Nagenoeg iedereen heeft meerdere 'persoonlijkheden' die naadloos van de ene naar de andere overvloeien.
Soms zijn de verschillen, zoals we die waar kunnen nemen, niet bijzonder groot. Bij anderen zijn ze echt extreem. 'Strakke apparatchik' op het werk, 'hooligan' op zondag, als de favoriete club speelt. Een 'dame' op de receptie, een 'beest' in bed. Het zijn doorgaans de 'snaarstrakke' types die 24/7, op elke lokatie dezelfde 'Jan' zijn, waar de grootste dreiging vanuit gaat. Die hebben hun 'kwetsbare' kant onderdrukt, en onder de 'juiste' omstandigheden explodeert dat 'expansievat', en snijden ze hun buren de strot door, of boren ze zich met een auto in de mensenmassa.
'Schizofreen' is een ongezonde conditie, omdat betrokkene de controle over die manifestaties kwijt is. *Niet* omdat er meer dan één 'individu' in die zak met botten en onderdelen huist. Ideologisch en religieus bevlogen mensen eisen van zichzelf, en van hun medemensen, dat ze 'ééndimensionaal' zijn in hun manifestatie, wat net zo ongezond is als de controle kwijt zijn, en op momenten waarop dat niet 'gepast' is overschakelen op een manifestatie die blijk geeft van totale verwarring. Ik zag gisteren een poster die tot doel heeft mensen te attenderen op het gevaar van mannen die hun vrouw verbieden om hun ouders nog te zien. Dat wordt gelieerd aan 'femicide'. Anderzijds zijn er ook ouders, en van overheidswege aangewezen pleegouders, die nou niet direct een goede invloed hebben op de kinderen. Niet dat het dan aan de man (of vrouw) is om de partner te *verbieden* die verderfelijke types nog op te zoeken, en al helemaal niet om dwangmaatregelen te nemen, maar het *kan* lastig zijn om de 'liefde van je leven', en ouder van je kinderen, te verliezen aan ouders, of pleegouders, of een overheid, die niet helemaal goed snik is.
Gisteren viel mijn oog op een uitzending van Tucker Carlson via zijn YT kanaal, waarin hij betoogde dat we in het 'Westen' lijken te lijden aan een destructieve collectieve aandoening, waardoor onze samenleving in verval raakt. Hij stelde dat we, meer en meer, een 'verslagen' indruk maken. Lusteloos, niet meer in staat om onszelf vol energie, en trots, bij de lurven te pakken om ons te manifesteren op een productieve wijze, danwel een wijze die ons zelfrespect voedt, wat een weerbare samenleving oplevert indien de verschillen onderling niet té groot zijn, of zelfs tegendraads. U mag die video zelf opzoeken zo u die wil zien, want ik vrees dat zekere links leiden naar censuur, en ik wil hier mijn *eigen* verhaal kwijt over dit thema. Hij heeft zeker een punt, ook waar hij als voorbeeld verwijst naar het lot van de Indianen in de VS, zoals hij er tegenaan kijkt, maar onze situatie in Europa is ook weer anders in tal van opzichten.
In de praktijk is het ondoenlijk om te beschrijven welke manifestaties van onze persoonlijkheid nou passend zijn, op welk moment. Normaal gesproken is dat een proces dat begint in de 'wieg', waarbij een weelde aan mensen die ons pad kruisen invloed hebben op de ontwikkeling. Daarbij kunnen we een bepaalde manifestatie van de één goed 'hebben', terwijl onze haren recht overeind gaan staan als iemand anders objectief hetzelfde zegt, of hetzelfde handelt. Dat proces is niet aan eenvoudig te analyseren voorwaarden opgehangen, maar het conditioneert ons op een wijze die maakt dat we ons staande weten te houden binnen onze eigen *cultuur*. En indien we ons er op concentreren, uitgaande van goede wil, dan lukt het ons ook om verschillende *culturen* te conditioneren zodat ze naast elkaar kunnen bestaan, zonder dat er brand uitbreekt. De resultante is dan een 'multipolaire' wereld.
Elk individu is waardevol binnen de gemeenschap waar men deel van uitmaakt. Maar vraag 'AI' niet hoe dat werkt, want 'logisch' is het allerminst. En indien we zelf proberen door te dringen tot de vraag hoe het zo 'gekomen' is, of vanuit verwarring naar de therapeut rennen die ons moet 'genezen', omdat we ontevreden zijn met onszelf, is de kans groot dat we schizofreen worden (gemaakt), omdat vreemden de controle over onze manifestaties over gaan nemen, of omdat we die controle weggeven aan de therapeut of de 'wetgever'. Het incident waar Tucker in die video mee opent, waarin een vrouw die 'in gedachten' bidt, staande voor een abortuskliniek, wordt afgevoerd door de politie, omdat dat niet mag, in het Verenigde Koninkrijk, alles gefilmd, is het 'haakje' waar Tucker zijn betoog aan ophangt. Een 'concreet' voorbeeld van onze verdwazing, want wat doet die vrouw nou wat ingrijpen rechtvaardigt? Maar voor wie niet 'bidt', en abortus een verworvenheid is waarover geen discussie meer kan zijn in deze tijd, of waar men die voortijdige beëindiging van nieuw leven als recht zelfs wil beschermen tegen erosie, omdat men het ziet als een 'exportartikel', vanuit de 'eendimensionale', ideologisch gedreven mens, is het bedreigend.
Onze 'leiders' zijn op het oorlogspad, waarbij ze opzichtig mensen die 'anders' zijn aanwijzen als de vijand, en ons meegeven dat we in het 'Westen' zekere 'normen en waarden' hebben die universeel ingevoerd dienen te worden alvorens er sprake kan zijn van vrede. Welke 'normen en waarden' hebben ze het over? Die van de 'strakke apparatchik', of die van de 'hooligan'? Die van de 'dame' of het 'beest'? Hoezo is corruptie geen probleem als het ons uitkomt? Hoezo is geweld geen bezwaar als wij het gebruiken? Hoezo is diefstal gewettigd als onze 'leiders' ertoe besluiten? Ben je niet volkomen schizoïde als je het ene moment je 'bonnenboekje' trekt als iemand verzuimt zijn woning te isoleren, terwijl je de andere kant op kijkt als iemand een paar supertankers, een laadstation voor olie in de Kaspische Zee, of onderzeese pijpleidingen voor gas opblaast? Hoe bedenk je het dat je iemand met een 'prijs van tien miljoen op zijn hoofd' wegens terreur op de troon hijst?
Eveneens op YT kwam ik een video tegen waarin de producent waarschuwde voor een aanstaande implosie van het Verenigde Koninkrijk, omdat zes *enorme* problemen *tegelijk* om een oplossing *schreeuwen*. Hij concentreerde zich daarbij op het Verenigde Koninkrijk, maar het identieke probleem zie je in *heel* Europa, in de Verenigde Staten, én in Japan en Zuid Korea. Een dodelijke focus op bijzaken. Een dwangmatige poging om de samenleving te 'vervolmaken'. Een overheid die alle bescheidenheid heeft laten varen, en zich *overal* mee bemoeit. Kapitalen die wegvloeien in peilloos diepe zwarte gaten. De 'rot' zit diep, sinds we de aandacht hebben verlegd van de *inhoud*, naar de *verpakking*. Of, zoals ik eerder schreef over die peuter die met 'Sinterklaas' meer vreugde beleeft aan het pakpapier, dan aan het cadeau. En de ouder, en overheid, die alleen maar kijken naar de kleur van de schmink van de 'Piet', en geen oog hebben voor de functie.
Aan het eind van de dag wil je iemand die *presteert*, en iemand die zich *gedraagt*. Niet iemand die een diploma heeft 'voor het meedoen', en iemand die zich uitslooft om middels de verpakking te laten zien dat hij of zij 'schijt' heeft aan de 'prestatiemaatschappij', en de aanstelling verwacht op basis van 'positieve discriminatie'. Verlies je dat uit het oog, dan moet je niet janken als je goudgeld betaalt voor prutswerk, en de sociale cohesie als sneeuw voor de zon verdwijnt, terwijl je geen oorlog meer kunt winnen, en wat hardwerkende generaties hebben opgebouwd instort. Tucker legt de nadruk op 'decorum', waar hij zich stoort aan mensen die 'in hun pyjama' naar de supermarkt gaan. Maar dat is uiteindelijk niet de essentie. In 'volkswijken' kunnen capable, hardwerkende medelanders in een 'peignoir' met krulspelden in, of met ontbloot bovenlichaam, korte broek en teenslippers blijk geven van de behoefte om hun eigen identiteit te tonen, zonder dat dit gebrek aan 'decorum' kenmerkend is voor de 'verslagenheid' waar hij de vinger op legt. Je bent pas 'gebroken', als je de controle verliest over de manifestaties van je persoonlijkheid, door therapeutische 'vergoelijking', gouvernementele bescherming, en gesubsidieerde 'lifestyles'.