Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Lichtpuntje

April 25, 2017

De harde kern van ‘Raam op Rusland’ ziet in de Russische jeugd een lichtpuntje, in de verbeten strijd tegen Poetin.

 

Uit een enquête die door NRC-verslaggevers zelf werd georganiseerd, blijkt dat Russische jongeren nauwelijks televisie kijken, homo’s ‘oké’ vinden, en dat Rusland ‘op de schop’ moet. Klinkt als……

 

Klinkt als jongeren in elk ander land. Rusland is dus toch gewoon een heel normaal land, eigenlijk? Volgens mij zou dat de conclusie moeten zijn, maar daar denken ze bij NRC duidelijk anders over. Waarom zou je trouwens, als Nederlands/Belgische nieuwsbode, zelf een enquête willen opzetten over wat jongeren in Rusland bezig houdt? Vanwaar die obsessie? 

 

Het gaat over een enquête onder wel HONDERD Russische jongeren. Op een bevolking van 143 miljoen zielen. In het grootste land ter wereld qua oppervlakte. Gedefinieerd als ‘tussen 16 en 38’. Nou zijn er al mensen die op de schone leeftijd van 38 al opa of oma zijn. En met een leeftijdsverwachting van 64,3 jaar voor de gemiddelde Russische man, ben je dan al ver ‘over the hill’. Maar nogmaals: Vanwaar dat verlangen om de hoop op een contra-revolutie levend te houden, nadat de ‘pro-westerse’ oligarchen eind jaren negentig een schop kregen? En hoezo is een enquête onder HONDERD Russen, die gericht worden aangeschreven door ‘Atlantische’ lobbyisten, representatief?

 

Na een vooraankondiging op pagina 4 van de weekendkrant, waar de onderwerpen worden gemeld die ‘In het Nieuws’ zijn, volgt over twee volle pagina’s een uiteenzetting die vooral ‘lief’ is. Omdat het zo overduidelijk propaganda is. ‘Lief’, maar niet onschuldig. Ze worden gek op die redactie, omdat het maar niet lukt die vermaledijde Poetin een mes in zijn anus te laten prikken, zoals met Gadaffi nog wel lukte. Of om met een ‘false flag’ operatie, en verbroken overeenkomsten, de macht over te laten nemen door ‘Team Nuland’, zoals in Oekraïne. Het enige wat er op zit, is de ‘lezertjes’ een schijnwerkelijkheid voor te toveren, zodat men de moed niet opgeeft, en de subsidie-jacht voor ‘Raam op Rusland’ niet in gevaar wordt gebracht. 

 

Het probleem is, dat ze in die landen die op de ‘hit-list’ staan inmiddels klaarwakker zijn. En zich zelfs niet van de wijs laten brengen door een Trump die binnen honderd dagen volledig overstag is, en de ene na de andere oorlog aankondigt, ontketent, of uitbreidt. Waar hij als kandidaat ouderwetse ‘non-interventie’ bepleitte, alsmede goede relaties met Rusland. Maar dat laatste kenden we al van ‘Reset-Hillary’. Een vriendelijke lach, een kleffe hand, en een ‘cadeautje’. En daarna een mes in je rug. 

 

Lieve ‘Atlantische’ jongeren in Rusland: Doe zelf even een enquête in Libië, Syrië, of Oekraïne, om erachter te komen hoe leuk het leven is nadat de redactie van NRC haar zin heeft gekregen. En realiseer je dat veel 'westerlingen', met inbegrip van hun leiders, niet eens weten waar het land waar jullie wonen ligt. En dat ze witheet zijn, omdat het lijkt alsof Poetin hen uitlacht. Maar volgens mij lacht hij hen slechts toe. 'Lief......'. En nu terug naar school, of je studiegeld terughalen. 

 

Frankrijk

April 24, 2017

De Franse kiezer heeft gesproken, en Macron aangewezen als winnaar van de eerste ronde van de presidentsverkizingen.

 

En daarmee als meest waarschijnlijke volgende president. Hij is de gedroomde opvolger van Françcois Hollande. Althans, het 'establishment' maakte geen geheim van hun voorkeur voor de 'kleurloze' ex-bankier, 'Bilderberger' en fervente pleitbezorger voor 'Europa' als 'Atlantische' vazalstaat. Het heeft geen pas er kanttekeningen bij te plaatsen, of valse hoop te voeden. Degenen die hopen op een 'wonder', en Marine Le Pen in de herkansing nog met de winst weg zien lopen, noch degenen die hopen dat Macron in het gebruik mee zal vallen, moeten zich illusies maken. Ze hebben hun kans gehad. 

 

Niet anders dan met de verkiezing van Trump in de Verenigde Staten, of Poetin in Rusland, en Assad in Syrië. Maar we weten inmiddels dat grote groepen mensen zich domweg niet neerleggen bij de uitkomst van verkiezingen, en via 'de straat' eisen dat degene die werd verkozen het veld ruimt voor hun kandidaat. Of dat nou Hillary, Navalny, Porochenko, of een Salafistische koppensneller is. 

 

In dit geval zal dat protest overduidelijk niet gevoed worden door 'Atlantische' opportunisten, als George Soros, westerse 'Veiligheidsdiensten', en de NAVO. Of daaraan verwante 'Thinktanks' en lobbyisten. Maar dat er mensen in Frankrijk zullen zijn die zich 'bestolen' zullen wanen, en nog een zware pijp gaan roken met Macron aan het roer, dat lijkt een 'ABC'-tje. Maar ze hebben geen recht van spreken, waar ze het niet voor elkaar kregen een andere geloofwaardige kandidaat aan een plek in het Elyssee te helpen.

 

Zoals ik in mijn vorige twee bijdragen over deze 'race' schreef, lag men in 'Washington', 'Brussel' (NAVO en EU), en 'Berlijn', wakker van Le Pen, of Mélenchon als president(e). En men heeft vaardig die opties om zeep geholpen. Ook dat is democratie. Vooral op 'links' had de leiding van de 'Parti Socialiste' er een rituele zelfmoord voor over om het 'Atlantische' establishment aan de macht te houden. Men realiseerde zich dat de leden van die partij eenvoudig te manipuleren zijn om tegen hun eigen belangen te stemmen, vanuit een blinde loyaliteit die de leiding van die partij ten enen male mist. Niet anders dan met de PvdA in Nederland. 

 

Vanaf mijn eerste bijdrage stelde ik al dat Macron de kandidaat was van de partijleiding van de PS, en niet Hamon, die het veld in werd gestuurd om stemmen weg te trekken bij Mélenchon. En dat is voortreffelijk gelukt. Het enige wat Hamon nu nog moest doen, was 'zijn' achterban vragen om in de tweede ronde Macron aan de meerderheid te helpen. En dan kan op het partijkantoor van de PS de champagne worden ontkurkt. 

 

Omdat ik zelf nadrukkelijk vóór 'Europa' ben, en geen enkele affiniteit koester met een terugkeer naar een volledig opgeknipt Europa, zou ik blij moeten zijn met Macron. Door vriend en vijand geprezen als 'Mr. Europe'. Maar de lezer die mijn bijdragen hier al wat langer volgt, zal beseffen dat ik geen vriend ben van het 'Europa' van de banken, en het 'militair-industrieel complex', als leverancier van belastingcenten en kanonnenvoer voor verdere expansie van de macht van 'Washington' en 'Brussel'. Dat kiezers zich laten ringeloren, en niet beseffen hoe ze geprostitueerd worden door belangen die volkomen haaks staan op die van hen, irriteert mij. Maar waar het leidt tot boosheid, inplaats van inzicht en het verzetten van de bakens, ergert dat mij net zo goed. 

 

Wie getrouwd is met het 'groepsdenken', legt het altijd af tegen mensen die er een studie aan hebben gewijd hoe je groepen moet manipuleren. Waar ik gisteren kanttekeningen plaatste bij 'wetenschap' die geen wetenschap is, is dát voor mij een terugkerend pijnpunt. Sociologen, economen, pedagogen, psychologen, politicologen, die technieken onderzoeken om mensen zo gek te krijgen tegen hun eigen belang te stemmen, en organisaties 'adviseren' die nadrukkelijk niks hebben met transparantie, en democratische controle, bewijzen de mensheid, én de wetenschap geen dienst.

 

Het is pijnlijk om te moeten constateren dat schrijvers als George Orwell, Aldous Huxley en Elias Canetti, en president Eisenhower met zijn afscheidsspeech, ons waarschuden, maar dat we met open ogen blijven graven aan ons eigen graf. Het zou nog wat zijn, als de leiders die we dan uiteindelijk aan de overwinning helpen er tenminste in slagen om ons veilig en welvarend te houden. Maar ik vrees dat de 'westerse' leiders zelfs niet eens de intentie hebben om dat te bewerkstelligen. Ze maken er geen begin van geheim van dat ze dienstbaar zijn aan 'de markt', en het accepteren als die 'markt' u brodeloos maakt, zolang ze maar niet gestoord worden bij het voeren van oorlog elders om hun invloed uit te breiden. 

 

Let wel!

 

Vooral in de onderste regionen van de maatschappij beseft men zich terdege dat men niks te verwachten heeft van het 'establishment'. Net als in Nederland, waar veel Nederlanders met een Marokkaanse of Turkse achtergrond Wilders een toffe peer vinden, zag ik op de Franse televisie interviews met Moslims die écht 'gematigd' zijn, die openlijk stelden op Le Pen te zullen stemmen. Het opportunistisch slechten van het 'weefsel' dat de samenleving bijeenhoudt, ten bate van meer 'winst' voor banken en 'Grootkapitaal', en expansionistische oorlogen om 'minderheden' te 'helpen', komt met een prijskaartje.

Synode

April 23, 2017

Toen in ons deel van de wereld de kerken begonnen leeg te stromen, waarschuwden prelaten en diep gelovige burgers voor het dreigende verval.

 

Hun plaats werd ingenomen door ‘wetenschappers’, waarmee in het voorbijgaan de scheiding tussen kerk en staat werd geslecht. ‘Wetenschappers’ staat hier welbewust tussen aanhalingstekens, maar niet omdat ik de wetenschap slecht gezind ben. Integendeel! Maar wetenschap is neutraal, en gericht op het vinden van feiten en natuurkundige wetmatigheden. Wetenschap is niet dienstbaar. En elke oprechte wetenschapper leert al snel één ding: Hoe meer je weet, hoe nadrukkelijker je beseft dat je slechts aan het begin staat van een oneindig lange weg. Wie zich wetenschapper noemt, en die bescheidenheid mist, hoort thuis in een kerk. Niet op een universiteit of hogeschool.

 

De wereldwijde ‘March for Science’ die zaterdag in 518 steden werd georganiseerd, als reactie op een ‘post-truth’ samenleving, is een manifestatie van de prelaten en diep gelovige burgers die met religieuze passie hun onmisbaarheid aan de man/vrouw proberen te brengen. Als hun kerk leegloopt, hoe moet het dan met de wereld? (En hoe komen ze dan aan geld voor hun eigen levensonderhoud en hobby?)

 

Jaren geleden discussieerde ik met een econoom over de problemen in de wereld na de ‘kredietcrisis’, die nagenoeg geen enkele econoom met status had voorzien. Simpelweg omdat hun modellen het niet ‘aangaven’. En bijna verdween onze totale beschaving door het putje. Maar met veel kunst en vliegwerk werd het aan alle kanten rammelende project, met de Dollar als wereldhandelsmunt, opgelapt, en verder maar weer. Toen ik mijn onvrede kenbaar maakte door te waarschuwen voor ‘bijltjesdag’ als het opnieuw fout zou gaan, kreeg ik een blik van: ‘Dat kun je niet menen!’ 

 

In de hoofden van prelaten en diep gelovigen kan de wereld niet buiten hen, en hun ‘uitleg’. De traditionele kerkelijken hadden als excuus dat ‘de mens wikt, maar God beschikt’. Wetenschappers die een te grote broek aantrekken kunnen die smoes niet gebruiken, maar beroepen zich erop dat het een ‘leerproces’ is. De vorige generatie had dan zitten pitten, maar zij zijn wakker! Tot het opnieuw fout gaat. Maar dan zijn zij, hopelijk, al met pensioen, of overleden. Dus schoppen ze bij elke crisis het blikje zo ver mogelijk vooruit. 

 

In de Marxistische Sovjet-Unie werd de wetenschap op een voetstuk geplaatst, en werkte men alles planmatig uit. Het werd geen succes. En toen de hele boel krakend ineen stortte, was het ook daar ‘bijltjesdag’ voor de pretentieuze garde ‘betweters’. Na een kortstondige chaotische periode, waarin het land werd leeggeroofd met behulp van ‘westers kapitaal’, herleefde de belangstelling voor de orthodoxe religie. Kerken werden gerestaureerd, en nieuw gebouwd. Noem het een cyclische reactie. Maar het heeft in ons deel van de wereld niet tot introspectie geleid. Slechts tot minachting voor de ‘Sovjet-collega’s’, die niet de ‘juiste modellen’ hadden. 

 

Vorige week schreef Judith Herzberg een blij-makende column in NRC over onderzoek dat zij zelf ging doen. Onbetaald, maar met passie. Zoals het hoort. (Die passie). Om uit te zoeken waarom de vagina van vrouwen zo ‘zuur’ is, waar die zuurgraad bij mensapen neutraal is. Wie weet vindt ze de oorzaak, en blijkt die bruikbaar om het leven van toekomstige generaties beter te maken? Maar daar gaat het in de échte wetenschap niet om. Ze is gewoon razend nieuwsgierig. En dat is gezond. Ze wil ook, anders dan velen op de ‘academie’, wetenschap verbreden. Niet alleen de opinie van mensen met een diploma meewegen, maar ook kijken naar wat mensen ‘daarbuiten’ voor oplossingen bedenken. Met een verwijzing naar ‘charlatans’ als Antoni van Leeuwenhoek, die in een achterkamertje, en in zijn ‘vrije tijd’, baanbrekende ontdekkingen deed. 

 

Als ik dan lees dat één van de sprekers op het Museumplein, de sympathiek ogende Canadees/Nederlandse 'Erasmus' hoogleraar 'empirische sociologie', die eerder werd uitverkoren om de niet bijster democratische Europese Commissie te adviseren, nu in het kader van de ‘March for Science’ aandacht vraagt voor het feit dat Einstein een vluchteling was, en de vader van Steve Jobs uit Syrië kwam, denk ik: ‘Wat heeft dat met wetenschap te maken?’ Ik ben een fervent voorstander van het vrije verkeer van mensen, ideeën en personen (die zich weten te gedragen). Maar dat bouwen aan een wereldwijde ‘consensus’ is eerder een bedreiging. Hoe pervers ook, maar grote wetenschappelijke doorbraken, bloedstollende literaire meesterwerken, en aangrijpende kunst, zien we vooral in tijden van repressie en oorlog. Dat is tot op zekere hoogte verklaarbaar, maar het vertelt ook iets over de mens, en haar geïdealiseerde structuren, dat tot nadenken stemt. De organisatie van een wereldwijde ‘synode’ irriteert mij als zodanig niet. Maar ik vrees dat er weer het nodige publieke geld in is gaan zitten. En dat overheden op de achtergrond een belangrijke vinger in de pap hebben. 

 

Overigens zie je daar exact waarom mensen als ik kritisch zijn op ‘wetenschappers’, waar de vader van Steve Jobs wordt gepresenteerd als een ‘Syrische vluchteling’. Ja, de biologische vader van Steve Jobs werd (in 1931) geboren in Syrië. Als zoon van een puissant rijke landeigenaar. Maar ‘vluchtte’ in 1949 vanuit Beiroet, Libanon, waar hij studeerde aan de ‘Amerikaanse Universiteit’ naar de Verenigde Staten. Die keuze om Beiroet te verlaten, kort nadat de regio door de oprichting van de Joodse staat in vuur en vlam was gezet, was niet onlogisch. Maar wel iets heel anders dan wat er nu speelt. Steve werd zes jaar later geboren, en opgegeven voor adoptie. Het zal de band met zijn biologische vader niet verstevigd hebben, neem ik aan. Dus hoe is dit alles relevant? Anders dan als propaganda. 

 

Om de wetenschap te redden, moeten we haar bevrijden uit de handen van degenen die haar misbruiken voor bestuurlijke doeleinden. Net zoals het een gouden greep was Kerk en Staat te scheiden, moeten we het huwelijk van Wetenschap en Staat ontbinden, om te voorkomen dat Wetenschap wordt doodgedrukt. En daarna moet worden 'herontdekt'.

Onderbuik

April 22, 2017

Andermaal is bewezen dat je bij een terreuraanslag niet gemakzuchtig conclusies moet trekken.

 

Voor de aanslag op de spelersbus van Borussia is een man aangehouden als de vermoedelijke dader die hoopte een kapitaal te verdienen met ‘put-opties’, als na de aanslag de koers van het aandeel in de voetbalclub in zou storten. Anders dan ‘men’ hier en daar suggereert, is dat allerminst een nieuw fenomeen. Integendeel! Een weelde aan onderzoekers die officieel, en officieus, op zoek gingen naar uitzonderlijke ‘investeringen’ kort voor grote aanslagen die de wereld schokten, vonden volop bewijs

 

Formeel werd nooit iemand aangeklaagd, omdat het als regel bijna onmogelijk is te bewijzen dat de ‘investeerder’ niet gewoon mazzel had. En, zo beweren boze tongen, omdat veel van dat soort ‘investeringen’ verwezen naar ‘onaanraakbaren’. Bondgenoten in de ‘strijd tegen terreur’. En/of vermogende types waar ‘het westen’ driftig zaken mee doet. Gevierde sponsoren van belangrijke politici, en onmisbaar geachte ‘beleidsmakers’. 

 

Op dit blog wemelt het van de oproepen om eerst te kijken naar wie er baat heeft bij een aanslag. En het gegeven dat ‘financiële autoriteiten’ hier aan de wieg stonden van dit succes bewijst dat ze dat ook systematisch doen. Maar het resultaat wordt als regel niet naar buiten gebracht, omdat het doorgaans niet de dader is die ook de ‘investeerder’ is. Maar opdrachtgevers, en partijen met ‘intelligence’ door geavanceerde ‘surveillance-praktijken’. Met inbegrip van types uit het land dat formeel het slachtoffer was. Om die reden was het een schok, toen Poetin in 2015, na het neerhalen van een Russisch passagiersvliegtuig boven de Sinaï, op de G-20 de namen naar buiten bracht van landen die terreur sponsoren. Waarbij de leiders van zulke landen, en andere ‘hooggeplaatste functionarissen’, daar direct, of indirect, leuk aan verdienen. 

 

Zoals ik na de aanslag op die spelersbus al schreef, irriteert het mij dat de ‘Legacy Media’ schreven dat het ‘wellicht geen terroristische daad’ was. Zo gemakkelijk als men het begrip ‘concentratiekamp’ oprekt als dat in hun propagandistische straatje van pas komt, zo benauwd is men om een aanslag met meerdere bommen op een civiel doelwit consequent ‘terreur’ te noemen. Dat verlangen om het nieuws te ‘spinnen’ zie je ook terug in de (voorlopige) ontknoping van dit verhaal. De man die men van zijn bed heeft gelicht zou namelijk een ‘Rus’ zijn.

 

Op dit moment weet ik nog helemaal niets over hem, behalve dat. Maar blijkbaar woont hij al geruime tijd in Duitsland, want hij is ook ‘Duitser’? En hij heeft zich vooralsnog niet bij de ambassade van Rusland in Bonn gemeld met een verzoek om juridische bijstand. Dus wat voor ‘Rus’ is het? Eerder zagen we in Noorwegen iets soortgelijks. Daar werd een aanslag verijdeld, waarbij een tiener van zeventien van zijn bed werd gelicht. Ook een ‘Rus’ volgens de ‘Legacy Media’. Maar met zijn familie al sinds zijn tiende woonachtig in Noorwegen, waar zijn ouders politiek asiel hadden aangevraagd. En het gaat mij er zeker niet om Russen vrij te pleiten van enige criminele intentie. Dat zou lachwekkend zijn, want keiharde criminaliteit in dat land is bepaald geen unicum. Maar…..

 

Naast Russische ‘avonturiers’, en doorgewinterde criminelen, zoals elk land die heeft, zijn er twee in het oog springende groepen die internationaal aan de weg timmeren, en die verklaarde vijanden zijn van ‘Moskou’. Om te beginnen zijn dat Moslim-fundamentalisten uit de Kaukasus. En de tweede groep zijn de naar het westen uitgeweken ‘oligarchen’, en hun entourage. In 2005, voor de huidige anti-Poetin panepidemie in ons deel van de wereld, schreef Dina Siegel, na uitvoerig onderzoek, helder over het onderwerp. Dat onderzoek hoor je nu niemand meer over, want dat komt erg slecht uit. Maar haar conclusie was, dat wat wordt aangeduid als ‘Russische maffia’ in ‘het westen’, overwegend niet uit Rusland komt, maar uit westerse landen waar veel Russen naartoe emigreerden ten tijde van de Sovjet-Unie, en nadat Poetin het in Rusland voor het zeggen kreeg. In het bijzonder Israël. En door ‘het westen’ omarmde voormalige Sovjet-staten als Georgië en Oekraïne, alsmede ‘Warschau-pact-landen’ waar men de Russische taal meester is, of een taal spreekt die in onze ongeoefende oren klinkt als ‘Russisch’. 

 

Het is daarom cruciaal om uit te zoeken tegen welke achtergrond we bepaalde terreur moeten plaatsen. Ook als het een individuele actie betreft van iemand die graag snel rijk wil worden. Niet om er geostrategische agenda’s mee te voeden, maar om uit te dokteren waar we in ‘het westen’ steken hebben laten vallen in het verleden, waardoor we nu kwetsbaar zijn. Wie we ‘positief’ hebben gediscrimineerd, om er nu achter te komen dat het geen ‘kwetsbare types’ waren, maar lieden die de wijk namen naar ons deel van de wereld omdat ze daar minder risico liepen om tegen de lamp te lopen. En er meer te halen viel. Dat is onze ‘zachte onderbuik’. Analoog aan wat ik gisteren schreef over ‘homo’s als wapen’. 

 

Die onverteerbare behoefte om mensen in te delen in groepen, en elkaar vervolgens te bestoken met ‘argumenten’ die de vraag moeten beantwoorden of we die groepen ‘positief’ of ‘negatief’ moeten discrimineren, is volslagen ‘van de pot’! 

 

Opnieuw blijkt hoe belangrijk het is om na een terreur-, of oorlogsdaad de vraag te stellen: ‘Cui Bono?’ En niet direct het eerste antwoord dat in je hoofd opkomt wereldkundig te maken als een duidelijk bewijs dat deze, of gene de dader moet zijn. Of, zoals nu, wanneer er een ‘verrassende’ ontknoping is, meteen maar te stellen dat het ‘dus’ geen terreur was. Het was hoe dan ook terreur. De stelling dat het een uitsluitingsgrond zou zijn als dit soort pervers geweld wordt aangewend om geld te verdienen, houdt geen rekening met het effect op de bevolking. Doelbewust geweld tegen onschuldigen heeft in alle gevallen een sociale en politieke component. 

Neanderthalers

April 21, 2017

Deze bijdrage gaat over ‘de homo als wapen’.

 

In zijn column in NRC die op 8 april verscheen, schreef Bas Heijne over ‘Homohypocrisie’. Daarin zegt hij verstandige dingen over mensen die met hun solidariteit te koop lopen. Dat alles naar aanleiding van het incident in Arnhem, waar twee volwassen mannen slaags raakten met een groepje tieners. Omdat de volwassenen homo’s waren, wemelde het in Nederland ineens van de mensen die meenden er goed aan te doen hun solidariteit te betuigen met die volwassenen. En in het voorbijgaan hun eigen politieke agenda te voeden.

 

Blijkbaar hield niemand er rekening mee dat het verhaal van die twee mannen strijdig kon zijn met de waarheid. Dat de aanleiding anders kon zijn. En dat zij niet waren aangevallen, maar zelf als eersten fysiek geweld gebruikten. Terwijl de geclaimde ‘betonschaar’ vooralsnog niet in beeld is, voorzover mij bekend. Inplaats daarvan werd als dader een tiener aangehouden die de afdruk van de tanden van één van die mannen in zijn vuist had staan. Maar over die twijfels ging dat stuk van Heijne niet.

 

Het standpunt dat ik hier uitdraag, is dat homo’s en lesbiennes gewone mensen zijn. Mensen die het verdienen om met respect te worden behandeld, zolang ze zich houden aan de wetten en regels die wij in ons land stellen aan gedrag in het openbaar. Hetzelfde geldt voor mensen met een andere huidkleur, een andere religie, of welk ander onderscheid u ook maar kunt verzinnen. We zijn allemaal mensen. Met onze eigenaardigheden, eigen voorkeuren, historie en idealen. 

 

Dat betekent dat ook homo’s zware criminelen, pathetische leugenaars, overspelige, op porno terende, alcohol en drugs misbruikende types kunnen zijn, die niet terugschrikken voor kindermisbruik, verkrachting en geweld. Op geen enkele manier is dat een rechtvaardiging om alle homo’s onder een vergrootglas te leggen, of andere weerzinwekkende suggesties te bepleiten die een eind moeten maken aan die ‘dreiging’. 

 

De mens is een complex wezen, dat vreemd kan reageren als men op enig moment ‘het licht’ ziet. In ons deel van de wereld valt nog een hoop te doen om homofobie van het menu te krijgen. Maar in mijn optiek zijn bekeerde homo-haters een groter gevaar voor de emancipatie van die groep, dan de openlijk homofobe Neanderthalers waar zij zich van hebben afgesplitst. Je ziet dat ook met mensen die zijn ‘gestopt met roken’, en ineens fanatiek willen bewijzen dat hun nieuwe ‘gospel’ de enig juiste is. Politieke bekeerlingen, die overstappen van ‘links’ naar ‘rechts’, of andersom, hebben dat ook. Evenals lieden die overstappen van de ene religie naar de andere. Of van ‘ongelovige’ ineens religieus worden. Om te bewijzen dat ze oprecht zijn voelen ze ineens de onbedwingbare behoefte tot ‘broedermoord’. 

 

Die idiotie gaat zover, dat die ‘bevrijde’ Neanderthalers voorop gaan in de strijd om wereldwijd homo’s te ‘bevrijden’. Nou wemelt het in de wereld van de achtergebleven gebieden, waar je niet alleen als homo niet te benijden bent, maar ook allerlei andere ‘kwalificaties’ gezien worden als een legaal argument om iemand te discrimineren, of te vervolgen. Vrouwen, Christenen, Joden, Moslims, ‘Ongelovigen’, en mensen uit ‘Groningen’ of ‘Limburg’ hebben er last van. De lijst met ‘argumenten’ die mensen aan kunnen voeren om iemand te discrimineren is eindeloos. Op geen enkel vlak zijn we zo creatief als het bedenken van universeel geldende ‘redenen’ om groepen anders te behandelen dan de ‘doorsnee mensch’. Het is pathetisch!

 

Maar dat geldt net zo goed voor ‘positieve’ discriminatie, als voor ‘negatieve’. Doe maar gewoon! 

 

Eenmaal doorgeslagen van homofoob naar homo-knuffelaar, bereid tot het aanbinden van de strijd met alle denkbare landen in de wereld waar nog niet ‘positief’ wordt gediscrimineerd, keert men weer terug naar het Neanderthal-stadium, waaruit men eigenlijk nooit is ontsnapt. Blind, doof, en geladen met ‘bias’, ontwikkelt men zich tot loyale slaaf in de ‘emancipatiestrijd’. Waar het ronduit tenenkrommend wordt, is waar die ‘verlichte geesten’ in één moeite door ook ‘vrijheidsstrijders’ in de armen sluiten die op gezette tijden homo’s van het dak gooien, onthoofden, of op andere wijze onaangenaam aan hun eind laten komen. Terwijl ook Christenen, Joden en vrouwen het niet best hebben in hun ‘enclaves’. 

 

Als ik homo zou zijn, zou ik niet blij zijn met de steun van die Neanderthalers, die ons naast de ‘bevrijding’ van Libië, en het slachthuis Syrië, ook ‘Afghanistan’ brachten, waar moedwillig de ‘Mujahedin’ aan de modernste wapens, en oneindige ‘fondsen’ werden geholpen om dat land, en daarna Joegoslavië te ‘bevrijden’ van de ‘ongelovigen’. En die, na een eerdere poging om Tsjetsjenië over te dragen aan de Salafisten, nu opnieuw een poging wagen door aandacht te vragen voor de problemen die homo’s daar hebben als ze uitkomen voor hun geaardheid.

 

Dat Kadyrov en de zijnen weinig op hebben met homo’s, dat is een open deur. Maar waar zijn de bewijzen van het bestaan van 'concentratiekampen'? Door NRC 'ge-fact-checkt' als 'Grotendeels Waar', door te verwijzen naar de ruime definitie van 'concentratiekampen' op Wikileaks. Is dat 'bewijs'? En zolang Tsjetsjenië nog niet ‘bevrijd’ is door 'onze' Salafisten, waar ze in NRC helemaal lyrisch over rapporteren, en het land deel uitmaakt van de Russische Federatie, kun je tenminste nog een veilig heenkomen zoeken in andere delen van de Republiek, met een wat milder klimaat. Of emigreren naar het ('positief') discriminerende Nederland, als je zelf graag legaal wilt discrimineren als 'kwetsbare minderheid'.

 

Waar politici en ’NGO’s’ homo’s opvoeren als wapen in dat soort gebieden, is het van twee slechte opties één: Of het zijn doortrapte machtswellustelingen, die in het geheim nog altijd een diepe aversie koesteren tegen homo’s, die ze als kanonnenvoer inzetten voor hun geopolitieke agenda. Of het zijn Neanderthalers die niet tot ‘tien’ kunnen tellen, en niet eens zien wat voor spoor van vernieling ze door de wereld trekken.

Broekpoep

April 20, 2017

Er zijn altijd al mensen geweest die bang waren dat zij bij leven nog getuige zouden zijn van het ‘Einde Der Tijden’. 

 

Voor sommigen is het een onderdeel van hun religieuze beleving. Anderen beroepen zich op lijvige rapporten van wetenschappelijke commissies, ‘Thinktanks’, of schrijvers die de ‘toon’ zetten met een boek dat appelleert aan die diepgewortelde angst. Door plaatsing van een recent artikel van Rachel Nuwer, van huis uit ‘reis-verslaggeefster’, gaf de BBC haar de ruimte om haar visie op de komende ineenstorting van de westerse beschaving toe te lichten. Een populair thema bij die omroep, gelet op het aantal referenties in de kantlijn naar gelijksoortige artikelen. 

 

Met haar waarschuwende woorden raakt ze niet alleen een gevoelige snaar bij veel mensen, maar ze zegt ook heel zinnige dingen. Het valt mij toch op, dat veel zinnige beschouwingen over onderwerpen van algemeen belang worden voortgebracht door mensen die niet ‘geschoold’ zijn in een specifieke discipline, maar die niet schuwen om naar die disciplines te verwijzen als bron van inspiratie, en tappen uit meerdere bronnen. Het onderstreept mijn eigen verwijt aan al die deskundigen die de wereld rijk is, dat ze geen ‘holistische’ visie hebben. Geen ‘inclusieve’ visie op mens en maatschappij. En teveel gefocust zijn op de bestuurlijke kant. Als ze zich al niet laten leiden door het belang van hun ‘sponsor’, boven dat van de mensheid. Soms zonder het zelf te beseffen, doordat die ‘sponsor’ in het voortraject al zorgvuldig heeft geselecteerd welke ‘deskundigen’ er deel mogen nemen aan de ‘discussie’. 

 

Relatieve buitenstaanders zijn veelal beter in staat ‘originele’ gedachten te formuleren, maar het nadeel is dan vaak weer dat de uitvoerbaarheid te wensen overlaat. Of dat het religieuze, zweverige elementen bevat, die uitgaan van een mens die niet bestaat als soort. Maar alleen in het ‘reservaat van hun eigen geest’, als kloon van hun eigen dromerige ‘ik’. En op het moment dat men vervolgens de conclusie trekt dat het ‘dus’ een randvoorwaarde is voor het welslagen van hun initiatieven dat mensen net zo worden als zij, gaat het pas écht goed mis! 

 

In dit verband wil ik ook wijzen op een column van Maxim Februari, een van de ‘huisfilosofen’ van NRC, over het gevaar van een ‘pakkans’ van honderd procent, naar aanleiding van berichten dat de nieuwe digitale snelheidscamera’s zelfs kleine overtredingen accuraat registreren. En omdat ze geen ‘film’ meer nodig hebben, en de verwerking in hoge mate is geautomatiseerd, ben je eigenlijk altijd de pineut als je te hard rijdt. Dat leidt tot een totalitaire staat, wat afbreuk doet aan het draagvlak bij de burgers voor het bestuur in het algemeen, stelt Maxim. In zijn visie is ‘wetsovertreding’ nuttig en nodig om de samenleving te veranderen, en de democratische besluitvorming te voeden. Daarbij verwijst hij naar het wettelijke verbod op homofilie, dat door systematische overtreders uiteindelijk van tafel ging. In Nederland. Dat sindsdien Roomser dan de Paus is, en er een evangelie van heeft gemaakt, waarmee men geselecteerde andere landen in een kwaad daglicht probeert te stellen. Maar 'vrienden' ongemoeid laat.

 

Het is een andere kijk op het functioneren van een samenleving als de visie die ik hier uitdraag. Meer ‘Kafka’, met ingebouwde rechtsongelijkheid als gevolg van toevalstreffers. En in mijn beleving is dát juist funest voor het draagvlak in de samenleving. Mijn oplossing? Minder bemoeizucht. Minder regels. En zeker geen regels die bepalen of je 'homo' mag zijn, of niet. Danwel dat die groep een bepaalde uitzonderlijke status verdient te hebben. Maar de regels die je oplegt, volstrekt helder en transparant, en daarmee ‘logisch’, met een honderd procent ‘pakkans’ vervolgen, zolang dat mogelijk is zonder de burger alle handelingsvrijheid te ontnemen middels ‘surveillance’ tot op het toilet. 

 

Waarom het zo belangrijk is dat we wegstappen van die behoefte aan ‘maakbaarheid’ kom je ook weer tegen op een ander niveau. Dat van de ‘wereldpolitiek’, waar die irrationele verwachtingen en angsten oproept die gemakkelijk uit de hand kunnen lopen. Geen betere illustratie dan in DIT artikel. Waarbij ik u aanmoedig om de ‘links’ te volgen naar het oorspronkelijke materiaal. En uw angst voor alles wat ‘Russisch’ is even opzij te schuiven. Want het fundament werd gelegd door een Canadese hoogleraar. Ik verwijs met voorgaande ‘link’ echter naar het artikel op de website van ‘Russia Insider’, omdat de ironische toonzetting, en de korte, bondige samenvatting, in de basis meer mensen aan zal spreken. En omdat Paul Robinson zijn artikelen publiceert op zijn blog ‘Irrussianility’, met een foto van St Petersburg, ontkom ik er toch niet aan dat oppervlakkig lezende vijanden van alles wat Russisch is dat degelijke commentaar op de actualiteit ongelezen terzijde schuiven, om niet 'besmet' te raken door die 'propaganda'. 

 

Als je in Nederland zegt dat het toch bizar is, dat een ‘Bondgenootschap’ dat zestig procent van alle uitgaven in de wereld aan wapens voor haar rekening neemt, in blinde paniek nóg meer geld vrijmaakt voor dingen die ‘BOEM!’ zeggen, uit angst voor een aanval van een land dat niet meer dan vier procent van de wereldwijde militaire uitgaven op haar conto mag schrijven, en bovendien nog bezuinigt, rolt het ‘kwartje’ nog steeds de verkeerde kant op. Hennis laat weten dat een miljard erbij voor dingen die ‘BOEM!’ zeggen, bij lange na nog niet genoeg is. Het angstzweet staat haar in de trillende handen. Ze doet geen oog meer dicht. Zonder kalmerings- en slaaptabletten zou ze allang aan een hartstilstand zijn overleden, zo stel ik mij voor. 

 

Ja, ik schrijf hier regelmatig dat die lui domweg extreem cynisch zijn, en meedogenloos geld afpakken van de burger om het ‘militair-industrieel-financieel’ complex af te vullen. Maar dat is alleen de top-laag. Slaafse volgers als Hennis, Rutte, Plasterk, Pechtold en Buma doen het écht in hun broek. En, zoals Robinson noteert, hoe machtiger, veiliger en onaantastbaarder het westen objectief bezien is, hoe groter de behoefte aan een vijand. En oorlog. Het is een extreem perverse wetmatigheid, die naadloos aansluit bij het artikel van Nuwer waar ik hierboven naar verwijs. Het is minder een kwestie van ‘overreach’, maar vooral een kwestie van verkeerde prioriteiten die een Imperium de das om doen. 

 

Het zure is dan natuurlijk dat die vrees voor het ‘Einde Der Tijden’, voor de volkeren die door die blinde, irrationele angst worden bevangen, een ‘self-fulfilling-prophesy’ wordt. Geen geld meer voor de dingen die er écht toe doen. Zakken met geld naar volkomen onproductieve, beestachtig vervuilende, energie-vretende, destructieve activiteiten, waarbij degenen in de hoogste regionen maar blijven benadrukken dat er ‘offers’ moeten worden gebracht voor de veiligheid. Wiens veiligheid? Die van hen, uiteraard. U kunt sterven op het slachtveld, of door honger en gebrek, want de vijand bonkt op de deur, en houdt zich schuil in elke schaduw.

Spinnenkoppen

April 19, 2017

Stelt u zich eens voor………..

 

Mooie zomerdag in Zandvoort. Er komt een kar aanrijden, en de man met die kar begint gratis ijsjes uit te delen aan kinderen, terwijl hun moeders, opa’s en oma’s op geringe afstand toekijken. Dan nadert er een blauwe auto, en als die pal naast de ijscokar is, brengt de bestuurder de explosieven, waar zijn auto tot de nok toe mee is afgevuld, tot ontploffing. Bijna honderd kinderen komen om, naast dertig ‘omstanders’. 

 

Dat is wat er afgelopen weekend gebeurde in het door rebellen bezette Idlib. De kinderen kwamen, met hun moeders, en grootouders, uit twee enclaves in die door ‘onze rebellen’ bezette provincie, die moedig stand hielden in de strijd tegen Al Qaida en daarmee samenwerkende terroristische organisaties. Door ‘Damascus’ bevoorraad vanuit de lucht vochten de mannen tegen de 'rebellen'. Maar na twee jaar van uitzichtloze strijd bemiddelden Iran en Qatar om tot een uitruil te komen, waardoor ‘rebellen’ die in twee enclaves bij Damascus vastzitten, geruild zouden worden tegen die Shiieten uit Al Fu’ah en Kafriya

 

De bussen waar zij in zaten ondervonden, in ‘rebellengebied’, enig onverklaarbaar oponthoud. Een kar met zakken chips kwam uit het niets, en kinderen stormden er op af. Of dat onderdeel was van een doortrapt plan, of dat het toeval was, is onmogelijk vast te stellen op dit moment. Maar vijfennegentig ‘beautiful children’, om Trump te parafraseren, vonden de dood op een ‘steenworp’ van de vrijheid. Het antwoord van de ‘Legacy Media’ en westerse politici was geen regen kruisraketten, of pleidooien om nu voor eens en altijd een eind te maken aan die hypocriete steun voor ‘gematigde rebellen’ die Syrië in een Hel-op-Aarde hebben omgetoverd. 

 

BBC, CNN, Le Monde en andere ‘toonaangevende’ omroepen en publicaties trokken alles uit de kast om het ‘incident’ onder het vloerkleed te moffelen. Als ze al niet suggereerden dat Assad er vermoedelijk achter zat. Zo meldde de BBC dat het ondenkbaar was dat die auto met die bom het konvooi met bussen had bereikt zonder toestemming van de regering in Damascus. Volgens mij ben je dan ernstig ‘ziek in je hoofd’. Zelfs in het gebied dat door ‘Damascus’ wordt gecontroleerd, worden met enige regelmaat aanslagen gepleegd. Zoals eerder op een konvooi met bussen die, toen leeg, op weg waren om zieken en gewonden uit Shiitische gebieden te evacueren, na het bereiken van een akkoord. 

 

NRC had voor bovenstaand incident een kader onderaan op bladzijde 14 ingeruimd. Ook daarin ruim baan voor de 'visie' van de 'rebellen' dat Assad er achter moet hebben gezeten. Aangevuld met het verschrikkelijke lot dat de evacuees trof die uit de enclaves bij Damascus mochten vertrekken naar Idlib. Waarbij uw razende reporter sprak met iemand die het zich niet kon permitteren om niet naar Idlib te gaan, dat wordt beheerst door Al Qaida, omdat 'Damascus' hem zoekt. Als dat het geval is, dan echt niet vanwege 'demonstreren' tegen Assad. Binnenkort rijdt hij, gedeprimeerd over zoveel tegenslag in zijn nog jonge leven, met zijn auto naar een speeltuin, om daar een eind te maken aan zijn leven, en dat van 'vijandelijke kinderen' die daar spelen. 

 

Als we dan terugschakelen naar Zandvoort als ‘plaats-delict’, begrijpt u hoe ernstig onze media en politici verstek laten gaan. Als Nederland al ballistisch gaat wanneer Oekraïne verzuimd het luchtruim te sluiten boven een gebied waar met raketten op vliegtuigen wordt geschoten, waardoor vlucht MH-17 uit de lucht werd geplukt, geef ik u op een briefje dat zalvende oproepen om de kalmte te bewaren als zoiets in Zandvoort zou gebeuren, eerder zouden leiden tot publieke lynchpartijen van de politici en journalisten die dat ‘geluid’ uit zouden dragen, dan dat we het als een incidentje (‘hiccup’ in de woorden van CNN) zouden afdoen. En maak u geen illusies: Het huidige beleid van onze vertegenwoordigers maakt dat dit slechts een kwestie van tijd is, gelet op de golf van aanslagen die nu al in Europese hoofdsteden voor onrust zorgen. 

 

Het ‘spinnen’ van nieuws, om van slachtoffers daders te maken, en andersom, teneinde een geostrategische agenda, of ‘R2P’-verdwazing te voeden, heeft onverbiddelijk consequenties. Op de korte termijn zijn ze nog redelijk overzichtelijk, en beheersbaar. Maar nu zitten we in de fase dat we niet meer terug kunnen, en leven in een leugen. Al die politici, journalisten, redacteuren, ‘thinktanks’ en instituten die formeel waken over onze veiligheid, welvaart en welbevinden, zitten gevangen in hun eigen spookkasteel. Hun illusie van controle. ‘Tikkie terug’ kan niet, omdat hun monstrueuze, onvergeeflijke medeplichtigheid dan vol in de schijnwerpers komt te staan. 

 

Tijd voor een grote schoonmaak? Maar ik zie nog geen wederopstanding van de krachten die zich sterk maken voor een ‘Morele Herbewapening’. De volgelingen van die stroming uit de vorige eeuw werden in onze eeuw ‘omgekat’ tot ‘R2P’-verdwaasden, en zitten hoog te paard. Zo hoog, dat ze de normale stervelingen uit het oog zijn verloren, en blind varen op hun ‘bidprentjes’. Mythische voorstellingen van nobele vluchtelingen, en krijgshaftige rebellen, inplaats van arme drommels die door onze koppensnellers van huis en haard worden verdreven. Die schijnwereld barst uit haar voegen. En de rekening zal gepeperd zijn, vrees ik.

Mob-rule

April 18, 2017

Het ‘correctieve referendum’ mag in Nederland dan dood en begraven zijn, maar voor het steunen van ondermijnende activiteiten in andere landen loopt de ‘Mainstream’ onverminderd warm.

 

Overal waar boze burgers de straat op gaan om zich uit te spreken tegen de uitslag van verkiezingen, of een referendum, staan de ‘Legacy Media’ te dringen om u dat ‘goede nieuws’ te brengen. En in ‘Den Haag’ en ‘Brussel’ verdringen ‘Legacy politici’ zich rond de microfoon, en voor de camera, om hun solidariteit uit te spreken met de legitieme eisen van de ‘vertrapte minderheid’. Zijnde de vertegenwoordigers van hun ‘Atlantische’ Utopia ter plekke. 

 

Of het nu gaat over het binnen ‘onze’ invloedssfeer brengen van Oekraïne of Georgië, het losweken van Tsjetsjenië uit de Russische Federatie, of welke president wordt gekozen in de Verenigde Staten, en of het Verenigd Koninkrijk deel wil blijven uitmaken van de EU, hoe de grondwet in Turkije er uit moet zien, of de Krim deel uit moet blijven maken van Oekraïne, of dat het deel uit wil maken van de Russische Federatie, wie er in Servië president mag zijn, of Hongarije een propaganda-instituut van multimiljardair George Soros mag sluiten, en of Poetin en Assad moeten worden opgeknoopt: Consequent steunen onze volksvertegenwoordigers en de media de ‘mob’ die het ‘Atlantische’ minderheidsstandpunt erdoor probeert te drukken, tegen de wil van een verklaarde meerderheid van de bevolking. 

 

Dat wordt niet gezien als strijdig met de breed verkondigde trouw aan het concept van ‘democratie’, maar op de één of andere onmogelijke wijze juist verkondigd als het summum van ‘democratische’ besluitvorming. Vraag maar niet aan hen om het uit te leggen, want dan dan krijg je minachtende verwijzingen naar de verstorende invloed van ‘domme mensen’ waar je niet vrolijk van wordt. 

 

Ze zeggen nooit openlijk dat ze de mensen die het niet met hen eens zijn ‘dom’ vinden, maar het ligt opgesloten in de termen die ze gebruiken. ‘Populisme’. ‘Plebisciet’. Waar het woord ‘plebs’ niet geheel toevallig uit opklinkt.

 

Vandaag zal de Franse presidentskandidaat Luc Mélenchon via een ‘holistische’ presentatie in zeven steden tegelijk zijn aanhang toespreken. Terwijl alles wat ‘Mainstream’ is in Frankrijk, en ver daarbuiten, het ‘domme volk’ bestookt met waarschuwingen om niet op hem te stemmen. Noch op die andere ‘populistische’ kandidaat, Marine Le Pen. En je kunt er vergif op innemen dat als één van hen, tegen alle verwachtingen in, het presidentschap binnenhaalt, de ’Soros-club’ klaarstaat om Frankrijk te ontwrichten. 

 

Er is al veel langer discussie over de vraag of dat een goede strategie is, dat polariseren en verketteren. Ja, er zijn zeker mensen die zich erdoor af laten schrikken. Die er vanaf zien om te stemmen conform hun principes en idealen, simpelweg omdat ze er van overtuigd zijn dat de kandidaat die daar voor staat het tóch niet voor elkaar krijgt om er werk van te maken. Maar dat leidt, op termijn, tot radicalisatie als gevolg van een permanente staat van frustratie. Het gevoel dat je onmachtig bent om je eigen leven vorm te geven. En dat je daar zelf debet aan bent, door bij verkiezingen of volksraadpleging al compromissen te sluiten, wat resulteert in een apart soort schuldgevoel. Als de burger dan, na jaren van teleurstelling, toegeeft aan dat schuldgevoel, heeft het meer weg van ‘boetedoening’, en kiest men extremer dan logisch zou zijn. 

 

Die Franse verkiezingen zijn interessant in dit opzicht, omdat 'klassieke' polarisatie er als wapen is geoptimaliseerd, waar ‘Mainstream’ Mélenchon afschildert als de Duivel. Een ‘communist’. En NRC schreef dat als het (onverhoopt) Le Pen versus Mélenchon zou worden, de keuze was tussen ‘Frexit’ en ‘Frexit’. Voordat ‘Mainstream’ Mélenchon zag staan, schreef ik hier al over die optie. De angst-psychose van de ‘Atlantici’. Maar nog steeds onwaarschijnlijk als uitslag van de eerste ronde. Al liggen de kandidaten erg dicht bij elkaar, en zijn er nog vele ‘zwevende’ kiezers. 

 

Voor de 'Atlantici', waaronder het establishment van de PS, is Macron de man die hen moet bevrijden. Lastig punt voor Macron is wat daarna komt? Maar dat geldt, nu de traditionele partijen het nakijken hebben, voor alle kandidaten. ‘Complot-denkers’ zien in een ‘computer-glitch’, waardoor 500.000 buiten Frankrijk residerende Fransen twee keer mogen stemmen, een frauduleuze poging om Le Pen, én Mélenchon uit de race te halen, en Macron en Fillon de betere papieren te geven, om een 'Frexit' te voorkomen.

 

Maar hoezo ‘Frexit’?

 

Het intrigerende is, dat bij de dreiging van een ‘Brexit’ er in de ‘Mainstream’ volop bereidheid was om met Cameron en de zijnen te onderhandelen over veranderingen waardoor het Verenigde Koninkrijk behouden zou blijven. Maar met Mélenchon, of Le Pen, praten over hun voorwaarden, dat is onbespreekbaar. Met Le Pen wordt dat inderdaad een lastig gesprek, maar Mélenchon zit in het Europese Parlement, en heeft heel concrete ideeën over wijzigingen in de wijze waarop de EU functioneert, om er weer een echte ‘gemeenschap’ van te maken. Voor, en door ‘de burger’. Ik zeg niet dat al zijn ideeën levensvatbaar zijn, maar en minder ‘Duitse’ EU, zonder wagenwijd geopende grenzen, en niet langer met Soros aan het roer, is in Europa zeker populair! En beslist niet alleen onder 'communisten' en extreem-nationalisten! 

 

Mijn punt is, dat als je blijft vertrouwen op de macht om democratische besluitvorming middels de inzet van ‘mob-rule’ te frustreren, zodat je door kunt gaan met je ‘meritocratie’ uitbouwen, er een moment komt waarop je door je eigen wapens om het leven wordt gebracht. Omdat die ‘gekwalificeerde meerderheid’ het niet langer pikt dat ze buiten spel worden gezet door een selecte club ‘gearriveerde’ vertegenwoordigers, die stemmen hebben vergaard met bang-makerij en trucs. Inplaats van argumenten en respect voor de mening van anderen. Dat die nobele burgers daar grotendeels zelf debet aan zijn, omdat ze zich bang lieten maken, en dus niet de juiste ‘signalen’ afgaven, doet daar dan niks aan af. Voor hun gevoel hebben ze het ‘altijd al gezegd’.

 

Als Macron wint, wat volgens de peilingen nog altijd het meest waarschijnlijke scenario is, krijgt Frankrijk een 'Hollande-in-het-kwadraat', naar het zich laat aanzien. Dat lijkt mij geen toekomst-bestendige oplossing, omdat het gros van de kiezers die hem dan uiteindelijk op de troon helpen, zijn programma niet steunen. Dat lijkt een ‘veilige’ positie, maar dat is het niet. Gelet op de mensenzee die Mélenchon onlangs in Marseille op de been wist te brengen, broeit het nu ook ‘op links’. En ‘op rechts’ was het al bonje. Overal in het westen datzelfde patroon. Burgers die snakken naar iets dat je een ‘nationale dialoog’ zou kunnen noemen, terwijl ‘Mainstream’ konkelt en spint om de macht niet kwijt te raken, en daarna doorgaat op de weg die steeds minder mensen bevalt. 

 

Het zou beter zijn als het centrum in de politiek ook meer ‘smoel’ kreeg. Dat die niet langer wordt gedefinieerd als de ‘ruimte tussen links en rechts’ die als uitvalsbasis wordt gebruikt voor ‘Atlantici’, en visvijver voor ‘maakbaarheid-opportunisten’, die slechts oog hebben voor hun eigen geopolitieke en moraliserende agenda. Eerder voorspelde ik voor Nederland een korte formatie, met een coalitie bestaande uit VVD, CDA, D66 en CU. De Nederlandse ‘Centrumpartijen’. 

 

Maar de door D66 opgedrongen keuze voor een omweg via GroenLinks kost tijd. Problematischer is dat de indruk wordt gewekt dat het ‘Centrum’ de partij van Klaver nodig heeft om het kabinet ‘kleur’ te geven. Waar Klaver niet uit de voeten kan met een asgrauw tableau in een groene lijst. Terwijl D66, behalve de agenda van ‘Bilderberg’, niet veel meer te bieden heeft dan ‘euthanasie voor iedereen’, wat ze op hun buik kunnen schrijven in een kabinet met het CDA en de CU. Maar het is juist dat soort gemarchandeer, en proberen om 'via de band' je gelijk binnen te slepen, dat burgers van de politiek heeft vervreemd.

Lokeend

April 17, 2017

De gelegenheid maakt de dief’.

 

Ooit een ‘tegeltjes-wijsheid’ waarmee men elkaar voorhield dat je anderen niet in de verleiding moest brengen om strafbare feiten te plegen. Pronken met je spullen, en ze laten slingeren, was niet zozeer onverstandig, maar onfatsoenlijk. Bezit was als zodanig niet immoreel, en ‘bij gelegenheid’ tonen dat je het niet slecht had, was zelfs in het Calvinistische Nederland geen schande. Maar iemand die niet wist of hij de volgende dag iets te eten zou hebben alleen laten met je geldbuidel was ‘vragen’ om moeilijkheden. 

 

Rijkdommen werden dan ook liefst getoond in de vorm van donaties aan gemeenschappelijk bezit. Het maakte de religieuze instellingen schat-hemeltje-rijk. En waar men een overbemeten woning liet bouwen, in de vorm van een protserig kasteel, zorgde een verstandige Dagobert Duck ervoor dat hij als werkgever geen slechte naam had in de directe omgeving. Anders dan de rovers die hen voorgingen, en ook overbemeten onderkomens voor zichzelf en hun familie regelden, maar dan als een fortificatie, en niet als een gestileerd sprookjeskasteel. 

 

Dat inzicht zit niet in de mens ingebakken. En in onze huidige maatschappij zie je het eigenlijk niet meer terug. Sterker nog, regelmatig steken er mensen hun hoofd om de hoek van de deur die menen dat je dieven uit moet roken door hen in de verleiding te brengen. ‘Lok-fietsen’, ‘Lok-tieners’, ‘Lok-terroristen’ zijn in de mode. Tegelijkertijd zien we die ‘tegeltjes-wijsheid’ wel weer terug in de verdediging die criminelen en terroristen, vaak met succes, aanvoeren als ze door de mand vallen. 

 

Dat is een instabiele visie op mens en maatschappij, die wel moet leiden tot een breed gedragen onvrede. Waarbij de ‘Lok-meute’ inzet op meer en meer bevoegdheden, en repressie, terwijl daar tegenover een brede consensus ontstaat van lieden die menen dat daders niet gestraft horen te worden, als ze maar ‘Sorry’ zeggen. Merkwaardig genoeg zijn er zelfs velen die kunnen schakelen binnen deze schizoïde benadering, en naar behoefte kunnen tappen uit het ene, of het andere vaatje. Afhankelijk van de uitkomst, en zolang zij het maar niet zelf zijn die aan het kortste eind trekken.

 

Het is niet een fenomeen dat je louter op lokaal, of nationaal niveau tegenkomt. In het westen is het de ‘modus-operandi’ van onze leiders. Het maakt van onze samenleving een doodzieke patiënt, die met voorrang in therapie moet. De ‘Lok-meute’ eist meer en meer ‘surveillance’, en heeft er geen problemen mee om complete landen ‘uit te lokken’, om ze vervolgens plat te bombarderen wegens ‘criminele activiteiten’ die we zelf hebben uitgelokt. Terwijl de ‘Sorry-meute’ met open armen bij de grens staat om criminelen een warm welkom te heten. Ja, hij heeft een bus opgeblazen, maar hij zegt toch ‘Sorry’? Ja, hij deelde de eerste klap uit, maar hij behoort tot een ‘kwetsbare groep’. Ja, zij verstoort de orde, maar zij is ‘zwart’. En vrouw……..

 

Het gaat mij er niet om dat het onredelijk zou zijn om rekening te houden met de omstandigheden waardoor iemand tot zijn of haar daad komt. Juist niet! Maar in combinatie met een de bereidheid om criminele, onfatsoenlijke of terroristische keuzes uit te lokken, is het een dodelijke cocktail. Al helemaal op het wereldtoneel, waar iemand het ene moment door ‘de Russen’ aan de overwinning is geholpen, om zich vervolgens te ontpoppen als ‘Lok-eend’. Zoals ik hier blijf volhouden, tot het tegendeel bewezen is, geloof ik niet in die ingenieuze, alles overziende ‘elite’ die met een briljante strategie de overwinning naar zich toe trekt. Ik zie het als het product van een pathologische conditie die via onze belangrijkste culturele instituten wordt doorontwikkeld, omdat er ‘verleiders’ in zitten waar we geen weerstand aan kunnen bieden. En zo beroven we onszelf van onze toekomst, en beschaving. Omdat we denken dat we er, als puntje bij paaltje komt, mee wegkomen door ‘Sorry’ te zeggen. Terwijl we de kosten alsnog af kunnen wentelen op de oorspronkelijke slachtoffers door ergens anders de ‘tarieven’ te verhogen. Of de ‘rente’ te verlagen. Nog wat geld bij te drukken. Van naam te veranderen. Of door een andere president, premier of directie aan te stellen.

Spoken

April 16, 2017

Denk even met mij mee…….

 

De Syrische luchtmacht heeft het plan om een aanval uit te voeren op Khan Sheikhoun, omdat ‘rebellen’ die tot de vogelvrije klasse behoren (Al Qaida/ISIS…..), daar een logistiek centrum hebben ingericht voor de strijd tegen Assad en ‘de Russen’, die in Syrië aan de winnende hand zijn. Conform de afspraken communiceren ze dat met de Amerikanen. 

 

De aanval vindt plaats, en de bommen treffen een opslagplaats annex productiefaciliteit van chemische wapens. Wapens die al eerder werden gebruikt door ‘rebellen’ in Syrië en Irak. Terwijl de ene helft van de toeschouwers op de tribune uithaalt naar Assad en ‘de Russen’, wijzen anderen erop dat het wel héél dom zou zijn als Assad juist op dit moment, terwijl hij aan de winnende hand is, met gifgas zou gaan strooien. Daarbij zijn er geruchten over kersverse gasmaskers voor de ‘Witte Helmen’ in Idlib. En daags voor de feitelijke aanval ‘Tweets’ van ‘bronnen’ in dat gebied, die nauw met Al Qaida samenwerken, dat een verhaal over een aanval met chemische wapens in de pijplijn zit.

 

De westerse media, en westerse politici, twijfelen echter geen seconde, en geven Assad de schuld. Bewijs dat hij het heeft gedaan ontbreekt, al wordt het bombardement zelf niet ontkend door 'Damascus'. Dat kan ook lastig, als het zelfs al vooraf was aangekondigd. Gevoegd bij de mening van een erkende expert die in de Verenigde Staten is verbonden aan de prestigieuze universiteit MIT, dat het ‘Intelligence Report’ van de Amerikanen, ter verdediging van de beslissing een Syrische basis te bestoken met 59 kruisraketten, geen bewijs bevat dat Assad er de hand in had, is er alle reden voor ‘de Russen’ en Assad om een ‘False Flag’ te vermoeden. 

 

Dat gaat verder dan een toevalstreffer, omdat het suggereert dat ‘invloedrijke spelers’, bekend met een aanstaande aanval, er eerder chemische wapens naartoe hebben gebracht, dan dat ze ze hebben weggehaald. De reden daarvoor is simpel: De Amerikanen dieper de oorlog in Syrië in lokken. Of, als de regering dat plan zelf bedacht, om de Verenigde Staten een excuus te geven om hun bemoeienis met dat land verder uit te breiden, in strijd met het Internationaal Recht, en de wil van het Amerikaanse volk. 

 

Een complexe uitleg zou zijn dat Trump en zijn generaals tot die aanval besloten om Noord-Korea en China te laten zien dat ze totaal onberekenbaar uit de hoek kunnen komen, om zo militair ingrijpen in die regio te voorkomen, als China orde op zaken stelt voor de Amerikanen hun revolver trekken, en weer een ander deel van de wereld in de as leggen. Domweg omdat de Verenigde Staten geen oren heeft naar een uitruil met Noord-Korea. Die strategie, om China in een positie te wringen waardoor zij de hete kolen uit het vuur moeten halen, past ook bij een 'Fake News' bericht dat bijna de Derde Wereldoorlog deed uitbreken, volgens critici.

 

Voor ‘de Russen’ staat vast dat Khan Sheikhoun een ‘False Flag’ operatie was. In 2015 trad een mechanisme in werking dat moest voorkomen dat ‘de Russen’, of Syrische vliegtuigen, en de coalitie onder leiding van de Amerikanen, elkaar per ongeluk uit de lucht zouden schieten, of tegen elkaar op zouden vliegen boven een gedeeld doelwit. Eerder faalde dat mechanisme al toen de Amerikanen Syrische militairen, die Deir ez Zor verdedigden tegen ISIS, bombardeerden, en ‘de Russen’ geen contact konden krijgen met hun ‘liaison’ om de Amerikanen te waarschuwen dat ze een kardinale fout maakten, waardoor de inwoners van Deir ez Zor gevaar liepen. Kennelijk net even lunchen?

 

En nu dit…….

 

Dat er mensen in Washington rondlopen die menen dat Al Qaida een bondgenoot is, is glashelder. Zie HIER. En HIER. En HIER. Het kan in zekere zin een privé-initiatief zijn, waar de huidige Amerikaanse regering in feite zelf ook het slachtoffer van is, omdat ze op sleeptouw zijn genomen, zonder het zelf te beseffen. Ik meen dat dat bijzonder onwaarschijnlijk is. En dan zijn er uiteraard de ‘diepe denkers’ die menen dat het Trump én Poetin niet slecht uitkomt. Wéten is hier onmogelijk. Maar één ding is zeker: Het officiële verhaal rammelt, om het beleefd uit te drukken. En zelfs als twee machtige heren het op een akkoordje hebben gegooid, om op termijn bepaalde tegenstanders uit te kunnen roken, is het spelen met vuur! Scott Adams, de tekenaar van ‘Dilbert’, voorzag correct dat Trump ging winnen van Hillary. En nu ziet hij de relatie tussen Rusland en de Verenigde Staten ook door een andere bril.

 

Maar wat voor de Amerikaanse, twee- (of één-) dimensionale verhouding(en) opgaat, hoeft nog niet te passen op de multidimensionale verhoudingen tussen landen en machtsblokken, met uiteenlopende terroristen die hun eigen agenda hebben. Zie ik spoken?

 

En als 'onze vrienden' bussen vol vluchtelingen opblazen, na een 'deal' waartoe Assad het initiatief nam, waardoor Soennieten die snakken naar de harde hand van Al Qaida/ISIS werden geruild tegen Syriërs die liever in het door Damascus beheerste deel wonen, hoef je bij mij niet meer aan te komen met 'krediet' voor die 'rebellen'. Elk begin van menselijkheid ontbreekt bij de lieden die hier willens en wetens de kluit besodemieteren.

 

Op de slavenmarkt in het door ons 'bevrijde' Libië kunt u inmiddels een goed gebouwd exemplaar uitzoeken die uw tuintje aan kan harken. En ja, daar hebben 'wij' voor getekend! 

View older posts »