Hoe schud je mensen wakker?
In laatste instantie geldt voor mij eerder de vraag: *Waarvoor* schud je mensen wakker? In de jaren tachtig leed de Nederlandse Credietverzekering Maatschappij (NCM), een verzekeraar die risico op wanbetaling verzekert van ondernemend Nederland, een recordverlies van tien miljoen over het boekjaar. De verzekeraar dreigde tenonder te gaan. Waarop de vice-voorzitter van de Raad van Bestuur met het plan kwam om een reclame-campagne op te zetten, compleet met een 'Ster-spotje'.
Het werd één van die memorabele 'spotjes' die lang bleven hangen. De vrouw van een tobbende ondernemer, die bang is dat zijn afnemers insolvabel blijken te zijn, tracht haar met slapeloosheid vechtende echtgenoot gerust te stellen door hem moed in te spreken. 'Ze betalen echt wel…..'. De man is er niet gerust op. Waarop de vrouw de finale oplossing voor het probleem laat vallen: 'Anders verkoop je toch gewoon de boot?'
Dát had ze dus níet moeten zeggen!
De NCM voer er wel bij, alhoewel men binnen de verzekeraar aanvankelijk sceptisch reageerde. Ondernemers hadden geen tijd om naar 'Ster-spotjes' te kijken. Maar de 'omgeving' van ondernemers wel, en zo sijpelde de boodschap toch door. De ultieme vraag is natuurlijk wel of het belasten van de bedrijfswinst van je onderneming door een verzekeraar vet te mesten gezien moet worden als een verbetering? Een 'zorgeloze' ondernemer is feitelijk geen échte ondernemer meer. En zoals de krediet-crisis heeft laten zien zijn verzekeraars uiteindelijk ook niet bij machte om te betalen als het écht mis gaat. En zitten hun 'polissen' vol met clausules in juridisch jargon die hen vrijwaren van de verplichting om te betalen als u met een claim komt, zonder dat u uw premie dan toch tenminste terugkrijgt. 'Risico-nemen' blijft hét kenmerk van de 'Vrije Ondernemer', en je wilt hem of haar liever 'scherp' houden. Zelfde verhaal, met een uitroepteken, waar de overheid zekere taken 'privatiseerde', waarop ambtenaren die dat proces zelf in gang hadden gezet verkasten naar de 'onderneming' die de taken overnam, waarop ze binnenliepen van het hen toegeschoven belastinggeld. Denk aan het 'OV'. En alle andere op subsidie drijvende instanties die 'producten' in de markt zetten waar objectief geen *enkele* vraag naar zou zijn. Of niet tegen de prijs die de overheid, veelal mét de 'eigen bijdrage' van de burger, ervoor betaalt.
De reclame-maker die dat spotje bedacht, stelde dat het insloeg als een bom, omdat mensen zich niet verzekeren tegen 'brand', maar tegen onzekerheid. Wat onmiddellijk verklaart waarom een blog als dit niet het 'bereik' heeft wat ik zoek. Want ik kan die onzekerheid niet wegnemen als ik signaleer dat zekere ontwikkelingen in de wereld ons lelijk op zullen breken als we het roer niet omgooien. Mijn bijdragen zijn, sinds het begin van dit blog, volgens de 'teller', meer dan drie miljoen keer 'bekeken', wat echter allerminst betekent dat degenen die een 'link', of zoekresultaat naar deze website volgden de bijdragen ook daadwerkelijk *gelezen* hebben, uiteraard. Niet anders dan met de krant. Iets kan in die krant hebben gestaan, en u bent erop geabonneerd, maar u gebruikt 'm feitelijk alleen om de lekkage in de vuilniszak op te vangen onderin de afvalbak. Mensen hebben het 'Nieuws' aanstaan, maar ondertussen zitten ze midden in een 'Chat-gesprek'.
Dan nóg is het allerminst gezegd dat iemand die een bijdrage leest ook begrijpt wat het probleem is. En als je de oplossing er niet meteen bijgeeft (bel de NCM voor een offerte), dan weet je ook niet of men uitkomt bij keuzes die per saldo een verbetering zijn vergeleken bij doordenderen op de ingeslagen weg. Zoals vaak genoeg met grote nadruk onderstreept lobby ik niet voor enige politieke partij met een 'Rustig Slapen'-programma, noch voor deze of gene 'Wereldleider' die ons gaat verlossen, of 'Brussel', of 'Den Haag', of 'Moskou', of 'Washington', of 'Beijing' als uw verzekeraar.
Dit blog is derhalve niet van deze tijd. Hoewel ik beslist geen tegenstander ben van de 'Verzorgingsstaat', en eerder een warm pleitbezorger, omdat ik oprecht meen dat het *klassieke* kapitalisme, dat zocht naar wegen om de 'Wealth of Nations' groter te maken, nadrukkelijk, en zonder voorbehoud, mét plaats voor een overheid die voor het collectief zorgde, zélfs in de tijd van Adam Smith, via collectief gedragen (elementair) onderwijs, politietaken, defensie en de aanleg van infrastructuur die de draagkracht van bedrijven en privé-personen te boven ging, er juist op uit was om zorgen weg te nemen waardoor de productiviteit van burgers werd ondergraven. Tegelijk is dat overduidelijk géén vrijbrief om ondernemers en productieve burgers uit te kleden ten bate van de 'hulpelozen'. Al helemaal niet als die 'hulpelozen' geen landgenoten zijn.
Met andere woorden, de 'verzekeraar' mág helemaal geen winst maken! Dito voor de 'bank'. Of de overheid. Maar die instituten mogen ook niet in doodsnood verkeren, *als* we als collectief besloten hebben dat ze nuttig werk verrichten voor de 'BV Nederland'. Dat is niet de 'BV EU', of de 'BV NAVO', of enige ander ongrijpbaar instituut dat opzichtig streeft naar expansie over de 'lijken' van haar klanten. Maar dat brengt de onzekerheid *terug*, en dát moet je dus niet zeggen! Dat de schijnzekerheid die geboden wordt door de 'Gaat u maar lekker Slapen!'-instanties levensbedreigend is, houdt ons te weinig uit onze slaap. De boodschap van de 'Davos Club', die streeft naar het wegnemen van ons particuliere bezit, komt in eerste instantie over als de opmerking van de vrouw van die fictieve ondernemer in dat reclame-spotje. 'Dát had je nou niet moeten zeggen!' Maar het was anders bedoeld. Door onze bezittingen over te dragen aan de 'Verzekeraar', kunnen we zorgeloos 'ondernemen'. (Buiten spelen). Een variant op dat NCM-spotje.
U mag dat systeem vervolgens enig 'label' meegeven om het te 'vatten', maar wat het beslist *niet* is, is kapitalisme, of liberalisme, of democratie. Communisme, fascisme, feodalisme, gekkenhuis, 'pamper-community', kleuterschool, veestapel. Zelf ben ik niet heel erg gecharmeerd van 'labels' in een wereld die stijf staat van de begripsverwarring. Dat we zover zijn gezonken, heeft *alles* te maken met het gegeven dat er nauwelijks consequenties zijn als we iets niet scherp genoeg definiëren, of afspreken. 'Europa' maakt zich schuldig aan piraterij, diefstal, liegen, bedriegen, bedreigen en het schenden van elke wet of afspraak, zoals het 'Europa' uitkomt. Helaas uit onze naam. En dat gaat onwaarschijnlijk veel pijn doen. Dat wil ik gewoon even kwijt. Zie maar wat u ermee doet. Dat is verder uw eigen verantwoordelijkheid. Maar niet komen janken. Jammer joh!