Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Timing

Timing’ is alles.

 

Soms kijken we terug op bepaalde gebeurtenissen, en vragen we ons af hoe het nou kon dat we een noodlottige wending niet hebben voorzien. En dan is het verleidelijk om dat toe te dichten aan een ‘Kwade Genius’. Waarna we de ‘Coach’ die ons had moeten beschermen op de brandstapel gooien. Ook als we die man of vrouw voorheen op handen droegen, vanwege de superieure inzichten en aansprekende resultaten. Sporadisch komt het voor dat de leiding van de club zonder omhaal de ‘Kwade Genius’ in zijn of haar plaats aanstelt, maar doorgaans wordt geopteerd voor een ‘Tussen-Paus’. Eerst moet het chagrijn slijten.

 

Tegen de tijd dat de ‘Kwade Genius’ van weleer wordt gepresenteerd als de ‘Verlosser’, is zijn of haar tijd ‘gekomen’. Onder grote druk mag hij of zij het waarmaken, waarbij zekere ‘Sterspelers’ zich zorgen moeten gaan maken over hun status als ‘Vaste Kracht’. Niet zelden is zo’n wissel ook voor hen het ‘Juiste Moment’ om elders te schitteren, en de zakken te vullen. 

 

Rijen met ‘Management-Boeken’ zijn er volgeschreven over ‘Optimalisatie’ van je potentieel als ‘Manager’. Auteurs schreven lyrisch over ‘Microsoft’, en verguisden concurrent ‘Apple’, tot het moment dat de tijd voor ‘Apple’ ‘gekomen’ was, waarna de grondlegger van ‘Apple’ als een cult-held werd begraven. Van de grondlegger van ‘Microsoft’ die deze week overleed werd slechts gemeld dat hij miljarden had overgehouden aan dat avontuur. En die andere grondlegger, ‘Bill-what-is-his-name’ kennen we ook alleen nog maar als ‘filantroop’ en ‘Huishoudnaam’ die je erbij wilt hebben als je een ‘Klimaatcommissie’ wilt optuigen die veel subsidie nodig heeft voor ‘Bullshit’-banen. 

 

Er is een tijd van komen, en er is een tijd van gaan.

 

Hier op mijn blog zet ik mij met enige regelmaat af tegen de suggestie dat één of ander ‘Geheim Genootschap’ de regie van wat er in de wereld gebeurt stevig in handen heeft. Wat echter niet wegneemt dat het wemelt van de lieden met ‘Ambitie’. En de meest succesvolle zijn degenen die niet schrikken als ze worden aangemerkt als ‘Kwade Genius’, of ‘Total Failure’, omdat ze weten dat hun tijd nog gaat ‘komen’. Tenzij ze succesvol waren, en hun tijd al is ‘geweest’. Dan kun je maar beter op je tellen passen!

 

Met het omvallen van ‘De Muur’ werd het ‘kapitalistisch systeem’ van ‘Kwade Genius’ de meest succesrijke ‘Coach’. Met een overdaad aan bravoure werd het ‘geneesmiddel’ wereldwijd voorgeschreven, maar nu dreigt een overdosis. Net als in de sport, en het bedrijfsleven, blijkt dat er een houdbaarheidsdatum zit op ’systemen’. Het is niet primair een probleem van matige ’spelers’. Sterker nog, net als bij het laatste ‘WK’ nog eens is bevestigd, kan een ’team’ met louter vedetten er met boter-en-suiker ingaan tegen een ‘team’ dat ‘gretig’ is. Waarop alle ogen in eerste instantie gericht worden op die ene ‘spelbepalende speler’ van het succesrijke 'team', die zijn waarde op de ‘transfermarkt’ tot astronomische waarden ziet oplopen. Maar voordat hij of zij de overstap waagt, kan het geen kwaad om de vraag te stellen of het wel zal ‘klikken’ met de ‘Coach’. Anders dreigt de reservebank, gevolgd door een stoel in de ‘commentaarpositie’ van een televisieprogramma. 

 

Uit Vorm’ zijn is dodelijk voor een speler, én voor de ’Succes Coach’. Ze werken keihard op de training, maar op de één of andere onverklaarbare manier is er iets mis met de ‘timing’. En opeens bevinden ze zich semi-permanent op de verkeerde plaats, op het verkeerde moment. Het ligt nooit aan hen. Het zijn de medespelers. Maar ook die ‘Kwade Geniën’ in het ‘team’ van de tegenstanders. En voor je het goed en wel beseft, ga je rare dingen roepen, en moeten anderen de plooien gladstrijken

 

Tegen de tijd dat het publiek er genoeg van heeft, en om je scalp bedelt, blijkt dat het oorspronkelijke ’systeem’ is verworden tot iets onherkenbaars. Neutrale, maar verontruste liefhebbers van het spel, die niet zozeer handelen uit ‘Clubliefde’, maar eerder omdat ze oprecht kunnen genieten van een goede pot voetbal (volleybal, hockey, F-1-race), voorspellen dan al langer genadeloos de nakende afgang.

 

Voordat u nou op zoek gaat naar de ‘Heilige Graal’ van een ‘Perfecte Timing’ die zich ergens in hogere sferen zou nestelen, denk ik dat het geheim is dat je moet leren luisteren, ook als vedette, en meer in het bijzonder naar diegenen die hun kritiek niet onder stoelen of banken steken. Maar dat is in onze huidige westerse wereld iets van vroeger………

Overdrijven

Je kunt ook overdrijven.

 

Sinds NRC op 14 september op de voorpagina het ‘nieuws’ bracht dat ‘Russische Spionnen’ die op weg waren naar een Zwitsers ‘gifgaslab’ door Nederlandse ‘gleufhoeden’ waren onderschept, en op het vliegtuig naar Moskou waren gezet, wordt dat thema praktisch dagelijks in de krant herkauwd. Volgens mij zitten ze inmiddels bij de AIVD en de MIVD nu ook met kromme tenen, omdat het een beetje te veel wordt, die propaganda. 

 

De ‘ingewijde’ Ko Colijn probeerde in een ‘opiniestuk’ nog de hysterie ietsje in te dammen, door toe te geven dat: ‘De ontmaskering van de Russen was vooral Show’. Nepnieuws, met een krokant korstje. Maar de redactie van NRC is niet meer te houden. Achter elke pilaar zien ze een Russische ‘hacker’. Het heeft inmiddels iets tragisch. Een dwangneurose. 

 

Hier op mijn blog haal ik bij herhaling uit naar de ‘Mainstream Media’, omdat ze de meest onbenullige YouTube-filmpjes voorrang geven boven het échte nieuws. En dan zie ik Tom-Jan Meeus foeteren in zijn column, met de pakkende kop: ‘Het is oorlog maar wij hebben beter vermaak’, en dan denk je: ‘Wauw! Kwartje gevallen?’ Maar nee. Het blijkt dat Tom-Jan snakt naar méér onzin over ‘Enge Russen’. En dat is sneu. Een ander woord heb ik er niet voor.

 

Zijn collega Rusland-hater, Steven Derix, gaat helemaal los in een bijdrage die uniek is gebaseerd op wat ene Andrej Soldatov te melden heeft. Gepresenteerd als ‘Cyber en Inlichtingenexpert’, blijkt Soldatov primair verbonden aan westerse propagandanetwerken, zoals de CIA-zender ‘Radio Free Europe’, en de Britse staatsomroep BBC. Daarnaast is hij verbonden aan de Atlantische ‘Think Tank’ ‘Council on Foreign Relations’, en andere uitgesproken anti-Russische publicaties in het westen, en in Rusland zelf. In 2014 complimenteerde Edward Snowden Soldatov, omdat hij zich inzette tegen de oprukkende ‘Surveillance State’. Sindsdien horen we niks meer van Snowden, of Assange, die in de ‘Mainstream Media’ een paria-status hebben, maar viert Soldatov triomfen. 

 

Dat de Russen spioneren is toch geen nieuws? Er gaat een evidente dreiging uit van een tot de tanden bewapende, steeds verder oprukkende NAVO, die er obscure vrienden op na houden. Zoals die Saoedi’s, ja. Maar ook het door-en-door corrupte Oekraïne, en een hele verzameling ‘rebellen’ die niet te min zijn om de Saoedi’s naar de kroon te steken waar het neerkomt op wreedheid en oorlogsmisdaden. Wat eerder verbazingwekkend genoemd mag worden, was het nieuws dat de ‘Five Eyes’ actief spioneren binnen de EU. En alle dagen druk in de weer zijn met het beïnvloeden van de publieke opinie alhier. Maar het zal Meeus en Derix worst zijn. Sterker nog, ze zien het vermoedelijk eerder als een soort ‘verzekeringspolis’. 

 

Maar goed, die overdosis aan bangmakerij gaat hen opbreken, als die échte oorlog tenslotte uitblijft. Dan blijkt toch dat die aanslagen in Europa, en zelfs ‘Zwarte Piet’, aanzienlijk méér nieuwswaarde hebben dan ‘Enge Russen’. En mocht het zo zijn dat die spionerende Russen ons tussentijds weten te trakteren op échte onthullingen, in de sfeer van een ‘Fuck-the-EU-telefoongesprek, waar ze blijkbaar in Den Haag ook naar liepen te vissen bij het ‘OPCW’, dan komt er nog een moment waarop Meeus en Derix met hun redactie de enigen zijn die nog geloven in hun eigen gesubsidieerde angstverhalen. Zelfs Ank Bijleveld is alweer bijna terug op aarde.

Vrijwilligers

Uit de slotzin van mijn vorige bijdrage mag u niet de conclusie trekken dat ik neerkijk op ‘vrijwilligers’. 

 

Waar ik op neerkijk, is een maatschappij die cynisch ‘vrijwilligers’ exploiteert. Dat je je ouders, of je kinderen, of de buren, of vrienden een handje helpt bij een ‘klus’, of als hun gezondheid hen tijdelijk in de steek laat, is gewoon elementair fatsoen. Er is ook niks tegen op een ‘vrijwillige brandweer’, waarbij capabele burgers worden opgeleid om bij brand te helpen met blussen. En grote kans dat de rechtbank anders oordeelt, maar het is helder dat een niet onaanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking begrip heeft voor de ‘vrijwillige politie’ die demonstranten weghield bij een kinderfeest in Dokkum, door de aanvoerlijn van professionele demonstranten uit een ander deel van het land door te knippen. 

 

Dergelijke vrijwilligers bewijzen de samenleving een dienst, waar een permanente organisatie te duur zou zijn voor die gemeenschap, of het probleem dat het hoofd geboden moet worden slechts sporadisch voorkomt, en een zekere creativiteit vereist om het netjes op te lossen, waar een formele organisatie te star voor is. Een ‘vigilante’ die een wetsovertreder op heterdaad betrapt, en die boef geheel spontaan in de kraag vat, daar heb ik persoonlijk geen moeite mee, zolang de wet die wordt overtreden ook algemeen erkend wordt binnen de samenleving als cruciaal voor het functioneren van de maatschappij zoals die ons voor ogen staat. Dat wordt in de hedendaagse praktijk steeds lastiger, omdat we verzuipen in de wetten, gedoogconstructies, jurisprudentie, regelgeving, uitzonderingsbepalingen, sancties, en discriminerende bepalingen om deze of gene te ‘verheffen’. 

 

Vigilantes’ die permanent in touw zijn omdat de overheid verzaakt, daar heb ik geen vrede mee. Dito waar het de zorg betreft, of de verdediging van het land en haar grenzen. Met inbegrip van de morele grenzen. Op enig moment dat ik zie dat een groep beschikt over een ‘woordvoerder’, ben ik er klaar mee. En als iemand uit Dokkum in de kroeg zit te mopperen op ‘Zwarte Piet’, en een opstandige brief schrijft naar het ‘Dagblad van het Noorden’, bewijst hij of zij ons allemaal een dienst. Maar als je een busreis organiseert vanuit een ander deel van het land om een kinderfeest te verstoren, ben je geen ‘vrijwilliger’, maar een geobsedeerde dwingeland die nog moet leren wat geciviliseerde mensen verstaan onder een ‘dialoog’. 

 

Daarmee zeg ik niet dat het onbetamelijk is dat je als groep je stem verheft in een ‘demonstratie’ die is gericht tegen een praktijk of misstand binnen de samenleving, en ik erken dat door dergelijke manifestaties soms spanningen in de samenleving op scherp worden gezet. En zo’n demonstratie vraagt natuurlijk om een organisatie, en initiatiefnemers. Dat zijn niet altijd pure vrijwilligers, die spontaan reageren op een misstand. Dus dat levert niet zelden een conflict op, waarbij de overheid tot taak heeft te voorkomen dat het uit de klauw giert. Geen gemakkelijke opgave als groepen binnen de samenleving lijnrecht tegenover elkaar staan. 

 

Rond ‘Dokkum’ liep het uit de klauw, omdat ‘Stop Blackface’, een niet bijster Nederlands klinkende belangenorganisatie, met zusterorganisaties in de Verenigde Staten, die ‘News’ in de aanbieding heeft, ’T-shirts’ verkoopt, aan ‘Crowdfunding’ doet, en ‘Zwarte Piet’ op Angelsaksische wijze Nederland uit wil schoppen (‘Kick Out’), en zich beroept op het oordeel van de ‘Verenigde Naties’, en niet zozeer op het Nederlandse volk, op een stel Friese vrijwilligers stuitte die de traditionele ‘Intocht van Sinterklaas’ als kinderfeest wilden beschermen als een stuk ‘cultureel erfgoed’. Het doet sterk denken aan Bonifatius, de Engelsman die met een klein legertje de Friezen het ‘Woord van God’ kwam brengen, namens ‘Rome’, en de ‘Heilige Bomen’ van die heidenen omhakte om te bewijzen dat zijn God sterker was dan die Goden van die achterlijke Friese boeren en vissers. In Dokkum ging die vlieger uiteindelijk niet op, en liet Bonifatius het leven. Maar nu gaat het er dus om de katholieke heilige Sint Nicolaas juist uit de wind te houden.

 

Op zijn merites bekeken is het een klucht. Iets wat volwassen mensen normaal gesproken met een schouderophalen afdoen als ‘jij jouw ding, en ik het mijne’. Maar de ‘Stop Blackface’-activisten krijgen op alle niveaus hulp van de centrale overheid. Het veroorzaken van een verkeersopstopping wordt opgeblazen tot een halsmisdrijf dat niet kan worden afgedaan met een simpele schikking, maar in een heus showproces, kort voor de volgende ‘Intocht’, tot Stalinistische proporties wordt opgeblazen. En ik ben niet helderziend, maar ik vrees dat als het vonnis van de rechter de eis van het Openbaar Ministerie volgt, de overheid martelaren creëert. 

 

De eisen voor een ‘schadevergoeding’ vanwege het ‘leed’ dat de ‘Stop Blackface’-activisten is aangedaan, waarbij iemand aan die ervaring zelfs een ‘Post-Traumatische-Stress-Stoornis’ zegt te hebben overgehouden, is zo Amerikaans als het maar kan. Geld, geld, geld. De exploitatie van je hoogst persoonlijke aandoening is in dat land tot kunst verheven, en er autonoom de oorzaak van dat niemand nog een vinger uitsteekt als je wordt getroffen door het noodlot, want voor je het weet heb je een ‘claim’ aan je broek. Wat in de Verenigde Staten doorgaat voor een ‘vrijwilliger’ is dan ook een héél ander beest dan wat we daar traditioneel in Nederland onder verstaan. Het is in die contreien ‘Big Business’. 

 

Steeds meer Nederlanders beginnen te begrijpen waarom sommige ‘bloggers’, zoals ondergetekende, zoveel misbaar maken over ‘NGO’s’, miljardairs die ‘investeren’ in ‘vrijwilligerswerk’, en politici die met subsidies smijten om hun hobby in de verf te zetten, en ‘Bullshit’-banen scheppen. Zelfs als ze vrede hebben met ‘Roetveeg-Pieten’ betekent dat nog niet dat Nederlanders niet beseffen dat er iets grondig mis is met de wijze waarop we ons ‘vrijwillig’ richting de slachtbank laten leiden.

Ondernemer

Je bent tegenwoordig al 'ondernemer' als je wordt toegelaten tot de 'Basisschool'.

 

Nadat Unilever afzag van de verhuizing van het 'Hoofdkantoor' naar Nederland, kwamen er hele volksstammen in beeld die dat bedrag van die twee miljard claimden voor zichzelf, de 'ondernemers'. Ineens was iedereen vergeten dat het afschaffen van die 'Dividendbelasting' oorspronkelijk veel minder geld zou kosten. Toen waren er al bedenkingen. Vervolgens bleek het grof méér te kosten. En inplaats van dat iedereen dan opgelucht adem haalt als dat hele plan niet doorgaat, omdat we dat geld als 'appeltje voor de dorst' in onze zak kunnen houden, brandt het ineens een gat in onze zak. 

 

Échte ondernemers denken niet zo. Natuurlijk laten ze een buitenkansje om 'gratis geld' te scoren niet aan hun neus voorbij gaan. Dus als u geld over heeft, bent u bij hen aan het goede adres. Maar het is hun eer te na om er om te bedelen. Daar hebben ze hun 'vertegenwoordigers' voor. Mensen die opgeleid zijn om te lobbyen voor geld en gunsten, en die nog nooit een slag écht werk hebben verricht, en zéker niet het risico willen lopen dat een ondernemer loopt! 

 

De écht grote bedrijven hebben hun eigen lobbyisten en politici. Maar die worden ook niet geleid door ondernemers, maar door managers. 'Haaien' die geen begin van affiniteit met het bedrijf hebben, en alles doen voor geld. 

 

De 'kleine ondernemers' zijn een enkele keer échte ondernemers, die blaken van energie en volop plannen hebben die ook nog uitvoerbaar zijn, maar veel vaker zijn het 'loonslaven-met-pretenties', of arme sloebers die tegen een 'nul-uren-baan' aanhangen. De 'vertegenwoordigers' maakt het niks uit. Die claimen zonder blikken of blozen dat ze ook de belangen van die groepen scherp op het netvlies hebben staan. Als het maar 'schuift'. 

 

Die alfabet-soep van organisaties die voor de belangen van 'ondernemend Nederland' zeggen te staan, zijn de nieuwe 'vakbond-vertegenwoordigers'. Het is ironisch, in zekere zin, dat de 'professionalisering' van de vakverenigingen het begin van het einde was voor de klassieke representatie van het 'werkvolk'. Om naadloos over te gaan in het 'professioneel' vertegenwoordigen van al die 'ondernemers'. En net als in de eindfase van de vakvereniging kennen die 'professionelen' de weg naar de 'Staatsruif' als hun broekzak. De 'hoogleraren' die hen hebben opgeleid schreven als 'adviseur' van de regering 'mee' aan de wetten die hen toegang geven tot gemeenschapsgeld.

 

Voor échte ondernemers wordt het eerder steeds lastiger om zich staande te houden, door alle vijandige wetgeving die ze in 'Den Haag' en 'Brussel' uitvaardigen ten bate van de 'werkverschaffing'. En door de valse concurrentie van gesubsidieerde 'ondernemingen'. Al helemaal waar die drijven op 'vrijwilligers'. Dat zijn van die mensen die graag 'nuttig' bezig zijn door anderen het brood uit de mond te stoten.

Natrappen

Je wordt er zo moe van………..

 

De ambtenaar die op staande voet uit haar functie werd gezet, en met ontslag werd bedreigd, en een spreekverbod kreeg na een 'Tweet' waarin ze stelde dat 'ISIS' een project was van 'zionisten' om de Islam in een kwaad daglicht te stellen, werd benaderd door NRC voor een interview, zoveel jaren later. Ze stemde toe, stuurde een karrenvracht artikelen om te onderbouwen waarom ze niet van standpunt was veranderd, maar die bronnen kwamen verder niet aan bod, want dat was niet 'de opzet' van het interview.

 

Er is eigenlijk zelfs helemaal geen sprake van een interview. Het is een soort 'opfrisser' van de rel die destijds ontstond, gelardeerd met wat 'background' over wie mevrouw Haifi is. Van 'ideale justitieambtenaar' tot 'paria' in één 'Tweet'. En hoe Job Cohen haar vrijpleitte van 'antisemitisme'. Als het daar dan verder bij was gebleven, was het zo'n typisch geval van 'bladvulling' waar kranten in grossieren. Maar nee………

 

'Ombudsman' Sjoerd de Jong komt er op terug in een 'Ombudsartikel' waarin hij de vraag stelt: 'Hoe gek of gezaghebbend zijn die bronnen over IS als ‘VS-creatie’ dan?' Hij meldt wel dat Haifi een scheepslading ondersteunende referenties heeft meegestuurd, maar laat die verder onbesproken. Inplaats daarvan gaat hij te rade bij zijn eigen vertrouwde bronnen, waarna hij zijn 'column' besluit met de wijze worden: 'Voor wie al onwrikbaar overtuigd is, maakt dat natuurlijk niet uit. In het universum van zieners bestaat geen falsificatie'. Maar vreemd genoeg slaat dat niet op hem, maar op 'de anderen'. 

 

Sjoerd heeft er één 'bewijsstuk' uitgehaald, een document van de 'Defense Intelligence Agency' waarin werd gewaarschuwd voor 'ISIS' als de Verenigde Staten en haar bondgenoten hun 'Regime Change' operatie in Syrië door zouden zetten. Ten eerste, zo claimt de Jong, zou het slechts één van de vele honderden, zo niet duizenden rapporten zijn, dus is het niet gek dat die waarschuwing wegviel tegen de 'achtergrond' van rapporten met een minder alarmistisch geluid. Zijn bron? 'Een journalist' van de 'Daily Beast'. Ja, nee, dan is het natuurlijk zo, als de 'Daily Beast' het beweert. Toch? En zijn collega Carolien Roelants bevestigt het, dus 'appeltje-eitje'. Wie iets anders beweert is 'gek', of zelfs 'ronduit mesjogge'. 

 

Wat de Jong 'vergeet' te vermelden, is dat de rapporten van de 'DIA' een bijzonder prominente plek innemen in de 'briefings' die de president ontvangt, en dat Obama die waarschuwing niet slechts naast zich neerlegde, maar ook prompt het toenmalige hoofd van de 'DIA', Michael Flynn, ontsloeg. Waarna Obama Trump waarschuwde voor Flynn, die 'moeilijk' deed, en veel teveel sympathie had voor de Russen, die kort daarna deden wat de Amerikanen en hun bondgenoten 'nalieten': ISIS en Al Qaida bestrijden. En 'Man en Paard' noemen. Laten we zeggen dat het rapport van de 'DIA' wel degelijk was opgevallen! En dat is zachtjes uitgedrukt. Maar Obama wilde dat niet horen, omdat het zijn armslag om achteraf te ontkennen dat hij dondersgoed wist waar hij mee bezig was, het plan van de 'Warparty', dat oud-generaal Wesley Clark jaren daarvoor al onthulde, beperkte. Hij wilde die kant wel op, maar het ook kunnen ontkennen als het finaal uit de klauw liep.

 

Hier op dit blog zag u de foto's voorbij komen van senator John McCain op bezoek in Syrië met prominente terroristen aan zijn zijde. U zag de openlijke erkenning van Israël dat ze op de Golan terroristen oplappen, waarna ze weer terugkeren naar Syrië om te terroriseren. U zag de eindeloze stroom keiharde bewijzen over wapenleveranties van westerse landen aan terroristen, en de training en logistieke ondersteuning die ze kregen van westerse instructeurs en 'hulpverleners'. De 'vergissingen' waarbij Russische en Syrische militairen omkwamen die wél streden tegen die terroristen. En de geluiden van niet-Moslims in Syrië die hun handen dichtknijpen dat er tenminste nog iemand zich om hun lot bekommerde, nadat het westen onverkort de zijde koos van de meest extreme 'rebellen'. 

 

Het interesseert de Jong geen jota. Dat is 'Real-Politik'. Geen 'False Flag'. Maar wat de Jong niet schijnt te kunnen bevatten, is dat 'Real-Politik' en 'False Flag' elkaar niet uitsluiten. Mevrouw Haifi heeft gelijk als ze er op wijst dat het vreemd is dat in Nederland het onderscheid tussen 'zionisten' en 'Joden' niet wordt gemaakt. En de Jong mag mij uitleggen hoe Saoedi Arabië en Israël in één bed zijn beland, zonder dat er vele mensen op het verkeerde been zijn gezet. En dat is de essentie van 'False Flag'. Je denkt dat je te maken hebt met iemand die je kent, en dan steekt hij of zij je een mes in je rug. Het overkomt in deze tijd zowel Joden, Moslims, Christenen als seculieren aan de lopende band. En dan is 'zionisten', als een groep Joden, Moslims, Christenen en seculieren die het belang van de staat Israël prominent op het netvlies hebben staan een 'onderscheidend kenmerk' waar je iets mee kan, in dit verband. 

 

Maar goed, blijkbaar is Sjoerd de Jong zwaar onder vuur genomen door de 'Usual Suspects' na dat nietszeggende artikel over mevrouw Haifi, en zag hij zich genoodzaakt om na te trappen. Zo gaan die dingen.

Klimaat

Iedereen heeft het over 'Het Klimaat'.

 

Elk briesje dat aan de andere kant van de oceaan opsteekt is dagenlang 'nieuws', en elk onheil op de planeet wordt geweten aan de 'opwarming'. Daar tegenover staan de 'sceptici' die ons voorhouden dat het al vele decennia 'één-minuut-voor-twaalf' is. En geen gebrek aan mensen die het lastig vinden om te klagen over de afgelopen zomer, en het terrasweer nu, in oktober. 

 

Nu is de rechter op de stoel van het kabinet gaan zitten, door een lobbygroep ook in hoger beroep gelijk te geven dat ze recht hebben op steun voor hun geld-, energie en grondstoffen verslindende plannen. Daar heb ik mij al eerder over uitgesproken, en daar laat ik het bij wat dat betreft. Ik wil ook zeker niet het risico lopen terecht te komen in de hoek van Trump en de zijnen die zoiets hebben van: 'Valt toch niet meer te redden, dus laten we feestvieren tot het licht uitgaat!' Maar wellicht moeten we ook ophouden de boel te besodemieteren om mensen 'wakker te schudden'. Dat begint zich nu te wreken. 

 

Dat de menselijke activiteit invloed heeft op het milieu, en daarmee op het klimaat, valt onmogelijk te ontkennen. Elke keer als u uitademt, verandert u lokaal de balans tussen zuurstof, dat we nodig hebben om in leven te blijven, en andere gassen, die juist weer van levensbelang zijn voor andere organismen. En als we besluiten niet meer op wolven te jagen, omdat het zulke enige beesten zijn, met zo'n prettig karakter, die helemaal passen bij ons, mensen, gaan er geitjes dood. Maar dat wij bij machte zouden zijn het klimaat op aarde te sturen in een door ons gewenste richting, is een fabeltje. Los nog van de vraag wiens klimaat dan 'leidend' moet zijn. Ik bedoel: Als een stel eilandjes die nauwelijks boven de zeespiegel uitsteken zouden verdwijnen, maar veel onherbergzame gebieden waar niks groeit tot vruchtbare landbouwgrond zouden worden omgevormd, hoe kom je dan tot een besluit?

 

Als de zon een 'boer' laat, wat heeft dat dan voor effect? Niemand die het weet. Maar wat we wel weten, is dat als een 'supervulkaan' het op zijn heupen krijgt, we zomaar in een nieuwe ijstijd terecht kunnen komen. En als de aarde beeft, zit u ineens met natte voeten, en een gesmolten kerncentrale die ook zo zijn eigen 'footprint' heeft in termen die we gebruiken om het milieu te beschrijven. Tot vele duizenden jaren van nu. Dus wie rekent, moet over-rekenen. 

 

Petje af voor mensen die proberen te leven zonder iets te veranderen aan hun leefomgeving, zodat ze dood kunnen gaan zonder dat iemand ooit heeft gemerkt dat ze er waren. Maar voor de meeste mensen is dat te hoog gegrepen. Waar ik echter het grootste probleem mee heb, is de mensen die er een dagtaak aan hebben om te 'doen alsof' ze verschrikkelijk 'milieubewust' zijn, terwijl hun 'auto-met-chauffeur' of 'privé-jet' hen van de ene 'conferentie' naar de andere brengt, waar ze besluiten dat de koning en zijn vrouw maar met de trein naar Luxemburg moeten, om het 'milieu' te sparen. Dik acht uur in de trein, waarvan enkele 'Hoge-Snelheids-Treinen' die slechter zijn voor het milieu dan het vliegtuig, met vier keer overstappen. Geen kijk op dat dat beter is voor het milieu!

 

Maar wat zeggen ze dan in 'Eco-land'? Hun 'onderbuikgevoel', vertelt hen…… Of: 'Het vliegtuig wordt niet 'groen', maar de trein wel'. O ja? Van dat soort 'glazenbol'-geluiden, en die 'onderbuik-wetenschap' moeten we echt met spoed worden verlost! Veel teveel beslissingen die worden verkocht als 'Groen', zijn zo zwart als het maar kan. Ingegeven door geostrategische prioriteiten, het belang van een lobby die 'kansen' ziet door u te dwingen over te schakelen op 'stroom', omdat het in geen tweeduizend jaar ooit een levensvatbaar alternatief wordt als je 'marktwerking' zijn heilzame werk laat doen. Ik maak mij zelfs sterk dat er mensen zijn die welbewust zekere 'initiatieven' steunen omdat ze al wel weten dat bepaalde landen met zeldzame grondstoffen daardoor 'interessant' worden, zodat we voorlopig nog niet van de oorlogen af zijn, en zij hun wapens en munitie kunnen blijven verkopen. En als er iets is dat gruwelijk slecht is voor het Klimaat, dan is dat die stortvloed aan oorlogen, en massale 'oefeningen' waar het 'westen' patent op heeft. 

 

Dus voordat u ijverig begint te knikken als iemand de koning op de trein wil zetten, omdat het uw republikeinse hart sneller doet kloppen, bedenk dan dat 'Virtue Signalling' in deze tijd een aandoening is die knap slecht is voor het intellectuele klimaat.

Winst

Volgens Charles Faddis, een gewezen 'CIA-operative', heeft China de 'handelsoorlog' met de Verenigde Staten al verloren voor die goed en wel op stoom is gekomen.

 

Hij is niet de enige westerse 'commentator' die meent dat China kansloos is. Net als Faddis wijzen ze op de snelle capitulatie van Mexico en Canada, die Trump's voeten kusten na wat gerommel in de marge, waarbij zowel de Mexicanen als de Canadezen genadeloos werden geschoffeerd, en zij voor de vorm wat blaften.

 

De Chinezen blijven herhalen dat ze Trump een dwaas vinden, en ze pareren vooralsnog alle stappen die Trump zet om China op de knieën te dwingen. Hoewel ze tegelijkertijd zeggen dat ze de deur niet dichtsmijten voor een diplomatieke oplossing van het conflict. Tot deze week kwamen er uit de Verenigde Staten en Europa slechts juichberichten. De economie draait als een tierelier. De bomen groeien tot in de hemel. En de pleitbezorgers van massa-immigratie houden ons voor dat we die verse arbeidskrachten simpelweg nodig hebben om te blijven 'groeien'. 

 

Mijn scepsis is niet van recente datum. Hier op mijn blog heb ik een lans gebroken voor de kritiek dat we verzuipen in de schulden, het 'goedkope geld' een stortvloed aan 'zombiebedrijven' heeft opgeleverd, die bij het eerste zuchtje tegenwind omvallen, dat vele banen 'Bullshit-banen' zijn, waarvan de meesten niet eens zouden bestaan als de 'wetgever', in nauwe samenwerking met de rechtsprekende macht, niet zulke bizarre capriolen uit zou halen om mensen bezig te houden, op kosten van de steeds kleinere groep 'productieven'. En hoe automatisering en 'robotisering' in ijltempo de productie over nemen, als die niet al is geëxporteerd naar 'Lage Lonen Landen'. 

 

Het actief blokkeren van de export van goederen en grondstoffen uit China, Iran en Rusland is voor die landen een probleem. Ze worden daardoor gedwongen andere afzetgebieden te vinden, en/of over te schakelen op een 'oorlogseconomie'. Maar in dit geval met een 'twist'. Er is ruimte voor groei van de 'binnenlandse consumptie' van producten die in eigen land geproduceerd worden. Dat gaat ten koste van de uitbouw van de winst van de 'BV China'. Winst die rondklotst in tal van 'Wealth Funds', maar zonder dat er in China zelf iets kapot gaat, behalve hier en daar een miljardair of bank. En als de 'Handelsoorlog' er voor zorgt dat andere landen op hun beurt de toegang verliezen tot de Chinese markt, net als die interessant begint te worden, wie heeft er dan gewonnen?

 

De kwestie is dat China, Rusland en Iran niet de indruk wekken overvallen te zijn door deze ontwikkelingen. Ze gaan onverstoorbaar verder met het ontwikkelen van hun plannen voor de toekomst. Linksom, of rechtsom, gaat dat leiden tot het afstoten van de Dollar als wereldhandelsmunt voor transacties die bedrijven in die landen overeenkomen met handelspartners. En het zal ook, onvermijdelijk, leiden tot het imploderen van het huidige bouwwerk van rechten en patenten. Maar fascinerend genoeg niet aan het verbreken van bindende internationale afspraken, zoals het 'Klimaatakkoord'. Daarvoor moet je bij de 'westerse' landen zijn. Die lappen, over de hele linie, alle denkbare internationale wet- en regelgeving, en elk akkoord, aan hun laars. Of ze sjoemelen met hun 'diesels', die nu 'onze diesels' zijn, en statistieken om de schone schijn op te houden. 

 

De Verenigde Staten hebben een 'Permanent War Economy', zonder de ruimte die ik hierboven schets. Ze kunnen het zich niet eens veroorloven om hun tanden te laten zien als een journalist die schreef voor de Washington Post in mootjes wordt gehakt, als je de meest extreme verdenkingen wilt volgen. Niet dat die journalist zo'n fraai portret was. Maar zonder het 'infuus' van obscure, oorlogszuchtige regimes en terroristen die in de Verenigde Staten wapens kopen, of laten kopen door landen als Nederland, die het als 'hulp' cadeau doen, kan dat land niet overleven. In het bijzonder als de rechten en patenten die zijn 'gekocht' met (van toekomstige generaties) geleend geld op slag waardeloos worden als die 'Handelsoorlog' écht op stoom komt.

 

U weet dat ik geen fan ben van Frans Timmermans, omdat hij er een gewoonte van heeft gemaakt fout op fout te stapelen. Hij spreekt leuk zijn talen, maar veel meer talenten heeft hij niet, vrees ik. Hij is op de politieke zeepkist geklommen om zijn kandidatuur als opvolger van Juncker te promoten. Zijn boodschap is dat het er in Europa nu op aankomt te overleven, of te slopen. Hoe groot is het contrast met de Timmermans die bij Pauw & Witteman keer op keer aanschoof om te onderstrepen dat China en Rusland nooit of te nimmer de handen ineen zouden slaan? Dat Europa het aan zichzelf verplicht was de sanctie-duimschroeven maximaal aan te draaien? Mijn stelling? Toen Timmermans zo parmantig zat te brallen, en op het Maidan de coup tegen de gekozen president voorbereidde, waren Poetin en Xi al bezig met de wereld van nu. 

 

Het blijkt dat de Nederlandse overheid vijf miljoen heeft uitgetrokken voor rondleidingen in 'Den Haag', waar scholieren vertrouwd moeten worden gemaakt met onze democratie. U moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar het hart van de democratie klopt niet in 'Den Haag', met dat incestueuze geflikflooi, en domme, goedkope, populistische proefballonnetjes over de Koninklijke familie die maar per trein naar Luxemburg moet op staatsbezoek om het milieu te sparen, maar in het hart van mensen die het belang van hun land en Europa serieus genoeg nemen om het niet te beschouwen als wisselgeld waarmee je Amerikanen en Unilever afkoopt. 

 

De winst in deze 'Handelsoorlog' ligt voor het oprapen, maar je moet wel even over je eigen ego, de 'schoolreisjes' als thema, en loyale steun voor 'Atlantische' geostrategische ambities heen stappen. Gaat ons dat lukken?

Vrouwvriendelijk

In Californië wordt het wettelijk verplicht om een 'excuus-vrouw' aan te stellen als lid van de Raad van Commissarissen.

 

In een poging om vrouwen te 'verheffen', worden wereldwijd wetten aangenomen om vrouwen in leidinggevende functies aan te stellen, al zijn ze niet gekwalificeerd. Als ik een ambitieuze vrouw was, zou ik mij daar geweldig door geschoffeerd voelen. Want uiteraard begin je al verkeerd, als vrouw, als je wel degelijk op eigen kracht en kwaliteiten de top bereikt. En hoe goed je het ook doet, er zal altijd een zweem blijven hangen van privilége. 

 

In Familiebedrijven heb je dat soms ook, waar het zoontje-van-de-baas persé zijn vader op moet volgen. En tegenwoordig ook de dochter-van-de-baas. Tenenkrommend, en contraproductief in veel teveel gevallen. Maar in een wereld die aan elkaar hangt van de 'Zombiebedrijven' en 'Bullshit-banen', maakt het steeds minder uit. Het frequent terugkerende thema op dit blog, dat al die banen die het gevolg zijn van 'complexe wetgeving' en een enorme behoefte van politici om zich overal mee te bemoeien, in het bijzonder de dingen waar ze geen verstand van hebben, wordt door die keuze van de Californische overheid nog eens flink in de verf gezet.

 

Je kunt duizend keer zeggen dat het volkomen strijdig is met het hele idee van emancipatie, dat een groep bevoorrecht wordt op grond van ras, sekse, religie, of enig ander manifest kenmerk, maar het komt niet over. Men begrijpt het gewoon niet. En dat geeft wel aan dat het probleem dieper zit dan wenselijk is. Ik heb er zelf geen verklaring voor. Het lijkt zo logisch dat je voor enige functie die vacant komt in de wereld de meest geschikte kandidaat kiest. En dat als dat een vrouw is, die vrouw die post krijgt, en als het een man is, dat de voorkeur dan naar die man uitgaat, dat ik worstel met het hele concept van 'positieve discriminatie'. 

 

Er kleven zo ontzettend veel gevaren aan het benoemen van iemand op grond van 'kenmerken', zoals ras, sekse, nationaliteit, of politieke ideologie, die met de functie niks te maken hebben. Recent kreeg de nationale luchtvaartmaatmaatschappij van de rechter toestemming om een vrouwelijke vlieger te ontslaan die niet voldeed. Logisch toch? Je wil toch niet dat iemand je vliegtuig bestuurt die de capaciteiten niet heeft, lijkt mij. Bij diezelfde maatschappij ook genoeg vrouwen die wel degelijk goed zijn in hun vak. Tegelijkertijd kan het dan nóg zo zijn dat een maatschappij eigenlijk liever een man heeft, omdat die niet zwanger wordt. En waar die maatschappij merkt dat bij ziekte van de kinderen die vrouwen 'uitvallen', terwijl mannen alleen bij zeer serieuze problemen in het gezin verstek laten gaan, is het logisch dat een man, bij gelijke geschiktheid, de voorkeur krijgt. Tenzij die vrouwen op een ander gebied 'meerwaarde' hebben, zoals in de promotie van een 'bedrijfscultuur' die meer passagiers aanspreekt, of omdat het andere personeelsleden motiveert om harder te werken, zonder een hogere beloning te verlangen, zodat het langs die weg zelfs zo kan zijn dat die vrouw de voorkeur krijgt, omdat het voordeel opweegt tegen het nadeel. 

 

Kortom, een ondernemer moet de vrije keuze hebben, en de gegadigden, en hun vertegenwoordigers, moeten die ondernemer zien te overtuigen van de 'meerwaarde'. In het huidige maatschappelijke klimaat, met 'MeToo' die ijverig aan de weg timmert, zie je hoe niet alleen privé-personen schrikken en schikken om niet met naam en toenaam genoemd te worden in de krant, maar dat bedrijven die klachten krijgen van hun vrouwelijke werknemers ook bereid zijn ver te gaan om niet in beeld te komen als een 'vrouwonvriendelijk bedrijf'. Dat geeft vrouwen kansen om zich staande te houden, en op te werken, maar daar kan toch geen zinnig denkend mens vrede mee hebben? 

 

Begrijp mij goed, in veel grote bedrijven komt het voor dat er mensen een 'parkeerplek' krijgen, met een vorstelijk inkomen, omdat ze 'teveel weten', of geloofwaardig schade kunnen toebrengen aan een bedrijf als ze worden ontslagen. Van dat soort werknemers wordt een bedrijf niet beter. En dan druk ik mij erg voorzichtig uit. 

 

Het is ook niet zo dat alleen mannen in leidinggevende functies te maken krijgen met 'druk' om iemand te benoemen die niet geschikt is. Ook vrouwen die geheel op eigen kracht de top bereiken worden er op 'aangesproken' dat het hun plicht is andere vrouwen achter zich aan te slepen. Ik heb geen idee hoe groot het percentage is van vrouwen die omhoog worden gezogen, waarbij de wetten van de 'zwaartekracht' worden getart. Ik roep u zeker niet op om vrouwen extra kritisch te volgen, maar wat schieten we ermee op als we net doen of onze neus bloedt? In de vliegerij begrijpt men dat blijkbaar maar al te goed, en dat is geruststellend! Maar wat moet je met iemand op een ministerie, als burgemeester, of in een leidinggevende functie binnen een bedrijf die bij gebrek aan gewicht omhoog is gevallen? 

 

Exact omdat er ook genoeg mannen zijn die niet functioneren, maar toch boven komen drijven, en daarna met geen zeven paarden nog van het 'pluche' zijn te trekken, valt het mij lastig om hierover te schrijven, omdat het al snel wordt gezien als 'vrouwonvriendelijk', maar het tegenovergestelde is het geval. Zoals ik ook geen racist ben als ik concludeer dat een 'zwarte' komiek niet leuk is, en ik geen 'kinderhater' ben als ik problemen heb met jongeren die elk greintje fatsoen missen, voor hun plezier overlast veroorzaken, en de buurt terroriseren. 

 

Waar is die tijd, dat we iemand op zijn merites beoordeelden? Wat was daar mis mee?

Processen

De westerse samenleving is tot op het bot verdeeld.

 

Hysterische taferelen rond de benoeming van een 'Opperrechter' in de Verenigde Staten domineerden wekenlang het nieuws tot ver buiten de landsgrenzen. Uiteindelijk werd de man die door Trump werd voorgedragen voor de vacante functie benoemd, waarna hij beloofde 'onpartijdig' te zullen blijven in zijn functie als hoogste rechter. Ik weet niet of hij het meende, maar het komt mij voor dat je toch anders aankijkt tegen iemand die blij is dat ze je leven heeft verwoest, dan tegen iemand die zich op het standpunt stelde dat er zonder bewijs geen veroordeling kan volgen.

 

Nadat een meerderheid van de volksvertegenwoordigers meende dat de ingebrachte bezwaren tegen Kavanaugh niet hard gemaakt konden worden, of onvoldoende zwaarwegend waren om zijn aanstelling in de weg te staan, concludeerden 'commentatoren' dat de Republikeinen feest vierden, omdat deze benoeming mogelijk was gemaakt door de zege van Trump bij de verkiezingen van 2016. Die 'commentatoren' zijn niet de enigen die de hoogste macht in de Verenigde Staten neerleggen bij het college van opperrechters, en niet bij de gekozen president, of de leden van het Congres. En waar een lid van de directie van Google volledig uit zijn dak gaat op een openbaar deel van de 'sociale media' tegen degenen die Kavanaugh het voordeel van de twijfel gaven, onderstreept dat mijn zorgen over de kwaliteit van mensen die in de Verenigde Staten geselecteerd worden voor leidinggevende functies van machtige multinationals, en andere instituten. 

 

Dat juristen, in hun capaciteit van rechter, aanklager, advocaat, of adviseur van de regering die de wetten schrijft, de samenleving in een wurggreep houden, is ongezond. Onmiddellijk na de uitslag van de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten togen juristen aan het werk om die uitslag ongedaan te maken. Ondersteund door 'Veiligheidsdiensten' in 'bevriende naties'. Dat hele proces is nog niet ten einde, en zoals ik hier eerder stelde, komt het mij voor dat veel van wat daaruit is voortgekomen louter 'show'. Een 'Bipartisan' mist die geen ander doel dient dan de opdeling van de samenleving in kampen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen, wat goed is voor de 'wapenindustrie' en andere 'contractors' die spullen leveren voor de massa-surveillance, controle en repressie die een 'Grote Overheid' legitimeren.

 

Het is geen ingenieus plan, of complot. Het is onze 'evolutionaire bestemming', en het bewijs van onze onmacht die te veranderen. Een zelfdestructieve tendens die keer op keer de kop opsteekt als we denken het lek boven water te hebben, en dat ons bootje veilig is. 

 

Niks mis met een verschil van mening. En als er iets gebeurt in de wereld wat de harmonie verstoort, is het logisch dat we onze vermoedens hebben over wie daar achter zou kunnen zitten. In Syrië krabbelen ze net een beetje op, en dan verspreid er iemand een vals gerucht, en dreigt het karretje weer van de rails te lopen. Ik begrijp dat degenen die het zien gebeuren naar Soros wijzen, die de hand heeft gehad in zoveel ellende in landen die door zijn organisaties werden bezocht, teneinde de mensen te 'bevrijden'. Anderzijds heb ik ook zoiets van: Als je nou opnieuw in die val trapt, dan is er ook geen hoop meer dat het ooit goed zal komen. Iets met een 'Ezel' en een 'Steen'. Waarmee ik niet zeg dat we die Soros maar gewoon zijn gang moeten laten gaan. Hoogste tijd dat we leren van onze fouten, en zijn plannetjes onderscheppen voor ze schade aan kunnen richten. 

 

We moeten helemaal wég van die 'bipolaire stoornis' die eist dat je vóór of tégen 'Kavanaugh' bent. Ik ken hem niet, en na alle hysterische berichtgeving, voor en tegen, ken ik hem nog steeds niet. En ik had hem ook niet beter leren kennen als ik alle 'nieuws' over die man tot mij had genomen. Wat we nu echt met voorrang moeten leren, voor het te laat is, dat is dat we moeten zorgen voor een gezond bestuurlijk systeem, dat gezonde processen voortbrengt. 

 

Laat er geen misverstand over bestaan dat ik mij terdege realiseer dat er veel mensen rondlopen met onverwerkte trauma's uit hun jonge jaren als gevolg van 'ongewenste intimiteiten', en/of hun eigen omissie om aangifte te doen. In het geval van mevrouw Ford speelde vermoedelijk mee dat deze dame een expert is in het onder hypnose 'terugbrengen' van herinneringen. Een techniek die in een kwade reuk kwam te staan toen werd aangetoond dat het in een aantal gevallen betekende dat de therapeut (onbedoeld) een 'valse herinnering' implanteerde, die vervolgens voor de patiënt wel degelijk gaat leven alsof het een echte gebeurtenis betreft. In verscheidene spectaculaire missers leidde het tot aanklachten tegen mensen die volkomen onschuldig waren. Patiënten met een 'False Memory Syndrome' liegen niet als ze hun verhaal vertellen, in die zin dat ze denken de waarheid te vertellen. Alleen is die waarheid niet waar.

 

We kunnen niet weten wie de waarheid sprak, en wie er loog. Terecht stellen de meest uitgesproken supporters in beide partijen dat ze de één, of de ander 'geloven'. Maar geloven, dat doe je in de kerk. Geen bewijs, geen zaak.

Corruptie

Onderzoek doen naar corruptie binnen de EU is niet gezond.

 

In korte tijd lieten drie Europese journalisten die van corruptie een thema hadden gemaakt vermoord. Écht vermoord, anders dan die 'Nep-Moord' in Oekraïne, waarbij alleen toneelbloed vloeide, al verkochten de 'EU Mythbusters', die jagen op 'Russische beïnvloeding' dat stukje toneel direct als een 'Russische aanslag'.

 

Hoe corrupt 'Europa' is weet geen mens. Wat is corruptie? Als je zwicht voor de lobby van Unilever, is dat niet noodzakelijk het bewijs voor corruptie. Als het UWV een oog dichtknijpt voor sjoemelende Poolse arbeidsmigranten in ons land, wil dat nog niet zeggen dat er sprake is van corruptie. Als een lid van de Eerste Kamer stemt over een wet waar ze zelf 'zakelijk belang' bij heeft, is dat in ons land niet in strijd met enige wet. Sterker nog, er zijn openlijke pleitbezorgers vóór dat soort belangenverstrengeling. En als de 'dekkingsgraad' van het pensioenfonds voor Europarlementariërs niet hoger reikt dan 37%, storten ze het geld gewoon bij uit de 'algemene middelen', oftewel uw en mijn portemonnee, waar de minimale 'beleidsdekkingsgraad' voor uw fonds op 104,2% ligt, en er geen invloedrijke Euro-politicus is die u de helpende hand biedt. De Nederlandse overheid is niet de enige die in 'onderonsjes' afspraken maakt met 'interessante partijen' die in ons land hun geld willen parkeren zonder belasting te hoeven betalen. En bij banken die formeel 'onder toezicht' staan van 'waakhonden', wordt gefraudeerd dat het een lieve lust is. Shakespeare liet het Marcellus al zeggen in 'Hamlet': 'Something is rotten in the State of Denmark'. Maar niet alleen daar. 

 

U bent de 'Panama-papers' vermoedelijk alweer vergeten, of u herinnert zich alleen nog dat het iets te maken had met Poetin, die juist niet genoemd werd in die 'Papers', maar door de pers wel 'in verband werd gebracht', om de aandacht af te leiden van degenen die er wél in werden genoemd. Geen van die zware jongens verdween achter de tralies, voor zover mij bekend. 

 

Corrupte politici vind je in elk land. De ene keer zegt die 'dank je wel' als hij of zij een etentje krijgt, en de volgende keer is het een flat in Scheveningen. Dat hele 'Rusland-onderzoek' heeft geen verband weten te leggen tussen het Kremlin en Trump, maar er zijn wel veroordelingen wegens fraude uit naar voren gekomen. Oceanen vol Dollars en Euro's klotsen door de gangen van de diverse parlementen. En naar verluidt verkochten de Clintons zelfs vrij openlijk toegang tot de politieke besluitvorming met een 'Pay to Play'-opzet via hun 'goede doelen stichting'. 

 

In China sporen ze corrupte politici actief op, en als je in je kuif wordt gepikt, ben je nog niet jarig! Als je schuldig wordt bevonden, is de doodstraf geen uitzondering. Vandaar dat er nu groot alarm is geslagen in Europa na de verdwijning van Meng Hongwei, de chef van het in Lyon gevestigde 'Interpol'. De man is daarnaast echter in China ook onderminister, en bij aankomst werd hij meteen meegenomen voor een 'goed gesprek' dat nu al geruime tijd duurt. Uit de berichten in de media maak ik niet op dat men zich zorgen maakt over mogelijke corruptie van de hoogste baas van 'Interpol', maar ziet men hem eerder als slachtoffer. Verwacht van mij geen oordeel in deze fase, maar ook bij de politie en de hoogste justitie-autoriteiten komt corruptie voor. En dan druk ik mij terughoudend uit, vrees ik. 

 

De in Rusland eerder wegens corruptie veroordeelde politici Chodorkovski, en Navalny zijn in ons deel van de wereld helden. 

 

Zoals gezegd is corruptie een lastig begrip. Het gaat niet altijd om 'cash' in ruil voor een 'dienst' die in strijd is met de wet. Ook als iemand om ideologische redenen een oogje toe knijpt, of om de weg vrij te maken voor zichzelf, of vrienden naar een 'stoeltje' ergens in het bedrijfsleven, of wapenleveranties aan terroristen, is er sprake van een gebrek aan integriteit.

 

Waar het Bulgarije betreft mogen we niet vergeten dat het land actief wordt gebruikt voor de handel in wapens met bestemming 'Midden-Oosten', een eufemisme voor 'Al Qaida', met stilzwijgende instemming, of actieve medewerking van Europese en Amerikaanse 'Regime-Change' autoriteiten. Een journaliste die dat goed gedocumenteerde verhaal naar buiten bracht werd eerder al prompt ontslagen. En uit dat land komen nu ook de onthullingen over obscure transporten van bloed en virussen voor onderzoek naar biologische wapens. Geen nieuws in Europa, behoudens de 'Alternatieve Media', dus las u daar hier ook al over, maar het meurt een uur in de wind. Of er een verband is met een verkrachte en toegetakelde journaliste, weet ik niet, maar ik krijg de indruk dat men die moord liever in het 'vergeetboek' wegmoffelt. In NRC was het bericht bijvoorbeeld niet meer dan een voetnoot. 

 

Ook onze bondgenoten in het 'Midden-Oosten' maken er een potje van, als het waar is wat Turkije beweert over een slachtpartij in het Saoedische consulaat in Istanbul. Eveneens nieuws dat overduidelijk wordt 'gemanaged' om te voorkomen dat het een uitslaande brand wordt. 

 

Die regio, zo dicht bij Oekraïne, waar de Amerikanen druk doende zijn om een imposante militaire macht op te bouwen, en volgens Paul Barril, medeoprichter van de GIGN, de Franse anti-terreureenheid, betrokken waren bij de aanslag op Alexander Zakharchenko, staat stijf van het 'snelle geld'. 

 

De gruwelijk complexe wetgeving in ons deel van de wereld maakt dat ze iedereen die tegen de stroom in roeit te grazen kunnen nemen, en iedereen die leuk meedoet kunnen vrijpleiten. Van de meeste journalisten hebben ze daarbij geen last, en de parlementsleden zijn te druk met het regelen van hun pensioen en een 'passend stoeltje' en ruime emolumenten voor  hun politieke carrière. Dat de suppressie van het nieuws niet langer afdoende wordt geacht, waarbij 'belanghebbenden' er toe over gaan die paar serieuze onderzoeksjournalisten en integere 'bloggers' die er nog over zijn in koelen bloede te vermoorden, is een veeg teken. Het is maar goed dat Europa niet als land geregistreerd staat in de annalen van de 'World Press Freedom Index', want dan zouden we een modderfiguur slaan, met onze grote mond over persvrijheid.

View older posts »