De term ‘parasiet’ heeft een uitgesproken negatieve connotatie.
Objectief gezien is dat vreemd, in die zin dat we nagenoeg allemaal anderen nodig hebben om te overleven. Slechts een handjevol tamelijk achterdochtige lieden slaagt erin om zich ‘in het wild’ staande te houden. Maar ook zij zouden allang dood zijn als hun moeder hen niet ‘gezoogd’ had. En we leven allemaal bij de gratie van parasieten in onze darmen die zorg dragen voor het proces waardoor ons voedsel wordt omgezet in bruikbare voedingsstoffen voor ons lichaam. Waar we het hebben over mensen die ‘parasiteren’ voelen we ons benadeeld. Het kan gaan om een individu in onze directe leefomgeving, of groepen in de samenleving, en in het ‘hier en nu’ ook over complete landen buiten onze eigen bestuurlijke gemeenschap waar miljarden naartoe gaan, waarvoor we niks terug zien. Zie het verwijt dat Trump de Europese landen maakte, waar Rutte zich achter heeft geschaard.
Een ‘demissionaire’ bestuurder heeft weer 300 miljoen weggegeven op een bijeenkomst van landen die dromen van het 'Overbelasten en Destabiliseren' van Rusland door Oekraïne af te vullen met wapens en geld. Formeel is het geld deze keer bedoeld voor de ‘wederopbouw’. HIER een video waarin een gepensioneerde Amerikaanse en een gepensioneerde Britse officier de vloer aanvegen met dat idee. Ik hoef niet te onderstrepen dat ik het volledig met hen eens ben. Maar wat bezielt de individuen, de groepen en de landen die menen dat die parasiet net buiten onze grenzen nuttig is? De term ‘parasiet’ is niet denigrerend bedoeld, maar puur objectief in die zin dat het land drijft op buitenlandse donaties, en zonder die bijdragen allang failliet en militair verslagen zou zijn.
Dat laatste wordt onderschreven door ‘vriend’ en ‘vijand’ van dat land. Er zijn ‘vrienden’ die oprecht denken dat al die miljarden die wij al in dat ‘Project’ hebben gepompt nuttig en nodig zijn voor een ‘gezonde’ toekomst van ons deel van de wereld, of zelfs de mensheid als geheel. Er zijn ‘vrienden’ die geen idee hebben of het nuttig en nodig is, maar die op intuïtie, op basis van hun gevoel, doorgaans vanuit hun haat voor de tegenstander, dergelijke geldstromen toejuichen. En er zijn ‘vrienden’ die het aan hun ‘reet zal roesten’ of het Oekraïne helpt, en hoe het uitpakt voor de toekomst van ons nageslacht, of de mensheid als geheel, zolang ze er zelf maar beter van worden. In de praktijk is het veelal een mengeling van motieven, wat zich onder andere uit in ongrijpbaarheid van de groep als geheel, omdat ze per gelegenheid uit een ander vaatje tappen. Verreweg de grootste bedreiging voor Oekraïne, en voor u en voor mij, zijn de cynici die het aan hun ‘reet zal roesten’. Hun baan als secretaris generaal, als commissaris, als volksvertegenwoordiger, als wapenfabrikant, als aandeelhouder, als militair vaart er wel bij. Die motivatie houden ze uiteraard voor zichzelf.
Parasieten zonder ‘meerwaarde’ voor hun familie, vrienden, de samenleving, de mensheid, zijn extreem bedreven in het verzinnen van excuses. Ze bespelen critici met variaties van meelijwekkende verhalen, niet zelden volledig uit de duim gezogen, of tenminste buitensporig ‘bijgekleurd’, en woede-uitbarstingen indien donoren het voor gezien houden. Niet alleen zijn ze bedreven in het bespelen van de andere ‘vrienden’, waardoor effectief een massa ontstaat die elke roep om die verspilling te stoppen overstemt, maar zeker tegen de tijd dat de scheuren in het narratief zichtbaar worden, en het tegen begint te zitten, wordt het gevaarlijk voor de mensen die geen begin van fiducie hadden in het ‘Plan’ om Rusland te ‘Overbelasten en Destabiliseren’ door een gewapend conflict uit te lokken, na de eerdere afgang die volgde op de regime change operatie van 2014. Die groep die daarover goed geïnformeerd was was al klein. Onder hen mensen die zelf een ‘parasitair’ bestaan leiden, in die zin dat ze geen bijdrage aan de economie leverden, voorzover we het hebben over productie, handel en transport. Wetenschappers uit de ‘consensus-hoek’, John Mearsheimer, Jeffrey Sachs en anderen, actieve en gewezen militairen die verstand hebben van militaire zaken, en geïnteresseerde leken die er de tijd voor hadden om zich in te lezen, zoals ondergetekende.
Het lichaam (van een mens, of een bestuurlijk lichaam) is ‘ziek’ indien de goede parasieten het afleggen tegen de ziektekiemen die het organisme eerst verzwakken, en daarna uitteren. ‘Goede Bedoelingen’ staat daarbij niet gelijk aan goede parasieten. In de praktijk is het verduiveld lastig om scherp in beeld te krijgen welke parasieten nuttig en nodig zijn. We zijn sterk geneigd om dat ideologisch te bepalen, of vanuit onze religie, of vanuit de ‘consensus’. Ik vrees dat het in de praktijk niet zo eenvoudig is. Maar de ‘vrienden’ (van Oekraïne of van Rusland) die aan het kortste eind trekken, hebben aan het eind van de oorlog wel wat uit te leggen. Althans, zo zou het moeten zijn, maar als we over onze schouder kijken naar alle oorlogen waar de NAVO zich in mengde, of als instigator het startschot voor gaf, Afghanistan, Irak, Libië, Syrië, Gaza, en nu weer Iran, dan blijkt dat we er als collectief weinig of niks van leren. Niet dat we unaniem blij zijn met de ‘uitslag’, maar we blijven hangen in het excuus dat we ‘Goede Bedoelingen’ hadden. Dat sommige van onze ‘vrienden’ zich schofterig verrijkten, en verrijken, over de ruggen van de slachtoffers, willen we niet zien.
Verreweg het grootste probleem, vanuit mijn perspectief, is dat we ons zo makkelijk om de tuin laten leiden door mensen met intens slechte bedoelingen. We hebben geen tijd om ons te verdiepen in problemen; journalisten zijn propagandisten geworden; we laten ons inpakken door een overdaad aan ‘entertainment’; we laten ons ‘stress’ aanpraten over pietluttigheden; het is ‘balletje-balletje’ voor ons, te complex gemaakt. Met andere woorden, als het ‘Plan’ om Rusland te ‘Overbelasten en Destabiliseren’ door Oekraïne onder de bus te duwen gelukt was, dan waren alle moralistische, ideologische, en ethische bezwaren weggevallen. Voer voor historici. Zoals ik mij ook terdege realiseer dat als Hitler de Sovjets had verslagen, inplaats van andersom, de consensus Nazi’s van ons had gemaakt. Hoe eenvoudig het is om mensen te ‘winnen’ voor mensonterende praktijken kunnen we zien in Gaza. De ‘vrienden’ van Israël zijn ‘wij’, en ‘onze’ NAVO is leidend, niet anders dan in die andere oorlogen die ik opsomde, én in de oorlog met Rusland op het grondgebied van Oekraïne. Ik heb daar een uitgesproken mening over, maar daar gaat deze bijdrage niet over.
Deze bijdrage betoogt dat toegeven aan parasieten die niet kunnen ‘leveren’ uiteindelijk onze eigen dood tot gevolg heeft, als de ‘vrienden’ niet bij machte zijn om het organisme dat onze expansie blokkeert effectief de wind uit de zeilen te nemen. De ‘vrienden’ zijn dat niet met mij eens, en ze hebben zichzelf wijsgemaakt dat ze nog steeds kunnen winnen, al zal het ‘offers’ vergen. Als ik hun argumenten hoor, dan kom ik niet verder dan de gekoesterde illusie dat de NAVO militair veruit het machtigst is, en dat het Collectieve Westen veruit het rijkst is. De ‘Extended BRICS’ is echter rijker dan de G-7 landen bij elkaar, ze hebben onwaarschijnlijk veel meer ‘soldaten’ (mensen die als militair kunnen worden ingezet), en Rusland toont in Oekraïne ‘live’ dat het de vloer aanveegt met de NAVO. Trump lijkt weer aan boord en bereid zijn ‘Make America Great Again’-plannen te begraven, wat concreet inhoudt dat de VS nog eens *tien* Patriot afweerraketten zal leveren aan Oekraïne. Rusland produceert nu duizend ‘aanvals-drones’ *per dag*, naast alle raketten, waaronder de modernste die er bestaan, en de ‘vrienden’ ratelen maar door over aanvallen op burgerdoelen, maar ondertussen wordt Oekraïne militair en economische gesloopt, terwijl er verhoudingsgewijs juist bijzonder weinig burgerslachtoffers te betreuren zijn. (Zie ook die video in de link die ik eerder gaf).
Dat het ‘Plan’ mislukt is is in zoverre niet zeker, dat als Rusland en/of China (en andere ‘BRICS’-landen) economisch eerder door het ijs zakken dan de NAVO/G-7 landen, het tij nog kan keren. In tal van eerdere bijdragen heb ik het gedeïndustrialiseerde ‘Collectieve Westen’ omschreven als een parasitaire gemeenschap, die zich heeft toegelegd op (financiële) dienstverlening en andere ‘franje’, met zelfs een actief programma om voedselzekerheid en andere basisvoorzieningen af te breken om het ‘Klimaat’ te redden. En dat het dan niet slim is om ruzie te zoeken met de landen die geacht worden om alle spullen, grondstoffen en voedsel te leveren. Wat mij ertoe brengt te concluderen dat we getroffen zijn door meerdere parasieten die dat zwaarlijvige monster van binnenuit slopen. Voorzover er onder de parasieten die uit zijn op méér oorlog lieden zijn die die ‘Verelendung’ verwelkomen als een voorwaarde om hun ‘Plan’ voor NAVO-expansie erdoor te rammen, maak ik mij ernstig zorgen. Omdat ik meen dat ‘survival of the fittest’ langs die weg geen soelaas biedt voor de menselijke soort. Maar als we het intellect dat we gekregen en gecultiveerd hebben niet gebruiken, dan hebben de goede parasieten het nakijken. Dan sterven de ‘cultuurdragers’, de kunstenaars, de schrijvers, de bruggenbouwers, de rationele wetenschappers aan het front op golven van virulente haat en ten koste van alles wat hun voorouders opbouwden.
Te gemakkelijk vergeten we dat ook in Nederland meer mensen vochten aan de kant van de Duitsers dan er actief waren in het verzet. Talloze landen die deel uitmaken van de EU waren ‘Axis’-landen, of ze boden ternauwernood verzet tegen Hitler, sloten er 'Peace-in-our-Time' overeenkomsten mee. Of ze vonden mensen bereid om samen te werken met de Nazi’s, zoals de ‘Vichy-regering’ in Frankrijk. De huidige ‘Baltische’ landen waren grootleveranciers voor de SS, evenals het westelijke deel van Oekraïne. Denemarken bood geen verzet toen de Duitsers er naar binnen liepen. Het sprookje van afgedwongen lethargie is gekunsteld. Niet heel veel anders dan in de Sovjet-Unie, waar ‘iedereen’ ineens een slachtoffer van Stalin was nadat het communisme daar de pijp aan Maarten gaf. De vader van Kaja Kallas was een hoge functionaris in de Sovjet-Unie, en ze groeide op met de voordelen van die status, maar ze doet alsof haar complete familie ‘in het verzet’ zat. Kies uw parasieten met zorg!