Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Gordijn

De constructie van het nieuwe 'IJzeren Gordijn' vordert met rasse schreden. 

 

Westerse regeringen laten geen kans onbenut om ons verder te isoleren van Rusland en China. Elke week verzinnen ze een nieuw sprookje. Niemand vraagt om bewijs. En als er een stel Russen vrij open en bloot met 'oude meuk' vanuit hun Citroën Picasso meeluisteren met de communicatie rond het gebouw van het OPCW, vraagt niemand naar het waarom. Zelfs beschuldigingen waarvan inmiddels volkomen helder is dat ze volledig uit de lucht gegrepen zijn, worden gewoon stoïcijns herhaald alsof het feiten zijn waar niemand nog omheen kan. 

 

Het gros van de beschuldigingen is zo imbeciel, dat er een enorme minachting uit spreekt voor u en mij. En terecht, want we geloven echt álles wat ze ons voeren. Of het interesseert ons niet. Of we voelen ons machteloos. Teveel keuze, en aan elke optie zit wel een bedenkelijk randje, als het niet volkomen 'fout' is. Wat weer komt omdat we van onze politici een alles omspannend wereldbeeld eisen, met 'oplossingen' voor elk wissewasje. Of die politici denken dat we daar op zitten te wachten. Het lukt ze niet om te zeggen: 'Zoek dat lekker zelf uit!'

 

Zoals Michel Kerres woensdag al constateerde in een lijvig artikel in NRC, loopt de strooptocht van de NAVO op zijn laatste benen, en gaat het 'inlijven' van landen niet langer van een leien dakje. Het zet de verhoudingen in de NAVO zelf op scherp, waar een groeiend aantal leden beseft dat 'inlijven' van landen die geen lid zijn een merkwaardige ambitie is voor een formeel op defensie gerichte organisatie. Nou zitten er wel een stuk of wat draadjes bij je los als je de tot de tanden bewapende, en agressieve NAVO als een defensieorganisatie ziet, maar zo wordt het ons verkocht. En je wil de Nederlanders niet de kost geven die menen dat er nog wel wat méér geld naartoe mag. 

 

Aan deze kant van het 'IJzeren Gordijn' verbeeldt men zich dat we 'God's Gift to Humanity' zijn. Dat gaat zo ver, dat als ze aan de andere kant van het 'IJzeren Gordijn' ons voorbeeld volgen, het schurken zijn. 'Cyber Warfare', en het grootschalig misbruik maken van 'data' die we zelf aanleveren via onze 'social media accounts' en 'Google-zoekopdrachten', is een westerse uitvinding. Het wemelt niet alleen van de onthullingen over de mateloze 'nieuwsgierigheid' van 'Geheime Diensten', maar u herinnert zich toch ook nog wel hoe een Nederlandse 'Gleufhoed' parmantig liep te snoeven over het binnendringen van Russische 'Netwerken', waarbij ze zelfs de camera's in een gebouw in Moskou hadden 'gehackt', tot op het toilet aan toe? Dat was al in 2014. Daarbij is elke Russische 'hacker' per definitie 'Staats', en heb je alleen in het westen 'Vrije Jongens'. Kennelijk.

 

De furie die nu is losgebarsten rond een stel Russen die in Den Haag bij het OPCW-gebouw werden aangehouden, is bijna zielig. Bij Pauw verklaarde de enige 'techneut' in het gezelschap dat het allemaal 'ouwe meuk' was, die apparatuur, en dat hun computer kennelijk niet eens 'versleuteld' was, en de 'data' bevatte van twee jaar activiteit. Niemand in het bonte gezelschap bij Pauw aan tafel stelt de vraag wat die Russen bewoog om eens in de omgeving van het OPCW te horen wat er zoal werd gecommuniceerd door 'belanghebbenden', die op dat moment druk waren met pogingen om 'Damascus' en 'Moskou' in het pak te naaien met beschuldigingen rond het gebruik van gifgas. En nee, het OPCW was daarin niet volkomen transparant. Net zo min als 'WADA' in het geval van dat 'dopingonderzoek' enige jaren geleden, waarvan de dader politiek asiel kreeg in de Verenigde Staten, terwijl hij in Rusland wordt gezocht. Dus geef ze eens ongelijk? Ik zie daar meer rechtvaardiging voor 'luistervinkje' spelen dan bij die inbraak van de Nederlandse 'Cyber-Warriors' in het universiteitsgebouw van Moskou in 2014. Wat daar het Nederlandse belang was, is mij tot op de dag van vandaag nog niet helemaal duidelijk. 

 

Helemaal tragisch was Sjoerd Sjoerdsma van D66, die zich vergreep aan Poetin die Skripal een 'klootzak' noemde tijdens een interview. Voor Sjoerdsma en Pauw was het klaarblijkelijk zo goed als een schuldbekentenis, terwijl we het hebben over iemand die veroordeeld is wegens landverraad, en die in zijn nieuwe vaderland innig samenwerkte met het Britse Team dat probeerde de campagne van Trump van de rails te laten lopen met een 'rapport' over 'Russische connecties'. Terwijl het 'onderzoek' naar die zaak over die vergiftiging meer gaten bevat dan een 'gatenkaas'. 

 

Wat mij vooral opvalt, is dat steeds als er Russische 'hackers' in beeld verschijnen, de onthullingen nieuwswaardig zijn. 'Pay-to-Play', waarbij westerse politici in ruil voor 'donaties' hun stem in de volksvertegenwoordiging geven aan lieden met geld, en dat geld parkeren in belastingparadijzen. De keuze van mevrouw Clinton om de wet aan haar laars te lappen die bepaalde dat ze haar officiële mails als minister van buitenlandse zaken niet buiten de officiële 'server' om mocht versturen. 'False Flag' aanslagen, grootschalige corruptie, steun aan terroristische organisaties, 'voormalige' medewerkers van MI-6 die de hand hadden in snode plannetjes om de uitkomst van de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten te beïnvloeden. Gesjoemel met onderzoeken naar gifgas en doping. 'Team Nuland' die een coup in Oekraïne pleegde. Maar wat stellen westerse 'diensten' daar tegenover? Niks. Wat gereutel in de marge over wat het 'Kremlin' zou doen, met die 'oude meuk', maar als puntje bij paaltje komt, valt het hele verhaal plat op zijn gezicht. 

 

Waarom is er geen politicus die opstaat, en roept: 'De NAVO heeft geen kleren aan!'. Klaar met dat 'Oorlogje Spelen!'. Laten we wat nuttigs gaan doen met ons geld!

Go Back

NB keurige staat als US spioneert nooit?
In 2010 besloot president Obama om samen met de Israëliërs Iraanse kerninstallaties te infecteren met het schadelijke Stuxnet-computervirus.
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/de-cyberoorlog-is-allang-een-feit-maar-wat-moet-daarin-de-strategie-van-het-westen-zijn-~b4ae813f5/

Reply

Las dit laatst bij Johnathan Cook, die uitlegt waarom de media doet zoals zij doet en waarom daar niet een complot aan voorligt.

Het systeem is zoals het systeem is, omdat het niet anders kan

Mijn eigen ervaring leert dat dit inderdaad zo is

David Cromwell and David Edwards of Media Lens have provided two analogies – in the context of the media – that help explain how it is possible for individuals and groups to assist and enforce systems of power without having any conscious intention to do so, and without being aware that they are contributing to something harmful. Without, in short, being aware that they are conspiring in the system.

The first:

When a shoal of fish instantly changes direction, it looks for all the world as though the movement was synchronised by some guiding hand. Journalists – all trained and selected for obedience by media all seeking to maximise profits within state-capitalist society – tend to respond to events in the same way.
The second:

Place a square wooden framework on a flat surface and pour into it a stream of ball bearings, marbles, or other round objects. Some of the balls may bounce out, but many will form a layer within the wooden framework; others will then find a place atop this first layer. In this way, the flow of ball bearings steadily builds new layers that inevitably produce a pyramid-style shape. This experiment is used to demonstrate how near-perfect crystalline structures such as snowflakes arise in nature without conscious design.
The system – whether feudalism, capitalism, neoliberalism – emerges out of the real-world circumstances of those seeking power most ruthlessly. In a time when the key resource was land, a class emerged justifying why it should have exclusive rights to control that land and the labour needed to make it productive. When industrial processes developed, a class emerged demanding that it had proprietary rights to those processes and to the labour needed to make them productive.

Our place in the pyramid
In these situations, we need to draw on something like Darwin’s evolutionary “survival of the fittest” principle. Those few who are most hungry for power, those with least empathy, will rise to the top of the pyramid, finding themselves best-placed to exploit the people below. They will rationalise this exploitation as a divine right, or as evidence of their inherently superior skills, or as proof of the efficiency of the market.

And below them, like the layers of ball bearings, will be those who can help them maintain and expand their power: those who have the skills, education and socialisation to increase profits and sell brands.

All of this should be obvious, even non-controversial. It fits what we experience of our small-power lives. Does bigger power operate differently? After all, if those at the top of the power-pyramid were not hungry for power, even psychopathic in its pursuit, if they were caring and humane, worried primarily about the wellbeing of their workforce and the planet, they would be social workers and environmental activists, not CEOs of media empires and arms manufacturers.

And yet, base your political thinking on what should be truisms, articulate a worldview that distrusts those with the most power because they are the most capable of – and committed to – misusing it, and you will be derided. You will be called a conspiracy theorist, dismissed as deluded. You will be accused of wearing a tinfoil hat, of sour grapes, of being anti-American, a social warrior, paranoid, an Israel-hater or anti-semitic, pro-Putin, pro-Assad, a Marxist.

None of this should surprise us either. Because power – not just the people in the system, but the system itself – will use whatever tools it has to protect itself. It is easier to deride critics as unhinged, especially when you control the media, the politicians and the education system, than it is to provide a counter-argument.

Reply


Comment