Er is geen regeerbaar Europees land meer over. De populariteit van de ‘regeringsleiders’ is nergens hoog, maar in de sleutellanden, Duitsland, Frankrijk en het Verenigde Koninkrijk hebben ze niks in te brengen, omdat alle beslissingen elders worden genomen. Ook in andere landen is het, door de bank genomen, droevig gesteld met de ‘volksvertegenwoordiging’. Er zijn mensen die oprecht menen dat die onbestuurbaarheid het bewijs is van een ‘functionerende democratie’. De chaos in ons eigen Nederland druipt van de berichtgeving af.
De partijen die de vorige regering fanatiek onderuit hebben geschoffeld, bakken er nu niks van als ‘regeringspartijen’, en proberen wanhopig om ergens iets vandaan te halen wat veel weg heeft van een ‘meerderheid’ voor hun overwegend destructieve plannen, waarin industriële activiteit, de agrarische sector, en alles wat te maken heeft met ‘energie’, gekneveld wordt door een ‘Groene Agenda’ die beleidsmatig in ‘Brussel’ is bekokstoofd, maar in ‘activistische academische kring’ is bedacht, naast de opgelegde steun voor oorlog met Rusland, die door het ‘Militair Financieel Complex’ werd bedacht. Laat mij u daarbij even helpen herinneren aan het gegeven dat ook de vorige regering zich uiteindelijk gewoon conformeerde, en geen werk maakte van het terughalen van de soevereiniteit van ons land. Ofschoon Wilders de stekker uit zijn eigen kabinet trok tegen de tijd dat hem duidelijk werd dat het stoppen van de immigratie, conform fobische criteria die hem voor ogen stonden, geen haalbare kaart was. Iets wat hij zich voor de presentatie van wat feitelijk wéér een ‘Kabinet Rutte’ was, ook al wel had kunnen realiseren.
In Nederland regeert Rutte soeverein over zijn politieke afscheid heen, via ‘zijn’ partij, de VVD. In die zin dat het Rutte als premier ook niks interesseerde wat er van ons land terecht zou komen, en hij ‘als een streep’ de implementatie van het ‘Atlantische Globalisme’ centraal stelde bij alles wat hij deed, en naliet. Iets waar hij overigens allerminst een geheim van maakte. Andere partijen mochten van hem vrij ‘hobbyen’, zolang ze maar geen beleid voorstonden dat het ‘Atlantisch Globalisme’ in de wielen zou rijden. Aanvankelijk stond Rutte ‘zij aan zij’ naast Wilders, zijn oude ‘coach’ binnen de VVD, als een rots in de branding pleitend voor het recht op vrije meningsuiting, waarbij beledigen geen argument was om een ‘cartoon’, of andere ‘expressie’ van haat, boosheid of frustratie te ‘reguleren’, of zelfs maar te ontmoedigen. Integendeel! Samen met Wilders organiseerde hij in ons land een tentoonstelling van ‘Mohammed Cartoons’ die binnen de Islam ‘aanstootgevend’ werden gevonden. Hij, en Wilders, waren echter niet gediend van ‘Cartoons’ waarin Joden op de hak werden genomen, want dat was dan weer ‘anti-semitisme’, en bij wet verboden. Dat dan weer wel.
Als de ‘glijer’ die ons vervolgens in Syrië opzadelde met een gezochte terrorist als staatshoofd, nadat hij langs dezelfde weg ook in Libië al druk was geweest om te helpen IS daar aan de macht te brengen, en dat rijkste land van Afrika, met haar bloeiende middenstand en relatief veel vrijheid voor vrouwen, compleet te slopen, omzeilt hij elk principe, elke logica, elke consistente politieke keuze. Iets waar je ‘Kamerbreed’ amper iemand over hoort. Waarmee ik niet zeg dat Libië en Syrië voorheen modellanden waren. Maar als we het eerder over ‘glas half vol, of half leeg’ hadden, is iedereen daar nu vakkundig verzopen door het ‘Atlantisch Globalisme’. Als ze inmiddels niet in Nederland wonen, of in een ander Europees land dat in opdracht van ‘Brussel’ de ‘vluchtelingen-carroussel’ gaande houdt om banen te scheppen in sectoren die klauwen met geld kosten, inplaats van iets op te leveren.
Ook het zittend kabinet is feitelijk een ‘kabinet Rutte’, welbeschouwd. Evenals de kabinetten in al die andere landen die stuurloos ronddobberen op het ‘Atlantische Globalisme’. Rutte, die ‘daddy’ mag zeggen tegen de man die alle waterwegen, meren en zeeën omdoopt tot Amerikaans grondgebied, of welk Amerikaans staatshoofd ook, is de vleesgeworden ‘caretaker’, en het systeem selecteert op ‘klonen’ van Rutte. Functioneel uiteraard, en niet qua uiterlijk of iets in die geest. Star en stijf vasthouden aan enkele ‘gezamenlijke’ programmapunten, en de rest zweeft er als verlepte franje omheen. Als iets waar iedereen ‘op los kan gaan’ zonder dat het iets om het lijf heeft. Storm in een glas water. Bezigheidstherapie voor de massa. Schimmengevecht in de marge. Met commentaar van Frits Wester.
Je kunt opmerken dat de ‘Groene Agenda’ geen onderdeel is van het ‘Atlantisch Globalisme’, omdat de VS opzichtig in tegenovergestelde richting beweegt. Maar dan neem je dat ‘Groen’ te serieus, vrees ik. Het is niet alsof men zich in Europa *daadwerkelijk* zorgen maakt over het klimaat, anders lieten ze het wel uit hun hoofd om al die Russische raffinaderijen te bestoken met hun drones en kruisraketten. Eén in Hengelo gefabriceerde, en door de Nederlandse belastingbetaler gefinancierde kruisraket produceert meer ‘broeikasgas’ dan ‘Boer Piet’s veestapel’ in een jaar. En er zijn er inmiddels rond de duizend van nodig om één vestiging van een Russisch postorder-bedrijf te raken omdat de Russische afweer steeds beter wordt, die echter ook weer ‘broeikasgas’ uitstoot. Als ze écht panisch waren over klimaatverandering als gevolg van onze ‘uitstoot’ als grootste bedreiging voor de mensheid, dan zochten ze wel een vreedzame oplossing voor die oorlog met Rusland. Ik kan mij er totaal niets bij voorstellen dat Ursula von der Leyen en Mark Rutte handenwringend uit het raam zitten te staren omdat ze bang zijn voor de zeespiegelstijging als gevolg van die ontsporing van de NAVO-uitbreiding.
Je zou kunnen stellen dat ze wellicht blij zijn met de destructie van de industrie in Europa als gevolg van de eigen sancties, omdat het zo goed uitpakt voor het klimaat als we minder ‘uitstoten’, maar dat lijkt mij toch niet passen in hun denkraam. Dat hele klimaat interesseert hen echt geen bal. Het is een ‘geld-carroussel’ die zowel voor- als tegenstanders bezighoudt. Nu is daar weer de ‘ontdekking’ dat haaien en roggen problemen ondervinden als gevolg van de vele stroomkabels in zee, die de ‘wiebelstroom’ van de windmolens naar het krakkemikkige stroomnet op het land brengt. ‘Achteraf’ bedenken is lucratiever. Tot de hele bubbel klapt. De ‘Vereniging Eigen Huis’, een activistische organisatie die de ‘schoorsteen laat roken’ door ‘betalende leden’ te adviseren die door het oerwoud van regels het bos niet meer zien, registreerde bijna duizend klachten over makelaars. Het is een voorzetje voor het ‘nieuws’ dat er weer méér regelgeving op ons afkomt, waar ze in ‘Den Haag’ al druk mee bezig zijn.
Wat voor klachten? De kopers ‘ervaren druk’. Echt waar? Dus in een kunstmatig geschapen schaarste ervaren kopers druk? Gauw! Nieuwe wetgeving! Maar is het misschien een ideetje om die schaarste op te heffen door de regels te schrappen die de markt verzieken? Nee! Denk aan de ‘werkgelegenheid’! Welke ‘werkgelegenheid’? Die bij de ‘Vereniging Eigen Huis’, bij ‘volksvertegenwoordigers’, de juristen en rechtbanken, de adviseurs, de media. Maar ook, bijvoorbeeld, die van de ’studenten aan de TU-Delft’ die een door zonnepanelen gevoede elektrisch voortgedreven ambulance bouwden, die ze testten in Afrika. Met hun op belastinggeld draaiende ‘project’ bewezen ze dat het mogelijk was, en ze ‘hopen’ dat de ‘industrie’ het op zal pakken. Nou, ik heb nieuws voor u: Professor Jeffrey Sachs participeerde in een ‘Marco Polo’-reis van Europa naar China, waarbij de deelnemers in Chinese ‘Build Your Dream’ elektrische auto’s reden, behoudens de korte stukjes waar de oorlogen die we hebben ontketend dat onmogelijk maakte, met onderweg oplaadstations die gevoed werden door zonnepanelen, en er brak zelfs geen stuurstang, zoals bij dat TU-Delft project.
De kade gaat dit schip keren. Die ‘Marco Polo’-reis nam de ‘middenroute’ die in de tijd van Marco Polo al werd ontwikkeld, omdat de noordelijke en zuidelijke niet begaanbaar zijn op dit moment door de oorlogen waar we al ons geld, en al onze grondstoffen en kennis in dumpen. We zijn compleet losgezongen van de realiteit door opeenvolgende ‘kabinetten Rutte’ in heel Europa, met een focus op de geforceerde ontwikkeling van een ‘Atlantisch Globalistisch’ perspectief dat niet verder komt dan smijten met sancties, het opleggen van boetes, en het opwerpen van tariefmuren, bij het gelijktijdig slopen van die sectoren die de mens nodig heeft om in welvaart en welzijn te leven. Ik erken dat *als* er een ‘Unipolaire Wereldorde’ was verrezen waarin het ‘Collectieve Westen’ het ‘monetaire en administratieve centrum’ was geworden, dat wereldwijd de ‘regels’ op kon leggen aan productieve landen, en landen met grondstoffen, we er tot in de oneindigheid warmpjes bij hadden gezeten. De ‘Ruttes’ zagen niet dat het een onfrisse, feodale, fascistische utopie was die geen kans van slagen had.
Iemand moet het zeggen. Iemand moet roepen dat de Keizer naakt te paard zit. Dat ‘geluid’ zwelt aan. Maar wat als iedereen zich realiseert dat we de boot gemist hebben?