Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Reset

Jij hebt de oorlog niet meegemaakt’.

 

Met die dooddoener werd de ‘naoorlogse generatie’, met ouders en grootouders, leraren en leidende politici die de oorlog wel hadden meegemaakt de mond gesnoerd als het lastig werd om de argumenten te vinden waarom iets ‘zus’ was, en niet ‘zo’. Nationale trauma’s hebben die uitwerking. En ‘herdenkingen’ hebben tot doel dat momentum van dankbaarheid, dat het nu beter is, vast te houden. 

 

Het is niet vanzelfsprekend een gezond kader. Er is geen sprake van formele censuur, behoudens zulke betrekkelijk betekenisloze verboden als het publicatieverbod in Nederland van ‘Mein Kampf’, dat lange tijd standhield, maar inmiddels ook is opgeheven, of omzeild. Het kader getuigde van een wil om niet opnieuw de fouten te maken die toen gemaakt werden. Zonder verdere discussie. 

 

Pas als er opnieuw een nationaal traumatische episode voorbij komt, bezwijkt dat kader, en zal je vaker horen: ‘Pleur op met je oorlog!’ Niet noodzakelijk als een bereidheid om de fouten van destijds te herhalen. Maar die ruimte is er dan wel. Anderzijds kan het ook een zekere ruimte scheppen voor herbezinning op de dogma’s die het vorige trauma genereerde. In dit concrete geval het dogma van de ‘wederopbouw’ dat dicteerde dat ‘economische groei’ een ‘Heilige Koe’ was waar niet aan mocht worden getornd. 

 

Zonder enige twijfel is dat ook de bril waardoor velen die bezield zijn door het ‘Groene Ideaal’ naar dit omslagpunt kijken. Ze zijn niet stekeblind voor wat ‘Covid’, maar vooral ook de reactie erop, aan onheil met zich meebrengt. Ze zien echter ook mooie nieuwe kansen. In hun beleving is het praktisch zeker dat we er beter uitkomen, dan dat we erin gaan. De weerstand in kringen van ‘oudgedienden’ met hun ‘wederopbouw-agenda’, dient nog wel overwonnen te worden, maar het momentum is hen nu goed gezind, en je moet het ijzer smeden als het heet is. Juist nu ‘doorpakken’. Maar waar die weerstand niet geslecht is door een verstandelijke overwinning, op basis van onweerlegbare argumenten en keiharde feiten, zal repressie en censuur hand in hand gaan met die ontwikkeling. 

 

In de wereld van het ‘Groene Ideaal’ ziet men dat als een geringe prijs die nou eenmaal betaald moet worden, omdat die ‘anderen’ onbereikbaar zijn voor hun logica en bewijzen. Zoals degenen die bang zijn voor hun broodwinning als alles gesloopt wordt wat zij hebben opgebouwd, of waar ze hun dagelijks brood verdienen, het onbestaanbaar vinden dat die ‘Groene Warhoofden’ niet zien wat ze aanrichten. Die groepen verstaan elkaar al langer niet meer. Hier op mijn blog heb ik geprobeerd een brug te bouwen, door te wijzen op het gevaar van uitputting van de grondstoffen, en dat ‘rijkdom’ betrekkelijk is, en hoe de opgebouwde schuldenlast ons de das om kan doen. Om nog maar te zwijgen over de catastrofe voor het milieu en het klimaat die het gevolg zijn van al die oorlogen die we sinds het begin van deze eeuw zijn gestart. Maar met dat laatste hoef ik niet aan te komen bij de ‘Groene Warhoofden’, die onder geen beding een streep willen zetten onder het ‘bevrijden’ van meer en meer mensen, noch willen ze nadenken over het stoppen van de ‘vluchtelingenstroom’ die daar het gevolg van is. Terwijl de ‘Groei-Malloten’ zelf ook zijn vergroeid met het ‘Financieel-Militair-Media’ complex, en oorlog de fictieve ‘groei’ alleen maar aanjaagt. Wie daar bezwaar tegen maakt, krijgt alsnog de dooddoener voor de kiezen dat je ‘De oorlog niet hebt meegemaakt!’. 

 

Waar precies het omslagpunt ligt tussen verantwoord gebruik van grondstoffen, en verspilling, is niet een discussie die je met feiten en onweerlegbare argumenten kunt beslissen. Helaas. Zoals het ook lastig is om te bepalen bij hoeveel doden ‘boven de norm’ je maatregelen moet nemen. En wat voor maatregelen dan? Wat ook weer terugverwijst naar die ‘norm’ zelf. Maar waar bij mij direct kortsluiting ontstaat, is waar iemand voorstellen loopt uit te venten die aantoonbaar exact het tegenovergestelde bewerkstelligen van wat men zegt te willen bereiken. ‘Fucking for Virginity’.

 

De keuzes die we maken, weloverwogen, voor onszelf, of als een ‘politiek programma’ voor de samenleving als geheel dat onze goedkeuring kan wegdragen, zijn al snel zo complex, dat we niet alle consequenties kunnen overzien. Nu je ‘Groene Ideaal’ erdoor drukken, kan een ‘gouden greep’ blijken te zijn, of een kardinale misser. In het bijzonder door de schoksgewijze introductie, met een ’nu of nooit’ drang. Zal de weerstand als sneeuw voor de zon verdampen, als de ‘Groei-Malloten’ zien wat een weelderige, welvarende, gezonde samenleving er voor in de plaats komt? Of loopt het uit op een snoeiharde confrontatie, als gevolg van een ‘De Dood of de Gladiolen’-mentaliteit in het ‘Groene-Kamp’, met fascistoïde excessen, en gaat alles naar de verdommenis? 

 

Wat mij somber stemt in deze, dat is die reeds aantoonbare lust om geweld te gebruiken om mensen te ‘bevrijden’. En hoe de kaalslag en de volksverhuizingen die er het gevolg van zijn simpelweg worden afgeboekt op tegenstanders. Ja, het is een verschrikkelijke puinhoop in de landen die we ‘bevrijd’ hebben, maar dat ligt niet aan ons, want wij zijn ‘goed’. Toch? Ik hoef geen glazen bol om mij te realiseren dat als straks al die ‘Groene Idealen’ leiden tot massale werkloosheid, leeggeroofde pensioenpotten, en een nationale en individuele schuld die je in geen duizend jaar ooit kan aflossen, zodat je een slaaf bent van de overheid, en je kinderen in schuldenslavernij geboren worden, de kans op een vergelijk tussen de ‘Groei Malloten’ en de ‘Groene Idioten’ niet groot is. Maar bij de mensen achter het ‘World Economic Forum’ denken ze daar anders over. En ik zit op het puntje van mijn stoel om te vernemen hoe ze denken dat vorm te gaan geven. 

 

Er is een weg tussen de ‘Groene Idioten’ en de ‘Groei Malloten’, maar je hebt een kapmes nodig om je door de furieuze tegenargumenten uit beide kampen heen een weg te banen. Laten we, om te beginnen, ophouden met ontkennen dat we als mens invloed hebben op het milieu en klimaat. Dat het niet uitmaakt hoeveel bommen we afwerpen, als het maar voor een goed doel is. En laten we ophouden met alle leugens over ‘Groene Initiatieven’ die zo zwart als roet zijn. Laten we eerlijk zijn over het simpele gegeven dat de allerbelangrijkste invloeden op het klimaat op aarde niet door ons gecontroleerd kunnen worden. De zon, inslagen van kometen en tektonische activiteit. Maar laten we ons daar ook niet achter verschuilen. 

 

Waar die weg die ik voorsta afwijkt van die we gaan, is dat die weg van ‘mij’ inclusief is, en niet is ingeschoren om meteen de hele wereld te ‘Resetten’, en alles op slag, of in zéér korte tijd, radicaal te veranderen ten bate van een bepaald ‘model’. In de aanhef had ik het over een ‘kader’, en dat is een ander beest dan een ‘wetenschappelijk model’. Alle experimenten met een ‘Sociaal Darwinistische’ inslag zijn geëindigd in slachtingen en stagnatie, en goed tegen de overbevolking, maar geen concurrent voor een toekomst waarin we onze huidige habitat met meer respect weten te exploreren, terwijl we onze vleugels uitslaan en van andere planeten en manen een ‘thuis’ gaan maken, zoals onze voorouders ook op ontdekkingsreis gingen. Als we, om te beginnen, alle fondsen die nu wegvloeien naar dingen die ‘BOEM!’ zeggen, en naar ‘Groene Initiatieven’ die zwarter dan roet zijn, of het organiseren van vluchtelingenstromen, en het vertroetelen van volwassen kinderen die als ‘minderheid’ recht zouden hebben op tijd en aandacht, om zouden leggen richting exploratie van de maan, manen van andere planeten, en die planeten zelf, en het zoeken naar oplossingen voor het leefbaar maken van nu nog vijandige omgevingen, zie ik potentieel voor een vergelijk tussen ‘Groene Idioten’ en ‘Groei Malloten’. 

 

Waar het beslist niet goed gaat, is waar een kleine, zichzelf overvloedig bedruipende elite in hun ‘Groene Lusthoven’ regeren over de ‘Regenboog Amish’ die moeten leren tevreden te zijn met paard-en-wagen en de 'diverse' liefde van God, ten bate van het Klimaat. Dat is een ‘Mind Fuck’, en vergeet die maagdelijkheid maar als ideaal.

Murphy

Alles wat verkeerd kan gaan, gaat op enig moment verkeerd’.

 

Dat is ‘Murphy’s Law’. En hier op dit blog is het voor mij de inspiratie om de ontwikkelingen in ons deel van de wereld te zien als een reeks opeenvolgende missers. Als het falen van een ‘modelmatig’ gebouwde wereld, waarbij de uitkomsten van het beleid niet slechts afwijken van wat werd verwacht, maar in steeds meer gevallen daar haaks op staan. Of bepaalde aspecten die niet zijn ‘meegenomen’ in het model (zoals de economie, de cultuur en de sociale cohesie), omdat in het model slechts wordt gestuurd op ‘IC-capaciteit’, bijvoorbeeld, blijken in de praktijk niet verwaarloosbaar. 

 

Als dan doordringt dat er consequenties aan het beleid kleven die niet waren voorzien, en correcties in de marge, zalvende woorden van onze politieke leiders, en veel geld, héél veel geld, de spanningen niet wegnemen, dan wordt het spannend. ‘Complot-Denkers’ nemen geen genoegen met die uitleg. Ze menen dat mannen en vrouwen die decennia lang druk zijn geweest met het maken van gedetailleerde plannen, waarbij ze internationaal werden gefêteerd op conferenties met ‘pandemie’ als expliciet thema, niet zo stupide kunnen zijn. Mijn weerwoord is dan dat je de televisie maar aan hoeft te zetten, of de krant maar open hoeft te slaan, om ‘live’ te kunnen zien hoe al die ‘experts’ elkaar in de haren vliegen, om te beseffen dat er slechts op papier feilloze modellen zijn. 

 

Zeker in landen zonder voorafgaande ervaring met een serieuze pandemie die om regie vroeg, en in het bijzonder als in dat land ‘autoriteit’ een vies woord is, en een prima argument om die ‘idioot’ die de 'autoriteit' uithangt de maat te nemen, en twijfel te zaaien over zijn of haar expertise, zit je als land al snel in de hoek waar de klappen vallen. Nu even terug naar mijn vorige bijdrage, over een spectaculaire afname van het aantal ‘unieke bezoekers’, wat nog steeds zichtbaar is. Zijn dat nou de ‘Complot-Denkers’ die dit blog de rug toekeren, omdat ik te ‘mild’ ben in mijn oordeel, en niet ‘zie’ dat het boze opzet is? Zijn het de ‘algoritmes’ van Google, die nu ook ‘roetveegpieten’ uit beeld drukken, en die moeite hebben met mijn kritische blik op hun functioneren, of dat van hun ‘wetenschappelijke’ souffleurs die hen vertellen welke sites ‘gevaarlijk’ zijn? Is het een technisch verhaal? 

 

We leven in onzekere tijden wat dat betreft. Ik heb goede redenen om niet te denken aan technisch falen, maar kan het in dit stadium niet geheel uitsluiten. Wat nou als de ‘machten’ die waarschuwen voor het gevaar van ‘Complot-Denkers’, maar die blind zijn voor het gegeven dat bepaalde stellige beweringen in eigen gelederen iedere grond missen, of zelfs bewezen onwaar zijn, moedwillig proberen de chaos te vergroten door falend beleid te implementeren? Dat is een variant op het ‘Complot-Denken’ van degenen die menen dat wat we zien gebeuren, wereldwijd, geregisseerd is. Ook op dit blog heb ik er op gewezen dat een wereld waarin het toerisme de nek om wordt gedraaid, kantoren binnenkort ingericht kunnen worden voor huisvesting, of kunnen worden gesloopt om plaats te maken voor nieuwe woningen en/of ‘Groen’ en windmolens, omdat iedereen die nog werk heeft thuis werkt, terwijl iedere excursie vanuit huis wordt afgeraden, onplezierig wordt gemaakt, en traditionele kinderfeesten als Sint Maarten en Sinterklaas nu radicaal de nek om worden gedraaid, en er in de marge aan tal van nieuwe wetten wordt gewerkt die Orwell nog niet had kunnen bedenken, in harmonie zijn met idealen die bij ‘Pseudo-Links’ al veel langer leven.

 

Vanuit die constatering naar de aanname dat we helemaal niet getuige zijn van een jammerlijk falen, maar van de executie van een plan dat ‘op rails’ loopt, en alleen maar de indruk wekt dat er geen controle is, is maar een kleine stap. Een verleidelijke stap, omdat mensen chaos nog angstaanjagender vinden dan een fascistische machtsgreep. In Frankrijk raak ik recent aan de praat met iemand die voor een grote bouwmarkt werkt, die mij vraagt hoe het in Nederland is. Ik leg hem de overeenkomsten en verschillen voor, zonder waardeoordeel, waarna hij mij toevertrouwt dat het een ‘Groot Complot’ is, met als doel de Katholieken uit te moorden. Ah! Ja! Die had ik nog niet eerder gehoord, maar dat verklaart wellicht ook waarom ze bij de ‘Brocante’ de kruisbeelden sterk in prijs hadden verlaagd..........? Ineens valt alles op zijn plaats! ('Just kidding!')

 

Bij ‘Pseudo-Links’ is zeker geen sprake van paniek. In die kringen is er helemaal niemand die er wakker van ligt als de luchtvaart volledig wordt geliquideerd, ‘cruise-schepen’ aan de ketting worden gelegd, om vervolgens te worden gesloopt, of nog slechts worden ingezet om meer vluchtelingen naar Europa te kunnen transporteren. ‘Iedereen een burqa’ (mondkapje), ook na de pandemie, wordt daar met gejuich begroet, als een klinkende overwinning op de racisten die eerder een verbod op het bedekken van het gelaat in de openbare ruimte afdwongen. Dat Sinterklaas is afgeschoten door de ‘maatregelen’ scheelt ook een hoop gesteggel, en smaakt als een overwinning. Dat de internationale handel, die al ernstig onder druk stond door de handelsoorlogen van Trump, en de diverse sancties tegen olieproducerende landen, nu de nekslag wordt toegebracht, betekent significant minder ‘CO-2’. 

 

Feest bij ‘Pseudo-Links’. Maar kregen ze die azen in de schoot geworpen, of heeft iemand uit hun entourage een virus losgelaten om dat te bewerkstelligen? En wie zou dat dan geweest zijn? Het virus werd weliswaar het eerst ontdekt in China, maar het wemelt van de aanwijzingen dat het al veel langer ook elders rondwaarde. Als het een ‘Groen Complot’ zou zijn, waarbij China als één van de meest vervuilende landen doelwit was, dan is het plan daar in elk geval al verschrikkelijk de mist ingegaan, want de Chinezen grepen dat virus bij de lurven, en stampten het uit. Voorlopig. Een gerichte herbesmetting zal inmiddels niet meer zo eenvoudig te verwezenlijken zijn. Terwijl wij met allemaal thuiswerkende ‘nietsnutten’ in onze 'service-economie', die niks produceren wat je kunt eten, wat je warm houdt, en gezond, daardoor nog een zware pijp gaan roken! Afhankelijk uiteraard van hoe je toekomstbeeld eruit ziet voor de mensheid als totaal. Als je zo ver bent doorgeschoten in het ‘Pseudo Linkse’ ideaal, op grote ‘Witte Wolken Neus Snoepgoed’, geestverruimende paddenstoeltjes, 'party-pillen' en ronkende propaganda, dat je meent dat een frisse golf ‘geassisteerde zelfmoorden’ als uitkomst van een gedeprimeerde staat van de geknevelde bevolking geen kwaad kan om het Klimaat te redden, dan heb ik misschien nog wel interesse in bepaalde spullen die u verder toch niet meer nodig heeft. 

 

De opportunist die een mogelijkheid ziet om een besluit in het eigen voordeel te beslechten, al heeft hij of zij er geen goede argumenten voor, is een opportunist. De ‘koehandel’ die wij ‘politieke besluitvorming’ noemen, is intellectueel corrupt. Omdat het niet nodig is een discussie met sluitende argumenten te beslissen. Waar het slechts nodig is om ’steun’ te krijgen voor je ludieke voorstel, met 'monster-allianties' van 'Pseudo-Links' met 'Gereformeerd-Rechts', is het wel ‘vals spel’, maar dat soort mensen is niet eens bij machte om te onderkennen dat ze worden gebruikt. Laat staan dat ze bij machte zijn om de regie te voeren. 

 

Het ‘Pseudo-Linkse’ feest is net zo bezopen als het ‘Complot’ tegen het Katholicisme, maar mocht u de uitgewerkte plannen in uw bezit hebben, en weten hoe de regisseur heet, dan houd ik mij aanbevolen. Tot die tijd blijf ik maar gewoon met verbazing kijken naar al die mensen die menen onderdeel te zijn van de ‘Oplossing’, terwijl ze in mijn ogen alleen maar meer problemen veroorzaken. Dat het mijn populariteit onder ‘Complot-Denkers’ en bij ‘Pseudo-Linkse’ voorstanders van censuur er niet groter op maakt, vind ik wel zorgwekkend, maar ik kan er niks aan veranderen.

Bierkaai

Niets is zinlozer dan ‘vechten tegen de bierkaai’.

 

Je verzetten tegen iets wat onafwendbaar is. Een spectaculaire daling in het aantal ‘unieke bezoekers’ voor dit blog kan allerlei oorzaken hebben, uiteraard. Dat ik niet ‘gevonden’ wil worden, is uiteraard geen passende verklaring. Maar het is zeer wel mogelijk dat mijn insteek niet in de smaak valt. Dan nog heeft dat te maken met de ‘algoritmen’ van de dominante zoekmachines, voorzover lezers hier geen ‘abonnement’ hebben. Maar waarom zou het niet kunnen dat ook lezers met een ‘abonnement’ er klaar mee zijn?

 

Is het slecht nieuws als er zo’n scherpe daling zichtbaar is van maandag op dinsdag? Meer dan een halvering van het aantal ‘unieke bezoekers’ midden in de week? Nee, voor mij maakt het niets uit. In alle eerlijkheid interesseert het mij bitter weinig of u mijn bijdragen waardeert, of in het geheel niet. In mijn eigen beleving is dat juist mijn kracht. Ik praat u niet ‘naar de bek’. Ik leef er niet van. En waar het obscure ‘wetenschappelijke volgers’ waren die hier niets te zoeken hebben, die op kosten van de belastingbetaler ‘evalueren’ of ik niet teveel over ‘Q-Anon’ praat, of 'de Russen' teveel aandacht geef, ben ik zelfs blij toe. 

 

Na het lezen van een exposé in NRC over een gesubsidieerde groep academische ‘experts’ die zich bezig houdt met de best manier om censuur door te voeren zonder dat het opvalt, vraag ik mij serieus af waar de hersens van die lui zitten? Het kán niet waar zijn dat ze oprecht menen dat ‘timing’ alles is bij censuur, en dat de ‘sociale platforms’ te lang hebben gewacht met ingrijpen. Toch is dat de boodschap die het voorheen ‘liberale vlaggenschip’ in de Nederlandse media uitdraagt. Ik dank God op mijn blote knieën dat ik niet voor die krant, of die gesubsidieerde ‘universitaire’ toko werk. En dan ben ik niet eens religieus opgevoed! Kun je nagaan!

 

Dit blog is niet commercieel, niet politiek gebonden, en als het aantal bezoekers tot nul daalt, schrijf ik hier nog steeds. Het is lastig uit te leggen. Zeker in deze tijd, waarin iedereen op zoek is naar een plek aan tafel in een ’talkshow’, om verder als ‘influencer’ door het leven te kunnen. Al dan niet met Eurotekens in de ogen. Mijn enige motivatie is oneindig veel simplistischer van aard. Ik tracht een soort elektronisch ‘kruimelspoor’ achter te laten dat, volkomen futiel en bizar, niet mijn eigen ‘gelijk’ markeert, maar mijn integriteit. Het gaat niet om gelijk krijgen, of gelijk hebben, maar waar we gebrek aan hebben in onze hedendaagse maatschappij, is mensen die zeggen: ‘Ja, dat heb ik gezegd.’ 

 

Mijn grootste vrees op dit moment is niet dat iemand mij confronteert met dingen die ik gezegd heb, over de economie, over ‘Covid’, over geostrategische ontwikkelingen, of de consequenties van het beleid in ons deel van de wereld. Mijn grootste vrees is eerder dat iemand een methode zal weten te vinden, en die zal benutten, om mij teksten in de mond te schuiven die niet van mij afkomstig zijn. Om mijn ‘kruimelsporen’ te modificeren. Dat, zo komt het mij voor, is de volgende stap. Eerst komt de censuur, en daarna het geforceerd zoeken naar legitimatie als degene die werd gemuilkorfd tóch gelijk bleek te hebben. En niet om mijzelf op de borst te kloppen, maar zo héél vaak zat ik er niet naast. Op zijn best is de ‘jury’ nog druk met het beraadslagen, of is het ‘dossier’ nog niet compleet, om het zo maar uit te drukken. Technisch is het zeer wel mogelijk om teksten van iemand te veranderen, en ik heb uiteraard wel een archief, maar wat is nog veilig voor de lange arm van de gedreven censoren? En als het er op aankomt, wat is dan de ‘ware’ versie?

 

Als het je niet uitmaakt hoeveel mensen lezen wat je te melden hebt, doet het wat triest aan om te gaan ‘huilen’ over een afname in het aantal ‘unieke bezoekers’ die met een reductie van 75% op één dag echt opvalt. En nog tenenkrommender wordt het als je je gaat beklagen over mogelijke malversaties, zonder begin van bewijs, of zelfs maar enige aanwijzing. Wat is dat voor een ‘complot theorie’? Wat moet u daarmee? Niks. Helemaal niks. Maar mocht u ergens tekst van mij tegenkomen waarvan u denkt: ‘Dat kan niet waar zijn!?’, aarzel dan niet om er een mailtje aan te wijden, en haak niet meteen af. Het is zeker mogelijk dat de tekst die u voor onmogelijk houdt wel degelijk van mijn hand is, maar ik ben de enige die dat kan confirmeren, of ontkennen. Het is voor mij, met elke dag een nieuwe bijdrage, zeven dagen in de week, onmogelijk om zicht te houden op eerdere bijdragen. Ik heb geen andere keuze dan de ‘service provider’ vertrouwen, en tot nu toe heb ik geen enkele reden om daaraan te twijfelen. Volgens mij doen ze hun best, en hebben ze recent de beveiliging zelfs verbeterd. Van mijn kant heb ik al langer geleden de stappen gezet die van dit blog een ‘https’-site maken, wat ooit werd aanbevolen om niet door ‘Google’ te worden uitgebraakt als een ‘Fake News’-website, en hoger te eindigen in de zoekresultaten, maar die tijd ligt ook ver achter ons. Als de ‘platforms’, op aangeven van hun ‘wetenschappelijke’ adviseurs, menen dat jouw bijdrage ‘onzichtbaar’ dient te zijn, dan ben je vervolgens onzichtbaar. Dus toen ik gisteren als tijdelijke ‘boodschap’ kreeg dat ‘jammejoh.com’ een ‘invalid URL’ was, fronste ik wel even de wenkbrauwen. Die ‘hapering’ kan ook de verklaring zijn voor minder bezoekers, en het gevolg zijn geweest van een ordinaire technische storing, dus geen reden om meteen uw tweede kamerlid aan te schrijven!

 

Wat we nodig hebben, is meer gemeenschapszin, en niet meer censuur en ‘intelligente’ manieren om Joe Biden in het zadel te helpen, of welke andere marionet dan ook. Maar de eerlijkheid gebiedt mij onder ogen te zien dat ik wellicht bezoekers verlies omdat ik mij afkeer van het ‘Grote Complot’, terwijl dat helemaal ‘hot’ is. Ook dan slaap ik er geen seconde minder om, en zie ik u wel weer aan het eind van de tunnel. Niet zij aan zij met ‘Mainstream’, en hun eigen favoriete ‘complotten’ over ‘Enge Russen’ en ‘Enge Chinezen’, maar op vaste grond, nog altijd pleitend voor meer aandacht voor ‘Cui Bono’ als leidend principe bij het oplossen van complexe misdrijven, blijken van corruptie, mentaal en materieel, en met een scherp oog voor chantabele, gewetenloze politici en bestuurders. 

 

Kortom, U moet mij helpen om deze uithoek van het internet integer te houden. Het is niet uw verantwoordelijkheid, maar ik zou het zeer zeker waarderen! Als u er echter genoeg van heeft, ben ik de laatste om u tegen te houden als u elders betere informatie en analyses vindt. Of als u de hoop hebt opgegeven. Alleen zou je dan niet zo’n abrupte daling, veel meer dan een halvering, verwachten. ‘Is it something I said?

Raam

Wat gaat de toekomst ons brengen?

 

Traditioneel presenteren gespecialiseerde agentschappen in dienst van de diverse overheden tegen het eind van het jaar, of voorafgaand aan de presentatie van een begroting, een visie op de nabije en middellange termijn. Alles wat zij aan werk hebben verzet, kon begin dit jaar, met de uitbraak van de ‘Covid-pandemie’, door de versnipperaar. Of u meent dat het een schandalige overreactie is op een ‘griepje’, of dat de paniek terecht is, omdat het een levensgevaarlijke ziekte is, doet er niet toe, in die zin dat het beleid er niet door verandert. De schade is het gevolg van het beleid, en niet van het virus zelf. Verschillende keuzes hebben verschillende uitkomsten. Meer of minder schade over het geheel bezien, en zeker ook meer of minder schade voor bepaalde groepen binnen de samenleving. 

 

Mijn stelling hier is dat ‘Covid’ niet de enige aardverschuiving is. Daarmee zeg ik niet dat het een ‘afleidingsmanoeuvre’ is, maar door mijn professionele achtergrond weet ik hoe gevaarlijk het kan zijn om te blijven hangen in een verrassende ontwikkeling. Anticiperen (plannen voor de toekomst) is belangrijk, maar dient beperkt te blijven tot de grote lijnen. Het is dodelijk om gedetailleerde verwachtingen te scheppen, die door een geringe verstoring direct de prullenbak in kunnen. En die bij een calamiteit zorgen voor onrealistische claims, en vervolgens vergaande teleurstelling en onvrede. 

 

Die geschapen verwachtingen gaan vervolgens fungeren als een richtsnoer. Het beleid wordt een ‘frommelgoal’, of een fatale blunder voor open goal, bij pogingen om de kool en de geit te sparen, en ‘sierlijk’ te scoren (‘Intelligente Lockdown’). En als het vervolgens niet ‘loopt’ binnen het team, en elke speler bezig is met het zoeken naar ‘vorm’, om die beeldspraak van het voetbal maar even aan te houden, is Leiden in last. Maar bij het landsbestuur, of de geopolitieke ontwikkelingen, gaat het niet om een enkele wedstrijd. Je kunt tijd en ruimte inlassen voor een terugblik, evalueren, analyseren, maar de wereld wacht niet op jou. En bij een meervoudige, complexe systeemstoring, met uitval van verscheidene bedrijfsonderdelen tegelijk, of kort na elkaar, al dan niet gerelateerd aan die ene, onverwachte catastrofe, giert het binnen de kortst mogelijke keren finaal uit de klauw als je blijft hangen in het antwoord op die ‘pandemie’, in dit geval.

 

Eenieder die hier al langer leest wat ik te melden heb, zal beseffen dat ik al heel lang wijs op een reeks ‘bedrijfsongevalletjes’ en ‘achterstallig onderhoud’ in onze ‘westerse’ democratieën, voorzover je daar ‘operationeel’ nog van kan spreken, door de verstikkende invloed van mensen met ‘geld’ en ‘toegang’. Ernstige ‘weeffouten’ die met lapmiddelen (tijdelijk) zijn verholpen, en ambities die volkomen onrealistisch zijn, en waardoor geld en aandacht gaat naar zaken die geen meerwaarde hebben, terwijl het broodnodige onderhoud aan de motor van onze samenleving niet die aandacht krijgt die onontbeerlijk is om schokken te kunnen overleven. Die kwetsbaarheid wreekt zich nu. 

 

Het grote gevaar is, dat ontwikkelingen die voor de verder toekomst van ons land, en Europa, van cruciaal belang zullen blijken te zijn, niet worden opgemerkt, omdat we het onszelf extra lastig hebben gemaakt door onze lust om iedereen ‘inspraak’ te geven, en niemand te vergeten bij het optuigen van een overladen kerstboom aan ‘regelingen’. Allemaal met de meest nobele bedoelingen, maar in de uitvoering onwerkbaar, met gierende misstanden tot gevolg. Een nieuwe ‘adviescommissie’ die de Belastingdienst, het UWV en het CBR moet doorlichten gaat alleen maar meer tijd en geld kosten, en de zoveelste onrealistische toekomstvisie, die op een hoop stort bij het volgende briesje. Die fragiele samenleving is geen lang leven meer beschoren. De zich samenpakkend donderwolken, terwijl we gemesmeriseerd in de koplampen van het ‘Covid-virus’ staren, zijn niet weggetrokken, maar komen steeds dichterbij. We dachten dat we tijd hadden, en dat met tijd raad zou komen, maar daar ziet het niet naar uit.

 

Eén aspect van die institutionele lethargie, is het idee dat de ‘Warparty’ in de Verenigde Staten zéker het presidentschap terug zal veroveren, en dat de ‘periode Trump’ slechts zal resulteren in ‘vier verloren jaren’ voor het ten uitvoer brengen van de ‘Olie-Agenda’ waar de NAVO met haar bondgenoten aan het begin deze eeuw aan begonnen zijn. Die overwinning van Biden is allerminst zeker, nu steeds nadrukkelijker in beeld komt dat zijn hersenen hem in de steek laten. Wat bij buitenstaanders zoals ondergetekende de indruk geeft dat het allemaal niet écht serieus is, dat verkiezingstheater. Of Trump de volgende vier jaar doorgaat op de ingeslagen weg, of het roer radicaal omgooit, als hij boven komt drijven, tegen alle verwachtingen in Europa en bij de ‘Warparty’ in, durf ik u niet te vertellen. Wel zal het een hele krachttoer worden om het zaakje in de Verenigde Staten bij elkaar te houden, ongeacht wie er wint van de twee. Een grote schoonmaak bij de FBI en de CIA zal slecht vallen bij wat nu de ‘Deep State’ is gaan heten, en na vier jaar zonder succes aan de poten van Trumps stoel te hebben gezaagd, is het maar de vraag of ze nu dan de handdoek in de ring gooien. En dat zal allemaal gevolgen hebben voor de hele wereld.

 

De snelle robotisering van wapentuig is ook iets wat haast ongemerkt zijn beslag krijgt, terwijl het enorme consequenties kan hebben, als de drempel lager wordt om te gaan schieten, als er toch geen mensenlevens op het spel staan. Althans, niet bij de eerste schermutselingen, en aan de ‘eigen’ kant. 

 

Veel landen die we ‘bevrijd’ hebben sinds het begin van deze eeuw hebben geen functionerende regering meer. Het ‘bereik’ van zittende regeringen in ‘westerse’ landen om het hele volk mee te nemen wordt met de dag minder. En als ik dan zie dat mijn krant een campagne is gestart om aandacht te vragen voor ‘hersenletsel in de sport’, bekruipt mij het gevoel dat we aan de vooravond staan van een ruw ontwaken uit een zelf geïnduceerde comateuze toestand, die een klinische variant is op de ‘State of Denial’. Rommelen in je handtas, op zoek naar je lippenstift, in een brandend en onbestuurbaar vliegtuig, met Joe Biden als piloot. 

 

We krijgen vast en zeker nieuwe ‘ramingen’ van het CBS. En het ‘Raam op Rusland’-media-collectief zal ons, samen met het Britse ‘Bellingcat’ van die werkloze sokken-verkoper, voeden met de nieuwste complot-theorieën over Poetin. Het SCP zal adviezen uitbrengen. Er zullen commissies worden geïnstalleerd die moeten uitzoeken waarom vorige commissies faalden. En we krijgen meer ‘experts’ op de televisie dan ooit. Het is niet veel meer dan onbetaalbaar vermaak. Letterlijk, want het geld is op, en ons ‘verdien-model’ wordt afgebroken waar we bij staan. ‘Iedereen een uitkering’ is niet wat mij voor ogen stond toen ik pleitte voor een ‘Basisloon’, omdat het in die vorm geen einde maakt aan het gigantische waterhoofd dat oneindig veel meer kost dan de uitkeringen die ze ‘beheren’. En door de handelsoorlogen, de Brexit, de nog altijd aanzwellende tsunami van ‘sancties’ die de internationale handel frustreren, zag het er al niet best uit.

 

Een Russische geopolitieke analist, vergelijkt Europa met een ‘apenkooi’, niet bij machte om afspraken te maken met de buren. En Sergei Lavrov haalde op de ‘Valdai Conference’, een concurrent voor het ‘World Economic Forum’, en haar plannen voor een ‘Nieuwe Start’, ook vernietigend uit naar Europa. Het onderstreept mijn eigen taxatie dat ze in Rusland, en China, niet zitten te wachten op een ‘Nieuwe Start’ onder regie van het ‘World Economic Forum’, dat er een ‘beetje’ een puinhoop van heeft gemaakt, met hoogdravende ideeën die economisch niet echt hout snijden. Op diezelfde ‘Valdai Conference’ stelde Poetin dat hij geen oren heeft naar de creatie van nóg een ‘apenkooien Rusland, en vasthoudt aan een ‘pragmatisch conservatieve’ koers. Zelfs mensen die het bloed van Poetin wel kunnen drinken, zouden er een lief ding voor over hebben als een ‘westerse’ politicus het hem nou zou zeggen, en de rust zou weerkeren. Maar zelfs als iemand zoals hij zijn hoofd boven het maaiveld uit zou steken, zouden ze niet op hem stemmen, om de aansluiting niet te verliezen met wat gangbaar is in ons deel van de wereld, en geen bergen bagger over jezelf uitgestort te krijgen. En vervolgens zouden ze dat hoofd er direct afhakken om te bewijzen dat ze geen ‘troll’ zijn.

 

Hé, kom op, waar zitten je hersens! Niet in je handtas.

 

Het is een vreemd raam waardoor wij naar de wereld om ons heen kijken.

 

Bestuurskunde

De belangrijkste drijvende kracht achter de golf van ‘Complot Theorieën’, zijn de ‘Complot Feiten’.

 

Iemand die zich op enig moment belazerd weet door leugenachtige lieden, wordt achterdochtig. Dat is één kant van het verhaal. De logische kant. En een solide argument tegen censuur, ‘staatsgeheimen’, liegende politici en ambtenaren die elkaar beschermen, en journalisten die zichzelf beschouwen als een verlengstuk van de staatsmacht, of de oppositie. 

 

Voor de machthebber en zijn ambtelijke en journalistieke entourage kan het volkomen logisch zijn dat bepaalde informatie niet wordt gedeeld met mensen buiten een zekere ‘kliek’. Het kan de opsporing van criminelen, of de defensie van een land schaden. En in bepaalde gevallen kan het raadzaam zijn een bepaald onderwerp eerst zorgvuldig uit te werken in een kleine groep, alvorens het prijs te geven aan het publiek. Met zeventien miljoen ‘experts’ een zinvolle discussie voeren over milieu- en klimaatmaatregelen, of de bestrijding van een ‘Pandemie’, is niet alleen niet raadzaam, maar ook volkomen contraproductief, zoals we nu aan den lijve ondervinden. Elk van die zeventien miljoen ‘experts’ die bemerkt dat zijn of haar volkomen logische standpunt niet integraal wordt overgenomen, zal de neiging hebben om op zoek te gaan naar onwil, en mensen met ‘belangen’ die moedwillig de boel lopen te verzieken. 

 

Wie achteraf gelijk krijgt, probeert te reconstrueren waarom al die belangrijke mensen op die hoge posten, met toegang tot nóg meer informatie dan degene die het uiteindelijk beter door had, en omringd door een weelde aan weelderig beloonde ‘experts’, toch precies datgene deden wat je juist níet moest doen. Neem ‘Covid’. Als één van de weinigen van de zeventien miljoen ‘experts’ in ons land, zag ik wel wat in de Chinese aanpak. Dat verklaart ook direct waarom we dat dus niet deden, want een zeer ruime meerderheid, en niet alleen mensen dicht bij het vuur, hadden daar een afwijkende mening over. Ik meen, heel eigenwijs en inflexibel, ook nu nog dat we beter de zaak anderhalve maand in het slot hadden kunnen gooien waar dat virus zich openbaarde, om dat virus uit te stampen, en daarna de draad weer op te pakken. Of, als dat onze logistieke en organisatorische capaciteit te boven ging, als overheid de handdoek meteen maar in de ring te gooien, en tegen de burger te zeggen: ‘Sorry mensen. Maar help jezelf, want aan ons heb je niks.’ 

 

Als we vervolgens toch, ‘heel intelligent’, proberen maatwerk te leveren, met maar één parameter die leidend is, en dat is de ‘IC-capaciteit’, dan is dat zelfmoord. Zo verkondigde ik al in februari. Maar als ik het besprak met mensen om mij heen, dan was er bar weinig draagvlak voor die opvatting. Het is geen complot dat we in ons deel van de wereld keuzes maken die de pijn maximaliseert, zo is mijn stellige overtuiging. Ik realiseer mij dat je kunt redeneren dat iemand, ergens, vooraf bedacht dat als er een wereldwijde pandemie zou worden ontketend, de ‘westerse’ landen kansloos waren door hun obsessie met ‘democratie’, die bij ons zo is misvormd, dat we allemaal ‘inspraak’ willen, en ook krijgen, dat het voor ons economisch, cultureel en sociaal een nekschot zou zijn. Dat kan autonoom leiden tot speculatie over boze opzet, en daarmee is dan de ‘complot theorie’ geboren, die vervolgens een geheel eigen leven gaat leiden, en het verder zonder enig bewijs kan stellen. 

 

Hoe groter vervolgens de onmacht, hoe stelliger we geloven dat het allemaal kwade opzet is. Die hysterische reactie sluit naadloos aan bij reeds aanwezige argwaan tegen landen of invloedrijke eenlingen, alsmede degene die reeds in een vroeg stadium waarschuwde voor chaos en kaalslag, in het bijzonder waar die laatste maatregelen aanprees die de ‘institutionele vijand’ in eigen land doorvoerde. Inplaats van tot inkeer te komen, en met hangende pootjes op onze schreden terug te keren, tóch niet zo ‘intelligent’, is de neiging vervolgens om met verdubbelde inzet door te drukken op de ingeslagen weg. Mijn observatie is dan dat als je dat doet, de uitkomst van die keuze eveneens voorspelbaar is, waar het onherroepelijk leidt tot een ‘Big Brother’ die op enig moment resoluut ingrijpt. Of de chaos ontaardt in ‘broederlijke twisten’, en het eind van de beschaving, welvaart een welzijn op het altaar van het ‘Eigen Gelijk’. 

 

Het is geen ‘complot’, maar een proces met een logische uitkomst. Falen heeft consequenties. In het bijzonder als de bevolking van een land zo is geconditioneerd dat men denkt dat er geen consequenties zijn. Omdat we het nu zo hebben geregeld dat iedereen die ‘verward’ is mag rekenen op ondersteuning door de overheid. Dat er altijd een ‘potje’ zal zijn voor de hulpelozen. Maar in een land zonder structuur, waarin ‘verwarring’ de norm is, en tevens een recht, wat we in onze verdwazing een ‘Open Samenleving’ zijn gaan noemen, is er niemand meer om dat ‘potje’ te vullen. Tot de overgrote meerderheid weer leert dat je je behoefte op het ‘potje’ moet doen, loop je maar rond met je poepbroek, dan. Dat is niet omdat iemand dat zo bedacht heeft, maar als je zelf je billen niet af kan vegen, en de zorg is niet ‘geregeld’, gaat het stinken. Je begint met het ideaal van een ‘Open Samenleving’, en je eindigt in het ‘Open Riool’. Of in de dwangbuis van ‘Big Brother’. 

 

Laat mij u op dit punt nog even terugvoeren naar het begin van deze bijdrage. Dat hele proces begint met ‘Complot Feiten’, zoals onthuld door Edward Snowden, Chelsea Manning en Julian Assange, en vele anderen. Met een keur aan mensen die menen dat ze er goed aan doen om in te grijpen op een wijze die u en ik ‘censuur’ noemen. Of geïnstitutionaliseerde leugenachtigheid. ‘Staatsgeheimen’ en ‘Spin’. In ons deel van de wereld meer en meer in dienst van het ‘Financieel/Militair/Media’-complex, met haar ambities om op het hoogste niveau van de voedselketen te mogen bepalen hoe het werkt in de wereld, en wie er de lakens uitdeelt. Een eindeloze reeks van vileine plannetjes die inmiddels ‘Complot Feit’ zijn, door overheden, of machtige organisaties die daar dicht tegenaan schurken, hebben ons vertrouwen in de overheid ondermijnd. En daar eten we nu de zure vruchten van. 

 

Bedenk ook, dat achteraf rectificeren als een ‘complot’ uit de klauw giert, of een ‘leugenballon’ wordt lekgeprikt, het vertrouwen niet herstelt. Als het idee postvat dat de correcties achteraf slechts tot doel hebben een nóg groter ‘complot’ te beschermen, en dat wat in de openbaarheid komt slechts het topje van de ijsberg is, zijn de rapen goed gaar.  En daar zitten we in het ‘westen’ nu dicht tegenaan, of we zijn er al overheen. En dan onderstreep ik nog maar eens, dat het niet uitmaakt of u denkt in termen van een ‘elite’ in eigen kring, of een ‘globalistisch cabal’, of in ‘Enge Russen / Enge Chinezen’ en hun handlangers binnen onze eigen volmaakte wereld. 

 

Het begint bijna altijd met ‘Goede Bedoelingen’. Wij weten hoe het moet, en hoe het zit. Maar we moeten de ‘anderen’ zien mee te krijgen. Probleem is, dat ‘ze’ niet luisteren, en er is geen tijd te verliezen. In mijn geval, als ik begin dit jaar in de top van de voedselketen zou hebben gezeten, en ik wilde persé de ‘Chinese Oplossing’ erdoor drukken, om economische, culturele en sociale zelfmoord te voorkomen, had ik ook mijn toevlucht moeten zoeken tot ‘Complotten’. Slimme manieren om de institutionele weerstand in de samenleving te omzeilen, of te doorbreken, omdat er geen kijk op was dat voor elkaar te krijgen in een land met zeventien miljoen ‘experts’. Dat is het wat de mensen bedoelden die zeiden dat die ‘Chinese Oplossing’ in ons land niet kon. Maar moeten we dan maar accepteren dat we economisch, cultureel en sociaal zelfmoord plegen? Dat is een onmenselijk dilemma, als je oprecht meent dat er een enorme catastrofe dreigt. Beter is het om capabele mensen aan te stellen, die je na een aantal jaren weg kunt stemmen als ze het niet goed doen, en kunt houden als ze tegen de uitdaging zijn opgewassen, zonder in beton gegoten maximale termijn, en niet met zeventien miljoen mensen te willen regeren.

 

Wellicht moeten we nog eens terug naar de tekentafel waar het de ‘bestuurskunde’ betreft?

Coronamelkers

Er zijn mensen die rijk zijn, en er zijn mensen die veel te besteden hebben.

 

Rijke mensen hebben de potentie om veel te besteden, maar veelal moeten ze daarvoor eerst bezittingen ‘liquideren’. Na verkoop van die bezittingen hebben ze het geld dat ze uit kunnen geven. Mensen met een hoog inkomen die het geld laten rollen, ogen rijk, maar zijn niet zelden platzak. Begraven onder de schulden. Want door dat hoge inkomen hebben ze ‘toegang’ tot krediet. Snelle auto’s, grote boten, dure huizen, en ‘kunst’ waar op de veiling astronomische bedragen voor worden neergelegd, maar die in een toenemend aantal gevallen geen ‘tijdloze’ kwaliteit bezitten. Ook het bezit van een ‘voetbalclub’, de ‘must-have’ voor mensen die willen pronken met hun inkomsten, zou ik niet aan willen merken als een blijk van rijkdom. Zeker niet nu door de ‘Coronamaatregelen’ de stadions leeg moeten blijven. 

 

Er zullen lezers zijn die hier al langer lezen wat ik te melden heb, die menen dat mijn sombere verwachtingen over de ontwikkeling van de economie in ons deel van de wereld overduidelijk misplaatst waren. De prijzen van huizen gaan door het dak. De aandelen staan op recordhoogte. Het geld klotst tegen de plinten. Overheden houden iedereen uit de wind die een tegenvaller voor de kiezen krijgt. En ‘sparen’ loont minder dan ooit door negatieve rente. 

 

Er valt veel voor te zeggen om klassieke rijkdom, het ‘bezit’, nu te ‘liquideren’ en de bloemetjes buiten te zetten. Waarom zou je het willen ‘oppotten’, als de overheid in geval van nood toch bijspringt? Is het ook niet beter voor de economie als de ‘omloopsnelheid’ van het geld wordt gemaximaliseerd? Is dat niet de les van de ‘kredietcrisis’, dat ‘austerity’ van een problematische situatie een zwart gat maakt? Moeten we juist daarom nu niet volop geld uitgeven aan onze ‘Groene Droom’? Wat maakt het uit dat dat geld er niet is? Dan schrijven we toch gewoon extra krediet uit, of zetten we de geldpers in de hoogste versnelling? 

 

Onderdeel van die spagaat in onze kijk op wat ons nou welvaart brengt, en wat niet, en voor wie, is de kwestie van de ‘Coronamaatregelen’. Andermaal benadruk ik dat mijn medische kennis ontoereikend is om te beoordelen hoe gevaarlijk dat virus voor uw en mijn gezondheid is. De kritiek op het gevoerde beleid valt uiteen in twee groepen. De ene groep stelt dat er aanzienlijk doortastender opgetreden moet worden, en de andere groep stelt dat we volledig de weg kwijt zijn, omdat het niet veel meer is dan een flinke griepepidemie. Die laatste groep sleept de cijfers van de ‘oversterfte’ naar voren, waaruit blijkt dat de griepepidemie van 2016/17 tot nu toe meer mensenlevens heeft gekost dan ‘Covid-19’, in Nederland. Daar valt geen speld tussen te krijgen, maar wat dan gemakshalve wordt vergeten, is dat de weg naar het eind van het jaar nog lang is, de trend niet bemoedigend, en dat er in 2016/17 niet zulke vergaande maatregelen werden genomen om besmetting te voorkomen. Wat dan weer leidt tot speculatie over andere oorzaken dan ‘Covid’ voor een deel van het aantal doden, zoals minder goede zorg voor ‘Niet-Covid’ patiënten, uitgestelde behandelingen en suïcide door de slechte vooruitzichten. 

 

Die hele zinloze ‘dialoog’ wordt gevoed en gevoerd door de ‘Corona-Melkers’. Of er rechtstreeks aan wordt verdiend, of dat men in dat spel slechts ‘sparringpartner’ is, maakt op zich niks uit. Wel voor uw beleving, als u met elke nieuwe ‘maatregel’ steeds bozer wordt, of waar u ‘mooie mogelijkheden’ ziet om nu eindelijk uw ‘Groene Droom’ te realiseren door gebruik te maken van deze crisis. Maar het zijn twee zijden van dezelfde munt. En het verandert niets aan de uitkomst. Journalisten, ‘kwebbelkousen’ op de televisie, en ‘experts’ die elkaar voor ‘rotte vis’ uitmaken verdienen er leuk aan. Alles wordt ‘verbouwd’ om gebouwen en de ‘leefomgeving’ aan te passen aan de laatste inzichten om onze samenleving ‘Corona-bestendig’ te maken. En wat ongemerkt ook wordt verbouwd, is wat we ooit de ‘economie’ noemden. 

 

Nationaal en internationaal wordt ijverig gewerkt aan een geheel nieuw ‘systeem’, dat in de basis een omkering is van wat het tot nu toe was. Adam Smith bedacht dat de ‘Wealth of Nations’ toenam bij een stijgende productiviteit en vindingrijke oplossingen, waarbij ‘producenten’ en ‘klanten’ elkaar moesten zien te vinden op een ‘Open Markt’. Wie succesvol was als ‘producent’, zag zijn eigen persoonlijke waarde (bezit) groeien. Door vervolgens het gespaarde vermogen te investeren, met een passende rente als vergoeding voor het risico, omdat een investering immers ook mis kon lopen, en de investeerder dan zijn geld kwijt was, bleef iedereen scherp. De producent, degene die zijn of haar eigen geld inbracht om die productie te realiseren, en de klant, die het beste product wilde voor het laagste bedrag. Dat systeem was het ‘kapitalisme’. 

 

Het werd gekaapt door bankiers, die met bergen ‘Fiat-Geld’, geld dat niet bestond, niet verdiend was, maar dat kon worden geleend aan ondernemers door afspraken met de Koning of regering van een land, een ware goudmijn was voor die bankiers. Ik heb daar al meermaals mijn licht over laten schijnen en u verwezen naar relevante artikelen die meer achtergrondinformatie gaven. Het was in de kern geen gezond systeem, omdat bankiers die niet ‘scherp’ genoeg waren, en geld verloren, altijd meer ‘nieuw geld’ uit konden lenen, binnen het raamwerk van de afspraken die gemaakt waren met de Vorst of regering. De enige bedreiging was de regelgeving, en het gevaar van particulieren die het werkelijke bestaande geld uit de circulatie haalden door het op te potten. Vermogen veilig te stellen voor een ‘regenachtige dag’ en ‘tegenvallende oogsten’. 

 

Bij een oplopende schuldenberg hoort, in het kapitalisme, maar ook in het ‘Fiat-Geld’-gedreven systeem met commerciële banken als spin in het web, en de facto machtigste spelers in de wereld, een oplopende rente. Daar is inmiddels geen sprake meer van. De rente wordt kunstmatig laag gehouden, en zelfs negatief gemaakt, door ‘Centrale Banken’ die zo mensen met spaargeld (zoals pensioentegoeden) onteigenen. Om dat proces te kunnen controleren, en te voorkomen dat mensen met een ‘vermogen’ de wijk nemen naar landen waar de rente nog wordt gezien als een vergoeding voor het risico dat men loopt, wordt nu in ijltempo gewerkt aan het ‘digitaliseren’ van de ‘geldmarkt’. Met een ‘druk op de knop’ bent u dan rijk, of arm, afhankelijk van de grillen van degene die de ‘bestanden’ beheert. Dat systeem functioneert nu al in ons deel van de wereld, maar vergt nog wel dat elk alternatief voor de ‘digitale munt’ uit de vergelijking wordt gehaald. Anders ontstaat een ‘Zwarte Markt’ die de macht van de overheid ondermijnt. 

 

Dat nieuwe systeem is niet écht nieuw. In het verleden noemden we het ‘communisme’. Of, wat mijn voorkeur heeft, ‘feodalisme’. Een systeem dat is gegrondvest op ‘credits’. Met de overheid die geeft, en neemt. Rijk is degene die veel subsidie krijgt, en arm is degene die niet ‘naar boven likt’, en ‘naar onderen trapt’. Recht op subsidie wordt verstrekt op basis van onduidelijke voorkeuren, die met het uur kunnen veranderen. Productiviteit is geen criterium meer. Bepalend is ‘toegang’. Nationaal en internationaal wordt er al volop mee gewerkt. ‘Sancties’ en ‘Pluk Ze’, alsmede het nog altijd snel groeiende imperium van tarieven, opslagen, kosten, accijnzen, boetes, léges, variabele ‘eigen bijdragen’ en noem alle creatieve manieren om te ‘sturen’ maar op. 

 

De tragiek is, dat het onvermijdelijk een aanzuigende werking heeft op mensen die niet zouden weten hoe je iets moet produceren, maar die wel graag rijk willen worden. ‘Toegang’ tot overheidsfuncties en gesubsidieerde activiteiten is aantrekkelijk, omdat je dan veel geld uit kunt geven, en dus veel te besteden hebt. Maar ‘tussen je oren’ ben je gewoon een ordinaire struikrover die geen benul heeft van wat nodig is om de mensheid boven zichzelf uit te laten groeien. ‘Cronyism’, zoals volop zichtbaar is bij de Bidens, de Clintons en andere ‘ritselaars’ in de Amerikaanse politiek die al vele jaren druk zijn met ‘netwerken’, is een ziekte die gevaarlijker is dan ‘Covid’. De ‘Coronamelkers’ verliezen zich in het spel, en rollen kissebissend over straat, terwijl iedere notie van welvaart en welzijn uit beeld schuift. Eenieder claimt de beste bedoelingen te hebben, en grootste plannen, waarvoor ze veel geld vrij willen maken. Maar ze bedoelen ‘krediet’. Gunsten. Met schattingen van de waarde van wat we als onderpand inbrengen die kant noch wal raken.

Pijplijnslaven

Het ‘Vredesakkoord’ tussen Israël en de ‘Golfstaten’ maakt de weg vrij voor een pijpleiding voor olie en gas naar Europa via Israël.

 

De oorlogen en ‘Regime Change’ operaties van de NAVO gaan over olie en gas. Over de bronnen, en over de controle in de gebieden waar de pijpleidingen doorheen lopen, of waar men die graag zou willen aanleggen. De rest van de argumenten is flauwekul. Hondenbrokjes voor ‘activisten’ die je mee moet zien te krijgen. Ja hoor buurman, het gaat over ‘mensenrechten’. Zou je niet een mud aardappelen halen in je petje?

 

Israël onder Netanyahu had eigenlijk de ambitie om zelf de regisseur/dompteur te worden van het hele olie-circus. Verscholen achter de NAVO-landen trekt het land al enige decennia aan de touwtjes, maar met Trump, hun ogenschijnlijke boezemvriend, liep het anders dan gehoopt. Het ‘Vredesakkoord’ is een eclatant succes voor Trump. Zijn benadering is kenmerkend voor de manier waarop hij handelt, de kaarten dicht tegen de borst gedrukt, van hot naar her over het hele bord stukken verplaatsend, zonder herkenbaar patroon, om dan op het beslissende moment een ‘schaakmat’ af te geven. 

 

Althans, als u mijn analyse van dit spektakelstuk wilt volgen. Andere analisten zijn zeker nog niet zo ver, en velen zullen het nooit zo kunnen (willen) zien. Maar Israël lag al veel langer ‘in bed’ met de Soennitische dictaturen in de regio, en speelde met hen onder één hoedje in de strijd tegen het Shiitische Iran. Verscheidene terreurorganisaties werden misbruikt, of lieten zich misbruiken voor het realiseren van de doelstellingen van het ‘Bondgenootschap’ dat naast de NAVO ook de ‘Golfstaten’ en Saoedi Arabië omvatte. Met Israël als ‘anonieme vennoot’. Formeel omdat Israël en die Arabische landen het niet goed met elkaar konden vinden, maar vooral omdat de bevolking in Israël en in die Arabische landen er op teerde dat ze elkaars gezworen vijanden waren. ‘Brood en Spelen’. Het leverde ongebreidelde hoeveelheden geld op voor meer en meer wapens, die echter niet werden ingezet om elkaar eens even flink de waarheid te zeggen, of om de ‘Kwestie Palestina’ op te lossen via wapengekletter, maar om de Palestijnen te laten dromen, terwijl stukje bij beetje hun land werd opgevreten, de ‘Bondgenoten’ samen optrokken tegen Irak, Syrië en Libië, en (tot nu toe tevergeefs) probeerden Iran te verleiden tot een oorlog. 

 

Trump trok de stekker eruit. Hij maakte het geheime huwelijk wereldkundig, kondigde ijskoud aan dat de bemoeienissen van de Verenigde Staten met de regio maar één doel hadden: De controle over de olie, ten behoeve van de Amerikaanse ‘bottom line’, en de rest kon doodvallen. Helemaal als een verrassing kwam het niet, want reeds voor Trump verkozen werd, stelde hij al dat hij niet begreep waarom Obama zich niet terug had getrokken uit Irak, en de olie had gehouden. En dat was ook exact wat hij deed in Syrië. Val dood met je mensenrechten en je democratie. 

 

Heel even leek het mis te gaan voor Trump, toen Qasem Soleimani in Irak een ontmoeting zou hebben met Saoedische ‘duivenvoor vredesoverleg. Diverse bronnen stellen dat de aanslag op Soleimani tot doel had die ontwikkeling te blokkeren, en verder niks. Want Trump is wel degelijk serieus waar hij stelt ook de Iraanse olievelden te willen toevoegen aan zijn palmares. Net als die van Venezuela. En om Europa af te sluiten van olie en gas uit Rusland, als de Verenigde Staten niet een hand op de pijpleiding hebben liggen. De doorbraak die van Israël een ‘pijplijn-slaaf’ maakt is zeker niet wat Netanyahu op het netvlies stond toen hij Trump in het zadel hielp bij de verkiezingen van 2016. Of de ‘Warparty’ niet ziet dat het niet ‘Rusland’ was, maar ‘Israël’, of dat ze het niet durven benoemen, of dat aspect juist wel kunnen waarderen, doet er op zich niet veel toe. Helder is nu dat Israël naar de pijpen van Trump danst, omdat het hele avontuur in het Midden-Oosten, en olierijk Afrika, een geheel andere wending heeft gekregen. En ook als Biden wint, valt dat niet meer ongedaan te maken. In hoeverre Trump Netanyahu bij de ‘edele delen’ heeft, waar Netanyahu net als Biden te drogen hangt wegens het misbruiken van het ambt voor zelfverrijking, en Trump de almachtige banken van Wallstreet in de tang heeft, zou ik u niet kunnen vertellen. Maar de ‘leverage’ van de ‘tovenaarsleerling’ (Trump) op de ‘meester’ (Netanyahu) is iets wat mij nog wel even bezig zal houden als Trump de verkiezingen wint.

 

De Russen en de Chinezen doen hun eigen ding, en zijn vooralsnog onbereikbaar voor Trump. Het is hoe dan ook de vraag of de ‘tovenaarsleerling’ zijn hand niet heeft overspeeld door Europa zwaar onder druk te zetten. Een alternatief voor Russisch gas en Russische olie via een nieuw aan te leggen pijplijn via Israël, is voor Europa wellicht een argument om het NAVO-plan niet vaarwel te zeggen. Daarnaast lonken er nieuwe ‘velden’ in en rond de Middellandse Zee, waardoor Europa minder afhankelijk zou kunnen worden van import. Maar het spel is nog niet gespeeld. Ook de Russen worden ongeduldig, en pikken het niet langer dat ‘Brussel’ zich gedraagt als een ‘Opgeblazen Nederland’, parmantig de hele wereld de les lezend.  

 

Waar de Turken nu samen met Azerbaijan proberen Nagorno Karabach als doorvoergebied voor olie en gas naar Europa veilig te stellen, terwijl ze in het Middellandse Zee gebied de bully’ uithangen om ook daar de controle over de winning van olie en gas veilig te stellen voor zichzelf, tot in Libië aan toe, vinden ze de Russen op hun weg. En waar Russische marineschepen nu Iraanse tankers escorteren, na recente piraterij door de Verenigde Staten, die in volle zee Iraanse schepen enterende en de olie aan boord, bestemd voor het noodlijdende Venezuela, voor eigen gewin verkochten, zit een ongeluk in een uitglijder over een plas olie in een klein hoekje. Maar wij in Nederland hebben wel belangrijker dingen aan ons hoofd! Wat is het laatste nieuws over ‘Lange Frans’?

Lotje

We zijn nu, collectief, volledig ‘van Lotje’. 

 

Niet langer in staat om hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden. ‘De Barbaren staan voor de poort!’ Wat is daarop uw reactie? ‘Ja, maar hoe moet dat met 'lange Frans’?’, of: ‘Zie je dan niet dat Willem Alexander ons in de steek laat?’ Lange wie? En hoezo ‘in de steek’? Willem Alexander en zijn gezin verbleven toch in Europa, en u bent toch Europeaan? Of bent u zo'n provinciaal die in de Koning een 'Vader' wil zien? De man heeft geen enkele invloed op het beleid, doet voortreffelijk werk als ambassadeur van onze provincie in Europa, en is onbetaalbaar als ceremoniemeester bij feesten en partijen. Zonder zijn boot zou Youp niet meer weten waar hij het over moest hebben in zijn wekelijkse column voor NRC. En nu verdienen hele volksstammen 'uitvreters' geld aan het geouwehoer over de vraag of hij onmisbaar is in de provincie, of ook 'in functie' kan zijn als hij 'oproepbaar' in Griekenland verblijft. De lijst met bizarre ‘nieuwsfeiten’ begint eindeloos te worden, en het gaat mijn eigen capaciteit om er op dit blog op te reageren, in de hoop tenminste nog de dijken te verzwaren voor de storm in alle hevigheid losbarst, nu echt ruim te boven. 

 

Het kapitalen kostende tijdelijke onderkomen voor de volksvertegenwoordigers is niet ‘Corona-proof’. Een keur aan ‘gespecialiseerde bureaus’ heeft dat vastgesteld. De gangen zijn niet breed genoeg, en de ruimtes voor de lift, en de lift zelf, maken het lastig om anderhalve meter afstand te bewaren. ‘You are kidding me!’ Vertel mij dat je een grapje maakt. Welke volslagen verknipte idioot bedenkt dat je een tijdelijk onderkomen zo had moeten ontwerpen, inrichten en uitrusten dat zelfs de meest hersenloze garnaal er veilig in rond kon spartelen als er een pandemie uit zou breken? Welke, in de ‘Ballenbak’ groot geworden generatie meent nou serieus dat het raadzaam is de burgers om extra offers te vragen om van een noodgebouw voor institutionele ‘uitvreters’ een paleis te maken? Terwijl de échte werkgelegenheid grondig wordt gesloopt door de desinteresse, het onvermogen, en het verlangen om iedereen te ‘pleasen’ van diezelfde kudde ‘uitvreters’? Ik zag de rondleiding door dat optrekje, en dacht bij mijzelf: 'Wie heeft er zo'n kantoor in deze tijd'? De meeste mensen zitten inmiddels weggedoken in een ruim bemeten kast op hun eigen zolder, tussen de ongebruikte tent en skispullen, omdat ze in de vestiging van het bedrijf zelf niet meer welkom zijn vanwege de 'Coronaregels'. Van mij mag het een permanent onderkomen worden, dat noodgebouw, en schrappen we die geplande, peperdure verbouwing van het 'Binnenhof'. Wellicht kan Huawei er zijn hoofdkantoor voor Europa in vestigen, om van daaruit '5G' uit te rollen? Op voorwaarde dat ze het gebouw keurig restaureren met Chinees geld, dat ze eerder aan ons verdienden door ons de producten te leveren waar de werkers in Nederland te duur voor waren geworden. En waardoor we nu niks meer kunnen maken of organiseren, en al negen maanden worstelen met een virus dat ze in China in anderhalve maand hadden uitgestampt.

 

Maar ondertussen bewegen we met sneltreinvaart in de richting van meer en meer censuur, meer in het bijzonder gericht tegen mensen die volksvertegenwoordigers wegzetten als ‘uitvreters’, omdat dat een vorm van ‘Hate Speech’ zou zijn. Onder is boven. Links is rechts. En een ‘uitvreter’ is een hoogwaardige producent van wat de maatschappij het meest nodig heeft in deze verwarrende tijden. Ja ja, buurman, ga maar een mud aardappelen halen in je petje. 

 

Het is niet de schuld van iemand in het bijzonder. Het is geen ‘Groot Complot’. Eerder het tragische bewijs van de schade die het gevolg is van ‘Sensory Overload’. Als fenomeen al héél lang bekend, en van alle kanten bestudeerd. In de aanloopfase was ‘automatisering’ het antwoord, en nu is het een onderdeel van het probleem. ‘Automatisering’ geeft ons vleugels, zolang we weten wat die ‘computer’ doet, en wat de beperkingen zijn. De analogie die zich hier opdringt, is die van een ‘God’, of een onfeilbaar geachte leider, die op enig moment zelf ook begint te geloven dat alles wat hij vastpakt verandert in goud. Als volgzame burger hoef je niet meer zelf te denken, alleen nog maar te vragen om ‘gehoord’ te worden. 

 

Bij een leider van vlees en bloed is er nog een ‘eind van de lijn’. Iemand die je uiteindelijk ter verantwoording kunt roepen als het volkomen uit de hand giert. Als de almachtige, superslimme leider zijn of haar hand overspeelt, en alleen nog met toenemende repressie de onvrede kan beteugelen. Bij een ‘God’ en bij ‘Automatisering’ is er niet zo’n adres. Iedereen wijst naar elkaar. En ondertussen neemt de hersenloze chaos exponentieel toe, omdat er bakken met geld tegenaan gegooid moeten worden om het morrende volk ervan te weerhouden in opstand te komen, en alles kort en klein te slaan, zoals hersenloze meutes gewoon zijn te doen. Zo’n ‘beeldenstorm’ lijkt mij niet zo heel ver meer van ons bed. 

 

De ‘Newsfeed’ van Google, en al het ‘Mainstream’ nieuws, getuigt van een institutionele verwarring, en verantwoordelijke politici, wetenschappelijk geschoolde ‘experts’, ‘pratende hoofden’ en al het ‘journalistenvolk’ die als bezetenen van het kastje naar de muur rennen, om beginnende brandjes te doven, of aan te wakkeren. Een golf van ‘Grijze Smurrie’ vol ‘non-news’, hele en halve leugens, en volkomen onrealistische wanen trekt een verstikkende deken over ons heen. Een groeiende groep mensen vlucht in uiteenlopende vormen van ‘Virtual Reality’, via elektronische ‘Games’, ‘Netflix’, drugs, ‘sociale media’ als surrogaat voor de échte wereld, en opportunistische sprookjes van fantasten en oplichters. 

 

Het is verleidelijk om alles wat er mis gaat in die onmogelijke constellatie van virtuele bubbels te wijten aan een ‘Groot Complot’, met ‘Russen’, ‘Chinezen’, ‘Iraniërs’ of onze eigen ‘elite’ in de schaduw als degenen die ons te grazen nemen, dat we niet eens meer zien dat we het zelf zijn. Niet u, of ik. Maar ‘Lotje’. Kortsluiting in ons hoofd. Als een blok gevallen voor de lokroep van een visie op de toekomst die beloofde elke individuele behoefte te zullen vervullen, waarna we ieder onze eigen weg gingen, en nu hopeloos verdwaald zijn in het ‘Grote Enge Bos’ van onze wanen en fobieën, en in toenemende mate de neiging vertonen om ons vast te klampen aan de eerste de beste voorbijganger die er uitziet als een ‘vriend’. Onder voorwaarde dat die ‘vriend’ de volkeren en échte, succesvolle leiders haat en bestrijdt die we geleerd hebben te wantrouwen, omdat ze daar opkomen voor het collectief. Want die tijd, dat we dingen samen oplosten, ligt achter ons. Daar hebben we nu de geautomatiseerde systemen voor. 

 

Hoe zit dat met die aardappelen, buurman?

Output

Loopt het allemaal volgens plan, of is deze chaos waar we middenin zitten te wijten aan hoogmoed, die voor de val komt?

 

Degenen die menen dat het allemaal volgens plan verloopt, vormen een ruime meerderheid. Wel zijn ze onderling verdeeld, waar de meesten denken dat we het slachtoffer zijn van een ‘Russisch Plan’, met daar tegenover degenen die verkondigen dat het onze eigen ‘elite’ is die aan de touwtjes trekt. En aan beide zijden op de flanken de ‘Aliens’, of de ‘Duivel’ die helpt om het plan ten uitvoer te brengen. Om het nog een tandje ingewikkelder te maken, zijn er ook ‘hybride’ vormen die menen dat de ganse wereldtop ‘behekst’ is, danwel haar ziel aan de ‘Duivel’ heeft verkocht. 

 

Daar ergens tussenin vindt u mij. De ‘Roepende in de Woestijn’, vrees ik, die meent dat het ‘Overreach’ en ‘Hoogmoed’ is in ons deel van de wereld. En dan in die zin dat ik constateer dat het niet overal in de wereld gierend uit de klauw loopt. Niet dat ik alle antwoorden heb. Maar veel van wat ons lijkt te overkomen is slechts de logische, onvermijdelijke consequentie van onze eigen onwil om te luisteren naar de mensen die vooraf al zeiden dat je geen groot vierkant blok door een klein rond gat kan drukken. Kenmerkend voor een ‘exacte’ blik op mens en maatschappij. In de ‘alpha’-hoek kan echter alles wat je dromen en verlangens je voorspiegelen. Je moet het alleen écht ‘willen’. De wereld als één groot ‘Harry Potter’-boek.

 

De schrijfster van dat boek wist tenminste nog dat het fictie was, maar is daardoor nu ook zelf keihard in aanvaring gekomen met de meute die niet langer bereid is om ‘geslachtskenmerken’ te beschouwen als ‘onderscheidend’, zoals wetenschappers al eeuwen lang doen, exact om daarvandaan meer te weten te komen over ons individuele functioneren. Maar in de ‘behavioristische’ wereld die wij de sporen hebben gegeven ligt het anders. ‘Input/Output’. En hoe dat ‘apparaat’ werkt zal ons een rotzorg zijn. 

 

Input/Output’-denken hevelt alle gewicht over van de ‘constructeurs’, de ‘uitvinders’, naar de ‘data-analisten’ en ‘communicatiespecialisten’. En dat heeft ernstige consequenties. Op ieder gebied. Kijk naar wat we tegenwoordig ‘Tech-bedrijven’ noemen. Google, Twitter, Facebook, Instagram. Zeker, die bedrijven gebruiken hoogwaardige technologie, en investeren zich kleurenblind om de laatste snufjes te bemachtigen en te implementeren. Maar ze zijn, ‘by design’, gewetenloos, immoreel, ‘Input/Output’ belust op geld en macht. Mondiale macht bovendien. Waarbij de ironie is dat veel van die bedrijven hun leven als Moloch begonnen met verheven idealen. Ze gingen mensen dichter bij elkaar brengen. Google had als slogan ‘Don’t be Evil’, maar een lange rij ‘dissidenten’ en ‘klokkenluiders’ in eigen gelederen stellen dat die tijd geweest is, als het ooit al serieus was. 

 

Zelf ben ik de mening toegedaan dat al die bedrijven ooit écht de beste bedoelingen hadden. Maar zoals J.K. Rowling zou zeggen, raakten ze in de war. En vooral ook in de ‘War’, waar de ‘Warparty’ wel brood zag in de mogelijkheden om hun strijd voor meer dingen die ‘BOEM!’ zeggen ’naar de mensen te brengen’. Vooral Google investeerde zich kleurenblind in wapentuig en ‘Dual Use’ technieken om ‘Input/Output’ te gebruiken om mensen te beïnvloeden. En in mijn bijdrage van afgelopen zaterdag waarin ik uw aandacht vroeg voor de ’Schaduwpoort’-documentaire, ziet u waar dat toe heeft geleid. De ’Top Dog’ van Google raakte direct betrokken bij uiteenlopende ‘Regime Change’-operaties. Ik denk écht dat die lui meenden dat hun superieure ‘Input/Output’-benadering zou leiden tot een ‘Vreedzame Transitie’ in landen die dwars lagen. De politiek verantwoordelijken hadden moeten zeggen: ‘Goed plan! Doen we niet’, want in strijd met het internationale recht, waarin verankerd dat landen soeverein zijn, en hun eigen glazen in mogen gooien. Maar onze politiek verantwoordelijken sprongen gretig, zonder diploma, en zonder zwembandjes, in het diepe. En nu verzuipen we. 

 

Hevig spartelend na de totaal onverwachte zege van Trump bij de vorige presidentsverkiezingen, zijn we nu getuige van een episch gevecht tussen het ‘Militair/Financieel/Media’-complex en een ‘Los Kanon’ in het hart van de ‘Input/Output’-gedreven wereld. De onvoorspelbare ‘Input’ van een man als Trump maakt de op statistieken en ‘data-analyse’ drijvende ‘Input/Output’-meute radeloos. Zijn fans zeggen dat dat opzet is. Maar wie terugbladert ziet dat Trump altijd al zo is geweest, en dat het dus niet zozeer een weloverwogen strategie is met een ultiem doel in de geest van ‘Herstel van de Orde’. Ook ik heb geen idee waar hij heen wil. Maar ik weet wel dat de ‘Input/Output’-meute niet onze vrienden zijn, want ik ben geen programmeerbaar sujet dat gelukkig wordt van het idee dat er voor mij een plekje is gereserveerd in de ‘Mainstream Sprookjeswereld’, tjokvol ‘Groene Illusies’, en bijeen gehouden door haat voor de ‘Villain of the Day’. 

 

Door die geïsoleerde positie, niet zozeer tussen de ‘partijen’, maar erboven, of eronder, zonder macht om iets te veranderen, en zonder ambitie om partij te kiezen, bezie ik de ontwikkelingen in de wereld, en meer in het bijzonder in ons deel van de wereld, als een ‘toneelstuk’ met een krankzinnig ‘plot’. Je weet niet welke ‘slechterik’ gaat winnen, of dat ze elkaar in de apothéose snikkend in de armen sluiten. Bak met popcorn onder handbereik. 

 

Op dit moment denk ik dat de paniek in het ‘Input/Output’-kamp  alomvattend is, dat ze zichzelf de das omdoen. Ze dachten eerder dat ze Trump van de weg konden rijden met een keur aan leugens en wilde beschuldigingen over ‘Russen’, maar dat liep stuk. Nu zijn ze zover dat ze volop censureren om grip te houden op de ‘Input’, maar Trump gebruikt dat in zijn voordeel. Hij doet niet eens moeite om die censuur de nek om te draaien, maar gooit er nog een paar scheppen bovenop door weg te lopen uit een ‘biased’-interview dat juist moest dienen om de controle over de ‘Input’-kant terug te krijgen. En hij zegt niet af voor het volgende debat met de onzichtbare Biden, die worstelt met de onthullingen over wat er op de laptop van zijn zoon staat, hoewel al is aangekondigd dat de vooringenomen ‘gesprekleider’ de microfoon uit zal zetten als het debat ontspoort, zoals de vorige keer. Als dat gebeurt, loopt Trump ook weg, en krijgt hij alleen maar méér aanhang. 

 

De gerichte censuur om uit beeld te houden wat er op die laptop van Hunter Biden staat, terwijl stukje bij beetje meer belastende feiten naar buiten komen, is net zo goed ‘Input’ die een bepaalde ‘Output’ moet genereren. Maar anders dan bij de gangbare ‘fratsen’ van Trump, waarmee hij slechts de ‘Input’-kant van zijn opponenten verstoort, door pure onberekenbaarheid, is dit spijkerhard en feitelijk juist, want anders zouden de Bidens en hun supporters in de ‘Warparty’ al een smaadproces zijn begonnen. Het is daarom alsof Trump en zijn entourage zich hier op hebben voorbereid. En met een chirurgische ‘timing’ het hele ‘Input/Output’-kamp aan flarden scheuren. Daar was de chaos toch al compleet, omdat men iedereen tot ‘vriend’ had gemaakt die bruikbaar was op enig moment, terwijl die ‘vriendenschare’ elkaar bij gelegenheid ook de kop afsnijdt, of oproept tot een bombardement als het hen even niet zint. 

 

Zeker de onthulling van Trump’s advocaat, dat er op de laptop van Hunter Biden ‘pedoplaatjes’ zouden staan, juist op het moment dat de ‘platforms’ als een bezetene tekeer gaan tegen ‘complot-theorieën’ over pedoseksuelen die het voor het zeggen hebben in de ‘Input/Output’-wereld, is volgens mij dodelijk voor Joe Biden. Zo niet electoraal, dan toch wel in het vervolg. Dat ik u hier op attendeer betekent niet dat ik, zonder het materiaal gezien te hebben, of daarvan een gedetailleerde beschrijving te hebben gezien (en liever niet!), zelfstandig een oordeel vel. Maar dat iemand van de FBI die gespecialiseerd is in kinderporno betrokken is bij het onderzoek, geeft wel aan dat het niet allemaal flauwekul is. De vraag is dan ook niet hoe u of ik reageren, maar hoe de Amerikaanse kiezer oordeelt. En Giuliani heeft een goed idee hoe die kiezer in meerderheid denkt, en daarom deed hij opnieuw aangifte, dit keer bij de lokale politie van Delaware, omdat de FBI, die het materiaal al maanden in bezit heeft, om politiek opportunistische redenen, op het dossier blijft zitten. En niet omdat het niks voorstelt, of omdat het 'Russisch Nep-Nieuws' zou zijn. De tegenaanval die de 'Guardian' en Sacha Baron Cohen hebben gelanceerd op Giuliani, terwijl de rest van de Biden-getrouwe media het hele verhaal doodzwijgen, kun je beter niet negeren als je mensen wilt informeren over wat er speelt. Bij teveel aan één oog blinde 'Amerika-deskundigen' in ons deel van de wereld is dat het probleem, en onderdrukken van het nieuws gaat niet helpen. Ondertussen zoemt het van de berichten over grootschalige verkiezingsfraude, en dat maakt dat ik er niet gerust op ben dat na drie november de rust in de Verenigde Staten weer zal keren. Mijn grootste angst is echter dat een ‘Input/Output’-genie zal bedenken dat ze een externe oorlog van formaat nodig hebben om weer grip te krijgen op de ‘Output’. En dan staat nu ook uw dochter ‘rechts te richten’. Ik houd mijn hart vast!

Complotfuik

De algoritme van de ‘Google-News-Feed’ attendeerde mij gisteren op ‘Lubach op Zondag’.

 

En een dag later zowaar opnieuw, nu met de vermelding dat Lubach met lof wordt overladen. Die promotie wordt nog zijn dood als geloofwaardig criticus van het 'establishment'. Algoritme een beetje verkeerd ingeschat, wellicht. De uitzending die volgens Google ‘Trending’ was, ging over ‘complotdenkers’. Daarin legde Arjen Lubach helder uit hoe je in een ‘Complot-fuik’ terechtkwam via een onschuldige zoekopdracht, door de suggesties van de algoritme van Google te volgen. Bij een ‘News Feed’ wordt in feite zelfs de zoekopdracht al voor je ingevuld. ‘Iedereen’ kijkt naar dat programma van Arjen Lubach over ‘Complotdenkers’, dus dat mag je niet missen, anders kun je niet ‘meepraten’. 

 

In de basis was die uitzending van Lubach beslist informatief, voor wie nog niet besefte hoe Google, Facebook, Twitter, YouTube en die hele kerstboom van de ‘sociale media’ werken. Dat het hen slechts gaat om de ‘clicks’, en de ‘cookies’ die u voeden met reclame. ‘Gepersonaliseerde’ reclame als je hen de kans geeft door je ‘geschiedenis’ niet te wissen en alle ‘cookies’ te accepteren. Wie dan goedgelovig is ingesteld eindigt met het idee dat we geregeerd worden door pedoseksuelen, dat de Russen invloed uitoefenden op de verkiezingen in de Verenigde Staten, dat het de Russen waren die de email accounts van Hillary en de ‘Democratische Partij’ hebben gehackt, terwijl het een ‘dump’ was van een ontevreden medewerker die al die mails op een ‘memorystick’ zette en aan ‘Wikileaks’ gaf, en dat het verhaal over ‘Weapons of Mass Destruction’ in Irak écht waar was, en dat Assad Douma bestookte met gifgas

 

Uit het ‘Complot’-aanbod kun je je eigen realiteit destilleren. Lubach illustreerde dat, voor de kijkers die traag van begrip zijn, met het voorbeeld van een supermarkt, waarbij je via de keuze voor een blikje ‘RedBull’ naar de chips wordt geleid, en uiteindelijk niet eens meer ziet dat er ook verse groente in diezelfde supermarkt ligt. ‘Iedereen’ ziet vooral die verse groente, maar jij bent verdwaald in de sectie ‘Junk Food’. 

 

Wat (uiteraard?) ontbrak in die uitzending, dat zijn de ‘complotten’ die ‘Iedereen’ gelooft die vertrouwt op de ‘Mainstream Media’. Hier op dit blog doe ik mijn uiterste best om uw kritische geest te voeden, zodat u niet in deze of gene ‘complot-fuik’ terecht komt. Niet die van de geesten die ons ‘ontstegen’ zijn en die leven in een fantasiewereld vol demonen en enge ziektes die onderdeel zijn van het ‘Grote Eeuwenoude Complot’ om ons te overheersen, maar ook niet de eindeloze reeks ‘complotten’ waar de ‘Mainstream Media’ u op trakteren om u te kunnen ‘melken’. De omvang van de groep gelovigen is niet doorslaggevend voor de vraag of iets waar is, of niet. Die observatie ontbrak in het programma van Lubach, en dat is een tragische omissie. 

 

Wat eveneens ontbrak, was de observatie dat ‘Epstein/Maxwell’, en de ‘NXIVM-slave cult’ geen fictie zijn, en dat de vertakkingen van die twee groepen pedoseksuelen wel degelijk vér reiken in de wereld van de macht. Dat kun je beter niet uit beeld drukken als je wilt voorkomen dat goedgelovige mensen zich ingraven. In mijn ‘extra’ bijdrage van zaterdag, juist voor dat programma van Arjen Lubach, verwees ik u naar een documentaire op ‘YouTube’ waarin ‘klokkenluiders’ uit de doeken doen hoe zekere bedrijven met ‘belangen’ te werk gaan om hele landen te destabiliseren door mensen tegen elkaar op te zetten. Keurig gedocumenteerd, met ‘insiders’ die gewerkt hebben voor die bedrijven, en zelf hebben meegebouwd aan de capaciteit die ze nu bekritiseren, omdat die niet langer alleen wordt gebruikt om in andere landen chaos te stichten, maar ook is losgelaten op de Verenigde Staten zelf. 

 

Wat de kracht was van dat programma van Lubach, was dat hij onderstreepte dat de bedrijven die met hun algoritmes ‘clicks’ vangen gewetenloos zijn. Het interesseert hen helemaal niks wat de gevolgen zijn voor de samenleving, als het maar geld oplevert. Maar in het verlengde daarvan kom je volautomatisch terecht bij de handelaren in ‘rauwe macht’. Niet ideologisch gedreven, in de zin dat ze de wereld beter willen achterlaten dan ze hem aantroffen bij hun geboorte als bewust levend mensenkind. Dus eindigen die ‘click-jagers’ onveranderlijk in de ‘invloedssfeer’ van wat ik hier het ‘militair-financieel-media-complex’, oftewel de ‘Warparty’ noem. Géén hechte groep. En ze steken hun eigen vrienden zonder gewetensnood een mes in de rug als dat nodig is om meer macht te vergaren. 

 

Dat thema ziet u hier op dit blog ook terug waar ik bijvoorbeeld de ontwikkelingen rond de geflopte volksmenner Alexei Navalny tegen het licht houdt, die alleen nog waarde heeft als offer. Een observatie die u niet mag lezen als iets dat ingebracht kan worden als bewijs tegen deze of gene met ‘belangen’, en toegang tot Navalny. Slechts als een waarschuwing om niet te geloven wat ‘Iedereen’ gelooft, omdat de ‘Google-News-Feed’ u de ‘Trending’ berichten voorschotelt waarin staat dat Poetin heeft getracht die onruststoker, die bij verkiezingen niet meer stemmen haalt dan twee procent, als hij een goede dag heeft, van het leven te beroven. Dat klinkt zo verschrikkelijk onwaarschijnlijk, als je er zonder ‘Complot-Bril’ op naar kijkt, en meeneemt dat het verhaal van Navalny zelf constant verandert, dat je het wel wilt uitschreeuwen naar al die andere bezoekers van de supermarkt, die als makke schapen hun karretje volladen met het voorgeschreven voer. 

 

Uit de ‘Complot-Fuik’ blijven is hard werken. Anders dan Lubach suggereert, dat iemand die het nieuws ‘kritisch’ volgt zich beperkt tot het stellen van vragen die slechts betrekking hebben op de franje en de details, probeer ik u te laten zien dat dat juist ‘slaapverwekkend’ en onzinnig is, en dat het er om gaat de ‘Grote Lijnen’ te bewaken. Dus, bijvoorbeeld, niet: ‘Hoe regelen we de opvang van die vluchtelingen?’, maar ‘Hoe maken we een eind aan al die oorlogen en ‘Regime Change’ operaties in olielanden, en voorkomen we die vluchtelingenstromen?’ Het is zeker niet onverstandig om de geschiedenis van uw ‘Browser’ op gezette tijden te wissen. Zelf heb ik mijn ‘Browser’ zo ingesteld dat hij dat automatisch doet als ik ‘m afsluit. En ik sluit ‘m af na een gerichte zoekopdracht, om ‘m vervolgens opnieuw te laden, exact om te voorkomen dat ik een fuik in word getrokken. Daarnaast zijn er verschillende ‘Browsers’, en verdient het aanbeveling de verschillen te onderzoeken, en niet gemakzuchtig de grootste (Google) te gebruiken. Maar de eerste verdedigingslinie is uw eigen gezonde verstand.

View older posts »