Jammerjoh

Website voor mensen die niet klagen

Belasting

Is belasting de oplossing?

 

Waar ik recent verwees naar de ‘Boer zoekt Vrouw’-meute, is dat vergelijkbaar met de ‘deplorables’ waar Hillary haar nek over brak. Maar ik ben geen politicus op zoek naar stemmen, of columnist die de abonnees moet zien te paaien. En in de context hoop ik dat u begrijpt dat ik mijn medemens niet minacht omdat ze naar een mateloos populair televisieprogramma kijken waar ik zelf de meerwaarde niet direct van inzie. Maar ik kijk hoe dan ook niet veel televisie, dus wat dat betreft ben ik zelf zeker geen maatstaf. 

 

Ook de extreem rijken, die duizend dollar per dag uit kunnen geven, en aan het eind van het jaar nog steeds meer geld op de bank hebben dan waar ze mee begonnen, zijn geen maatstaf. Hun hele leven ligt vér buiten het spectrum van de gemiddelde medelander. Zelf heb ik het ook zéker erg goed, wat mij een ‘onbeholpen’ vertegenwoordiger van de minderbedeelden maakt. ‘Ongeloofwaardig’ als u mij niet gunstig gezind bent, omdat u meent dat ik niet over de juiste ‘Identiteit’ beschik. En ik heb niet de minste behoefte om mij daartegen te verdedigen, omdat ik al niet zoveel op heb met ‘Identiteitspolitiek’, maar al helemaal weinig affiniteit heb met armoede als ‘Identiteit’. 

 

De tragiek van veel mensen die niet te benijden zijn, is dat ze graag zouden zien dat mensen die het beter hebben, gedwongen zouden worden om de rest van hun leven in een kartonnen doos op straat te leven, met niet veel meer dan een schurftige hond en een injectienaald. ‘Dat zal ze leren!’. Ik denk het niet. Althans, als ze die rijkdom aan hun eigen inzet en inzicht te danken hebben, en het niet in de schoot geworpen kregen via een erfenis, of het winnen van de ’Staatsloterij’. De kans is dan groot dat ze die hond zijn vrijheid terug zouden geven, die naald zouden verkopen, die doos zouden verhuren, en snel een ander onderkomen zouden vinden, om van daaruit hun leven opnieuw op te bouwen. 

 

Wat geen argument is voor het koesteren van extreme verschillen in rijkdom tussen mensen. En dat belastingen ‘progressief’ zijn, in die zin dat de breedste schouders ook de zwaarste lasten dragen, door meer van hun verdiende geld bij te dragen aan het collectief, is niet onlogisch. Probleem is echter dat de allerrijksten doorgaans de wegen kennen om niks bij te hoeven dragen, of anders wel mensen kennen die dat voor hen regelen. Voorzover die mensen zich nog wel bewust zijn van het feit dat dat extreem immoreel is, en best wel bij willen dragen, zie je in die kringen dat ze graag zelf bepalen aan welke ‘goede doelen’ ze hun geld schenken. 

 

Een vriend van mij die het ook niet slecht heeft, maar net als ik keurig zijn belasting betaalt, ook al hebben we mogelijkheden om te ‘vluchten’, opperde dat het geen slecht idee zou zijn als burgers wel een vastgesteld deel van hun inkomen en vermogen af zouden moeten staan, maar dat ze zelf mochten bepalen welke ‘ministeries’ iets kregen. Als gedachte-experiment niet onaardig, maar als je er even over nadenkt zie je ook direct de nadelen. De burger zou geld geven op het moment dat hij of zij ergens iets mist, en dat geld aan andere doelen toewijzen als er geen acute problemen waren. ‘Defensie’ zou op een houtje bijten, totdat de vijand binnenvalt, en dan hoeft het niet meer. ‘Sociale Zaken’ zou alleen geld krijgen van mensen zonder werk, en dat diept niet op. En in de politiek zou de behoefte toenemen om ‘puike verkopers’ tot minister te benoemen, en ‘slimme, jonge, aantrekkelijke’ types president te maken, ook al hebben ze totaal geen verstand van zaken. 

 

De onrust die nu is ontstaan in Nederland door de plannen om ‘filantropen’ te dwingen openbaar te maken waar ze geld aan geven, is daar op terug te voeren. Ineens ben je in beeld omdat je ‘nul’ belasting betaalt, maar wel een museum helpt met de aankoop van een ‘kunstwerk’. En voor je er erg in hebt krijg je ingewikkelde vragen over de prioriteiten op je lijstje met ‘goede doelen’. Maar degenen die écht niet willen dat ze vol in beeld verschijnen als ‘gulle gever’, dat zijn degenen die hun geld wegsluizen om er ‘invloed’ mee te kopen, waar ze vervolgens de belastingbetaler mee kunnen naaien. Eindeloos zijn de mogelijkheden om via ‘strategische giften’, met aan de belasting onttrokken geld, je eigen inkomen of vermogen nóg verder op te pompen, terwijl je kunt claimen dat je een ware mecenas bent. Ik denk aan Soros en Chodorkovski, maar het wemelt ervan. 

 

Daarbij moet u bedenken dat veel van die extreem rijke lieden niet dat bedrag dat achter hun naam staat op de bank hebben staan. Hun naam staat op die ‘bank’. Het is ‘geschat vermogen’ op grond van de nominale waarde van een bedrijf waarvan de aandelen vrij worden verhandeld op de beurs, of anders is het een ‘schatting’ van iemand die claimt ‘deskundig’ te zijn. 

 

Het probleem is dus niet het bepalen van de hoogte van de ‘hoogste schijf’, of in welke ‘box’ het ‘eigen huis’ (dat in feite van de bank is) zou moeten staan. Het probleem is dat je wegen moet zien te vinden om de hand te leggen op dat geld. Het ophogen van de ‘hoogste schijf’, of het verplaatsen van het ‘eigen huis’ van ‘box 1’ naar ‘box 3’ zorgt er slechts voor dat de ‘middenklasse’ armer wordt, en dat heeft héél andere, en echt serieuze consequenties voor de economie als geheel, want als regel zijn dat mensen die hun geld ‘laten rollen’, en daarbij ook nog eens keurig belasting betalen. Hen ‘straffen’ is niet verstandig. Ten eerste zal dan de ‘belastingvlucht’ toenemen als de druk hoog wordt, maar daarnaast wordt het ook steeds onaantrekkelijker om te proberen meer te verdienen door harder te werken, risico te nemen, of ander werk te zoeken dat meer inkomen genereert. 

 

Zelfde probleem als onderaan het ‘loongebouw’, waar velen inmiddels werken voor een inkomen dat niet voldoende is om van te leven, dankzij ‘nul-uren’ en ‘ZZP’, waardoor een ‘aanvullende uitkering’ geen luxe is. Ik weet dat we inmiddels door intensieve controle op fraude redelijk bij machte zijn om mensen die geen Poolse nationaliteit hebben te dwingen om werk te zoeken, maar wat voor bevrediging geeft dat? Ik weet dat het niet populair is onder economen, beleidsmakers en controleurs van het UWV, maar met een gegarandeerd ‘basisloon’ dat voor iedereen identiek is, en waarbij elke seconde die je werkt een hoger inkomen oplevert, zouden veel problemen die nu de ‘Gele Hesjes’ in Europa voeden uit de wereld zijn. 

 

En hier komt de uitsmijter: Dat zou, op termijn, ook het beste zijn voor die extreem rijke toplaag, waar ik in NRC las dat columniste Clarice Gargard plannen heeft om ‘Rijken’ te gaan eten, en de lezers oproept het bestek te slijpen. Ik ben er vrij zeker van dat ze denkt aan het ophogen van de ‘hoogste schijf’, en het overhevelen van het ‘eigen huis’, en meer van dat soort gepruts waar mensen alleen maar nijdiger van worden. Maar vergis u niet: Aan het eind van die weg kleurt de aarde bloedrood. En tenzij u in een positie verkeert waarin u nonchalant de schouders op kunt halen, omdat u tegen die tijd aan het rentenieren bent in een Chinees ‘resort’, buiten bereik van de hooivork van Clarice en haar ontketende meute, zou ik toch maar eens nadenken over ander beleid, en hoe u daaraan kunt bijdragen. Dus niet alleen hoe hoog de belastingen moeten zijn, en wie er voor op gaat draaien, maar ook wie we met al dat geld ‘vrij’ houden van het verrichten van ‘productieve arbeid’ in de klassieke zin van het woord, en welke ‘Regime Change’ operaties we nog willen bekostigen, als BV Nederland. En hou op met het verbergen van de belastingdruk door ‘mooi weer’ te spelen in de sfeer van de inkomsten of vermogensbelasting, om het vervolgens via ‘lastenverzwaring’ of verhoging van de ‘BTW’ , ‘accijnzen’ en dergelijke weer mét rente terug te pakken. Hou het simpel.

Go Back

Citaat uit the wealth and poverty of nations (Landes)

'The peasant Ivan is jealous of his neighbour Boris, because Boris has a goat. A fairy comes along and offers Ivan a single wish. What does he wis for? That Boris's goat should drop dead'

Ik vind dat ik een gemiddeld huishoudinkomen heb en daarmee kan doen wat ik wil. Exorbitant leven is niet mijn doel: maar zuinigheid met vlijt, dat vind ik leuk, zo lang ik maar niet zuinig moet zijn. Zo'n inkomen gun ik ieder huishouden.

Maar als ik de statistieken van CBS bekijk, zie ik dat ik in de top 20% van de grootverdieners van NL zit. En dan vraag ik me af: hoe komt de onderste 40% van NL rond?

Ik zou niet willen dat iedereen even arm is als de onderste 40%, maar wel dat iedereen even rijk kan zijn als ik, waarom niet? En het kan. Want ik zit dan wel in de 20% grootverdieners van NL, maar ik ben geen grootverdiener. De echte grootverdieners, dat is de 1%, die bezitten met elkaar 28% van de totale waarde van NL, veelal ZONDER ooit te hoeven werken (ze rentenieren en 'werken' in hun slaap). Als die 1% de helft van hun vermogen inlevert, is de onderste 40% even rijk als ik.

Dat wat ik hierboven propageer wordt ook wel de Palma ratio genoemd, waarover je hier meer info kunt vinden: http://uncounted.org/palma/

Waar een wil is, is een weg, en aangezien economie geen wetenschap is, maar een politieke keuze, ligt die weg bij de politiek.

Basisinkomen lijkt me een uitstekende politieke keuze om iedereen een kans te geven om niet in de situatie te belanden waarbij je alleen uit het moeras van armoede kan komen met 'sandbags on your legs' (schulden). Mensen die met oud geld een fortuin bij elkaar genereren, die weten hoe dat werkt: geld genereert meer geld.

Geef daarom iedereen een basisinkomen waarvan hij of zij kan bestaan. Wie meer wil verdienen kan daarnaast werken, maar zorg er als politiek voor dat de verhouding laagste-hoogste inkomen niet meer dan bv een 10-voud verschilt. Maak van voor wie wil werken een keuze, niet een plicht. En geef iemand de kans dat wie ergens voor werkt, dat hij of zij een klein kapitaaltje kan opbouwen om toch die woning, boot, vakantie te kunnen financieren mocht dat de wens zijn van degene die werkt.

Maar basisinkomen geeft wel een probleem, namelijk het probleem van inflatie (als er meer geld in omloop komt, wordt alles duurder). Maar inflatie is alleen een probleem voor hen met veel vermogen (die door inflatie hun vermogen zien verdampen), voor wie met niets begint, is inflatie het probleem niet. En daarbij: QE heeft ook voor veel extra geld in omloop gezorgd zonder dat dit Zimbabwaanse inflatie veroorzaakte. Inflatie is ook een politieke keuze... En daarbij als basisinkomen afkomstig is van de 1%, komt er geen extra geld in omloop en is er zeker geen inflatie. Zo gezien is het voor de 1% maar het beste als ze hun geld besteden aan de onderste 40% (via belasting). Met inflatie zouden ze hun geld ook kwijtraken.

Vermogensbelasting (je huis in box 3) vind ik op zich nog geen slecht idee. Maar stel het vast op een bepaalde waarde, dus tot een x bedrag in box 1, en de rest in box 3

Zo maar wat gedachten op een regenachtige zondag die de wereld voor velen veel beter kan maken, met slechts een beperkte aderlating voor hen die te veel geld in hun systeem hebben zitten.

Reply


Comment