zal slagen Erdogan pootje te lichten, na de mislukte coup van 2016.

 

De ironie is, dat Juncker zijn ongenoegen ventileerde tijdens een toespraak in de universiteit van Luxemburg. Eén van die ministaatjes die in de na-oorlogse periode door de vorming van de 'Benelux' de aftrap verrichtten voor een ontwikkeling die in eerste aanzet veelbelovend was, maar door de bemoeizucht van 'Brussel' nu eerder een gevaar vormt voor héél Europa. Juncker maakte naam voor zichzelf als gekozen vertegenwoordiger van dat 'gat' in het hart van Europa, waar je met de auto doorheen bent voor je er erg in hebt. En voor de meeste bezoekers van dat land is de enige reden voor een omweg tijdens een rit van noord, naar zuid, of oost, naar west, de goedkope benzine, en lage accijnzen op drank. Of ze hebben er een 'postbus' waar ze hun zwarte geld in hebben opgeborgen. 

 

Door die functie van 'bankier' voor schimmig geld is het 'per capita' het op één na rijkste land ter wereld, na het in olie en gas zwemmende Qatar. Met een gemiddelde levensverwachting in het 'Groot-Hertogdom' van ruim 82 jaar. En kom mij nou niet vertellen dat Juncker vreest voor versplintering omdat dan het 'speelveld' in Europa ongelijk wordt, met rijke economische regio's enerzijds, en gebieden vol paupers anderzijds, want dergelijke egalitaire impulsen zijn 'Brussel' vreemd. 

 

In de hele westerse wereld spelen gekozen en benoemde leiders met vuur door meer te letten op 'kleur' dan op 'vorm'. Daar tussendoor kleuteren dan nog destructieve types als Hillary Clinton, die niet uit de schijnwerpers is weg te branden, nu nog slechts gesteund door mensen die al hun principes en idealen overboord hebben gezet, vanuit een loyaliteit-verdwazing die voer is voor psychiaters. 

 

Juncker stelt dat de EU niet kan bemiddelen in het conflict tussen Catalonië en Rajoy, omdat Rajoy daar geen oren naar heeft. Terwijl in mijn beleving de EU juist onmisbaar is in dát opzicht! Als een 'Pater Familias' boven de partijen, en ingrijpen als een 'plucheklever' zijn hand dreigt te overspelen. Niet door 'het leger' er op af te sturen, want dat is juist zo mooi van die EU zoals het ontworpen is, dat het geen leger hééft. Maar 'ga eens praten'. 

 

Een EU met achtennegentig 'autonome' gebieden is niet onbestuurbaar. Je moet alleen niet vanuit 'Brussel' willen voorschrijven wie de 'hand' van wie moet 'kussen', maar zorg dragen voor vreedzame coëxistentie, en geharmoniseerde logistiek en infrastructuur. Voeg er enige gecentraliseerde zorg voor cultuur en de ontwikkeling van onderlinge solidariteit aan toe, door als collectief een 'vangnet' te ontwikkelen voor 'sloeber-gebieden', zodat de verschillen tussen arm en rijk niet al te groot worden, wat een 'gemeenschappelijke munt' vereist, en een zekere mate van harmonisatie in de belastingwetgeving, zodat we zulke uitwassen als 'Luxemburg' kunnen voorkomen, en klaar ben je. Kun je je als 'economische gemeenschap' richten op het bevorderen van de relaties met andere economische grootmachten. Bij voorkeur die met een échte economie. 

 

Het probleem is, dat er in 'Europa' wel degelijk realisten rondlopen, die ook wel begrijpen dat al die 'maakbaarheid' op weerstand stuit. In hun perceptie kan het geen kwaad om 'Hoog in te zetten', zodat het uiteindelijke compromis toch kan worden verkocht als 'progressie' in de door hen, en hun achterban gewenste richting. En mocht het resultaat tegenvallen in het gebruik, dan pas je er gewoon toch een mouw aan? Maar niet alleen zijn 'stapjes terug' onrealistisch, maar voorbij een zekere pijngrens is er domweg geen ruimte meer voor wat voor onderhandelingen dan ook, en breekt de boel. Dan alsnog uit je bed komen en voorstellen om toch maar eens te gaan praten hoeft dan niet meer. 

 

Gematigde leiders van volksbewegingen opsluiten, is het ideale recept om de radicalen binnen die groep de wind in de zeilen te geven. Het wil er bij mij niet in dat onder al die riant betaalde adviseurs van Rajoy, Junckers en andere leiders in 'Europa' dat besef niet leeft. Wat bij mij de vraag voedt of het die 'elite' er om te doen is? Willen ze dat de boel klapt? In Griekenland kwamen we met de schrik vrij, voorlopig. Italië is niet geklapt, voorlopig. In Frankrijk won Macron. Alleen Engeland haakte af, en nam Schotland met zich mee, dat gráág had willen blijven. Maar ook daar speelde 'Brussel' op de achterhand de rol van scherprechter, door de Schotten voor te houden dat ze hun spullen konden pakken als ze zich onafhankelijk verklaarden van 'Londen'. 

 

'Europa' in handen geven van politici die als hoogste ideaal het bevorderen van euthanasie hebben, of die zo vervuld zijn van hun eigen gelijk, dat ze liever sterven dan de kans voorbij te laten gaan om anderen hun wil op te leggen, of die benauwd zijn dat hún 'Luxemburg' zijn unieke rol als 'Zwart-Geld'-kluis kwijt zou kunnen raken als er meer 'ministaatjes' kwamen met een vergelijkbaar 'verdienmodel', is geen levensvatbare optie. 

 

Zeker, als 'Europa' uiteindelijk uiteenvalt in achtennegentig regio's, zónder een overkoepelend centrum waar men elkaar ontmoet om afspraken te maken die per saldo 'win-win' zijn, zal het nog een stuk beroerder zijn dan die machteloze, geld en energie verspillende koehandel waar de 'maakbaarheid-fetisjisten' zich uit mogen leven. Maar als argument om dan maar niet te streven naar zelfbeschikking in je leven gaat dan niet werken. Zeker niet met een 'Eur-Aziatische' mammoet net over de grens waar ze elkaar niet de kop afzagen over 'Zwarte Piet', Quota voor vrouwen, toiletten voor transgenders, en hulp aan 'Syrische Tijgers', propaganda-oorlogen, en hoeveel kaarsjes er in het euthanasie-pakket moeten om het 'humaan' te maken, maar waar ze gewoon werk maken van werk. En toezien op de veiligheid van burgers. En andermaal: Die buren hoeven ons niet 'in te halen' voor de onvrede toeslaat. Het is voldoende als de 'vector' bij ons in de tegenovergestelde richting wijst, of beduidend kleiner is, terwijl zij 'groei' en 'bestuurlijke innovatie' laten zien. 

 

Als een regio met plannen komt voor onafhankelijkheid, denk dan niet: Hoe gaan we de zetels verdelen in 'Europa'? Maar stap eens af van dat perfide concept, en vraag hoe die regio bij gaat dragen aan een versterking van het collectief? Bouw af die behoefte om gecentraliseerd voor te schrijven hoe, en op welke tijd iemand naar het toilet moet, en aan welke bouwvoorschriften dat toilet moet voldoen. Als ze op conferenties als 'Bilderberg', of het 'World Economic Forum', met zoveel meer 'afgevaardigden', bij machte zijn de lijnen uit te zetten voor een economische koers die de 'elite' aanspreekt, moet het toch eerder veel makkelijker zijn om met minder deelnemers die hun eigen volk vertegenwoordigen overeenstemming te bereiken over een koers die de Europese burger voordeel brengt? 'Minder' is hier niet alleen 'meer', maar ook een recept dat het leven van dat gestresste 'Europa', dat veel teveel hooi op zijn vork heeft genomen, kan redden. 

 

Toen een verontruste politicus uit Malta Frans Timmermans schreef, omdat ze vreesde voor het leven van een journaliste die met de 'Panama-Papers' in de hand de corruptie in haar land bestreed, verwees 'Onze Frans' haar terug naar de autoriteiten van haar land. Daar kon 'Brussel' geen tijd voor vrij maken. Ze waren druk met de transgender-toiletten, en Oekraïne. Sorry. Nu is ze dood. Opgeblazen met een autobom. Kwestie van prioriteiten.

 

Tijgers

October 17, 2017

Syrische tijgers komen naar ons land.

 

Lange tijd weinig of geen nieuws uit Syrië in ons land. Maar nu het de Amerikanen en hun bondgenoten gelukt lijkt te zijn Raqqa in te nemen, door een 'deal' te sluiten met IS, die per bus een vrije aftocht kreeg naar gebied elders dat nog in handen is van de terreurorganisatie, vergelijkbaar met de ontknoping rond Aleppo eerder dit jaar, heeft de westerse pers weer interesse. De afgelopen maanden was het nieuws vooral dat veel burgers het slachtoffer waren van het geweld, en als dat komt door de acties van 'onze jongens', dan houden we dat liever buiten beeld. 

 

Eind augustus werd nog wel, tussen neus en lippen door, gemeld dat Raqqa inmiddels de 'slechtste plek op aarde' was. Maar ineens was daar ook Jan Egeland, 'VN-adviseur', voorheen nog journalist en directeur van 'Human Rights Watch' in Europa, die in dit geval best bereid was te verklaren dat het niet onze schuld was. Want met IS valt niet te onderhandelen. Iets wat Assad al sinds het uitbreken van de oorlog in zijn land zegt. En wat bij de strijd rond Aleppo nog niet werd aanvaard als een argument om te trachten ISIS en Al Qaida daar te verslaan. 

 

Dat we Hemel en Aarde verplaatsen voor een stel 'schurftige roofdieren' die in Aleppo 'ISIS overleefden', is kenmerkend voor onze verdwazing. In het bijzonder waar de mensen die met tranen in hun ogen naar de beelden kijken van dieren die van de ene dierentuin worden overgebracht naar de andere, zonder zich te realiseren dat we die dieren dat lot hadden kunnen besparen als we van meet af niet zo gek waren geweest om die 'Regime Change'-operatie in Syrië te steunen. Herinnert u zich nog die verhalen over Aleppo? Waar helemaal geen sprake zou zijn van ISIS? Louter vrienden daar?

 

Ondertussen rukken de Syrische elitetroepen, die zich ook 'Tijgers' noemen, op richting de grens met Irak, waarbij ze veel weerstand ondervinden. Van 'onze jongens', die samen met de restanten van ISIS en Al Qaida proberen de opmars van het Syrische leger, gesteund door de Russen en bondgenoten uit Iran en Libanon, tot staan te brengen. 

 

Door de mist zien we onduidelijke plannen voor escalatie van de spanning rond Iran, dat al héél lang het feitelijke doelwit is van de 'Warparty' in de Verenigde Staten, en het Israël van Netanyahu, die Trump 'aan een touwtje' heeft, naar het zich laat aanzien. Het 'Helse Verbond' van Israël met Soennitische extremisten, eveneens krampachtig buiten de 'mainstream' pers gehouden, al doen ze er in Israël zelf nauwelijks nog geheimzinnig over, en laat de televisie opnamen zien van een ISIS-trainingskamp net over de grens, dat met rust gelaten wordt, terwijl Israëlische vliegtuigen met enige regelmaat Damascus bestoken ten behoeve van ISIS en Al Qaida.

 

Waar die obsessie met Iran vandaan komt? Olie, olie en olie……….

 

In 1974 sloot de Verenigde Staten een 'deal' met de Saoedi's. Dat was na de 'oliecrisis', en na de 'Nixon-schok', en voor de omwenteling in Iran, waarbij de 'Regime-Change'-operatie uit 1953, toen Iran haar onafhankelijkheid verloor, ongedaan werd gemaakt. De Verenigde Staten, en Israël (bij extensie), hadden die 'deal' nodig om te overleven. De Verenigde Staten, en Israël (bij extensie), beloofden het Saoedische vorstenhuis wapens en veiligheid, in ruil voor de belofte dat de Saoedi's, (OPEC), de olieopbrengsten om zouden zetten in Amerikaans 'waardepapier'. Dat leidde tot het 'Olie-Mercantilisme'.

 

'Mercantilisme' was de overheersende economische theorie vóór 'Adam Smith', die er de vloer mee aanveegde, en pleitte voor een 'Vrije Markt'. Sinds die vroege zeventiger jaren leven we in een totaal schizofrene wereld, die doet alsof er sprake is van een 'Vrije Markt', terwijl daar geen sprake van is. Het is één van de redenen waarom de theorie zo slecht aansluit bij de praktijk, en 'schokken' uit het niets grote schade toe kunnen brengen aan het systeem. 

 

Uiteraard zijn er ruim voldoende mensen bereid om uiteenlopende andere argumenten aan te voeren voor hun blinde haat. Maar die proberen de aandacht af te leiden van de échte oorzaak, of het zijn naïeve haatzaaiers die als 'nuttige idioten' dienst mogen doen als 'kanonnenvoer'. Daaronder de nodige Europese 'Jihadisten', en extremisten van elders. Ze laten zich makkelijk het hoofd op hol brengen met onrealistische dromen over een 'Eigen Staat'. Maar hun leiders gaat het maar om één ding: Olie. En die leiders worden (nu nog) aangestuurd en gefinancierd door 'Washington', 'Tel Aviv' en 'Riyad'. Op enig moment waarop ze ongehoorzaam lijken te worden, komt er een 'drone' langs, of een stel 'vrienden', en 'POEF!'. 

 

Na de mislukte exercitie met ISIS en Al Qaida, en daaraan verbonden groepen, proberen die drie 'vrienden' de Koerden voor hun wagentje te krijgen. Terwijl ze ISIS en Al Qaida nog niet helemaal hebben opgegeven. Maar dat geeft zoveel 'ruis' op de lijn, dat er een grote kans is dat het uitloopt op een gigantisch fiasco over de hele linie. De media bij ons meldden inmiddels hoopvol dat troepen van 'Bagdad' oprukken naar Kirkuk, in de hoop op een gewapend treffen, maar wat is het verschil met 'Madrid' en Catalonië, of 'Kiev' en de Donbas? Kirkuk ligt in Irak, en de democratisch gekozen regering zetelt in Bagdad. Zoals die van Syrië in Damascus zetelt. 

 

Formeel stelt 'Washington' dat het tegen de onafhankelijkheid van de Koerden is, omdat ze anders Erdogan helemáál kwijt zijn. Maar ondertussen doen ze geen enkele moeite om een uitslaande brand te voorkomen. Waar Iran anderzijds een hoge militaire afvaardiging naar Barzani stuurde om oorlog te voorkomen. Iran heeft geen onafhankelijk 'Koerdistan' in de aanbieding, maar mogelijk wel een verleidelijk perspectief van een federale associatie, gebaseerd op een puur economisch verhaal over het belang van 'olieproducerende landen' in een daadwérkelijk 'Vrije Markt', na herinvoering van de 'goudstandaard', waar Iran, samen met Rusland en China naar streven. Dat de regeringstroepen vervolgens zonder noemenswaardige tegenstand Kirkuk bereikten, mag best een veeg teken genoemd worden voor onze 'westerse' macht in Irak.

 

Voor 'Washington', 'Tel Aviv' en 'Riyad' is dat een doembeeld. Maar voor Europa niet persé. Militair is die bizarre, immorele 'olie-alliantie' onverslaanbaar, op papier. Maar ondanks de hoog ontwikkelde vormen van 'psychologische oorlogsvoering' die worden gebruikt om de neuzen dezelfde kant op te krijgen, zijn de scheuren in het canvas talrijk, en wordt de betonnen muur achter de geromantiseerde voorstelling van het schilderij dat Nixon en Kissinger, en hun opvolgers binnen de 'Warparty' ons nalieten, zichtbaar. Ook Barzani en de Koerden moeten, net als Erdogan, en Europa, keuzes maken die ver strekkende gevolgen kunnen hebben voor henzelf, maar ook voor de mensen die zullen beslissen of ze helden, of 'losers' waren, als straks de rekening wordt opgemaakt, en de geschiedenis van de wereld na 1970 wordt geschreven door mensen die verder kijken dan 'Hippies' en 'Yuppen'.

 

Als u binnenkort in uw auto, of op de trein stapt om naar die Syrische Tijgers in Friesland te gaan kijken, denk dan even: 'Olie!'

Angsthaas

October 16, 2017

Angst is een slechte raadgever.

 

Dat geldt misschien wel in het bijzonder voor 'angst voor de toekomst'. En in deze tijd angst voor techniek. Wat niet wegneemt dat technologische vooruitgang ook ronduit gevaarlijk kan zijn. Tot nu toe was dat in het bijzonder het geval als de 'verkeerde mensen' er vat op kregen, en er dingen mee deden die de vrede en de veiligheid in de wereld bedreigden.

 

In al die gevallen waarin de technologische vooruitgang gedreven werd door een behoefte aan geavanceerde technieken om andere mensen van het leven te beroven, of de kwaliteit van hun leven drastisch te beperken, claimden de initiatiefnemers exact het tegenovergestelde na te streven. Niet dat ze ontkennen dat de nieuwste 'snufjes' waar ze in investeren, doorgaans met belastinggeld, bedoeld zijn om anderen te doden, van hun 'privacy' te beroven, of hen om te toveren tot willoze 'zombies' die niet veel meer doen dan consumeren wat er in hun 'trog' landt, maar dat is juist om ons te beschermen!

 

Om volstrekt onduidelijke redenen zien hele volksstammen hoog opgeleide 'menswetenschappers' wel dat er risico's kleven aan 'wapenbezit' als het om privé-personen gaat, maar zijn ze ziende blind, en horende doof voor het gegeven dat het overgrote deel van de moorden, en onder bedreiging met geweld opgelegde knevelpraktijken, het gevolg is van activiteiten van uiteenlopende overheden. Niet alleen dat, maar dezelfde motivatie die we tegenkomen bij individuen die geweld gebruiken, zien we ook terug bij overheden. Van 'simpele' criminaliteit, omdat het praktisch de enige overgebleven manier is om je hoofd boven water te houden, via criminaliteit die erop gericht is ervoor te zorgen dat de 'maffia' zijn 'deel' krijgt, in ruil voor 'protectie', tot losgeslagen psychiatrische patiënten die complete landen infecteren met hun wanen. Of een combinatie.

 

De theorie achter het idee dat een 'monopolie op (dodelijk) geweld' voor de overheid een goede zaak begrijp ik. In de praktijk werkt het echter niet naar behoren, vrees ik. Niet alleen zorgt het ervoor dat lieden met 'onzuivere ambities' met elke vezel in hun lijf zullen streven naar het verwerven van het recht om 'in dienst van de overheid' dichter bij het 'vuur' terecht te komen. Waarbij die overheid met publiek geld over aanzienlijk dodelijker wapentuig kan beschikken dan enige private partij, gif en biologische strijdmiddelen daargelaten. Maar in zo'n omgeving waant de individuele burger zich ten onrechte veilig, waardoor men minder alert wordt op ontwikkelingen in eigen gelederen die niet in het belang van de mensheid zijn. Terwijl men zich tegelijk kwetsbaar voelt, wat de irreële angst voor 'vreemde mogendheden' en 'invloeden' doet toenemen.

 

De spectaculaire ontwikkeling van de mondiale 'Russofobie' komt als zodanig niet uit de lucht vallen. Wie inzicht wil verkrijgen in hoe kinderlijk eenvoudig het is om mensen een bepaalde kant op te sturen, moet persé DIT exposé lezen. Als u daarna in totale verwarring niet meer weet wat u geloven moet, is mijn doel bereikt. Dat wil zeggen: We moeten eens ophouden met geloven! En individueel aan onze weerbaarheid werken. Niet bang zijn om vervolgens aangevallen of uitgelachen te worden. Maar ondertussen wel wegblijven van het gebruik van geweld, of het aanmoedigen van geweld door enige overheid, anders dan ten behoeve van zelfverdediging.

Robben

October 15, 2017

Jaar in, jaar uit, winnen teams van Nederlandse universiteiten in de Australische woestijn de 'Solar Challenge'.

 

Per vliegtuig worden de wagentjes, teams, en belangstellende sponsoren en journalisten naar het andere eind van de wereld verscheept, om het op te nemen tegen 'inzendingen' van andere deelnemers. Om succesvol te zijn moet een team niet alleen beschikken over 'State of the Art' zonnepanelen, maar het wagentje moet extreem licht, maar voldoende 'stijf' zijn. De aandrijving moet krachtig zijn, licht, en zuinig omspringen met de kostbare opgewekte stroom. De frictie met het oppervlak van de weg moet minimaal zijn. 

 

Er kan geen twijfel over bestaan dat die wagentjes het 'neusje van de zalm' zijn op het gebied van techniek. En ons land loopt duidelijk voorop. Maar niet waar het de praktische toepassing betreft, helaas. En op het moment dat het er op aankomt innovatieve technieken om te zetten in producten die bedoeld zijn voor 'de massa', komt China in beeld. Als we in Nederland geld verdienen met de ontwikkeling van die geavanceerde technieken, dan is het op het niveau van 'ingenieursbureaus', en patenten. En binnenkort komt die productie wellicht terug naar landen als Nederland, maar dan in fabrieken die van voor tot achter vol staan met industriële robots. 

 

Overigens is China verreweg de grootste afnemer van industriële robots. Wat betekent dat als we in ons land het roer om zouden gooien, en de productie zelf zwaarder zouden belasten om het verlies aan inkomstenbelasting te compenseren, omdat je robots geen salaris hoeft te betalen, en de mensen die voorheen dat productiewerk deden thuis op de bank naar Netflix zitten te staren, met een uitkering, China de concurrentieslag nog steeds kan winnen, ondanks de last van logistieke opslagen. 

 

Los van het gegeven dat ze in China op de universiteiten ook niet stil zitten, en Chinezen de reputatie hebben zeer gedisciplineerd te studeren, omdat discipline in die cultuur (nog) geen vies woord is, al wordt er hier en daar hard aan gewerkt om het traditionele gezag van de ouders in die kringen 'pedagogisch verantwoord' te ondermijnen. 

 

Nou kan niet iedereen de universiteit of hogeschool aan. En rotzooien met de toelatingseisen, het niveau dat men moet halen om af te studeren, of de introductie van 'feeststudies', is uiteindelijk zelfbedrog. Sterker nog, het kan er per saldo voor zorgen dat talent tussen de wielen komt, omdat kwalitatief minder geschikte kandidaten voor een functie uiteindelijk wel een 'goede babbel' hebben, wat bij veelal enigszins 'autistisch' aandoende genieën niet zo goed is ontwikkeld. 

 

Dat technologie in onze nabije toekomst een steeds belangrijker rol in ons leven zal vervullen, daar is iedereen wel van overtuigd. Tegelijk is het de vraag of 'alle ballen op Robben' ons in de volgende ronde gaat brengen, als u begrijpt waar ik heen wil. Als we iedereen opleiden tot professor, ziet onze toekomst er dan zonovergoten uit? Is het een goed 'verdienmodel'? 

 

Dat valt te bezien. Om te beginnen is het cruciaal dat 'rechten' en 'octrooi' internationaal worden gerespecteerd. Wat in niet onbelangrijke mate samenhangt met respect voor internationale wetgeving in het algemeen, en het eerbiedigen van gemaakte afspraken tussen landen onderling. Als er iets is dat op dit moment ernstig op de tocht staat, dan is het dat wel! De soevereiniteit van landen is voor westerse mogendheden geen gegeven. Internationale akkoorden worden zonder omhaal bij het 'grof vuil' geparkeerd. Handelsbarrières worden opgericht, muren gebouwd. Sancties zijn schering en inslag. 

 

Kijken we dan naar een ander Nederlands prestigeproject dan die wagentjes die meedoen aan de 'Solar Challenge', zoals het recent met een Russische raket gelanceerde 'ruimte-instrument' Tropomi, ontwikkeld door 'Delft', met honderd miljoen van de Nederlandse belastingbetaler, dan begrijpt u wellicht al een beetje waar bij mij de pijn zit? Dat 'instrument' is bedoeld om wereldwijd de luchtkwaliteit te meten. De data zijn gratis te verkrijgen bij het ministerie van Henk Kamp, die ruimte vond voor dit honderd miljoen kostende project op zijn begroting, en die van andere ministeries. Maar in de uitzending van het journaal was hij apetrots. Hoogwaardige technologie! En daar in Noordwijk werken 2700 mensen………..

 

We moesten alleen wel een raket kopen van die vermaledijde Russen, want westerse raketten zijn schaars, peperduur, en kunnen niet zoveel gewicht omhoog brengen. Zelfs in de Verenigde Staten zijn ze afhankelijk van Russische raketten voor het lanceren van hun spionage-satellieten. Die 'ouwe dingen' zijn derhalve niet slecht als 'verdienmodel' voor Rusland. En een sneer in de westerse media over die 'archaïsche vuurpijlen' die toch eigenlijk niet meer kunnen in een tijd waarin iedereen belt met een iPhone, leverde dan ook de repliek van de Russen op: 'You try going to space on your iPhone'. 

 

Met andere woorden, als je 'alle ballen op Robben' speelt, is dat nog steeds geen garantie dat je je plaatst voor de volgende ronde. Sterker nog, het is eigenlijk de beste manier om uitgeschakeld te worden. En dat ligt dan niet aan de kwaliteiten van 'Robben'.

Jungle

October 14, 2017

'Schiphol' is een staatsbedrijf, vermomd als private onderneming. 

 

Op die manier kan de directie zichzelf riant belonen, en is het een gewild toevluchtsoord voor mislukte politici, ambitieuze ambtenaren, en 'semi-overheid'-managers met politieke kruiwagens. De 'Autoriteit Consument en Markt' (ACM) is kennelijk van oordeel dat de relatie met de KLM te 'innig' is. Al zou je dat niet zeggen. Die 'ACM' is een ander 'beest' binnen de stal met overheidsbedrijven, met een bestuursvoorzitter die een goed betaalde baan bij een gerenommeerd advocatenkantoor verliet voor een kans om 'waakhond' te zijn. Bijster effectief is die 'ACMniet, maar via de media heeft die club wel degelijk grote invloed. 

 

De KLM was ooit een staatsbedrijf. Het werd succesvol geprivatiseerd, en groeide vervolgens spectaculair door een innovatie in de luchtvaartwereld, de introductie van het 'Hub-Spoke' model. Met vliegtuigen voor de korte- en middellange afstand werden in tal van Europese landen steden aangevlogen vanuit Schiphol, waar passagiers werden opgehaald voor het snel groeiende internationale lijnennet van de KLM. Dat leegroven van de 'nestjes', met eigen vliegtuigen, en die van 'partners', legde het bedrijf, en ons land, geen windeieren. Toch ging het op enig moment fout.

 

Een  ambitieuze directie stapelde de ene foute investering op de andere bij pogingen om een 'wereldspeler' te worden door elders complete bedrijven over te willen nemen. In de landen waar men het oog op had laten vallen, zaten overheden en 'marktpartijen' niet te wachten op Nederlanders die bij 'hun' luchtvaartmaatschappijen de dienst uit zouden maken. De overname van het Amerikaanse 'Northwest' strandde, mede door bij wet vastgelegde beperkingen op 'buitenlandse investeringen' in 'strategische ondernemingen'. Een poging om middels de overname van 'Air Littoral' de Franse markt beter te kunnen bedienen liep stuk op mismanagement. Het fiasco van de pogingen om het Italiaanse 'Alitalia' in te lijven haalde volop de kranten. En toen het Scandinavische 'Braathens' zich weer loswurmde na een overname, was KLM rijp voor de slacht.

 

Waar men in andere landen in dergelijke gevallen op de rem zou gaan staan, gaven ze in 'Den Haag' vol gas. En hoewel we in ons land nog spreken over de KLM alsof het een Nederlands bedrijf is, staat het feitelijke hoofdkantoor in Parijs. Dat werd afgelopen week nog eens onderstreept door de beslissing van 'Parijs' om een akkoord dat Elbers in Nederland had gesloten met de pilotenvakbond, over het inleveren van salaris in ruil voor een 'commissaris', simpelweg van tafel te vegen. En ik begrijp dat er in Nederland, 'polderland' bij uitstek, waar gemaaid gras hoog genoeg is, weinigen zijn die medelijden hebben met piloten, maar daar gaat het hier niet om. KLM is géén zelfstandig bedrijf. En het is níet langer Nederlands. Hetzelfde geldt voor 'dochter' Transavia. 

 

Uit de media begrijp ik dat de 'ACM' zich inspant om Easyjet en Emirates een ruimere toegang te geven tot de Nederlandse markt. De gedachte is, kennelijk, dat de Nederlandse consument dan meer bestemmingen krijgt aangeboden, voor een lagere prijs. Mijn commentaar? 'Ze zien ze vliegen!' Het ondergraven van Schiphol als 'Hub' is het nauwelijks verholen doel van Emirates. Het 'genie' achter Emirates is Tim Clark. Geboren op Aruba, is het verhaal dat een apetrotse KLM-directie hem, toen nog werkzaam voor 'British Caledonian', op enig moment in de keuken van het (toen nog) Nederlandse luchtvaartbedrijf liet kijken. Waarop Clark met een 'Monkey See, Monkey Do'-strategie simpelweg kopieerde wat de KLM op Schiphol deed. Maar met meer succes, omdat 'Dubai' er anders in zit dan 'Den Haag', en Emirates geen rekening hoeft te houden met ambitieuze juristen bij het equivalent van een 'ACM' in dat deel van de wereld. En dat is een eufemisme.

 

Het kapot maken van Nederlandse ondernemingen is in 'Den Haag' bijna een sport. Concurrentie in een 'Open Markt' is optimaal voor consumenten en ondernemers. Maar dan moet het 'speelveld' wel gelijk zijn voor alle partijen. En als er één sector is in de geglobaliseerde wereld waar dat beslist niet het geval is, dan is het wel de luchtvaart. Air France was kort voor het de KLM overnam praktisch failliet. Met scheepsladingen overheidsgeld hielden ze het hoofd ternauwernood boven water. En zogen vervolgens de KLM op. Als door de interventies van 'Den Haag' en de 'ACM' de operatie vanaf 'hub' Schiphol een verlieslatende propositie wordt, zal Air France zonder pijn in het hart de stekker eruit trekken, en de vervoersstromen ombuigen richting 'hub' Parijs, waar een 'business-vriendelijke' Macron meer met het bedrijf mee zal denken dan zijn voorganger, die meer uit 'Haags-pokhout' was gesneden. 

 

Natuurlijk, er zijn bedrijven die je beter kunt laten gaan. Neem ABN-AMRO van vóór de 'kredietcrisis'. We mogen God op onze blote knieën danken dat ze in 'Den Haag' niet voor de overname van die toko zijn gaan liggen! Maar de KLM is meer wat de 'VOC' was in de 'Gouden Eeuw': Een strategische 'asset' in een wereld die groter is dan Nederland. En inderdaad, die 'VOC' was voor ons land de 'Kip-die-de-Gouden-Eieren' legde, maar dat ging niet altijd 'netjes'. Nadat de Engelsen de eerste 'multinational' ter wereld de nekslag toebrachten, zullen er ook in ons land al wel 'wereldverbetraars' zijn geweest die opgelucht adem haalden. En in onze tijd overheerst vooral de schaamte voor wat dat bedrijf allemaal heeft uitgespookt. Vierhonderd jaar later wemelt het nog van de groepen die menen dat we overal in de wereld excuses daarvoor aan moeten bieden. 

 

Het hele idee dat Nederland uitblinkt in 'handel' en 'ondernemerschap', is een illusie. Er zijn individuele Nederlanders die er goed in zijn. Maar de overheid is vooral goed in het belasten van het resultaat voor eigen gewin, en het frustreren van de initiatieven op grond van 'Gereformeerde' idealen, die vreemd genoeg juist zo'n bevrijding waren in de zeventiende eeuw, toen we ons losweekten van 'de Kerk' als universeel centrum van ons moralistische denken. Nederland ontpopt zich meer en meer tot het moderne 'Vaticaanstad', en als 'business-propositie' is dat volgens mij geen winnende hand. 

 

Tijd voor een herbezinning op wat onze 'core-business' is. En als collectief die kwaliteiten uitbouwen, en verdedigen tegen aanvallen van andere machten in de wereld. Bij voorkeur binnen een 'Verenigd' Europa dat zich eveneens concentreert op de 'core business', en lichtjaren ver weg blijft van het regelen van ons leven tot vier decimalen achter de komma. Hoogste tijd om 'Brussel' los te weken van de moraliserende betweters uit 'Den Haag', en het tot verkwisting leidende nationalisme, dat regeringen aanzet tot bakkeleien over de vestigingsplaats van met belastinggeld betaalde 'toezichthouders',  administratiekantoren, en 'tech'-bedrijven die satellieten in elkaar frommelen, of races organiseren met voertuigen op zonne-energie. 'It's a Jungle out there!' Het is 'eten' of 'gegeten worden'. Wie de missionaris uit wil hangen, doet dat maar op eigen kosten.

Slochteren

October 13, 2017

Voor de waarde van uw koophuis zijn uiteindelijk maar drie dingen van doorslaggevend belang: Lokatie, lokatie, en lokatie.

 

Toegegeven, die wijsheid heb ik niet van mijzelf. En er valt het nodige op af te dingen. Maar goed beschouwd geldt dat eigenlijk voor alles van waarde. Met inbegrip van je eigen arbeid. Die is weliswaar mobieler dan een huis, en met moderne technieken zoals het internet moet je ook je 'profiel' in 'cyberspace' meetellen als een 'lokatie'. Je kunt echter in ieder opzicht de beste kandidaat zijn voor een bepaalde functie, maar als niemand je opmerkt, gaat die functie jouw neus voorbij. 

 

Landen zijn meer als huizen. Waar ze gesitueerd zijn in de wereld, maakt een wereld van verschil. In de moderne tijd is het 'Gross Domestic Product' (GDP) internationaal de norm op het gebied van de waardebepaling van landen. En politici zeggen niet: 'We hebben mazzel dat we uitgerekend hier werden geboren!', maar kloppen zichzelf op de borst als het goed gaat met 'hun' land. En de burgers papegaaien hen na. 

 

Uiteraard kunnen politici ook onwaarschijnlijk veel schade aanrichten, net als de eigenaren van huizen. En mensen op de arbeidsmarkt zijn ook niet zelden zelf hun ergste vijand als het er om gaat hun waarde op te krikken. Alle denkbare diploma's en vaardigheden, maar geen 'babbel', en je bent al snel een foto in het 'vergeetboek'. Maar dat heeft ook te maken met de wijze waarop we de maatschappij hebben ingericht. Zoals een huis op een toplokatie kan liggen, maar als u het in de verkoop zet, en u doet geen begin van moeite om het aantrekkelijk te maken voor kopers, dan zult u genoegen moeten nemen met een prijs die onder het maximale ligt. 

 

Dat brengt mij terug bij dat 'GDP'. Net als bij een huis, is de 'waarde in het economische verkeer' bepalend voor het geld dat u kunt lenen, met dat 'GDP' als onderpand. In mijn bijdrage van gisteren verwees ik naar een grafiek waarop te zien is hoe spectaculair de schuld van ons land gestegen is, de afgelopen decennia. Zo presenteren politici en economen het zelden of nooit. Voor hen is bepalend hoe hoog de schuld is als percentage van het 'GDP'. Huizenbezitters die gevraagd wordt of ze een hoge hypotheek hebben, noemen in nagenoeg alle gevallen het bedrag, en de daaruit voortvloeiende maandelijkse lasten, die al dan niet dragelijk zijn. Ze zeggen niet: 'Vijftig procent', omdat dat het percentage van de waarde van hun onderkomen is. Al worden ze wel rauw met hun neus op de feiten gedrukt als die waarde daalt, en hun schuldenlast 'onder water' komt te staan. Dan klopt de bank aan met de mededeling dat de rente omhoog gaat, omdat er voor een deel van de hypotheek geen 'dekking' meer is.

 

Landen die hun eigen geld drukken kunnen simpelweg geld bijdrukken om daarmee de schulden af te lossen, maar dat leidt tot inflatie. En als je daarin iets  enthousiast bent, tot 'hyperinflatie', en zul je als burger merken dat een brood op zeker moment een miljard kost. En 'luxe', zoals een huis, eenvoudigweg onbereikbaar is, waardoor de waarde eerst nog oploopt met het stijgen van de inflatie, maar op zeker moment finaal door de vloer zakt, omdat er geen kopers meer zijn. Landen, of regio's die zelf schulden mogen maken, maar niet hun eigen geld kunnen bijdrukken, gaan feitelijk failliet. Maar voor dat moment daar is, zullen de schuldeisers hen het vel over de oren stropen, door onfatsoenlijke rente te vragen over de uitstaande bedragen. Kijk naar Griekenland, en inmiddels een hele waslijst met Amerikaanse staten, die snel groeit, door pensioenverplichtingen en andere sociale lasten die ze simpelweg niet kunnen ophoesten. Die verplichtingen zijn 'contracten' met de burgers, en vertegenwoordigen als zodanig een zekere waarde, die als 'schuld' op de balans van de overheid hoort te staan. 

 

Ook als je huis op een schitterende lokatie staat op een zonovergoten Grieks eiland, zal die schuldenlast van de overheid van invloed zijn op de waarde van jouw woning. Maar in zeker zin is dat nog steeds 'lokatie'. Het gaat dus niet alleen om het uitzicht, of de nabijheid van winkels, scholen en café's, als u begrijpt wat ik bedoel. Politici die toegeven aan uw eisen om geld uit te geven aan 'snuisterijen', of door ruzie te maken met de buren, kunnen het aardig voor u verzieken! In een asociale buurt wil ook niemand wonen, al is het huis nog zo mooi.

 

Waarom het ene huis in dezelfde buurt meer waard is dan het andere, kun je eindeloos discussiëren, maar het gaat niet alléén over 'vierkante-' en 'kubieke meters', en de kwaliteit van de bouwmaterialen. Bij landen is dat nog een heel stuk diffuser. In 1634 maakte de 'Tulpenmanie' zich meester van Nederland. In zeer korte tijd steeg het 'GDP' van ons land spectaculair, terwijl iedereen tegen elkaar opbood om tulpenbollen, en 'Futures' in tulpen te bemachtigen. Deels met geleend geld. Drie jaar later keken de mensen elkaar aan, en zeiden tegen elkaar: 'Tulpen!?!' En het 'GDP' van ons land kelderde weer naar de waarde van voor die manie.

 

In deze tijd zijn er, door het oppompen van de inkomens van de aller- allerrijksten volop 'Tulpenmanies'. Stukken linnen met wat verf erop, in een fraaie lijst, veranderen voor tientallen miljoenen Euro's van eigenaar. Maar bij de lancering van de 'iPhone-8' in China kwamen welgeteld twee geïnteresseerde kopers opdagen. En mede door het groeiende besef dat die mobiele telefoons je privacy tot 'nul' reduceren, is er een trend naar 'simpel'. Of 'niet'. Maar dat heeft wel consequenties voor het 'GDP'. Mijn denigrerende opmerking over 'Kunst' hiervoor komt daarbij niet uit de lucht vallen. Ook in China produceren ze exacte kopieën van welk meesterwerk u maar wilt. Niet van echt te onderscheiden, behalve als u een laboratorium testen op de verf laat uitvoeren, en bepaalde 'pigmenten' nog niet bestonden in de tijd dat de schilder leefde. 'Tulpen!?!'

 

Zeker sinds westerse landen de productie van illegale drugs en prostitutie meetellen voor het bepalen van het 'GDP', moet je je toch echt serieus af gaan vragen of een schuld van 'vijftig procent' niet eerder een schuld is van vierhonderd procent. Niet alleen door die drugs en prostitutie, maar door een enorme hoeveelheid 'activiteiten' en waarde van 'bezittingen' mee te rekenen waarvan je je serieus af moet vragen wat daar nog van over zou blijven 'When the Shit Hits the Fan'. Daarom is het, in mijn ogen, een veeg teken dat overheden burgers proberen te dwingen hun hypotheek af te lossen. Want een huis is toch echt waardevoller in het reguliere economische verkeer, dan een schilderij van Mondriaan. Dus waarom zouden overheden wel extra geld mogen lenen voor hun hobby's, met de moderne variant van 'Tulpenbollen' als onderpand, terwijl zoiets als een woning 'riskant' wordt gevonden? Dat stinkt. Al helemaal waar diezelfde overheid dat 'eigen huis' vervolgens aanwijst als 'melkkoe', zodat ze de rente op hun openstaande schulden kunnen betalen, en zelf niet gedwongen worden om de tering naar de nering te zetten. 

 

Binnenkort is het aardgas op in ons land, en is uw huis het 'Nieuwe Slochteren'. Ook als uw woning niet in Groningen ligt.

 

View older posts »