Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Mieraskerk

Binnen vierentwintig uur nadat de media haar pijlen richtte op de 'Mieraskerk' in Krimpen, werd er een aanslag op die kerk gepleegd. 

 

Althans, als het een Moskee was geweest, of een Synagoge, dan was het benoemd als een aanslag. Maar omdat het een kerk was, was het een 'knal'. En kennelijk minder belangrijk dan het 'nieuws' dat een 'ouderling' van een kerk in Urk na de incidenten van zondag een vergelijking had gemaakt tussen de wijze waarop de pers nu te werk gaat, en de SS tijdens de oorlog. In die streng gereformeerde geloofsgemeenschappen leeft die Tweede Wereldoorlog nog als een serieus collectief trauma, omdat zij wél de wapens oppakten tegen de bezetter, samen met de communisten, en uitgesproken monarchisten. En daar een hoge prijs voor betaalden. De rest gedroeg zich in meerderheid als 'Burgemeesters in oorlogstijd', maar ze zijn wel 'kampioen herdenken'. 

 

Nou ben ik zelf niet gelovig, en ook niet gelovig opgevoed. En de meer orthodoxe gemeenschappen, die zich nadrukkelijk als buitenbeentjes profileren, koesteren veelal een archaïsch wereldbeeld dat is losgeweekt van de werkelijkheid. Waar dat leidt tot terreur, of het overtreden van bestaande wetten, voel ik niet de minste behoefte om hen te verdedigen. Maar dat geeft hun critici nog niet het recht om hen te provoceren, in de hoop dat ze geweld gaan gebruiken. En het wordt nóg onsmakelijker als de provocateurs eraan verdienen. Als ze het 'nieuws' niet verslaan, maar zelf maken. In NRC stond een 'redactioneel commentaar' waarin werd gesteld dat de 'seculieren' in ons land er geen probleem mee hebben als de staat de religieuzen nu 'even' hun vrijheid af zou nemen. Reken niet op mij. Temeer daar er elke dag meer 'signalen' binnenkomen die erop wijzen dat 'even' de rest van ons leven zal zijn, met wisselende 'lockdown-regimes', intensieve surveillance, en uitgebreide, doorlopende vaccinatieprogramma's, die een eind maken aan onze vrijheid zoals we die hebben gekend. 

 

De afgelopen decennia zijn onze normen en waarden op dat vlak dramatisch veranderd. Onder druk van de commercie veranderde de 'journalistiek' van 'verslaglegging', naar uitlokking en 'social shaming', waarbij er steeds losser wordt omgesprongen met de feiten, niet meer wordt geluisterd naar de argumenten, en dat 'pluisje' vrolijk meedanst op de wind, zonder mores, of verantwoording. Wat men 'brengt', maar ook wat men achterhoudt, of zelfs openlijk censureert, hangt af van de vraag waar het geld zit. Dat geldt niet noodzakelijk voor individuele 'journalisten', maar wel voor de organisaties die publiceren en uitzenden. Wel worden de actieve 'journalisten' uitgezocht op hun bereidheid om het nieuws zo sensationeel mogelijk te brengen. En waar nodig 'nieuws' uit te lokken. 

 

Verscheidene decennia geleden was dat soort 'nieuws' iets wat werd weggestopt in een afzonderlijk, door de schreeuwerige koppen, en obscene foto's goed herkenbaar katern van een krant. Het was het domein van de 'roddelpers'. Gaandeweg uitgebreid tot aparte tijdschriften, die het goed deden in de 'leesmap' bij de kapper, waarin je 'alles kon lezen' over deze of gene 'ster'. Dergelijke publieke figuren in de 'showbiz' en de 'politiek' hadden die aandacht nodig om zich in de kijker te spelen, en al leidde het zo nu en dan tot een onverkwikkelijke uitkomst als een 'target' niet mee wilde werken, bleek het uiteindelijk niet meer weg te denken. 

 

In het prille begin van 'PowNet' en 'Geen-Stijl' vonden de op inhoud gefocuste politici het een kwelling. Maar zoals de afgelopen campagne heeft laten zien, liggen ze nu 'met de benen wijd' uitnodigend te wachten op hun 'beurt', omdat het 'erbij hoort'. En voor de politicus die het stug wil hebben over de inhoud, wordt een 'positie elders' gezocht. Waar 'PowNet' en 'Geen-Stijl' baanbrekend werk deden, is het inmiddels de 'modus operandi' van de hele pers. Sterker nog, de 'rebellen' van het 'Eerste Uur' zijn in bepaalde gevallen eerder serieuzer geworden, waarbij wellicht ook meespeelt dat de man die in een Utrechtse tram een bloedbad aanrichtte op enig moment door 'PowNet' en 'Geen-Stijl' was 'uitgelicht' op een wijze die zeker niet zal hebben bijgedragen aan diens de-radicalisering. En wat was precies het nut?

 

Bij dat laatste incident van dat geruchtmakende 'straatinterview' in Utrecht stond centraal dat Nederlanders vrij waren om zich 'uitdagend' te kleden, afgezet tegen wat de norm was voor diep gelovige Moslims. Iets waar ik zelf ook achter sta. Binnen de voor iedereen in gelijke mate geldende wettelijke voorschriften mogen we ons eigen leven inrichten zoals ons goeddunkt. Iemand heeft niet het recht om anderen daar op aan te vallen, belachelijk te maken, of middels 'social shaming' naar het leven te staan. Als diep gelovige Moslim heb je maar te accepteren dat een vrouw in ons land 'uitdagend' gekleed over straat gaat, en dat geliefden van hetzelfde geslacht daar openlijk invulling aan geven, binnen alle wettelijke kaders die daarvoor voor eenieder gelden. 

 

Maar dat betekent dus ook dat als iemand zich niet wil laten vaccineren om religieuze reden, en samen wil komen in de kerk op zondag om te bidden tot hun God in de hoop langs die weg gespaard te worden als Covid langskomt, het hen vrij staat. Ze hoeven zich daarvoor niet te verantwoorden. En het is ook zéker geen nieuws dat er zulke mensen zijn. Overigens lijkt het voor de Amish wel te werken, waar ze 'groepsimmuniteit' hebben bereikt zonder de hulp van de farmaceutische industrie, of 'Lockdowns'. 

 

Waar iemand als journalist wil weten wat iemand bezielt om iets te doen, of het eigen leven in te richten zoals die man of vrouw verkiest, moet er ruimte zijn om hem of haar dat te vragen, als die medemens daarin toestemt. Je overvalt iemand niet in de openbare ruimte met zulke vragen. Niet alleen omdat het onfatsoenlijk is, maar ook omdat dergelijke 'impromptu-interviews' zelden of nooit bruikbare inzichten opleveren. Het zijn in bijna alle gevallen confrontaties tussen een 'stand-up comedian' (die zich uitgeeft voor 'journalist'), en een onvoorbereide burger, die geen enkele ruimte krijgt om uit te wijden over de nuances van de overtuiging die hem of haar beweegt. Hapklare brokken. 'One-Liners'. Waarbij de 'journalist' mag uitkiezen welke fragmenten hij of zij gebruikt in de krant, of uitzending. En 'knap gemonteerd' komt er steevast een 'klinkende overwinning' uit voor de 'journalist' en diens standpunt. Dan heb je het dus allang niet meer over verslaggeving, maar over propaganda. 

 

Zeker waar het individuele keuzes betreft in deze chaotische tijden, met regels die per dag veranderen, en 'wetenschappers' die het over bijna alles oneens zijn met elkaar, maar waarin we gevoerd worden met een meanderende 'Readers Digest' aan 'geloofsartikelen'. Terwijl de 'journaals' op dinsdagochtend nog druk waren met hun verhaal over de 'Mieraskerk', na de aanslag die ze hebben uitgelokt, had RTL-Z als onderwerp dat de vaccins voor het eind van dit jaar alweer waren uitgewerkt, en 'hervaccinatie' nodig zou zijn om iedereen te 'beschermen'. U moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar wat die gelovigen in Krimpen aan vrijheid claimen, klinkt mij nog niet zo gek in de oren. Mijn kritiek op het beleid, en hoe dat uitpakt, is niet religieus geïnspireerd, maar wetenschappelijk. Niet 'wetenschappelijk'. En de propaganda die leurt met de waan-van-de-dag, op jacht naar het 'doelwit-van-de-dag' in hun 'social-shaming' wedstrijd, bevrijd van iedere impuls om je hersens te gebruiken, begint knap irritant te worden. Als je je beter waant dan de kerkbezoekers in Krimpen door te knielen voor de 'Heilige Consensus', dan heb je nog een lange, lange weg te gaan.

Go Back

Comment