Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Manifest

October 18, 2017

Net als vorige jaren, las ik weer even een pauze in voor een reis die mij wat verder van huis voert, en zo nu en dan buiten bereik van de moderne communicatiemiddelen. Prettig voor de kinderen, die zich mogen verheugen op het 'vruchtgebruik' van woning, auto en 'snuisterijen', en minder stress voor u, omdat u mijn stress-inducerende bijdragen aan het publieke debat niet krijgt voorgezet. En mij hoort u ook niet klagen! 

 

Als uitsmijter geef ik u nog de 'link' naar een petitie behorend bij het manifest 'Red Ons Pensioenstelsel!'. Op de pagina treft u een doorverwijzing naar de pdf met uitleg. Dit is een andere petitie dan die welke de politiebonden hebben gelanceerd, waarin het meer specifiek gaat over het 'vroegpensioen'. Pensioen is voor veel mensen een 'ver van mijn bed'-show, tot het te laat is. Leest u op uw gemak de tekst behorende bij het manifest, en ook als uw eigen pensioen goed verzorgd is, teken dan voor uw kinderen, en kleinkinderen. Half november ben ik weer terug. 

 

Met vriendelijke groet,

 

Jake.

Burnout

October 18, 2017

Juncker wil geen president zijn van de 'Europese Commissie' als de EU uit achtennegentig autonome gebieden zou bestaan.

 

Dat komt in zoverre goed uit, dat we dan misschien eens na kunnen gaan denken over een gekozen president. Tevens is het een opsteker voor al die Europeanen die het idee hebben dat Juncker en de zijnen heimelijk tóch blijven streven naar uitbreiding van de EU met landen in de periferie, zoals Oekraïne, Georgië, of Turkije als het westen er uiteindelijk tóch nog in zal slagen Erdogan pootje te lichten, na de mislukte coup van 2016.

 

De ironie is, dat Juncker zijn ongenoegen ventileerde tijdens een toespraak in de universiteit van Luxemburg. Eén van die ministaatjes die in de na-oorlogse periode door de vorming van de 'Benelux' de aftrap verrichtten voor een ontwikkeling die in eerste aanzet veelbelovend was, maar door de bemoeizucht van 'Brussel' nu eerder een gevaar vormt voor héél Europa. Juncker maakte naam voor zichzelf als gekozen vertegenwoordiger van dat 'gat' in het hart van Europa, waar je met de auto doorheen bent voor je er erg in hebt. En voor de meeste bezoekers van dat land is de enige reden voor een omweg tijdens een rit van noord, naar zuid, of oost, naar west, de goedkope benzine, en lage accijnzen op drank. Of ze hebben er een 'postbus' waar ze hun zwarte geld in hebben opgeborgen. 

 

Door die functie van 'bankier' voor schimmig geld is het 'per capita' het op één na rijkste land ter wereld, na het in olie en gas zwemmende Qatar. Met een gemiddelde levensverwachting in het 'Groot-Hertogdom' van ruim 82 jaar. En kom mij nou niet vertellen dat Juncker vreest voor versplintering omdat dan het 'speelveld' in Europa ongelijk wordt, met rijke economische regio's enerzijds, en gebieden vol paupers anderzijds, want dergelijke egalitaire impulsen zijn 'Brussel' vreemd. 

 

In de hele westerse wereld spelen gekozen en benoemde leiders met vuur door meer te letten op 'kleur' dan op 'vorm'. Daar tussendoor kleuteren dan nog destructieve types als Hillary Clinton, die niet uit de schijnwerpers is weg te branden, nu nog slechts gesteund door mensen die al hun principes en idealen overboord hebben gezet, vanuit een loyaliteit-verdwazing die voer is voor psychiaters. 

 

Juncker stelt dat de EU niet kan bemiddelen in het conflict tussen Catalonië en Rajoy, omdat Rajoy daar geen oren naar heeft. Terwijl in mijn beleving de EU juist onmisbaar is in dát opzicht! Als een 'Pater Familias' boven de partijen, en ingrijpen als een 'plucheklever' zijn hand dreigt te overspelen. Niet door 'het leger' er op af te sturen, want dat is juist zo mooi van die EU zoals het ontworpen is, dat het geen leger hééft. Maar 'ga eens praten'. 

 

Een EU met achtennegentig 'autonome' gebieden is niet onbestuurbaar. Je moet alleen niet vanuit 'Brussel' willen voorschrijven wie de 'hand' van wie moet 'kussen', maar zorg dragen voor vreedzame coëxistentie, en geharmoniseerde logistiek en infrastructuur. Voeg er enige gecentraliseerde zorg voor cultuur en de ontwikkeling van onderlinge solidariteit aan toe, door als collectief een 'vangnet' te ontwikkelen voor 'sloeber-gebieden', zodat de verschillen tussen arm en rijk niet al te groot worden, wat een 'gemeenschappelijke munt' vereist, en een zekere mate van harmonisatie in de belastingwetgeving, zodat we zulke uitwassen als 'Luxemburg' kunnen voorkomen, en klaar ben je. Kun je je als 'economische gemeenschap' richten op het bevorderen van de relaties met andere economische grootmachten. Bij voorkeur die met een échte economie. 

 

Het probleem is, dat er in 'Europa' wel degelijk realisten rondlopen, die ook wel begrijpen dat al die 'maakbaarheid' op weerstand stuit. In hun perceptie kan het geen kwaad om 'Hoog in te zetten', zodat het uiteindelijke compromis toch kan worden verkocht als 'progressie' in de door hen, en hun achterban gewenste richting. En mocht het resultaat tegenvallen in het gebruik, dan pas je er gewoon toch een mouw aan? Maar niet alleen zijn 'stapjes terug' onrealistisch, maar voorbij een zekere pijngrens is er domweg geen ruimte meer voor wat voor onderhandelingen dan ook, en breekt de boel. Dan alsnog uit je bed komen en voorstellen om toch maar eens te gaan praten hoeft dan niet meer. 

 

Gematigde leiders van volksbewegingen opsluiten, is het ideale recept om de radicalen binnen die groep de wind in de zeilen te geven. Het wil er bij mij niet in dat onder al die riant betaalde adviseurs van Rajoy, Junckers en andere leiders in 'Europa' dat besef niet leeft. Wat bij mij de vraag voedt of het die 'elite' er om te doen is? Willen ze dat de boel klapt? In Griekenland kwamen we met de schrik vrij, voorlopig. Italië is niet geklapt, voorlopig. In Frankrijk won Macron. Alleen Engeland haakte af, en nam Schotland met zich mee, dat gráág had willen blijven. Maar ook daar speelde 'Brussel' op de achterhand de rol van scherprechter, door de Schotten voor te houden dat ze hun spullen konden pakken als ze zich onafhankelijk verklaarden van 'Londen'. 

 

'Europa' in handen geven van politici die als hoogste ideaal het bevorderen van euthanasie hebben, of die zo vervuld zijn van hun eigen gelijk, dat ze liever sterven dan de kans voorbij te laten gaan om anderen hun wil op te leggen, of die benauwd zijn dat hún 'Luxemburg' zijn unieke rol als 'Zwart-Geld'-kluis kwijt zou kunnen raken als er meer 'ministaatjes' kwamen met een vergelijkbaar 'verdienmodel', is geen levensvatbare optie. 

 

Zeker, als 'Europa' uiteindelijk uiteenvalt in achtennegentig regio's, zónder een overkoepelend centrum waar men elkaar ontmoet om afspraken te maken die per saldo 'win-win' zijn, zal het nog een stuk beroerder zijn dan die machteloze, geld en energie verspillende koehandel waar de 'maakbaarheid-fetisjisten' zich uit mogen leven. Maar als argument om dan maar niet te streven naar zelfbeschikking in je leven gaat dan niet werken. Zeker niet met een 'Eur-Aziatische' mammoet net over de grens waar ze elkaar niet de kop afzagen over 'Zwarte Piet', Quota voor vrouwen, toiletten voor transgenders, en hulp aan 'Syrische Tijgers', propaganda-oorlogen, en hoeveel kaarsjes er in het euthanasie-pakket moeten om het 'humaan' te maken, maar waar ze gewoon werk maken van werk. En toezien op de veiligheid van burgers. En andermaal: Die buren hoeven ons niet 'in te halen' voor de onvrede toeslaat. Het is voldoende als de 'vector' bij ons in de tegenovergestelde richting wijst, of beduidend kleiner is, terwijl zij 'groei' en 'bestuurlijke innovatie' laten zien. 

 

Als een regio met plannen komt voor onafhankelijkheid, denk dan niet: Hoe gaan we de zetels verdelen in 'Europa'? Maar stap eens af van dat perfide concept, en vraag hoe die regio bij gaat dragen aan een versterking van het collectief? Bouw af die behoefte om gecentraliseerd voor te schrijven hoe, en op welke tijd iemand naar het toilet moet, en aan welke bouwvoorschriften dat toilet moet voldoen. Als ze op conferenties als 'Bilderberg', of het 'World Economic Forum', met zoveel meer 'afgevaardigden', bij machte zijn de lijnen uit te zetten voor een economische koers die de 'elite' aanspreekt, moet het toch eerder veel makkelijker zijn om met minder deelnemers die hun eigen volk vertegenwoordigen overeenstemming te bereiken over een koers die de Europese burger voordeel brengt? 'Minder' is hier niet alleen 'meer', maar ook een recept dat het leven van dat gestresste 'Europa', dat veel teveel hooi op zijn vork heeft genomen, kan redden. 

 

Toen een verontruste politicus uit Malta Frans Timmermans schreef, omdat ze vreesde voor het leven van een journaliste die met de 'Panama-Papers' in de hand de corruptie in haar land bestreed, verwees 'Onze Frans' haar terug naar de autoriteiten van haar land. Daar kon 'Brussel' geen tijd voor vrij maken. Ze waren druk met de transgender-toiletten, en Oekraïne. Sorry. Nu is ze dood. Opgeblazen met een autobom. Kwestie van prioriteiten.

 

Tijgers

October 17, 2017

Syrische tijgers komen naar ons land.

 

Lange tijd weinig of geen nieuws uit Syrië in ons land. Maar nu het de Amerikanen en hun bondgenoten gelukt lijkt te zijn Raqqa in te nemen, door een 'deal' te sluiten met IS, die per bus een vrije aftocht kreeg naar gebied elders dat nog in handen is van de terreurorganisatie, vergelijkbaar met de ontknoping rond Aleppo eerder dit jaar, heeft de westerse pers weer interesse. De afgelopen maanden was het nieuws vooral dat veel burgers het slachtoffer waren van het geweld, en als dat komt door de acties van 'onze jongens', dan houden we dat liever buiten beeld. 

 

Eind augustus werd nog wel, tussen neus en lippen door, gemeld dat Raqqa inmiddels de 'slechtste plek op aarde' was. Maar ineens was daar ook Jan Egeland, 'VN-adviseur', voorheen nog journalist en directeur van 'Human Rights Watch' in Europa, die in dit geval best bereid was te verklaren dat het niet onze schuld was. Want met IS valt niet te onderhandelen. Iets wat Assad al sinds het uitbreken van de oorlog in zijn land zegt. En wat bij de strijd rond Aleppo nog niet werd aanvaard als een argument om te trachten ISIS en Al Qaida daar te verslaan. 

 

Dat we Hemel en Aarde verplaatsen voor een stel 'schurftige roofdieren' die in Aleppo 'ISIS overleefden', is kenmerkend voor onze verdwazing. In het bijzonder waar de mensen die met tranen in hun ogen naar de beelden kijken van dieren die van de ene dierentuin worden overgebracht naar de andere, zonder zich te realiseren dat we die dieren dat lot hadden kunnen besparen als we van meet af niet zo gek waren geweest om die 'Regime Change'-operatie in Syrië te steunen. Herinnert u zich nog die verhalen over Aleppo? Waar helemaal geen sprake zou zijn van ISIS? Louter vrienden daar?

 

Ondertussen rukken de Syrische elitetroepen, die zich ook 'Tijgers' noemen, op richting de grens met Irak, waarbij ze veel weerstand ondervinden. Van 'onze jongens', die samen met de restanten van ISIS en Al Qaida proberen de opmars van het Syrische leger, gesteund door de Russen en bondgenoten uit Iran en Libanon, tot staan te brengen. 

 

Door de mist zien we onduidelijke plannen voor escalatie van de spanning rond Iran, dat al héél lang het feitelijke doelwit is van de 'Warparty' in de Verenigde Staten, en het Israël van Netanyahu, die Trump 'aan een touwtje' heeft, naar het zich laat aanzien. Het 'Helse Verbond' van Israël met Soennitische extremisten, eveneens krampachtig buiten de 'mainstream' pers gehouden, al doen ze er in Israël zelf nauwelijks nog geheimzinnig over, en laat de televisie opnamen zien van een ISIS-trainingskamp net over de grens, dat met rust gelaten wordt, terwijl Israëlische vliegtuigen met enige regelmaat Damascus bestoken ten behoeve van ISIS en Al Qaida.

 

Waar die obsessie met Iran vandaan komt? Olie, olie en olie……….

 

In 1974 sloot de Verenigde Staten een 'deal' met de Saoedi's. Dat was na de 'oliecrisis', en na de 'Nixon-schok', en voor de omwenteling in Iran, waarbij de 'Regime-Change'-operatie uit 1953, toen Iran haar onafhankelijkheid verloor, ongedaan werd gemaakt. De Verenigde Staten, en Israël (bij extensie), hadden die 'deal' nodig om te overleven. De Verenigde Staten, en Israël (bij extensie), beloofden het Saoedische vorstenhuis wapens en veiligheid, in ruil voor de belofte dat de Saoedi's, (OPEC), de olieopbrengsten om zouden zetten in Amerikaans 'waardepapier'. Dat leidde tot het 'Olie-Mercantilisme'.

 

'Mercantilisme' was de overheersende economische theorie vóór 'Adam Smith', die er de vloer mee aanveegde, en pleitte voor een 'Vrije Markt'. Sinds die vroege zeventiger jaren leven we in een totaal schizofrene wereld, die doet alsof er sprake is van een 'Vrije Markt', terwijl daar geen sprake van is. Het is één van de redenen waarom de theorie zo slecht aansluit bij de praktijk, en 'schokken' uit het niets grote schade toe kunnen brengen aan het systeem. 

 

Uiteraard zijn er ruim voldoende mensen bereid om uiteenlopende andere argumenten aan te voeren voor hun blinde haat. Maar die proberen de aandacht af te leiden van de échte oorzaak, of het zijn naïeve haatzaaiers die als 'nuttige idioten' dienst mogen doen als 'kanonnenvoer'. Daaronder de nodige Europese 'Jihadisten', en extremisten van elders. Ze laten zich makkelijk het hoofd op hol brengen met onrealistische dromen over een 'Eigen Staat'. Maar hun leiders gaat het maar om één ding: Olie. En die leiders worden (nu nog) aangestuurd en gefinancierd door 'Washington', 'Tel Aviv' en 'Riyad'. Op enig moment waarop ze ongehoorzaam lijken te worden, komt er een 'drone' langs, of een stel 'vrienden', en 'POEF!'. 

 

Na de mislukte exercitie met ISIS en Al Qaida, en daaraan verbonden groepen, proberen die drie 'vrienden' de Koerden voor hun wagentje te krijgen. Terwijl ze ISIS en Al Qaida nog niet helemaal hebben opgegeven. Maar dat geeft zoveel 'ruis' op de lijn, dat er een grote kans is dat het uitloopt op een gigantisch fiasco over de hele linie. De media bij ons meldden inmiddels hoopvol dat troepen van 'Bagdad' oprukken naar Kirkuk, in de hoop op een gewapend treffen, maar wat is het verschil met 'Madrid' en Catalonië, of 'Kiev' en de Donbas? Kirkuk ligt in Irak, en de democratisch gekozen regering zetelt in Bagdad. Zoals die van Syrië in Damascus zetelt. 

 

Formeel stelt 'Washington' dat het tegen de onafhankelijkheid van de Koerden is, omdat ze anders Erdogan helemáál kwijt zijn. Maar ondertussen doen ze geen enkele moeite om een uitslaande brand te voorkomen. Waar Iran anderzijds een hoge militaire afvaardiging naar Barzani stuurde om oorlog te voorkomen. Iran heeft geen onafhankelijk 'Koerdistan' in de aanbieding, maar mogelijk wel een verleidelijk perspectief van een federale associatie, gebaseerd op een puur economisch verhaal over het belang van 'olieproducerende landen' in een daadwérkelijk 'Vrije Markt', na herinvoering van de 'goudstandaard', waar Iran, samen met Rusland en China naar streven. Dat de regeringstroepen vervolgens zonder noemenswaardige tegenstand Kirkuk bereikten, mag best een veeg teken genoemd worden voor onze 'westerse' macht in Irak.

 

Voor 'Washington', 'Tel Aviv' en 'Riyad' is dat een doembeeld. Maar voor Europa niet persé. Militair is die bizarre, immorele 'olie-alliantie' onverslaanbaar, op papier. Maar ondanks de hoog ontwikkelde vormen van 'psychologische oorlogsvoering' die worden gebruikt om de neuzen dezelfde kant op te krijgen, zijn de scheuren in het canvas talrijk, en wordt de betonnen muur achter de geromantiseerde voorstelling van het schilderij dat Nixon en Kissinger, en hun opvolgers binnen de 'Warparty' ons nalieten, zichtbaar. Ook Barzani en de Koerden moeten, net als Erdogan, en Europa, keuzes maken die ver strekkende gevolgen kunnen hebben voor henzelf, maar ook voor de mensen die zullen beslissen of ze helden, of 'losers' waren, als straks de rekening wordt opgemaakt, en de geschiedenis van de wereld na 1970 wordt geschreven door mensen die verder kijken dan 'Hippies' en 'Yuppen'.

 

Als u binnenkort in uw auto, of op de trein stapt om naar die Syrische Tijgers in Friesland te gaan kijken, denk dan even: 'Olie!'

Angsthaas

October 16, 2017

Angst is een slechte raadgever.

 

Dat geldt misschien wel in het bijzonder voor 'angst voor de toekomst'. En in deze tijd angst voor techniek. Wat niet wegneemt dat technologische vooruitgang ook ronduit gevaarlijk kan zijn. Tot nu toe was dat in het bijzonder het geval als de 'verkeerde mensen' er vat op kregen, en er dingen mee deden die de vrede en de veiligheid in de wereld bedreigden.

 

In al die gevallen waarin de technologische vooruitgang gedreven werd door een behoefte aan geavanceerde technieken om andere mensen van het leven te beroven, of de kwaliteit van hun leven drastisch te beperken, claimden de initiatiefnemers exact het tegenovergestelde na te streven. Niet dat ze ontkennen dat de nieuwste 'snufjes' waar ze in investeren, doorgaans met belastinggeld, bedoeld zijn om anderen te doden, van hun 'privacy' te beroven, of hen om te toveren tot willoze 'zombies' die niet veel meer doen dan consumeren wat er in hun 'trog' landt, maar dat is juist om ons te beschermen!

 

Om volstrekt onduidelijke redenen zien hele volksstammen hoog opgeleide 'menswetenschappers' wel dat er risico's kleven aan 'wapenbezit' als het om privé-personen gaat, maar zijn ze ziende blind, en horende doof voor het gegeven dat het overgrote deel van de moorden, en onder bedreiging met geweld opgelegde knevelpraktijken, het gevolg is van activiteiten van uiteenlopende overheden. Niet alleen dat, maar dezelfde motivatie die we tegenkomen bij individuen die geweld gebruiken, zien we ook terug bij overheden. Van 'simpele' criminaliteit, omdat het praktisch de enige overgebleven manier is om je hoofd boven water te houden, via criminaliteit die erop gericht is ervoor te zorgen dat de 'maffia' zijn 'deel' krijgt, in ruil voor 'protectie', tot losgeslagen psychiatrische patiënten die complete landen infecteren met hun wanen. Of een combinatie.

 

De theorie achter het idee dat een 'monopolie op (dodelijk) geweld' voor de overheid een goede zaak begrijp ik. In de praktijk werkt het echter niet naar behoren, vrees ik. Niet alleen zorgt het ervoor dat lieden met 'onzuivere ambities' met elke vezel in hun lijf zullen streven naar het verwerven van het recht om 'in dienst van de overheid' dichter bij het 'vuur' terecht te komen. Waarbij die overheid met publiek geld over aanzienlijk dodelijker wapentuig kan beschikken dan enige private partij, gif en biologische strijdmiddelen daargelaten. Maar in zo'n omgeving waant de individuele burger zich ten onrechte veilig, waardoor men minder alert wordt op ontwikkelingen in eigen gelederen die niet in het belang van de mensheid zijn. Terwijl men zich tegelijk kwetsbaar voelt, wat de irreële angst voor 'vreemde mogendheden' en 'invloeden' doet toenemen.

 

De spectaculaire ontwikkeling van de mondiale 'Russofobie' komt als zodanig niet uit de lucht vallen. Wie inzicht wil verkrijgen in hoe kinderlijk eenvoudig het is om mensen een bepaalde kant op te sturen, moet persé DIT exposé lezen. Als u daarna in totale verwarring niet meer weet wat u geloven moet, is mijn doel bereikt. Dat wil zeggen: We moeten eens ophouden met geloven! En individueel aan onze weerbaarheid werken. Niet bang zijn om vervolgens aangevallen of uitgelachen te worden. Maar ondertussen wel wegblijven van het gebruik van geweld, of het aanmoedigen van geweld door enige overheid, anders dan ten behoeve van zelfverdediging.

Robben

October 15, 2017

Jaar in, jaar uit, winnen teams van Nederlandse universiteiten in de Australische woestijn de 'Solar Challenge'.

 

Per vliegtuig worden de wagentjes, teams, en belangstellende sponsoren en journalisten naar het andere eind van de wereld verscheept, om het op te nemen tegen 'inzendingen' van andere deelnemers. Om succesvol te zijn moet een team niet alleen beschikken over 'State of the Art' zonnepanelen, maar het wagentje moet extreem licht, maar voldoende 'stijf' zijn. De aandrijving moet krachtig zijn, licht, en zuinig omspringen met de kostbare opgewekte stroom. De frictie met het oppervlak van de weg moet minimaal zijn. 

 

Er kan geen twijfel over bestaan dat die wagentjes het 'neusje van de zalm' zijn op het gebied van techniek. En ons land loopt duidelijk voorop. Maar niet waar het de praktische toepassing betreft, helaas. En op het moment dat het er op aankomt innovatieve technieken om te zetten in producten die bedoeld zijn voor 'de massa', komt China in beeld. Als we in Nederland geld verdienen met de ontwikkeling van die geavanceerde technieken, dan is het op het niveau van 'ingenieursbureaus', en patenten. En binnenkort komt die productie wellicht terug naar landen als Nederland, maar dan in fabrieken die van voor tot achter vol staan met industriële robots. 

 

Overigens is China verreweg de grootste afnemer van industriële robots. Wat betekent dat als we in ons land het roer om zouden gooien, en de productie zelf zwaarder zouden belasten om het verlies aan inkomstenbelasting te compenseren, omdat je robots geen salaris hoeft te betalen, en de mensen die voorheen dat productiewerk deden thuis op de bank naar Netflix zitten te staren, met een uitkering, China de concurrentieslag nog steeds kan winnen, ondanks de last van logistieke opslagen. 

 

Los van het gegeven dat ze in China op de universiteiten ook niet stil zitten, en Chinezen de reputatie hebben zeer gedisciplineerd te studeren, omdat discipline in die cultuur (nog) geen vies woord is, al wordt er hier en daar hard aan gewerkt om het traditionele gezag van de ouders in die kringen 'pedagogisch verantwoord' te ondermijnen. 

 

Nou kan niet iedereen de universiteit of hogeschool aan. En rotzooien met de toelatingseisen, het niveau dat men moet halen om af te studeren, of de introductie van 'feeststudies', is uiteindelijk zelfbedrog. Sterker nog, het kan er per saldo voor zorgen dat talent tussen de wielen komt, omdat kwalitatief minder geschikte kandidaten voor een functie uiteindelijk wel een 'goede babbel' hebben, wat bij veelal enigszins 'autistisch' aandoende genieën niet zo goed is ontwikkeld. 

 

Dat technologie in onze nabije toekomst een steeds belangrijker rol in ons leven zal vervullen, daar is iedereen wel van overtuigd. Tegelijk is het de vraag of 'alle ballen op Robben' ons in de volgende ronde gaat brengen, als u begrijpt waar ik heen wil. Als we iedereen opleiden tot professor, ziet onze toekomst er dan zonovergoten uit? Is het een goed 'verdienmodel'? 

 

Dat valt te bezien. Om te beginnen is het cruciaal dat 'rechten' en 'octrooi' internationaal worden gerespecteerd. Wat in niet onbelangrijke mate samenhangt met respect voor internationale wetgeving in het algemeen, en het eerbiedigen van gemaakte afspraken tussen landen onderling. Als er iets is dat op dit moment ernstig op de tocht staat, dan is het dat wel! De soevereiniteit van landen is voor westerse mogendheden geen gegeven. Internationale akkoorden worden zonder omhaal bij het 'grof vuil' geparkeerd. Handelsbarrières worden opgericht, muren gebouwd. Sancties zijn schering en inslag. 

 

Kijken we dan naar een ander Nederlands prestigeproject dan die wagentjes die meedoen aan de 'Solar Challenge', zoals het recent met een Russische raket gelanceerde 'ruimte-instrument' Tropomi, ontwikkeld door 'Delft', met honderd miljoen van de Nederlandse belastingbetaler, dan begrijpt u wellicht al een beetje waar bij mij de pijn zit? Dat 'instrument' is bedoeld om wereldwijd de luchtkwaliteit te meten. De data zijn gratis te verkrijgen bij het ministerie van Henk Kamp, die ruimte vond voor dit honderd miljoen kostende project op zijn begroting, en die van andere ministeries. Maar in de uitzending van het journaal was hij apetrots. Hoogwaardige technologie! En daar in Noordwijk werken 2700 mensen………..

 

We moesten alleen wel een raket kopen van die vermaledijde Russen, want westerse raketten zijn schaars, peperduur, en kunnen niet zoveel gewicht omhoog brengen. Zelfs in de Verenigde Staten zijn ze afhankelijk van Russische raketten voor het lanceren van hun spionage-satellieten. Die 'ouwe dingen' zijn derhalve niet slecht als 'verdienmodel' voor Rusland. En een sneer in de westerse media over die 'archaïsche vuurpijlen' die toch eigenlijk niet meer kunnen in een tijd waarin iedereen belt met een iPhone, leverde dan ook de repliek van de Russen op: 'You try going to space on your iPhone'. 

 

Met andere woorden, als je 'alle ballen op Robben' speelt, is dat nog steeds geen garantie dat je je plaatst voor de volgende ronde. Sterker nog, het is eigenlijk de beste manier om uitgeschakeld te worden. En dat ligt dan niet aan de kwaliteiten van 'Robben'.

Jungle

October 14, 2017

'Schiphol' is een staatsbedrijf, vermomd als private onderneming. 

 

Op die manier kan de directie zichzelf riant belonen, en is het een gewild toevluchtsoord voor mislukte politici, ambitieuze ambtenaren, en 'semi-overheid'-managers met politieke kruiwagens. De 'Autoriteit Consument en Markt' (ACM) is kennelijk van oordeel dat de relatie met de KLM te 'innig' is. Al zou je dat niet zeggen. Die 'ACM' is een ander 'beest' binnen de stal met overheidsbedrijven, met een bestuursvoorzitter die een goed betaalde baan bij een gerenommeerd advocatenkantoor verliet voor een kans om 'waakhond' te zijn. Bijster effectief is die 'ACMniet, maar via de media heeft die club wel degelijk grote invloed. 

 

De KLM was ooit een staatsbedrijf. Het werd succesvol geprivatiseerd, en groeide vervolgens spectaculair door een innovatie in de luchtvaartwereld, de introductie van het 'Hub-Spoke' model. Met vliegtuigen voor de korte- en middellange afstand werden in tal van Europese landen steden aangevlogen vanuit Schiphol, waar passagiers werden opgehaald voor het snel groeiende internationale lijnennet van de KLM. Dat leegroven van de 'nestjes', met eigen vliegtuigen, en die van 'partners', legde het bedrijf, en ons land, geen windeieren. Toch ging het op enig moment fout.

 

Een  ambitieuze directie stapelde de ene foute investering op de andere bij pogingen om een 'wereldspeler' te worden door elders complete bedrijven over te willen nemen. In de landen waar men het oog op had laten vallen, zaten overheden en 'marktpartijen' niet te wachten op Nederlanders die bij 'hun' luchtvaartmaatschappijen de dienst uit zouden maken. De overname van het Amerikaanse 'Northwest' strandde, mede door bij wet vastgelegde beperkingen op 'buitenlandse investeringen' in 'strategische ondernemingen'. Een poging om middels de overname van 'Air Littoral' de Franse markt beter te kunnen bedienen liep stuk op mismanagement. Het fiasco van de pogingen om het Italiaanse 'Alitalia' in te lijven haalde volop de kranten. En toen het Scandinavische 'Braathens' zich weer loswurmde na een overname, was KLM rijp voor de slacht.

 

Waar men in andere landen in dergelijke gevallen op de rem zou gaan staan, gaven ze in 'Den Haag' vol gas. En hoewel we in ons land nog spreken over de KLM alsof het een Nederlands bedrijf is, staat het feitelijke hoofdkantoor in Parijs. Dat werd afgelopen week nog eens onderstreept door de beslissing van 'Parijs' om een akkoord dat Elbers in Nederland had gesloten met de pilotenvakbond, over het inleveren van salaris in ruil voor een 'commissaris', simpelweg van tafel te vegen. En ik begrijp dat er in Nederland, 'polderland' bij uitstek, waar gemaaid gras hoog genoeg is, weinigen zijn die medelijden hebben met piloten, maar daar gaat het hier niet om. KLM is géén zelfstandig bedrijf. En het is níet langer Nederlands. Hetzelfde geldt voor 'dochter' Transavia. 

 

Uit de media begrijp ik dat de 'ACM' zich inspant om Easyjet en Emirates een ruimere toegang te geven tot de Nederlandse markt. De gedachte is, kennelijk, dat de Nederlandse consument dan meer bestemmingen krijgt aangeboden, voor een lagere prijs. Mijn commentaar? 'Ze zien ze vliegen!' Het ondergraven van Schiphol als 'Hub' is het nauwelijks verholen doel van Emirates. Het 'genie' achter Emirates is Tim Clark. Geboren op Aruba, is het verhaal dat een apetrotse KLM-directie hem, toen nog werkzaam voor 'British Caledonian', op enig moment in de keuken van het (toen nog) Nederlandse luchtvaartbedrijf liet kijken. Waarop Clark met een 'Monkey See, Monkey Do'-strategie simpelweg kopieerde wat de KLM op Schiphol deed. Maar met meer succes, omdat 'Dubai' er anders in zit dan 'Den Haag', en Emirates geen rekening hoeft te houden met ambitieuze juristen bij het equivalent van een 'ACM' in dat deel van de wereld. En dat is een eufemisme.

 

Het kapot maken van Nederlandse ondernemingen is in 'Den Haag' bijna een sport. Concurrentie in een 'Open Markt' is optimaal voor consumenten en ondernemers. Maar dan moet het 'speelveld' wel gelijk zijn voor alle partijen. En als er één sector is in de geglobaliseerde wereld waar dat beslist niet het geval is, dan is het wel de luchtvaart. Air France was kort voor het de KLM overnam praktisch failliet. Met scheepsladingen overheidsgeld hielden ze het hoofd ternauwernood boven water. En zogen vervolgens de KLM op. Als door de interventies van 'Den Haag' en de 'ACM' de operatie vanaf 'hub' Schiphol een verlieslatende propositie wordt, zal Air France zonder pijn in het hart de stekker eruit trekken, en de vervoersstromen ombuigen richting 'hub' Parijs, waar een 'business-vriendelijke' Macron meer met het bedrijf mee zal denken dan zijn voorganger, die meer uit 'Haags-pokhout' was gesneden. 

 

Natuurlijk, er zijn bedrijven die je beter kunt laten gaan. Neem ABN-AMRO van vóór de 'kredietcrisis'. We mogen God op onze blote knieën danken dat ze in 'Den Haag' niet voor de overname van die toko zijn gaan liggen! Maar de KLM is meer wat de 'VOC' was in de 'Gouden Eeuw': Een strategische 'asset' in een wereld die groter is dan Nederland. En inderdaad, die 'VOC' was voor ons land de 'Kip-die-de-Gouden-Eieren' legde, maar dat ging niet altijd 'netjes'. Nadat de Engelsen de eerste 'multinational' ter wereld de nekslag toebrachten, zullen er ook in ons land al wel 'wereldverbetraars' zijn geweest die opgelucht adem haalden. En in onze tijd overheerst vooral de schaamte voor wat dat bedrijf allemaal heeft uitgespookt. Vierhonderd jaar later wemelt het nog van de groepen die menen dat we overal in de wereld excuses daarvoor aan moeten bieden. 

 

Het hele idee dat Nederland uitblinkt in 'handel' en 'ondernemerschap', is een illusie. Er zijn individuele Nederlanders die er goed in zijn. Maar de overheid is vooral goed in het belasten van het resultaat voor eigen gewin, en het frustreren van de initiatieven op grond van 'Gereformeerde' idealen, die vreemd genoeg juist zo'n bevrijding waren in de zeventiende eeuw, toen we ons losweekten van 'de Kerk' als universeel centrum van ons moralistische denken. Nederland ontpopt zich meer en meer tot het moderne 'Vaticaanstad', en als 'business-propositie' is dat volgens mij geen winnende hand. 

 

Tijd voor een herbezinning op wat onze 'core-business' is. En als collectief die kwaliteiten uitbouwen, en verdedigen tegen aanvallen van andere machten in de wereld. Bij voorkeur binnen een 'Verenigd' Europa dat zich eveneens concentreert op de 'core business', en lichtjaren ver weg blijft van het regelen van ons leven tot vier decimalen achter de komma. Hoogste tijd om 'Brussel' los te weken van de moraliserende betweters uit 'Den Haag', en het tot verkwisting leidende nationalisme, dat regeringen aanzet tot bakkeleien over de vestigingsplaats van met belastinggeld betaalde 'toezichthouders',  administratiekantoren, en 'tech'-bedrijven die satellieten in elkaar frommelen, of races organiseren met voertuigen op zonne-energie. 'It's a Jungle out there!' Het is 'eten' of 'gegeten worden'. Wie de missionaris uit wil hangen, doet dat maar op eigen kosten.

Slochteren

October 13, 2017

Voor de waarde van uw koophuis zijn uiteindelijk maar drie dingen van doorslaggevend belang: Lokatie, lokatie, en lokatie.

 

Toegegeven, die wijsheid heb ik niet van mijzelf. En er valt het nodige op af te dingen. Maar goed beschouwd geldt dat eigenlijk voor alles van waarde. Met inbegrip van je eigen arbeid. Die is weliswaar mobieler dan een huis, en met moderne technieken zoals het internet moet je ook je 'profiel' in 'cyberspace' meetellen als een 'lokatie'. Je kunt echter in ieder opzicht de beste kandidaat zijn voor een bepaalde functie, maar als niemand je opmerkt, gaat die functie jouw neus voorbij. 

 

Landen zijn meer als huizen. Waar ze gesitueerd zijn in de wereld, maakt een wereld van verschil. In de moderne tijd is het 'Gross Domestic Product' (GDP) internationaal de norm op het gebied van de waardebepaling van landen. En politici zeggen niet: 'We hebben mazzel dat we uitgerekend hier werden geboren!', maar kloppen zichzelf op de borst als het goed gaat met 'hun' land. En de burgers papegaaien hen na. 

 

Uiteraard kunnen politici ook onwaarschijnlijk veel schade aanrichten, net als de eigenaren van huizen. En mensen op de arbeidsmarkt zijn ook niet zelden zelf hun ergste vijand als het er om gaat hun waarde op te krikken. Alle denkbare diploma's en vaardigheden, maar geen 'babbel', en je bent al snel een foto in het 'vergeetboek'. Maar dat heeft ook te maken met de wijze waarop we de maatschappij hebben ingericht. Zoals een huis op een toplokatie kan liggen, maar als u het in de verkoop zet, en u doet geen begin van moeite om het aantrekkelijk te maken voor kopers, dan zult u genoegen moeten nemen met een prijs die onder het maximale ligt. 

 

Dat brengt mij terug bij dat 'GDP'. Net als bij een huis, is de 'waarde in het economische verkeer' bepalend voor het geld dat u kunt lenen, met dat 'GDP' als onderpand. In mijn bijdrage van gisteren verwees ik naar een grafiek waarop te zien is hoe spectaculair de schuld van ons land gestegen is, de afgelopen decennia. Zo presenteren politici en economen het zelden of nooit. Voor hen is bepalend hoe hoog de schuld is als percentage van het 'GDP'. Huizenbezitters die gevraagd wordt of ze een hoge hypotheek hebben, noemen in nagenoeg alle gevallen het bedrag, en de daaruit voortvloeiende maandelijkse lasten, die al dan niet dragelijk zijn. Ze zeggen niet: 'Vijftig procent', omdat dat het percentage van de waarde van hun onderkomen is. Al worden ze wel rauw met hun neus op de feiten gedrukt als die waarde daalt, en hun schuldenlast 'onder water' komt te staan. Dan klopt de bank aan met de mededeling dat de rente omhoog gaat, omdat er voor een deel van de hypotheek geen 'dekking' meer is.

 

Landen die hun eigen geld drukken kunnen simpelweg geld bijdrukken om daarmee de schulden af te lossen, maar dat leidt tot inflatie. En als je daarin iets  enthousiast bent, tot 'hyperinflatie', en zul je als burger merken dat een brood op zeker moment een miljard kost. En 'luxe', zoals een huis, eenvoudigweg onbereikbaar is, waardoor de waarde eerst nog oploopt met het stijgen van de inflatie, maar op zeker moment finaal door de vloer zakt, omdat er geen kopers meer zijn. Landen, of regio's die zelf schulden mogen maken, maar niet hun eigen geld kunnen bijdrukken, gaan feitelijk failliet. Maar voor dat moment daar is, zullen de schuldeisers hen het vel over de oren stropen, door onfatsoenlijke rente te vragen over de uitstaande bedragen. Kijk naar Griekenland, en inmiddels een hele waslijst met Amerikaanse staten, die snel groeit, door pensioenverplichtingen en andere sociale lasten die ze simpelweg niet kunnen ophoesten. Die verplichtingen zijn 'contracten' met de burgers, en vertegenwoordigen als zodanig een zekere waarde, die als 'schuld' op de balans van de overheid hoort te staan. 

 

Ook als je huis op een schitterende lokatie staat op een zonovergoten Grieks eiland, zal die schuldenlast van de overheid van invloed zijn op de waarde van jouw woning. Maar in zeker zin is dat nog steeds 'lokatie'. Het gaat dus niet alleen om het uitzicht, of de nabijheid van winkels, scholen en café's, als u begrijpt wat ik bedoel. Politici die toegeven aan uw eisen om geld uit te geven aan 'snuisterijen', of door ruzie te maken met de buren, kunnen het aardig voor u verzieken! In een asociale buurt wil ook niemand wonen, al is het huis nog zo mooi.

 

Waarom het ene huis in dezelfde buurt meer waard is dan het andere, kun je eindeloos discussiëren, maar het gaat niet alléén over 'vierkante-' en 'kubieke meters', en de kwaliteit van de bouwmaterialen. Bij landen is dat nog een heel stuk diffuser. In 1634 maakte de 'Tulpenmanie' zich meester van Nederland. In zeer korte tijd steeg het 'GDP' van ons land spectaculair, terwijl iedereen tegen elkaar opbood om tulpenbollen, en 'Futures' in tulpen te bemachtigen. Deels met geleend geld. Drie jaar later keken de mensen elkaar aan, en zeiden tegen elkaar: 'Tulpen!?!' En het 'GDP' van ons land kelderde weer naar de waarde van voor die manie.

 

In deze tijd zijn er, door het oppompen van de inkomens van de aller- allerrijksten volop 'Tulpenmanies'. Stukken linnen met wat verf erop, in een fraaie lijst, veranderen voor tientallen miljoenen Euro's van eigenaar. Maar bij de lancering van de 'iPhone-8' in China kwamen welgeteld twee geïnteresseerde kopers opdagen. En mede door het groeiende besef dat die mobiele telefoons je privacy tot 'nul' reduceren, is er een trend naar 'simpel'. Of 'niet'. Maar dat heeft wel consequenties voor het 'GDP'. Mijn denigrerende opmerking over 'Kunst' hiervoor komt daarbij niet uit de lucht vallen. Ook in China produceren ze exacte kopieën van welk meesterwerk u maar wilt. Niet van echt te onderscheiden, behalve als u een laboratorium testen op de verf laat uitvoeren, en bepaalde 'pigmenten' nog niet bestonden in de tijd dat de schilder leefde. 'Tulpen!?!'

 

Zeker sinds westerse landen de productie van illegale drugs en prostitutie meetellen voor het bepalen van het 'GDP', moet je je toch echt serieus af gaan vragen of een schuld van 'vijftig procent' niet eerder een schuld is van vierhonderd procent. Niet alleen door die drugs en prostitutie, maar door een enorme hoeveelheid 'activiteiten' en waarde van 'bezittingen' mee te rekenen waarvan je je serieus af moet vragen wat daar nog van over zou blijven 'When the Shit Hits the Fan'. Daarom is het, in mijn ogen, een veeg teken dat overheden burgers proberen te dwingen hun hypotheek af te lossen. Want een huis is toch echt waardevoller in het reguliere economische verkeer, dan een schilderij van Mondriaan. Dus waarom zouden overheden wel extra geld mogen lenen voor hun hobby's, met de moderne variant van 'Tulpenbollen' als onderpand, terwijl zoiets als een woning 'riskant' wordt gevonden? Dat stinkt. Al helemaal waar diezelfde overheid dat 'eigen huis' vervolgens aanwijst als 'melkkoe', zodat ze de rente op hun openstaande schulden kunnen betalen, en zelf niet gedwongen worden om de tering naar de nering te zetten. 

 

Binnenkort is het aardgas op in ons land, en is uw huis het 'Nieuwe Slochteren'. Ook als uw woning niet in Groningen ligt.

 

Contract

October 12, 2017

Wat is de waarde van een 'contract'?

 

Dat hangt er vanaf. Van de cultuur, het land waar men woont, en wie de betrokken partijen zijn. Zelf groeide ik op in Nederland, toen nog vrij algemeen gold dat 'Afspraak is Afspraak'. Ook al stond het niet op papier. Zeker van mensen die behangen waren met 'autoriteit' was het cruciaal dat ze 'Goed waren voor hun Woord'. Maar daar is niets meer van over. 

 

Ook als iets 'Op Papier' is gezet, met honderdvijftig handtekeningen van 'Volksvertegenwoordigers' eronder, betekent dat allerminst dat je er vanuit mag gaan dat de verplichtingen die eruit voortvloeien ook worden nagekomen. Als er één 'Contractpartij' is die zich systematisch niets aantrekt van een 'contract', dan is dat wel de overheid. Maar voordat u nu in de pen klimt om zittende politici voor 'Rotte Vis' uit te maken, dient u zich wellicht eerst af te vragen hoe dat zo gekomen is?

 

Ergens rond de jaren zeventig groeide de behoefte aan een 'Maakbare Samenleving'. Velen vonden het simpelweg onverteerbaar dat allerlei wetten en afspraken uit het verleden een 'flexibele' aanpak in de weg stonden. Aanvankelijk was het antwoord meer een 'En-En'-benadering. 'Moderniseren', maar niet tornen aan bestaande afspraken en verplichtingen. Een andere aanpak moest zichzelf verkopen. Mensen moesten uit eigen vrije wil afstand kunnen nemen van traditionele aanspraken, in ruil voor bepaalde vrijheden die binnen het eerder opgebouwde systeem niet bestonden. 

 

Je kon toen al aan voelen komen dat de volgende stap zou zijn dat 'contracten' met de overheid uit het verleden vroeger of later simpelweg eenzijdig zouden worden opgezegd. Vooral onder druk van mensen die op enig moment hadden gekozen voor de 'Moderne' opties, maar zodra het tegenzat aanspraak zouden maken op de 'Rechten' die behoorden bij de 'Oude Afspraken'. Want wie ben jij, met je 'Priviléges'!?!

 

Achter elkaar sneuvelden 'contracten' die de overheid met haar burgers had gesloten. De AOW, WAO, WW, het 'Ziekenfonds', de 'Hypotheekrente-aftrek' en nog véél meer regelingen werden in stappen 'versoberd', of in één klap gesloopt na een stemming in de 'Tweede Kamer'. Weg 'contract'. Vakkundig 'Gemoderniseerd', omdat de overheid het geld nodig had voor belangrijker zaken. Dingen die 'BOEM!' zeggen. Missies in Afghanistan, Libië, Mali, Syrië en Irak. Op Rusland gerichte propagandazenders. 'Ontwikkelingshulp' die per saldo een subsidie is voor uiteenlopende 'NGO's' en grote bedrijven. De banken moesten gered. En 'we' hadden blijkbaar behoefte aan een 'eerlijke verdeling' van het aantal ministersposten. En die minister hebben weer behoefte aan 'adviseurs'. 

 

Het aantal geld-verslindende projecten dat de overheid sinds de jaren zeventig heeft opgezet om de maatschappij te 'vervolmaken' is gigantisch. Het geld daarvoor kwam niet alleen uit 'versoberde' of in de prullenbak geworpen 'contracten'. Men 'verkocht' ook staatsbedrijven die voorheen gezien werden als volstrekt essentieel voor het land, en daarom waren aangemerkt als 'Nuts-bedrijven'. De sobere, maar degelijke 'Postbank' werd 'ING'. De 'Spoorwegen' werd 'NS-BV'. 'Openbaar-Vervoer' werd 'geprivatiseerd'. Het 'Ziekenfonds' werd overgedragen aan particuliere verzekeraars. De elektra-producerende bedrijven werden verkocht. 

 

In al die gevallen bleven de bedrijven die de 'dienstverlening' overnamen aan het 'infuus' hangen van de belastingbetaler, waardoor de eenmalige opbrengsten bij verkoop uiteindelijk in noodtempo konden worden afgeboekt, en er weer meer 'versoberd' moest worden in de 'contracten' die de overheid had afgesloten met haar burgers. Dat kunstje kun je niet eindeloos blijven herhalen. 'Netto' betekent het dat je steeds nadrukkelijker kapitaal 'leent', waar geen toekomstige verdiensten tegenover staan. In het ene land zijn ze wat verder gevorderd op de tijdsbalk dan in het andere. Maar vroeger of later valt de rekening op de mat, en moet er betaald worden.

 

Daarom is het van belang dat burgers zich wat meer bewust worden van de waarde van een 'contract', en dat ze hun wensenlijstje nog eens doornemen. Ja, we kunnen doorgaan met die missies in Afghanistan, Mali, Libië, Syrië, het volpompen van 'NGO's', en het redden van alle dieren die ons zo 'lief' aankijken, of zulke leuke kunstjes kunnen doen, of anderszins niet buiten onze warmte en hulp kunnen. We kunnen scheepsladingen Ministers en adviseurs inhuren om tot vier decimalen achter de komma uit te rekenen hoeveel toiletten voor 'Transgenders' we nodig hebben. En wat de beste 'mix' is tussen 'Zwarte-' en 'Regenboog-Pieten'. En nog meer dingen kopen die 'BOEM!' zeggen. Of geld lenen aan Oekraïne, terwijl je weet dat het nooit terugkomt. Maar als u leest dat uw 'Koopkracht' er op vooruit gaat, realiseer u dan wel dat de hiervoor genoemde 'producten' ook een prijs hebben. En dat de mensen die u kiest in de Volksvertegenwoordiging hoe langer hoe meer van uw 'Koopkracht' reserveren voor dingen die zij nuttig en nodig vinden, door er via de 'Indirecte Belastingen', zoals de BTW, en accijnzen nog wat meer van af te snoepen

 

Heel goed mogelijk dat u heel content bent met alle 'versoberingen' van de afgelopen decennia, en blij bent met alle uitgaven van de overheid. Maar voor mijzelf ligt dat anders, en maak ik mij daarnaast ernstig zorgen over de lichtvaardigheid waarmee de overheid omspringt met het 'Sociale Contract'. Het groeiende aantal mensen dat zich opwindt over 'Priviléges' van deze of gene, met als argument dat die 'bevoorrechte groepen' in het verleden goed voor zichzelf hebben gezorgd, terwijl de realiteit is dat zij diezelfde 'Priviléges' hadden kunnen hebben, als ze die niet hadden gesloopt om 'vandaag' geld te hebben om uit te geven, vind ik zorgelijk. 

 

Als je mensen die te hoop lopen tegen de afbraak van de AOW, of de oplopende kosten voor medische zorg, voorhoudt dat ze zelf andere keuzes hebben gemaakt, en wel 'mooie' missies in Afghanistan, Irak, Libië, Mali en Syrië hebben bekostigt met dat geld, en een 'Dierenpolitie' in het leven hebben geroepen, 'Opvangcentra' hebben ingericht, inplaats van grenscontroles, en een prachtig nieuw, futuristisch hoofdkantoor van de NAVO hebben nagelaten, kijken ze je glazig aan. Ze begrijpen het gewoon niet. Ze zien het verband niet. Het hele idee, dat je een verdiende 'Euro' maar één keer uit kunt geven, is niet besteed aan de 'Moderne' mens. Maar wat wil je ook van mensen die een 'handleiding' nodig hebben voor ze een meetlint of een hamer kunnen gebruiken? Of ben ik nou  cynisch?

 

Feestvarken

October 11, 2017

In 'Den Haag' zijn ze eruit.

 

Direct na de verkiezingen stelde ik dat er snel een kabinet geformeerd zou kunnen worden van de vier partijen die nu een akkoord hebben gesloten. Opgevat als predictie was het een kardinale misser, want D66 wilde niet met de ChristenUnie, omdat die partij de 'Hobby-Agenda' van D66 geen warm hart toedroeg. Waardoor de kans werd gemist om een sterk 'No-Nonsense'-kabinet te presenteren, en het 'Midden' in de politiek weer glans te geven. 

 

Er werd de afgelopen tijd al volop gelekt uit het overleg, over douceurtjes, en voorgenomen lastenverzwaringen, maar ook over afspraken rond de 'franje'. Een leger 'Pratende Hoofden' stort zich, samen met 'experts', op het 'doorrekenen' van de plannen. Ook zonder gedetailleerd 'Koopkrachtplaatje' zijn er al wel groepen aan te wijzen die 'geraakt' worden door een combinatie van belastingmaatregelen rond het bezit van een 'eigen huis', inmiddels de favoriete 'melkkoe' van 'Den Haag', én de Gemeenten, en de verhoging van het lage tarief van de BTW, die de 'Koopkracht' absorberen. Waar dan nog uiteenlopende 'Lastenverzwaringen' bij zullen komen die voortvloeien uit de diverse plannen.

 

Het geheel wordt ons verkocht onder de vlag van een land dat 'Uit de Crisis' is. Waarmee 'Den Haag' aangeeft dat het hele pakket zwaar leunt op de geprognosticeerde economische groei, waardoor de burgers er, ondanks de greep in uw portemonnee vanuit 'Den Haag', rekenkundig op vooruit zullen gaan. Als ze werk hebben. En dat terwijl nu zelfs Klaas Knot van de Nederlandse Bank waarschuwt voor het klappen van 'Bubbels'. Mij kunt u inmiddels negeren, want ik ben al veel te lang somber gestemd om nog geloofwaardig te zijn. Zo werkt dat, helaas. Maar nu steeds meer 'Grote Jongens' in de financiële wereld hun 'zorgen' naar buiten brengen, lijkt het mij verstandig om de 'Koopkrachtplaatjes' die ons de komende weken om de oren zullen vliegen maar even te laten voor wat ze zijn. 

 

Als je consequent 'somber' bent over de economie, komt er altijd wel ergens een moment waarop je kunt claimen het gelijk aan je zijde te hebben. In die groep bevind ik mij ook, en dat is in zoverre tragisch, dat niemand luistert naar de argumenten van 'doemdenkers'. Ook niet als ze op enig moment gelijk krijgen, maar in de aanloop naar dat moment al het predikaat 'Doemdenker' opgeplakt kregen. Generaliserend gesproken zal het de meeste mensen een zorg zijn of het beleid op termijn tot een crisis, recessie, economische depressie, of oorlog zal leiden. Ze willen niet horen WAT er fout is, maar WANNEER die fout de bodem onder hun bestaan wegvaagt. 

 

Wat mij intrigeert als ik naar voorgenomen beleid kijk, zoals dat er nu ligt in de vorm van een 'Regeerakkoord', is vooral met welke gedachte de adviseurs aan die plannen hebben gewerkt. Is dat met het idee dat de bomen deze keer daadwerkelijk tot in de Hemel zullen groeien? Of sorteert men vast voor op het klappen van 'Bubbels', om die groepen te kunnen 'scheren' die nog iets te verteren hebben, ten bate van het 'Grote Geld'. Het 'versneld afbouwen van de aftrek van hypotheekrente' is geen catastrofe bij lage rentes, maar een 'doodklap' als die rente gaat stijgen. Dito bij het verhogen van de BTW en inflatie. Dus zijn de adviseurs naïef? Of cynisch?

 

Naar de politici moet je in dit verband niet kijken, in onze maatschappij. Dat zijn in meerderheid 'marktkooplui' die lopen te leuren met het laatste 'hebbedingetje' om de 'maakbare samenleving' te vervolmaken. Die willen helemaal niet horen dat hun plannen onuitvoerbaar, of onbetaalbaar zijn. Ze zijn er stuk voor stuk van doordrongen dat ze moeten 'leveren', omdat ze anders 'geschiedenis' zijn. Gewipt door een ongeduldige achterban, en concurrenten voor hun zetel die best bereid zijn hun eigen moeder te verkopen als dat hun kansen op 'leiderschap' vergroot. 

 

Waar ik na de verkiezingen pleitte voor een kabinet van de vier partijen die nu, met veel hangen en wurgen, tot een gedetailleerd akkoord zijn gekomen, was dat een 'Ander Beest' dan dit 'Feestvarken'. Zowel het 'traject' dat doorlopen moest worden om hier uit te komen, als het 'oog voor detail' dat uit de gelekte plannen spreekt, geven mij weinig hoop voor de toekomst. En zeker niet als Knot en Schäuble gelijk krijgen, en binnenkort zal blijken dat willens en wetens opgepompte 'Bubbels' klappen. Dan komt daar, wat mij betreft, nog het sombere perspectief bij over de geopolitieke situatie, en de consequenties voor ons als de 'PetroDollar' richting museum verhuist. 

 

Voor een theoretische onderbouwing van mijn zorgen is dit blog geen geschikt medium. Maar mocht u daar interesse voor hebben, dan verwijs ik u graag naar 'The Automatic Earth', waar Raúl Ilargi Meijer u de grafieken en onderbouwing cadeau doet die horen bij mijn eigen zorgen.

Carbon

October 10, 2017

Koolstof is een onmisbare grondstof voor onze welvaart.

 

Hoewel landen zich wereldwijd inspannen om hun afhankelijkheid te reduceren, zijn veel van de successen die worden geclaimd eerder doortrapte 'marketing'-verhalen. Het wemelt van de berekeningen die laten zien dat benzine- en diesel-auto's over hun totale economische leven minder 'belastend' zijn voor het milieu dan 'hybrides' of volledig elektrische auto's. En dat gaat zeker op voor ons land, waar de centrales primair kolen stoken, omdat dat goedkoper is dan gas. Daarnaast is het gas uit eigen bodem bijna op. Maar uiteraard zijn er ook meer dan genoeg 'experts' die u voor kunnen rekenen dat elektrisch rijden wel degelijk gunstig is voor de 'CO2-uitstoot'. Dan nog is koolstof een essentieel onderdeel voor de productie, en het gebruik van uw 'Tesla'.

 

Berekeningen die laten zien dat een elektrische auto wel degelijk minder belastend is, laten als regel buiten beschouwing dat die fabriek, de windmolens en het elektriciteitsnet dat nodig is om de energie op te wekken en te transporteren zelf ook een 'Carbon-Footprint' hebben, los van de kolen of het gas dat ze verstoken. De constructie van die 'motor-op-afstand', de gebruikte onderdelen, het onderhoud, de administratie, en het complete planologische proces, inclusief politieke besluitvorming, wegen allemaal mee als je het eerlijk wilt berekenen. Maar dito bij olie, of gas, uiteraard. 

 

Nou gaat het mij in deze bijdrage niet om de vraag wie er nou met de 'Groene Vlag' mag zwaaien. En naast de totale 'CO2-uitstoot' kun je ook wijzen op het belang van het reduceren van de lokale vervuiling. Nee, waar het mij om gaat is dat u extreem voorzichtig moet zijn met het geloven van de politici en 'experts' die u aanpraten dat we onze afhankelijkheid van olie, kolen en gas moeten verminderen om het milieu te beschermen, terwijl ze eigenlijk een andere agenda hebben. Met andere zorgen. 

 

Door de keuzes die onze politici de afgelopen decennia hebben gemaakt, is er daadwerkelijk een grote kans dat olie, kolen en gas op korte termijn een 'schaars goed' worden. Cyril Widdershoven is een Nederlandse 'Olie- en Gasexpert' die niet 'televisiegeniek' is, maar wel goed kan uitleggen hoe de geopolitieke verhoudingen in de energiewereld veranderen, als gevolg van de wijze waarop 'wij' zijn omgegaan met 'Poetin'. En mij interesseert het, voor dit perspectief, totaal niet of u meent dat 'wij' daar goed aan hebben gedaan vanuit een ideologisch, of moreel standpunt, of dat u de Russische leider een 'Lichtend Voorbeeld' vindt. Zolang u maar beseft wat de gevolgen zijn. 

 

Degenen die het bloed van Poetin wel kunnen drinken hadden deze uitkomst hoogst waarschijnlijk niet verwacht. In het 'R2P'-segment van die Poetin-haters en Russofoben vinden we ongetwijfeld mensen die er geen traan om zullen laten. Die het eerder een zegen vinden dat we zo niet alleen die 'Enge Russen' kunnen dumpen, maar tegelijk ook af zijn van die 'Enge Arabische' landen. Ze zien het als een buitenkansje om in ons deel van de wereld dat idyllische sprookje te kunnen realiseren van een terugkeer naar het leven van 'wat de aarde opbrengt', en de 'Trekschuit'. En euthanasie voor iedereen die het allemaal teveel wordt. 

 

Hoewel die 'R2P'-groep groot lijkt, garandeer ik u dat de aanhang in de praktijk niet zo standvastig zal blijken te zijn als ze met hun doodzieke kind op de fiets en met de trekschuit naar de kruidendokter moeten, die niks voor hen kan doen, omdat zijn voorraad kruidenthee niet meer wordt aangevuld nu er niet meer gevlogen en gevaren wordt. Het overgrote deel van die sectie van de samenleving zal daarbij niet snel toegeven dat ze een catastrofale inschattingsfout hebben gemaakt, en zich om de tuin hebben laten leiden door hun politieke voormannen- en vrouwen. En de verkeerde 'experts' als hun goeroes tegen de borst hebben gedrukt. Ze zullen eerder overlopen naar het kamp van de keiharde geostrategische machtswellustelingen die willens en wetens dat fikkie in het Midden-Oosten hebben aangestoken, en doelbewust de Russen hebben geprovoceerd om zich te verzekeren van de controle over de olie- en gaswinning in de wereld. Die 'R2P'-groep zit tjokvol 'klagers', en ze zullen als een blok vallen voor het verhaal dat die 'Enge Poetin' hen hun 'Eerstgeboorterecht' heeft afgenomen. 

 

Degenen die hier al langer lezen zullen zich realiseren dat ik het zelf beschouw als een klassiek voorbeeld van 'eigen schuld, dikke bult'. Maar hoe nu verder?

 

De reflex van de machtshongerige lieden die ons bij de hand hebben genomen, en ons hierheen hebben gevoerd, is niet om de handdoek in de ring te gooien. Daarom hadden ze ook niks met Trump en zijn isolationistische politieke agenda, die nu dood en begraven is. Ze zullen eerder geneigd zijn de inzet nog te vergroten, en de tactiek van de 'Verschroeide Aarde' toe te passen waar ze hun zin niet krijgen. In binnen- en buitenland. Als de 'R2P'-meute zou begrijpen dat ze geblunderd hebben, zou het gevaar met niet al teveel verlies in te dammen zijn. En het is beslist de moeite waard het te proberen. Maar reken daar maar niet op. Het is onwaarschijnlijk lastig om grote groepen mensen te bereiken met de boodschap dat ze hebben zitten verzaken. 

 

Overigens doet 'Poetin' niet alleen goede zaken op het gebied van olie en gas, maar kocht Rusland zich tevens in bij de producenten van uranium. En als u uitkijkt naar 'betaalbare' energie uit zon en wind, dan kunt u niet om China heen. In ons deel van de wereld hebben we de kennis wel in huis om te 'innoveren', maar zonder gigantische hoeveelheden subsidie kan het niet concurrerend worden geproduceerd. En hoe ver kun je gaan met het uitmelken van de huizenbezitters, het verhogen van de BTW, het uitkleden van de 'oudedagsvoorzieningen', en het vragen van meer en meer 'Eigen Bijdragen' voor van alles en nog wat, om die subsidies te kunnen verstrekken, en de 'Dividend-belasting' te kunnen verlagen om nog meer 'Postbus-bedrijven' aan te trekken, zonder dat je de vitale organen van het maatschappelijke verkeer raakt?

View older posts »