Het ‘Centraal Plan Bureau’ roept partijen op om geen onrealistische plannen te lanceren.
Daar ging mijn bijdrage van gisteren toevallig ook over, maar anders dan het CPB het bedoelt. De ‘Nieuwsbulletins’ die de woordvoerder van het CPB aan het woord lieten toonden er beelden bij van Wilders. In mijn bijdrage ging het over een ‘Hersenscheet’ van de VVD. Het verschil is dat die ‘Hersenscheet’ van de VVD *technisch* wel mogelijk is, omdat er (nog) geen bestaande wetgeving is die in de weg staat. Het is alleen onrealistisch omdat de beoogde ‘coalitiepartners’ exact het tegenovergestelde willen. Wensen die in de nu overleden regeringscoalitie leefden, stuitten op een ‘Njet’ uit ‘Brussel’. Dat gold voor de PVV, de BBB en NSC. En ook als die partijen opnieuw de voorkeur van de kiezer zouden krijgen, verandert dat niet. Omdat Nederland geen ‘soeverein’ land meer is, zonder dat daar ooit toe werd besloten.
Iets soortgelijks zie je in de VS, waar de hoogste bestuurder van Californië als ‘gouverneur’ slaande ruzie heeft met de federale overheid, over alles. De mensen die in ons land partijen als de PVV, BBB en NSC de maat nemen, omdat die partijen menen dat ons land zelf moet kunnen beslissen over kwesties die door Rutte c.s. zijn overgeheveld naar de ‘EU’ en de ‘NAVO’, kiezen in meerderheid partij voor de ‘gouverneur’ van Californië, tégen de door Trump geleide federale overheid. Dat is een belangrijke observatie, om te illustreren dat het die tegenstanders van die Nederlandse partijen versus de ‘EU’ en de ‘NAVO’ niet te doen is om de erkenning van een helder bestuurlijk principe, maar om de macht en een bijbehorende ideologie.
Het grootste verschil tussen de VS en de EU, is dat de VS formeel een federatie is, mét een grondwet, én een gekozen staatshoofd, terwijl de EU géén formele federatie is, géén grondwet heeft, en géén gekozen leider, of leiders. En hetzelfde geldt voor de NAVO. Beide entiteiten eigenen zich zeggenschap toe op grond van vage verdragen, waar je alle kanten mee op kan. Die verdragen stonden aan de basis van ‘Instituten’, waar volop misbruik van wordt gemaakt. Met elke dag verdwijnt er meer autonomie richting de EU en de NAVO. In eerste instantie, toen de EU nog een handelsgemeenschap was, en de NAVO nog te boek stond als een defensieve organisatie, hadden leden ‘vetorecht’, waardoor het simpelweg onmogelijk was dat een groep landen afbreuk zouden doen aan de autonomie, de soevereiniteit van lidstaten. Maar dat is een gepasseerd station. Echter nog altijd zonder de bescherming die in de VS, en andere federaal gestructureerde landen, waaronder ook Rusland, wél aanwezig is. Een structuur die in het ‘Minsk-Akkoord’ ook was voorzien voor Oekraïne, en zou dat ‘Akkoord’ zijn uitgevoerd, dan was het nu geen oorlog daar.
Onder dat ‘Akkoord’ prijkten de handtekeningen van het Duitse en het Franse staatshoofd, en het werd met unanieme stemmen goedgekeurd in de VN-Veiligheidsraad, waardoor dat orgaan garant stond voor de integere uitvoering. Maar, zoals inmiddels onomstotelijk vaststaat, Duitsland en Frankrijk zaten er anders in. Meer ‘EU’ en ‘NAVO’, opportunistisch. Ik wijs er van mijn kant graag op dat dit voortvloeit uit een ‘cultuurverschil’. Waar ik meen dat ‘gelijkheid voor de wet’, en een ‘in steen gehouwen grondwet’, cruciaal zijn voor enige samenleving die wil voorkomen dat het eindigt in tirannie, zijn anderen het daar *totaal* mee oneens. Zij zijn het die landen hun in de wet vastgelegde vetorecht binnen de EU en de NAVO willen ontnemen, partijen willen verbieden, en kansrijke politici van de weg willen rijden door hen via deze of gene rechtbank te verbieden om zich verkiesbaar te stellen. Ze wensen een bestuur dat is samengesteld uit ‘Ons Soort Mensen’, dat naar eigen inzicht keuzes maakt, geselecteerd door ‘insiders’.
Die mensen zijn blij met de EU en de NAVO, en wat in de juridische wereld dan ‘discretionaire bevoegdheid’ heet, waarbij een opsporingsambtenaar, of rechter, *gebruik* kan maken van zekere wetten, maar daar niet toe verplicht is. Hij of zij wordt verondersteld te beschikken over ‘gezond verstand’, het ‘Gesundes Volksempfinden’, wat ‘gedogen’ en ‘positief’ discrimineren faciliteert. De gedachte erachter is dat de ‘wetgever’ weliswaar bij wet vastlegt wat mag en wat niet mag, maar dat die wetgever daarmee op zijn best een ‘intentie’ op schrift stelt, in het volle besef dat het onmogelijk is om wetten te schrijven voor elke situatie. Mijn eigen opvatting is dat die institutionele willekeur extreem onwenselijk is, en onveranderlijk leidt tot wrede tirannie, iets wat al sinds de oudheid een punt van discussie is, waarbij tot nog toe de critici van die opvatting het gelijk aan hun zijde hebben. Het beschermen van de burger tegen bestuurlijke willekeur is de functie van de grondwet, mits die *letterlijk* wordt genomen. Met daar bovenop ‘lokale’ wet- en regelgeving die niet op gespannen voet met de grondwet mag staan.
In het verleden heb ik al vele voorbeelden gegeven van wantoestanden die het gevolg waren van ‘interpretatie’ en ‘gezond verstand’ waardoor burgers systematische *ongelijk* worden behandeld, en systematisch worden benadeeld, of waar bewijslast geen voorwaarde is om tot een veroordeling te komen, en iemand volledig *onschuldig* tóch gestraft kan worden voor iets wat niet is voorgevallen, of waar de feitelijke dader onbekend is. Ik heb zelf sterk de neiging om daartegen te ‘vechten’, maar mijn vrouw is uit ander hout gesneden, en in voorkomende gevallen zegt ze dan: ‘Betaal nou maar…..’. En ze heeft in zoverre gelijk dat je in ons land kansloos bent als je je verzet. Mensen zoals mijn vrouw hebben in laatste instantie ook wel een ‘breekpunt’, maar dan is het al te laat. Tot dat moment zien ze het als een ‘belasting’. Je hoeft niet te begrijpen hoe die ‘belasting’ gestructureerd is, en dat weet in de praktijk zelfs de ‘belastingdienst’ niet, zoals er ook geen jurist is die de Nederlandse wet ‘kent’ in zijn totaliteit. Laat staan dat je als burger zicht hebt op die grabbelton. Dito waar er geld dat via de uiteenlopende vormen van belasting wordt binnengeharkt wordt uitgegeven aan doelen waarvan je als burger geen begin van enig nut kunt ontwaren. Met bovenaan de lijst oorlogen over de hele planeet, en ‘investeringen’ in het stabiliseren van het Klimaat, alsof dat een haalbare kaart zou zijn. Echter, het CPB meent dat partijen in ons land daar verder geen punt van moeten maken, en gewoon door moeten modderen in de marge. ‘Betaal nou maar……’.