Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Berlijners

Wij zijn allen 'Berlijners', toch?

 

Kennedy, die later in Houston werd geliquideerd, sprak de woorden dat hij een 'Berlijner' was tijdens zijn bezoek aan die West-Duitse enclave in wat toen Oost-Duitsland was. Vrijheid-minnend, liberaal en wars van imperialistische impulsen. Hij en zijn broer overleefden het niet. Kennedy zelf worstelde met de CIA en het 'militair-industrieel complex', waar zijn voorganger het Amerikaanse volk voor had gewaarschuwd, die de president een oorlog in Cuba en in Vietnam probeerden binnen te zuigen. 

 

Het inspireerde tal van commentatoren tot het ontwikkelen van geheel eigen ideeën over de toedracht van beide moorden, omdat officiële onderzoeken ongerijmdheden aan het licht brachten, en waar het de moord op Robert Kennedy betrof de dader verdacht veel leek op een 'geprogrammeerde' moordenaar, waar het 'MK-Ultra'-project van de CIA op was gericht. 

 

Het behoeft geen betoog, dat iemand die is 'geprogrammeerd' geen 'Berlijner' is, in de betekenis die John F. Kennedy er aan gaf. Een 'Berlijner', in die betekenis, is consequent zichzelf, en een bewust levend, verantwoordelijk lid van de samenleving. Ook zeker geen 'roofkapitalist'. En geen moralist, in die zin dat hij of zij een sterke behoefte voelt om anderen te dwingen zich te voegen naar de normen en waarden van de president in engere zin. 'Ieder zijn/haar ding'. 'Leven, en laten leven'.

 

Met de moord op de Kennedy's werd dat ideaal niet direct begraven. Het keerde terug als een 'volksbeweging' nadat Lyndon Johnson, zonder ooit te zijn gekozen, het presidentschap in de schoot geworpen kreeg, en direct werk maakte van het uitvoeren van alle snode plannen die de CIA had bedacht. Ik schrijf hier gemakshalve 'CIA', maar in deze tijd hoor je 'Deep State' te schrijven, omdat het niet exclusief die notoire spionnen zijn die de agenda van de president volschrijven. Sterker nog, er zitten binnen die CIA zeker ook 'Berlijners', wat de laatste jaren tot tal van onthullingen heeft geleid over extreem schimmige, en cynische ontwikkelingen binnen die CIA. 

 

Die 'volksbeweging' haalde zijn inspiratie uit verzet tegen de oorlogen tegen Vietnam, Cambodja en Laos, omdat 'dienstplichtigen' daar bij duizenden omkwamen in een gewapende strijd waar slechts weinig Amerikanen zich mee identificeerden. De wijze les die de 'Deep State' daar uit trok, was dat je 'dienstplichtigen' dat soort klussen niet op moest laten knappen. Tegenwoordig maken 'westerse' landen daarom gebruik van een mengeling van 'beroeps' bij luchtmacht, marine, en 'commando's', 'robots', huurlingen voor de 'gevoelige' klussen, zoals ontvoeren en martelen, en het doden van 'Berlijners' die 'in de weg lopen', en uiteenlopende terroristische organisaties, en militair volk uit landen die het niet zo nauw nemen met de 'mensenrechten', en geen boodschap hebben aan 'Berlijners'. 

 

Om volstrekt onduidelijke redenen laten we niet slechts toe dat wereldwijd steeds meer oorlogen en 'Regime Change' operaties worden opgezet, maar juicht een niet te verwaarlozen deel van de bevolking dat ook toe. Wie is Pompeo om de wereld zijn wil op te leggen? Onlangs overgestapt van de CIA, waar hij directeur was, naar minister van buitenlandse zaken. En te vinden in de voorste gelederen van mensen die kotsen op 'Berlijners'. 

 

De recente 'verkiezingen' in zijn land, de Verenigde Staten, zijn zo'n krankzinnig makende aanfluiting, dat anderhalf jaar na het bekend worden van de uitslag de kranten nog steeds met nieuwe onthullingen komen over intriges, malversaties, corruptie en spionage. En dat land zou het recht hebben om, in weerwil van wat de Verenigde Naties beslissen, andere landen hun wil op te leggen? 

 

Het gaat er niet om of je, als 'Berlijner', kritiek hebt op keuzes die ze in Rusland, China, Iran of Venezuela maken. Maar hoe kun je in Godsnaam landen als de Verenigde Staten, Israël of Saoedi Arabië als een bondgenoot aan je hart drukken? Hoe krijgt die 'Deep State' het voor elkaar dat 'Berlijners' zich als makke schapen richting slachtbank laten voeren? Waarom breekt in Europa niet de 'pleuris' uit als Pompeo stelt dat de Amerikanen Europese bedrijven ten gronde zal richten als ze zaken blijven doen met Iran, of Venezuela, of Rusland? Hoe is het gelukt, om van al die 'Berlijners' Sirhan Sirhans te maken?

Venezuela

Bij de verkiezingen voor het presidentschap in Venezuela is de zittende president Maduro herkozen.

 

Het land verkeert in een extreem diepe economische crisis. Volgens roof-kapitalisten in de 'westerse' wereld is dat het gevolg van het 'socialisme'. Volgens mij, en minder ideologisch gekleurde commentatoren, zijn het de wurgende sancties die de Verenigde Staten en hun vazallen in de regio, en in Europa, hebben geïmplementeerd. 

 

Venezuela heeft de grootste 'bewezen reserves' aan olie ter wereld. Het betreft echter wel 'zware' olie die minder in trek is door de kosten van raffinage. Maar wel kan concurreren met olie die van ver moet komen, of via 'fracking' wordt gewonnen. Daarbij is 'fracking' een methode die extreem slecht is voor het milieu, en de stabiliteit van de aardkorst, waar gesteente op grote diepte wordt 'gekraakt', en zwaar giftige chemicaliën worden gebruikt die het grondwater tot in de zeer wijde omtrek vergiftigt. 

 

De Verenigde Staten vinden dat die Venezuelaanse olie eigenlijk hen toekomt. En vanaf het moment dat Hugo Chavez aan de macht kwam, en bij verkiezingen daarna steeds weer de steun van een ruime meerderheid van de bevolking kreeg, hebben ze getracht Venezuela te wurgen. Chinese investeringen in de olie industrie zijn voor de Verenigde Staten een extra stimulans om harder te knijpen, en militair ingrijpen te overwegen. In DIT artikel dat verscheen bij 'Consortiumnews', wordt ook aangehaald dat 'humanitaire' NGO's er bij de Amerikaanse regering op aandringen die militaire optie in de ijskast te zetten, omdat het met gemak een bloedbad zou kunnen worden, gelet op de aanhang onder de bevolking voor de 'revolutie'. In hun optiek is 'doodhongeren' veruit te prefereren……..

 

Omdat ook de Venezuelaanse oppositie die sancties steunt, is het niet lastig om te zien waarom de bevolking, ondanks de misère, en een moordende inflatie die het gevolg zijn van het beleid van 'Washington' en 'Brussel', in meerderheid kiest voor Maduro. De opkomst bij de verkiezingen was deze keer slechts 46 procent, maar na de felle strijd tussen Hillary en Donald en met nog twee andere kandidaten, in het militair machtigste land ter wereld kwam ook niet meer dan 56 procent opdagen. Dus wat noem je een lage opkomst? Het is echter hoogst twijfelachtig dat hij zijn nieuwe termijn uitzit. De druk die de Verenigde Staten en landen in de omgeving, met inbegrip van Nederland via de Antillen, op Venezuela zetten is ongekend. En eerlijk gezegd sluit ik zeker niet uit dat het toch uitmondt in een 'Libië-scenario', nu Maduro de 'PetroDollar' een schop heeft gegeven. Vanuit 'westers' perspectief is het beter om het land volledig in het verderf te storten, en zaken te doen met een selecte groep 'roverhoofdmannen' die de olie leveren, zoals nu in Libië gebeurt. Dat land dat ooit het rijkste land van Afrika was, met een bloeiende middenstand, en onwaarschijnlijk veel 'vrouwvriendelijker' dan de roverhoofdmannen waar we nu zaken mee doen, om maar eens iets te noemen, is het lichtende voorbeeld voor die NGO's die overal mensen willen 'bevrijden'. 

 

De enige mogelijkheid die ik zelf zie voor een doorbraak, waardoor Venezuela gered zou worden, is als 'Europa' beseft dat het lot van dat land, en al die andere mislukte 'Regime Change' landen die nu 'Failed States' zijn ook háár lot zal zijn, als het zich door 'Washington' de wet voor laat schrijven. Vergeet al die prachtige ideologische verhalen, en theoretische modellen over de 'markt'. Een land dat niet veel meer produceert dan wapens en 'PetroDollars', heeft 'slaven' nodig om te overleven. Die 'PetroDollar' gaat het niet overleven in zijn huidige vorm, als 'wereldhandelsmunt'. Wat zuiver rationeel betekent dat de 'wapens' gaan spreken. Die 'sancties' zijn exact dat: Wapens

 

Het 'sanctiewapen' werkt in Zuid-Amerika echter ook al niet meer zoals voorheen, omdat steeds meer mensen die de bevolking weten te inspireren het spelletje door hebben, en de bevolking oproepen zich niet te laten chanteren. Wat 'westerse' landen afkeuren als 'socialisme' of 'communisme', is in feite eerder 'ouderwetse sociaal democratie', compleet met verkiezingen. Dat wij het in Europa niet herkennen als zodanig, komt omdat 'sociaal democratie' bij ons volkomen misvormd en verknipt is, en door academische infiltratie is verworden tot een 'LifeStyle-fabriek', gedragen door een 'dienstensector'. En ik beweer daarmee niet dat het een monstrueus 'complot' was dat eraan ten grondslag lag. Maar de realiteit is wel zo, dat als iemand ergens in de wereld zijn vinger opsteekt omdat hij of zij graag een dak boven het hoofd heeft, en voldoende te eten, verwarming, en goede sociale voorzieningen, 'onze' sociaal democratie hen voorhoudt dat ze eerst maar eens moeten werken aan een programma voor 'transgenders', en na moeten denken over 'euthanasie'. 

 

Die NGO's die ervoor pleiten de bevolking te verhongeren zijn beslist geïnfiltreerd door extreem cynische types die het geld dat ze binnenkrijgen opmaken aan 'seksfeesten' en het effenen van hun eigen carrièrepad, al dan niet met steun van even cynische 'Orwelliaanse' overheidsorganisaties die als 'Big Brother' de regie in eigen hand proberen te houden. Maar die gruwelijk zelfzuchtige, perfide hitsers, en hun journalistieke 'support-act' zouden geen poot aan de grond krijgen zonder de steun van 'ons'. Daarom publiceer ik hier het ene na het andere artikel met de impliciete waarschuwing: Wees voorzichtig! Denk eens na! Kijk naar Libië, Syrië, Oekraïne, Venezuela, Brazilië, Mexico. Kijk naar de Verenigde Staten en het Verenigde Koninkrijk. Wordt wakker!

Product

'Prins Harry' is een product.

 

Wat er nog aan menselijkheid rest, is 'ingepakt'. Vele tienduizenden 'professionals' verdienen er grof geld aan, omdat miljoenen mensen over de hele wereld bereid zijn de 'prullen' te kopen die de 'professionals' in de aanbieding hebben. Waar die de-humanisering toe kan leiden, zagen we bij de moeder van 'Prins Harry'. Op de vlucht voor de 'professionals', om nog iets terug te winnen van haar vrijheid als mens, knalde de auto waarin zij zat met hoge snelheid tegen een betonnen pijler in Parijs, wat haar de ultieme vrijheid van de dood bracht. 

 

De dood van de moeder van 'Prins Harry' betekende niet dat het product over zijn houdbaarheidsdatum heen was. Integendeel! Al die 'professionals' benen dat verhaal tot op de dag van vandaag uit, en vijlen en versplinteren de botten op zoek naar het merg. Voor tal van buitenstaanders is het een droom om te mogen leven in een sprookje. Mij lijkt het de Hel. Maar het verdient niet slecht, zolang er vraag is naar dat product. 

 

'Aanzien' komt met verplichtingen. Maar tal van 'Aanzienlijken', en niet alleen 'Royals', beseffen als geen ander dat het allemaal nep is. 'Gebakken lucht'. Dat er weliswaar een enorme wissel op hen wordt getrokken, en ze geen privé-leven meer over houden, maar dat ze 'onder de streep' niet veel meer in de melk te brokkelen hebben dan iemand die hamburgers omdraait bij MacDonalds. Voor die mensen zelf, die soms fanatiek hebben toegewerkt naar het bereiken van die status, een enorme deceptie. Anderen gebruiken die status binnen dat sprookje om de tijd te doden met 'stoute dingen', die het nog een beetje 'spannend' maken op een perfide manier. 'Prins Harry' hulde zich op zeker moment in een Nazi-uniform, en 'Aanzienlijke' Katholieke Geestelijken leven zich uit met misbruik van kinderen

 

'Politiek' in de Verenigde Staten is nu definitief niks meer dan een 'Schelmenroman'. Hele legers 'professionals' buitelen over elkaar heen terwijl ze de ontwikkelingen in het 'Paleis' van alle kanten tegen het licht houden, waarbij ze elkaar voor 'Rotte Vis' uitmaken. De 'vertrutting' van het 'nieuws' in ons deel van de wereld neemt echt onrustbarende vormen aan, en versterkt bij mij de gedachte dat we op het punt staan in de decadentie te verzuipen. 

 

Vorige week beklaagde 'Rusland correspondent' Steven Derix van NRC zich in een 'artikel' over twee pagina's over het gegeven dat het privéleven van Poetin een enigma was. Volledig afgeschermd van de hongerige 'professionals'. Hij sprak er schande van, en bracht de 'lezertjes' van zijn krant daarom een bak met roddels die in zijn métier de ronde doen. Poetin is allerminst schuw, en zeker niet te beroerd om zijn imago welbewust op te leuken, maar van zijn omgeving blijf je af. En ook wie er nou als 'mens' schuil gaat achter 'Trucker Poetin', weten we niet meer dan wat er in de officiële biografie naar buiten is gebracht. En persoonlijk vind ik dat heel gezond. Het dwingt je om naar de daden te kijken, en dat is waar het om hoort te gaan. En niet om Melania in het ziekenhuis, de hond van Obama, de sigaren van Bill Clinton, de vrouw van Macron die zoveel ouder is dan hij, of het gezellige gezinnetje van een PvdA-voorman. 

 

Hoe de balans hoort te zijn voor de minste schade aan het landsbelang, daar is geen formule voor. Wel kunnen we stellig zeggen dat als een 'dossier' vol verzonnen troep over een kandidaat voor het presidentschap twee jaar lang de 'hitlijst' van de kranten en zenders domineert, je in een achterlijk land woont, waar 'besturen' niet de aandacht krijgt die het behoort te krijgen. En als blijkt dat er in de wereld gespecialiseerde 'bedrijven' zijn die grossieren in het manipuleren van de volkswil via dat soort 'sprookjes', en die nauw samenwerken met 'veiligheidsdiensten', dan is het écht tijd om 'Prins Harry' en soortgelijke flauwekul te laten voor wat het is, en terug te keren naar de realiteit. Als ik in het 'nieuws' iemand hoor zeggen dat ze blij is met zo'n 'sprookjeshuwelijk', na alle ellende die het gevolg is van de 'Brexit' en andere 'onfortuinlijke' beslissingen van de 'leidende' politici, hoor ik iemand die alleen nog maar aan zichzelf denkt. Veilig in haar zeepbel. Tot hij definitief klapt.

Rapper

Van woorden naar daden is nog even een 'dingetje'.

 

De hele politieke top in Europa realiseert zich (nu eindelijk) dat ze worden 'gepiepeld' door de Verenigde Staten. In uiteenlopende bewoordingen spreekt men daar de teleurstelling over uit, en belooft men ons, maar vooral ook elkaar, dat 'Europa' zal 'antwoorden'. Maar de alles bepalende vraag is dan: Hoe zal dat antwoord luiden? 

 

Hier staart ons ineens dat fenomeen in het gezicht dat een jaar geleden nog werd weggehoond door het gros van de 'pratende hoofden', 'experts' en politici, dat er zoiets zou bestaan als 'alternatieve feiten'. Dat de aarde om de zon draait wordt door nagenoeg iedereen op aarde inmiddels wel erkent als een feit. Maar is de Verenigde Staten het machtigste land op aarde? Is de EU een eenheid? Is het 'GDP' of de 'inflatie' zoals die worden gepubliceerd door een 'gezaghebbend instituut' een feit? Wat zeggen 'criminaliteitscijfers', of schattingen over het aantal gevallen van kindermishandeling ons? Zijn de Skripals vergiftigd met het dodelijkste zenuwgif op aarde? 

 

Her en der duiken ineens citaten op van (veelal Franse) politici en commentatoren uit het verleden, die hebben gewaarschuwd voor de kwetsbaarheid van Europa, als gevolg van die 'PetroDollar'. Daar tussendoor fietsen dan de verstokte 'Atlantici' die weliswaar niet meer weg kunnen duiken voor het gegeven dat de wijze waarop Trump 'Europa' in de tang neemt geen schoonheidsprijs verdient, maar: 'De Russen!'

 

Nou hebben 'De Russen' hun militaire uitgaven juist met twintig procent verlaagd, waardoor ze voorbij werden gestreefd op de wereldranglijst door de Saoedi's, maar die 'Atlantische' clan is doof, blind, en niet zo intelligent dat ze zich kunnen ontworstelen aan wat hen 'op school' met de paplepel werd ingegoten. Ze kunnen beter 'dingen onthouden', dan waarnemen, en bedenken wat een verandering betekent voor hun leven, en dat van ons. Loyaal aan 'Washington' tot op het bot zijn ze in deze tijd verreweg de belangrijkste belemmering die een 'daadkrachtig' optreden in de weg staan. 

 

'Redacteur Geopolitiek' Michel Kerres hield ons in NRC vrijdag voor dat 'Trump bashing' goed voelt, maar dat het geen strategie is. En dat is de spijker op de kop. Sterker nog, vergeet dat hele 'bashen' maar, en doe eens wat! Nou is Kerres zelf één van die 'pratende hoofden' die al jaren met hun volle gewicht in de weg liggen, en hoewel hij voor de vorm nog wel even stil staat bij de mogelijkheid dat de 'EU' zich zou kunnen herpakken, ziet hij dat niet alleen als een illusie, maar tevens als onwenselijk, want? 'De Russen!'

 

Een dag later stelt Haroon Sheikh, van de 'Freedomlab Thinktank', in zijn column in diezelfde krant dat de Verenigde Staten weliswaar het risico lopen hun hand te overspelen, maar niet omdat 'Europa' de hakken in het zand zal zetten. Maar omdat andere landen zullen willen testen of Trump 'bluft'. Dat is echter het grote probleem: Trump bluft niet. Ik begrijp zelfs niet dat iemand dat nog uit zijn toetsenbord kan krijgen. En als we gaan zitten wachten tot anderen de hete kolen uit het vuur vissen, wacht ons de economische, militaire, sociale en culturele slavernij. 

 

De 'rapper' Kayne West baarde onlangs opzien (en dan druk ik mij bescheiden uit), door zich achter Trump te scharen, en ook nog te stellen dat slavernij een 'keuze' was. Ik weet niet hoe West het precies bedoelde, maar feit is dat de slavenhandelaren die in Afrika 'werkers' haalden, daar niet met groot militair vertoon gevangenen maakten, om hen af te voeren naar de 'geciviliseerde wereld' zoals zij dat toen zagen. Ze kochten die slaven van weinig scrupuleuze 'leiders' die lokaal leuk verdienden aan die handel, en daardoor hun macht over het eigen volk wisten uit te breiden. Daarmee stelt West nog niet dat die slaven blij waren met hun lot! Er was alleen niemand die hen in bescherming nam. Ook niet de invloedrijke mensen binnen hun eigen volk. 

 

In de link hierboven die verwijst naar die uitspraak van West wordt gesteld dat een 'pratend hoofd' die veel weet over 'sport' hem op zijn nummer zette. Maar ik zie alleen een ad hominem reactie die de hele inhoud van het argument ongemoeid laat. En dat is tekenend voor de ziekte waar wij in de 'westerse' wereld aan lijden, ben ik bang. West verwijst met zijn opmerking ook nog naar de Joden en de Holocaust, en dat is in zoverre een treffende vergelijking, dat je nu ziet dat Netanyahu met zijn 'Israel First' politiek, gesteund door de Verenigde Staten, niet slecht scoort voor zijn 'eigen' mensen. Dito met Poetin en Xi, die het echter zonder de hulp van de Verenigde Staten klaar moeten zien te spelen.

 

Slavernij, 'lijfeigenschap', of 'horigheid' heb je daarbij in gradaties. U moet bij deze vergelijking niet direct de beelden van de 'Negerhut van Oom Tom' en dergelijke voor de geest halen. Maar de essentie is dat de ene groep, zonder bestuurlijke invloed, als arbeidskracht wordt uitgebuit door een feodale bovenlaag, die gewapenderhand de orde handhaaft indien nodig. 

 

Individuele revolte van de slaven kwam uiteraard voor, en werd dan doorgaans wreed de kop ingedrukt. Uiteindelijk moest het verlossende woord voor de slaven komen van humanisten, en was er in de Verenigde Staten een burgeroorlog voor nodig om de bakens te verzetten. Een heuse 'slavenopstand' lag daar niet aan ten grondslag. En de kwestie die nu voor u op tafel ligt, is de vraag of wij ons met 'PetroDollars' laten kopen, of dat we onze 'leiders' uitnodigen een 'Poetintje' of een 'Xi'tje' te doen, en hen het mandaat geven om tegen Trump te zeggen: 'Up Yours! Ga zélf maar werken!'

 

Wat heeft 'America First' ons te bieden? 

 

Cashless

Volgens alle berichten gaat het 'voor de wind', en de overvolle terrassen en restaurants bevestigen dat ook.

 

Deze website kreeg als 'header' mee dat ik schrijf voor 'mensen die niet klagen'. Terwijl menige doorgewinterde optimist die hier mijn bijdragen aantreft zal concluderen dat het nou niet bepaald een blog is waar je vrolijk van wordt. En waar ik schrijf over de economie, lijkt het wel alsof ik totaal ben losgeweekt van de realiteit, omdat het sombere voorspellingen regent. Dat is niet helemaal het geval, want ik ben bescheiden optimistisch over de kansen van landen als Rusland en China, als ze oorlog met het 'westen' weten te vermijden, maar dat is voor de gemiddelde Nederlander in dit verband eerder olie op het vuur.

 

Die uitbundige consumptie ontgaat mij écht niet. En ik ben mij er ook van bewust dat in 'economenland' die consumptie een voorwaarde is voor economische groei. Om ons te helpen gingen 'Centrale Banken' op jacht naar 'inflatie', die ons moest stimuleren om geld niet op te potten, maar het te laten rollen, omdat het 'morgen' immers minder waard is. 

 

Volgens 'Kassa' werden onze boodschappen het afgelopen jaar 8% duurder. De energieprijzen stijgen. De huizen zijn onbetaalbaar aan het worden. Peperdure gedwongen overschakeling op 'alternatieve' manieren om je huis te verwarmen en je eten te bereiden zitten in de pijplijn. Alleen al de kosten van de 'zorg' bezorgen je hoofdpijn. Gemeenten, de nationale overheid, en 'Brussel' verhogen de 'lasten'. 'Accijnzen' en 'boetes' worden opgevoerd als een middel om ons gedrag bij te sturen in een richting die onze collectieve welvaart vergroot, door een betere 'kwaliteit van het leven', maar het blijven kostenverhogingen. Dus je zou zo zeggen dat het met die inflatie wel goed zit, nu. 

 

Het CBS is nu overgeschakeld op een nóg minder transparante wijze om ons er van te overtuigen dat het écht goed gaat met Nederland, door een 'samengestelde' grafiek waarin tal van subjectieve waarderingen, die eenvoudig te manipuleren zijn, worden samengevoegd met de lastiger 'bij te sturenharde economische cijfers. Ook daar zijn trucjes voor, zoals het wijzigen van het 'mandje' met artikelen waarvan de ontwikkeling van de kostprijs wordt bepaald, om achter de inflatie te komen. Zelfde verpakking, maar minder plakjes worst. Of arbitrair van het ene naar het ander merk overschakelen, dat een inferieur, maar goedkoper product aanbiedt, zonder rekening te houden met het gegeven dat het inferieure product eerder aan vervanging toe is, en tussentijds regelmatig de geest geeft, waardoor de monteur op zeker moment je telefoonnummer heeft opgeslagen in zijn 'mobiel'.

 

De alles bepalende vraag is daarom hoe we aan dat geld komen? 

 

Hier op mijn blog heb ik al verschillende malen verwezen naar 'bronnen' die ons zorgen zouden moeten baren. Als we niet meer (mogen) sparen voor een goed pensioen, houden we nu geld over, maar dat komen we straks tekort. Dat is dus 'vestzak-broekzak'. Bestuurders die 'liggende gelden', zoals pensioengelden, afromen als 'beheerkosten', brengen dat geld nu in circulatie, maar straks is het er niet meer. Jonge mensen die besluiten geen kinderen te krijgen, besparen op de kosten, en hebben daardoor nu meer te besteden, maar straks is er niemand die hun AOW betaalt. Wie zijn huis als 'pinautomaat' gebruikt, leent van zichzelf om nu te kunnen consumeren, of de kinderen die met hun 'nul-uren-baan' tekort komen óók op het terrasje te kunnen laten genieten. Het naar voren halen van consumptie presenteren als 'groei', is pervers. 

 

Ook al beseffen overheden dat 'lenen' fout af kan lopen, is de verleiding in nagenoeg alle gevallen te groot. Door de focus op de relatie tussen het (consumptie gedreven) 'GDP' en de nationale schuld, kunnen overheden nog steeds lenen, terwijl ze met een stalen gezicht beweren dat ze de financiële huishouding keurig op orde hebben. Waar particulieren hun huis als 'pinautomaat' gebruiken, doet de overheid dat met het 'GDP', en bedrijven gebruiken daarvoor de 'waarde' van hun bedrijf op de 'beurs'. Zelfs bedrijven die nog nooit een cent winst maakten, keren daardoor hoge bonussen en salarissen uit voor de 'top'. 

 

Hier heb ik vaak genoeg de vraag gesteld hoe lang dat nog goed kan gaan?

 

De 'Centrale Banken' in de westerse wereld zitten aan het eind van die lijn. Via de commerciële banken 'produceren' zij het geld in de vorm van 'krediet'. Alle moderne economische theoretici laten geld buiten beschouwing bij de opbouw van hun modellen. Critici, zoals ik, menen dat we het eind naderen van die manier van oplichting. Want eigenlijk is het dat natuurlijk. Geld is in de basis een 'afspraak'. Een 'IOY', oftewel 'I Owe You'. Ik ben jou schuldig, omdat jij voor mij gewerkt hebt. En in de klassieke opzet was dat geld 'gedekt' door goud, in die zin dat het converteerbaar was, en dan een vastgestelde hoeveelheid van dat kostbare, en redelijk zeldzame metaal opleverde. Of een 'munt' was opgehangen aan een andere 'munt', die converteerbaar was. Maar dat hele systeem werd in de jaren zeventig opgeblazen, toen Nixon en Kissinger de Dollar loskoppelden van het goud. Om het vervolgens op te hangen aan het 'Zwarte Goud', oftewel de olie.

 

Ook dat systeem loopt nu ten einde, wat de vraag oproept: Wat komt er dan?

 

China en Rusland zetten in op een terugkeer naar de 'goudstandaard'. In de 'westerse' economieën zetten beleidsmakers in op 'gebakken lucht'. Dat wil zeggen, een systeem dat, nog nadrukkelijker dan het huidige systeem met zijn 'Fiat Geld' is opgehangen aan 'Krediet'. En dat is een adembenemend experiment, waarvoor spectaculaire veranderingen nodig zijn in de manier waarop we aankijken tegen economie en handel. Eén van de belangrijkste voorwaarden is de afschaffing van geld in de zin van een munt of papiergeld dat je kunt 'oppotten' (sparen). Want dat hele systeem dient centraal 'gestuurd' te worden op een wijze waarbij het huidige gefröbel compleet verbleekt. Negatieve rente, en een wolk van 'kosten' die financiële instellingen de burger op kunnen leggen om hen te betalen voor hun 'diensten', zien we nu al overal verschijnen. Het hele betalingsverkeer zal niet worden 'gedigitaliseerd' om het u gemakkelijk te maken, maar om de bank en de overheid meer grip te geven op uw 'krediet', dat naar behoefte kan worden verstrekt, afgeroomd, of afgenomen. 

 

Hoe dát experiment gaat eindigen kan ik u niet met zekerheid zeggen. Maar de kans is aanwezig dat het aantal mensen dat klaagt over wat er voor hen overblijft dan spectaculair groeit. In het bijzonder binnen de groep die nog ouderwets werkt voor zijn of haar geld, en meent dat de 'meerwaarde' van wat men produceert hén hoort toe te vallen. En die groep zal groeien, in de 'westerse' wereld, als de landen die hun economie aan het 'goud' hebben opgehangen straks niet meer willen leveren in ruil voor 'krediet'. Want dat systeem met 'krediet' is uiteindelijk 'moderne slavernij', economisch gezien. En ik kan niet zien dat het een kans van slagen heeft als het alleen bij dat 'economische' blijft. Er zullen dan bovendien 'alternatieven' ontstaan om het 'zuigen' van banken en overheid te ontlopen, zoals de 'BOT'.Wat de druk op de 'autoriteiten' zal doen groeien om haar greep op de samenleving totaal te maken. En bepaalde ontwikkelingen in ons deel van de wereld lijken te bevestigen dat men zich dat in de 'top' ook realiseert, en alvast 'voorsorteert'.

 

Niet klagen als de bomen tot in de Hemel lijken te groeien is nog iets anders dan niet klagen als die bomen omvallen.

Lomp

Volgens premier Rutte is het opzeggen van een internationaal verdrag met Iran 'lomp'. 

 

Nou heb je op de kleuterschool al van die kinderen die met veel plezier kapot maken wat een ander kind heeft gemaakt. Maar mocht dat slachtoffer zich wreken door iets kapot te maken van dat destructieve kind, dan slaan bij hem of haar de stoppen door. Dat destructieve kind is niet 'lomp'. Het is uit op de bevestiging van zijn of haar macht over dat andere kind. Iemand die 'lomp' is, is ongemanierd, maar waardeert het juist als je daar zelf eveneens een totaal gebrek aan beschaving tegenover zet. Die twee door elkaar halen is niet aan te raden. 

 

Dat Rutte aangeeft dat de 'Bully' nog wel 'gewoon' zijn vriend is, onderstreept nog eens dat hij niet zo goed begrijpt wat er speelt. Vastgeklonken in het 'Poldermodel', en groot geworden in een onderwijssysteem dat probeerde 'destructiviteit' om te buigen tot 'creatieve destructiviteit', wat alleen maar geld kost, en geen mensenlevens eist, omdat we tenslotte geld zat hebben, is hij kansloos. En hij niet alleen, in ons land. 

 

Toen 'Team-Nuland' snoeihard die plannen voor een coup in Oekraïne er door drukte, daags nadat 'Europa' een akkoord met de gekozen president en de 'oppositie' had bereikt, zat Obama nog in het 'Witte Huis'. Ook een 'Bully', maar niet zo 'lomp', zullen we maar zeggen. Trump en zijn makkers zijn, net als zijn grote vriend Netanyahu in Israël, én 'lomp', én 'Bully'. En dat stelt Rutte voor problemen. Ik ga er eigenlijk niet vanuit dat die lieve, goedlachse Rutte beseft dat hij lid is van een 'Criminele Motorbende'. 

 

De 'Budget-Commisioner' van de 'EU', Guenther Oettinger, ziet het wel in het juiste perspectief. Hij stelt: 'Trump despises weaklings. If we back down step by step, if we acquiesce, if we become a kind of junior partner of the US then we are lost.' Maar die observatie is niet aan Rutte besteed, ben ik bang. En ook Macron hoopt blijkbaar nog op een wonder, evenals andere Europese 'leiders', die de bedrijven in hun land voorhouden dat ze weliswaar zaken mogen blijven doen, conform de Europese wet- en regelgeving, maar als de Verenigde Staten die bedrijven met sancties treffen, dan blijven die 'leiders' liefst handenwringend en 'Lomp'-roepend aan de kant staan. 

 

Dat is dodelijk. Voor Iran, en die 'Deal', maar ook voor 'Europa'. Nóg dodelijker zou het idee zijn om bedrijven die getroffen worden door Amerikaanse sancties leningen te verstrekken via de 'Europese Investeringsbank', wat daarmee een rechtstreekse subsidie voor de Amerikaanse overheid zou zijn, en dus een beloning, die ongetwijfeld naar 'méér' zal smaken. Maar ik begrijp hoe vreselijk moeilijk het is voor Europese 'leiders' om te leiden. Ze zijn het niet gewend, en de bevolking is het niet gewend van hen. En omdat we zo lang hebben zitten suffen, is het een knap pijnlijke draai die er nu van hen wordt verwacht, als ze zich niet willen laten prostitueren. 

 

Het cruciale verschil tussen Rusland en Europa, is dat Rusland feitelijk alleen maar sterker uit die sanctie-oorlog kwam. Ze hebben net, zes maanden voor tijd, de langste brug van Europa, tussen het Russische vasteland en de Krim geopend. En er staan nog meer van dat soort bouwkundige projecten op stapel, die de gebrekkige infrastructuur dramatisch moeten verbeteren, zodat het land verder kan groeien binnen de alliantie met China, buiten de 'PetroDollar' om. (Iets wat een Brits/Amerikaanse, in mijn ogen geestelijk gestoorde 'commentator' ertoe bracht op te roepen die brug te bombarderen).Terwijl de Russen inmiddels werken met een 'budget-surplus', en de goudvoorraad exponentieel stijgt. Die luxe heeft Europa niet. Zonder handel, geen Europa. En Rusland en China zullen ons met open armen ontvangen, maar Rutte en de zijnen weten nog niet of ze die kant op willen.

 

De 'Europese Commissie' lijkt er wél klaar voor. Er ligt een voorstel dat vergelijkbaar is met dat wat juist deze week in Rusland ter tafel kwam, waarbij het strafbaar wordt om mee te werken aan Amerikaanse sancties. In mijn beleving ligt hier een unieke kans voor 'Europa' om de wereld bij de hand te nemen. Exact omdat het 'blok' kwetsbaar is, maar Rusland en China een gat in de lucht springen als 'Europa' weer normaal gaat doen, en zakelijk. Geen kans dat ze ons zullen willen bruskeren zoals de Amerikanen en Israëli's aan de lopende band doen. Maar op het moment dat 'Europa' weg stapt uit die sfeer van 'huiselijk geweld', en die 'Bully's' voor zichzelf moeten gaan zorgen, wordt het interessant.

Opgevoed

Een poging om een onderzoek van de grond te tillen naar de doden onder betogers in Gaza, strandde op een Amerikaans veto.

 

Tot nu toe heb ik hier op mijn blog geen bijdrage aan dat conflict gewijd, omdat het 'op rails' loopt. Israël is, door de bereidheid van de Amerikanen om elke motie die Netanyahu niet bevalt te treffen met een veto, simpelweg onaantastbaar. Al moorden ze systematisch elke Palestijn op de 'Westelijke Jordaanoever' en in 'Gaza' uit, de Amerikanen vinden het prima. In het bijzonder de 'administratie' die er nu zit. Curieus trouwens, dat je een regering een 'Administration' noemt. Maar dat terzijde.

 

Volgens de ambassadrice van dat militair machtigste land ter wereld, is het allemaal de schuld van Iran. Je roept maar wat. Want niemand luistert. Het heeft geen zin om te luisteren. Niet naar de Palestijnen, of naar Israël. De 'administratie' in Israël beschouwt zowel Gaza als de 'Westelijke Jordaanoever' als grote 'openlucht-gevangenissen' voor Palestijnen. Wat doorgaans werd aangeduid als een 'concentratiekamp', maar sinds de 'Tweede Wereldoorlog' klinkt dat als 'vernietigingskamp' exclusief voor Joden, en dat maakt het een beladen term. 

 

In die 'vernietigingskampen' kwamen overigens niet alléén Joden aan hun einde. Ook Roma, en 'tegenstanders' werden er op industriële wijze met hun Schepper herenigd. En na de oorlog bleek dat de plannen al klaarlagen om ook de 'Slavische Volkeren' (lees: Russen) te vergassen om 'Lebensraum' te scheppen voor een 'voorbestemd volk'. 

 

Het zijn ongemakkelijke waarheden in deze tijd, waarin we klaarstaan om die 'verdomde Russen', na al die mislukte pogingen, nu dan toch eindelijk te onderwerpen aan onze 'superieure' inzichten en 'LifeStyle'-keuzes. 

 

Je kunt in Gaza en op de 'Westelijke Jordaanoever' niet spreken van een duidelijk plan voor grootschalige genocide. Maar het zijn, en blijven, met Amerikaanse hulp, 'Bezette Gebieden' waar de bevolking niks in te brengen heeft, behalve 'Lege Briefjes'. Het aantal doden dat, volgens 'westerse' media, te betreuren was in Libië, Syrië en Oekraïne, waardoor een 'regime change' operatie redding moest brengen, valt volledig in het niet vergeleken bij wat er in Gaza en op de 'Westelijke Jordaanoever' jaarlijks wordt afgeschoten aan 'wild'. 

 

Mijn standpunt is door de jaren niet veranderd. Met de verovering van die gebieden stond Israël voor de keuze die gebieden formeel in te lijven, of zich terug te trekken, en die Palestijnen in hun sop gaar te laten koken. Inlijven bracht als probleem met zich mee dat de inwoners van die gebieden Israëlisch staatsburger zouden worden. En omdat Israël de ambitie heeft een 'Slegs vir Joden'-land te zijn, was dat geen optie. Terugtrekken leek de enige realistische mogelijkheid in dat geval. Maar Israël had de 'Lebensraum' nodig, vonden ze zelf. En er ook 'recht' op, omdat tweeduizend jaar geleden daar ergens een Romeinse kolonie bestond waar Joden feitelijk de dienst uitmaakten, omdat ze Pontius Pilatus in zijn zak hadden, zoals ze nu Trump in hun zak hebben. Het kwam ene Jezus Christus duur te staan. En die Christenen die hun Jezus aan het kruis zagen eindigen hadden daardoor eeuwenlang een probleem met de Joden. Wat culmineerde in die 'vernietigingskampen', na een geschiedenis van 'getroebleerde relaties'. Dus je zou zeggen: Zullen we nu eens proberen broederlijk naast elkaar te leven? Maar daar willen noch die Joden, noch de moderne Pontius van horen. Vandaar dat veto.

 

Anderzijds kun je natuurlijk de vraag stellen waarom je zou willen leven in zo'n concentratiekamp? Ik geef eerlijk toe dat ik zelf vermoedelijk al lang geleden de wijk had genomen naar een land waar ze minder racistisch waren. Tegelijkertijd doemt dan ook meteen de vraag op: 'Waar eindigt dat dan?' Wanneer zegt iemand: 'Genoeg! Tot hier en niet verder!' Een vergelijkbaar probleem met wat we uit historische bron kennen van die uitbreiding van Nazi-Duitsland. Hoeveel 'Lebensraum' heeft een volk nodig? En gelet op het gegeven dat er op dit moment wordt gesproken over Iran, heb ik zelf wel zoiets van: 'Dacht het niet!'

 

Een existentiële vraag die mij kwelt in dit verband is, hoe het mogelijk is dat een volk dat zo erg is getraumatiseerd door de 'Holocaust', mensen voort kan brengen die met precisiewapens, en met 'scherp', vanaf heuveltjes op stenengooiende demonstranten aan de andere kant van de grens schieten. En er plezier in hebben als ze er wéér een 'omleggen'. Ik weet het, die generatie die met superieure wapens, en ondersteund door 'drones', een slachting aanricht onder radeloze Palestijnen, 'hebben de oorlog niet meegemaakt'. Maar met wat voor idealen zijn zij opgevoed dan?

Kaspersky

'Kaspersky Lab' anti-virus software is 'exit' in Nederland.

 

Minister Grapperhaus heeft het niet zo op die Russen. Zoals er ook nog altijd mensen zijn die 'iets' tegen Duitsers hebben. Of mensen met een Duitse achternaam. Het is een ongrijpbare angst, of diep gewortelde haat die in sommige families van vader op zoon, en moeder op dochter overgaat. 

 

Het bedrijf verkaste naar het 'neutrale' Zwitserland, maar dat maakt voor de minister niks uit. Het blijven Russen. En Russen zijn niet te vertrouwen. De 'Speciale Aanklager' in de Verenigde Staten heeft daarom ook een Russische 'Ham Sandwich' aangeklaagd, die mogelijk iets te maken heeft met de Russische bemoeienis met de Amerikaanse presidentsverkiezingen, waarvoor nog altijd geen spoor van bewijs is gevonden. 

 

Wel is er volop bewijs voor 'Inmenging' in die verkiezingen in alle denkbare landen van een lange lijst obscure Britse, Israëlische en Oekraïense 'belangenbehartigers', naast de gebruikelijke extremistische regimes in het Midden-Oosten die steun willen voor hun terroristisch 'huismerk'. En is er bijna geen Amerikaanse 'huishoudnaam' op het gebied van software of 'social media content' die niet in verband is gebracht met obscure manipulatie van de 'volkswil'. Maar grappig genoeg ligt Grapperhaus daar helemaal niet wakker van, want dat was allemaal voor onze eigen bestwil. Net als al die 'achterdeurtjes' die de Amerikaanse overheid in die systeemsoftware in laat bouwen, zodat ze makkelijker hun bondgenoten kunnen bespioneren, en bedrijfsgeheimen kunnen ontfutselen. 

 

Grapperhaus is 'verward'. 'In verwarring'. Wat een psychiater 'In Denial' zou noemen. 

 

'Cyber' is een aparte wereld. En in combinatie met spionage is het een behoorlijk giftige cocktail. Altijd als je een 'update' installeert is het maar de vraag of je de veiligheid nou vergroot, of een gloednieuwe 'achterdeur' wagenwijd openzet. Kwestie van vertrouwen. En het vertrouwen in de 'Grote Jongens' in de wereld van de software en 'sociale media' is de laatste tijd zeker niet toegenomen! Je kunt ook redeneren dat die Russen het wel 'grappig' vinden om hun Amerikaanse concurrenten ongunstig in het zonnetje te zetten, en daarom alles op alles zetten om al die ingebouwde lekken te dichten, en wormen en virussen buiten de deur te houden. Daarom was het zeker opportuun van 'Wired' om te vragen waar het bewijs was voor onoorbare handelingen van die Russische virusbestrijder. 

 

Nou zegt Grapperhaus niet dat daar bewijzen voor zijn. Maar hij is gewoon bang voor Russen. Aard van het beestje. En mocht er een Amerikaan, Israëli of Brit inbreken, of 'malware' op zijn computer plaatsen, waardoor de kerncentrales problemen krijgen, of zoiets, dan ziet hij dat meer als iets van een 'goede grap'. Iets waar je niet te zwaar aan moet tillen. 

 

Daarmee zeg ik dus niet dat het uitgesloten is dat Kaspersky, Symantec, Google, Facebook of Twitter, of welk bedrijf dan ook met toegang tot onze computers voor die 'enge' Poetin werken. Of die 'enge' Trump, May of Grapperhaus. Het hele punt is, dat je eigenlijk maar het beste op meerdere paarden kunt wedden. Zoals de cyber-aanval van de Amerikanen en Israël op de kerncentrales van Iran liet zien, is zelfs een afgesloten systeem niet veilig voor dat soort criminelen. En een geweten hebben ze ook niet. Dus als het écht gevoelige informatie betreft, dan maar de 'postduif'. En gelet op de hoeveelheid belastinggeld die de Nederlandse overheid dumpt in mislukte 'IT'-projecten, zou je zeggen dat ze daar eerst maar weer gewoon met 'mes en vork' moeten leren eten voor je 'beleid' probeert. 

 

Dat mensen als Grapperhaus er 'strak' in zitten, wekt bij mij overigens geen verwondering. Ik kwam ook een artikel tegen in NRC waarin met iets van verontwaardiging werd geconstateerd dat de Russen op het punt staan wetgeving door te voeren die het strafbaar maakt om mee te werken aan Amerikaanse en Europese sancties tegen Rusland. Ik bedoel: Hoe naïef kun je zijn? Met iets van een schok constateert de journalist dat het zomaar kan betekenen dat westerse bedrijven met filialen in Rusland gedwongen worden om producten en diensten te leveren, terwijl 'Washington' en 'Brussel' het verbieden. En als die filialen dat niet willen, krijgen ze eerst een flinke boete, en mogen ze daarna ophoepelen. Weg markt. Nou en? Dat was toch het hele idee? Jammer, joh!

 

Het bevreemdt mij steeds meer, dat zoveel mensen zich helemaal niet hebben gerealiseerd dat de Russen zich niet hoeven te onderwerpen aan wat 'Washington' en/of 'Brussel' willen. En dat de gevolgen van al die sancties wel eens reusachtig veel meer nadelen voor ons in Europa, of de Verenigde Staten zou kunnen hebben, dan voor de Russen. Zeker nu Rusland en China alternatieven 'in de markt zetten' voor de handel op basis van 'PetroDollars'. Die ontwikkeling kon je uittekenen, mét de gevolgen voor Europa, met name. En als je dan tegelijk de enige serieuze 'virusbestrijder' weghaalt die tegenwicht biedt aan de CIA, NSA, MI-6, Mossad en noem dat hele alfabet aan 'veiligheidsdiensten' maar op die grossieren in computer-inbraken, wormen, virussen, achterdeurtjes en andere aanslagen op je virtuele infrastructuur, dan neem je wel een risico, als verantwoordelijke minister. Maar ja: Bang. Wat doe je daartegen?

Verward

Verwarde 'pratende hoofden' die afstand nemen van de aanduiding 'verward' voor iemand die een terroristische aanslag pleegt, of vernielingen aanricht, is de nieuwste hit in 'medialand'.

 

Albert Verlinde, die diep is ingevoerd in de wereld van de 'Showbizz', mocht als 'pratend hoofd' zijn licht laten schijnen over de aanpak van 'raddraaiers' in het algemeen, en de Palestijn die in Amsterdam de ruiten van een Joodse eetgelegenheid insloeg, terwijl de politie toekeek, in het bijzonder. Hij adviseerde 'hoge straffen', en de miljonair dacht bij raddraaiers aan forse boetes. Geen dertig Euro, maar tweehonderd. Voor hem tipgeld, en voor iemand met minimumloon de hongerpaal. 

 

Overigens vrees ik dat Verlinde geen spectaculaire 'tips' achterlaat, en veel vaker gefêteerd wordt door horeca-ondernemers die zo'n 'BN-er' maar wat graag in hun zaak hebben, en zich de benen uit het lijf lopen om niet getroffen te worden door 'terloopse' kritiek in een of ander 'Klets-programma'. Maar dat is een inschatting die mogelijk meer over mij zegt, dan over die held van de musicalwereld. Ik verkondig het in elk geval niet als 'keihard feit'. 

 

Bij terreurdaden waarbij de dader zelf ingecalculeerd om het leven komt, ben ik zelf sterk geneigd om te stellen dat de dader 'verward' is. Ik ben niet zo van het martelaarschap. Maar daarnaast denk ik dat veel van die daders niet beseffen voor wie, of welk doel ze hun leven offeren. Ze denken dat ze het voor Allah doen, maar zoals ik hier op mijn blog met enige regelmaat betoog, doen ze het vermoedelijk eerder voor de 'Deep State' in de Verenigde Staten, en Netanyahu in Israël, die ervan profiteren, en hen direct en indirect ook steunen bij hun strijd. In het geniep, en in het openbaar, maar in dat laatste geval altijd afgedekt met één of ander verzinsel over een 'gifgasaanval', of 'raketten in mijn weiland', en een geschikte boeman die ze afgevuurd zou hebben.

 

Omdat zoveel verwarde 'pratende hoofden' ons bij de hand nemen, en redacties de 'boeman' helpen bouwen ten bate van een imperialistische agenda van de machtige partijen achter de uitbaters van hun krant, tijdschrift of zendgemachtigde, is het inmiddels knap lastig om iemand te vinden die niet in verwarring verkeert. En ik zeg niet dat ik het allemaal wél weet, maar ik laat mij niet zo makkelijk de kant opslepen van de 'Two Minutes of Hate'-hoek. 

 

Neem de verwarde jongeman die in Parijs instak op willekeurige voorbijgangers, alvorens op een stel agenten af te rennen, terwijl hij schreeuwde: 'Dood mij! Anders dood ik jullie!' Die moordenaar deed dat namens IS, zo claimde die organisatie kennelijk in een verklaring op het internet. Wie die organisatie leidt, en met welk doel, daarover zijn de meningen verdeeld. Maar kijk nou even naar die dader, en de wijze waarop hij wordt neergezet door de media. 

 

Dagenlang 'pusht' Google berichten dat het zou gaan om een 'Tsjetsjeen'. En Tsjetsjenië maakt deel uit van Rusland. Wat brengt hem ertoe om in Parijs willekeurige voorbijgangers overhoop te steken? 'Cui Bono'?

 

Bij nadere beschouwing blijkt hij als driejarige peuter met zijn moeder naar Frankrijk te zijn gevlucht, omdat Poetin korte metten maakte met Tsjetsjeense extremisten, die met 'westerse' steun probeerden dat deel van Rusland los te weken van 'Moskou', om er een Salafistische heilstaat naar Saoedisch model van te maken. Zijn moeder werd daarom liefdevol opgenomen in Frankrijk, en genaturaliseerd als 'politiek vluchteling'. Waarom zou hij zich dan zo gewelddadig uitleven op willekeurige burgers in zijn nieuwe vaderland, dat door die naturalisatie te kennen heeft gegeven niet onsympathiek te staan tegenover de politieke affiniteit met Moslim-extremisten, mits ingezet om Rusland, Syrië, Libië, Irak of Iran te destabiliseren? 

 

Als hij nu in opdracht handelde, zoals de media stellen, dan zit daar een plan achter. Een gedachte. En welke gedachte zou dat dan moeten zijn? En kom dan niet aanzetten met de constatering dat die man een Moslim is, en dat daarmee alles verklaard is. Dan bent u nog ernstiger verward dan hij!. Die jongeman herinnert zich dat hele Tsjetsjenië niet. En goede kans dat zijn contacten bij IS amper weten waar het ligt. Op zijn best slaan al die verwarde 'pratende hoofden' er dus een slag naar. In hun eigen beleving een 'educated guess', wat wil zeggen dat ze anderen kennen die min of meer hetzelfde zeggen. Maar wie heeft dat verhaaltje dan bedacht?

 

En hoe zit dat nou bij de verwarde types die in de Verenigde Staten de ene na de andere aanslag plegen, of nét daarvoor in de kraag worden gevat? Wat moet je ermee, als diegene claimt een medewerker te zijn van de Federale overheid? Welke overheid? Of wie geeft zich voor 'overheid' uit? Ik zeg dat ook omdat ik maar niet kan vergeten dat Israëlische geheim-agenten zich in Londen uitgaven voor 'CIA', om Iraanse terroristen te ronselen. En zoveel meer van dat soort intriges langs identieke lijnen. 

 

Dat je het spoor bijster raakt als 'martelaar', en dus verward bent, dat lijkt mij in zo'n situatie min of meer een 'ABC'-tje. Maar dat je als 'pratend hoofd' die identieke verwarring overneemt, en er niet eens rekening mee wilt houden dat Europa 'ge-Batacland' dreigt te worden door de mensen die we liefdevol opnamen, in opdracht van (iemand in) 'Washington' en/of 'Tel Aviv', bij gelijktijdige opvoeren van waarschuwingen over groeiend anti-semitisme, terwijl de slachtoffers van die messentrekkers niet eens Joods zijn, maar gewoon mensen die toevallig voorbij liepen, en agenten, vind ik tamelijk onverantwoordelijk. Ik zeg niet dat mijn these onomstotelijk juist is, maar laat de reflex nou eens achterwege, en begin met te vragen 'Cui Bono'? 

 

Wat is onze meest waarschijnlijke impulsieve reactie? En wie profiteren daarvan? Wie gaan ons die wapens en 'surveillance-apparatuur' verkopen? Wie zijn daar 'marktleiders'? Op welke organisaties en 'bondgenoten' gaan wij een beroep doen om ons te 'helpen'? En zal dit soort aanslagen nou betekenen dat we gretiger zullen worden om ons af te zetten tegen 'Big Brother' en zijn pedante neefjes uit het 'Midden-Oosten'? Zouden die sterke 'geruchten' over innige relaties tussen (personen binnen) bepaalde 'westerse' geheime diensten, en machtige private makelaars in 'macht', dan toch waar zijn? En laat dat 'geruchten' nou maar, want het wemelt van de 'aanwijzingen' en bewijzen

 

Zijn die verwarde terroristen, en verwarde 'pratende hoofden', onderdeel van één groot, monstrueus, wereldomspannend complot? Nee, ze zijn de 'nuttige idioten' die over het hoofd zien dat al die complotten één ding gemeen hebben: 'Profijt'. Iemand, of een groep mensen, verdient eraan. En grof. Ze doen het niet voor u, of voor mij. Of voor die verwarde terrorist, of dat verwarde 'pratende hoofd'. Een enkeling zal nog wel ergens een slim plan hebben om boven te komen drijven met meer macht. Maar waar ze dat aanhalen als motivatie, met u als degene die daar de vruchten van plukt, menen ze er geen 'ruk' van. Uw belangen zijn niet in goede handen bij die lui. Als u in hun verhaaltjes gelooft, bent u niet hun vriend of bondgenoot, maar geschikt om te worden 'ge-Batacland'. 'Poef! Next one. Poef! Next one…..', zoals Trump het onlangs zo beeldend bracht. Verward.

 

Criminaliteit

Neemt de criminaliteit in ons land nou toe, of af?

 

Volgens het CBS zijn we terug op het niveau van de jaren tachtig, gelet op het aantal aangiftes. Maar wat zegt dat? Het zegt dat iemand bij het CBS zijn tijd heeft zitten verdoen met 'turven'. Gevolgd door een 'media-presentatie'. Waarna uiteenlopende 'pratende hoofden' weer volop werk hebben om het 'resultaat' toe te lichten, uit te leggen, of er 'kanttekeningen' bij te plaatsen. Ik doe dat hier nu ook, maar eerlijk gezegd vind ik het zonde van mijn tijd.

 

Dat ik mij toch aan die taak zet komt niet omdat ik iets weet wat anderen kennelijk is ontgaan, waardoor u bij mij moet zijn om het antwoord op die vraag te krijgen. Wat ik wel weet, is dat wat in de jaren tachtig nog wel leidde tot het doen van 'aangifte', in deze tijd eerder terechtkomt op het bureau van de 'verzekeraar', of met een schouderophalen wordt afgedaan als 'schade' die er nou eenmaal bij hoort. In de jaren tachtig deden boze burgers nog aangifte als de gevel van hun huis met een spuitbus was bewerkt. Nu hebben ze een contract met een firma die een speciale 'laag' aanbrengt op de stenen, en die langskomt als zo'n 'artiest' zich heeft uitgeleefd, en de 'hondjes-markering' van die 'Rembrandt' er in minder dan geen tijd weer afhaalt. Anderzijds heb je nu volop 'cyber-crime' in elke denkbare hoedanigheid, die er in de jaren tachtig nog niet was. Dus hoe dan ook 'Appels-met-Peren'.

 

Waarom ik er hier bij stilsta, is om u er op te wijzen dat we iets over het hoofd zien. Voor de 'échte economie', zoals ik dat hier steeds noem, waar dingen worden geproduceerd, is criminaliteit schade. In een 'Omslagsysteem' is het winst. Die mensen bij het CBS hebben daardoor 'brood op de plank'. Er zijn meer politieagenten nodig. Meer 'bestuurders' en 'beleidsadviseurs'. En 'pratende hoofden' leven zich uit in de krant, in tijdschriften en op het televisiescherm. En ja, producenten zien de vraag naar hun producten groeien waar de schade hersteld moet worden. En uit het niets groeit de vraag naar 'innovatieve' producten, zoals die beschermende 'laag' op uw gevel, wat ook weer goed is voor de heilige 'werkgelegenheid'. Sterker nog, er gaan hardnekkige geruchten dat sommige bedrijven in die tak van sport eigen 'graffiti-artiesten' en 'plakkers' in dienst hebben om onbeschermde gevels onder handen te nemen, teneinde hun 'omzet' te vergroten. 

 

Mijn stokpaardje is dat de 'échte economie' niet gebaat is bij verspilling. Dat is de centrale boodschap in het werk van Adam Smith, waar hij zich afvroeg waar de 'Wealth of Nations' vandaan kwam. Dus niet de rijkdom van het individu, maar welvaart en welzijn voor de samenleving als geheel. En, zo concludeerde hij, dan is het essentieel dat je de 'Service-Kosten' omlaag brengt, waarbij 'Service' staat voor taken die geacht worden de feitelijke productie te ondersteunen. Zoals de bestrijding van criminaliteit. En dat vereist een doelgerichte, effectieve, 'geen gelul' aanpak, zonder de 'toeters' en 'bellen' van al die 'ballast' van mensen die tegen betaling statistieken produceren, afspraken maken over 'targets' en 'aandachtsgebieden', en zich het hoofd breken over (schreeuwend dure) alternatieven voor 'handhaving'. 

 

Tegelijk vloeit uit die 'zakelijke' benadering ook voort, dat je vrij precies moet zijn bij het definiëren van wat je onder 'criminaliteit' verstaat. Als iemand in zijn eigen huis een inbreker van de trap slaat, is dat in die 'zakelijke' visie op criminaliteit geen kwestie waar de overheid zich mee zou moeten bemoeien, omdat degene die de schade veroorzaakt, de inbreker is. Als iemand een ander beledigt of kwetst, is dat eveneens geen kwestie waar de overheid zich mee zou moeten bemoeien. 

 

Het is niet zo dat een 'zuivere' benadering voortvloeit uit een focus op criminaliteit als uniek gerelateerd aan economisch definieerbare schade. Zoals ik hier in eerdere bijdragen ook al heb aangehaald schreef Smith ook 'A theory of moral sentiments', dat u HIER als 'pdf' kunt vinden, waaruit blijkt dat hij bij zijn aannames wellicht toch een tandje te optimistisch was over de mens als een 'in aanleg goed' wezen, die met een klein beetje hulp in staat zou zijn te 'optimaliseren' voor het collectief, vanuit een goed begrepen eigenbelang. Dat 'Verlichtingsdenken' is in die zin eerder 'Wishful thinking'. Maar waar het de weg wijst naar wat 'optimalisatie' vermag, is en blijft het nog altijd een baken in een duistere, feodale maatschappij, die in onze tijd nieuw elan heeft gekregen als 'Omslagsysteem', waarbij we de kosten afwentelen op volkeren en landen elders. 

 

Doorgaan met die 'stoelendans' tot de muziek ophoudt, is niet zo'n goed idee. En de bijbehorende discussie over de hoogte van straffen is een afleiding.

View older posts »