‘Death through a thousand cuts’ staat te boek als een ‘Chinese martelmethode’, Linchi, ongetwijfeld de stam van ons ‘lynchen’. Niet mijn ding, dat martelen, en in die vorm een behoorlijk sadistische wijze om iemand van het leven te beroven. Je moet iemand wel uit de grond van je hart *haten* om niet doodziek te worden van jezelf nog voor de dood intreedt. Of je moet een extreem pervers karakter hebben, en genieten van het lijden. Hopelijk bent u dat met mij eens.
In overdrachtelijke zin wordt het tegenwoordig eerder gebruikt als een metafoor voor een schier eindeloze serie verkeerde beslissingen, die uitmonden in de dood van een bedrijf, patient of land, of de volledige ontsporing van je kind. De reflectie van Hemingway’s gebruik in ‘The Sun Also Rises’, waar hij een van zijn karakters laat antwoorden met: ‘Gradually, then suddenly’, op de vraag hoe het kwam dat hij failliet ging.
Op dit blog tracht ik beleid, en markante individuele keuzes van leidende figuren, onder de aandacht te brengen die vroeger of later wel *moeten* leiden tot het faillissement, indien er niet wordt ingegrepen. Tot mijn groeiende wanhoop wordt de interesse voor die waarschuwingen niet groter met het naderen van het faillissement, maar groeit de desinteresse eerder nog door, en wordt het verzet tegen mijn oproepen om over bepaalde keuzes nog eens goed na te denken alleen maar groter. Ik voel mij als de ‘onderhoudsmonteur’ die graag ziet dat de klant nog vele jaren veilig en tevreden in zijn karretje rond blijft rijden, maar die wordt gewantrouwd als hij waarschuwt voor het risico van uitgesteld onderhoud. Hij doet dat te goeder trouw, als vakman.
De tragiek is dat waarschuwingen voor dreigend onheil *altijd* te vroeg komen voor wie de onderhoudsmonteur wantrouwt, en tegen de tijd dat de motor vastloopt, het nooit zijn of haar schuld is. Tegelijk realiseer ik mij terdege dat er weinig gewetensvolle garages zijn die ‘binnenlopen’ op het slijten van onderhoud waar geen objectieve reden voor is. Het onderdeel wordt vervangen op basis van instructies van de fabrikant, en niet omdat het versleten is. De hele auto wordt ingeruild op basis van de ‘economische levensduur’, statistisch bepaald door de lease-firma, die binnenloopt op die handel. De TV wordt ingeruild vlak voor het WK, alhoewel er niks mis was met de TV die er stond.
Vanochtend zat ik naar het ‘Nieuws’ te kijken, waar zowel bij de NOS als bij RTL een meneer van het UWV vertelde dat we ons geen zorgen hoefden te maken over de banengroei, alhoewel die lager uit zou pakken indien de oorlog met Iran nog enige tijd aan zou houden. Hier op mijn blog heb ik recent uit een volkomen ander vaatje getapt. Analisten van naam en faam die ik zelf vertrouw als onderhoudsmonteur kondigen om te beginnen de ‘Moeder van alle economische Depressies’ aan, als gevolg van de stagnatie in de aanvoer van olie, gas, kunstmest, helium en andere essentiële grondstoffen, het gevolg van de sluiting van de Straat van Hormoez, en onze zelf gekozen isolatie van Rusland als leverancier. Zélfs als die Straat binnenkort weer open zou gaan, waar het vooralsnog niet naar uitziet. En dan is er nog ‘AI’, met de predictie van Elon Musk dat over drie jaar *niemand* nog een ‘baan’ zal hebben, omdat ‘AI’ alles heeft overgenomen. Zó hard gaat het, volgens Musk. En dan zou ik er nog aan toe willen voegen dat ons *complete*, op ‘fiat’ gebaseerde geldsysteem op instorten staat, als gevolg van de grootschalige malversaties, de diefstal van uitstaande gelden van landen en privé-personen die op enig moment worden aangemerkt als de vijand, de grootschalige piraterij en moedwillige destructie, waardoor het *vertrouwen*, nodig voor een ‘fiat’ systeem, tot vér onder het vriespunt gedaald is.
Cynisch genoeg is er wel degelijk een toekomst waarin die man van het UWV, én die analisten waar ik vertrouwen in heb, allebei gelijk krijgen. Namelijk een toekomst waarin oorlog uitbreekt, waardoor er aan ‘banen’ geen gebrek is. De overheid in ons eigen land, én de feitelijke regering in ‘Brussel’, sorteren daar opzichtig op voor. Het geld van de overheid vloeit met de hoogste prioriteit naar feitelijke, reeds woedende oorlogen, in het bijzonder die met Rusland, en naar voorbereidingen voor de uitbreiding daarvan. Op dit blog heb ik, ad nauseam, herhaald dat die focus op ‘werk’ problematisch is, in het bijzonder als dat ‘werk’ wordt gegenereerd door de overheid, of regels uitgevaardigd door de overheid, zonder dat er een glashelder maatschappelijk nut zichtbaar gemaakt kon worden, gebaseerd op de doelstelling van welvaartsgroei, die uiteindelijk moet komen van de bedrijven en mensen werkzaam in productieve sectoren, waar het geld *verdiend’ wordt. Het optuigen van een kerstboom behangen met cadeautjes, te betalen door het beroven van andere landen is een extreem kwetsbaar concept.
‘Maar het gaat toch goed?’ Hoe vaak ik dat niet heb moeten horen! Klein sneetje, beetje bloed, maar we leven nog. En met statistieken en modellen kun je zelfs ‘bewijzen’ dat het alleen maar béter gaat. Hoe meer oorlog, hoe beter! Kijk maar naar de statistiek sinds 1990, toen de Sovjet Unie de geest gaf, en hoe goed het nu met ons gaat! We konden die gesubsidieerde kolder er gewoon bij hebben! Sterker nog, minder misdrijven omdat de politie vaker wegkijkt, gedrag dat voorheen strafbaar was nu wordt gedoogd, of wordt geparkeerd onder de noemer ‘ontoerekeningsvatbare dader’, waardoor de moord geen moord meer is. Diefstal? Meld maar bij de verzekering. Afgetuigd? Weet u wel zeker dat u geen aanleiding gaf?
Veel minder fijnstof. Ja, omdat we de industrie hebben geëxporteerd, en al die producten nu importeren, per boot, waardoor *wij* goede sier kunnen maken met onze schone lucht, maar per saldo eerder méér produceren. Internetgebruik spectaculair gestegen? Ja, dat was er amper in 1990. Meer mensen met een HBO/WO studie? De eesten om door ‘AI’ vervangen te worden, voorzover ze niet ergens een ‘baan’ bij de overheid hebben en betaald wordt uit de belastingopbrengsten. Een eindige propositie, bij *dalende* belastingopbrengsten uit *nuttig* werk dat producten voortbrengt die geschikt zijn voor de export. Export? Ja. Geen ‘doorvoer’ van en naar Duitsland, en dat dan ‘export’ noemen, want dat is een ‘Tolpoort’, en met tienduizenden banen in de industrie in Duitsland die per *maand* verdwijnen op dit moment, met het ene na het andere commerciële bedrijf van naam en faam dat de poorten sluit, of verkast naar China, wordt dat een precair verdienmodel. Vandaar dat de regering, én ‘Brussel’, zich opmaken voor het plunderen van het bezit, en het leegtrekken van de pensioenpotten als alternatief voor ‘loonbelasting’ en belasting uit normale bedrijfsvoering. En ja, op papier is ‘Rheinmetal’, dat al die wapens en munitie maakt, een commercieel bedrijf, maar dat houdt alleen in dat de directie en aandeelhouders goed aan ‘Jan met de Pet’ verdienen, die met de rekening blijft zitten, en zich mag melden voor het front als hij helemaal is uitgeknepen.
Geduldig heb ik gewacht op deze uitkomst, die simpelweg onvermijdelijk was, en nu alleen nog met een extreem krachtdadig optreden kan worden omgebogen, ofschoon ik continue liet weten dat ik deze uitkomst *niet* wilde. De onderhoudsmonteur die de sleepwagen ziet arriveren, met de auto van de klant erachter, waarvan de motor volledig in de soep is gedraaid, omdat de klant niet wilde luisteren, voelt geen vreugde. De kans is trouwens groot dat de klant zijn wagentje naar een andere garage laat slepen, om de monteur die hem waarschuwde niet onder ogen te hoeven komen. In het bijzonder waar het in de wind slaan van alle adviezen gestoeld was op ongezond wantrouwen, dat niet in rook opgaat als die monteur gelijk krijgt. Goede kans dat de klant een complot bedenkt waarbij de monteur de schuld krijgt, omdat die vakman zijn gelijk wilde halen, en daarvoor het wagentje heeft gesaboteerd. Mensen richten zelden of nooit de blik naar binnen bij tegenslag. En bestuurders zijn ook mensen. Niet hun schuld! Het was Poetin! Het was die verduivelde Xi! Allemaal de schuld van Iran!
Prima, Jodocus, ga maar een mud aardappelen halen in je petje, en neem op de terugweg even de dichte gaatjespan mee!
Met betrekking tot wat Elon Musk verwacht heb ik nog wel enige opmerkingen. Hij heeft via een ‘Space-X’ IPO geld opgehaald dat niet exclusief bedoeld is voor raketten en een basis op de maan en mars, maar evident ook gekoppeld aan de doorontwikkeling van ‘AI’ en zijn reeds in productie genomen robots, van het ‘humanoid’ type, lijkend op de mens, maar ‘zelflerend’ in een tempo waar geen mens aan kan tippen. Belangrijkste probleem, voor *alle* westerse bedrijven die bezig zijn met de ontwikkeling van ‘AI’, is de energieproductie, en toegang tot cruciale ‘rare earth’ materialen waar China feitelijk de enige producent van is. Op het ‘In English’ gedeelte heb ik recent verschillende artikelen geschreven over de *andere* benadering van ‘AI’, toegesneden op oorlogsvoering en ‘mass-surveillance’ waar het bedrijf Palentir de ongekroonde koning in is, die het vizier heeft scherpgesteld op de ontwikkeling van de ‘Cyborg’. En hoe onze eigen volksvertegenwoordigers, zonder op de hoogte te zijn, vorige week in meerderheid instemden met Palentir als hofleverancier voor de Nederlandse overheid. Dat kun je niet langer wegschrijven onder het kopje ‘kleine sneetje’. Dat is gas geven op de Duitse Autobahn om te zien hoe hard je karretje kan met het olielampje op je dashboard dat al de hele week brandt.