Ik houd van werken, ik kan er uren naar kijken.
Het woord 'prutser' verwijst enerzijds naar iemand die 'prutswerk' aflevert. En anderzijds naar een 'mierenneuker' die maar blíjft 'prutsen' om het 'perfecte plaatje' te krijgen. Met beide types heb ik zelf geen geduld. Als het af is, is het af. U ziet dat hier ook terug op dit blog, waar ik regelmatig twee artikelen publiceer op een dag, zonder hulp van 'AI', waar menige 'broodschrijver' trots is als hij of zij twee artikelen per week het levenslicht doet zien. En er zijn schrijvers van naam en faam die in hun hele leven maar een paar boeken publiceerden, waarbij ze elke bladzijde twintig keer over schreven om het 'perfect' te krijgen.
Tegelijk hoop ik dat u dat wat ik publiceer bruikbaar vindt, en ik doe mijn best om geen 'prutswerk' af te leveren, gebaseerd op onzin, waardoor het hele verhaal in minder dan geen tijd alweer achterhaald is. Het is daarbij verleidelijk om uit te halen naar fantasten die 'Ghost of Kiev'-verhalen schrijven, maar ofschoon het inderdaad veelal prutsers zijn die thuishoren in de 'Help, mijn man is Journalist'-soap van RTL, zijn er uiteraard ook professionele leugenaars en 'spin-doctors' die verdomd goed weten dat het allemaal gelogen is.
Zonder mijzelf op de borst te slaan durf ik wel te zeggen dat ik, als u mij zou uitdagen, binnen een maand een huis zou kunnen bouwen met een woonkamer, twee slaapkamers, een keuken, een douche en toilet, dat er over twintig jaar nog staat, en waarschijnlijk nog wel veel langer, voor een fractie van de kosten die daar nu voor staan. En het is niet eens mijn vakgebied. Maar ik heb al heel wat gebouwd, verbouwd en gerestaureerd. De sleutel is een degelijk plan, dus een bouwtekening, goed gereedschap, het juiste materiaal, en geen mensen die in de weg lopen. Ik zou wel een 'paar handen' extra nodig hebben om te helpen sjouwen, en dingen vast te houden, en een week of twee in afzondering voor de planning. Is dat dan uw 'droomhuis'? Nee. Maar u zit en slaapt wel droog, kunt ventileren en verwarmen, koken, douchen en wassen, en dromen van een 'droomhuis' in bescheiden comfort. Kunt u nagaan wat er mogelijk is als een heuse vakman de vrijheid zou krijgen.
Maar we laten die vakman, of vakvrouw niet begaan. We sturen er scheepsladingen prutsers op af die, gewapend met 'regelgeving', voor járen vertraging zorgen, én exponentieel stijgende kosten, want bij hen moet de schoorsteen ook roken. Ze noemen het zelf 'werken', maar vanuit het gezichtspunt van de vakman of vakvrouw werkt het niet. Sterker nog, tal van compleet idiote eisen, waarvan inmiddels niemand nog weet hoe die ooit 'in de wet' terecht zijn gekomen, zorgen voor een *kwalitatief* slechter product. De ene keer is dat vermoedelijk onbedoeld, ingegeven door de 'Brain-Farts' van deze of gene 'Goeroe' op 'Klimaatgebied' of iets in die geest, vanuit 'Goede Bedoelingen'. De andere keer is het een doortrapte manier om zekere producten te kunnen slijten van 'bevriende' producenten, een variant op de 'Kick-Back'-constructies waar ze in Oekraïne patent op hebben, waardoor wij dubbel betalen.
Menzis is een 'zorgverzekeraar' met veel klanten in delen van Nederland waar, binnen de Nederlandse normen, veel armoede is. Laat mij, voor u mij verkeerd begrijpt, benadrukken dat ik mij *terdege* realiseer dat armoede in ons land écht is. En dat er ook veel échte armoede is onder mensen die 'op papier' vermogend zijn, maar na alle rekeningen en de belastingafdracht te weinig overhouden om van te leven. Dat komt bijna volledig door de prutsers, en de kosten die zij genereren. Zoals Menzis, die nu het plan heeft opgevat om die mensen tegemoet te komen door alleen voor *hen* de 'eigen bijdrage' af te schaffen. Wat leidt tot een verhoging van de premie voor de rest. Waardoor weer nieuwe mensen in de armoede verdwijnen, temeer daar elk geval apart beoordeeld moet worden door de gemeente, door ambtenaren die niet kosteloos een bijdrage leveren aan deze 'scam', maar betaald worden uit de belastingpot, dus zal ook de belasting *omhoog* moeten, zélfs als alle aanvragen vervolgens worden afgewezen. Ook bij Menzis zelf genereert dit beleid 'extra werk', en met mijn scepsis trek ik dan de conclusie dat het óf prutsers zijn die dit soort franje bedenken, óf het zijn cynische types die langs deze 'Kick Back'-weg hun eigen 'baan' veilig stellen. Of een beetje van allebei.
Het gaat serieus mis, indien een samenleving die een goede balans heeft gevonden tussen totale chaos en peperdure perfectie in de ban raakt van prutsers. Van die types met eisen, en twee linker handen, plus een brein dat 'achterstevoren' werkt, waardoor ze zich overal mee bemoeien, liefst gesubsidieerd of onder contract van de overheid, wat hen de vrijheid geeft om 'andersom' te 'werken'. Om uit te gaan van een luchtkasteel, om daar vervolgens vakmensen bij te zoeken die moeten zien het te verwezenlijken, maakt niet uit hoeveel het kost, met banken op de achterhand die klaarstaan met leningen.
Een bijzonder plekje ruim ik in voor 'academische onderzoekers', zoals degenen die nu een rapport het levenslicht hebben laten zien waarin ze stellen dat als de hypotheekrente-aftrek geleidelijk wordt afgebouwd, dat geen effect heeft op de huizenprijzen, en mensen op magische wijze ook niet duurder uit zijn op het gebied van 'wonen'. Dat is je reinste 'Balletje-Balletje' natuurlijk. Als je méér geld moet betalen aan de fiscus, houd je minder 'besteedbaar inkomen' over. Hoe moeilijk kan het zijn? Als je 'besteedbaar inkomen' daalt, wordt je armslag voor het afsluiten van een hypotheek minder, gelet op het gegeven dat de banken dat als criterium gebruiken. Als grote groepen mensen minder kunnen lenen, dan heeft dat gevolgen voor de hoogte van de prijzen van koopwoningen. Duh?
Dus hoe komen die prutsers er dan bij om zo stellig te beweren dat de gevolgen nihil zijn? Eenvoudig. Ze 'stapelen' allerlei effecten in hun 'modellenwereld', zoals geld dat vrijkomt vanuit erfenissen, of bijdragen van 'vermogende' ouders, waar ze de nodige 'aannames' op projecteren, en Eureka!, de vooraf bestelde uitkomst! En, waar het natuurlijk om begonnen was, méér belastinginkomsten, waardoor hun 'academische' toko die dit soort onzin uitbraakt niet dicht hoeft. Tenzij 'Brussel' het vrijvallende geld naar die corrupte bende in Oekraïne stuurt, en zelf ook wat in eigen zak laat glijden als hun 'kosten'.
Nu dan de uitsmijter:
Op dit blog pleit ik voor een kleine overheid met een bescheiden mandaat. Als het af is, is het af. Niet meer aan prutsen. Daardoor blijft er geld over voor de burger die dat kan besteden naar eigen beste inzicht. Zoals Ramses Shaffy zong in 'Laat Me', kort voor zijn dood nog onsterfelijk gemaakt in de samenwerking met 'Alderliefste', is het individu op zijn best als de 'Markt' vrij is. We houden op het ene vlak van 'schamel', en op het andere van 'duur', zoals Ramses in de volledig Nederlandstalige versie zong. Lelijke Eend of Rolls Royce. Een auto of een 'Jane Birkin'-tas. Een 'Vette Bek' bij de snackbar, of 'Op Chique'. Maar de overheid moet je 'kort'-houden. Dat heeft niks te maken met 'niet gunnen' waar die overheid ook in mijn wereld wel degelijk de taak heeft om mensen die de eigen broek niet (meer) op kunnen houden te beschermen. Maar houd het simpel. Geen 'Latte', maar koffie. Geen JSF, maar een vliegtuig dat je wél nodig hebt voor de *eigen* defensie, en niet om in 'Verwegistan' voor 'God' te spelen.
Deze bijdrage heb ik in een uurtje uit mijn toetsenbord 'geramd'. Nu nog even nakijken en publiceren. Ik hoop dat u er inspiratie uit put voor uw eigen bijdrage aan een betere samenleving dan wat we er van hebben gemaakt. Kijk goed naar wat de overheid, en wat gesubsidieerde instellingen doen, en voorstellen, en vraag of het niet goedkoper kan, zonder het fundament aan te tasten. Ik heb in mijn werkzame leven menig 'project' op de rails gezet, en het grootste gevecht was steeds met de prutsers die het oppakten als een vorm van 'werkverschaffing', en langs allerlei wegen hun best deden om er oneigenlijke toeters en bellen aan te hangen, extra vergaderingen te kunnen beleggen, meer 'onderzoek' te doen, of als een middel om 'af te rekenen' met andere 'afdelingen'. Snoeihard 'Nee!' verkopen is niet altijd makkelijk, want het zijn je collega's, en soms ook je vrienden, maar het is niet *jouw* geld!