Uw schuld is het kapitaal van de geldverstrekker. Het gaat daarbij niet slechts om de leningen die u zelf willens en wetens bent aangegaan, maar ook die leningen die uiteenlopende overheden namens u zijn aangegaan. En niet alleen de centrale overheid, maar eveneens alle lagere overheden, voorzover ze zich in de schulden moeten steken om te kunnen financieren wat ze aan beleid hebben geformuleerd. En boven de nationale overheid de ‘Supra Nationale’ organen waaraan de nationale overheid schatplichtig is.
Voor elk land is de schuld per inwoner anders. En ook anders gestructureerd. In de Verenigde Staten is de schuld van de ‘Federale Overheid’ nu de veertig biljoen (in het Engels ‘trillion’) gepasseerd. Wat zich vertaalt in een schuld per inwoner van tegen de 120.000 Dollar. Een gezin van vier heeft, via de Federale overheid, een schuld van 480.000 Dollar, en dan hebben ze nog geen dak boven hun hoofd, en geen nagel om hun kont te krabben. En elke drie maanden komt er een biljoen bij. Zonder ombuigingen zal dat een biljoen per *maand* worden. En dan zwijg ik nog over de schulden van andere overheden, per staat en per stad verschillend. En de ‘underfunded’ fondsen in de sfeer van de sociale verzekeringen.
De situatie in Europa is per land anders, maar per saldo een vergelijkbaar beeld. In Frankrijk verzuipt de centrale overheid in de schuld na ‘Macron’, maar de particuliere schulden zijn stukken lager dan in Nederland, waardoor Frankrijk per saldo ‘minder ziek’ is dan ons eigen kleine Nederland. Ofschoon het doorgaans anders wordt gepresenteerd. Daarbij moet echter wel de kanttekening worden geplaatst dat er tegenover schulden-bergen per land ook ‘spaartegoeden’ staan, in Nederland vooral in de ‘pensioensfeer’, maar ook privé-beleggingen. Spaargeld dat echter in belangrijke mate is ‘belegd’ in ‘Staatsobligaties’, oftewel die schulden van de overheden waar ik het hierboven over heb, waarbij Amerikaanse overheidsschuld een ware magneet was voor de uiteenlopende ‘fondsen’ die uw en mijn pensioengelden beheren.
Dat ‘fondsen’ die pensioengeld beheren zoveel ‘Staatsschuld’ kopen, is bij wet vastgelegd als een verplichting, cq, de ‘toezichthouder’ verplicht hen daartoe. Waarom? Omdat een staat die zijn eigen geld ‘drukt’ niet failliet kan gaan. Maar het geld dat dat land ‘drukt’ kan wel *fors* in waarde afnemen als dat bijdrukken een ‘hobby’ wordt. Wanneer wordt het een ‘hobby’? Als die overheid niet *wil* of *kan* snijden in de uitgaven, terwijl de rentelasten op de uitstaande schuld stijgt. In de VS hebben ze, zoals u ongetwijfeld weet, een moordend hoog budget voor de ‘defensie-uitgaven’, maar het geld dat de VS jaarlijks kwijt is aan rentelasten op de uitstaande schuld is *hoger*. Samen is het dodelijk. Althans, dat is de conclusie die meer en meer ‘investeerders’ trekken, die de Amerikaanse ‘Staatsobligaties’ beginnen te mijden, of zelfs te dumpen alsof het hete aardappelen zijn. En als er geen vraag meer is naar Amerikaans schuldpapier, stijgt de rente die de VS zal moeten toezeggen om kapitaal aan te trekken, en dat eindigt in een ‘Death Spiral’.
Om de vraag naar Amerikaans schuldpapier op niveau te houden, en de rente nog enigszins beheersbaar, koopt de Amerikaanse overheid de *eigen* schuld terug, met vers geperste Dollars, wat geen oplossing is als het niet leidt tot economische groei. Dan mondt het uit in ‘hyperinflatie’ en een ‘crash’. Maar de afgelopen weken bedacht Scott Bessent, die het Amerikaanse ministerie van ‘financiën’ leidt, als ‘oplossing’ het verkopen van Europese ‘Staatsobligaties’, om langs die weg de Japanse Yen te steunen, cruciaal voor de vraag naar Amerikaans schuldpapier, waarvan dat land meer bezit dan enig ander land in de wereld. Die Yen stond onder druk, met name door rap stijgende olie- en voedselprijzen door de sluiting van de ‘Straat van Hormoes’, het directe gevolg van wéér een door het westen ontketende oorlog. Om het effect van die hoge kosten voor de Japanse economie enigszins te dempen, verkocht Japan Amerikaanse ‘Staatsobligaties’, juist op een moment dat de VS zich gedwongen ziet recordhoeveelheden schuldpapier aan te bieden, om bestaande schulden mee ‘af te lossen’ na het verstrijken van de termijn waarvoor ze werden afgesloten. Ze lossen dus niks af, maar ‘rollen die schuld door’. Terwijl ze nog steeds *extra* geld nodig hebben voor al die oorlogen.
De kans is best groot dat u zelf ook stevige schulden hebt. Voor het huis dat u kocht. Voor ‘frutsels’ die u op ‘afbetaling’ kocht. Vakantieschuld die op de ‘creditkaart’ is blijven hangen. Aanvullende leningen die u werden aangeboden door de ‘Gemeente’ voor u als ‘starter’ op de woningmarkt. En kosten en ‘lease-verplichtingen’ die u aanging voor de bedrijfsvoering, of uw auto. Of een hypotheek die u ‘nam’ om de kinderen te helpen. Of schulden die zijn blijven ‘hangen’ na de covid-periode, waaronder schulden bij de belastingdienst. Achterstallige betalingen. Studieschulden. En daar bovenop dus de schulden van de overheid ‘per inwoner’, en die van ‘Europa’, teneinde de peperdure oorlog met Rusland te kunnen blijven financieren, en de ‘transitieplannen’ van de voormalige ‘Pro-voorman’, eerder ‘PvdA’-geheten, die ook zo belangrijk was in het voorbereiden van de oorlog met Rusland, de heer Timmermans, nu ‘minister van Staat’, vanwege zijn onschatbare waarde voor ons land. Waar ik beduidend anders over denk, zoals u weet.
HIER een deel van een waardevol gesprek tussen twee Amerikanen die behoorlijk aan de weg timmeren, omdat ze uitgesproken ontevreden zijn over de stand van zaken in hun eigen land. Waarbij ze vlijmscherp analyseren wat daarvan de oorzaak is, hetgeen hen bij de ‘bankiers’ brengt, die dit hele pretpark onder hun beheer hebben. Waarbij onvermijdelijk de naam van de ‘Rothschilds’ valt, wat in sommige kringen volautomatisch leidt tot beschuldigingen van ‘anti-semitisme’, zonder verder nog maar een seconde te luisteren naar de argumenten. Met daar tegenover een groeiend aantal mensen die elke verwijzing naar ‘anti-semitisme’ inmiddels domweg volledig negeren, omdat ze er helemaal klaar mee zijn. Hier op dit blog heb ik steeds met klem benadrukt dat écht ‘anti-semitisme’, net als elke andere vorm van haat tegen groepen, puur gif is. Wat echter niet inhoudt dat er geen ‘Foute’ mensen schuilen in die groepen. En waarom ‘zionisme’, een groep die ook vele, vele niet-Joden omvat, niet mag worden gezien als kenmerkend voor Joden. Iets wat tal van orthodoxe, en realistische Joden van harte met mij eens zijn.
Kijk naar de handeling. Kijk naar het gedrag. Luister naar de argumenten. Focus op de feiten. En vraag je af wat het plan is? *Als* er een plan is. Jimmy Dore, in die video, onderstreept van zijn kant dat de fout die we als collectief gemaakt hebben, het plaatsen van ‘kapitaal’ boven het landsbestuur is. Een andere formulering die afrekent met de ‘wijsheid’ van het ‘Globalisme’, de ‘Unipolaire’ wereld onder management van de ‘geldverstrekkers’. En hoe ons deel van de wereld inmiddels eigendom is van ‘Blackrock’, ‘StateStreet’ en ‘Vanguard’, de krankzinnig grote ‘investeringsmaatschappijen’ die ons hebben ondergedompeld in schuld, en wel varen bij de ‘Forever-Wars’. Zijn analyse werd ooit breed gedeeld in het Europa waarin ik opgroeide, en toen politiek beschouwd als ‘links’, vér voordat ‘links’ zich compleet liet inpakken door de ‘Donor-Class’, de ‘Epstein-Netwerken’, en men zich *diep* in de schulden stak, privé en via de overheid, voor ‘kolder-projecten’ die *onmogelijk* konden renderen, gekoppeld aan een ‘Rules Based’ samenleving die in de praktijk één grote ‘Kafka-Ervaring’ is. Aaneen gelijmd met ‘Double-Speak’ en bangmakerij-sprookjes.
Als je als ‘starter’ op de ‘woningmarkt’ geen woning kunt kopen, al behang je jezelf tot de max met schuld van de bank, en de ‘gemeente’ schiet te hulp met een *aanvullende* starterslening, dus méér schuld, waar haalt die gemeente dan het geld voor dat ogenschijnlijke douceurtje vandaan? Van diezelfde geldschieters. Met *alle* inwoners van die gemeente als ‘schuldenaren’. En rente die moet worden betaald uit de belastingopbrengsten, waarvan de inwoners van die gemeente eigenlijk dachten dat dat geld naar publieke werken zou gaan, inplaats van naar de geldverstrekkers.
Het eind van het liedje is dat u *niks* bezit, want linksom of rechtsom is het uiteindelijk allemaal ‘belast’ met schuld, die het ‘eigendom’ is van de voornoemde ‘geldverstrekkers’. In China is 92 procent van de bevolking eigenaar van de woning waarin hij of zij woont, en ook daar maken de banken dat mogelijk, maar zijn die onderdeel van de overheid, die tevens streeft naar goedkopere manieren van bouwen, betere infrastructuur, en stijgende welvaart, binnen een *surplus-economie*, waar er meer geld binnenkomt dan eruit gaat, en hoge rentelasten en ‘Forever-Wars’ niet drukken op de lasten.
De volgende fase is dat die schulden-ballon klapt, en ‘onze eigenaren’, de banken/fondsen die ons bezitten, doorpakken en de ‘Stable-Coin’ introduceren waarbij *alle* bezit centraal geregistreerd staat in de ‘Block-Chain’, die zij beheren, zonder democratische controle of verantwoording, waarbij de gewetenloze medemens zich mag wentelen in de weelde, en het ‘domme volk’ zich mag melden voor de ‘dienstplicht’. Mochten de oorlogen op raken, dan scheppen ze nieuwe. En behangen met schuld, of afgesloten van het gebruik van bancaire ‘dienstverlening’ vanwege uw obstinate realisme, is uw armslag beperkt. Als het zover komt, is het onze eigen schuld. Dat lijkt mij helder.