Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Zoeken op dit blog

Onderbreking

January 30, 2018

Het is weer zover. Er staat weer een langere reis op de agenda waarbij ik niet op alle dagen via het internet mijn bijdragen zal kunnen posten, en mijn bronnen niet kan raadplegen. U zult het dus weer drie weken zonder ‘Jammerjoh’ moeten stellen. 

 

Dat geeft u de tijd om DEZEmust see!’ documentaire van Oliver Stone over Oekraïne te bekijken, voor wie zich het lot van de bevolking in dat land aantrekt. Of wie wat meer wil weten over het ‘waarom’ van Vlucht MH-17. 

 

Hopelijk vindt u over drie weken de weg naar mijn blog terug.

 

Jake.

 

 

 

In Memoriam.

 

Uit respect voor een groot journalist, en belangrijke bron voor vele van mijn bijdragen, wil ik hier tevens even stilstaan bij de dood van Robert Parry. Zijn geesteskind, 'Consortium News', zal voortgaan op de door hem ingeslagen weg. Maar zijn scherpe geest, en objectieve kijk op de ontwikkelingen in de Verenigde Staten, en daarbuiten, zal ik zeker missen. 

Kapelaan

January 30, 2018

Tegen de tachtig procent van mijn eigen bruto inkomen is niet 'vrij besteedbaar'. 

 

Daarmee bedoel ik te zeggen, dat ongeveer tachtig procent van mijn bruto inkomen op een of andere manier wordt 'afgeroomd', waarna 'Den Haag', 'Brussel', of een overheidsinstelling die ondergeschikt is aan die twee centrale machten bepaalt waar het geld aan wordt besteed. Als je daarover begint in Nederland, is de eerste reflex dat je onzin verkoopt, omdat het hoogste belastingtarief niet meer bedraagt dan tweeënvijftig procent. Dat tarief geldt dan ook nog slechts voor dat deel van het inkomen dat uitgaat boven de € 67.072, na aftrek van bepaalde posten, zoals de hypotheekrente, onder bepaalde voorwaarden. Dus hoe kom je dan ooit aan tachtig procent?

 

De inkomstenbelasting is echter niet de enige bron van inkomsten voor de overheid. Via BTW, BPM, accijnzen, een hele berg aan 'tarieven', waaronder 'vergoedingen' voor 'diensten' waar je wel gebruik van moet maken, waarvan de kosten worden afgewenteld op de burger, en lokale belastingen, zuigt de overheid harder dan de meest krachtige, industriële stofzuiger. Daarnaast roomt de overheid de waarde van bezittingen af via een fictief rendement, dat met de kunstmatig laag gehouden rentestand lastig te realiseren is. Wat dan weer moet worden aangezuiverd uit het inkomen.

 

Als je dat allemaal hebt uitgelegd, haalt men achteloos de schouders op, en krijg je doorgaans te horen dat je dan kennelijk ook een hoog inkomen hebt. En de breedste schouders……..

 

Anderen, die 'slimmer' zijn, lachen mij vierkant uit, want blijkbaar ken ik de wegen niet om te ontsnappen aan die 'druk'. Als ik dan repliceer dat ik dat wel weet, maar er voor kies daar geen gebruik van te maken, omdat ik geen 'Porochenko', 'Clinton, 'Cameron', of 'Trump', of een 'Europarlementariër'  ben, vraagt men zich af wat nou eigenlijk mijn punt is?

 

Dat punt is vergelijkbaar met mijn punt gisteren, over de vraag of 'veiligheid' te koop is, en of je jezelf moet opsluiten achter een 'Firewall'. Puissant rijke mensen bewegen Hemel en Aarde om te ontsnappen aan de afdracht die ik hierboven schets. Om dat te bereiken betalen ze grof voor mensen die niets anders doen dan 'vluchtroutes' bedenken. Vaak lieden die daarvóór in overheidsdienst waren, maar op enig moment besloten om 'voor zichzelf' te beginnen. Ze betalen daarnaast voor 'beveiligers', en aanverwante particuliere 'diensten', omdat de collectieve beveiliging niet volstaat. Ze zijn fortuinen kwijt aan juristen. En als de 'Bubbel' klapt, of de 'Sanctie-mallemolen' de wereld verder op zijn kop zet, kan het zijn dat ze zomaar ineens alles kwijt zijn. 

 

Er is iets fundamenteel mis met een maatschappij waarin mensen blij zijn met de illusie dat ze vrij zijn. En rijk. En dan heb ik het nog maar niet over die categorie politici, bestuurders en adviseurs die zonder schaamte mijn geld uitgeven aan het te vuur en te zwaard bestrijden van elkaar. Mijn vrouw vertelde mij gisteren een aardige anekdote over haar ouders in het Katholieke Frankrijk. Waar op zekere dag de kapelaan op een routine-bedeltocht langs de deuren ging. Mijn schoonvader vroeg waar hij dat geld voor nodig had? Waarop de man naar eer en geweten zei dat het, onder andere, bedoeld was als inkomen voor hem, zodat hij kon helpen Gods Woord uit te dragen, in competitie met de dominee en vertegenwoordigers van andere religies en ideologieën. Mijn schoonvader weigerde ook maar een Franc af te dragen, en vroeg hem waarom hij niet gewoon ging werken, net als hij. Een maand later zagen ze de kapelaan die ergens een betaalde reguliere baan had gevonden. 

 

Het vergde in die tijd, in dat land, een zekere moed om de kapelaan zo toe te spreken, maar het kón tenminste. Hoe anders is dat nu, als ik D66-politicus Joost Sneller in 'Goedemorgen-Nederland' zijn opwachting zie maken met een pleidooi voor nóg meer overheidsbemoeienis door een campagne op te starten die de burger moet attenderen op het bestaan van 'nep-nieuws'. Van mijn geld zit hij daar uit te leggen dat bejaarden zoals ik niet begrijpen dat niet alles wat je op een internetsite tegenkomt even betrouwbaar is. Omdat wij, die bejaarden, zijn opgegroeid met kranten en zenders die een 'redactie' hadden, en veel van die 'sites' hebben dat niet. Ga je schoolgeld terughalen, verwaande kwast! En waarom reageren de 'presentatrices' niet met een gulle schaterlach op dat soort onzin? Hoezo garandeert het hebben van een 'redactie' dat een krant, tijdschrift of zender de waarheid vertelt? Kan die kapelaan geen serieuze baan gaan zoeken? Iets nuttigs gaan doen met zijn leven?

 

Probleem is, dat áls het mij lukt kapelaan Snellers aan eerlijk werk te helpen, ik volautomatisch een andere kapelaan terugkrijg. Dat hebben we zo geregeld.

 

Hoe komt het toch dat de overheidstaken waar ik gráág belasting voor betaal worden afgestoten ('geprivatiseerd'), of helemaal worden geschrapt uit de agenda, terwijl er steeds méér types op die publieke trog af duiken die helemaal van God los zijn? Die er in slagen om overal mensen tegen elkaar op te zetten, en serieuze problemen alleen maar erger te maken?

Firewall

January 29, 2018

De Britse minister van ‘Defensie’ had een onaangename boodschap voor het volk.

 

Volgens hem bestaat er een Russisch complot om de Britse infrastructuur aan te vallen, wat duizenden Britten het leven zou kunnen kosten. Het gaat hier om ‘cyber-warfare’, met als overduidelijke bedoeling de Britten bang te maken, zodat ze de portemonnee trekken. Althans, akkoord te gaan met de toewijzing van bergen gemeenschapsgeld aan zijn ministerie, zodat hij de ‘dienstverleners’ kan betalen die al die systemen gaan ‘bewaken’ en ‘beveiligen’. 

 

Nadat afgelopen week bekend werd dat onze eigen AIVD/MIVD tot tweeëneenhalf jaar in de computers van een groep Russische ‘hackers’ kon meekijken, en zelfs een camera had gehackt waarmee ze konden zien wie er allemaal een plas deden op het toilet, waardoor men meende te mogen concluderen dat men te maken had met het ‘neusje van de zalm’ op het gebied van de Russische ‘cyber-warfare’, komt dat verhaal van die Brit niet erg geloofwaardig over. Je hebt dan toch meer iets van ‘Ach, gut……..’, als een land het moet hebben van ‘hackers’ die een vreemde mogendheid zo lang ongestoord laten meekijken bij je geheime operaties. 

 

Bij mij kijken ze vermoedelijk al veel langer mee, als ze mij een ‘person-of-interest’ vinden, maar ik doe dan ook geen moeite om dat soort types buiten te houden. Daar ga ik niet in investeren, omdat ik niks te verbergen heb. En dat gevoel bekruipt mij ook enigszins als ik dat verhaal over ‘Cozy Bear’ en de AIVD lees. Niet dat ik mij inlaat met ‘hacken’, zoals ‘Cozy Bear’. Maar ik kan mij wel voorstellen dat ze dáár zoiets hadden van: ‘Wie is hier nou de crimineel?’ Zijn dat overheidsorganisaties en ‘kandidaten’ die samenspannen om wereldwijd het ene na het andere ‘Regime’ omver te kegelen, en ervoor te zorgen dat overal ‘Hillary’s’ de verkiezingen winnen door fraude te plegen? Of degenen die dat naar buiten brengen?

 

Dat de Russen de Britten bij bosjes over de kling zouden kunnen jagen, als ze daar hun zinnen op zouden zetten, dat geloof ik graag. Eén gerichte aanval met nucleaire wapens, en de enige Britten die je dan nog vindt, zijn de ‘expats’ die over de hele wereld extremisten trainen, of de winsten voor Londense bankiers veilig te stellen. Daarnaast denk ik zomaar dat ‘Cozy Bear’ allesbehalve het neusje van de zalm is op ‘cyber’-gebied in Rusland. Dus ja, ook Rusland kan een ‘cyber-wapen’ zoals ’Stuxnet’ lanceren om in enig land de economie te ontwrichten. Maar de hamvraag is: Waarom zouden ze dat doen? 

 

De enige serieuze reden die ik kan bedenken, is ‘vergelding’. Maar u denkt toch niet dat ze in het Kremlin er wakker van liggen als een stel ‘cyber-warriors’ van Nederland, op kosten van de Nederlandse belastingbetaler, tweeëneenhalf jaar van hun tijd verdoen aan het loeren naar camerabeelden van een toilet in Moskou? Zonder enige twijfel vinden ze het ergerlijk dat dergelijke heldendaden worden aangegrepen om Russofobie aan te wakkeren. En heel goed mogelijk dat ze zich er op hebben verkeken dat de gemiddelde Nederlander, of Brit, of Amerikaan, niet echt wakker ligt van de manier waarop ze ‘genomen’ worden, als de ‘aanrander’ die hun privacy en rechten vertrapt maar een landgenoot is. Maar denk nou een even na………

 

Rusland, én China, én Iran, én al die andere landen die we naar het leven staan, willen hun handelswaar aan ons kwijt. Niet om zoveel mogelijk dingen te kopen die ‘BOEM!’ zeggen, of elke beleving van vrijheid en welvaart te onderdrukken om er ‘veiligheid’ mee te kopen. Nee, ze willen daar ook wel eens profiteren van hun eigen olie, gas, grondstoffen en massaproductie door de consumenten in die landen aan een hogere levensstandaard te helpen. 

 

De tragiek van onze collectieve insteek is dat we met elke nieuwe dag meer van onze welvaart afschrijven om een vorm van ‘veiligheid’ te kopen die niet kán bestaan. Een vorm die ze in Duitsland van 1936 tot 1945 hebben geprobeerd te verwezenlijken, maar zonder succes. En dat is uiteraard cynisme. Maar daar gaat deze existentiële tweespalt wél over. Die obsessie met ‘veiligheid’ en 'Lebensraum' die de uitbreiding van de NAVO en EU drijft, is niet slechts onze achilleshiel omdat het ons richting slavernij voert, zoals ik gisteren trachtte duidelijk te maken. Maar we verliezen al doende het zicht op wie nou de daders zijn, en wie de slachtoffers. Het wordt steeds meer zo’n ‘Peckinpah-film’ waarin doodsbange mensen elk kiertje van hun woning dichtmetselen, en alle deuren en ramen barricaderen, om er vervolgens achter te komen dat het monster binnen zit, en ze nu nergens meer naar toe kunnen. Omdat de ‘cyber-boys’ in elke ‘Firewall’ achterdeurtjes voor zichzelf hebben gemetseld.

Gaia

January 28, 2018

Om in de toekomst te kijken heb je geen verrekijker, of ‘glazen bol’ nodig, maar een goede microscoop. 

 

Bepalend voor wat de toekomst gaat brengen, is het ‘weefsel’ van de mondiale samenleving nu. En zicht op de functies van dat ‘weefsel’ in het ‘orgaan’ als geheel. Dat is het inspirerende aan de ‘Gaia-hypothese’. Die stelt, in mijn woorden: ‘De mens wikt, maar het weefsel beschikt’. Niet als een alom aanwezige, sturende Godheid, maar als een Darwinistische correctie op ‘scheefgroei’. Helaas is dat voor sommigen een vrijbrief om zich te buiten te gaan, omdat de schade die ze aanrichten via de ‘achterdeur’ toch wel weer wordt gerepareerd. En ondertussen kunnen ze zelf hun winst pakken. 

 

Amazon’ haalde, na felle protesten, een ‘kledinglijn’ voor kinderen uit het aanbod waarop stond: ‘Slavery gets shit done’. De druk kwam van groepen die zich tot doel stellen een eind te maken aan ‘moderne slavernij’. Een nobel streven, waar ik recent zelf ook de vraag stelde waar de behoefte vandaan komt om het verleden uit te kammen op bewijzen dat deze of gene nationale held zich schuldig had gemaakt aan de handel in slaven, en zelfs een ‘Schaamte-Museum’ in te richten van gemeenschapsgeld, waar diezelfde actievoerders voorop lopen bij het ‘bevrijden’ van hele volksstammen, wat hun habitat verwoest, en hen linea recta in de handen drijft van slavenhandelaren.

 

Om eerlijk te zijn zou ik die kleding, waarop naast de tekst een afbeelding te zien is van de piramides van Gizeh, niet snel bestellen. Anderzijds is het wel hoognodig dat we ons wat meer rekenschap gaan geven van het fenomeen. ‘Amazon’ is dat bedrijf van de rijkste man op aarde, tevens eigenaar van de Washington Post, en een groot fan van de ‘Hillary’s’ onder ons, wat wederzijds is, en dat recent in het nieuws kwam vanwege de mensonterende arbeidsomstandigheden. Hoezo ben je dan tevreden als dat bedrijf die ‘kledinglijn’ uit de schappen haalt, en de ‘Third Party’ die het product aanbood de wacht wordt aangezegd omdat het zich niet aan de ‘Code of Conduct’ van ‘Amazon’ houdt? 

 

Dat krijg je met die ‘Identity Politics’, waarin ‘beeldvormingalles is. En mijn lezing van die ‘Gaia-hypothese’ zegt dat daar een correctie op komt. Niet noodzakelijk een revolutie, of iets dergelijks. Maar goedschiks, of kwaadschiks zal het ongezonde ‘weefsel’ afsterven. En de nuttige functies zullen worden overgenomen door gezond ‘weefsel’ elders. Daar moest ik ook aan denken toen ik de column van Rosanne Hertzberger las, alsmede de ‘zorgen’ die men in ‘Davos’ heeft over de wijze waarop wij ‘welvaart’ denken te kunnen ‘meten’.

 

Rosanna ziet niks in het ‘Basisloon’, en houdt ons voor dat we écht niet bang hoeven te zijn dat we ons op enig moment gaan vervelen als ‘de robots’ ons van de werkvloer hebben verdreven. Daar heeft ze gelijk in. Maar de hamvraag is, wat er dan nog over blijft van de kwaliteit van het leven. Haar betoog is opgehangen aan statistieken die de relatie tussen ‘beloning’ en ‘werkdruk’ weergeven. Hoe je ‘beloning’ vast kunt stellen, dat begrijp ik nog enigszins. Maar ‘werkdruk’? Die ‘slaven’ bij ‘Amazon’, díe ervaren ‘werkdruk’! Niet die jurist die van zijn werk zijn hobby heeft gemaakt, en er niet genoeg van kan krijgen zijn, of haar ‘geldingsdrang’ uit de verf te laten komen, waardoor er geen tijd overblijft voor familie, vrienden of vakantie. En hoezo ervaart een vrachtwagenchauffeur geen ‘werkdruk’? Is dat niet meer die ‘macho-cultuur’ die ons in het gezicht staart, dan een objectieve ‘meting’?

 

Iets dergelijks bij dat ‘GDP’ als maatstaf voor de welvaart van een land. Een terugkerend thema hier, waar ik er keer op keer op wijs dat het volksverlakkerij is als je zegt dat het ‘GDP’ is toegenomen als je een autoruit intikt, omdat ‘Car-Glass’ dan weer meer omzet draait. Zo stond het in NRC, maar mijn favoriet is de uitgaven aan dingen die ‘BOEM!’ zeggen. Betalen voor de mensen, en middelen, die wereldwijd ruiten stuk slaan, zeg maar. En dat vertalen naar ‘Groei’. Dat is een propositie die eindig is. Een ‘piramide-spel’, waar die uitgaven het ‘GDP’ omhoog jagen, waardoor een land weer meer kan lenen, om nóg meer dingen te kopen die ‘BOEM!’ zeggen. Totdat iemand het vliegende-tapijt onder je illusie vandaan trekt, en je ter aarde stort. Daar aangekomen blijkt er niets te zijn nagelaten voor toekomstige generaties. Zelfs geen échte piramides. Of statige grachtenpanden. Of fraaie kunstwerken. Alleen maar gruis, rokende sintels, en mensen die je bloed wel kunnen drinken.

Halve-zool

January 27, 2018

Wat maakt u van dat ‘nieuws’ dat de AIVD aan de wieg stond van ‘Russia-Gate’?

 

De Volkskrant en Nieuwsuur brengen het als een ‘onthulling’, maar volgens mij is het ‘spin’. Waarmee ik bedoel te zeggen dat het initiatief uitging van de AIVD, of daaraan direct verwante overheidsinstelling, in het kader van ‘Damage Control’. In eerdere bijdragen hier verwees ik u al naar de furore die er in de Verenigde Staten is losgebarsten rond een geheim ‘memo’ dat circuleert in het ‘Congres’. Verscheidene leden van het ‘Congres’ die er kennis van hebben genomen stelden dat het ‘explosief’ materiaal bevat. Alom wordt gespeculeerd dat het gaat over de wijze waarop de regering Obama tijdens de verkiezingen ‘kandidaat Trump’ heeft geprobeerd van de weg te rijden. 

 

Niemand kent de inhoud van dat ‘memo’, behalve de aan geheimhouding gebonden geadresseerden. Maar als ik lees wat de Volkskrant en Nieuwsuur nu schrijven over de betrokkenheid van de AIVD, dan is mijn conclusie dat ze daar nattigheid voelen. Justin Raimondo van ‘Antiwar.com’ schreef al in een column dat hij het idee had dat het niet alleen ging over de wijze waarop de regering Obama de geheime ‘FISA-rechtbank’ om de tuin had geleid, maar dat de ‘Top Secret’-classificatie er op wees dat ‘foreign actors’ een rol hadden gespeeld. Zijn gok was dat het de Britten, en/of Estland en Oekraïne zouden zijn. Die laatste twee vanwege hun doorgeslagen Russofobie. Maar het was dus Nederland. 

 

Het grote gevaar voor ons land is nu, dat het hele ‘collusion’-verhaal op het bordje van ‘Den Haag’ terechtkomt, inplaats van op dat van ‘Moskou’. Dat Nederland in het beklaagdenbank terechtkomt wegens inmenging in de binnenlandse politieke aangelegenheden van de Verenigde Staten. En dat alles omdat ons land consequent het ‘Beste Jongetje van de Atlantische Klas’ wil zijn. 

 

Dat de AIVD zich bezighoudt met offensieveCyber-Operaties’, waarbij het niet alleen Russische overheidsinstellingen, maar ook burger-activisten aanvalt, is voor mij geen verrassing. Maar voor ‘Den Haag’ wel pijnlijk om te moeten toegeven, in een tijd waarin men het doet voorkomen slechts slachtoffer van ‘Enge Russen’ te zijn, die zonder aanleiding ons aanvallen. Eerder werd al bekend dat Europese veiligheidsdiensten ook systematisch Europese bondgenoten uitleveren aan ‘Washington’, dus wie nog niet de conclusie had getrokken dat ‘Den Haagtonnen boter op het hoofd heeft, en bereid is om alles te doen wat maar nodig is om een ‘wit voetje’ te halen bij onze ‘Grote Broer/Zus’, moet nodig zijn schoolgeld terughalen. 

 

De Volkskrant en Nieuwsuur hebben zich dus om een boodschap laten sturen, wat nog eens de nauwe banden illustreert tussen de ‘Mainstream Media’ en de AIVD, waardoor je na het lezen van, of kijken naar het ‘nieuws’ dat zij brengen gehouden bent om je af te vragen hoeveel van de berichtgeving is gebaseerd op ‘instructies’ uit Zoetermeer. Zoals die ‘Mainstream Mediaons ook steeds waarschuwen voor het risico dat de ‘Russische Media’ de ‘spin’ van het Kremlin verkopen. Hoe dan ook, dit ‘nieuws’ over de AIVD en ‘Cozy Bear’ is flinterdun aan bewijs, en louter en alleen gebaseerd op ‘anonieme bronnen’. 

 

Het verhaal is, dat ‘onze jongens/meisjes’ in Zoetermeer er op enig moment in waren geslaagd een extreem gevaarlijke, super geavanceerde ‘hackersgroep’ te penetreren, waarna men tussen de één en tweeëneenhalf jaar ongestoord kon meekijken op de computer-terminals, en via de camera’s in het gebouw, grenzend aan de universiteit van Moskou, en zo elke beweging van die ‘Enge Russen’ tot op het toilet in de gaten kon houden. Laten we dan maar beginnen met de constatering dat die groep hun eigen beveiliging tegen ‘cybercriminaliteit’ niet erg serieus nam. Dat duidt niet op overheidsbemoeienis. Eerder op ‘patriotten’, of reguliere ‘hackers’ die over de hele wereld actief zijn met inbreken bij uiteenlopende overheidsinstellingen om het manipulatieve karakter van leidende politici en ambtenaren te kunnen openbaren. Wat vroeger de ‘onderzoeksjournalist’ deed, zeg maar. En het staat buiten kijf dat ‘Cozy Bear’ daar op overtuigden wijze in is geslaagd, want het was niet fris wat ze boven water wisten te halen. Als dat al is wat ze deden.

 

Echter……

 

De ‘spin’ via de Volkskrant en Nieuwsuur laat in het midden wat die AIVD nou daadwerkelijk heeft gezien, en enig bewijs wordt niet meegeleverd. Meer in het bijzonder wordt weliswaar gesuggereerd dat men ook zag dat ‘Cozy Bear’ inbrak op de computers van ‘Team Hillary’, of tenminste pogingen in die richting deed, maar onduidelijk is om welk materiaal het precies ging. Wat wel weer belangrijk is voor het totaalbeeld. Temeer daar de AIVD haar Amerikaanse vakgenoten blijkbaar al diverse malen had geattendeerd op dat ‘hackers-collectief’. Wat voor spel speelden die Amerikaanse diensten? En is de frustratie van de AIVD over de lethargie van hun Amerikaanse bazen terecht? Of willen ze nu niet worden meegesleurd, en wenden ze die frustratie voor? Wat lette de AIVD om die operatie van dat collectief zelf te ontregelen? Of zat erachter dat men ‘Cozy Bear’ wellicht op enig moment nog kon gebruiken om de ‘Koude Oorlog II’ van de grond te tillen? Zeker als we uitgaan van één jaar 'surveillance', vanaf 2014, dan is er niet eens enig raakpunt met de campagne van 'Onze Hillary'. 

 

Wel maakt dit verhaal duidelijk waarom men nu urgent die ‘sleepwet’ door het parlement wil sleuren, want de AIVD heeft geen vertrouwen meer in haar Amerikaanse collega’s, die hen kennelijk al eerder ‘te drogen’ hingen door geheime informatie uit Nederland in de openbaarheid te brengen. Tot nu toe liet ‘Den Haag’ ons geloven dat we ons in ‘cyber-space’ louter met defensieve taken bezighielden, maar die onzin kan de kachel in. We waren, en zijn een belangrijke schakel in de pogingen om ‘Regime Change’ in Rusland te bewerkstelligen. We staan als één man/vrouw achter Oekraïne. En ook dat referendum over die ‘sleepwet’ heeft uiteindelijk geen enkele betekenis. In NRC maakte Tom-Jan Meeus, die ook uitstekende contacten onderhoudt met de AIVD, zich al vrolijk over die futiele exercitie. Wat het Nederlandse volk wil, daar heeft men in de Volksvertegenwoordiging niks mee te maken. (En dan zeggen ze dat Poetin autoritair is!)

 

Die ‘sleepwet’ is nodig, omdat de creatieve manier waarop men de bestaande wetgeving tot nu toe omzeilde, door de ‘problemen’ in ‘Washington’, en het ‘Verenigde Koninkrijk’, op de klippen is gelopen. Tot en met Obama, en voor 'Brexit', kon de AIVD gewoon even bellen met de NSA of de CIA, of 'de Enge Engelsen', als ze wilden dat een Nederlander ‘gehackt’ werd. Zoals de Amerikanen bij wet geen eigen burgers mochten ‘hacken’, en dat overlieten aan vertrouwde Europese diensten. Iedereen in Nederland die meende door de wet te worden beschermd, leefde in een fantasiewereld. In praktische zin verandert die ‘sleepwet’ niets aan de bestaande praktijk. En dat dit hele verhaal over die 'succesvolle' inbraak geen resultaat is van 'onderzoeksjournalistiek', maar van gerichte propaganda, bewijst Rutte met zijn oproep om nu 'door te pakken' met die 'sleepwet'. Hoe verhoudt het één zich tot het ander, meneer de premier? Wij waren toch de inbrekers in dit verhaal? En degenen die zich bemoeiden met de binnenlandse politiek van andere landen? In dit geval Rusland en de Verenigde Staten?

 

De discussie moet daarom uiteindelijk een andere zijn. Wat verstaat men in ‘Den Haag’ eigenlijk nog onder ‘defensie’? Welke halve zool gelooft nog in die leugen dat ‘Den Haag’ slechts de veiligheid van de Nederlander op het netvlies heeft staan? Dat de 'Bilderberg-ministers' trots zijn op de AIVD dat behoeft geen betoog. Maar hoe oordeelt U, als kiezer, en degene die de rekeningen betaalt?

Geraniums

January 26, 2018

Een observatie in mijn eigen jonge jaren was dat velen aan het eind van hun ‘productieve’ leven ’achter de geraniums’ belandden.

 

Het beeld daarbij was dat van het ‘klassieke’ bejaardenhuis, waar mensen ‘op leeftijd’ in een bescheiden appartement zaten te wachten op het einde, terwijl ze ‘niemendalletjes’ lazen, naar tennis keken op de televisie, kruiswoordpuzzels maakten, of een ‘kaartje legden’. Als ze zich al ergens over opwonden, dan waren het de ‘kleine dingen’. Ze zaten, kortom, te wachten op het naderende einde. En als de familie op bezoek kwam, haalden ze verhalen op over ‘vroeger’, en keken ze naar de foto’s die de familie meebracht, waardoor ze ‘bij bleven’. Zo nu en dan zat er een ‘knappe’ tekening bij van de jongste telg, waarop stond: ‘Voor Oma’, of ‘Voor Opa’.

 

Mijn conclusie is dat veel jongeren in deze tijd vroeg oud zijn, en nog tijdens hun ‘productieve’ leven al ‘met pensioen’ zijn. Als ze zich al ergens over opwinden, dan zijn het de ‘kleine dingen’. Voor het overige wisselen ze foto’s uit, en hebben ze het al voordat ze goed en wel volwassen zijn over ‘vroeger’. Als ze een boek lezen, is het een ’niemendalletje’, liefst met veel pornografische beschrijvingen van het buitenissige leven van de hoofdpersoon, waarbij ‘actuele thema’s’ worden uitvergroot tot monstrueuze bedreigingen. Daarnaast gaat het over ‘voetbal’, of enige andere ‘sport’ waar je zelf niet aan deelneemt, en hou je jezelf bezig met ‘games’ en wat er zoal voorbij komt op je telefoon aan licht verteerbare kost.

 

Sociologen die het fenomeen bestudeerden wijzen op ‘Information Overload’ als oorzaak. Hoeveel ‘Grote Verhalen’ kan iemand aan, voordat hij of zij zich afsluit met een machteloos schouderophalen? Anderen wijzen op ‘commerciële druk’, waardoor de media dramatisch veranderden in elk denkbaar opzicht. Geen geld, en dus geen tijd meer voor ‘onderzoeksjournalistiek’. Voor de kijkcijfers en oplage is het een ‘must’ om van elke mug een olifant te maken. Wat autonoom ook betekent dat de krant wordt volgeschreven, en het televisienieuws wordt gebracht door ‘pratende hoofden’ die overal een ’niemendalletje’ van maken. ‘Informatieporno’. Met een verstikkende kruisbestuiving door de ‘consument’, die middels ‘peilingen’ invloed heeft op wat de media brengen, en hoe lang ze er aandacht aan schenken. 

 

Dan zijn er de politici en hun adviseurs, die er bij de media voortdurend op aandringen niet alleen aandacht te besteden aan wat er niet goed gaat, maar vooral ook ‘positief’ nieuws te brengen. Wat ze vervolgens zelf 24/7 tegenwerken door de ene na de andere roddel over oppositionele groepen of individuen te lanceren om hun grip op ‘het verhaal’, en de bijbehorende macht niet kwijt te raken. Ook zij weten dat de ‘attention span’ van hun ‘comateuze’ publiek beperkt is, en dat de boodschap ‘kort en bondig’ moet zijn, en bij voorkeur ‘sensationele plaatjes’ moet bevatten wil het opvallen in de brij van hele en halve schandalen.

 

Het onderscheiden van hoofd- en bijzaken was vroeger een belangrijk aspect van het onderwijs. Maar nu moet dat onderwijs ‘inclusief’ zijn. De leerkracht moet niet alleen ‘ruimte geven’ aan ‘alternatieve lezingen’, maar er zelfs actief naar op zoek gaan. Bij voorkeur zelfs daar extra veel aandacht aan besteden, omdat het simpele feit dat het niet spontaan opkomt ‘vermoedelijk’ betekent dat één of andere ‘onderdrukte minderheid’ zich ’niet gehoord’ voelt.

 

Bejaarden nu zijn, generaliserend gesproken, vitaler dan de mannen en vrouwen die in mijn jonge jaren werden weggeborgen in tehuizen. Daarbij hebben ze via het internet ook volop de mogelijkheid om te participeren in enige maatschappelijke discussie. Of om, zoals ik, een blog op te zetten. Maar ze reizen ook meer, en ondernemen van alles waardoor het volgen van de actualiteit er geregeld bij in schiet. Los nog van het gegeven dat de belangrijke thema’s niet meer vanzelf langs komen in je krant, of in het journaal, en je er actief naar moet zoeken. Daarbij is de dynamiek van de mentale ontwikkeling, met het wegvallen van het geloof in een ‘Hiernamaals’, eerder nog in een stroomversnelling terecht gekomen. We leven, gemiddeld gesproken, langer. Maar alles wat je ooit wil doen of meemaken moet in dit leven gebeuren! Cru gezegd komt het er op neer dat men daar meer en meer leeft met het motto: ’Na mij de Zondvloed!’. Waarmee ik niet beweer dat ‘mensen op leeftijd’ zijn losgeweekt van het maatschappelijke engagement, maar dat ze eerder ‘trendvolger’ zijn, dan ‘trendsetter’. 

 

Het netto resultaat is een onverantwoorde lethargie. Apathische, van ‘Like’ naar ‘Like’ hollende jongeren, en hun ouders en grootouders, met hun ‘activistische’ verleden, die het ‘Grote Nieuws’ afdoen met: ‘Dat weten we toch allang!?!’ Waar wind je je over op? Overtrokken met een commercieel sausje van op winst, ‘hits’, kijkcijfers en ‘omzet’ gerichte media, en administratief geknevelde onderwijzers, leraren, docenten en professoren die worden ‘aangestuurd’ om ‘spijkers-op-laag-water’ te zoeken. 

 

Optimisten menen dat dit soort ontwikkelingen als ik hierboven schets de globale veiligheid juist bevorderen. Dat we niet bang hoeven te zijn dat de ‘motor afslaat’, zolang we de carrosserie maar blijven poetsen en verfraaien. Ik behoor niet tot die categorie optimisten. Dat bestempelt mij niet tot een pessimist. Niemand die mij persoonlijk kent zal u vertellen dat ik typisch iemand ben die vergeet te genieten van het leven, en klaar is voor de prozac. Ik ben er alleen vrij zeker van dat een wereld waarin een president die door ‘de Russen’ in het zadel zou zijn geholpen, diezelfde ‘Russen’ de pen op de neus zet, terwijl dat ‘Rusland-verhaal’ een fantoom is, bedacht door een ‘inner cirlce’ van machtswellustelingen, die anderzijds een scheve schaats reden toen het er op aankwam te achterhalen wie, of wat er nou schuil ging achter ‘9/11’, vroeger of later schipbreuk lijdt. Nog geheel los van het verhaal over die ‘virtuele economie’ waar ik mij op gezette tijden druk over maak. Maar misschien zit ik ernaast. Glijden we zonder al teveel ophef een ‘Orwelliaanse’ toekomst binnen die inherent stabiel is, juist doordat het veel lijkt op één groot bejaardentehuis. 

Slavernijverleden

January 25, 2018

Kenmerkend voor de ultieme verdwazing in het ‘politieke’ debat, is de ‘discussie’ over het ‘slavernijverleden’.

 

Waar gáát dat in Godsnaam over? Iedereen met ‘zuiver’ Nederlandse ‘roots’ heeft familie die profiteerde van de inkomsten uit de handel in slaven. En iedereen die later is ‘ingeschakeld’, tot en met de ‘bootvluchtelingen’ die nu ons land bereiken, profiteren van de welvaart die daardoor werd gegenereerd. Ons land staat van voor tot achter vol met monumenten die getuigen van de rijkdommen die in de ‘Gouden Eeuw’ werden vergaard. Het ‘GDP’ van ons land nu drijft op de waarde van monumentale panden, infrastructuur en kunstschatten uit die periode. 

 

Die rijkdom stelt ons in staat keuzes te maken die andere landen niet hebben. Met inbegrip van de keuze om arme sloebers uit door ons ‘bevrijde’ landen op te vangen, en een sociaal stelsel overeind te houden waar menig land jaloers op is. Dat maakt die handel, met een hedendaagse bril op, niet verdedigbaar als een moreel hoogstandje. Maar het is volkomen bizar om te zien dat we nu in het ene na het andere land de condities scheppen waardoor slavernij in déze tijd weer mogelijk is. En dat we tegelijkertijd druk doende zijn om van Europa, onder aanvoering van multimiljardairs als Soros, en al die ‘Dot.Com’-kopstukken uit de Verenigde Staten met hun liefde voor de Clintons, van Europa één grote ‘Goedkope-lonen-fabriek’ te maken door de grenzen wagenwijd open te zetten.

 

Verrek, maar hoe kun je nou niet zien dat al die ‘handelaren’ die tussen de noordkust van Afrika en Europa heen en weer pendelen exact datzelfde doen wat Nederlanders, en andere ‘zeevarende naties’, in de zeventiende eeuw deden? Ja, ze ketenen niet eigenhandig mensen vast aan het dek, en ze jagen ze niet op met zwepen, maar met bommen, en ‘strategisch’ geplaatste terreurorganisaties, die de ene keer ‘bestreden’ moeten worden, en het volgende moment weer onze ‘vrienden’ zijn, en dan ‘rebellen’ heten. De opzet is geraffineerder dan destijds, maar het netto-resultaat is hetzelfde. 

 

In alle eerlijkheid vind ik die immorele, op diep geworteld racisme gestoelde handel in de achter ons liggende eeuwen uiteindelijk minder verwerpelijk dan die cynische manipulatie waar we nu het slachtoffer van zijn. Dat racisme was achterlijk, zoals zoveel praktijken uit die tijd. We hebben het over een periode in onze geschiedenis waarin ook wij nog mensen het hoofd afhakten, vierendeelden en martelden om ‘bekentenissen’ los te peuteren. Nu zijn dat alleen onze ‘vrienden’ die dat doen. Hoe kan iemand bedenken dat je lieden die de ingewanden van gedode tegenstanders oppeuzelen, en dat je best een homo van het dak mag kieperen, of een ‘Christenhond’ aan het kruis mag nagelen, hun ‘democratische vrijheid’ moet geven? En nee, dan heb ik het niet over die arme sloebers die uiteindelijk huis en haard verlaten om zich, met vrouw en kinderen, in te schepen op de ‘Soros-ferry’, maar over de types die we, met miljarden tegelijk, bewapenen om die mensen onze kant op te drijven. 

 

Gisteren noteerde ik dat we zelf de grootste vijand van onze welvaart en welzijn zijn. Dat is, hoe zuur ook, nog tot daar aan toe. Als wij zo achterlijk willen zijn om exact datgene te doen wat garandeert dat we van onze habitat één grote, rokende sintel te maken, wie houdt ons dan tegen? Maar waar halen we de krankzinnige gedachte vandaan dat we anderen, voor hun eigen bestwil, met ons mee het verderf in moeten slepen? Wat voor religieuze verdwazing, of welke ‘schrijffout’ in de ‘software’ van onze ‘Matrix-wereld’ is daar verantwoordelijk voor? Ik bedoel: Je zou bijna gaan denken dat het niet anders kan dan dat wij slechts bestaan in de ‘virtuele’ realiteit van een verveelde bouwer van ‘computer simulaties’ die leeft in een universum dat miljarden jaren ouder is dan dat van ons, zoals Elon Musk schijnt te denken. 

 

Mijn eigen ‘antwoord’ op dit soort verdwazing is minder esoterisch, vrees ik. We zíjn gewoon zo stom! Niet u, of 'de anderen', maar als 'soort'. Mijzelf inbegrepen. Wat mij ertoe aanzet nederigheid te promoten, en dicht bij datgene te blijven dat 'werkt'. En als er iets duidelijk niet 'werkt', dan is dat 'Sociaal Darwinisme'. Alle pogingen om langs religieuze of 'wetenschappelijke' weg 'God' naar de mond te praten, of naar de kroon te steken, eindigt in tranen door miscalculaties en onze onwaarschijnlijk grote tekortkomingen, waardoor we keer op keer een 'te grote broek' aantrekken, met alle gevolgen van dien. 

Ogli

January 24, 2018

De Clintons zijn ‘toast’.

 

En in hun kielzog een hele schare ‘supporters’ binnen, en buiten de overheid en de media. Met inbegrip van de ‘Democratische’ partij. Hoeveel vuiligheid uiteindelijk ‘op straat’ komt te liggen valt op dit moment nog niet te voorspellen. Maar grote delen van de ‘Republikeinse’ partij, of wellicht zelfs de ‘GOP’ in haar geheel, loopt grote kans meegesleurd te worden. Zeker die delen die openlijk afstand namen van ‘hun’ kandidaat voor het presidentschap, en ‘hand-en-spandiensten’ verrichtten voor Hillary, zoals de verspreiding van ‘het dossier’. Terwijl zelfs de groep die zich binnen de FBI inspande om ‘Russia-Gate’ vleugels te geven er klaarblijkelijk niet in geloofde. Maar de Amerikanen geloofden het toch al niet, en CNN kan daar, tot hun eigen frustratie, geen verandering in brengen. Dat uiteenlopende diensten nu de 'versnipperaar' op volle toeren hebben draaien (zie HIER, en HIER), geeft wel aan dat er sprake is van 'grote zorg' over het vervolg.

 

Het is, helaas, geen reden om de vlag uit te hangen, ben ik bang. Want naar het zich laat aanzien is het niet de voorbode van een ‘nieuw begin’, maar op zijn best een ‘nieuw elan’. Enige decennia geleden werd Iglo getroffen door een ernstig schandaal. In een gesprek met één van de meest vooraanstaande reclamemensen in die tijd opperde ik dat het zomaar het einde van Iglo kon betekenen. Hij moest daar hartelijk om lachen. In het ergste geval, zo voorspelde hij, moest de fabrikant een andere naam bedenken. ‘Ogli’, of zoiets. Maar vermoedelijk was het slechts een kwestie van extra geld voor reclame, en dóór maar weer. En hij had uiteraard het gelijk aan zijn kant. En ik had een belangrijke les geleerd.

 

Het is het verhaal van de ‘Trojka’ van Drs. P., die het ene na het andere kind, en uiteindelijk zijn vrouw uit de arrenslee kiepert om de hongerige wolven van zich af te houden op weg naar Omsk. Dat verhaal eindigt ermee dat hij in het zicht van de stad zijn evenwicht verliest, en zelf ook wordt verscheurd. Helaas was Omsk nét iets te ver weg, is dan de cynische conclusie. Maar zover zijn we nog lang niet. Voorlopig is het slechts een ‘soap’ die ons wordt gevoerd, terwijl het einddoel, mondiale dominantie van ‘Wallstreet’, om het zo maar even kort en bondig te typeren, onveranderlijk op het netvlies blijft staan.

 

De stortvloed aan onthullingen over een ‘achter-de-schermen’ operatie binnen de FBI, waar u in Nederland niets over hoort of leest, totdat het straks Hillary en Bill, of kopstukken van de ‘Democratische’ en/of ‘Republikeinse’ partij bereikt, en dan met veel ‘spin’ verkocht zal worden om te verklaren dat ‘niemand-het-aan-had-zien-komen’, behalve een stel paranoïde, complot-denkende, door ‘Rusland’ aangestuurde ‘trollen’ zoals ondergetekende, waar toch niemand in Nederland ooit iets van heeft gelezen, raken het beleid niet. Niet op een fundamenteel niveau. Al is dat voor verstokte ‘Identieits-politici’ gelijk aan ‘vloeken-in-de-kerk’. Want als dat kaartenhuis van de Clinton-clan ineen stort, wordt het voor hen een ‘bloedbad’. Hun ‘hobby-agenda’ overleeft dat niet. Maar ‘Wallstreet’ en het ‘Pentagon’ wel, als u begrijpt wat ik bedoel. Bij ‘Iglo’ gaat het licht niet uit, en de ‘reclame-jongens’ zien het als een buitenkansje, om het maar even in die termen aan u te presenteren. 

 

De optische veranderingen kunnen grote gevolgen hebben voor u, uw kinderen, en schokkend zijn voor wie het ‘systeem’ beoordeelde op uiterlijkheden. Als je je altijd veilig voelde als kind in de ‘Trojka’ bij mamma Clinton en pappa McCain, is dat nu een gruwelijke misrekening die je duur komt te staan, waar de ‘koetsier’ eerder slechts voor de vorm vriendelijk, beleeft, hoffelijk en opofferingsgezind blijkt te zijn geweest. En nee, dan heb ik het niet over Trump, maar over de gedepersonaliseerde mannen en vrouwen achter die façade van ‘glitter’ en ‘goud’. Stuk voor stuk zelf ook bereid om een ‘kogel’ op te vangen om de ‘Heilige Graal’ van de mondiale hegemonie (Omsk) aan het eind van de weg te bereiken. Zij dienen geen mens van vlees en bloed, of een geheim genootschap, maar een ‘meme’. 

 

De allergrootste vijand van onze welvaart, en ons geluk, zijn wij zelf.

Kleurpotlood

January 23, 2018

Kleur de plaatjes, en zoek de zeven verschillen……

 

Alle ‘Mainstream Media’, en verscheidene ‘Alternatieve Media’, maakten de balans op van één jaar Trump. Wat mij betreft een exercitie in futiliteit. Misschien nog wel het best geïllustreerd door de ‘Quiz’ in NRC waarin de lezertjes hun kennis over Trump kunnen testen: ‘Hoe heet de hond van Donald Trump’. Mag ik een teiltje?

 

Mijn eigen oordeel? Er is geen verschil met Obama, of Bush, of Clinton, behalve ‘beeldvorming’. Alle trends die al vele jaren zichtbaar zijn achter een maskerade van ‘oppositionele geluiden’ worden ongebroken doorgezet. Als dat veranderingen teweeg brengt die lijken op ‘nieuw beleid’, is dat óf schijn, óf afgedwongen door ‘externe partijen’. Meer in het bijzonder de Russen en Chinezen. De rest is ‘PR’. Tot die, voor hem geruststellende conclusie komt Bas Heijne ook, zij het dat die meer waarde hecht aan het ‘rollenspel’ van de ‘Instituten’ die, in zijn beleving, Trump ‘in bedwang’ houden, ter meerdere eer en glorie van de ‘Verlichtings-idealen’ die hij terugziet bij de ‘Democraten’. 

 

Voordat u mij nou verkeerd begrijpt, zeg ik beslist níet dat de ‘Clinton-kliek’ toneel speelt, waar ze furieus zijn over die verloren verkiezingen. Ik zeg alleen dat zíj het voorgekookte beleid hadden willen verkopen, inplaats van Trump. Voor de rest van de wereld maakt het echter niks uit door welke ‘maffia-baas’ ze geschoren worden. Tenzij ze vooraf nadrukkelijk een keuze hadden gemaakt voor de ‘clan’ van de Clintons, door zich in te kopen in de ‘Clinton-Foundation’. Het meest pijnlijk is dat voor de idioten die dat met belastinggeld deden, zoals de toenmalige Australische premier. Maar ook Noorwegen sluisde miljoenen richting het ‘liefdadige doel’ van de Clintons. Ook Henk Kamp maakte minimaal ruim vier miljoen Euro van uw belastinggeld over, en wie weet welk ministerie daarnaast nog gul was met uw geld. Of in de jaren daarvoor. 

 

De aankondiging van Generaal Mattis, één van de Generaals die, samen met de bankiers in de ‘Regering’, voor ‘continuïteit’ zorgen, dat het ‘Defensie-beleid wordt aangepast om het hoofd te bieden aan de groeiende invloed van China en Rusland in de wereld, is alleen ‘nieuws’ voor degenen die nog geloofden in de oprechtheid van die ‘War on Terror’. U zult begrijpen dat ik daar niet toe behoor. De waarschuwing van Mattis, dat de andere landen in de wereld dienen te luisteren naar Amerikaanse diplomaten, of anders voorbereid moeten zijn op oorlog (‘Deal with the Military’), is geen trendbreuk. Of de soep daadwerkelijk zo heet wordt gegeten als hij door Mattis wordt opgediend, dat is maar zeer de vraag. In het ‘gunstigste’ geval is het eerder een waarschuwing aan het adres van Europa, landen in Zuid- en Midden-Amerika, Afrika en Zuid-Oost Azië, dan dat het de aankondiging is van een gewapend treffen tussen de nucleaire grootmachten in de wereld. 

 

De oorspronkelijke strategie voorzag in een permanente ‘Globalistische’ taakverdeling, waarbij ‘Open Grenzen’ zoveel betekende als dat ‘Washington’ zich het recht voorbehield om overal op aarde orde op zaken te stellen. Hun taak, in die ‘Globalistische’ toekomst was die van ‘Policy Center’, ‘Knowledge Center’ (rechten- en patenten-houder), en ‘Enforcement Agency’. Europa als een ‘Museum’ en producent van ‘hoogwaardige goederen’, de landen in het Midden-Oosten en Rusland als benzinestation. Afrika, Zuid-Amerika en Rusland voor de grondstoffen, met inbegrip van voedselproductie. En China en andere Aziatische landen voor de goedkope ‘speeltjes’ en auto’s. 

 

De weerstand tegen dat concept in Europa werd beteugeld middels de ‘EU’ en de NAVO. Maar waar het ‘Policy Center’ zich op heeft verkeken, is dat Rusland en China hun geschillen bij zouden kunnen leggen, en samen een meer gelijkwaardige positie op zouden kunnen eisen. Je hoorde het als echo in de ‘klankkast’ van ‘Minister Frans Timmermans’ bij Pauw&Witteman, waar hij stelde dat China en Rusland nooit ofte nimmer vrienden zouden worden. Na de misser van 'MH-17' doorgeschoven naar de positie van ‘Brusselse Stuntel’ zie je aan hem goed hoe die misrekening uitpakt. Want als China en Rusland wegvallen, en het Midden-Oosten nog slechts toekomst heeft als slachtveld, dan kan Europa aan de bak! 

 

Middels een enorme influx aan ‘immigranten’ die door Soros, Merkel, Rutte, Timmermans en de zijnen letterlijk het ‘schuitje’ in worden geholpen, om van Europa een concurrent te maken voor China, met slavenarbeid voor de ‘speeltjes’ waar ze in de Verenigde Staten ‘recht’ op hebben, terwijl we een nieuw ‘IJzeren Gordijn’ optrekken dat ons in Europa nog lelijk op gaat breken, omdat het ons afsluit van de ‘speeltjes’, de goedkope olie en grondstoffen, en de overvloedige landbouwgrond in Rusland/China, terwijl we zelf mogen betalen voor dat ‘IJzeren Gordijn’. In de Verenigde Staten verzetten ze ook noodgedwongen de bakens, om van dat land weer een ‘benzinepomp’ te maken. Wel met peperdure olie en gas, maar met een gegarandeerde afzetmarkt dankzij dat ‘IJzeren Gordijn’ dat ons verplicht die extreem dure, en milieu-schadelijke ‘fracking-olie’ uit de Verenigde Staten te importeren. En uit Venezuela als dat land uiteindelijk moet capituleren. Aangevuld met wat Amerikaanse oliebedrijven en louche ‘tussenhandelaren’ nog uit het Midden-Oosten en Libië los weten te peuteren van ISIS, of vergelijkbare vrienden. 

 

Die verdeling is zonder (dreiging met) geweld niet toekomst-bestendig. U heeft straks volop ‘werk’, maar vraag niet wát voor werk, of wat er met die sociale voorzieningen van weleer gebeurd is. Op dit moment wordt van dat geld, aangevuld met wat we nog kunnen lenen van toekomstige generaties voor de ‘Obligatie-Bubbel’ klapt, dat ‘IJzeren Gordijn’ gebouwd, en de illusie van ‘economische groei’ betaalt, die niet meer is dan een ‘sigaar-uit-eigen-doos’. De dingen die ‘BOEM!’ zeggen kunnen straks ook tegen u en uw kinderen worden ingezet, mocht u via ‘verboden zenders’ opvangen dat we ons wellicht toch in de eigen voet hebben geschoten. 

 

De ironie dat mensen die te hoop lopen tegen de plannen van Trump om een ‘Muur’ te bouwen tussen Mexico en de Verenigde Staten gretig akkoord gaan met het bouwen van een nieuwe ‘Berlijnse Muur’, maar dan op de grens met Rusland, om ons binnen te houden, ontgaat de gemiddelde ‘westerling’. Ze zitten als passagier op de ‘Titanic’! Wat kan hen gebeuren……?!?

 

Wacht maar tot de kleurpotloden op zijn.

Zonnetje

January 22, 2018

Sommige ‘Regime Change’ operaties lopen als een zonnetje, terwijl andere soortgelijke inspanningen op net iets teveel weerstand stuiten, en uitmonden in een ongecontroleerd gewapend conflict dat op gezette tijden de voorpagina’s van de kranten haalt.

 

De uitkomst voor de burgerbevolking is echter hetzelfde. Oekraïne, Libië, Irak en Afghanistan zijn voorbeelden van recente succesvolle operaties, terwijl het in Syrië, Yemen en Venezuela niet echt wil vlotten. Maar of dat proces nou muurvast zit, of dat we ‘onze mannetjes/vrouwtjes’ op het pluche hebben weten te hijsen, chaos, corruptie, dood en verderf, en schrijnende armoede en verval van sociale en culturele normen en waarden zijn het onverbiddelijke resultaat. Hoe kan dat?

 

Regime Change’ operaties zijn allesbehalve een recente uitvinding. Ondanks alle misbaar over ‘Russische Beïnvloeding’ is er een waslijst van landen waar wij, ‘westerse’ mogendheden, met de Amerikaanse overheid voorop, maar Europese landen kort daarachter, de hand hadden in ‘coups’ en het systematisch ondermijnen van gekozen regeringen. Iran en Chili zijn voorbeelden die daarbij vaak worden aangehaald, maar zeker als we de geslaagde ‘onderhandse’ pogingen meetellen die zonder al te groot bloedvergieten tot het door ‘ons’ gewenste resultaat leidden, dan is de lijst bijna eindeloos. Het verschil tussen de geslaagde pogingen in Iran en Chili, en recente geslaagde pogingen, is het vervolg op die 'coup'. 

 

In het verleden was de insteek anders. In Iran, en Chili, en al die andere landen waar we het gekozenRegime’ vervingen door een ‘Regime’ dat bereid was de grondstoffen en het ‘arbeidspotentieel’ uit te leveren aan ‘Wallstreet’, om het zo maar even kort en krachtig te stellen, ging dat wel gepaard met moorddadige repressie van die delen van de bevolking die daartegen in opstand kwamen. Maar die ‘uitverkoop’ legde een bovenlaag in de samenleving van dat land geen windeieren, waardoor minder principiële burgers ook profiteerden, en de schijnbare welvaart na een kortstondige periode van onrust en gruweldaden, toenam. Ik zeg ‘schijnbaar’, omdat grondstoffen die je verkoopt niet op magische wijze terugkeren in de bodem. En als de binnenkomende gelden niet worden gebruikt om het land voor te bereiden op het moment waarop die grondstoffen uitgeput zijn, dan steel je van je kinderen en kleinkinderen. 

 

Het verschil tussen die na-oorlogse periode, en nu, is dat de motivatie radicaal veranderd is. In de beleving van de voorstanders van ‘Regime Change’ komen we nu niks halen, maar staan we klaar om de mensen in die landen iets te brengen. ‘Vrijheid’, ‘Educatie’, en onze superieure ‘Normen’ en ‘Waarden’. Het is een religie dat die idealen van de ‘Verlichting’ autonoom tot een vreedzame wereld zullen leiden, en welvaart voor iedereen. En waar het leidt tot gewapende strijd waar daar eerder geen sprake van was, de welvaart die er was als een kaartenhuis ineen stort, zoals in Libië, voorheen het meest welvarende land van heel Afrika, met een groeiende en bloeiende middenstand die niets te vrezen had van orthodoxe extremisten, begrijpen we niet wat we nou fout hebben gedaan.

 

Het is urgent dat we terugkeren naar de ‘tekentafel’, en nog eens goed nadenken over wat we nou eigenlijk in de aanbieding hebben als we in een land de ‘Autoritaire’ leiders vervangen door meer meegaande dromers. Het idee dat ‘Educatie’ de sleutel is die tot ‘Verlichting’ leidt, is het ‘Paard-Achter-de-Wagen’. De verkeerde volgorde. Nog geheel los van de vraag of een land vol ‘professoren’ wel kan functioneren. En ja, ik realiseer mij dat dat een ‘flauwe’ opmerking is, omdat het niet de bedoeling is om iedereen professor te maken. Maar hoeveel ‘Educatie’ heb je nodig om op een landbouwtrekker het gif van Monsanto uit te strooien? Hoeveel ‘Educatie’ heb je nodig om in deze tijd ‘automonteur’ te zijn? Voorheen waren boeren en automonteurs ‘hoog opgeleid’, in die zin dat je meer moest weten dan nu, wilde je een goede oogst realiseren, of een auto vlekkeloos en veilig laten rijden. Kennis die je niet op school opdeed, maar met je handen in de klei, of door in de garage onder supervisie van vakbekwame collega’s te sleutelen aan mechanisch complexe voertuigen. 

 

In de landen die we ‘Bevrijden’ werken ze nog zo. Vervolgens sturen we ze naar school, om te leren lezen en schrijven, ‘belangrijk voor hun kansen’, en daarna doen we ze de geautomatiseerde tractoren en een scheepslading zaden en gif van Monsanto cadeau, waardoor ze in hun eentje, zonder kennis van zaken, met niet meer dan een ‘handleiding’, evenveel kunnen produceren als het hele dorp voorheen. En met het geld dat ze verdienen kunnen ze een auto kopen die bij gebreken wordt gerepareerd door een ‘printplaat’ te vervangen. Die volautomatisch is geproduceerd in een fabriek zonder werknemers, door een machine die wordt aangestuurd door een computer die de schakelingen heeft bedacht, en het ontwerp voor de ‘printplaat’ heeft gemaakt. En wat moet de rest van het dorp dan doen om geld bijeen te sprokkelen voor een zinvol bestaan? Docent ‘Gender-Studies’ worden? Betaalde activist voor een ‘NGO’? De ‘Pia Dijkstra’ van hun land worden en lobbyen voor pillen waarmee je ‘waardig’ je familie uitgeleide kunt doen?

 

Het ‘Brexit’-experiment, en Trump’s ‘America First’ leveren nu al een apart soort ‘Reality Check’ op, zoals mijn Engelse zwager mij onlangs vertelde. De ‘NHS’, de gezondheidszorg, bloedt dood door de uitstroom van artsen en gekwalificeerde verpleegkundigen. Ook andere sectoren van de economie maken zwaar slagzij. Maar wie wil dat werk nog doen, als je op je netvlies hebt staan dat je in de wieg bent gelegd voor ‘Gender Studies’, ‘Econoom’, ‘Activist’, ‘Bill Gates’ of ‘Pia Dijkstra’? Dan kun je zeggen: ‘Gewoon beter betalen!’, maar wie kan zo’n ziekenhuisbed dan nog betalen? En waar komt het geld vandaan voor al die ‘Gender Specialisten’, ‘Economen’, ‘Activisten’, ‘Bills’ en ‘Pia’s’?

 

We zitten op het verkeerde spoor. Dit spoor leidt niet naar ‘Verlichting’, maar naar ‘Nucleaire Winter’, en dan kun je fluiten naar je zonnetje. Stopt de opwarming van de aarde wel, maar om nou te zeggen dat dat goed is voor het milieu…….?

View older posts »