Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Europeaan

Je hebt ‘Europeanen’, en ‘Europeanen’.

 

Dat ik ‘pro-Europa’ ben heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken. Maar waar ik niet het begin van enige affiniteit mee heb, dat is het ‘Europa’ van ‘Washington’. Terwijl ik allesbehalve ‘anti-Amerikaans’ ben. Het alles overstijgende probleem is de Babylonische spraakverwarring die is opgekweekt door voorvechters van ‘Identiteits-Politiek’, waarbij alles draait om macht

 

Door de entree van Donald Trump staat ‘Europa’ nu op een kruispunt. Het was oneindig veel beter geweest als we deze ontknoping hadden zien aankomen, en al veel eerder onze eigen weg waren gegaan. Wat ik hier maar even gemakshalve de ‘Franse Optie’ noem. Al moet je Sarkozy en Hollande dan even vergeten. Maar de Gaulle was om die reden geen voorstander van het lidmaatschap van het Verenigd Koninkrijk, en hoe je het ook wendt, of keert, maar het Verenigd Koninkrijk was ook nooit ‘pro-Europa’. Op elk cruciaal moment in de afgelopen decennia koos ‘Londen’ voor ‘Washington’, en kieperde het ‘diesel’ in de tank van onze benzinemotor. 

 

Europeanen’ als Timmermans, van Baalen en Verhofstadt hebben niets met ‘Europa’. Het zijn ‘Atlantici’ in hun hart, nieren en portemonnee. Vazallen van de NAVO die op alle beslissende momenten de keuze maken ‘Europa’ een poot uit te draaien ten bate van vergroting van de macht van ‘Washington’. En binnen die club is het nu ‘verwarring troef’. Zij zijn onderdeel van dat ‘moeras’ dat Trump probeert droog te leggen. Als de consequentie is dat ‘Europa’ uiteen valt, is dat hem om het even. Maar mij niet! 

 

Het probleem hier is, dat de Europese partijen die zich in het verleden gekeerd hebben tegen ‘Brussel’, weliswaar innig samenwerken waar ze zich op de rechter flank van het politieke spectrum bevinden, maar openlijk als ambitie hebben terug te keren naar de nationale entiteiten. Hun weerzin is sterk geënt op de angst voor ‘de ander’, iets wat ik op geen enkel niveau deel. Sterker nog, dat is in deze situatie waarin wij ons nu bevinden de ‘Libië-optie’. En waar die partijen zich gesteund voelen door Trump, zou ik hen aanraden nog een keer hun knopen te tellen, want Trump heeft geen vrienden, en wil geen vrienden. De enige vriend die hij heeft, is ‘King Dollar’. En daar wil je als inwoner van Europa straks nog niet dood mee gevonden worden!

 

Euro-sceptisch Links’ is ‘Ach Gut!’. Zeker in Nederland, waar de SP en GL nog slechts lippendiensten bewijzen aan de ‘klassieke’ problemen die het ‘proletariaat’ bedreigen, omdat dat ‘proletariaat’ zich elders bevindt, buiten het welvarende Nederland, en het is geen populair thema om via ‘Internationale Samenwerking’ en ‘Handel’ het lot van die ‘proleten’ te verbeteren. Dat zou ten koste gaan van de 'hulp-industrie' waar GL mee is vervlochten. De SP maakt zich primair zorgen over ‘ons geld’ dat naar ‘Griekenland’ gaat en niet meer terugkomt, en GL stuurt boten naar Afrika en het Midden-Oosten om de ‘proleten’ naar Nederland te halen, en om te vormen tot ‘Transgenders’ en ‘Windmolens’. En met die laatste term bedoel ik dan dat die tsunami aan immigranten ‘energie’ leveren aan de GL-versie van een ‘service-economie’, die in geen enkel opzicht ‘duurzaam’ is, en leidt tot de import van slavernij die ons lelijk gaat opbreken als we daarmee doorgaan.

Crematorium

Wat bezielt Donald Trump?

 

Commentatoren’ en ‘experts’ struikelen over elkaar in de media op zoek een verklaring voor het ‘Fenomeen Trump’. Steevast gevolgd door adviezen over de juiste manier om zijn initiatieven te pareren, die in de praktijk veelal het effect hebben van de ‘Rode Lap’ op de ‘Stier’. Hoe kan dat?

 

Onveranderlijk kwalificeert men Trump als een ‘ijdeltuit’, ideologisch bevlogen door een visie van Amerikaanse grandeur, en in diplomatiek opzicht een ‘Botte Boer’. Tegelijk ziet men dat hij niet recht op zijn doel afgaat, maar volledig onvoorspelbaar van koers kan veranderen. Dat laatste is beangstigend, want hij is wel de ‘machtigste man in de wereld’, militair gesproken. En de Amerikaanse economie, met zijn ‘PetroDollar’, is zeker voor Europa een levensader, zolang we nog niet bij machte zijn om op eigen benen te staan. 

 

In Europa, en in andere landen die zichzelf als een ‘bondgenoot’ van de Verenigde Staten zien, is de neiging groot om er maar het beste van te maken, in de hoop dat Trump op enig moment wordt afgezet, of anders bij de eerstvolgende verkiezingen verliest van een ‘Democratische’ opponent. En tot die tijd ‘pappen-en-nathouden’. In mijn optiek is Trump zeker ijdel, en een ‘Botte Boer’. Maar is hij ook onvoorspelbaar? Of zit er een zekere logica in de keuzes die hij maakt? 

 

In de aanloop naar de verkiezingen die hem de zege brachten, lieten de Europese landen, en andere ‘bondgenoten’ in de wereld, er geen twijfel over bestaan dat ze de voorkeur gaven aan Hillary. En in de Verenigde Staten maakten gevestigde overheidsinstellingen zich op voor een episch gevecht om de macht, nadat Trump te kennen had gegeven het ‘Moeras’ in ‘Washington’ droog te zullen leggen. Met name de FBI tuigde een team op dat bestond uit hooggeplaatste functionarissen, die fanatiek voor Hillary, en tegen Trump waren, en bereid waren alle wetten en regels aan hun laars te lappen om te voorkomen dat Trump gekozen zou worden. En mocht dat toch gebeuren, dan hadden ze een plan om hem in minder dan geen tijd pootje te lichten. De bewijzen daarvoor zijn nu  overweldigend, dat het onmogelijk nog kan worden ontkend. 

 

Die groep zocht in Europa, en onder Russische ‘expats’, steun voor hun activiteiten, ongetwijfeld mede om zichzelf niet bloot te stellen aan het risico ooit wegens landverraad achter de tralies, of op de elektrische stoel te belanden. Maar ook omdat ‘vuilspuiterij’ door een ‘onpartijdige’ buitenlandse ‘bron’ moest voorkomen dat het weggeschreven zou worden onder ‘campagne tactieken’. Daarbij was het betrekkelijk simpel om de sluimerende haat van Amerikanen tegen alles wat Russisch was te misbruiken voor die opzet. Het idee was, dat die haat onder de ‘gedegenereerde’ aanhang van Trump groot genoeg was om dat varkentje te wassen. 

 

Britse ‘bedrijven’ en privé-personen met nauwe banden met de Britse veiligheidsdiensten, spanden samen met die groep binnen de FBI, en leverden het ‘Dirty Dossier’, en infiltranten. Het is waar dat ‘Cambridge Analytics’ juist voor Trump werkte, maar of dat aangemerkt moet worden als een ‘foutje’ in de regie van die Britse veiligheidsdiensten, of een doortrapte manier om ‘insider information’ te vergaren, kan ik u op dit moment niet zeggen. Wat wel een interessante hypothese is, in dit verband, is dat het ‘Dirty Dossier’ geschreven zou zijn door Sergei Skripal. Meerdere specialisten hebben al gewezen op bepaalde taalkundige formuleringen, en details rond de ‘opmaak’ van dat ‘Dossier’, zoals het gebruik van hoofdletters om namen te schrijven in een rapport, die er op wijzen dat de auteur wellicht iemand is met een achtergrond in de Russische geheime dienst. Dat hoeft uiteraard niet persé Skripal te zijn, maar omdat Skripal zulke nauwe banden onderhield met Steele die het ‘Dossier’ verspreidde, ervoor tekende, en betaald werd, is dat zeker een scenario dat past op de recente ontwikkelingen.

 

Kortom, Trump weet zich verraden door de Europese ‘partners’, die inmiddels wanhopig proberen de aandacht te verleggen naar de ‘Onbetrouwbare Russen’, en die ‘Vileine Poetin’. De publieke opinie, zeker in Europa, slikt alles als zoete koek. Wat primair komt omdat de o zo betrouwbare media het simpelweg verdommen om onderzoek te doen, en braaf herkauwen wat ‘officiële bronnen’ hen aan hapklare brokken voorzetten. En dan wordt Trump ineens onvoorspelbaar. En worden de daders slachtoffers. En brand ons ‘Europese Huis’ straks af, omdat die brandstichters wanhopig proberen hun sporen uit te wissen. 

 

Je hoeft Trump niet snikkend in de armen te vallen, of zijn weinig frisse entourage op het podium te hijsen als ‘bevrijders’, om het vege Europese lijf te redden. Je hoeft de kijk van Trump op ‘zaken doen’ en ‘Deals’ sluiten niet de Hemel in te prijzen. Europa hoeft zelfs geen afstand te nemen van haar ‘Identity Politics’, als ze bereid zijn de prijs daarvoor te betalen. Maar als we niet dit jaar leren lopen, en onze eigen billen afvegen, rest er van ‘Europa’ niets dan politieke sintels, en een voetnoot in de geschiedenisboeken, vrees ik. Nu wakker worden, voordat we bedwelmd worden door de rook van die pyromanen, en Europa één groot crematorium wordt!

Ziener

Wijzen op oplopende spanningen in de wereld, en dreigende ellende, gaat mij een beetje (veel) de keel uithangen.

 

Het probleem waarvoor ik mij gesteld zie, laat zich echter niet oplossen door de aandacht te verleggen naar ‘lichtpuntjes’, of een focus op onze bepaald niet onaanzienlijke welvaart. Dat ik hier hamer op het gegeven dat het beslist niet nodig is dat we onze toekomst in de waagschaal leggen, zal menigeen ontgaan. Of men zal het zelfs lezen als een poging om de bezoekers van dit blog een bepaalde, sinistere kant op te duwen. Meer in het bijzonder: In de klauwen van die Doodenge Poetin. 

 

Door de eeuwen heen zijn er altijd ‘zieners’ geweest die, in weerwil van de ambitie die ‘het Volk’ bereid was te steunen, waarschuwden voor de risico’s, of levensgrote gevaren van die koers. Dat zij naderhand gelijk kregen, is enerzijds zuur voor hen, maar nog meer voor degenen die de fouten met hun leven moesten bekopen, of hun bijeen gesappelde ‘appeltjes voor de dorst’ in rook op zagen gaan. Anderzijds waren er ook altijd mensen die, juist door zo’n existentieel conflict, hun ster zagen rijzen, en er munt uit sloegen. 

 

Eén van de problemen van dat soort golfbewegingen, is dat ‘zieners’ na een onfortuinlijke afloop steevast op een voetstuk worden gehesen, en als een Halfgod worden aanbeden. Maar ook ‘zieners’ zijn niet onfeilbaar. Achteraf lijkt hun visie volkomen logisch verklaarbaar, en kón de uitkomst niet anders zijn. Toch had dat in veel gevallen makkelijk gekund, als de leiders van de ‘beweging’ die het onderspit zou delven nét even een andere keuze had gemaakt. Wat de aanhang van die oorspronkelijke stroming, die een draai om de oren kreeg, opnieuw de kracht geeft om het nog eens te proberen, maar onder ‘Nieuw Management’. En met een nieuwe naam, en aangepast ‘PR’. Het is in zulke gevallen niet eens denkbeeldig dat de oorspronkelijke ‘zieners’ vervolgens in het verkeerde kamp terechtkomen, omdat ze deze keer stekeblind zijn voor wat er dreigt.

 

De ene ‘ziener’ is de andere niet.

 

Menige ‘ziener’ die alarm sloeg voor de opkomst van Hitler in Duitsland, werd gedreven door zeer persoonlijke ervaringen. Hij of zij werd in Duitsland vervolgd, of economisch uitgekleed, en trok daarom aan de bel. Ze doorzagen niet zozeer het kwalijke systeem, maar waren beducht voor de consequenties voor henzelf, en hun eigen ambities. Dat gold, in dat geval, voor de Joden, maar ook voor ‘links-radicalen’. Ik schreef hier eerder al eens een bijdrage over de man die als communist in Duitsland al vroeg zag dat het de verkeerde kant op ging, en na futiel te hebben gewaarschuwd voor het gevaar van Hitler, de wapens opnam en naam maakte in het ‘verzet’ tegen de Nazi’s. Eerst in Duitsland, en uiteindelijk in Frankrijk, om na de oorlog carrière te maken binnen de Stasi, waar hij het tot Hoofd schopte. Einstein nam de wijk uit Duitsland, vanwege het gierende antisemitisme dat hem het idee gaf dat het in dat land makkelijk finaal uit de klauw kon lopen. Maar als Hitler het niet zozeer op Joden zou hebben gemunt, maar op Chinezen, of alleen maar die verdomde Russen, of Iraniërs, of Palestijnen, had hij wellicht Hitler aan een atoombom geholpen, en hadden we nu allemaal het ‘Horst Wessellied’ gezongen. 

 

Nou moet ik Einstein wel wat meer krediet geven, want die werd geteisterd door gewetensnood waar het zijn medewerking betrof aan die bom, omdat hij die als een bedreiging voor de mensheid zag. Maar waar het mij om gaat, is dat je je gruwelijk kunt vergalopperen als je keuzes maakt op basis van uitvergroot eigenbelang, of blinde loyaliteit. De ‘Rode Draad’ die al mijn betogen hier met elkaar verbindt, is dat je ‘respect voor de (grond)wet’ centraal moet stellen, wil je zicht en grip houden op de ontwikkelingen. Wat echter tegelijk ook betekent dat je die wet niet te complex moet maken, en er op toe moet zien dat hij voor eenieder in gelijke mate geldt. En daar zijn we in Europa verder van verwijderd dan mij lief is. Ik begrijp waar die behoefte vandaan komt om de wereld te verbeteren door geïnstitutionaliseerde ongelijkheid, middels ‘gedogen’, ‘positief discrimineren’, en het mobiliseren van ‘hoogleraren’ die wel bereid zijn om uit te leggen waarom de soevereiniteit van Syrië, het Oekraïne van de gekozen Viktor Yanukovych, of een andere ‘vijand’, niet hoeft te worden gerespecteerd, of waarom Shell, en andere multinationals, en ‘Puissant Rijke Individuen’ in Nederland geen belasting hoeven te betalen, die de rest wel af moet dragen, maar dat gaat mis. 

 

Op het internationale niveau is dat ook wat er nu speelt. Britse ‘bedrijven’ die nauwe banden onderhouden met de Britse geheime diensten, en openlijk in de ‘business’ van politieke beïnvloeding en ‘Regime Change’ operaties zitten worden niet langs dezelfde lat gelegd als hun (vermeende) Russische evenknie. Spionage van Duitsland in Oostenrijk, of van Duitsland in Frankrijk, met inbegrip van economische spionage, die vervolgens onverkort met ‘Washington’ wordt gedeeld, is in de kern niet anders dan spionage van Russen of Chinezen, als je het door een principiële bril bekijkt. En nu blijkt, met Trump in het ‘Witte Huis’, hoe liederlijk gevaarlijk die opzet was. ‘Washington’ kent de weg in de donkerste krochten van de EU beter dan ‘Brussel’. Met dank aan de Europese ‘Veiligheidsdiensten’ die ons hebben uitverkocht. 

 

Dat marchanderen met regels, afspraken en wetten, gaat ons opbreken, omdat het leidt tot een onbeheersbare bestuurlijke chaos, en diepe erosie van het vertrouwen dat mensen hebben in de ‘rechtsstaat’. Het leidt tevens tot steeds openlijker pogingen om keuzes die gebruik maken van sentiment te forceren. Met gruwelijke catastrofes voor hele landen die bezoek krijgen van onze ‘R2P’-Samaritanen als consequentie, terwijl we zelf ook niet meer weten waar we ergens blijven in een brij van elkaar tegensprekende wetten, initiatieven en richtlijnen die met geen mogelijkheid nog op elkaar aansluiten. 

 

Mijn oproepen hier om terug te keren naar de kern, en Europa te restaureren als een economisch ‘machtsblok’, is een noodkreet. Het is essentieel dat we ons afkeren van de ‘PetroDollar’, net als de rest van de wereld, en dat we afzien van verdere pogingen om andere landen te onderwerpen aan ons idee van ‘mensenrechten’, die is gebaseerd op structureel onrecht via ‘gedogen’, ‘positief discrimineren’, en het raadplegen van ‘onze’ hoogleraren, waarbij de uitkomst van een volksraadpleging de ene keer wordt afgeschilderd als een groot succes voor de democratie, en de andere keer van tafel wordt geveegd omdat de door ons geïnstalleerde junta er niet mee kan leven.  

 

De ‘zieners’ die mij inspireren, zijn de mensen die consequent kiezen voor het reduceren van enig probleem tot zijn essentie. ‘Het Volk’ heeft recht op ‘Brood’, een dak boven het hoofd, warmte, en elementaire veiligheid, en gezondheidszorg, middels eenduidige, voor iedereen gelijke wetten. Het ‘Spelen’ en ‘Handel’ moet je niet willen reguleren, tenzij één van die elementaire rechten in gevaar dreigt te worden gebracht.

Rund

Trump is uit op vernietiging van de oude wereldorde’.

 

Dat is de kop boven een telefonisch interview in NRC, met de Duitse ‘Amerika kenner’ Thomas Kleine Brockhoff, vice-president van het ‘German Marshall Fund’ één van de eindeloze reeks zwaar gesubsidieerde Atlantische ‘denktanks’ die de wereld rijk is. Zijn commentaar op de wijze waarop Trump alle Atlantische ‘Heilige Huisjes’ kapotslaat? ‘Dit had ik nooit voor mogelijk gehouden’. 

 

Tijd dus om eens iemand te interviewen die het wél voor mogelijk had gehouden, zou je zeggen. Maar dat is voor de Atlantische NRC verscheidene bruggen te ver. Kleine Brockhoff geeft overigens, achteraf, toe dat ook de presidenten vóór Trump geen interesse in Europa als partner meer hadden. Alleen hield hij het onder zijn pet, en stond het (onder andere) hier, op dit blog, ‘ongezouten’ als waarschuwing, in de hoop dat mensen in de buurt van de macht tenminste ‘contingency’ plannen zouden maken, voor het geval de ‘Poetin-trollen’ op websites als deze toch een punt zouden hebben. Maar helaas.

 

Als je dat soort Atlantische trekpoppen vervolgens vraagt hoe het nu verder moet, staan ze dus ook met de mond vol tanden. Wat er ook gebeurt, maar we moeten de ‘Heilige Band’ met de Verenigde Staten zien te behouden, al trapt Trump ons nóg zo hard voor de ‘edele delen’. Kleine Brockhoff en Juurd Eijsvogel krijgen al een hartinfarct bij de gedachte dat iemand de zijwieltjes van hun kinderfiets haalt. Ook al zien ze nu (eindelijk!) in dat de Verenigde Staten geen boodschap heeft aan de ‘gemeenschap van waarden’. Dat is knap waardeloos, maar wat kun je ertegen doen?

 

Dus stelt Kleine Brockhoff, zonder kritische vragen van Eijsvogel, voor om Iran een mes in de rug te planten door dat akkoord af te schieten. En de aanleg van ‘Nordstream 2’ te staken, conform de eisen van Trump. Ik heb geen begin van enig idee wat voor ‘waarden’ Brockhoff belangrijk vindt, maar de meeste mensen hechten aan zulke simpele grondbeginselen als ‘Afspraak is Afspraak’, en het nakomen van contracten. Maar dat is al heel veel langer geen Atlantisch thema meer. 

 

Geheel los van die ‘weekdieren-houding’, en bereidheid je te laten prostitueren als je pooier geld nodig heeft, ben ik er vrij zeker van dat het exact het verkeerde signaal is. Trump veracht onderkruipers. Als ze in de weg lopen, ontslaat hij ze. En anders beent hij ze tot op het bot uit, om de lege huls weg te gooien. Dat is de hele essentie van het ‘roofkapitalisme’ dat na de ‘Val van de Muur’ bezit heeft genomen van het ‘westen’. Toen hij de wereld liet zien hoe dat er uitzag, in een televisieserie met de titel ‘The Apprentice’, dacht iedereen dat het ‘show’ was. Het concept van een ‘snoeiharde’ gastheer/vrouw sloeg echter wereldwijd aan. Het beledigen van je gasten in een televisieprogramma was goed voor de kijkcijfers. Maar voor ‘The Donald’ en zijn geestverwanten is het geen ‘show.

 

Overigens heb ik zelf liever iemand die ‘snoeihard’ uithaalt naar ‘zwakke broeders’, en ze de grond in trapt, dan iemand die een akkoord met je sluiten, je luisterrijk onthalen, met volop loze beloften, om je vervolgens bij de eerste gelegenheid een kapmes in je anus te wrikken, zoals Obama, Clinton, Blair en nog wat Europese ‘vrienden’ deden met Gaddafi, om daarna het totaal verwoeste land door ISIS en Al Qaida leeg te laten roven. Een kunstje dat ze ook dachten uit te halen met Assad, maar dat zit een beetje tegen

 

Natuurlijk is de wereld beter af als er weer mensen op leiderschapsposities terecht komen die het internationale recht serieus nemen, afzien van ‘Regime Change’-operaties, en kansloze ‘militaire missies’ in landen op lichtjaren van hun eigen grenzen. Mensen, kortom, die ‘Waarden’ weer serieus nemen, en er geen ‘PR-saus’ van maken om er hun territoriale ambities mee in te kleuren. 

 

Wanneer verliest Trump? Als ‘de wereldde Dollar laat vallen als ‘wereldhandelsmunt’. Is daar zicht op? Als u hier al wat langer leest zult u beseffen dat dat een weinig scherpzinnige vraag is. Dat proces is al volop in gang gezet door de landen die zich verenigd hebben in de ‘SCO’. Gezien de ontwikkelingen in de wereld, en de houding van Trump jegens haar Europese en Amerikaanse ‘vrienden’, zou het logisch zijn als de EU ook die kant op zou bewegen. Maar Russofobie weerhoudt ons, vooralsnog. Als we daar aan vasthouden, plegen we volgens mij ritueel zelfmoord, en zijn er geen bloemen bij de uitvaart. 

 

Mijn rede bij de herdenking zal kort en bondig zijn: ‘Stom rund!

Koe

Wie weet hoe een koe een haas vangt?

 

Hij gaat achter een dikke boom staan, en doet het geluid van een groeiende boerenkool na. Dat is het lichtvoetige antwoord op een curieuze vraag. Want waarom zou een koe een haas willen vangen? Het enige valide antwoord op die laatste vraag is vermoedelijk: ‘Omdat het kan.’ Veel gebeurtenissen in de wereld zijn lastig te plaatsen, totdat je het tegen die achtergrond bekijkt. Wat echter niet wegneemt dat de koe in alle gevallen een geheel eigen verklaring heeft die, in een bepaalde context, nog ‘logisch’ klinkt ook. 

 

Waarom zijn er in Nederland nu tien procent meer wethouders dan in 2010? Ik zeg dan: ‘Omdat het kan.’ De ‘onderzoeker’ die dat feit aan het licht bracht, houdt het erop dat het komt omdat er meer partijen bij ‘coalities’ betrokken worden, en alle partijen ‘banen’ claimen voor hun kader. De partijen zelf zullen vermoedelijk komen met ‘maatschappelijk nut’. Eindelijk een wethouder voor ‘Homozaken’!

 

Zo wordt iemand weer aan ‘betaald werk’ geholpen. Iemand die zich in de ‘opinie-sectie’ van mijn krant opwond over die ‘draaikont’ Rutte, die zichzelf nu afficheert als ‘pro-Europa bekeerling’, vond het onverteerbaar dat onze premier zich blijkbaar neerlegde bij die schertsvertoning van een bestuurlijk centrum in Brussel, en een ‘parlement’ in Straatsburg. Maar denk eens aan de ‘werkgelegenheid’! 

 

Iedereen in Nederland, en in Europa, heeft voorbeelden van ‘Omdat het kan’-praktijken. Maar we zijn als regel blind en doof voor de onlogische aspecten aan onze eigen tewerkstelling, of zelfs onze complete ‘werkomgeving’. Hier op mijn blog is dat een terugkerend thema, maar niet omdat ik anderen hun inkomen niet gun! Integendeel! Ik meen dat dat inkomen aanzienlijk zou toenemen als we op zouden houden met verkwisten, en het overblijvende échte werk eerlijker zouden verdelen. En niet alleen dat, het zou ook ‘vraag’ scheppen naar vormen van ‘betaalde arbeid’ waar we nu het geld niet voor hebben. Terwijl we tevens de armslag zouden hebben om al die dingen te doen die ‘maatschappelijk nuttig’ zijn, zonder dat we ervoor betaald krijgen. Zoals bijdragen schrijven voor dit blog. 

 

Dat kwartje moet nog vallen. 

 

Er is een kans dat de onhoudbare politieke en economische spanning in de wereld zal uitmonden in een geforceerde doorbraak. Maar dat is dan, in ieder denkbaar opzicht, de ‘lelijke’ oplossing, die bovendien veel eerder een extreem onwenselijke uitkomst zal geven. ‘Omdat het kan’. 

 

Vroeger stond het ‘Gemeentelijk Administratie Kantoor’ (Gak) voor een instantie die zich bezighield met uitkeringen. Tegenwoordig is het een ‘fonds’ dat subsidie verstrekt aan academici en ‘bedrijven’ in de ‘Omdat het kan’-hoek. En dan kun je er ook vergif op innemen dat als zo’n instelling subsidie verstrekt aan een ‘onderzoeker’ die moet bepalen of de invoering van een ‘Basisloon’ een goed idee is, het antwoord is dat we ‘knettergek’ zouden zijn. Dat is de uitkomst van zijn ‘microsimulatieanalyse’. 

 

Volgens die ‘analyse’ is het ook onbetaalbaar. Dat wil zeggen, als je alle uitkeringen op een hoop veegt, en vervangt door een ‘Basisinkomen’ van 702 Euro, dan kom je nog 44 miljard tekort. Nou ben ik niet bekend met de structuur van zijn ‘microsimulatieanalyse’, maar ik vrees dat hij alle ‘Omdat het kan’-banen gewoon laat bestaan. En dan heeft hij uiteraard gelijk. Maar het hele idee is nou juist dat je, door de invoering van zo’n ‘Basisinkomen’ af bent van dat soort werkverschaffing. En het vrijkomende geld, dat immers gemeenschapsgeld is, eerlijker kan verdelen. 

 

Doorgaan met proberen te bedenken hoe we die haas moeten vangen, als we niet eens weten wat dat voor nut heeft, vergt een rigide ideologisch keurslijf dat tot op de draad versleten is, en het op elk moment kan begeven. Het zou mooi zijn als dan tenminste dat kwartje een keer zou vallen. Omdat het alternatief is dat we elkaar, al jagend op die haas, de hersens inslaan, voordat we hebben uitgevogeld hoe je het geluid van een groeiende boerenkool nadoet, en een boom gevonden hebben die dik genoeg is om ons volgevreten kadaver achter te verbergen.

Soorten

Fake News’ is er in soorten, en maten.

 

Het ‘Commissariaat voor de Media’, een naam die bij mij persoonlijk associaties oproept met totalitaire regimes, bracht het ‘nieuws’ dat Nederlanders veel vertrouwen hebben in de ‘Mainstream Media’. Ook onder jongeren is er veel wantrouwen jegens ‘Alternatieve Bronnen’. De woordvoerster vond dit klaarblijkelijk een groot compliment voor die ‘Mainstream Media’, en sprak de hoop uit dat we in Nederland op deze ingeslagen weg voort zouden gaan. Kennelijk realiseert ze zich niet eens dat er ook andere verklaringen voor dat ‘schaapachtige’ gedrag mogelijk zijn. 

 

In hoeverre ‘conditionering’, of ‘apathie’ de oorzaak zijn van die uitkomst, kan ik u niet vertellen. Wel weet ik dat niet alle ‘nieuws’ even betrouwbaar is, en doe ik hier mijn best om u bij te lichten als het licht dreigt uit te gaan, en het leugens en halve waarheden regent. Maar het ‘bereik’ dat ik met mijn blog heb haalt het uiteraard niet bij het ‘bereik’ van de ‘Mainstream Media’. Ik moet het wat dat betreft hebben van het ‘Vlinder-effect’. Zoals ik gisteren schreef, over ‘Europese’ druk op autoriteiten en veiligheidsdiensten om niet nóg een ‘MH-17’-ramp te laten gebeuren, zie ik soms wel resultaat. Al is dat natuurlijk niet uniek mijn persoonlijke verdienste! Maar lijkt de ‘publieke opinie’ ondertussen in een parallel universum een geheel eigen ‘waarheid’ te koesteren. En dat komt door de grip die de ‘Mainstream Media’ hebben op wat de consument krijgt voorgeschoteld. ‘Eenheidsworst’. Het identieke ‘product’, maar met een ander label, en een ander prijskaartje. Het effect van ‘polderen’. 

 

Het wegnemen van ideologische verschillen, en het ombouwen van andere kwesties die mensen van elkaar onderscheiden door er een ‘Life-Style’-keuze van te maken, is een sociaal experiment waar ik grote vraagtekens bij zet. Het zorgt voor verrassingen die bijzonder onaangenaam kunnen zijn als het parallelle universum op de werkelijkheid botst, en er onder de zichtbare laklaag een complete wereld vol onheil ongestoord heeft kunnen broeien en gisten. 

 

Als de ‘Mainstream Media’ ons informeren over ‘Nepnieuws’, ligt de nadruk op volledig verzonnen, doorgaans sensationele berichten, en ‘complot-theorieën’ waarvoor het bewijs (nog) ontbreekt, voorzover die ‘theorieën’ niet in de agenda van de eigenaren van die zelf ‘Media’ passen. In de ‘Alternatieve Media’ wemelt het van de sensationele claims, al komt het niet zo heel vaak voor dat men feiten simpelweg volledig verzint. Er wordt alleen met enige regelmaat een ‘draai’ aan gegeven die in hoge mate speculatief is. 

 

Hoewel de ‘Mainstream Media’ grossieren in berichten over missers in de ‘Alternatieve Media’, is hun favoriete techniek in feite identiek aan wat ‘complot-theoretici’ in het ‘Alternatieve Circuit’ zo verachtelijk maakt, in hun ogen. Op flinterdunne bewijslast gebaseerde zware aantijgingen de wereld in sturen, en als de weerleggingen binnenstromen, je mond houden. 

 

Afgelopen week was het weer raak. Een Britse krant meldde dat een Engelse zakenman die een drijvende kracht was achter de ‘Brexit-campagne’, contact had gehad met de Russische ambassadeur en een Russische zakenman. Nagenoeg alle ‘Mainstream Media’ namen het bericht over, zonder hun lezers in te lichten over de ‘ontknoping’. In een hoorzitting gaf de man toe tot tweemaal contact te hebben gehad met de Russische ambassadeur in zijn land, waar dat hem nuttig leek, omdat één van zijn zakelijke activiteiten is dat hij bananen uit Belize probeert te verkopen op de wereldmarkt. En de contacten met die Russische zakenman gaf hij ook toe. Die had geprobeerd hem te interesseren voor het nemen van een aandeel in een Russische goudmijn, wat zakenmensen '24/7' doen, het 'vangen' van mensen met kapitaal voor hun 'business'. Die investering was echter niet van de grond gekomen.

 

Op zichzelf al reden genoeg voor het herroepen van die eerdere wilde aantijging over een verband tussen ‘Brexit’ en ‘Enge Russen’, maar het wordt nog leuker. Op advies van de voormalige stafchef van Cameron, met wie deze 'Brexit-kwajongen' dus blijkbaar nauwe contacten onderhield, had hij contact gezocht met Amerikaanse Veiligheidsdiensten via de Amerikaanse ambassade voor een ‘debriefing’ over de ontmoeting. Hilarisch! Maar hoezo zou een Britse onderdaan, die contact had met de ambassadeur van een ander land, de Amerikaanse veiligheidsdienst moeten informeren over wat er is besproken? Nou, daarvoor moet je dan weer bij ‘The Independent’ zijn, want blijkbaar was de ambassadeur geïnteresseerd in telefoonnummers van medewerkers van de ‘Trump-campagne’. Zeggen ze. 'Oh My God!

 

In de Verenigde Staten heeft ‘speciale aanklager’ Mueller het ondertussen ook lastig, omdat de Russen die hij lukraak beschuldigde van ‘inmenging’, de ‘trollenfabriek’, de handschoen hebben opgepakt, en nu inzage verlangen in het bewijsmateriaal om zich voor te kunnen bereiden op een eventueel proces. Daar probeert Mueller zich wanhopig onderuit te wurmen, want dat wordt een geweldige afgang.

 

Dan was er het 'akkefietje' Halbe Zijlstra, waarvan Tom-Jan Meeus vindt dat hij geknipt is voor de hoogste functie bij de 'Wereldbank', nadat Halbe onlangs aftrad, nadat was uitgekomen dat hij had gelogen over de ambities van Poetin om heel Europa onder de voet te lopen. Had hij persoonlijk gehoord van de Russische president zelf, toen hij op bezoek was in diens 'Datsja'. Alleen had Poetin dat nooit gezegd, en was Zijlstra niet eens in die 'Datsja'. Maar het moedwillig, om partijpolitieke redenen, in gevaar brengen van de wereldvrede, vindt Meeus niet iets wat je zwaar moet straffen. Straffen?!? Een promotie naar de gruwelijk goed betaalde hoogste baan in de financiële wereld? Dat is geen straffen, maar belonen! Wie wil er niet op die manier 'gestraft' worden na een leugen die het hele bedrijf in gevaar heeft gebracht? 

 

Dan is daar ook diezelfde ‘kwaliteitskrant’ NRC, met een reportage over een ‘kunstwerk’ van een ‘artiest’ die op bergen puin een anti-Russische schildering voltooit, ergens in Syrië. Dat ‘ergens’ blijkt na nader onderzoek de provincie Idlib te zijn, waar inmiddels alle restanten van Al Qaida, Al Nusra, ISIS en andere terroristische organisaties zijn gehuisvest. Hoe volkomen voorspelbaar dat in die enclave lieden rondhopsen die ernstig gefrustreerd zijn over het verloop van de strijd. En hoe tekenend voor ‘kwaliteitskrant’ NRC dat het dergelijke ‘vrije expressie’ in het meest onvrije deel van Syrië tot thema kiest. Zelf vond ik de fotoserie ‘voor-en-na’ de bemoeienis van de NAVO met Libië aanzienlijk meer tot de verbeelding spreken dan het gefröbel van die Jihadist. Temeer daar de puinhopen waar hij zijn kwast op los laat vermoedelijk ook nog zijn eigen handwerk zijn. Of anders van zijn fanatieke broeders. Of de Verenigde Staten, die daar eerder een grondlegger van ISIS middels een bombardement met zijn Schepper herenigde.

 

Fake’ is niet altijd feitelijk onjuist. Die Jihadistische ‘artiest’ kwast er lustig op los tussen de brokstukken. En de lokatie is formeel Syrisch grondgebied. Alleen heeft ‘Damascus’ er geen grip op wat daar gebeurt. Het kan de beestachtige excessen daar geen halt toeroepen. Homo’s die van het dak gesmeten worden. Christenen die aan het kruis worden genageld. Tieners die Al Qaida niet trouw zijn die onthoofd worden. De onophoudelijke aanvallen met gifgas, waar ‘Damascus’ dan de schuld van krijgt. De vraag is echter waarom een krant dat tamelijk kinderlijke gefröbel als ’nieuws’ wil brengen? Wat moet de lezer ermee? En waarom schrijft de krant ’Syrië’, terwijl het de ‘Idlib enclave’ betreft? Waarom niet wat meer achtergrond dan, over wie er in die ‘enclave’ de dienst uitmaken? En hoe gezellig het daar is?

 

Het bovenstaande is bij lange na geen uitputtend overzicht van wat u recent is voorgezet door ‘Mainstream’, en waar een ‘luchtje’ aan zit, als het al niet onheilspellend meurt. Ik roep u niet zozeer op om meer vertrouwen te hechten aan ‘Alternatieve’ bronnen, en al helemaal niet om ruzie te zoeken met mensen die door een andere bril naar de gebeurtenissen in de wereld loeren, maar wel om uw kritische faculteiten niet door ‘scholing’ en propaganda in slaap te laten wiegen, en de ‘leven-of-dood’-keuzes over te laten aan de ‘autoriteiten’, en ‘Commissariaten’ die u een rad voor ogen draaien met uitkomsten van ‘onderzoek’.

Hufterig

Beetje boos?

 

Ja, wel meer dan een ‘beetje boos’, na het bericht op ‘Teletekst’ dat de EU de luchtvaart nieuwe regels oplegt. Waar gaat het om? Om MH-17. En de EU legt niet ‘de luchtvaart’ nieuwe regels op, maar de ‘Inlichtingendiensten’, die voortaan hun informatie over het luchtruim boven ‘conflictgebieden’ moeten delen, om een herhaling van wat vlucht MH-17 overkwam te voorkomen. 

 

Ben ik nou achterlijk? Of geeft ‘Europa’ hier toe dat inlichtingendiensten, en de autoriteiten die verantwoordelijk waren voor de veilige vluchtuitvoering boven het grondgebied van Oekraïne, direct verantwoordelijk waren voor die ramp? Het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart wil blijkbaar niet langer wachten op het JIT en de Nederlandse volksvertegenwoordiging, en neemt de regie in het ‘onderzoek’ over. 

 

En neemt u mij nou niet kwalijk, maar had u ook niet het idee dat die ‘Inlichtingendiensten’ geacht werden op dit punt samen te werken, en informatie te delen, vóór die ramp? We waren toch één in Europa, waarbij het merendeel tevens lid is van de NAVO, die niet anders doet dan ‘dreigingen’ in kaart brengen? 

 

Dit soort gruwelijke hypocrisie schiet mij steevast in het verkeerde keelgat. Er was helemaal niemand in de wereld van de ‘veiligheidsdiensten’, of de ‘luchtvaart’, die zich niet bewust was van de risico’s van het overvliegen van ‘conflictgebieden’, vér voor ‘MH-17’. De vliegplannen voor vlucht MH-17 werden, als ik mij niet vergis, uitgespuugd door dezelfde computer die de vliegplannen voor de vluchten van de KLM, en tal van andere maatschappijen maakt, die op Schiphol worden afgehandeld door onze ‘Nationale Trots’. En voorzover mijn informatie reikt, staat ‘Veiligheid’ bij onze ‘Nationale Trotshoog in het vaandel! Die machine van Malaysian had daar niet gevlogen als het ministerie van Frans Timmermans zijn werk had gedaan, en de AIVD de ‘signalen’ die er waren over de inzet van andere luchtafweer dan de gebruikelijke ‘Manpads’, en de mobilisatie van Buk-installaties aan de kant van Oekraïne, om ‘Russische gevechtsvliegtuigen’ te onderscheppen, serieus had genomen. Simpel.

 

Natuurlijk is het verheugend dat tenminste iemand de veiligheid van de burgerluchtvaart voorrang geeft boven het spelen van perfide politieke spelletjes om ‘Rusland’ met de ‘Zwarte Piet’ op te schepen. Dezelfde 'Zwarte Piet' die daarna wel bij wet verboden zal worden in ons kneuterige landje, om ons stoepje schoon te houden. Maar het is nog maar de vraag of het deze keer wél gaat lukken. Want de vraag die mij vanaf ‘dag 1’ bezighoudt, is het ‘waarom’? Waarom was dat luchtruim niet gesloten? Als dat een serie menselijke fouten was, dan gaat dit initiatief daar geen verandering in brengen. Mensen maken fouten, al vaardig je nog zoveel regels uit. Maar als dit cynische ‘kansberekening’ was van een louche ‘Veiligheidsdienst’ die meende met een ‘Babchenkootje’ een nekslag uit te kunnen delen aan de aartsvijand, dan houden we onszelf voor de gek als we denken dat het nu verder gesmeerd gaat lopen tussen die ‘Veiligheidsdiensten’. 

 

Nee, ‘verdrietig’ dekt de lading niet meer. Boos! Ik ben boos! Ik vind het hufterig!

Luchtje

Wat valt er te melden over de ‘historische ontmoeting’ van Kim en Trump in Singapore?

 

De NOS had de nieuwsuitzending ’s ochtends verlengd tot 25 minuten. Maar het ging helemaal nergens over. Opnieuw veel aandacht voor het ‘beeldmateriaal’, net als rond die ‘G-7’ top. Her en der werd geschamperd dat het een ontmoeting was tussen twee ‘clowns’. En dat is ontegenzeggelijk het geval. Wat daardoor echter verborgen blijft voor ons, is de betekenis van die ontmoeting, en op welke manier het ons zou kunnen raken. 

 

In mijn optiek is het een doorbraak die volledig wordt onderschat, door de focus op die kernwapens, en de ‘onorthodoxe’, om niet te zeggen bizarre wijze waarop beide leiders communiceren met hun achterban, en de rest van de wereld. Omwentelingen zijn veelal het gevolg van een onjuiste taxatie van de concurrent, of opponent, die iets doet wat totaal onverwacht is. Of op geen enkele manier lijkt te passen bij het ‘spel’ zoals het gespeeld hoort te worden. 

 

De ‘dansende’ Mohammed Ali, die weigerde te boksen, tot zijn wanhopig achter hem aan rennende tegenstander volledig was afgeleid, en niet eens meer aan boksen dacht. En dan: ‘PATS!’ Knockout. Of tenminste zoveel schade dat het vervolg een tragische matpartij werd. Het Nederlandse elftal in Mexico onder van Gaal, dat met elf man voor het ‘hok’ ging liggen, waar coaches gewend waren aan het typisch Nederlandse, sprankelende, aanvallende spel. En Rusland onder Poetin, dat zich niet mee laat slepen richting wapenwedloop, maar te gevaarlijk is om militair onder de voet te lopen, en daardoor binnenkort ons mag begraven. 

 

Terwijl in Canada de ‘G-7’ finaal ontspoorde, en Trump in Singapore een toneelstukje op mocht voeren met Kim, ontmoetten de serieuze leiders elkaar in Shanghai. Tien jaar geleden waarschuwde Poetin, op de ‘Veiligheidsconferentie’ in München, de Europese landen voor het expansionisme van de Verenigde Staten, dat de ambitie had de mondiale politieagent te worden. Een ‘service’ waar de rest van de wereld voor mocht betalen. De ‘Atlantici’ in Europa zagen dat als een ambitie waar zij zelf ook belang bij hadden. Poetin en Xi zagen dat anders. 

 

Justin Raimondo van ‘Antiwar’ vat keurig samen wat er nu in Canada is gebeurd. De Europese ‘Weenies’ zien zich geplaatst voor de belangrijkste keuze waar je als land, of ‘economische grootmacht’, mee te maken kunt krijgen: Leren lopen, of in je poepluier op je speen blijven zuigen, en huilen dat het een lieve lust is. Als we die keuze voorleggen aan de ‘politiek correcte’ partijen die een handeltje zijn begonnen in ‘Identity Politics’, dan wordt het die luier. 

 

Fijntjes merkt Raimondo op dat het wat ongemakkelijk zal zijn voor veel landen als Duitse soldaten op hun grondgebied de Amerikanen moeten gaan vervangen, als Trump de stekker uit de NAVO trekt, zoals hij afgelopen weekend deed met de ‘G-7’. Los daarvan zijn de meeste Europese landen volledig afhankelijk van Amerikaans militair materiaal, en hoe bang we ook zijn voor ‘de Russen’, we gaan de kosten voor het opbouwen van een imperiale macht vergelijkbaar met die van de Amerikanen, om onze ‘R2P’-ambities uit te bouwen zonder Amerikaanse steun, niet dragen. 

 

Sterker nog, overal waar ze in de Baltische staten en Oekraïne Duitse militairen met open armen ontvangen, zit daar een bedenkelijk luchtje aan, waar andere Europese landen, met inbegrip van Duitsland zelf, niet van gecharmeerd zijn. Die invulling van ‘leiderschap’ lijkt mij in ieder denkbaar opzicht onhaalbaar. Politiek, economisch en maatschappelijk gaat dat niet werken.

 

Dus hoe moeten we ‘Singapore’ nou zien?

 

Als een fopspeen. Trump krijgt alles waar hij om gevraagd heeft van Kim, en meer. Met als gevolg een hereniging van Noord- en Zuid-Korea, onder de paraplu van China, dat daarmee regionaal goede zaken doet op diplomatiek niveau, en hoogstwaarschijnlijk ook Japan zal weten te interesseren in het spelen van een grotere rol binnen de EurAziatische grootmacht die ontstaat op basis van pragmatische economische samenwerking, en respect voor de nationale soevereiniteit van participerende landen. Want Japan conformeert zich wel aan de ‘Identity Drive’ in de 'G-6'-landen, maar niet van harte. En ik vrees dat het als exportproduct over zijn top heen is. 

 

Trump kreeg in Canada de wind van voren toen hij pleitte voor een terugkeer van Rusland in de ‘G-7’, en dat was een kardinale blunder van de ‘G-6’, vrees ik. Rusland is helemaal niet geïnteresseerd in een terugkeer. Toen Poetin in 2007 Europa waarschuwde voor die Amerikaanse expansiedrift, was hij al druk in de weer om Rusland onafhankelijk te maken van import van ‘westerse’ goederen en kapitaal. Voor Rusland en China is die SCO oneindig veel belangrijker dan dat ‘G-lijk’ waar de voormalige vrienden van de Verenigde Staten en de ‘Bilderbergers’ mee rond blijven zeulen. Het ergert Trump dat wij in Europa losgeweekt zijn van de realiteit, en op onze roze wolk wegdrijven van de rest. Wat hem betreft kunnen we doodvallen.

 

Mijn grote vrees is dat we  gefascineerd zijn door de optie van euthanasie als een ‘waardige’ oplossing, dat we daar in ons land ook voor zullen opteren, onder de bezielende leiding van heel ‘Russofobisch’ Nederland. Maar dat sommige Europese landen dat niet mee gaan maken.

Zonnekoningin

Plaatjes vullen de gaatjes.

 

Eerst had je de ‘G-8’. Toen werd het de ‘G-7’. Vorige week werd gesuggereerd dat het eigenlijk de ‘G-6’ was, door de vijandige houding van Trump. En nu, na het weekend, zal het tot een groeiend aantal mensen doordringen dat er eigenlijk alleen nog maar een ‘Gat’ rest, waar dat fictieve platform van ‘geïndustrialiseerde landen’ al geruime tijd geen ‘industrie’ meer over heeft, en ook geen begin van ‘leiderschap’ meer in huis heeft om de boel bijeen te houden.

 

Alleen al het gegeven dat ‘commentatoren’ hun toevlucht moesten nemen tot kissebissen over een ‘iconische foto’ vertelt eigenlijk het hele verhaal. Al vele decennia groeit de spagaat tussen ‘inhoud’ en ‘presentatie’ in de ‘westerse’ landen. De kleding van een politieke voortrekker, of het een man of een vrouw is, hoe zijn of haar haar zit, hoe hij of zij de handen houdt, en hoe aandoenlijk het gezinnetje en de kinderen zijn, is oneindig veel belangrijker geworden dan de stand- of stondpunten. 

 

Die laatste term, ‘stondpunten’, heb ik afgekeken van Marike Stellinga, die de term ooit heel moedig bedacht voor haar eigen verlaten standpunten, ingehaald door de realiteit. En ik geef u op een briefje dat we in de nabije toekomst nog veel kunnen genieten van ‘draaikonten’, of ‘windvanen’ in de politiek, en de journalistiek, of wat daar van over is. Want de desintegratie van die ‘G-elite’ is niet meer te stuiten.

 

Handenwrijvend zullen bepaalde ‘activisten’ ter radicaal-linker zijde kennis nemen van dat ‘succes’, waar zij jaar-in, jaar-uit strijd leverden voor de poorten van elk etablissement waar die ‘G-elite’ haar tenten opsloeg. Ik ben echter bang, dat zonder revolutionair vertoon van écht leiderschap, het uit zal monden in handenwringend incasseren, als iedereen blijft vasthouden aan de geconsolideerde standpunten, en niet beseft dat het stondpunten zijn. Monumenten uit een tijd die ooit was.

 

Kijk naar de VVD in Nederland.

 

Na een pleidooi om de bijstand te verlagen, komen ze nu met een plicht om te ‘scholen’ of te ‘werken’ voor het recht op een uitkering. Ze wijzen naar de economie die draait als nooit tevoren, met een groeiend tekort aan geschikt personeel. Ze zitten daar, net als het gros van de economen, en alles en iedereen die vastgeplakt zit aan statistieken en de volle terrassen, dure huizen en onbetaalbare stranden, met hun rug in de rijrichting. En ze babbelen over de betekenis van een ‘iconische foto’, met een dominante Merkel, en een pruilende (‘pouting’) Trump. In de commentaarsectie van een bijdrage op Zerohedge, waarin een poging wordt gedaan om dat ‘icoon’ van Duitse hegemonie tenminste te nuanceren door ook de foto’s te plaatsen die andere ‘leiders’ hadden gepubliceerd via hun ‘Propaganda-kanalen’, schreef iemand droog: ‘Pouting? How about waiting his turn to rip the EU a new asshole.

 

Waar ik oprecht bang voor ben, is dat ‘iconische’ politieke partijen, als de VVD, met andere gevestigde namen niet ver daarachter, doordenderen op dat doodlopende 'Atlantische' spoor, genietend van het schitterende uitzicht over het landschap dat achter ons ligt. Onbetaalbare huizen, peperdure stranden, hogere lasten, dure benzine en wilde plannen van een regering die meer wil uitgeven aan dingen die ‘BOEM!’ zeggen, terwijl ze de dividendbelasting schrappen, het gas op is, Nederland gedwongen zal worden om haar belastingwetgeving te harmoniseren, waardoor het geen ‘Super Rijke’ belastingontduikers uit andere landen meer aan kan trekken, iedereen een ‘nul-uren-baan’ heeft, zonder pensioen of sociale zekerheid, en Trump die de stekker uit de export trekt, klinkt niet als ‘hoogconjunctuur’, maar als ‘prelude voor de val’. In het bijzonder als we vasthouden aan ‘Identity Politics’ als het ultieme uitgangspunt in een ‘volmaakte samenleving’, en sympathie voor fascistoïde regimes die slechts uit zijn op één ding: Oorlog met Rusland.

 

De enigen die scholing nodig hebben, zijn die politici en hun adviseurs. En als ze niet in ijltempo die cursus ‘realiteitsbesef’ doen, mogen ze straks aan het werk, met behoud van hun verlaagde bijstandsuitkering. Niet als ‘Volksvertegenwoordiger’, maar als ordinaire ‘loonslaaf’. En laat dat ‘loon’ maar weg, dan. Het enige wat hun opvolgers hoeven te doen, is wijzen naar de wetgeving die zij zelf hebben ingevoerd. 

 

Andermaal wijs ik er op dat die uitkomst niet onvermijdelijk is! Sterker nog, Europa heeft volop kansen om mee te liften met ontwikkelingen in het ‘oosten’. Maar dan moeten we toch echt urgent de bakens verzetten! Anders hebben we onze kinderen en kleinkinderen straks niet veel meer te bieden dan plaatjesboeken die hen vertellen hoe absurd welvarend het leven was aan het Hof van de Zonnekoningin.

Chagrijnig

Hubert Smeets van 'Raam op Rusland', en een 'schnabbel' in NRC, begint nu, na 'Babchenko', knap chagrijnig te worden.

 

Verwonderlijk is dat niet, want zijn taxaties van de gebeurtenissen op het wereldtoneel slaan de plank consequent finaal mis. Of wellicht moet ik dat enigszins nuanceren, want serieuze predicties daar wagen 'commentatoren' die hun brood verdienen met hun beschouwingen zich doorgaans niet aan. Het blijft als regel bij eenzijdigheid in de berichtgeving, die samenhangt met een nadrukkelijke voorkeur, waarbij 'partijen' die de 'columnist' graag aan de macht ziet de Hemel in worden geprezen, en hun aanhang wordt overdreven. Maar dat komt uiteraard ook omdat die partijdige types in die kringen hun 'bronnen' rekruteren. 

 

Zijn 'column' van vrijdag in NRC, waarin hij Poetin, die hij met elke vezel in zijn lichaam moet haten, ervan beticht 'Orwelliaanse Newspeak' te debiteren in een recent interview, was ronduit sneu. Er zijn bijna geen politici die louter 'ongezouten' vertellen hoe de vlag er wat hen betreft bij hangt. Je zou Trump kunnen noemen als een voorbeeld van iemand die geen blad voor de mond neemt. Maar of we daarmee beter af zijn? En eerlijk gezegd vrees ik dat Trump, achter die tsunami van offensieve 'Twitter-teksten' ook nog wel dingen verborgen weet te houden. Waarmee ik bedoel te zeggen, dat ik er zelf rekening mee houdt dat zijn frequente 'scherpe wendingen' verraden dat zijn retoriek meer techniek is, dan iets anders, en dat hij juist bij uitstek de kaarten dicht tegen de borst houdt. 

 

Dat Smeets Poetin 'Newspeak' hoort spreken, komt volgens mij primair omdat Smeets in zijn eigen 'Kremlinkoekeloer'-sprookjes gelooft. Waar Poetin kort na de ramp met MH-17 stelde dat Oekraïne aansprakelijk was (luchtruim niet gesloten, terwijl dat wel had gemoeten), 'leest' Smeets het vermoedelijk gewoon anders. 

 

Waar Poetin stelt dat hij nu geen lid meer is van de partij die hij eerder zelf oprichtte, omdat hij er de voorkeur aan geeft zich te profileren als president van alle Russen, begrijpt Smeets kennelijk niet wat hij daarmee aan moet. Toch is er zelfs een gedramatiseerde versie van die insteek, met de president van de Verenigde Staten in de serie 'Designated Survivor' op Netflix. Met de aimabele Canadees Kiefer Sutherland in de rol van president Tom Kirkman, die boven de partijen staat, en de tot op het bot verdeelde Verenigde Staten weer weet te verenigen. De aan loyaliteit verslingerde Smeets ziet het niet, hoewel hij beslist bekend is met de ongekende populariteitscijfers van Poetin in eigen land. Oók onder Russen die niet op Verenigd Rusland stemmen. Wat is er dan mis met meedoen als 'onafhankelijke kandidaat'? Behalve dan dat de 'mannetjes en vrouwtjes' waar Smeets zich kleurenblind voor lobbyt daardoor geen poot aan de grond krijgen, en zijn grote vriend Navalny niet boven de kiesdrempel komt. 

 

Dan het verwijt dat Poetin niet vies is van het aanknopen van werkbare relaties met Europese partijen die in de ogen van Smeets 'Anti-Europa' zijn. Om te beginnen zijn dat de enige partijen die de lef hebben om dat te doen. Maar het is maar wat je 'Anti-Europa' noemt? Ik vind dat partijen die zich met huid en haar hebben uitgeleverd aan 'Washington' op dit moment een aanzienlijk grotere bedreiging zijn voor 'Europa' dan die 'populistische' opstandelingen. En dat is tragisch, maar moet je dat Poetin verwijten? 

 

Dan zeurt hij nog wat over die 'chef kok' uit St Petersburg, en begrijpt hij niet dat Poetin Soros erbij haalt, die openlijk in de 'Regime Change' business zit, mét steun van 'Washington'. De vergelijking gaat overigens in zoverre mank, dat de activiteiten van die 'chef kok' tot nu toe niet eens in verband gebracht kunnen worden met 'Russia-Gate', omdat de advertenties van zijn 'trollenfabriek' veelal niet politiek van aard waren, en als ze dat wel waren, zowel de aanhangers van Clinton als van Trump naar de mond probeerden te praten. Kortom: Een zuiver commerciële operatie waarvan er in de wereld tienduizenden zijn, die lezers proberen te trekken om advertenties van bedrijven te kunnen slijten, die via kunstmatig populair gemaakte 'outlets' worden gesleten. 

 

Aan het slot gaat hij dan helemaal gierend de fout in, waar hij zich opwindt over de Krim. Hij weerspreekt niet dat een riante meerderheid van de bevolking op dat schiereiland koos voor aansluiting bij de Russische Federatie. Maar hij ziet daarin een precedent voor zijn geliefde Tsjetsjenië. Hij is niet de enige fantast in het westen die stellig van mening is dat als er in Tsjetsjenië een volksraadpleging gehouden zou worden, de bevolking zou kiezen voor een toekomst als Kalifaat binnen de 'westerse' invloedssfeer. Bij de laatste verkiezingen stemde echter 91,5% van de bevolking in die deelstaat op Poetin, bij een opkomst van meer dan negentig procent. Vergelijkbaar met de steun die Poetin in de Krim geniet. En de reden? Een grote mate van autonomie binnen de 'Federatie', indrukwekkende economische vooruitgang, en absentie van 'Identity Politics'. Iets waar de EU wel bij zou varen als ze aan die uitgangspunten een voorbeeld zouden nemen!

 

Het zijn wrange vruchten voor mensen als Smeets, maar ze bewijzen ons geen dienst door de feiten te verdraaien en hun 'spin' toe te voegen. 

 

View older posts »