Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Uitbreiding

Added an 'In English' page to this website. Articles in that section are not a direct translation of what is posted on the Dutch language blog. They are 'stand alone' contributions, borrowing from the main Dutch language blog. Contributions will be irregular, and cover various topics. Read the introduction on that page to learn more. 

Zoeken op dit blog

Niet bijster gezond

We zijn er anders over gaan denken.

 

Dat verwijst niet naar het individu dat op basis van nieuwe informatie zijn of haar weloverwogen mening over een bepaald onderwerp heeft herzien. Het verwijst naar de transformatie van normen en waarden. Die transformatie verloopt weinig transparant, de ene keer geleidelijk via iets wat we dan 'voortschrijdend inzicht' noemen, en de andere keer bruusk, schoksgewijs, omdat iemand met een zeker charisma erin slaagt het dogma in de samenleving omver te kegelen. 

 

Eén van de dingen waarover we collectief anders zijn gaan denken, is zelfmoord en moord. In de eeuwen waarin de Christelijke tradities nog bepalend waren was suïcide een ernstige zonde, en strafbaar. Toegang tot de 'Hemel' kon je wel vergeten na een poging tot zelfdoding, en in zekere gemeenschappen nam men ook wraak op het lijk, dat gespietst werd, of op de mestvaalt werd gedumpt. Vanaf het moment dat Freud en anderen ons attent maakten op de 'geestelijke nood' als aanleiding kantelde het denken over zelfdoding. Iemand die 'depressief' was, was ziek, en moest geholpen worden. 

 

Aanvankelijk door hem of haar te verzoenen met wat zorgde voor die depressiviteit, zonder die oorzaken zelf weg te nemen, waaronder (en dit is slechts een voorbeeld) de onbedwingbare liefde voor iemand van hetzelfde geslacht. Dat was de 'ziekte' die leidde tot depressiviteit, zo constateerde men, en door die 'ziekte' te behandelen, of de 'patiënt' te verzoenen met zijn of haar lot, zou de depressiviteit verdwijnen, en was het gevaar van suïcide geweken. Er bestaan nog steeds klinieken die zich daar op toeleggen, terwijl de samenleving als geheel is opgeschoven naar: 'Doe niet zo mal!'. Mede door Anna Freud, zelf lesbisch in haar relatie met Dorothy, alhoewel ze dat naar buiten toe krampachtig bleef ontkennen, die het stokje van haar vader overnam. Door homoseksualiteit te accepteren verdwijnt de depressie ook, en klaar is Kees. Mijn kanttekening daarbij is dat de originele gevoelens niet zozeer voor problemen zorgen, maar de onzekerheid, en het verlangen om 'gewoon' te zijn, wat inhoudt dat je iemand die heteroseksueel is, voorheen 'gewoon', ook tot suïcide kan drijven door hem of haar aan te smeren dat er iets mis is met hem of haar. 

 

Dat brengt mij bij de volgende stap waar we ook anders over zijn gaan denken, de hulp bij zelfdoding, het aanzetten tot zelfdoding (uitlokken via 'Social Shaming'), en moord. Onze geschiedenisboeken puilen uit van de verhalen over situaties waarin hele volksstammen werden aangemoedigd om zelfmoord te plegen door als 'strijder' voor een doel dat geen betrekking had op hun eigen belang met getrokken zwaard, of machinegeweer, zoveel mogelijk tegenstanders te vermoorden, alvorens zelf het 'Hoogste Offer' te brengen. Voor de Rutte's, Paternotte's, von der Leijen's, Biden's, Zelensky's of Poetin's. Sommigen die aanzetten tot moord en zelfmoord gaan voorop in de strijd, en hebben 'Skin in the Game', terwijl anderen nog altijd meer risico lopen bij het oversteken van de straat. 

 

Waar ik begon met depressie als het voorstadium van suïcide, is het objectief beslist valide om te wijzen op 'Hoogmoed' als voorportaal van een fataal einde. En het is vreemd dat we daar, met al onze kennis over de menselijke geest, amper oog voor lijken te hebben. Sterker nog, onze cultuur is doordrenkt met bewondering voor mensen die onverantwoord veel risico nemen, omdat we hen zien als 'pioniers'. We dichten hen 'moed' toe omdat ze in een rijdende bom stappen en met duizend kilometer per uur over een zoutvlakte razen, terwijl de meerwaarde van die peperdure onderneming 'nul' is. 

 

Waar ik jong-volwassen was in een tijd, en 'omgeving', waar het wemelde van de drugs, bedankte ik voor de poeders en pillen, was ik enige tijd 'van de Blauwe Knoop' (dronk ik geen alcohol) en ben ik nooit begonnen met roken, ofschoon het bijna 'gewoon' was, of beslist 'gewoon', terwijl ik mij in die tijd ook voornam om steeds goed na te blijven denken als er een uitnodiging voorbij kwam om mij te melden voor het brengen van het 'Hoogste Offer' op voorspraak van een 'Rutte', een 'Biden', of een 'von der Leijen'. Ik heb hier nog niet zo lang geleden kort en bondig het één en ander verteld over mijn bepaald niet saaie leven, en hoe ik beslist risico's heb genomen waar anderen daarvoor zouden bedanken, maar dat was in alle gevallen mijn eigen keuze, en ik had mij niet de kop gek laten maken door mensen die mij vanaf de zijlijn toejuichten, zonder zelf risico te nemen. 

 

Als ik hier op dit blog stel dat we als samenleving suïcidaal bezig zijn, dan gaat dat over onverantwoorde risico's, levensgevaarlijke spelletjes om regime change in andere landen te forceren, en 'Hoogmoed'. Niet in eerste instantie over de variant die voortkomt vanuit depressie. Alhoewel onze samenleving ook bol staat van de vervreemding, die mensen die er gevoelig voor zijn onzeker maakt over zichzelf, terwijl ze niet veel hulp mogen verwachten van een samenleving die eist dat je meedoet aan elke 'Social Shaming' hype waarbij een medemens zonder pardon voor de bus wordt geduwd omdat onze normen en waarden van nu hem of haar identificeren als een 'dader', ook al was hij of zij dat niet ten tijde van het handelen dat controversieel wordt verklaard. Ik las dat Roel van Duyn, de 'provo-leider' en 'kabouter' van destijds nu pleit voor herinvoering van de dienstplicht, en meer steun voor onze oorlog tegen Rusland op het grondgebied van Oekraïne, en het verbaasde mij niks. Zekere aanjagers van suïcidale tendenzen in een samenleving weten niet van ophouden. Nooit een slag productief werk afgeleverd, en maar blíjven genieten van 'provoceren' met een 'kabouter-brein' vol 'geestverruimende' middelen. 

 

Hoe ik erover denk moet ik weten, vind ik. En hoe de Roel van Duyn's erover denken moeten zij weten. De problemen ontstaan pas op het moment dat betweters ons komen vertellen hoe wij erover moeten denken, en dat het tijd wordt voor het brengen van 'Offers'. Terwijl, en dat is de sleutel, ze weigeren om te zoeken naar een diplomatieke, 'Win-Win' oplossing. Ik las op 'X' hoe de prominente D66 politicus Paternotte tekeer ging over het voornemen van de aanstaande regering om minder geld uit te trekken voor ambassades en consulaten, terwijl China er steeds meer opent. Maar China leunt zwaar op diplomatie en handel, en de Paternotte's in onze wereld dicteren anderen hoe ze moeten denken en leven, en waar Paternotte er in een andere bijdrage op 'X' voor pleit om een Nederlander die Nike schoenen en Lego via andere landen verkoopt aan Russische gegadigden keihard aan te pakken, is het bezuinigen op ambassades en consulaten wel het minste wat je moet doen om niet in je eigen zwaard te vallen. Maar het zal niet genoeg zijn. We geven geld uit als water, geld dat er niet is, voor doelen die niet renderen, terwijl we de handel met de belangrijkste industriële landen in de wereld, en de landen die de grondstoffen bezitten de nek omdraaien. Zelfmoord. En aanzetten tot zelfmoord. Helemaal ons ding in deze tijd. Maar gezond is het niet. 

De ontketende spelers

Elke keten is zo sterk als haar zwakste schakel.

 

Selecteren van geschikte mensen voor een functie, hen opleiden zodat ze er klaar voor zijn, en coachen 'on the job' om het optimale uit een individu, het team en de organisatie te halen is allesbehalve eenvoudig. Door te automatiseren en te robotiseren wordt het in theorie makkelijker om heel precies te bepalen wat wel mogelijk is, en wat niet. Het haalt ook de flexibiliteit uit een organisatie. Wat voor bedrijven veelal betekent dat 'leasen' en 'outsourcing' de betere optie is. Maar met elke omzetting moet de eindverantwoordelijke weer aan de bak om ervoor te zorgen dat het één geheel wordt.

 

Streven naar maximalisatie verhoogt de kans op breuk. Hoeveel risico kan je nemen? Gisteren naar de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal zitten kijken. Ik ben geen 'kenner', en geen blinde 'fan', waardoor ik anders naar een wedstrijd kijk dan het overgrote gedeelte van de oranje-meute. Vorige week nog geluisterd naar een viertal 'kroegvrienden' die alles van voetbal weten, zelf ook spelen of gespeeld hebben op een niveau waar ik niet aan kan tippen, en die elk 'systeem' kennen dat ooit is uitgedacht. Ik heb zelf ooit één keer op een strandvoetbaltoernooi van een voetbalvereniging 'gecoacht' met jonge jongens, en we wonnen, hoewel de 'sterren' uit de jeugd niet in mijn team zaten. Ook omdat strandvoetbal iets héél anders is dan regulier voetbal op een grasmat. Maar daarnaast omdat ik héél anders aankijk tegen de kwaliteiten die je nodig hebt om goed te spelen. 

 

Om kort te gaan, ik ben geen fan van 'Memphis', en ik zei tegen mijn zoon, waar ik samen mee naar de wedstrijd keek, dat ik het begreep waarom Koeman hem wisselde voor Weghorst. In Mexico, in het systeem dat van Gaal speelde, had Depay beslist meerwaarde, maar ook omdat hij toen nog niet zoveel capsones had, en nog niet zo intens bezig was met zijn imago. Mijn zoon had zijn twijfels. Hij begreep mijn kritiek, maar 'Memphis' was wel de op één na meest productieve speler van het Nederlands elftal ooit, afgaande op het totaal aantal doelpunten. Dat heb ik even opgezocht, en dan vind ik dat dit vooral komt omdat hij zo vaak is opgesteld. Met 0,49 doelpunten per interland staat hij op gelijke hoogte als van Persie, maar andere spitsen steken daar met kop en schouders bovenuit, en sommige vleugelspitsen en 'nummer 10' spelverdelers ook. 

 

Dat Weghorst 'technisch' de mindere is, en 'traag' zie ik ook, maar hij gaat niet liggen, denkt naar voren, en vreet het gras op. 'Type Kuyt', zal ik maar zeggen. 'Type Davids'. 'Type Stam'. En die zorgen voor balans door hun geestdrift en doorzettingsvermogen. Een team vol vedettes is een ramp. Met moderne technieken lukt het nog wel om er in de aanloop naar een wedstrijd of toernooi een geoliede machine van te maken die zich goed kan presenteren, maar het moet niet tegenzitten, want dan gaan ze voor zichzelf spelen om niet negatief in het nieuws te komen als degene die niet in de wedstrijd zat. 'Tikkie Terug'. 'Balletje Breed'. Liggen en janken. 

 

Dat Weghorst praktisch onmiddellijk scoorde geeft mij op zich niet gelijk. Maar de manier waarop wel. Of een speler productief is, en of hij oogstrelende bewegingen in huis heeft, is niet doorslaggevend voor de vraag of hij (of zij) bruikbaar is in het team. Wat voor een voetbalelftal geldt, geldt ook voor het landsbestuur, de EU, en een alliantie als de NAVO. Dat de selectie voor functies op dat hoogste, en doorslaggevende niveau een koehandel is waarin geschiktheid sluitpost is, zie je terug in de resultaten. 

De onderneming dreigt schipbreuk te lijden

Over wat voor ondernemers hebben we het?

 

Er zijn ondernemers met een plan, en ondernemers met een idee. Daarmee wil ik niet zeggen dat de ondernemer met een plan het kan stellen zonder creativiteit en vindingrijkheid, of dat de ondernemer met een idee geen plan nodig heeft, maar de ondernemer met een plan zit erin voor de lange termijn, terwijl de ondernemer met een idee niet veel verder hoeft te kijken dan zijn, of haar neus lang is. Hij of zij ziet een buitenkansje, en grijpt die, of er is sprake van een langgekoesterde obsessie, en als de mogelijkheid zich voordoet, ontluikt in hem of haar de ondernemer. 

 

De industrie drijft op ondernemers met plannen. Wat we een 'service-gerichte' economie noemen verzuipt in de 'Pop-Up' bedrijven. Eendagsvliegen. Rages. Hypes. Productie elders in het gros van de gevallen. Hooguit assemblage. Of waar het ondernemers betreft die de kans aangrijpen om een langgekoesterde obsessie te realiseren, staan ze het ene moment op de voorpagina van alle kranten, en zijn ze de 'Talk of the Town', om niet zo héél lang daarna faillissement aan te vragen. De succesvolle 'Pop-Up' ondernemer zit vol ideeën die hij of zij naar de 'markt' brengt, om op de top van de omzet te verkopen, en vervolgens een nieuw project op te starten. De koper blijft met de ellende zitten, óf haalt een voor hem of haar belangrijke 'licentie' eruit, en sluit de zaak. 

 

Ondernemers met een plan kijken verder dan hun neus lang is, en vermijden grote risico's om daarmee continuïteit te kunnen garanderen. Bij voorkeur zit de creativiteit in het bedrijf, maar geen 'gekke dingen'. Die ondernemers hebben grote behoefte aan een stabiele, betrouwbare overheid die zich niet teveel met hun plannen bemoeit. De 'Pop-Up' ondernemer heeft niet alleen minder last van een wispelturige, onbetrouwbare overheid, maar kan veelal zelfs handig inspelen op abrupte wijzigingen met nieuwe ideeën. Niet zelden gebruiken ze politici daarbij juist ook om een 'gekkigheid' via de wet op te leggen waardoor ze hun eigen 'markt' creëren die anders nooit was ontstaan.

 

Een economie die drijft op de 'Pop-Up' ondernemingen is flexibel, en kan inkomsten genereren die spectaculair zijn, uit verkoop in de 'eigen' markt en de export, zolang er geld in overvloed is, waardoor potentiële klanten meeliften met rages, hypes en hysterische trends waar verder geen gedachte achter zit. Op het moment dat de inflatie het 'overtollige vet' verbrandt, en tariefmuren, sancties en oorlogen die schofterig veel geld kosten leiden tot explosieve belastingstijgingen om voor die kolder te betalen, verdwijnt de ruimte voor de 'Pop-Up' economie als eerste. 

 

Tenzij de overheid zo is ingericht dat die eerder al de stabiele basis sloopte, of heeft verjaagd, gemesmeriseerd door het 'Snelle Geld' dat werd binnengehaald met de 'Pop-Up' economie, waardoor er geen industriële basis meer is om op terug te vallen. In zo'n land leven we. Lucratief in tijden van hoogconjunctuur, maar wel mateloos verspillend en onberekenbaar rollend van de ene kant naar de andere, links en rechts strooiend met leningen en subsidies, tot de muziek ophoudt. Dan blijkt er niet zozeer een gebrek aan stoelen, maar kost het moeite om ergens nog een stoel te vinden. Een 'Pop-Up' economie staat bol van de ideeën, maar geen idee hoe je de productie en continuïteit moet organiseren. Wat je terugziet in de bestuurlijke 'oplossingen'. Een 'zuinige' constatering van mensen die verder kijken dan hun neus lang is in de zin van 'Kan Niet' vindt er geen weerklank. 

 

De industriële onderneming die tijd nodig heeft om te groeien krijgt het zwaar voor de kiezen als politici het op hun heupen krijgen en met subsidies, sancties, tariefmuren en oorlogen abrupt ingrijpen in de 'Vrije Markt' waar die ondernemers van afhankelijk zijn. Het 'Collectieve Westen' heeft zich toegelegd op de ontwikkeling van de 'Pop-Up' economie, gesteund door de Dollar (en in mindere mate) de Euro als 'wereldhandelsmunt'. De ideeën kwamen uit ons deel van de wereld, alsmede het geld dat we naar behoefte bijdrukten, calculerend op basis van momentopnamen die dienden om de 'waarde' van een 'Pop-Product' te bepalen, terwijl 'fondsen' en 'investeerders' zich rijk rekenden met hun verworven 'rechten' via de 'aandelen' die ze bezitten in de bedrijven die produceren, of formeel eigenaar zijn van onmisbare grondstoffen die ze zien als 'risico-vrije' investeringen, terwijl ze 'spelen' met de 'aandelen' in de 'Pop-Up' economie.

 

De tweedeling die wij nu forceren in de wereld, met onze sancties, tariefmuren en oorlogen, is die tussen een wereld die wemelt van de ondernemers met een plan en de eigenaren van grondstoffen enerzijds, en daar tegenover wij met onze 'Pop-Up' economie, 'wereldhandelsmunt' en 'aandelen'. Die 'BRICS'-landen bezitten daarnaast onze 'schuldpapieren' die we uitgaven terwijl we overheden, bedrijven en particulieren op de pof lieten kopen wat ze begeerden, inclusief pakketten aandelen. Zoals u weet heeft het 'Westen' de tegoeden van de Russische overheid en Russische ondernemers in het 'Westen' bevroren, bij gelijktijdige sancties tegen Rusland om dat land te isoleren. Te isoleren van wat? 

 

Niet van de productieve landen en consumenten in die landen, maar van de 'Pop-Up' producten en ons 'Mickey Mouse' geld. De G-7, bijeen in Italië, durft dat geld niet gewoon te jatten, omdat dan wereldwijd alle vertrouwen in de Dollar en de Euro op slag verdampt, en wij vacuüm trekken. Terwijl het militaire conflict in Oekraïne zich dramatisch ontwikkelt voor het 'Collectieve Westen', waardoor 'Power Projection' om ontzag af te dwingen in wat dan de 'Global South' heet als sneeuw voor de zon verdwijnt. Blinken reisde onlangs naar China om dat land over te halen om niet te stoppen met het kopen van 'schuldpapier' uit de VS waarmee Biden zijn land overeind moet zien te houden, maar de Chinezen gaven 'Niet Thuis'. Op enig moment moet het 'Collectieve Westen' de eigenaren van 'schuldpapier' teleurstellen, door hen te vertellen dat ze de rente en aflossing verder wel op hun buik kunnen schrijven. Simpelweg omdat de overheden het geld niet meer op kunnen hoesten om de rente te betalen, waarop onze pensioenfondsen en banken door het ijs zakken, zeker als de 'BRICS'-landen die daardoor direct worden getroffen de waarde van aandelen in bedrijven binnen hun jurisdictie op 'Nul' zetten, voorzover die aandelen in handen zijn van 'partijen' die niet in die 'BRICS'-landen gevestigd zijn. Nationalisatie als antwoord op ons jatwerk.

 

De praktische consequentie is dat landen als Rusland, China en India dan zelf ideeën moeten ontwikkelen en implementeren voor het 'Pop-Up' gedeelte van de economie, voorzover ze dat niet al doen, wat met 'AI' voor het overige een fluitje van een cent is, en dat het 'Collectieve Westen' weer een stabiele, industriële basis uit de grond zal moeten stampen, terwijl we voor onze grondstoffen afhankelijk blijven van de 'BRICS'-landen. Welke partij heeft dan de beste papieren voor de langere termijn? 'BRICS'? Of het 'Collectieve Westen'? Ja, dat is een retorische vraag. 

Niet op dat knopje drukken!

Doe dat nou niet, want daar komt gelazer van.

 

Hier op dit blog laat ik geen gelegenheid voorbijgaan om te pleiten voor een kleine, terughoudende overheid en een 'Vrije Markt' waar de 'Vrije Burger' mag spelen voor eigen rekening. Mijn argument is dat we als mens de complexe markt niet kúnnen 'sturen'. Laat staan dat we bij machte zouden zijn dat 'sturen' zo in te kleden dat niemand iets tekort zou komen. Iemand als Karl Marx en zijn volgelingen wezen dat radicaal af, en introduceerden in de Sovjet Unie de 'Planeconomie'. Wat een belangrijke reden was dat het enorme land getroffen werd door de 'Holodomor'.

 

Het 'Polit Bureau' in Moskou had 'uitgerekend' dat de productie omhoog kon door te 'collectiviseren'. Inplaats van duizenden 'keuterboertjes' grote collectieve landbouwbedrijven die planmatig produceerden, waar al die 'boertjes' bij in dienst waren. Ze kwamen van een koude kermis thuis. De 'boertjes' vraten het gras op om de productie van hun eigen boerderij op te krikken, waarbij ze elkaar op weinig transparante wijze hielpen middels onderlinge afspraken, maar eenmaal 'werknemer' werden ze ingevangen in de 'Nine-to-Five' mentaliteit, met volop tijd voor vergaderingen, 'inspraakrondes' en 'werkoverleg'. Samen met een periode van extreme droogte zorgde dat voor voedselschaarste, hongersnood, en vele doden. 

 

Moderne auto's zitten vol mogelijkheden waarvan de eigenaar zich niet of nauwelijks bewust is. In het verleden had ik wel eens mensen in de auto die zich vergaapten aan 'features' die ze niet kenden uit hun eigen voertuig, en als ze dan vroegen: 'Waar dient dit knopje voor?', dan grijnsde ik breed, en zei ik: 'Dat is de schietstoel! Als passagiers een bedreiging vormen, dan kan ik ze daarmee lanceren om van ze af te zijn, voordat ze gevaarlijk worden!' Dat doe ik niet meer, want er zijn mensen die onmiddellijk de conclusie trekken dat dát niet waar kan zijn, waarop ze er meteen op drukken of aan draaien om te zien wat er gebeurt. En mijn auto is niet 'kleuter-proof'. Het kán kapot, en je kúnt het weggedrag van de auto tijdens het rijden dramatisch beïnvloeden, of een 'alarmdienst' het signaal geven dat er iets mis is. 

 

Of het nou de economie betreft, het klimaat, onze gezondheid, of vraagstukken van oorlog en vrede, steeds weer komen we mensen tegen die zich niet kunnen bedwingen, en als je hen de kans geeft drukken ze op knopjes zonder zelfs maar in het 'instructieboekje' te kijken. Voorop de mensen die wij 'gekozen' hebben. Samen met 'experts' die op een deelgebied van de wetenschap héél veel weten, maar net zomin als u of ik het geheel kunnen overzien. Waarbij er in beide groepen ook nogal wat lieden zitten die het helemaal niet zo best voor hebben met ons. Die menen dat sommigen binnen onze eigen leefgemeenschap geen bestaansrecht hebben, of juist de leefgemeenschap uit willen breiden tot die de hele mensheid omvat, met de ambitie om 'eerlijk te delen' op een manier die sterk aan Karl Marx doet denken. En daar komt gelazer van. 

 

Aangaande het klimaat heb ik hier mijn vingers 'blauw' getypt om te benadrukken dat we geen 'domme dingen' moeten doen door aan knopjes te draaien zonder dat we begrijpen wat de gevolgen zijn. Niks mis met 'hergebruik', zuinig met grondstoffen, isoleren zolang we de noodzaak van ventileren niet vergeten. Nadenken over voedselproductie, transport en comfort, afgezet tegen de 'footprint' die we achterlaten in de 'ongerepte' natuur, zolang dat niet leidt tot een verlangen om anderen onze keuzes op te dringen. Want daar komt gelazer van. En 'netto' meer schade, in het bijzonder als het uitdraait op oorlog. 

 

Concreet heb ik mij veelvuldig uitgesproken tegen intensieve overheidsbemoeienis in de sfeer van wet- en regelgeving, dwang, sancties, boetes en subsidies, en een lans gebroken voor een andere, nederiger benadering die loopt via de weg van het 'faciliteren'. Als je het openbaar vervoer goed inkleedt, en gratis maakt voor iedereen, houdt je de kosten beter in de hand dan dat je gaat werken met geselecteerde groepen en een administratief waterhoofd dat daar dan weer toezicht op moet houden. Als je elektrisch rijden, elektrisch koken, en elektrisch verwarmen aantrekkelijk wilt maken, moet je zorgen voor een betrouwbaar, stabiel netwerk met ruim voldoende capaciteit, en stroom die niet veel kost, en niet elektrische kooktoestellen, warmtepompen en elektrische auto's subsidiëren of verplichten, om er vervolgens achter te komen dat je netwerk het niet aankan, en de stroom een fortuin kost. 

 

Daarnaast heb ik gewezen op de gevolgen van 'climate-engeneering' zoals die nu wereldwijd al wordt toegepast door mensen die geen idee hebben wat ze teweeg brengen. Neem het 'Dam Removal' project, een Europees initiatief om in heel Europa dammen en waterkeringen te slopen, om zo de natuur te 'herstellen'. Met als gevolg overstromingen als het een keer flink regent, en droogte als het niet regent. Ik heb ook geschreven over 'Cloud Seeding', niet te verwarren met de 'complot theorie' van de 'Chemtrails'. Niks geheimzinnigs aan dat 'Cloud Seeding', en wereldwijd toegepast in landen die snakken naar regen om gortdroge gebieden te irrigeren via een semi-natuurlijk proces. Overstromingen in de Emiraten, of Iran, zijn eerder het gevolg van dat ingrijpen van de mens in de natuur, dan van uw en mijn autootje. En geen hond die weet wat er gebeurt als je woestijnen 'groen' maakt, en wolken uit laat regenen op plekken waar dat voorheen niet het geval was. 

 

Van mijn zoon kreeg ik een 'Tik Tok' filmpje waarin prof. dr. ir. Herman Russchenberg uitlegt hoe het mogelijk is (zou moeten zijn) om water op te pompen uit de zee, met behulp van de kracht opgewekt door een windmolen, waarna dat water via een verstuiver in de atmosfeer wordt gebracht om een wolkendek te creëren, die uitregenen boven land, om zo de aarde af te koelen en de opwarming van de aarde te bestrijden. Geen idee of dat de reden is waarom het nu koel en nat is, of dat dat vooralsnog een andere oorzaak heeft, maar in mijn optiek is het totale systeem gewoon véél te complex om zomaar wat op knopjes te gaan drukken en kijken wat er gebeurt. Dat je het kúnt betekent nog niet dat je het ook moet doen.

 

Nikola Tesla voorspelde dat het weer, en dus ook het klimaat, beïnvloed kon worden op een andere, veel grootschaliger wijze. En sterke geruchten over experimenten in die richting door de Sovjet Unie zouden ten grondslag hebben gelegen aan de ramp met Korean Airlines vlucht 007. Ik benadruk dat ik daar geen bewijzen voor heb, en dat het een 'complot theorie' betreft waar het die ene ramp betreft, maar het verhaal is dat een Amerikaans spionagevliegtuig pal onder vlucht KAL 007 'in de schaduw' van dat passagierstoestel meevloog, met de transponder uitgeschakeld, om bepaalde geheime installaties op Kamchatka van dichtbij te kunnen bespioneren, terwijl de bemanning van dat passagiersvliegtuig deed alsof het van koers was geraakt. In elk geval kan ik wel melden dat de Chinezen er naar verluidt wel volop in investeren. 

 

Een andere 'complot theorie' die maar niet weggaat, is dat HAARP, een enorme installatie in Alaska, ook wordt gebruikt om het weer, en dus het klimaat te beïnvloeden, wat in alle toonaarden wordt ontkend door direct verantwoordelijken, met HIER een uitleg wat die installatie dan wel zou doen, voor de volledigheid. Maar als mijn brommer al verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde, die bij ons nu voor guur en nat weer zorgt, dan mag ik toch ook wel vraagtekens zetten bij het effect van onze oorlog met Rusland als project om Rusland te destabiliseren, en de wildgroei aan windmolens, velden vol zonnepanelen, en gesloopte dammen, naast de nodige 'hush-hush'-experimenten waarvan we niet eens weten dat daar publiek geld naartoe gaat?

Een zielige vertoning

Als je je ziel eenmaal verkocht hebt, is het een helse klus om 'm terug te veroveren.

 

Niet elke keuze in ons leven heeft dramatische consequenties, maar een enkele keer zijn er schijnbaar onbeduidende keuzes die langlopende relaties om zeep kunnen helpen, omdat ze een lawine aan consequenties met zich meebrengen. Keuzes die wellicht niet eens een keuze lijken, omdat je jezelf ervan hebt overtuigd dat je het gelijk aan je zijde hebt, of het al járen zo doet, zonder dat iemand zich er aan stoort. Het kán niet anders, of de fout ligt bij je partner, of degenen die je aanklagen. En het is ergerlijk dat hij of zij daar niet gewoon voor uit wil komen. Alternatieven voor je these dat het aan anderen moet liggen komen niet eens bij je op. 

 

Neem Ali B., de 'posterboy' van zekere politieke kringen en 'Knuffel-Marokkaan' in de wereld van de 'Gooische Matras', totdat 'MeToo' 'm in het vizier kreeg. Op slag had hij geen vrienden meer, en nu staat hij voor de rechtbank te janken omdat hij doodsbenauwd is dat hij zijn kinderen misschien niet meer zal zien. Ik heb inhoudelijk geen gevalideerde mening over de 'kwestie', aangezien ik de 'zaak' niet volg. Daar is mijn tijd waardevol voor. Maar kennelijk betekent de term 'verkrachting' nu wat anders dan wat ik er altijd onder heb verstaan. Dat is ook het geval met 'vaccineren', waarover straks meer, en 'onschuldig tot het tegendeel bewezen is'. Wat mij echter trof toen ik het commentaar van een 'rechtbankverslaggever' las, was dat hij vond dat het teveel over Ali B. ging in de zitting. 

 

Over wie moet het dán gaan? Hij is toch degene die terecht staat? In mijn optiek hoort enige aanklacht die ter zitting komt te gaan over welk hard bewijs er is tegen de verdachte, en als dat er niet is, volgt vrijspraak. Volgende. Ik wéét echter dat het allang niet meer zo werkt. Rechters werken al jaren met 'aannemelijk', en ik ben ooit in de rechtbank veroordeeld wegens een 'kentekenovertreding' terwijl ik op vakantie was op Gran Canaria, en mijn auto in de garage had achtergelaten. 'Hoe bent u dan naar Schiphol gegaan'?, vroeg de rechter. 'Met mijn andere auto'. 'U heeft twee auto's?' 'Ja, edelachtbare.' 'Dan kunt u die boete ook wel betalen'……'.

 

Dat was exact de laatste keer dat ik een rechter zag als een 'edelachtbare'. Die 'rechtbankverslaggever' is uit het identieke hout gesneden als die rechter, en bewijs interesseert hem hoegenaamd niet. Hij benadert een 'zitting' van de tegenovergestelde kant. De verdachte is schuldig aan alles wat hem of haar ten laste gelegd wordt, maar door 'Kiss Ass', likken, slijmen, ingestudeerd 'sorry zeggen', publiekelijke automutilatie, kan er een lichte straf, of zelfs vrijspraak volgen. Volgens mij kan je je ziel wel op je buik schrijven als je daaraan meewerkt. 

 

U kunt zelf beslist ook met het grootste gemak voorbeelden vinden in uw eigen dagelijkse leven van situaties waarin u zelf (onbedoeld) iemand vals beschuldigde, en/of waarin iemand anders u vals beschuldigde. Zoals ik tracht op dit blog duidelijk te maken zien we bij alle 'Grote Kwesties', van 'Klimaat', 'Oekraïne', 'Immigratie' tot 'Corona' hoe mensen stellig zijn, om achteraf tot de ontdekking te komen dat men zelf te goedgelovig was, anderen ten onrechte in het beklaagdenbankje plaatste, terwijl de schade inmiddels zo omvangrijk is dat een simpel 'Sorry' niet langer toereikend is om je ziel weer terug te krijgen. 

 

Recent nam het Prinses Máxima Centrum 'afstand' van een studie van vier bij dat centrum betrokken wetenschappers die wezen in de richting van de vaccins tegen Corona als de oorzaak van de al jaren te hoge 'oversterfte'. Hoe kun je nou 'afstand' nemen van wetenschappelijk onderzoek? Dat kan dus als het niet bijster veel met wetenschap te maken heeft, en iemand stellig beweert dat het nieuwe vaccin 'vaccineert', terwijl dat onzin blijkt te zijn. Dan kan een rechtbank op basis van de klip-en-klare bewijslast het oordeel vellen dat die wetenschappers, en andere pleitbezorgers, 'poep' spraken, en dat de politieke besluiten die op dat wetenschappelijke oordeel gestoeld waren in strijd waren met de grondwet, zoals in de VS nu is geschied. Maar daar gaat het bij het onderzoek van die wetenschappers niet over, en zij zijn bij lange na niet de enigen die aan de bel trekken. Kijk ook naar DEZE video in dat verband. Zeker tegen die achtergrond zou ik als hoofdverantwoordelijke voor dat Prinses Máxima Centrum liever even mijn mond houden als wetenschappers met een gedegen reputatie zo'n 'politiek incorrecte' bevinding voor hun rekening durven nemen. Daar is in het huidige klimaat moed voor nodig! Dat zou niet zo moeten zijn, maar zover hebben we het laten komen.

 

Kom ik weer terecht bij die 'rechtbankverslaggever', die in een oorlog verwikkeld is met een Nederlandse neuroloog die zijn baan kwijtraakte omdat hij kritiek had op het 'Corona-beleid', en de werking van die 'vaccins', omdat hij als 'verslaggever' meent het allemaal beter te weten. Hier op mijn blog heb ik u zelf verwezen naar publicaties van die neuroloog in die tijd, exact omdat ik géén arts ben, en niet zo hoog te paard zit als die 'rechtbankverslaggever'. Die schrijft nu ook over een zaak die tegen die neuroloog is aangespannen, waarbij de ongefundeerd kwetsende diskwalificaties van het beeldscherm spatten. Over de 'kwestie' moet u maar lezen op het blog van de neurloog. En ook de 'rechtbankverslaggever' heeft een eigen website. De 'verslaggever' beklaagt zich over 'anoniemen' die hem op de huid zitten, en hem valselijk beschuldigen, wat hem als journalist het recht zou geven zijn 'belagers' te ontmaskeren, en hun werkgevers in te lichten. Nou behoor ik niet tot die groep, maar zijn benadering van 'journalistiek' is 'onorthodox' zullen we maar zeggen. Maar zeker niet de enige met zo'n 'stijl' in het huidige media-landschap. Hij heeft een 'scherpe pen', eigen definities van begrippen, én 'waardevolle contacten' die lekken uit strafdossiers. Waar hij bijvoorbeeld stelt dat tachtig procent van de daders inzake verkrachting/aanranding van minderjarigen géén pedofielen zijn, sta ik met mijn oren te klapperen. Ik heb hem om opheldering gevraagd, maar dat niet gekregen, vooralsnog. Waarom doen die daders dat dan, als het niet hun lust bevredigt?

 

Mijn keuze om niet mijn 'gezicht' en 'bio' te publiceren is ingegeven door de wens om de discussie zoveel mogelijk 'inhoudelijk' te laten zijn, en die disucussies niet te laten verzuipen in karaktermoord, al dan niet met behulp van gemobiliseerde activisten die zich er gesubsidieerd in mengen, en overheidsdienaren met 'goede contacten' in de 'journalistiek' die 'via de band' spelen door 'stemming te maken', en de 'publieke opinie' alvast te 'masseren' om de grond rijp te maken voor de vervolging van iemand die nog niet eens beseft dat hij of zij een 'target' is. In dat riool wil ik niet tegen de stroom in hoeven te zwemmen. Veel medici die dat deden ten tijde van 'Corona' betaalden daarvoor een onaanvaardbaar hoge prijs, en behoren een welgemeend 'Sorry' te krijgen van degenen die hen de vernieling in schreven. Maar zelfs een ingestudeerde variant zit er nog niet in. Gaat wel komen. Maar hun ziel krijgen die kwaadsprekers er niet mee terug.

Verkeerde afslag

Als je exact kunt voorspellen wat je tegenstander gaat doen in een conflictsituatie, en je hebt voldoende tijd, is de kans groot dat je zult winnen.

 

Zelfs in sportcompetities heeft een club, of individuele speler die de tegenstander vooraf goed heeft bestudeerd, beduidend meer kans dan het team dat uitgaat van eigen kracht, zonder enige voorbereiding. De kansen op een overwinning slinken dan zelfs als dat team, of die sporter, zich onoverwinnelijk waant. 

 

Helemaal aan het begin van dit blog ventileerde ik mijn zorgen over onze kansen om ons, als Europa, als 'Collective West', staande te houden. Ik schreef over de 'Hubris', de overmoed, de 'We're an Empire now' houding in de VS, en waarom we sterker waren dan we dachten. De Amerikanen meenden dat hun 'King Dollar', de wereldhandelsmunt, niets te duchten had van andere 'munten'. Ik sprak mijn zorg uit op dit blog, en in discussies met 'experts', en keer op keer probeerde men mij gerust te stellen. De VS was een 'Globalistische Hegemon' en daar moesten we dankbaar voor zijn. 'Project for a New American Century' (PNAC) was dankzij de verkiezing van George Bush en de invasie van Irak, een doorslaand succes. Het kón niet kapot!

 

Voorzover u zo ver teruggaat als lezer, en dat zullen er geen duizenden zijn, vermoed ik, heeft u kunnen volgen hoe ik desondanks blééf hameren op een nederiger, en beduidend voorzichtiger benadering. Zéker voor 'Project Europa'. Er was wel economische stress van tijd tot tijd, maar die kwamen we steeds weer te boven. Ik wees er van mijn kant op dat we dat te danken hadden aan landen als China, Rusland en India, die maar bléven leveren, ook al bruuskeerden we hen keer op keer, op allerlei manieren, en speelden we cynische spelletjes om de één tegen de ander uit te spelen. Waarbij we de NAVO zonder schroom overal in de wereld gebruikten als een mondiale politieman, waar het nooit voor was ontwikkeld. 

 

Tegelijk benadrukte ik dat mijn kijk op de zaak niet 'anti-Amerikaans' was, en ook zeker niet 'anti-Europees', en dat ik graag zou zien dat we de weg zouden vinden naar een multipolaire wereld gebaseerd op Vrijhandel, zonder het cynische misbruik van 'sancties' en tariefmuren, en smerige plannetjes om Rusland te overbelasten en destabiliseren om het daarna op te knippen om erover te kunnen 'beschikken' als de leverancier van grondstoffen (aan China, de fabriek), waarbij wij in het 'Westen' middels de prijs voor die grondstoffen China eronder konden houden. 

 

John Mearsheimer zag, in grote lijnen, hetzelfde als ik, en ik schroom niet om te erkennen dat ik ook van hem, en anderen met een vergelijkbare benadering, leerde. 'Trump' gebeurde op het moment dat Hillary het stokje over zou nemen, waarop bleek dat onze leiders, voorzover ze zich in de VS bevonden, zich volledig op de kiezer hadden verkeken. Na die vier lastige jaren kregen ze Joe Biden in het 'Witte Huis', en begon de ellende pas goed. De VS zijn de controle nu volledig kwijt, over alles. En ik verwijt dat 'Trump' niet, maar Bush, die in 2008 Oekraïne en Georgië een worst voorhield van toekomstig lidmaatschap van de NAVO, terwijl hij wist dat de Russen dat nooit toe zouden staan nadat Poetin het de NAVO expliciet had verteld op de 'Security Conference' in München. En al helemaal niet nadat bleek dat de VS in 2014 een staatsgreep nodig had om dat land in te lijven als proxy. Ook de invasie van Irak, de eindeloze oorlog in Afghanistan, Syrië en Libië waren fouten van formaat. Ze vertelden Poetin dat hij zijn land voor moest bereiden op een conflict met de 'Hegemon', en dat hij nog even de tijd had. Daarom is het resultaat voor mij geen verrassing.

 

Omdat we vergroeid zijn met de VS, en dat land nu in zwaar weer verkeert, hebben we in Europa een knijter van een probleem. De 'EU' is een schaamlap die eenheid suggereert, maar de scheuren reiken tot dicht onder het oppervlak. Het is zonder meer waar dat de VS stabiliteit bracht in Europa, maar zoals ik recent nog op het 'In English' gedeelte van dit blog schreef, denken we dat we onkwetsbaar zijn, nét als onze grote Amerikaanse vriend, omdat die ons komt helpen als we hard blaffen tegen de buurman, en die ons een draai om de oren geeft. Vergeet het. Biden wil nog wel, en zijn entourage ook wel, zelfs het complete politieke establishment, maar de Amerikanen? Het volk? Ik zou er niet op rekenen. 

 

Maar we kúnnen onze eigen broek niet ophouden als 'EU'. Militair al helemaal niet, waar we een beslissende achterstand hebben opgelopen, maar ook economisch trekken we nu rap vacuüm, en zéker als we alle centen die we nog verdienen in een wapenwedloop stoppen. Als de VS gaan 'navelstaren' omdat ze het druk genoeg hebben met zichzelf, en China, zijn wij in Europa 'toast'. En niet omdat Rusland ons binnen zal vallen, maar omdat we het niet op kunnen hoesten. Niet alleen de onzinnige 'Europese Verkiezingen', maar ook de onrust in de 'Grote Landen' in het 'Blok', die niet meer met elkaar door één deur kunnen, terwijl een groep kleine keffers alles in het werk stelt om de oorlog met Rusland uit te breiden tot een nucleair conflict, baren mij grote zorgen. Ik zie dat we ons compleet verkeken hebben op 'Project Oekraïne', zoals hier in geuren en kleuren uit de doeken gedaan, en dat we zijn uitgegaan van 'scouts' die ons propaganda verkochten inplaats van een eerlijke 'assessment' en gevalideerde 'Strenghts and Weaknesses'. Daarom gaan we er nu in met boter en suiker. Stop dan! Maak het niet nog véél erger! Stop met reageren, en begin met anticiperen. We zullen het hárd nodig hebben!

Hoe ontwikkelt dat complotdenken zich in iemand?

Als bestuurders kapitalen uitgeven aan projecten waarvan je zelf het nut totaal niet inziet, ga je zoeken naar een verklaring, anders dan de opgegeven verklaring.

 

Toch is het heel wel mogelijk dat die bestuurder wel degelijk oprecht meent goed bezig te zijn. Neem de beslissing van een Amsterdamse wethouder om alle camera's van Chinese makelij te vervangen, nadat 'the usual suspects' het gerucht hebben verspreid dat China spioneert middels die camera's. Het moet 'gefaseerd' want het is geen goedkope operatie, en Amsterdam verzuipt al in de schulden. De Chinese camera's zijn namelijk van een uitstekende kwaliteit, én stukken goedkoper dan de concurrent. 

 

In mijn optiek is dat een schoolvoorbeeld van geld wegsmijten. Geld van de belastingbetaler, die er niks voor terugkrijgt. Ik lift dus niet mee met critici die boos zijn omdat ze dat wel eerder hadden kunnen bedenken. Nee, ik vind het gewoon totale onzin. Wat mij vervolgens de vraag doet stellen: 'Wat zit er dán achter?' Heeft de wethouder 'connecties' die hun producten aan de straatstenen niet kwijt kunnen, want kwalitatief inferieur, of peperduur, en kan hij hen daarbij helpen op onze kosten? Kan hij daar na zijn periode als wethouder beginnen in een lucratieve baan? Hebben ze een andere 'Kickback' beloning in gedachten, zoals Hunter Biden volgens de emails in zijn laptop 'Ten Percent for the Big Guy' bedong bij zijn contracten? 

 

Maar misschien doet hij het écht vier kleuren in zijn broek? Loopt hij met een 'Hoodie' op over straat om niet door de Chinezen ergens in een bestand te worden weggezet? Het wemelt in ons land van de 'Rare Knakkers'. Niets in zijn achtergrond verraadt dat hij er verstand van heeft. Conservatorium en politicologie. Maar assistente van Kajsa Ollongren is dan wel weer een vingerwijzing wellicht? Die moet nu ook op zoek naar ander werk, en misschien is dit zo'n 'If I scratch your back, you can scratch mine'-ding? Anderzijds, van Kajsa wéten we dat ze het vier kleuren in haar broek doet voor Russen en Chinezen. Volkomen paranoïde, óf nog altijd rancuneus over die verloren gegane landerijen en bezittingen in Rusland van haar adelijke familie ten tijde van de Russische revolutie. Kan ook. 

 

Op zich begrijp ik wel wat de potentie is van camera-toezicht, en hoe dat misbruikt kan worden. Maar dan denk ik toch eerder aan lokale 'Bromsnorren' dan aan een Chinees. Los van het gegeven dat de Chinezen volgens mij ook totaal geen moeite zullen hebben met het 'hacken' van een lokaal geproduceerde camera, die vermoedelijk ook wel componenten zal bevatten die in China geproduceerd zijn, als zelfs de JSF er vol mee zit. 

 

Natuurlijk kan het ook simpel de bevestiging zijn van het blinde verlangen om Rusland en China economisch te isoleren, wat ons een arm en een been gaat kosten, waarna we met een bedelbakje op straat moeten zien wat kruimels bijeen te huilen, en dan komt die conservatorium-opleiding van Scholtes wellicht nog van pas. Speel ik wel op mijn poot. Maar alle gekheid op een stokje, toen Trump luidkeels riep dat hij alles wat de VS inmiddels uit China importeerde weer in de VS zelf wilde laten maken, schreef ik al dat die trein vertrokken was. De fabrieken zijn er niet meer, de 'Know-How' en 'skills' zijn er niet meer in een land vol 'financial whizzkids', acteurs en 'influencers', waardoor we nu ook vacuüm trekken op die oorlog in Oekraïne. Als je écht daarheen wilt, maak dan je borst maar nat! Dan zakt de gemiddelde levensstandaard onder die van de 'BRICS'-landen voordat je die supertanker met al dat 'dode hout' van mensen met een 'BullShit'-baan hebt gekeerd. 

 

Je zou denken dat we toch niet gek zullen zijn? Maar dan schiet je te binnen dat het 'WEF' streeft naar een wereld waarin we niks meer bezitten, maar zielsgelukkig zullen zijn met de 'processed cockroaches' uit de fabrieken van Bill en Melinda Gates, met af en toe een 'shotje' van Antony Fauci, en moet je jezelf tegenhouden om niet 'overboord' te gaan. Scholtes zit niet 'in het complot'. Daarvoor is hij véél te onbetekenend. Het moet dus eerder iets zijn in de geest van 'Stupidity' zoals Cipolla het ons voorhoudt. Niet een laag 'IQ', gebrekkige opleiding of iets in die geest, maar keuzes maken die slecht zijn voor jezelf, én voor de gemeenschap, terwijl je denkt lekker bezig te zijn. Mooier kan ik het niet maken, dan. 

Hoe zit het nou écht?

Maar hoe zit het dan wel?

 

Soms kun je de mening van iemand pareren met een snelle rectificatie. Veel vaker is dat niet het geval, omdat hun mening verwijst naar een complex systeem waar zij zelf, en wij, slechts beperkt zicht op hebben. Er zijn mensen in de media, en in de politiek, die erin grossieren anderen uit te maken voor 'Dom'. Waarmee ze bedoelen dat degene die ze verwijten maken ongeïnformeerd zijn, een gebrekkige educatie hebben op dat punt, of over de hele linie, en daardoor onverantwoorde uitspraken doen. Zij zelf zijn óf 'expert', of ze 'kennen' mensen die doorgaan voor 'expert'. Maar geen 'lastige' vragen stellen, want dan vallen ze door de mand. 

 

Zelf verwijs ik met grote regelmaat naar 'Stupiditeit' zoals gedefinieerd door de economische hoogleraar Cipolla, die benadrukte dat het geen functie is van 'IQ' of opleidingsniveau/kennis. Bij hem, en bij mij, verwijst het naar de keuzes die mensen maken die nadelig zijn voor henzelf, én voor de gemeenschap, ongeacht hun status, 'IQ' of opleiding. Dat iemand iets niet begrijpt, is geen schande, en het is beschamend als je dergelijke mensen uitmaakt voor 'Dom', als je het zelf ook niet weet, of niet uit kunt leggen hoe het dan wél zit. Indachtig de wijsheid: 'Er zijn geen domme vragen, alleen domme antwoorden'. 

 

Op een vluchtig en 'snel' medium als 'X' kom je een weelde tegen aan 'stellingen' en generalisaties, en ook op een blog als dit kom ik er niet onderuit bochten af te snijden. Veelal op grond van de aanname dat iemand die hier al veel langer meeleest al wel is tegengekomen welke bronnen die stelling schragen, maar uiteraard zijn er altijd ook nieuwkomers die denken: 'Waar hééft hij het over?!?

 

Vanochtend was het weer volop kermis op 'X'. Een rechtbankverslaggever veegde Raisa Blommestein, een Nederlandse juriste en TV-presentator, de mantel uit omdat ze afgaf op het 'Opwarming van de Aarde'-verhaal in de media, waarin veel aandacht voor de problemen met droogte, terwijl het uitgesproken fris en nat is. Hij maakte haar uit voor 'Dom'. Ten eerste claimde hij dat de journalisten in 'de media' er in laatste instantie niks mee te maken hadden, omdat ze alleen maar 'experts' citeerden. De journalist als een hersenloos doorgeefluik? Nee, de journalist selecteert welke 'experts' hij of zij aan het woord laat, en welke niet. Hij of zij verheft hen tot 'expert' onder de 'experts'. Maar dan moet het verhaal wel kloppen. Dan moet het wel warm en droog zijn. Anders heb je iets uit te leggen. 

 

In dezelfde dogmatische lijn een verzuchting van een 'Klimaat-politica' die geplaagd wordt door critici die haar wijzen op koud en nat. Die 'Sukkels' moet ze steeds uitleggen dat er een verschil is tussen het 'Weer' en het 'Klimaat'. Ja, dat is een open deur, waar het 'Weer' lokaal is, en tijdelijk af kan wijken van het langjarige gemiddelde. Maar waar het 'Klimaat' in feite 'gestapeld Weer' is, en wereldwijd, zegt het wellicht wel iets over de trend. Die kan afwijken van wat de 'Modellen' zeggen. Door onjuiste aannames in die 'Modellen', die teveel gefocust zijn op aspecten die in de complexe realiteit met zonneactiviteit, tectonische bewegingen en vulkaanuitbarstingen, boven en onder water, en onvoorspelbare veranderingen in de zeestromen, mogelijk minder belangrijk zijn? Of door onnauwkeurigheden in de 'metingen', zeker waar die honderden jaren teruggaan. Of door onvoldoende 'meetpunten'. Of door de lokatie van die 'meetpunten', als er eerder een bos stond, en nu een veld vol zonnepanelen. Ik zeg niet dat ik het beter weet! Ik zeg alleen dat de 'Modellen' niet meer zijn dan modellen, en dat daarin zekere 'waarden' die van doorslaggevend belang zijn ten onrechte 'constant' worden gehouden, of worden ingevoerd als een variabele met 'aangenomen' trends die helemaal niet overeen hoeven te komen met de werkelijke ontwikkeling. 

 

Maar wat nog veel erger is, dat is dat al die activisten 'missen' dat hun gekoesterde oorlogen, en het opblazen van 'Northstream', met bijgevolg de noodzaak om 'LNG' per schip van ver te halen, waar het middels 'fracking' wordt gewonnen, een verwoestende uitwerking hebben op het bereiken van hun ambities op het gebied van 'Klimaatbeheersing'. En dat geldt ook voor wereldwijde 'weersbeïnvloeding' via 'seeding' van wolken om irrigatie van droge gebieden af te dwingen, velden vol zonnepanelen, parken vol windmolens, en gigantische volksverhuizingen. Begin daar niet over, want ze zijn op slag doof en blind. 

 

Laatste voorbeeld van 'gelul' is een politica uit diezelfde 'bezorgde Pseudo Linkse' hoek die een 'studie' aanhaalt waaruit volgens haar blijkt dat minder (rood) vlees eten beter is voor een mens. Gezond en gevarieerd eten is uiteraard gezond, en bij voorkeur vers. Maar je moet het wel kunnen betalen, en dan moet je niet de voedselproductie slopen, waardoor het 'schaars' wordt, en dus onbetaalbaar. Daarbij betrof het ook nog een Amerikaans onderzoek, in een land waar het vlees knijtervol zit met hormonen, waardoor die Amerikanen allemaal 'vierkant' worden, wat allerlei ziekten genereert of je organen belast, maar dat heeft dan weer niks met wel of geen vlees te maken. Ook de vele suikerhoudende dranken en 'candybars' waarmee ze hun karretje volladen, en een chronisch tekort aan lichaamsbeweging, en kwistig gebruik van verslavende medicijnen komt in de 'studie' niet terug. Dan vergelijk je dus Amerikaanse appels met Amerikaanse peren, en zegt dat al weinig, maar helemaal niets over Nederland. Daar dan beleid op baseren is absurd. 

 

Daarnaast heeft 'Pseudo Links' populistische campagnes opgestart in de strijd tegen wat zij nu ineens 'Boetes' noemen. Voorstellen voor BTW-verhogingen naar het gangbare tarief, en 'financiële prikkels' om langstuderen uit te bannen. Op de televisie was een vrouwelijke 'campagne-leider' te zien die speciaal ontworpen 'zuilen' had geplaatst om aandacht te vragen voor het enorme schandaal van de verhoging van de BTW op boeken. Ze was enorm opgewekt en vrolijk, wat een vreemd contrast was met 'boos' wat ze geacht werd te zijn. En elk geval van het overschrijden van de studienorm is uiteraard anders, maar wat heb je aan een norm als die zonder betekenis is? Als een manier om al dat 'demonstreren' voor zaken waar die studenten geen 'Skin in the Game' hebben tegen te gaan vind ik het geen slechte maatregel. En hoezo 'Boetes'? Daar is pas sprake van bij accijns en extra belasting om 'gedrag' te veranderen, maar niet als tarieven gelijkgetrokken worden, en 'rompslomp', en geitenpaadjes naar belastingontwijking daardoor verleden tijd zijn. Verschillende tarieven over verschillende producten die allen verkrijgbaar zijn bij één zaak werkt misbruik in de hand. 

 

Dat burgers belasting een 'Boete' noemen, die begrijp ik. Maar als politici van D66 daarmee aan komen zetten, terwijl het geld voor hun salarissen en onzinprojecten toch érgens vandaan moet komen, dan is dat tenenkrommend. Ik ben geen voorstander van een hogere belasting op boeken en cultuuruitingen, en zie het liefst een lagere BTW op alles, maar het moet uit de lengte, of uit de breedte. Ik koop nog steeds boeken, en ik ben dit weekend nog naar een heerlijke muziekavond geweest, met een 'afzakkertje' in de kroeg, en het deed mij pijn dat het geen 'uitverkochte zaal' was. Maar ja, 'Roland Garros' en 'Max in Canada', en straks het 'EK', dat zijn de 'killers'. Dus aan de 'aanbod kant' zal er wel pijn worden geleden als mensen gedwongen worden om keuzes te maken. Gaat mijn geld naar een boek, of een 'Live-Concert', of naar nóg een betaald 'Kanaal' op de TV? Kan ik het nieuws niet beter van 'X' halen, en mijn abonnement op de 'Oekraïne-en-Klimaat-Bode' opgeven? Geef ik mijn lidmaatschap van de 'Oekraïne-en-Klimaat-Partij' eraan om tenminste af en toe naar een goed concert te kunnen, en gewoon boeken te kunnen blijven lezen? Uiteindelijk allemaal luxe, welbeschouwd. 

 

In complexe zaken heeft iedereen zijn eigen antwoorden die voor hem of haar valide zijn, dus daar moet je je als overheid niet eens mee willen bemoeien. Houd het simpel, voorkom gesjoemel, en als je iedereen wilt laten overschakelen op elektra, zorg dan minimaal voor een robuust netwerk en stabiel aanbod van stroom tegen een concurrerende prijs. En ga niet mensen die je erin hebt geluisd met aantrekkelijke tarieven en subsidies daarna 'Beboeten' door het contract tussentijds te veranderen en hen het vel over de oren te stropen, met een sardonische grijns op je gezicht. En juichen bij zetelverlies, omdat je door een sluwe fusie nog nét meer zetels in een zinloos, maar lucratief 'parlement' hebt weten te scoren dan je belangrijkste tegenstrever, die er vijf won. Het is geen 'Batman'-film, waarin je de rol van de 'Joker' mag vervullen, en de meeste mensen die niet gestraft zijn met 'D66-onderwijs' kunnen nog wél lezen en rekenen. 

 

Hoewel het bovenstaande kritiek bevat over (Pseudo)-'Links' leunende mensen, betekent dat natuurlijk allerminst dat 'Rechts' leunende mensen of 'Centrum' types geen enkele blaam treft.

Vreedzame coëxistentie

En als het je niet bevalt, dan heb je gewoon pech.

 

De opkomst bij verkiezingen voor het 'Europees Parlement' is al jaren bedroevend laag. Tel daarbij op de stemmen die verloren gaan doordat mensen op partijen stemmen die het niet halen, en dan kom je uit bij de conclusie dat het volledige 'Parlement', met al haar schakeringen en uitersten, minder dan de helft van de Europeanen vertegenwoordigt. 

 

Binnen die minderheid gaat Ursula op zoek naar partners om een 'Bastion' op te werpen tegen 'Links' en 'Rechts', zo liet ze tijdens een persconferentie na de uitslag weten. Dat wordt nog een uitdaging, maar ze is vol vertrouwen dat ze erin gaat slagen om een meerderheid binnen die minderheid te vinden die bereid is haar te steunen op weg naar méér oorlog en het afbreken van de welvaart in Europa. 

 

Per saldo worden we straks geregeerd door een 'Commissie' die ergens in achterkamertjes in elkaar is geknutseld na enige onfrisse 'deals' en die kan bogen op de steun van minder dan vijfentwintig procent van alle Europeanen. Daarbij wordt die steun 'gevonden' binnen 'politieke families' die inherent instabiel zijn, met een keur aan landelijke partijen die allemaal iets anders hebben beloofd aan hun kiezers, maar na die verkiezingen samenklonteren in 'Brussel' voor hun incestueuze activiteiten. 

 

Kritiek mag, vooralsnog, al leven er gedachten in 'Brussel' om daar paal en perk aan te stellen. Die kritiek betreft veelal de inhoud, het beleid, maar in mijn geval ook de structuur. Deze structuur is bestuurlijk fascisme. De werkelijke macht berust bij een smalle 'elite' die samen met een invloedrijke lobby, de banken en de militairen de dienst uitmaakt, gladgestreken door een gecoöpteerde groep 'volksvertegenwoordigers'. Die term, fascisme, strijkt velen tegen de haren in, omdat ze geen idee hebben dat die term niet verwijst naar bepaalde uitkomsten (zoals de Jodenvervolging), maar naar een 'ordening' van de samenleving, waarin een 'Constitutie', die de individuele burger moet beschermen tegen bestuurlijke willekeur, ontbreekt, en waar vertegenwoordigers van het volk de 'Elite' slechts kunnen 'petitioneren'. 

 

Hier op dit blog heb ik getracht helder te maken waarom dat onwenselijk is, maar als mensen al bereid zijn om mij aan te horen, halen ze doorgaans de schouders op, en zeggen ze zoiets van: 'Zo hebben we het nou eenmaal geregeld. En als het je niet bevalt, heb je pech.' Wie zijn die 'we' dan?

 

Hoe een land, of een federatief verband zoals de Europese Unie, haar bestuur organiseert maakt de meeste mensen niks uit, zolang het hen goed gaat. Ik ga hier niet claimen dat de meer dan vijftig procent die niet heeft gestemd, of hun stem verloren zag gaan omdat de partij waar ze op stemden geen 'zetel' haalde, als één man/vrouw tégen dit Europa zijn. Op de televisie kwam een mevrouw voorbij die blij erkende dat ze niet had gestemd, omdat ze druk was geweest met het voorbereiden van de vakantie. Onverschillig. 

 

Leon Trotsky schreef ooit: 'You may not be interested in war, but war is interested in you'. Onverschilligheid gaat je niet redden. Beveiliging tégen oorlog, en de daarmee samenhangende destructie van alles wat ons dierbaar is, dient bij voorkeur verankerd te zijn in de 'Constitutie', en het bestuur dat ernaar handelt. Als die veiligheid ontbreekt, of als het bestuur geen respect heeft voor die 'Constitutie', en niet kan worden teruggefloten, is het zaak je invloed aan te wenden om ervoor te zorgen dat het land, of de federatie, een bestuur krijgt dat oorlog schuwt, en dat heeft 'Europa' wederom nagelaten. Al het andere is uiteindelijk van ondergeschikt belang. 

 

De eerlijkheid gebiedt ons te constateren dat er in Europa, net als in de Verenigde Staten, een zekere 'lust' is om de wapens op te nemen, en weg te blijven van diplomatie om oorlog te voorkomen, of oorlogen die woeden tot een einde te brengen, omdat we menen dat anderen gewoon moeten leren luisteren naar ons. Dat is al twintig jaar zo. Het vinden van een partij die oorlog afwijst, behoudens in die gevallen waar men zelf wordt aangevallen, is nagenoeg onmogelijk in een wereld die zich de 'R2P' (Responsability to Protect) eigen heeft gemaakt, en opzichtig de ambitie heeft om mondiaal de politieagent uit te hangen. Begrijp dan goed dat Rusland zich daar op beriep als de rechtvaardiging voor haar 'Special Military Operation', met verwijzing naar de 14.000 doden die er in acht jaar vielen in de 'Donbas' regio sinds de coup van 2014, en de weigering van Oekraïne en de NAVO om werk te maken van het 'Minsk Akkoord'. Waar begint 'R2P', en waar eindigt het?

 

De kern van het probleem is dat we zijn afgegleden van een 'Law Based' wereld naar een 'Rules Based' wereld. In een 'Law Based' wereld is iedereen gelijk voor de wet, en de wet gelijk voor iedereen, en is die wet eenvoudig en begrijpelijk, en alleen al daarom noodzakelijkerwijs beperkt tot de hoofdzaken. In een 'Rules Based' wereld kun je van alles verwachten, is het 'Wetboek' een grabbelton, en het hele leven één groot 'Kafkaiaans Proces'. Het voelt als een 'warm bad' of een 'koude douche', en als het je niet bevalt, heb je pech. Of richt anders je eigen partij op……..

 

En dan? Een leven als Ivan Ilyisch? Nee, dank u. Ik laat het bouwen van 'Bastions' wel over aan anderen dan. Maar hier op dit blog zal ik trachten bij te dragen aan de vorming van momentum om een terugkeer naar 'Law Based' te bespoedigen, en de verspilling van tijd, energie, geld en 'resources' die gepaard gaat met oorlog en het bouwen van 'Bastions' in te dammen of uit te roeien. Vreedzame coëxistentie is mijn passie. 

Niet op het verkeerde knopje drukken

Je moet niet op het verkeerde knopje drukken.

 

Sommige mensen hebben een diepgeworteld (voor-) oordeel tegen mensen uit andere landen. Dat is een open deur. Joden, Moslims, Christenen, Russen, Amerikanen, Duitsers, mensen uit Oekraïne, Frankrijk, Italië, alsmede bepaalde groepen in eigen land, staan 'te boek als'…….

 

Anderen die geconfronteerd worden met die (voor-) oordelen begrijpen er helemaal niets van. Ze kennen mensen uit die landen, uit die regio, komen er wellicht zelf vandaan, en herkennen het beeld dat geschetst wordt totaal niet. Het zijn juist prima lui! Hoffelijk, gastvrij, behulpzaam. 

 

Uiteraard zitten er in elke gemeenschap wel een paar 'rotte appels', en wellicht hebben die critici het verkeerd getroffen? Hier op mijn blog heb ik vaak genoeg benadrukt dat ik veel heb gereisd, en nog steeds graag reis, liefst naar nieuwe bestemmingen, van alles heb meegemaakt, en zelfs drie keer in de loop van een vuurwapen heb gekeken, maar door mijn reizen heb geleerd dat elke gemeenschap domweg anders is, met een mengeling van 'voorkeuren', en dat het niet zo verschrikkelijk lastig is om je staande te houden en te genieten van wat die mensen je te bieden hebben, zolang je zelf maar niet op het verkeerde knopje drukt. 

 

Natuurlijk zijn er in elk land steden, wijken of buurten waar je beter niet kunt komen als je geen risico wilt lopen op 'narigheid', maar als je de nodige voorzorgsmaatregelen neemt hoeft dat ook geen probleem te zijn. Geen 'Bling-Bling' gouden ketting om je nek, je 'Rolex' thuis laten, je 'Mobieltje' niet in je kontzak stoppen, je kleden als een 'sloeber' en verzuimen om je haar te kammen. Maar ik ben ook wel in een zwaar criminele wijk van Detroit geweest, in een enorme zwarte Lincoln Continental huurauto, die ik pontificaal voor een uitgaansgelegenheid zette, waar het de enige auto was, omdat iemand die dat doet in zo'n wijk wel een 'Boss' moet zijn, en die kun je als crimineel beter met rust laten, of het is de 'FBI', en daar geldt hetzelfde voor. Als je dan met drie 'relaxte' mannen uitstapt en die 'Jazzclub' binnengaat, en meteen de 'uitsmijter' tien Dollar in zijn hand drukt, heb je een heerlijke avond. Met niets dan toffe mensen, de helft of meer crimineel met een strafblad, maar zolang je niet op het verkeerde knopje drukt, is er niks aan de hand. 

 

Veel mensen kunnen dat niet. Ze missen het 'gogme', ze zijn niet 'Streetsmart'. Ze zijn overal en altijd 'zichzelf', en benadrukken ook dat ze daar nou eenmaal het 'recht' toe hebben. Het is niet eens dat ze geen concessies wíllen doen, al zijn die er ook, maar ze 'zien' het niet. Of ze doen 'komisch' hun overdreven best om niet op te vallen dat hun onhandigheid hen markeert als een 'toerist'. Als je bijna twee meter bent, blond, blauwe ogen, doe dan niet of je zwart bent, en 'cool', en probeer niet om 'vriendjes' te worden door afstand te nemen van 'grote blonde mensen met blauwe ogen' die allemaal 'racisten' zijn, want je zet jezelf voor paal. Het wemelt bovendien van de zwarte racisten, die het niet alleen voorzien hebben op 'witneuzen', maar ook op andere zwarte mensen. Niets menselijks is hen vreemd. 

 

Omdat er zoveel mensen zijn die niet beschikken over het 'gogme', die 'Streetsmart' benadering waardoor je zonder er vooraf een studie van te hebben gemaakt bijna meteen weet wat voor vlees je in de kuip hebt, moet je voorzichtig zijn met het bevorderen van een tsunami aan nieuwkomers naar je land. Maar ook iemand die wel als een kameleon kan veranderen wil wel ergens kunnen 'landen' waar je gewoon jezelf kan zijn. Vandaar die spanning in de wereld tussen mensen die streven naar de creatie van één grote smeltkroes, en 'Leuk Toch?', en de mensen die graag vasthouden aan een multipolaire wereld. 

 

Als je de 'Leuk Toch?'-sectie aan het woord laat valt je direct één ding op: Ze staan stijf van de voorwaarden waaraan niet alleen de 'nieuwkomers' moeten voldoen, maar ook alle andere mensen in hun directe omgeving. Kansloos als je van hen verwacht om hun 'Bling-Bling' ketting en hun 'Rolex' voor de gelegenheid maar thuis te laten, of hun 'LHBT+-geaardheid' niet te etaleren om geen aanstoot te geven. Daar komt gelazer van. Als het niet onmiddellijk is, dan wel op termijn. En niet omdat die 'nieuwkomers' geen 'gogme' hebben, en niet 'Streetsmart' zijn, maar omdat die zelfgenoegzame 'harde kern' in de 'Leuk Toch?'-sectie geen krimp geeft, en bij weerstand eerder nog wat kolen op het vuur gooit. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Als een olifant in de porseleinkast. Of ze missen elk begin van zelfrespect en onderwerpen zich slaafs aan elke denkbare eis die er aan hen wordt gesteld, hullen zich in een Burqa waar ze kort daarvoor nog feministe waren, en haspelen alles door elkaar tot ze van voren niet meer weten hoe ze er van achteren uitzien. Elk verkeerd knopje dat ze kunnen vinden is voor hen een magneet. 

View older posts »