Er is geen scherpe definitie van het begrip 'Failed State'.
Althans, de gangbare definitie biedt meer dan voldoende ruimte voor discussie en vuistgevechten. Dat laatste met verwijzing naar de praktijk in relevante volksvertegenwoordigingen, maar we zitten er zelf niet ver meer vanaf. Voor de volledigheid maar even de definitie die 'Wiki' geeft:
'A failed state is a state that has lost its ability to fulfill fundamental security and development functions, lacking effective control over its territory and borders.'
Europese landen kwalificeren, waar ze niet langer 'effective control' hebben over hun eigen land, en de grenzen feitelijk zijn uitgegumd. Wat met zich meebrengt dat het bieden van fundamentele veiligheid, en grip houden op ontwikkeling, zonder de opbrengsten te moeten afstaan aan 'Brussel', niet langer een optie is. Die traditionele overheidsfuncties zijn 'gedelegeerd' aan een 'hogere autoriteit' die in Brussel zetelt, waar het de verantwoordelijkheid van de niet-verkozen Commissarissen van de EU is om de ontwikkeling van het geheel te faciliteren, terwijl de NAVO, geleid door de niet-verkozen Mark Rutte, verantwoordelijk is voor onze fundamentele veiligheid.
Die instituten schieten op *alle* gebieden tekort, met als gevolg groeiende chaos en toenemende onveiligheid in Europa zelf, en in haar onmiddellijke omgeving. In het Verenigde Koninkrijk, formeel geen onderdeel meer van de EU, maar in de praktijk alweer versmolten via de 'Coalition of the Willing', in Duitsland, voorheen het industriële centrum van Europa, en in Frankrijk, voorheen het 'eigenwijze buitenbeentje', is de ontwikkeling glashelder: De economie en de opgebouwde welvaartsstaat storten in. De 'leiders' van die landen, horig aan 'Brussel', tappen allen uit hetzelfde vaatje. Ze komen *grote* hoeveelheden geld tekort. Het plunderen van de spaartegoeden van burgers en bedrijven staat hoog op de agenda, wat echter tot gevolg heeft dat het geld dat die burgers investeren, direct of indirect, zal worden aangewend voor consumptieve doeleinden.
Bij consumptieve doeleinden heeft iedereen een ander 'beeld', net als bij het begrip 'failed state', maar waar het op neerkomt is dat je het geld waar je over beschikt aanwendt op een wijze die niet leidt tot het scheppen van 'meerwaarde' in economische zin. U en ik moeten eten en drinken, en we moeten ons beschermen tegen de elementen, anders gaan we dood, en in die zin is consumptie nuttig en nodig. In hoeverre die consumptie ook 'plezierig' moet zijn, om ons aan te zetten tot harder werken, en dus meer te laten produceren, is een eindeloze discussie waar ik mij hier niet in ga mengen, maar het staat buiten kijf dat het 'belonen' van nuttig werk individuen stimuleert tot het zetten van een stapje extra. Het alternatief is 'De Knoet Erover!', 'Arbeit Macht Frei!', wat de voorkeur heeft van tirannieke 'leiders' en potentaten die lak hebben aan de wensen van hun medemens. Maar wat nou als 'oorlog-voeren' voor zekere haters een vorm van 'plezierige' consumptie is? Het is consumptie. Je schiet een keer, en weer een miljoen weg.
Op dit blog heb ik al vele bijdragen geschreven over het begrip 'Rechtsstaat', omdat daar enorm veel verwarring over is, wederom door het ontbreken van een ondubbelzinnige definitie. Maar het concept werd ontwikkeld in Europa door 'humanistisch' ingestelde 'denkers', die af wilden van het despotische, willekeurige gezag van 'vorsten'. Ontegenzeggelijk was dat een essentieel element in de ontwikkeling van Europa tot een welvarend continent. Het bood de burgers veiligheid (bescherming tegen bestuurlijke willekeur), en bestuurders die gehouden waren aan de wet, en onderdeel waren van 'Het Volk', of zich bewust waren van het gegeven dat 'Het Volk' hen aan zou kunnen spreken op hun eigen prestaties, die het als hun verantwoordelijkheid zagen, en tevens in hun eigen belang, om te zorgen voor (economische) ontwikkeling. Tegelijk zijn veel van de rijkdommen die wij in Europa koesteren afkomstig uit perioden waarin potentaten met 'IJzeren Hand' regeerden over een slaafs onderworpen volk. Maar dat zijn nagenoeg zonder uitzondering geen rijkdommen die 'meerwaarde' genereren in economische zin, anders dan in de betekenis van 'getaxeerde waarde', of 'historisch belang'. Het waren, en zijn, 'Pronkstukken' die 'consumptief uitgebaat' kunnen worden, mits er consumenten zijn, zoals toeristen, die daar geld voor over hebben.
'Meerwaarde' in economische zin verwijst naar activiteit die de productie van nuttige en nodige goederen en diensten opvoert. De activiteit zorgt ervoor dat er méér kan worden geproduceerd tegen gelijkblijvende kosten, of dat dezelfde hoeveelheid geproduceerd kan worden tegen lagere kosten. Dát is ontwikkeling, ook wel aangeduid als 'economische groei'. In de beeldvorming van Adam Smith 'Wealth Creation', waarbij hij meende dat een 'Vrije Markt', met een kleine overheid, die slechts een beperkt aantal taken diende te hebben, gericht op het faciliteren van ontwikkeling, en het garanderen van veiligheid, 'Het Volk' zou verheffen. Het zou de héle 'Natie', het héle 'Land', meer welvaart brengen. Binnen dat concept, zo heb ik getracht over te brengen, is de 'dienende overheid' van doorslaggevend belang. Géén overheid, of tevéél overheid, en je eindigt met een 'Failed State'. 'Dienend' aan wie? Aan de (netto) 'belastingbetalers'. Aan de 'productieven'.
Is een burgemeester van Utrecht, of van Amsterdam, die in Turkije of Hongarije de kachel aanmaakt met het lokale bestuur vanuit een roeping om 'democratie' te verspreiden, indachtig dat zij zelf niet eens gekozen zijn, maar benoemd, iemand die de belastingbetaler 'dient'? Of een poot uitdraait? Beide gemeenten dalen op de 'BDO benchmark' voor Nederlandse gemeenten waar het hun financiële gezondheid betreft. Zou dat niet hun hoogste prioriteit dienen te hebben dan? Is een Europese commissaris die zich meer bezighoudt met Ukraine, Moldova, Georgië, en andere niet-lidstaten dan met de ontwikkeling van de lidstaten iemand die de belastingbetaler 'dient'? Of een poot uitdraait? Is de lijsttrekker van PvdA/GL die pleit voor het naar Nederland halen van kinderen uit Gaza, waarmee hij de genocidale agenda van Netanyahu 'dient', zeker als de ouders van die kinderen vervolgens recht hebben op 'gezinshereniging', nou lekker bezig voor het Nederlandse volk, of schroeft hij de belasting voor de BV Nederland daarmee nog verder op?
De kruik gaat te water tot hij barst. En dan zitten we opgescheept met een 'Failed State'. Eenmaal 'Failed' is het bijna ondoenlijk om terug te krabbelen zonder hulp. Maar van wie of wat zou die hulp moeten komen, dan? China, Rusland en India? Uit dankbaarheid voor wat onze burgemeesters, commissarissen en generaals de wereld hebben meegegeven?