In mijn bijdrage van gisteren liet ik de term ‘Perverse Prikkel’ vallen. Het had betrekking op beleid dat een algemeen erkend probleem *groter* maakt. Als regel onbedoeld. De beleidsmakers hebben, oprecht, de ‘Beste Bedoelingen’, maar het beleid maakt het alleen maar erger. Veelal omdat de voor de hand liggende oplossing ‘politiek’ is neergesabeld als niet ‘correct’. De keuzes die gemaakt worden dienen te voldoen aan een ideologische gevormd ‘toetsingskader’.
Het is niet onredelijk om zo’n ‘toetsingskader’ te formuleren, om onmenselijke excessen te voorkomen. In dat artikel ging het over de doodstraf. Als je wetsovertreders ‘tegen de muur’ zet, of opknoopt, gaat daar een afschrikwekkende werking vanuit die potentiële daders ontmoedigt, en je weet zeker dat er geen kans is op recidive, terwijl het enorm scheelt in de kosten, afgezet tegen hechtenis. Allemaal valide argumenten, maar ik heb daar van mijn kant mijn eigen argumenten tegenover gezet die zouden moeten overtuigen om in het ‘toetsingskader’ op te nemen dat we die optie, die straf, uitsluiten.
Dan heb je het over principes, verwoord in wetgeving, helder en ondubbelzinnig, zonder uitzonderingen, waar iedereen in een land mee moet leren leven, ook als men dat principe niet deelt. Dus geen regel, of richtlijn, maar ‘Doen We Niet!’. Grondwet. Het is zaak om die principiële positie, die wetgeving, op gezette tijden te toetsen, om te zien of het geen belemmering vormt voor oplossingen van problemen die met de tijd een ander karakter hebben gekregen. Niet alle principes die de wetgever respecteert staan in een wet. Veel vaker betreft het een consensus die als een ‘leemlaag’ de discussie over een bepaalde oplossing verstikt. Neem mijn idee van de noodzaak voor de introductie van een ‘Basis-inkomen’.
Als geen ander ben ik mij ervan bewust dat daar enorme weerstand tegen is, vanuit het principe dat je moet werken voor je geld, of anders maar een mecenas moet zien te vinden, vanuit het idee dat een vaste betaling per maand, bijvoorbeeld, vanuit de ‘staatsruif’, het zoeken van *werk* ontmoedigt. En als er niet meer *gewerkt* wordt, stort de productie op een hoop, daalt het landelijk GDP, komt er geen belasting op arbeid meer binnen, en kan de overheid niet meer lenen. Bovendien is het onrechtvaardig tegenover de mensen die wél *werken*, en de belastingen daarvoor op moeten hoesten.
Mijn tegenargument is dat ik het niet heb over een *uitkering* voor mensen die niet werken, maar een identiek bedrag waar je van rond kunt komen, zonder extra’s, voor *iedereen*. Een AOW voor *iedereen*. Bij gelijktijdig schrappen van *alle* uitkeringen, ontslag voor iedereen die in die overheidstaak zijn of haar geld verdient, alsmede *alle* subsidies. Als je iets extra’s wilt, ga je er voor werken, of je zoekt een mecenas. In een land als Nederland is dat een aardschok. Perverse prikkels bij (bijvoorbeeld) ambtenaren die voor hun geriefelijke leven afhankelijk zijn van de carrousel die de uitkeringen en subsidies verzorgt, zullen vechten als leeuwen om te voorkomen dat zo’n systeem wordt ingevoerd. Ik begrijp dat. Het hemd is nader dan de rok. Maar het is niet slechts onverstandig, maar op termijn zelfs dodelijk, als er binnenkort geen *werk* meer is, omdat ‘AI’ en robotisering alle productieve activiteiten hebben overgenomen.
Maar zelfs op dit moment is het *goedkoper* voor Nederland, zelfs als dat op papier niet zo lijkt, omdat veel van de kosten ‘verborgen’ zijn. Een werknemer kost veel meer dan alleen zijn of haar salaris en de premies, De ‘werkplek’ kost geld. De druk op het openbaar vervoer en het wegennet kost geld. Alle ministeries die zich bezighouden met de werknemers kosten geld. En veel van *die* kosten kunnen daarnaast nu al radicaal worden gereduceerd door méér ‘AI’ en robotisering. Met een ‘basisloon’ voor *iedereen*, werkend of niet, kan de beloning voor *werk* omlaag, zonder dat het de levensstandaard van betrokken werkers aantast. Dat maakt Nederland ‘goedkoper’ als vestigingsplaats, terwijl méér ‘AI’ en robotisering de prijs van goederen en diensten doet dalen.
In de perceptie van politici en ‘experts’ is zo’n radicaal andere opvatting over de maatschappelijke ordening pervers. Het strookt niet met hun ideologische uitgangspunten en principes. Maar ze zijn de stokers op de elektrische trein. En binnenkort zijn we dat nagenoeg allemaal, zéker als we niks doen aan dat kostenplafond. Trachten om die ontwikkeling tegen te houden maakt van ons ‘ludditen’, die ten tijde van de industriële revolutie, met de moed der wanhoop, de technologische ontwikkelingen probeerden af te stoppen. Met andere woorden, zekere principes, en de wetten die erdoor werden geïnspireerd, moeten gelijke tred houden met ontwikkelingen die hoe dan ook niet te stoppen zijn, tenzij je wilt eindigen als een ‘Amish’. Als een relikwie. Als een bezienswaardigheid. Als een museumstuk. Als een toeristische attractie.
Uiteindelijk ontkomen we er niet aan om na te denken over de functie van ‘geld’, als dat geen maat meer is voor productiviteit, omdat we alleen maar in de weg lopen op de ‘werkvloer’. En geloof mij, het duurt niet lang meer voordat zelfs het ‘oudste beroep ter wereld’ is uitgefaseerd. Een ‘AI-companion’ zal zelfs, of juist, voor ‘intieme wensen’ de voorkeur krijgen in een wereld waarin we grossieren in steeds benauwender ‘toetsingskaders’, het product van groepen mensen die in hun met gemeenschapsgeld bekostigde academische omgeving, en bij de overheid, of in gesubsidieerde ‘werk’-kring, ons privé-leven binnendringen. Voor zichzelf overtuigd van hun ‘Goede Bedoelingen’, maar op het onderbewuste niveau gedreven door ‘Perverse Prikkels’. De bescherming van hun eigen bron van inkomen, of macht, of om de verveling die zich anders van hen meester zou maken te verdrijven.
Het *cruciale* verschil tussen wat ik voorsta, en wat je kunt beluisteren als je naar de ‘Davos-elite’ luistert, die hetzelfde ‘zien’ als ik, is wie, of *wat* het ‘geld’ beheert. Ik ben erg gehecht aan het idee dat we niet in goede handen zijn bij een ‘elite’ die ‘rent-seeking’ is, en willekeurige condities kan verbinden aan de toekenning van ‘krediet’, zoals ze bij het ‘WEF’ op het netvlies hebben staan. Ik vertrouw dat ‘Epstein-Network’ met hun ‘Charities’ die daar de boventoon voeren voor geen meter. Sterker nog, ik zie dagelijks het bewijs voorbij komen dat zij ons zien als ‘kanonnen-voer’, en sluitpost in hun propaganda. En het doet mij onwaarschijnlijk veel pijn om te zien hoe eenvoudig het is om mensen te winnen voor dat tot op het bot verrotte, perverse systeem. Met inbegrip van talloze ‘intellectuelen’ die binnen onze als ‘liberale democratie’ aangeprezen, steeds decadenter en oorlogszuchtiger wordende samenleving, de ‘schapen’ achter zich aan slepen.
Formeel dragen wij in die ‘liberale democratie’ de vrijheid van meningsuiting op handen. In de praktijk worden er in landen als het Verenigde Koninkrijk, of Duitsland, meer mensen aangehouden wegens teksten die zij op de ‘sociale media’ hebben gedeeld, al dan niet zelf geschreven, dan in China of Rusland, wat volgens de politici die ons systeem ‘inkleuren’ autocratische landen zijn waar het slecht gesteld is met de elementaire vrijheden. Dat is gewoon een simpele constatering. Een statistiek. Het onthult niets over de *kwaliteit* van de ordening binnen de betreffende samenlevingen. Is die ordening constructief, of pervers? Hij is pervers als het beleid constructieve krachten binnen de maatschappij de mond snoert. Doorgaans uitgaand van ideologische uitgangspunten, losgezongen van de realiteit.
Met andere woorden, ik onderken hoe giftig en destructief veel van de communicatie op de ‘sociale media’ is, hoe gevaarlijk het is als informatie simpelweg onwaar blijkt te zijn, en hoe kwetsbaar wij allen zijn voor het ‘magnetisme’ van perverse leugenaars. In het bijzonder indien ze zich behangen hebben met de onjuiste status van autoriteit of expert. Waaronder nadrukkelijk ook de ‘waakhonden’ die zijn aangezocht om de kwaliteit van de media te bewaken. Waar ik op het Engelstalige gedeelte Elon Musk prees vanwege zijn kijk op ‘AI’, op ‘Grok’, waar hij stelde dat ‘AI’ als principe dient uit te gaan van de ‘Waarheid’, die onbetwist en bewezen is, en dat het niet goed gaat als je ‘AI’ voedt met regels, met wisselende ‘Waarheden’, al naar gelang de ‘politiek correcte wind’ uit de ene, of de andere hoek komt, of om mensen niet te kwetsen, hanteer ik die norm ook voor mijzelf.
Waar mijn voorstel behelst dat we ons niet uitleveren aan de ‘Davos-elite’, aan het ‘Epstein-Network’ en hun ‘Charities’, maar vasthouden aan het idee van een ‘constitutionele republiek’ waarbij per land de volledig transparante, volstrekt logische, en redelijke ‘toetsingskaders’ in de wet zijn vastgelegd, kom je uit bij een autocratische ordening, omdat de grondwet de ruimte van gekozen, of benoemde bestuurders beperkt. Daarbij pleit ik ervoor om toe te zien op de elementaire kwaliteit van de bestuurders, die zich in moeten spannen voor de verheffing van de samenleving, en de bescherming van de menselijke soort, in een wereld waar over niet al te lange tijd meer robots rond zullen lopen dan mensen.
Tenzij we ons niks aantrekken van ‘rode lijnen’ bij het streven naar mondiale dominantie van ons perverse systeem van ‘liberale democratie’, dat weinig of niets (meer) te maken heeft met ‘liberaal’, noch met ‘democratie’. Voor degenen die de juridische strijd tussen Musk en ‘Open-AI’ volgen, wijs ik op de tragiek van het concept van ‘Charities’, waar in het systeem dat mij voor ogen staat er ook zeker mecenassen zullen moeten zijn die zekere, overigens door vrijwilligers uitgevoerde activiteiten zullen moeten sponsoren. Musk stelt zich op het standpunt dat Altman en Brockman zich niet aan de afspraak hebben gehouden om ‘Open-AI’ een publiek toegankelijk, ‘not-for-profit’ vehikel te maken op basis van de door Musk voor ‘Grok’ geformuleerde principes, van ‘Seeking Truth’, ‘Curiosity’, en ‘Respect for Beauty’. De rechter en de jury hebben Musk ongelijk gegeven op grond van een ‘technicality’. Ze hebben het principe genegeerd. In de westerse samenleving zijn ‘Charities’, ‘NGO’s’, ‘Stichtingen’ en andere legale constructies meer en meer onderdeel van een perverse ordening, en is ‘winst maken’ en ‘geld verdienen’, zelfs waar het gaat over oorlogen, tot een onaantastbaar principe verheven.
Op dit blog heb ik veel geschreven over de oorlog in Oekraïne en de oorzaken, waarbij ik getracht heb helder te maken dat het een geplande provocatie was, compleet met tijdlijn, documenten en verklaringen van ‘klokkenluiders’ en deskundige analisten met een grote reputatie. Zonder de ogen te sluiten voor het gegeven dat menigeen die erdoor werd getroffen, daar niet van op de hoogte was, en derhalve met een compleet andere perceptie kijkt naar wat zich heeft ontsponnen sinds februari 2022. Maar de beleidsmakers die de toon hebben gezet hadden een plan. En dat plan had tot doel Rusland te overbelasten en destabiliseren, om Poetin weg te krijgen. De Russische leider die, in toenemende mate, werd gezien als een vijand van de ‘liberale democratie’. Hij greep niet in toen Russische opsporingsautoriteiten de leden van ‘Pussy Riot’ aanhielden, nadat ze eerst naakt copulerend in de foyer van een drukbezocht museum ‘optraden’ zonder uitnodiging, en vervolgens een onaangekondigd punk-concert in een Orthodoxe Kathedraal verzorgden. Ik heb er geen begin van enige moeite mee dat hij de opsporingsautoriteiten en de rechterlijke macht daar hun gang liet gaan. In mijn optiek hebben we daar te maken met het uitdagen van een redelijke ordening, middels perverse activiteiten, binnen de geldende ‘toetsingskaders’ in dat land. Waar ik persoonlijk ook nog eens niet zoveel moeite mee heb, omdat dat bestiale gedrag, en die huisvredebreuk in mijn optiek ongepast zijn. Al helemaal tegen de achtergrond van buitenlandse financiering.
Evenmin heb ik moeite met Poetin’s beleid om ernaar te streven dat geld dat verdiend werd in Rusland, ook weer grotendeels geïnvesteerd diende te worden in Rusland, en niet moest wegvloeien naar de aanschaf van Britse voetbalclubs, een vloot extravagante jachten, en de aanschaf van extreem duur vastgoed in Europa. Maar de ‘Davos-elite’, het ‘Epstein-Network’, dacht daar anders over. Wat leidde tot het plan om Oekraïne te gebruiken in een machtspolitieke krachtmeting. In feite een krachtmeting tussen twee diametraal tegenover elkaar staande opvattingen over de ordening van de maatschappij., cq de wereld. En dan opteer ik niet voor een perverse ordening die de macht om ons te ‘bedelen’ legt in de handen van een ‘elite’ met ‘Globalistische’ ambities.
Hoe het ook zij, we sloegen die weg in, en weigerden diplomatiek overleg om te trachten een manier te vinden die tenminste zou leiden tot vreedzame coëxistentie. Vanaf 2007 slepen we de messen voor deze confrontatie, en met elke stap werd het angstaanjagender. Beide zijden in het conflict zien het nu als een existentiële bedreiging. En nu dat wat er rest van Oekraïne als land is gereduceerd tot een lanceerplatform voor drones, en binnenkort raketten die het Rusland onmogelijk moeten maken om te werken aan een autonoom, soeverein bestaan, alles betaald, geleverd en georchestreerd door de Europese NAVO-landen, waarbij die NAVO-landen aan de lopende band Russische ‘Rode Lijnen’ aan hun laars hebben gelapt, waar Oekraïne vervolgens de prijs voor betaalde, niet die NAVO-landen, gaan er nu stemmen op in Rusland om productiefaciliteiten in NAVO-landen, en landen die toestaan dat drones uit Oekraïne over hun grondgebied vliegen, of die actief Russische schepen, of schepen met Russische goederen onderscheppen en jatten, of tot zinken brengen, te trakteren op een ‘Oreshnik’, of meteen maar een tactisch nucleair wapen.
De ‘media-waakhonden’ willen niet dat u begrijpt waar dat vandaan komt, als er straks zo’n reactie komt, maar dat u beschikbaar blijft om te ‘dienen’ in het leger dat onze perverse ordening erdoor moet zien te rammen. En nogmaals, iedereen binnen die kaders zal de ‘Beste Bedoelingen’ hebben, en zelf ook domweg geen idee hebben wat er speelt, omdat ze ‘afwijkende’ informatie, die het dominante narratief niet ondersteunt, domweg aanmerken als ‘disinformatie’. De mensen in de top van de voedselketen, de ‘Davos-elite’, het ‘Epstein-Netwerk’, ontgaat het niet dat die concrete dreiging er is, maar de gemiddelde Europeaan hoort het niet, en leest er niks over. Anders dan gevat in een narratief dat we te maken hebben met ‘Russische Expansie’ die onze ‘liberale democratische wereldorde’ bedreigt. Binnen die ‘elite’ zie ik een tweedeling tussen een groep die eist dat we de hele aarde reduceren tot een rokende sintel, waarop de Messias ons zal komen redden, of soortgelijke kolder. En een pragmatische groep die meent dat zo’n ontwikkeling perfect is voor de creatie van een ‘Europese Superstaat’, die uiteindelijk die lastige Russen wel zal kunnen onderwerpen aan het ‘Davos-model’ en het ‘Epstein-Netwerk’ met haar ‘Charities’.
De kans dat we in Europa het licht zien, en terugkeren naar de diplomatie, lijkt mij verkeken. Een economische ineenstorting van Europa als gevolg van zelf veroorzaakte ‘energie-‘ en ‘ideeën-armoede’, kan zowel een fascistoïde reactie tot gevolg hebben, een ‘eenwording’ onder aanvoering van ‘Big Brother/Sister’ en militarisering als het ‘antwoord’, als totale chaos en een oorlog van ‘iedereen tegen iedereen’ op het grondgebied van wat nu de EU is, waar ik het Verenigde Koninkrijk ook toe reken. Een opgave, in feite, om te trachten de Europeanen de vruchten te laten plukken van een ‘AI’-revolutie, waardoor Europa een soort ‘Libië’' wordt. Een klein lichtstraaltje dat mijn hoop nog levend houdt, is dat in Oekraïne de steun voor Zelensky nu tot praktisch ‘nul’ is gereduceerd, nu zijn vrouw ook op de nominatie staat om te worden aangehouden in het almaar uitdijende corruptieschandaal, waar de ‘media-waakhonden’ hard werken om het u te verkopen als een enorm succes, en het bewijs dat wat er over is van het land klaar is voor het EU- en NAVO-lidmaatschap. Maar wie er na Zelensky de macht krijgt in dat getormenteerde land, de openlijke Nazi’s, of het volk dat snakt naar de uitgang, daar durf ik geen geld op in te zetten. ‘Brussel’, de EU en de NAVO, gaan voor de Nazi’s in dat geval. Ze staan ook op het punt om de naar Europa gevluchte Oekraïners terug te sturen, terwijl ze Europa klaarstomen voor de onvermijdelijke oorlog met Rusland die voor 2029, of 2030 op de agenda staat, als Rusland voldoende verzwakt is om het nog te vormen Europese leger niet langer partij te kunnen bieden. De ‘Davos-elite’ en het ‘Epstein-Netwerk’ zullen u dankbaar zijn.