Op de ‘Lagere School’ leerde ik hoe de mens zich ontwikkelde van een ‘Aap’ tot een mens.
In religieuze kring omstreden, waar men er in de monotheïstische Godsdiensten vanuit gaat dat de mens als een ‘Prefab’ kopie van God kant-en-klaar op deze Blauwe Planeet werd geplaatst. Maar mijn ‘Lagere School’ was een ‘openbare’ versie waar ‘Godsdienstles’ facultatief was, en een voetnoot. Ik stond derhalve open voor het idee dat er sprake was geweest van een evolutie. Slimme exemplaren binnen de ‘soort’ bedachten oplossingen die hun gezin, hun familie, hun stam, hun volk voorspoed bracht, wat hen ook geen windeieren legde. Of het toeval opende hun ogen. Een goede ‘jager’ ving meer dan hij nodig had voor zichzelf en zijn/haar gezin, en ruilde dat tegen iets wat hij of zij goed kon gebruiken.
In Ierland vindt je aan de kust door Oermensen gebouwde ‘fortificaties’, die de uitgebreide familie beschermden tegen de elementen, en tegen rovers. Later bedacht iemand dat je nog beter beschermd was als je er ook een dak op maakte. Afijn, ik hoef u niet te vertellen hoe dat leidde tot dorpen, pleisterplaatsen en steden, met meer en meer mensen die zich ‘specialiseerden’. De één werd ‘smid’, de ander ‘timmerman’, en de volgende construeerde een ‘kar’ om meer volume in één keer te kunnen vervoeren, waardoor hij een geduchte concurrent werd voor de ‘sjouwer’. Zet er een paard of een ezel voor, en handelsstromen over grotere afstanden komen binnen bereik. Het opende mijn ogen voor het begrip ‘Meerwaarde’. Menselijke arbeid en onze intelligentie bracht ingenieuze nieuwe oplossingen voort waardoor de welvaart van *iedereen* uiteindelijk steeg. Sommige ‘vindingen’ werden een flop, soms door toedoen van onfrisse types die zich de welvaart van anderen toe-eigenden met geweld.
Daar ga je met je kar vol spullen, getrokken door het paard dat je geleend hebt van de boer in het dorp, die het dier best een paar dagen kan missen, in ruil voor een bescheiden deel van de opbrengsten van de handel, en ergens halverwege wordt je overvallen door struikrovers die alles van je afnemen. Spullen weg, kar weg, paard weg, en geen verzekering die de schade dekt. Afhankelijk van de potentiële opbrengst van die handelsstroom kan de gemeenschap besluiten toekomstige transporten te beveiligen door ‘krijgers’ mee te sturen die de schurken in de pan hakken als ze een nieuwe poging wagen. Die ‘krijgers’ vormen een last waardoor de handel duurder wordt. Tegen de tijd dat ‘krijgers’ in beeld komen die er hun beroep van maken om transporten te beschermen, ontstaat er een formele structuur met een hiërarchie, die betaald moeten worden door de gemeenschap. Dat gaat de draagkracht van de ‘karreman’ te boven, maar ook de producenten van de spullen die voor de export bedoeld zijn, en de boer die zijn paard beschikbaar stelt, en de klanten aan het eind van de lijn hebben er belang bij dat de bescherming goed geregeld is. Ziet u hoe die ‘dienstverlening’ voor onbedoelde problemen kan zorgen?
Als het meesturen van die ‘krijgers’ ervoor zorgt dat schurken die transporten verder met rust laten, zal dat ertoe leiden dat die ‘krijgers’ de hete adem van het ontslag in de nek voelen, omdat het gevaar is geweken, terwijl de kosten blijven drukken op de export, en zo welvaart weghaalt bij de producenten, de transporteur, de boer die zijn paard beschikbaar stelt en de klanten. Objectief is de beste, en goedkoopste manier om met het probleem van de schurken af te rekenen door een adequate opsporing, en berechting van schurken die in de kladden worden gegrepen, wat andere schurken afschrikt. Kosteneffectiever dan een ‘staand leger’ op de been brengen om alle transporten te beveiligen tot in de oneindigheid. Ook zo’n organisatie belast met de opsporing en berechting vormt echter een last die welvaart afsnoept van de producenten, de transporteur, de boer met zijn paard en de klanten. Maar zolang de vonnissen die schurken boven het hoofd hangt voldoende afschrikwekkend zijn,en je niet van iedereen een schurk probeert te maken om dat systeem te doen groeien, is het als regel goedkoper. Totdat de schurken zich verenigen tot staten die er hun ‘business’ van maken om de producenten, transporteurs en boeren in productieve landen te beroven.
Legers, opsporingsdiensten, en organisaties die zich bezighouden met rechtspraak zijn een ‘noodzakelijk kwaad’. Een last. En de narigheid is, dat als ze het gevoel krijgen dat de schurken het voor gezien houden, ze op zoek gaan naar ‘werk’. Hetgeen concreet inhoudt dat ze zich ontwikkelen van ‘Nobele Ridders’ en ‘Rechtschapen Opsporingsambtenaren’ tot schurken, indien de gemeenschap die hen heeft aangesteld niet ingrijpt. Er zit een grote grond van waarheid in de Engelse ‘tegeltjeswijsheid’: ‘It takes a Thief tot Catch a Thief’. Het vinden van excuses om een krijgsmacht, of opsporingsdienst, of justitieel apparaat *niet* af te bouwen, ook al is het gevaar geweken, is in de praktijk véél te simpel. Dat is het waar Hermann Goering op doelde toen hij stelde dat het doodeenvoudig was om goedwillende burgers rijp te maken voor oorlog. Je lokt een conflict uit, laat het uitgroeien tot een oorlog bij de buren, en de mensen draaien hun spaarvarkentje om voor de ‘krijgers’.
Soortgelijk beeld bij de ‘Opsporingsdiensten’ en het ‘Justitieel Apparaat’. Mocht je aangifte willen doen omdat een situatie ergens uit de hand dreigt te lopen, dan krijg je een reactie in de geest van: ‘Kom maar terug als er doden zijn gevallen’. Waarom? Omdat er geen droog brood te verdienen valt in het voorkomen van misdrijven. Dat is evident geen pleidooi voor dystopische ‘Crime Prevention’ zoals her en der wordt voorzien waarbij ‘AI’ het voortouw neemt, maar iets in de geest van ‘vlagvertoon’. Een agent die in vol ornaat de heethoofden tot bedaren brengt, en wijst op de consequenties indien men zich niet houdt aan de wet. Overheden, die de werkgevers van leger, de politiediensten en het justitiële apparaat zijn, en er zelf ook een dik belegde boterham aan overhouden als het uit de klauw loopt, frustreren opzettelijk het voorkomen van problemen, en ze schrikken er niet voor terug problemen uit te lokken, of olie op het vuur te gooien, omdat het hun ‘aanspraak’ op een groter deel van de ‘taart’ schraagt. Dat doen ze niet openlijk, maar door het toevoegen van allerlei onzinnige ‘loketten’ zonder enige macht, waardoor de reeds gefrustreerde, boze burger, alleen maar nóg gefrustreerder en bozer wordt. En ‘cashen’ als er doden vallen, en de roep om meer ‘politie’ aanzwelt, ofschoon die dus niks mag doen, anders loopt dat ‘verdienmodel’ gevaar.
Internationaal dito met een sterretje. Dat we in duizenden jaren nog niet geleerd hebben dat de top van de voedselketen niet hoort te berusten bij organisaties die niets produceren, en die producenten, transporteurs en boeren nodig hebben om hun ‘krijgslust’ te betalen, is een accuut probleem in deze tijd, waarin omhoog gevallen vastgoedhandelaren, acteurs, en politici die de ‘Warparty’ dienen menen dat hun vers-geperste ‘flappen’ goed genoeg zijn om te betalen voor wat de producenten, transporteurs en boeren ‘in de markt’ zetten. Daarin ondersteund door ‘experts’ die niks voortbrengen waar de mensheid haar voordeel mee kan doen. Hoogste tijd om die ‘Apen’ met hun primitieve instincten op cursus te sturen. Terug naar de schoolbanken. ‘Lagere School’ zou moeten volstaan, indien daar niet wordt onderwezen dat wij ‘God’s Werk’ doen door onze medemens af te slachten als ze onze tarieven niet willen betalen, zich niks aantrekken van onze sancties, en weigeren te leveren wat wij nodig hebben voor een prijs die wij dicteren, te voldoen in een munteenheid waar wij de controle over hebben.