Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Mispoes

We naderen een soort climax.

 

Niet noodzakelijk een fatale ontknoping, maar wel een assortiment keuzes die verregaande consequenties kunnen hebben. En niet als een verrassende ontknoping, maar als de logische consequentie van een serie langlopende processen die onderling verweven zijn. En ik zou willen dat ik het vertrouwen had dat mensen die het hoofd koel houden leidend zullen zijn. Maar ik zie ze nog niet opstaan in ons deel van de wereld. Sterker nog, de hysterie zwelt alleen maar verder aan.

 

Verscheidene auteurs waar ik met enige regelmaat naar verwijs spreken er hun verbazing over uit dat zoveel mensen zich mee laten slepen door de meest bizarre verhalen die er in de aanbieding zijn. Bij een gelijktijdige campagne om op je hoede te zijn voor ’Nep-Nieuws’. C. J. Hopkins, de Amerikaanse schrijver en satiricus die woont en werkt in Berlijn, maakt zich vrolijk over de ‘Charlie Manson’-kwaliteit van het ‘Mainstream-nieuws’, maar hij slaat de spijker op zijn kop

 

Er klopt iets niet. 

 

Er klopt zoveel niet. Teveel mensen maken ‘contra-intuïtieve’ keuzes, zoals ik zelf in verscheidene bijdragen al stelde. Zoals investeerders van naam en faam ook ‘contra’ investeren, om hun rendement te optimaliseren. In die kringen ook wel aangeduid met ‘BTFD’ (Buy The Fucking Dip). En verkopen op de top. Anti-cyclisch. Maar dat gaat niet op voor het geopolitieke spektakel dat zich nu voltrekt, al zal een psycholoog of psychiater wellicht wijzen op de mentale processen die Trump hier parten spelen, waar hij er genoegen in schept om tegen de stroom in te roeien, wat hem tot nu toe geen windeieren heeft gelegd. Maar is hij daarmee ‘Charles Manson’? En wat maakt dat van ons?

 

Waar ik mijn ‘linksleunende’ lezers in mijn vorige bijdrage opriep om nog eens goed na te denken over wie en wat zij willen steunen in hun strijd voor een ‘betere wereld’ geldt dat net zo goed voor de ‘rechtsleunende’ lezer. Zelfs de meest verwoede ‘complot-denker’ moet toch zo langzamerhand toegeven dat er geen touw meer aan vast te knopen is? Ja, ik begrijp hoe je kunt bedenken dat het een ’strategische keuze’ is van bepaalde ‘Warparty’-types in de ‘Democratische’ partij die het selectieproces willen ’stroomlijnen’, om te voorkomen dat een ‘radicaal’ het de ‘Warparty’-kandidaat nog lastig gaat maken bij de volgende presidentsverkiezingen. Maar welke electorale cultleider bedenkt dat je dan het beste af bent om ‘radicale’ partijgenoten af te schilderen als ‘Kremlin-stooges’, net als Trump?

 

De oorzaken zijn niet zo eenvoudig bloot te leggen, en berusten niet bij één individu, of een groep cynische regisseurs. Het heeft meer te maken met technieken die de afgelopen decennia zijn ontwikkeld om bepaalde doelen te bereiken. Deels als een afgeleide van studies naar onfrisse types als Charles Manson en zijn ‘White Supremacy’ vrienden binnen en buiten de gevangenis. Patronen die werden blootgelegd door dat soort ‘behavioristische’ studies vonden hun weg naar commerciële toepassingen in de reclame, en grootschalige beïnvloeding ten bate van politieke besluitvorming, en de ‘actiedoelen’ van maatschappelijke groeperingen die hopen de bevolking te mobiliseren voor hun zienswijze. In het bijzonder waar de politiek en het actievoeren werden ‘geprofessionaliseerd’. Het denken is onveranderlijk dat het weliswaar ‘misleidende technieken’ zijn die worden ingebracht, maar dat het doel de middelen heiligt. Verkoopcijfers, stemmen, aantallen demonstranten, en kwantificeerbare opinies, vastgelegd in ‘peilingen’. 

 

Hétleermoment’ in communistisch geregeerde landen was dat het zo niet werkt. Maar op de één of andere duistere wijze hebben wij dat ‘leermoment’ gemist, omdat we dachten dat het onze eigen superieure kennis was die tot de val van die systemen leidde. En sindsdien hebben we onze inzet om langs die weg de wereld te vervolmaken niet alleen verdubbeld, maar kwam ook de ’NGO’ in beeld als de professioneel geleide ‘cult’ die met een beetje hulp (subsidies en politieke ‘draaideuren’) de makke schapen het Walhalla binnen zouden slepen. 

 

Mispoes.

Go Back

'Het heeft meer te maken met technieken die de afgelopen decennia zijn ontwikkeld om bepaalde doelen te bereiken.'

Ik ben Bertrand Russell's sceptical essays (uit 1928) aan het herlezen, die iets soortgelijks zegt en de schuld legt bij de filosofische stroming 'pragmatisme'. Pragmatisme is het geloof dat wat werkt, waar is, wat natuurlijk maar tot bepaalde hoogte opgaat (een pyramidespel werkt totdat het, topzwaar, uit elkaar valt; een leugen werkt, zolang de leugen iets opbrengt). Russell: 'The theory of the pragmatist is derived from the practice of the advertiser [...] Such instances of man made truth are interesting but their scope is very limited. By exaggerating their scope, people become involved in an orgy of propaganda, which is ultimately brought to an abrupt end by hard facts in the shape of war, pestilence and famine.'

Russell's oplossing: bouwen op wetenschappelijk bewijs: 'this is dry and technical, it lays the blame on the Universe, which has chosen to work in a mathematical way rather than as poets or mystics have desired.'

Probleem van nu is dat onder de huidige politici en commentatoren bijzonder weinig wetenschappers zitten, en meer mystiek denkende pragmatisten. Maar dat hoeft niet altijd zo te blijven. Ook politici en commentatoren worden uiteindelijk afgerekend op dat wat zij kunnen leveren en in een luchtkasteel kan niemand wonen.

Reply


Comment